Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၅၅၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">ပြိုင်ဘက်ကင်း ဧရာမဝေလငါး နတ်ဘုရား။ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင် ကျရှုံးခြင်း။ (၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ”</p> <p> </p> <p>အားလုံးသည် ဘီလူးငယ်တစ်ကောင်နှင့်တူသော ကြီးမားလှသည့် အရိပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။ သူ၏ အရေပြားမှာ နီရဲနေပြီး ကြွက်သားများမှာ သံမဏိကဲ့သို့ပင်။ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာသော ပြင်းထန်သည့် အပူရှိန်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာပင် အငွေ့တထောင်းထောင်းနှင့်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အရှိန်အဝါပဲ။ ငါ့နှလုံး... ပေါက်ကွဲတော့မလို ခံစားနေရတယ်။”</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာပန်း နယ်ပယ်ရှိ လူသားသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးသည် အဝေးက နီနီရဲရဲအရေပြားနှင့် စူးချန်ခုန်းကို ကြည့်ကာ တံတွေးကို အနိုင်နိုင် မျိုချလိုက်ရပြီး ဦးရေပြားများပင် ထုံကျဉ်လာသည်။ စစ်ဗုံတီးသံကဲ့သို့ ပြင်းထန်လှသော ထိုနှလုံးခုန်သံကို ကြားရရုံမျှနှင့်ပင် ဧရာမ လက်ကြီးတစ်ဖက်က သူ၏ နှလုံးသားကို ညှစ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး မခံမရပ်နိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူက... တကယ်ပဲ ဘယ်သူလဲဟ။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိတဲ့ မျိုးနွယ်စုတွေထဲက လူများလား။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘာလဲ။ သိုင်းပညာလား ဒါမှမဟုတ် သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်လား”</p> <p> </p> <p>ခိုထော့သည်လည်း မအံ့ဩဘဲမနေနိုင်ပေ။ စူးချန်ခုန်းထံမှ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသော အရှိန်အဝါမှာ သွေးမျိုးဆက်မျိုးနွယ်ဝင်စုများတွင်သာ ရှိတတ်သည့် သွေးမျိုးဆက် နတ်ဘုရားစွမ်းရည် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ယခင်က စူးချန်ခုန်းမှာ မူလဓာတ်ငါးပါး သိုင်းပညာရှင်ကြီး ချီကန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်ရုံမျှဖြင့် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပြီဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ တစ်စုံတစ်ရာသော နည်းလမ်းကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် ယခင်ထက် တစ်ဆင့်မက ပိုကြောက်စရာကောင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း... မင်းက နတ်ဘုရားသားတော် တစ်ပါးတော့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူးနော်” ချီကန်းသည် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းသွားတော့သည်။ သို့သော် သူသည် ချက်ချင်းပင် ခေါင်းခါလိုက်သည် “မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားသားတော်များမှာ သာမန်လူတို့၏ စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်သော ထူးဆန်းသူများ ဖြစ်ကြသည်။ နှစ်ထောင်ချီ သက်တမ်းရှိ မျိုးနွယ်စုများနှင့် ထိပ်တန်းဂိုဏ်းကြီးများမှ နှစ်ပေါင်း ရာချီ၊ ထောင်ချီမှ တစ်ယောက်သာ ပေါ်ထွန်းတတ်သည့် ထူးကဲသော ပါရမီရှင်များဖြစ်ပြီး မွေးဖွားလာကတည်းက အမြင့်ဆုံးသော ပညာရှင်များ ဖြစ်လာရန် ကံပါလာကြသူများ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် နတ်ဘုရားသားတော်များမှာ ထိုမျိုးနွယ်စုနှင့် ဂိုဏ်းများ၏ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သော ရတနာများဖြစ်ရာ သူတို့ အားကောင်းလာရန်အတွက် မည်သည့်အရာကိုမဆို ရင်းနှီးပေးကြမည်ဖြစ်ပြီး သူတို့၏ နတ်ဘုရားသားတော်ကို ဤကဲ့သို့သော နေရာမျိုးတွင် တစ်ယောက်တည်း ပေါ်လာခွင့် လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ သူတို့သာ အချိန်မတိုင်မီ သေဆုံးသွားပါက ဆုံးရှုံးမှုမှာ ခန့်မှန်း၍ပင် မရနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒီအားကောင်းတဲ့ ခံစားချက်က... တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် သူ၏ ခြေလက်များကို အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလိုက်ရာ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း အဆုံးမဲ့ စွမ်းအားများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။ တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်လုံးကို ဝါးမြိုကာ ဧရာမ ဝေလငါး နတ်သားရဲကို စိတ်ကူးပုံဖော်ပြီးနောက် သူ သန့်စင်ထားသော နတ်ဘုရားသွေးမှာ အမှန်တကယ်ပင် ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းလှသည်။ သို့သော် နတ်ဘုရားသွေးများ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း စီးဆင်းကာ သူ့အား လူသားပုံစံရှိ တောရိုင်းသားရဲတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးထားသည့် ဤအခြေအနေမှာ ကြာရှည်ခံမည်မဟုတ်ကြောင်း စူးချန်ခုန်း သိပါ၏။ ၎င်းမှာ အရှိန်ပြင်းပြင်းဖြင့် စွမ်းအားထုတ်ယူထားခြင်းဖြစ်ရာ တိုက်ပွဲကို အမြန် အဆုံးသတ်ရန် လိုအပ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အရင်ဆုံး... မင်းကို သတ်မယ်။”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်း၏ မျက်လုံးများမှာ ရက်စက်သော အလင်းတန်းများ တလက်လက်နှင့် သူ၏ အေးစက်လှသော အကြည့်များ ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ဝေ့ဝိုက်ကြည့်လိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ချီကန်းထံ၌သာ ရပ်တန့်သွားသည်။ ဤချီကန်းမှာ အစွမ်းထက်သူ သုံးဦးထဲတွင် လူသားသိုင်းပညာရှင် တစ်ဦးဖြစ်ရာ ဝတ်ရုံခြုံ အဖိုးအိုနှင့် ခိုထော့တို့လောက် ခံနိုင်ရည်မရှိနိုင်သဖြင့် သူ့ကို အရင်သတ်တာက အကောင်းဆုံး ရွေးချယ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ယနေ့ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာအားလုံးမှာ သစ္စာဖောက် ချီကန်းကြောင့်သာ ဖြစ်ရာ စူးချန်ခုန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်မှာလည်း သူ့အပေါ်တွင် အပြင်းထန်ဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“လာနေပြီ။”</p> <p> </p> <p>ချီကန်းသည် သူကိုယ်တိုင် စူးချန်ခုန်း၏ ပထမဆုံး ပစ်မှတ်ဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသဖြင့် စိတ်ထဲမှ ထိတ်လန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဝုန်း”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ခုန်းသည် ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ၏ ကြီးမားလှသော ခန္ဓာကိုယ် ရွေ့လျားလိုက်သည့် ခဏမှာပင် လေထုနှင့် ပွတ်တိုက်မိကာ နားကွဲမတတ် အသံလှိုင်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဥမင်အတွင်း အရှိန်အပြုံလိုက် ပြေးနေသော ရထားတစ်စင်းကဲ့သို့ လူသားတစ်ဦး ရောက်ရှိနိုင်သော အရှိန်ထက် များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ချီကန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။ စူးချန်ခုန်းသည် ရှေးဦးကာလမှ ဧရာမ ဝေလငါးကြီးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာရာ လေထုဖိအားကြောင့် လှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ အတားအဆီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်နေသည်။ သူ၏ ရှေ့တွင် ဘာမျှ မရှိသော်လည်း ချီကန်းမှာမူ ပြေးဝင်လာသော လှိုင်းကြီးတစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရသကဲ့သို့ ခံစားရပြီး အသက်ရှူရန်ပင် ခက်ခဲကာ ထိုထင်ယောင်ထင်မှားမှုမှ မလွတ်မြောက်နိုင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ပုံရိပ်ယောင်ဓားသွေးကျမ်း။ ဓားတစ်လက်ဖြင့် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းခြင်း”</p> <p> </p> <p>ချီကန်း၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပင်လယ်အတွင်းတွင် စွမ်းအင်ငါးမျိုးမှာ ဓားဝိညာဉ်နှင့်အတူ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ ချီစွမ်းအင်များမှာ သွေးကြောများတစ်လျှောက် ပေါက်ကွဲထွက်ပေါ်လာပြီး သူသည် ပေါ့ဆ၍ မရတော့သဖြင့် ဓားစွမ်းအင်ကို အထွတ်အထိပ်သို့ စုစည်းကာ လက်ညှိုးတစ်ချက်ဖြင့် သွေးရောင် နတ်ဘုရားဓားတစ်လက်ကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ ထို့နောက် စူးချန်ခုန်း၏ နှလုံးသားဆီသို့ ပြင်းထန်စွာ ထိုးနှက်လိုက်ကာ သူ့အား နောက်ဆုတ်သွားစေရန် ကြိုးပမ်းသည်။ စူးချန်ခုန်းတွင် ခုခံမှု အားကောင်းသော လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီသံချပ်ကာ ရှိနေသော်လည်း ချီကန်းအနေဖြင့် ဤဓားချက်တစ်ချက်တည်းနှင့် ဖောက်ထွင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချီကန်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ စူးချန်ခုန်းသည် တိမ်းရှောင်ခြင်း လုံးဝ မပြုဘဲ သူ၏ အသက်ကို ပဓာနမထားသည့်အလား သွေးနတ်ဘုရားဓားဆီသို့ တိုက်ရိုက် တိုးဝင်လာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုလည်း ငရဲကို သွားလိုက်တော့။” ချီကန်း၏ မျက်နှာမှာ ရက်စက်စွာ တွန့်ရှုံ့သွားပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ပိုမို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သွေးနတ်ဘုရားဓား၏ မျက်နှာပြင်မှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာပြီး လေထုထဲတွင် သွေးညှီနံ့များ ဖုံးလွှမ်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေါက်”</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်လှသော ထိုးနှက်ချက်မှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ထိမှန်သွားသော်လည်း ချီကန်း မျှော်လင့်ထားသကဲ့သို့ ဖောက်ထွက်သွားခြင်း မရှိဘဲ သူ၏ ဓားမှာ အသွေးအသားရှိသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိမှန်လိုက်ခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ နတ်ဘုရားဓားမှာ စူးချန်ခုန်း၏ ရင်ဘတ်ကို ဖုံးအုပ်ထားသော လိပ်အသက်ရှူနည်း ချီသံချပ်ကာကို အတင်းဖောက်ဝင်သွားသော်လည်း တစ်လက်မ မပြည့်မီမှာပင် ရပ်တန့်သွားခဲ့သည်။ ထို့အစား ပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှု၏ တန်ပြန်သက်ရောက်မှုကြောင့် ချီကန်းမှာ နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါ... ဒါက...”</p> <p> </p> <p>ချီကန်း မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေမိသည်။ ဤသည်မှာ ဓားဝိညာဉ် ပါဝင်သော ဓားချက်ဖြစ်သော်လည်း စူးချန်ခုန်း၏ အသားကိုပင် မဖောက်နိုင်ခဲ့ပေ။ တစ်လက်မမျှသာ ထိုးဝင်နိုင်ခြင်းမှာ အပေါ်ယံ ဒဏ်ရာမျှသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>နတ်ဘုရားသွေးကို နိုးထစေလိုက်သော စူးချန်ခုန်း၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအင်များမှာ သူ၏ ကြွက်သားနှင့် အရိုးများအနှံ့ ပြည့်နှက်နေသဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သူ ယခင်က ရင်ဆိုင်ခဲ့ဖူးသော အနက်ရောင် အကြေးခွံရှိ ဧရာမ ပုတ်သင်ညို တောရိုင်းသားရဲနှင့်ပင် ယှဉ်နိုင်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုအချိန်က စူးချန်ခုန်းသည် သံကို ရွှံ့ကဲ့သို့ ဖြတ်နိုင်သော ဓားဝိညာဉ် ပါဝင်သည့် ဓားချက်ဖြင့် ခုတ်လိုက်သော်လည်း ၎င်း၏ အကြေးခွံကိုသာ ခွဲနိုင်ခဲ့ပြီး အပေါ်ယံဒဏ်ရာသာ ပေးနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရွှီး”</p> <p> </p> <p>ရင်ဘတ်ပေါ်မှ နာကျင်မှုကို စူးချန်ခုန်းက လုံးဝ ဂရုမစိုက်ချေ။ ချီကန်း၏ ဓားချက်ကို သူ၏ သန်မာလှသော ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့် တောင့်ခံရင်း စူးချန်ခုန်း၏ တည်ငြိမ်လှသော မျက်နှာပေါ်ဝယ် ရက်စက်လှသော အပြုံးတစ်ခု ကွေးတက်သွားသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်တွင် ကြီးမားလှသော သံဖြတ်ဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားသော်လည်း သူ၏ လက်ထဲတွင် အနည်းငယ် သေးငယ်နေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ရိုးရှင်းသော ခုတ်ချက်တစ်ချက်နှင့်အတူ သူသည် ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်ကို ခွဲနိုင်စွမ်းရှိသော ထိတ်လန့်ဖွယ် စွမ်းအားတစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်တော့သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save