Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၃၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျန်းဖေးဟုန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">"ဘုရားရေ ဒါက မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ အွန်လိုင်းဈေးဝယ် ပလက်ဖောင်းက ဓားလား"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီလို ဒီဇိုင်းမျိုး တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးပါဘူး ဒါက ဘယ်အဆင့် လက်နက်လဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက စိတ်ကြိုက်အော်ဒါမှာထားတဲ့ အဆင့်D ဓားပါ" လုချန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ထိုအခါ လူတိုင်းက တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။ အားလုံး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကြသည်။ သူ့ကို ကြည့်နေကြပုံမှာ သရဲတစ်ကောင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အလားပင်။</p> <p style="text-align:justify">"အဆင့်D လား... စိတ်ကြိုက်အော်ဒါ အဲဒါက ဘယ်လောက်တောင် ကုန်ကျလိုက်မလဲ... မင်းက လူကြီးပိုင်းတစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ တရားမဝင် သားလေး မဟုတ်ဘူးမလား"</p> <p style="text-align:justify">ထုံကျီလီက ပြင်းပြင်းထန်ထန် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ချက်ချင်းပင် ပြေးလာပြီး လုချန်၏ ခြေထောက်ကို ဖက်ထားလိုက်လေသည်။ သူက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဘော့စ် ကျွန်တော် ဘော့စ်ရဲ့ အင်္ကျီစကို လာတွယ်ခိုပါရစေ ဒီကနေ့ကစပြီး ဘော့စ်ရဲ့နောက်ကို ကျွန်တော် တစ်ကောက်ကောက် လိုက်ပါ့မယ် ဘော့စ်က အရှေ့သွားဆိုရင် ကျွန်တော် အနောက်ဘက်ကို တစ်ချက်လေးတောင် စောင်းမကြည့်ပါဘူးဗျာ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ချက်ချင်းပင် သူ့ကို ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါဆိုရင်လည်း အခု ထွက်သွားလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify">အားလုံး ရယ်မောလိုက်ကြသည်။ ထို့နောက် လုချန်က သူ၏ အဆင့်D ကိုယ်ရံချပ်ဝတ်ကို သူတို့အား ထပ်မံ ပြသလိုက်သည်။ ဤအရာက နောက်ထပ် အံ့အားသင့်ဖွယ် သက်ပြင်းချသံများကို ထွက်ပေါ်လာစေပြန်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤကိုယ်ရံချပ်ဝတ်က ထိုဓားထက်ပင် ပို၍ ဈေးကြီးသေးသည် မဟုတ်ပါလား။ </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ ပြသမှုများ အဆုံးသတ်သွားသောအခါ လူတိုင်းမှာ လုံးဝကို ဆွံ့အ တုန်လှုပ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။ လုချန်က အပြည့်အဝ တပ်ဆင်ထားကြောင်း အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။ လိုအပ်သည်ထက်ပင် ပိုလွန်းနေသေးသည်။ </p> <p style="text-align:justify">အားလုံးက ချက်ချင်း ခရီးစထွက်ခဲ့ကြသည်။ မကြာမီမှာပင် လူတိုင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး မြို့ပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်ကြသည်။ လုချန်က စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ သူတို့က အပြည့်အဝ လက်နက်တပ်ဆင်ထားသော စစ်သုံး လမ်းကြမ်းကားဖြင့် ခရီးထွက်လာခဲ့ကြသည်။ မြို့တံခါးဝသို့ မောင်းနှင်လာခဲ့ကာ အထောက်အထား လက်မှတ်များကို ပြသလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">“ဝုန်း...”</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်လောင်သော အသံကြီးနှင့်အတူ လမ်းကြမ်းကားကြီးက ဖုန်လုံးကြီးများကို ထောင်းထောင်းထစေလျက် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်ထွက်ခွာသွားလေတော့သည်။ ကားထဲတွင် ထုံကျီချန်က ကားမောင်းရသည့် တာဝန်ကို ယူထားသည်။ လော့တာဖေးက လုချန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ညီလေးလု... စိတ်လှုပ်ရှားနေလား... မြေရိုင်းလွင်ပြင်ထဲက သားရဲတွေအကြောင်း တစ်ခုခု သိထားတာရှိလား"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"နည်းနည်းပါးပါးတော့ သိပါတယ်... ကျောင်းမှာ ဒါတွေကို သင်ခဲ့ရလို့လေ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါနဲ့... အစ်ကိုလော့ ဧရိယာ-၄၁ မှာ ဘယ်လို သားရဲမျိုးတွေ ရှိတာလဲ... သူတို့က ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်ကြသလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လော့တာဖေးက တစ်ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ပြန်ဖြေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါတွေက အောက်ခြေအဆင့် သားရဲတွေချည်းပါပဲ.. အများစုက အဆင့်F တွေပေါ့.. သားရဲကောင် သေးသေးလေးတွေကို ပိုပြီး တွေ့ရတတ်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မျိုးစိတ်တွေအနေနဲ့ ပြောရရင်တော့ အမည်းရောင် လျှပ်စီးတောကြောင်ကို အတွေ့ရအများဆုံးပဲ... အဲဒီနောက်ကတော့ မီးတောက်အရိပ် ကျားသစ်ပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">"အမည်းရောင် တောကြောင်တွေက လျှပ်စီးလို မြန်ဆန်တဲ့ သူတို့ရဲ့ အမြန်နှုန်းကြောင့် နာမည်ကြီးပြီး ညဘက်မှာ ပုန်းကွယ်နိုင်တဲ့ အမည်းရောင် အမွေးအမှင်တွေ ပါရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က သေးငယ်တဲ့ သားရဲလေးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ ကပ်ဘေးကြီး မတိုင်ခင်က ကျားတွေလောက် အရွယ်အစား ရှိတယ်"</p> <p style="text-align:justify">"မီးတောက်အရိပ် ကျားသစ်ကတော့ သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဝန်းရံနေတဲ့ မီးတောက်အလွှာတွေကြောင့် အရိပ်တစ်ခုနဲ့ တူနေလို့ ဒီလို နာမည်ပေးထားတာ"</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က မီးဓာတ် သားရဲတွေ ဖြစ်ပြီး အချိန်မရွေး မီးဓာတ် တိုက်ခိုက်မှုတွေကို ပြုလုပ်နိုင်တယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ဤသားရဲများအကြောင်းကို စာအုပ်ထဲတွင် ဖတ်ဖူးပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ သိသည်။ ကျောင်းမှာ သင်ခဲ့ရသော အသိပညာနှင့် လက်တွေ့အသုံးချမှု ဆိုသည်မှာ လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားသော အရာနှစ်ခု ဖြစ်ကြောင်းကို။ လမ်းကြမ်းကားက မြေရိုင်းလွင်ပြင်ကို ဖြတ်သန်း၍ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မောင်းနှင်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ရုတ်တရက် ထုံကျီလီက လှည့်ကာ ကျိုးယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူက နောက်ပြောင်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟေး... ကျိုးယွီ ရှေ့မှာ ငါတို့ကို ဘယ်သူ စောင့်နေသလဲ ကြည့်လိုက်စမ်းပါဦး"</p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ အချစ်တော်လေးက လမ်းပိတ်ရပ်နေပြီး သူ့ဆီကို နင့်ရဲ့ ကျည်ဆန်လေးတွေ ပစ်လွှတ်လာမယ့် အချိန်ကို စောင့်နေပုံရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်းက ရယ်မောလိုက်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ကျိုးယွီက အဖွဲ့ထဲတွင် တစ်ဦးတည်းသော မိန်းကလေး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အမြဲလိုလို နောက်ပြောင်ခံရလေ့ရှိသည်။ သူမက ညင်သာစွာ ဟွန်းခနဲ အသံပြုလိုက်ရုံသာ။ ထို့နောက် မော့ကြည့်ကာ ရှေ့သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">ဝက်ဝံတစ်ကောင်နှင့်တူသော