Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၂၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">လူ့လောက၏ နံပါတ်တစ် ခံတပ်မြို့တော်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">ယင်းက နယ်ပယ်တစ်ခုစီ၏ အခြေခံစွမ်းအားကိုသာ ရည်ညွှန်းခြင်းဖြစ်သည်။ လူတိုင်း၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေက ကွဲပြားခြားနားကြသော်လည်း သူတို့၏ အခြေခံခွန်အားများကတော့ သိသာထင်ရှားစွာ ကွာဟနေခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">ဥပမာအားဖြင့် သာမန် အဆင့်E စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ အခြေခံခွန်အားမှာ ခန့်မှန်းခြေအားဖြင့် တန် ၅၀ ခန့် ရှိသည်။ အကယ်၍ နောက်ထပ် အသေးစား အဆင့်ဖောက်ထွက်မှုတစ်ခုသို့ မရောက်ရှိသေးသရွေ့ ယင်းအခြေခံခွန်အားများကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက် ရှိလာမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် အဆင့်E ၏ ပထမအဆင့်တွင် အခြေခံခွန်အား တန် ၇၀ သို့မဟုတ် ၈၀ ရှိနေသူဟူ၍ မရှိပေ။ ယင်းမှာ အခြေခံခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သည့် အထူးရတနာများ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို အသုံးမပြုထားလျှင်ဖြစ်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်E သို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ အသေးစား အဆင့်ဖောက်ထွက်မှု တစ်ခုနှင့်တစ်ခုကြားရှိ အခြေခံခွန်အား ကွာဟချက်က ကြီးမားလွန်းသောကြောင့်ပင်။ ထို့ကြောင့် လူသားများ၏ မွေးရာပါ ပါရမီများက များစွာ လွှမ်းမိုးနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify">လူတစ်ယောက်က မွေးရာပါ သာမန်ထက်လွန်ကဲသော ခွန်အားများဖြင့် မွေးဖွားလာနိုင်သည်။ ပါရမီမနိုးထမီကပင် ကီလိုဂရမ် ခြောက်ရာ၊ ခုနစ်ရာခန့်ရှိသော သာမန်ထက်လွန်ကဲသည့် ခွန်အားကို ပိုင်ဆိုင်ထားနိုင်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ထို ၆၀၀-၇၀၀ ကီလိုဂရမ် ကွာဟချက်ကို အဆင့်E ၏ အသေးစား အဆင့်ဖောက်ထွက်မှုတိုင်းတွင် ရှိနေသော တန် ၅၀ ကွာဟချက်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လိုက်မည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ လျစ်လျူရှုထား၍ ရလောက်အောင်ပင် သေးငယ်လွန်းလှသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာလေလေ အခြေခံခွန်အားအပေါ် ပြင်ပစွမ်းအားများ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်မှုက ပိုမိုနည်းပါးလာလေလေ ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အဆင့်D နှင့် အဆင့်C တို့တွင် အနည်းငယ်သော ကွာဟချက်ကပင် တန်ရာချီ၊ ထောင်ချီ၍ ရှိနေနိုင်သောကြောင့်ပင်။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သည့် ပြင်ပစွမ်းအားကများ ဤမျှကြီးမားသော တိုးတက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်မည်နည်း။ စိတ်ကူးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။ ထို့ကြောင့် စစ်သည်တော်တစ်ဦး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် သူတို့၏ အစစ်အမှန် စွမ်းအားကြားတွင် တင်းကျပ်စွာ ခွဲခြားသတ်မှတ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဆင့်E ၏ ပထမအလွှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦးက ဒုတိယအလွှာ စစ်သည်တော်တစ်ဦးနှင့် မည်သည့်အခါမှ အမှန်တကယ် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">ပြိုင်ဘက်ဖြစ်သူက အခြေခံခွန်အားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော အထူးရတနာများ သို့မဟုတ် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း မရှိပေ။ </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က အောက်ထပ်သို့ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">မိဘနှစ်ပါးစလုံး