Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၂၆၃)</h2> <h2 style="text-align: center;">တုံ့ပြန်ဆောင်ရွက်ရေး အစီအစဉ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​အရေအတွက် ၅၀၀ ကျော်ရှိသော ဇွန်ဘီအုပ်စုနှင့် ရင်ဆိုင်လိုက်ရခြင်းမှာ ညဖက်တွင် ဇွန်ဘီအုပ်စု မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်းကို အားလုံးက အမှန်တကယ် သိရှိသွားစေခဲ့သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ဤရှင်းလင်းရေးမစ်ရှင်မှာ စစ်တပ်က ဦးဆောင်ပြီး ခိုလှုံရေးစခန်း အဆင့်မြင့်အရာရှိများက စတင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မည်မျှပင် ခက်ခဲပါစေ သူတို့အနေဖြင့် အားတင်း၍ ရင်ဆိုင်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်အထိမူ သူတို့ ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အတိုင်းအတာအတွင်း၌သာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p>​တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေပြီး အမြောက်သံ၊ သေနတ်သံများနှင့် ဇွန်ဘီများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ ရောထွေးနေ၏။ ၅ မိနစ်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ပြီးနောက်တွင် ဇွန်ဘီ ၅၀၀ ကျော်ကို အကုန်အစင် သုတ်သင်နိုင်ခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အနည်းငယ်မျှသာ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်သွားခဲ့သည်။</p> <p>​ဤတိုက်ပွဲတွင် ပထမတပ်ရင်းမှ နှစ်ဦးသာ ဒဏ်ရာရခဲ့ပြီး ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာမျိုး မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် ဤတိုက်ပွဲမှာ အပြတ်အသတ် အောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p>​သို့သော် အားလုံး၏ မျက်နှာတွင်မူ ပျော်ရွှင်ရိပ် မရှိကြပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ညဖက်တွင် ဤဇွန်ဘီအုပ်စုများ၏ ခြိမ်းခြောက်မှုမှာ သူတို့ ထင်ထားသည်ထက် ပို၍ ဆိုးရွားနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ နေ့ဖက်တွင်သာဆိုလျှင် ဇွန်ဘီ ၅၀၀ ရှိသော အုပ်စုကို  စက်ရုပ်စစ်သည် သုံးပုံတစ်ပုံခန့်ဖြင့်ပင် အေးဆေးစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ယခုမူ စက်ရုပ်အားလုံး ထွက်တိုက်ခဲ့ရသည့်အပြင် အစမှအဆုံး တောက်လျှောက် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​မျှော်လင့်ချက် အားကိုးချက်ဖြစ်သည့် ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း အဖွဲ့ဝင်များ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မှာ အခြားသူများထက် သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း အဖွဲ့တစ်ခုစီတွင် နှစ်ဦးစီသာ ပါဝင်သဖြင့် လူအင်အား နည်းပါးလွန်းနေသည်။ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီ အများအပြားက ပစ်ခတ်မှုကြားမှ ဖောက်ထွက်လာသည့်အခါ သူတို့လည်း များစွာ မသတ်ဖြတ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p>​သံချပ်ကာကားများ၏ ပျက်စီးမှုမှာလည်း လက်ခံနိုင်သည့် အတိုင်းအတာထက် ကျော်လွန်နေသည်။ တိုက်ပွဲတစ်ပွဲတည်းနှင့်ပင် သံချပ်ကာကား တစ်စီးချင်းစီ၏ အပြင်ဘက် သံချပ်ကာပြားပေါ်တွင် အနည်းဆုံး ပွန်းရာ (၁၀) ခုထက်မနည်း ရှိနေသည်။ ထိုပွန်းရာများမှာ အရှည် တစ်ဝက်မီတာခန့်နှင့် အနက် တစ်စင်တီမီတာခန့် ရှိနေသည်။ သံချပ်ကာပြား၏ အထူမှာ ၅ စင်တီမီတာသာ ရှိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဆိုလိုသည်မှာ နေရာတစ်ခုတည်းကိုသာ ၅ ကြိမ် ဆက်တိုက် တိုက်ခိုက်ခံရပါက သံချပ်ကာပြား ပေါက်ထွက်သွားမည် ဖြစ်သည်။ နေရာတစ်ခုတည်းကို ၅ ကြိမ် အတိုက်ခံရဖို့ ဆိုသည်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ နည်းပါးသယောင် ရှိသော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ပွန်းရာများမှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး နေရာတော်တော်များများမှာ ထပ်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ဇွန်ဘီအုပ်စုများနှင့် ထပ်မံ ရင်ဆိုင်ရပါက သံချပ်ကာပြား ပေါက်ထွက်သွားရန်မှာ မဆန်းတော့ပေ။ ပေါက်မထွက်လျှင်တောင်မှ ပြန်လည်ပြင်ဆင်ရန် ကုန်ကျမည့် အမှတ် မှာ ယခင်ကထက် ဆပေါင်းများစွာ ပိုနိုင်ပါသည်။</p> <p>​အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များသည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ကုန်ကျစရိတ်များကို တွက်ချက်ရင်း တစ်ဖက်မှလည်း အဖွဲ့ဝင်များကို စစ်မြေပြင် ရှင်းလင်းရန် အမိန့်ပေးနေကြသည်။ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် သံချပ်ကာကားအတွင်းရှိ ဇွန်ဘီအာရုံခံကိရိယာမှ သတိပေးသံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် သည်လည်း ထိုသတိပေးသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် အာရုံခံကိရိယာကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် တွန့်ချိုးသွားသည်။</p> <p>​သူတို့ဆီသို့ ဇွန်ဘီအုပ်စုများ ထပ်မံ ဦးတည်လာနေပြန်ပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် တစ်စုတည်းမဟုတ်ဘဲ နှစ်စုတောင် ဖြစ်သည်။ ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ထိုနှစ်စုလုံး၏ အရေအတွက်မှာ ၄၅၀ ကျော်၊ ၅၀၀ နီးပါးခန့် ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အခြားအဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များလည်း ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံး၏ မျက်နှာများ ပျက်သွားကြသည်။ သူတို့ မရင်ဆိုင်နိုင်ခြင်း မဟုတ်သော်လည်း ဇွန်ဘီများ၏ ထူထပ်မှုမှာ ထင်ထားသည်ထက် ပိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဇွန်ဘီလှိုင်း ကသာ ဤမျှ ခက်ခဲနေပါက သူတို့၏ ရှင်းလင်းရေးမှာ ဝေးဝေးရောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် က အခြေအနေကို အာရုံခံကြည့်လိုက်ပြီး အားလုံး၏ အခြေအနေကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချလိုက်မိသည်။</p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ငါကိုယ်တိုင်ပဲ လက်တွေ့ဆင်းရတော့မှာပေါ့"</p> <p>​သူက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို နှိပ်လိုက်ပြီး အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p>"အားလုံး နားထောင်ကြ၊ စစ်ကြောင်းကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ခံစစ်ပြောင်းလိုက်။ နောက်ပြီး စက်ရုပ်မောင်းတဲ့သူတွေ အနေနဲ့ အာရုံခံစွမ်းအား  သုံးစွဲမှု ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းနဲ့ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်း လျော့သွားတဲ့အခါတိုင်း ငါ့ကို သတင်းပို့ပါ။ ငါ အခြေအနေကြည့်ပြီး ကူညီပေးမယ်။"</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် ၏ စကားထွက်လာသည်နှင့် တင်းမာနေသော အခြေအနေမှာ ချက်ချင်းပင် လျော့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့ပါ" အားလုံးက တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များ ပြန်လည် နိုးကြားလာကာ ပြန်လည် ဖြေကြားလိုက်ကြသည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် သည် စကားတစ်ခွန်းတည်းဖြင့် အားလုံး၏ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ တုနှိုင်းမဲ့သော ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အရှိန်အဝါပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မကြာမီတွင် ယာဉ်တန်းမှာ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး မြေပြင်ပေါ်ရှိ အလောင်းများကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်နိုင်တော့ဘဲ တစ်ဖွဲ့လုံး စက်ဝိုင်းပုံစံ ခံစစ်သို့ အမြန် ပြောင်းလဲလိုက်ကြသည်။</p> <p>​ထိုအချိန်မှာပင် လင်းရှင်းဟိုင် က သူ၏ "ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း" အဖွဲ့ကို သီးခြား စီစဉ်လိုက်သည်။ သူစီးနင်းလာသော ကားပေါ်မှ အဖွဲ့ဝင်များကို အခြား သံချပ်ကာကားများသို့ ခွဲထုတ် ပို့ဆောင်လိုက်သည်။ သူ၏ ကားပေါ်တွင် ကားမောင်းသူတစ်ဦး၊ ဆက်သွယ်ရေးအရာရှိတစ်ဦးနှင့် ကျည်ဖြည့်ပေးမည့်သူ နှစ်ဦးသာ ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p>​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏ သံချပ်ကာကားမှာ ရှေ့တန်းမှ တိုက်ခိုက်ရန် မဟုတ်တော့ဘဲ အရေးပေါ် ကူညီကယ်ဆယ်ရေးအတွက်သာ သတ်မှတ်လိုက်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ခံစစ်အဝန်းအဝိုင်းအတွင်းတွင် ရှိနေသဖြင့် ဇွန်ဘီများ၏ နှောင့်ယှက်မှု မရှိဘဲ ကူညီရန် လိုအပ်သည့် မည်သည့်နေရာမဆို အမြန်ဆုံး သွားရောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် စီစဉ်ပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် ဇွန်ဘီအုပ်စု ရောက်ရှိလာကာ အမြောက်သံများ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ ခံစစ်ကို စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြောင်းလိုက်သဖြင့် ပစ်အားမှာ ပို၍ ညီညာကာ ထူထပ်သွားပြီး ယခင်ကထက် ပို၍ ခုခံရ လွယ်ကူသွားသည်။</p> <p>​သို့သော် ၎င်းမှာ သာမန်အဖွဲ့ဝင်များအတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများကို ကိုင်တွယ်ရသည့် အမာခံအဖွဲ့ဝင်များနှင့် စက်ရုပ်မောင်းသည့် ခေါင်းဆောင်များမှာမူ ခေါင်းခဲနေရဆဲ ဖြစ်သည်။ အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီများ ကားရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး တစ်စက္ကန့် ပိုကြာတိုင်း ကားပေါ်တွင် ပွန်းရာများ ပိုများလာမည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p>​တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ပြင်းထန်နေသော်လည်း လင်းရှင်းဟိုင် ကမူ ကားအမိုးပေါ်ရှိ ပစ်ခတ်ရေးစင်မြင့်တွင် ရပ်ကာ အေးဆေးစွာ ကြည့်နေသည်။ အားလုံး ခံနိုင်ရည် ရှိနေသရွေ့ သူ ဝင်မပါသေးပေ။ ဤသည်မှာ သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်ခန်းဖြစ်သလို သူ၏ ကိုယ်ပိုင်ခွန်အားနှင့် အာရုံခံစွမ်းအားကိုလည်း ချွေတာရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​မကြာမီ တတိယမြောက် ဇွန်ဘီအုပ်စု ရောက်လာပြီး ဖိအားများ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာသည်။ လင်းရှင်းဟိုင် ကူညီရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ခံစစ်ကြောင်းမှာ ပြန်လည် တည်ငြိမ်သွားသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ သူတို့၏ စစ်ကြောင်းမှာ သမုဒ္ဒရာလှိုင်းလုံးကြီးများကြားတွင် မတုန်မလှုပ် ရပ်တည်နေသော ကျောက်ဆောင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ ခိုင်မာနေသည်။</p> <p>​ဤသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှင်းဟိုင် အနည်းငယ် အံ့သြသွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားသည်။ နေ့ဖက်တွင် သူသည် ဤအဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ဇွန်ဘီလှိုင်း ကို ဖောက်ထွက်ခဲ့ဖူးသည်။ ညဖက်တွင် ဇွန်ဘီများ ပို၍ သန်မာသော်လည်း စစ်မှန်သော ဇွန်ဘီလှိုင်းကြီးများနှင့်မူ မနှိုင်းယှဉ်နိုင်ပေ။ အခု သူတို့ ခက်ခဲနေရခြင်းမှာ ညဖက် တိုက်ပွဲကို မကျွမ်းကျင်သေး၍သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>​တိုက်ပွဲ ဆက်လက် ပြင်းထန်လာသည်နှင့်အမျှ ဇွန်ဘီ ၁၀၀၀ နီးပါးမှာ မျက်စိရှေ့တွင်ပင် တဖြည်းဖြည်း လျော့နည်းလာသည်။ ၉၀၀၊ ၇၀၀၊ ၅၀၀၊ ၃၀၀...။ ဇွန်ဘီ ၂၀၀ ခန့်သာ ကျန်တော့ချိန်တွင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးက သူ၏ အာရုံခံစွမ်းအား ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းအောက် လျော့သွားပြီဖြစ်ကြောင်း လင်းရှင်းဟိုင် ထံ သတင်းပို့လာသည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် လက်ပတ်ကွန်ပျူတာကို ကြည့်လိုက်ရာ တိုက်ပွဲကြာချိန်မှာ ၁၅ မိနစ်ခန့် ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ဤအခြေအနေမှာ သဘာဝကျပါသည်။ တတိယမျိုးဗီဇသော့  ကို မဖွင့်နိုင်သေးသူများအတွက် စက်ရုပ်ကို နာရီဝက်ခန့်သာ ဆက်တိုက် မောင်းနှင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ကောင်းပြီ၊ မင်းတို့ အဖွဲ့က အဆင့်မြင့်ဇွန်ဘီတွေကို ငါ ကိုင်တွယ်ပေးမယ်။ မင်း အချိန်ရတုန်း အမြန် နားလိုက်ဦး"</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် စကားပြောရင်း မောင်းခလုတ်ကို ဆွဲလိုက်သည်။ အခြားသူများအတွက် ညဖက်တွင် ပစ်ခတ်ရသည်မှာ ကန့်သတ်ချက် ရှိသော်လည်း လင်းရှင်းဟိုင် အတွက်မူ ပြဿနာ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ မျက်စိ အားကောင်းသောကြောင့် မဟုတ်ဘဲ အာရုံခံစွမ်းအား ဖြင့် ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် မျက်စိမှိတ်ထားလျှင်တောင် တိကျစွာ ပစ်ခတ်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save