ဧရာမ သားရဲကြီးတစ်ကောင်က လမ်းကြမ်းကား၏ လမ်းကြောင်းကို ပိတ်ရပ်ထားသည်။ နောက်ခြေထောက်များဖြင့် မြေကြီးကို ထောက်ထားပြီး ရှေ့လက်များကို ဖြန့်ကားထားသည်။ ကားပေါ်သို့ အချိန်မရွေး ခုန်အုပ်လာတော့မည့် အသွင်အပြင်မျိုးပင်။</p> <p style="text-align:justify">၎င်းက ဧရာမ တောဝက်ဝံကြီး တစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ကားတစ်စီးစာလောက် အရွယ်အစား ရှိသည်။ မျိုးဗီဇပြောင်းလဲသွားသော သာမန် သားရဲတစ်ကောင်မျှသာ ဖြစ်သည်။ ကျိုးယွီက သူမ၏ သေမင်းမျက်လုံး စနိုက်ပါရိုင်ဖယ်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ဖွင့်ထားသော ကားအမိုးပေါ်မှနေ၍ ကိုယ်ကို ကိုင်းထွက်လိုက်ကာ ချိန်ရွယ်ပြီး ပစ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ဝှစ်...” ကျယ်လောင်သော လေခွင်းသံတစ်ခုနှင့်အတူ ကျည်ဆန်တစ်တောင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းက ဧရာမ ဝက်ဝံကြီး၏ ဦးခေါင်းခွံကို တည့်တည့်မတ်မတ် ဖောက်ထွက်သွားလေသည်။ သားရဲကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျကာ သေဆုံးသွားသည်။ လုချန်က အံ့သြသွားသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်နေသည်။ </p> <p style="text-align:justify">ကျိုးယွီက အမှန်တကယ်ပင် ထူးချွန်သော စစ်သည်တော်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမက လက်တွေ့တွင် အမျိုးသမီး သေနတ်ပစ်သမား တစ်ယောက်လိုပင်။ အခြေစိုက်မြို့တော် D-6 တွင် မန်နေဂျာချိုက်က သူ့အတွက် ရှာပေးခဲ့သော အဖွဲ့ဆိုသည့်အတိုင်းပင်။ အဖွဲ့ဝင်တိုင်းတွင် ထူးခြားသော ကိုယ်ပိုင်စွမ်းရည်တစ်ခုစီ ရှိနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အစ်မကျိုးရဲ့ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်က တကယ့်ကို နတ်ဘုရားတစ်ပါးလိုပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က လေးစားအားကျစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ကျိုးယွီက ဘာမှမပြောပေ။ သူမက ပြုံးပြီး လုချန်ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ ထို့နောက် ထုံကျီချန်ကို မျက်စောင်းထိုးလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သိပ်ဂရုမစိုက်ပေ။ သို့သော် သူ မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ခေါင်းဆောင်... အဲဒီ ဝက်ဝံကြီးကို ကျွန်တော်တို့ ယူသွားသင့်သလား"</p> <p style="text-align:justify">လွီရှင်းကျားက ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ ဝက်ဝံကြီးက အနည်းဆုံး ကီလို ၉၀၀ လောက် အလေးချိန်ရှိတယ်။ ကားပေါ် တင်ဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ငါတို့က သူ့ရဲ့ အရေခွံကိုပဲ ခွာယူမယ် လက်သည်းတွေနဲ့ နှလုံးကို ဖြတ်ယူမယ်... ပြီးတော့ တခြား တန်ဖိုးရှိတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကိုပဲ ယူသွားမယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က အခြားသူများနှင့်အတူ ပစ္စည်းများကို စတင် ဖြတ်တောက် ခွာယူကြလေသည်။ သူက လူတိုင်း၏ လှုပ်ရှားမှုများကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်လေ့လာနေသည်။ သားရဲများကို ခွဲစိတ်ဖြတ်တောက်ရသည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို သင်ယူခြင်းက မြေရိုင်းလွင်ပြင်တွင် ထိရောက်သော အမဲလိုက်မှုနှင့် တန်ဖိုးရှိသော အရာဝတ္ထုများကို ရရှိရန် အလွန် အရေးကြီးလှသည်။ ထိုမှတစ်ဆင့် ဆက်သွားသော လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူတို့ ထိုကဲ့သို့သော ကြမ်းကြုတ်သည့် သားရဲမျိုးနှင့် တစ်ခါမှ ထပ်မဆုံတော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">မကြာမီမှာပင် အခြေစိုက်စခန်းမှ ကီလိုမီတာ ၆၀ အကွာရှိ စစ်တပ်စခန်းတစ်ခုသို့ သူတို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ လော့တာဖေးက ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက မြေရိုင်းလွင်ပြင်ထဲမှာ မဟာမိတ်အဖွဲ့က တည်ဆောက်ထားတဲ့ ကြားခံစခန်း တစ်ခုပဲ... ငါတို့ရဲ့ ထောက်ပံ့ရေးပစ္စည်းတွေကို ဒီမှာ ဖြည့်တင်းမယ် ပြီးတော့ အမဲလိုက်လို့ ပင်ပန်းလာတဲ့အခါ ဒီမှာ လာအနားယူလို့လည်း ရတယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ လွီရှင်းကျားက ဆက်ပြောသည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ခဏလောက် အနားယူကြတာပေါ့... ဒီညမှ ငါတို့ ခရီးစထွက်ကြမယ်"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က သိချင်စိတ်ဖြင့် မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ </p> <p style="text-align:justify">"ခေါင်းဆောင်... ဘာလို့ ကျွန်တော်တို့က ညဘက်မှ ခရီးထွက်မှာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">လွီရှင်းကျားက ပြုံးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စိတ်ရှည်လက်ရှည် ရှင်းပြလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ညဘက်ဆိုရင် တခြားသားရဲတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို မရနိုင်တော့ဘူးလေ... ပစ်မှတ်ထားတဲ့ သားရဲတွေကို အမဲလိုက်ဖို့ ပိုကောင်းတဲ့ အချိန်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဒါ့အပြင် မြေရိုင်းလွင်ပြင်ရဲ့ ရာသီဥတုက နေ့ဘက်ဆိုရင် အရမ်းပူလွန်းတယ်... သွားလာလှုပ်ရှားဖို့ အဆင်မပြေဘူး"</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က တွေးတွေးဆဆဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"အင်း..." </p> <p style="text-align:justify">ထိုအချိန်မှာပင် အဖွဲ့ငယ်တစ်ဖွဲ့ သူတို့ဆီသို့ ရုတ်တရက် လျှောက်လာနေသည်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။ လူတိုင်းက လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ တစ်ဖက်အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်လာသော လူက လွီရှင်းကျားကို မြင်သောအခါ အေးစက်စက် ရယ်မောလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ဟေး... ဒါ မီးပွားအဖွဲ့ မဟုတ်လား... သူတို့တွေက ဘယ်တုန်းက စစ်သည်တော်အကြိုတွေကို လက်ခံလာတာလဲ"</p> <p style="text-align:justify">"ဘာလဲ... အခု မင်းတို့က ကလေးထိန်း ဝန်ဆောင်မှုတွေတောင် ပေးနေပြီလား"</p> <p style="text-align:justify">စကားဆုံးသွားသောအခါ သူ၏ နောက်ကျောမှ အဖွဲ့ဝင်များက ဝိုင်းဝန်းရယ်မောလိုက်ကြသည်။ လွီရှင်းကျားက ထိုလူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ သူက မျက်လုံးများကို ကျဉ်းမြောင်းမထားဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ထို့နောက် သူက စကားစလိုက်သည်။ </p> <p style="text-align:justify">"ကျန်းဖေးဟုန်း... ဂုဏ်သတင်းကြီးမားလှတဲ့ မင်းတို့ရဲ့ သွေးခွေးအဖွဲ့က ငါတို့ကို ပြဿနာလာရှာလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး ဒါမှမဟုတ် မင်းက လုချန်နဲ့ ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိနေလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လုချန်က အလွန် အံ့အားသင့်သွားသည်။ </p> <p style="text-align:justify">“ကျန်းဖေးဟုန်း... ကျန်းကော်ရဲ့ အဘိုးများလား... ဒါဆို သူက ငါ့ကို ပြဿနာလာရှာတာပေါ့...”</p> <p style="text-align:justify">လုချန်က မိမိကိုယ်ကို တီးတိုးရေရွတ်လိုက်မိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save