ဧည့်ခန်းထဲတွင် ထိုင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့က နံနက်စာကို အတူတကွ တိတ်ဆိတ်စွာ စားသောက်နေကြသည်။ ယနေ့ မည်သူမှ အလုပ်မသွားကြပေ။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာက တည်ကြည်လေးနက်နေပြီး မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာကလည်း ထိုနည်းတူပင်။</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တိတ်ဆိတ်နေလိုက်သည်။ စိတ်ရှည်စွာဖြင့် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ အဆုံးတွင်တော့ လုယွမ်က သူ့အား လှမ်းကြည့်လာသည်။ ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ စကားစလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သား... ငါတို့ မိသားစုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဖေဖေ သားကို တစ်ခါမှ မပြောပြဖူးတဲ့ ကိစ္စတချို့ ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"တကယ်တော့ ငါတို့က အဆင့် D6 အခြေစိုက်မြို့တော်ရဲ့ မူလနေထိုင်သူတွေ မဟုတ်ကြဘူး"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်၏ မျက်လုံးများက လက်သွားသည်။ သူ၏ ရင်ထဲတွင် သိချင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ သို့သော် သူက စကားမဖြတ်ခဲ့ပေ။ လုယွမ်က တည်ငြိမ်ပြီး အသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အရင်တုန်းက မင်းရဲ့ အဘိုး၊ အဘွားတွေနဲ့ ပတ်သက်ပြီး သား အကြိမ်ကြိမ် မေးခဲ့ဖူးတယ်နော်"</p> <p style="text-align:justify">"ဖေဖေ အမြဲတမ်း ရှောင်လွှဲခဲ့တာက... သားကို စိတ်မကောင်း မဖြစ်စေချင်လို့ပါ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အခုတော့... အခုဆို သားက စစ်သည်တော်အကြို အဆင့်ကနေ စစ်သည်တော်စစ်စစ် တစ်ယောက်အဖြစ်ကို တစ်ရက်တည်းနဲ့ ရောက်သွားခဲ့ပြီ..."</p> <p style="text-align:justify">"သားက မြေရိုင်းလွင်ပြင်သမိုင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်းမှတ်တမ်း အားလုံးကို ချိုးဖျက်နိုင်ခဲ့ပြီ ထင်တယ်... အခုချိန်မှာတော့ အမှန်တရားကို သိဖို့ သားမှာ အရည်အချင်းရှိနေပြီလို့ ဖေဖေ ထင်ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူက ခေတ္တမျှ ရပ်နားလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်ပြောလေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့ရဲ့ ဇာတိမြေက ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ် ခံတပ်ဖြစ်တဲ့ အဆင့် A1 အခြေစိုက်မြို့တော်မှာ ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးနာမည်က လုဟုန်တောက်တဲ့... သူက မြေရိုင်းလွင်ပြင်မှာ ပါရမီနိုးထလာတဲ့ ပထမဆုံး စစ်သည်တော်တွေထဲက တစ်ယောက်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"သူက ရေတွက်လို့မရနိုင်တဲ့ တိုက်ပွဲပေါင်းများစွာမှာ ပါဝင်ဆင်နွှဲခဲ့ပြီး အဲဒီခက်ခဲကြမ်းတမ်းတဲ့ နှစ်ကာလတွေအတွင်း လူသားမဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ဥက္ကဋ္ဌ အပါအဝင် တခြားသူတွေနဲ့အတူ ယှဉ်တွဲတိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ပြီး အခုလက်ရှိ လူ့လောကရဲ့ အခြေအနေကို ဖန်တီးပေးခဲ့သူပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်၏ ရင်ဘတ်ထဲတွင် ခုန်ပေါက်နေသည်။ လုယွမ်က ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ အဘိုးနဲ့ ဦးလေးကလည်း မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး အဆင့်B ကို ဖောက်ထွက်ပြီးတဲ့နောက်... သူတို့ အသက် ဆယ့်ခြောက်နှစ်၊ ဆယ့်ခုနစ်နှစ် အရွယ်လောက်မှာ ပါရမီ နိုးထလာခဲ့ကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"အခုဆို သူတို့အားလုံးက အဆင့်B စစ်သည်တော်တွေ ဖြစ်နေကြပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"တစ်နည်းပြောရရင် ငါတို့ လုမိသားစုမှာ အနည်းဆုံး အဆင့်B နဲ့အထက် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးယောက် ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ မြေရိုင်းလွင်ပြင် တစ်ခုလုံးမှာရှိတဲ့ လူသားတွေထဲမှာ အဆင့်B စစ်သည်တော်ဆိုလို့ အယောက် ခုနစ်ဆယ်လောက်ပဲ ရှိတာ"</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသံက တိုးဝင်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းရဲ့ ဦးလေးတွေနဲ့ ဝမ်းကွဲမောင်နှမတွေတောင် အားလုံးက အစွမ်းထက်တဲ့ အဆင့်C စစ်သည်တော်တွေချည်းပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က စားပွဲတွင် ထိုင်နေဆဲပင်။ သူ၏ လက်ထဲမှ ဇွန်းလေးမှာ ငြိမ်သက်နေသည်။ သူက ဆွံ့အသွားခဲ့သည်။ လုယွမ်က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့် လုမိသားစုရဲ့ ဆက်ခံသူတစ်ယောက်အနေနဲ့... ဖေဖေ မွေးဖွားလာကတည်းက လူတိုင်းရဲ့ အာရုံစိုက်မှု ဗဟိုချက်ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူတိုင်းက ဖေဖေ့အပေါ် မျှော်လင့်ချက်ကြီးကြီး ထားခဲ့ကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ ပါရမီက နိုးထမလာခဲ့ဘူး... ဖီးနစ်ငှက်သိုက်မှာ မွေးဖွားလာတဲ့ ရစ်ငှက်တစ်ကောင်လိုပဲ... ဖေဖေက အဲဒီအခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်ဖို့ အစွမ်းအစ မရှိခဲ့ဘူး..."</p> <p style="text-align:justify">သူ၏ အသံက ပို၍ တိုးဝင်သွားသည်။ စိတ်ပျက်အားငယ်နေသော အမူအရာဖြင့် သူက ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ အဖေကတော့ ဖေဖေ့ကို ချစ်ခင်ပြီး ထောက်ခံပေးခဲ့တုန်းပဲ... ဒါကြောင့် ဖေဖေက သီအိုရီပိုင်းဆိုင်ရာ သုတေသနဘက်ကို လှည့်လာခဲ့တယ်... အဲဒီနယ်ပယ်မှာတော့ ဖေဖေ့ရဲ့ တန်ဖိုးကို တကယ်ရှာတွေ့ခဲ့ပြီး အောင်မြင်မှုတချို့ ရခဲ့ပါတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"လူ့လောကအတွက် ဆေးဝါးများစွာကို ဖေဖေ တီထွင်ပေးနိုင်ခဲ့တယ်... ဖေဖေ့ရဲ့ သိပ္ပံနည်းကျ သုတေသန အောင်မြင်မှုတွေက ဖေဖေ့ကို ဒုတိယတန်းစား နိုင်ငံသား အဆင့်အတန်းအထိ ရစေခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူက တစ်ခဏမျှ ရပ်နားလိုက်ပြန်သည်။ အတိတ်အမှတ်တရများထဲ လွင့်မျောသွားပုံရသည်။  လုချန်က တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ဇွဲလုံ့လနှင့် ခိုင်မာသော ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူက အလွန်လေးစားမိသွားသည်။ လုယွမ်က ထပ်ပြောပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"သားရခဲ့တဲ့ အဆင့်မြင့် ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ဆေးရည်ဆိုတာ တကယ်တော့ ဖေဖေ့ရဲ့ တီထွင်မှုတွေထဲက တစ်ခုပဲ... နောက်ဆုံးအဆင့် အချောသတ်ဖို့တော့ မပြီးသေးပေမဲ့ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုချန်က နောက်တစ်ကြိမ် ဆွံ့အသွားပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူ့အဖေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် အံ့သြဖို့ ကောင်းနေတာလား။ ဒါဆို ဘာလို့ သူတို့က ဒီလောက် အောက်ခြေသိမ်း ဘဝမျိုးနဲ့ နေထိုင်နေကြတာလဲ။ သူတို့မိသားစုမှာ ပိုင်ဆိုင်မှု သန်း ၁၀၀ တောင် ဘာလို့ မရှိရတာလဲ။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုသိပ္ပံသုတေသန အောင်မြင်မှုများကို အခြေခံရမည်ဆိုလျှင် သူတို့က အခုဆို ဘီလီယံနာတွေ ဖြစ်နေသင့်ပြီ မဟုတ်လား။ သို့သော် လုချန်က တိတ်ဆိတ်နေဆဲပင်။ ဇာတ်လမ်းက မပြီးသေးဘူးဆိုတာ သူ သိနေသည်။ လုယွမ်က ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ အဆင့် D-65 အခြေစိုက်မြို့တော်မှာ အလုပ်သွားလုပ်ရင်း ဖေဖေ မင်းအမေနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူက မိဘမဲ့တစ်ယောက်... ပြီးတော့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပေါ့... ဒါပေမဲ့ သူ့ကို မြင်မြင်ချင်းပဲ ဖေဖေ သူ့ကို ချစ်မိသွားပြီဆိုတာ သိလိုက်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">သူက ပြုံးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မှေးမှိန်သော ပျော်ရွှင်မှုအရိပ်အယောင်လေး တွယ်ကပ်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဆုံးမှာတော့... ဖေဖေ့ရဲ့ မလျှော့သော ဇွဲနဲ့ ကြိုးစားမှုတွေကြောင့် ငါတို့ ချစ်သူတွေ ဖြစ်သွားခဲ့ကြတယ်.... အဲဒီနောက် ဖေဖေ အိမ်ပြန်သွားပြီး မိသားစုကို ပြောပြခဲ့တယ်... ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးကို အတည်ပြုပေးဖို့ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဆုန့်ယွဲက အနည်းငယ် ပြုံးလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြုံးက ချိုမြိန်လှသည်။ သို့သော် လုယွမ်၏ မျက်နှာက ရုတ်တရက် မှောင်မိုက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ မင်းအဘိုးက ဖေဖေ့အတွက် လက်ထပ်ပွဲတစ်ခုကို စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဖေဖေ့ကို လွှတ်တော်အမတ်တစ်ယောက်ရဲ့ သမီးနဲ့ ပေးစားချင်နေတာ... ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီကောင်မလေးက ရှားပါးတဲ့ ကုသခြင်း ဝိညာဉ်စွမ်းရည် နိုးထလာလို့ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါက ကျင့်ကြံရေးမိသားစုတိုင်း လိုချင်တပ်မက်ကြတဲ့ ရှားပါး ဝိညာဉ်စွမ်းရည် တစ်ခုလေ"</p> <p style="text-align:justify">"မင်းအဘိုးက သိပ်ကို ဝမ်းသာနေခဲ့တာ... ဒါက ငါတို့မိသားစုအတွက် အခွင့်အရေးတစ်ခုပဲလို့ သူက ပြောခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဖေဖေ့မှာ ဘာပါရမီမှ နိုးထမလာခဲ့ပေမဲ့ သူတို့က သဘောတူခဲ့ကြတယ်... ဒါပေမဲ့ သူတို့က ငါတို့ လုမိသားစုနဲ့ သူတို့မိသားစုကြားမှာ အိမ်ထောင်ရေး မဟာမိတ်ဖွဲ့ချင်ခဲ့ကြတာ"</p> <p style="text-align:justify">လုယွမ်က သူ၏ လက်သီးကို တင်းတင်းကြိတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဖေဖေက သူ့ကို လက်မထပ်နိုင်ဘူး ဖေဖေ့ဘဝမှာ တခြားတစ်ယောက် ရှိနေပြီလို့ ပြောလိုက်တဲ့အခါ... မင်းအဘိုးနဲ့ ဘိုးဘေးကြီးက အရမ်းကို ဒေါသထွက်သွားခဲ့ကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဖေဖေက မိသားစုရဲ့ အကျိုးစီးပွားကို လျစ်လျူရှုတယ်လို့ သူတို့က ထင်ကြတာလေ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က ဖေဖေ့ကို အဲဒီကောင်မလေးနဲ့ လက်ထပ်စေချင်တယ်... ဒါမှ ငါတို့ရဲ့ ကလေးက သူ့ရဲ့ ပါရမီရော၊ ငါတို့ လုမိသားစုရဲ့ သွေးသားကိုပါ ဆက်ခံနိုင်မှာကိုး"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါပေမဲ့ ဖေဖေ့ရဲ့ သဘောထားက အရမ်းကို ပြတ်သားခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့်... သူတို့က ဖေဖေ့ကို လုမိသားစုထဲကနေ နှင်ထုတ်ပစ်ခဲ့တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ပြီးတော့ ဖေဖေ့ရဲ့ အဆင့်အတန်းကိုလည်း ရုပ်သိမ်းပစ်ခဲ့တယ်... ဖေဖေက အဆင့် ၂ နိုင်ငံသား ဖြစ်ပေမဲ့ မြေရိုင်းလွင်ပြင်ရဲ့ အစစ်အမှန် အုပ်စိုးသူတွေကတော့ အဆင့်B နဲ့ အထက် စစ်သည်တော်တွေပဲလေ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့မှာ ဒီလိုလုပ်ပိုင်ခွင့် ရှိတယ် ပြီးတော့ ဖေဖေသာ သုတေသနတွေကို ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ဖေဖေနဲ့ မင်းအမေကို သတ်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ခဲ့ကြတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါကြောင့် ဖေဖေနဲ့ မင်းအမေ ထွက်ပြေးလာခဲ့ကြတာပေါ့... ငါတို့ ဒီကိုရောက်လာပြီး မြို့တော်ခန်းမမှာ စာရေးအလုပ် ဝင်လုပ်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ သုတေသနနဲ့ တီထွင်မှုတွေဘက်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မလှည့်ခဲ့တော့ဘူး" </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save