Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၂၆၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သတင်းကောင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင် ပထမတပ်ရင်းသည် စစ်တပ်စခန်းကြီးသို့ အောင်မြင်စွာ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့သည် ကွမ်ဟန်မြို့အတွင်း သုံးနာရီနီးပါးခန့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြပြီး အသွားအပြန် ခရီးစဉ်နှင့်ဆိုလျှင် စခန်းသို့ ပြန်ရောက်ချိန်တွင် သန်းခေါင်ယံ ၁၂ နာရီ နီးပါး ရှိနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ထိုအချိန်တွင် စခန်းကြီးအတွင်း၌ မီးရောင်များ ထိန်ထိန်လင်းနေပြီး အပြင်ထွက်သွားသော အခြားတပ်ရင်းများလည်း တဖွဲဖွဲ ပြန်ရောက်လာကြကာ အားလုံး အလုပ်ရှုပ်နေကြသည်။</p> <p>​ဂုဏ်ပြုမှတ်တမ်းများ စာရင်းသွင်းခြင်း၊ ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသခြင်းနှင့် သံချပ်ကာများ ပြုပြင်ခြင်း စသည့် အလုပ်များကို နာရီအနည်းငယ်အတွင်း အပြီးလုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သလို အနားယူရန် အချိန်ကိုလည်း လုနေရသဖြင့် ဝန်ထမ်းအများအပြားမှာ ခြေမချနိုင်အောင် အလုပ်ရှုပ်နေကြရသည်။</p> <p>​ထိုသို့ အလုပ်ရှုပ်နေသည့် ကြားမှပင် ပထမတပ်ရင်း ပြန်ရောက်လာခြင်းက လူအများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ပထမတပ်ရင်း၏ ယခင်စွမ်းဆောင်ရည်များက အလွန်ပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသဖြင့် အခြားသော စေတနာ့ဝန်ထမ်း အဖွဲ့အစည်းများသာမက လင်းကျန့်ရန် ကဲ့သို့သော စစ်ဘက်ဆိုင်ရာ အဆင့်မြင့်အရာရှိများကပင် စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​အသင်းဥက္ကဋ္ဌ ဖြစ်သူ ကျင်းချန်လန့် ကိုယ်တိုင် ထွက်၍ ကြိုဆိုခဲ့ပြီး ဤကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုမျိုးမှာ အခြားအဖွဲ့အစည်းများ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ရလဒ် ဘယ်လိုလဲ" ကျင်းချန်လန့် သည် လင်းရှင်းဟိုင် ကားပေါ်မှ ဆင်းလာသည်ကို မြင်လျှင်မြင်ချင်း စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။ ညဖက်တွင် ဇွန်ဘီများမှာ အလွန် ကြမ်းကြုတ်သဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကျနေသူများကို ပြန်လည် မြှင့်တင်ပေးနိုင်မည့် သတင်းစကားမျိုး သူ အလွန် လိုအပ်နေသည်။</p> <p>​"အဆင်ပြေပါတယ်၊ စုစုပေါင်း ဇွန်ဘီ ၁၅,၆၂၀ ကောင်နဲ့ မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီ ၃ ကောင် သတ်ခဲ့တယ်" လင်းရှင်းဟိုင် က နောက်ဆုံး စာရင်းဇယားကို ပြောပြလိုက်သည်။</p> <p>​ကျင်းချန်လန့် သည် လင်းရှင်းဟိုင် က "အဆင်ပြေပါတယ်" ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် အစပိုင်းတွင် သာမန်မျှသာ ရရှိသည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည့် အရေအတွက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရင်ထဲ၌ အေးစိမ့်သွားကာ အသက်ရှူပင် မှားသွားခဲ့သည်။</p> <p>​ကွမ်ဟန်မြို့ရှိ ဇွန်ဘီများ၏ အရည်အသွေးဖြင့် တွက်ချက်မည်ဆိုလျှင် ပထမတပ်ရင်း ရရှိမည့် အမှတ် မှာ ၈ သိန်းထက် ကျော်လွန်နေမည် ဖြစ်သည်။ ထိုပမာဏကို အဖွဲ့ဝင်များကြား ခွဲဝေပေးလျှင်ပင် အခြားသူများ မနာလိုဖြစ်လောက်သည့် ပမာဏ ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဒါဆို ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု အခြေအနေကရော" ကျင်းချန်လန့် က အသက်ရှူမြန်စွာဖြင့် ဆက်မေးလိုက်သည်။</p> <p>"ဒဏ်ရာအနည်းငယ်ရသူ ၁၃ ယောက်ပါပဲ" ဟု လင်းရှင်းဟိုင် က ဆိုသည်။</p> <p>​".... ဒါပဲလား" ကျင်းချန်လန့် က ခဏ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဘာမှ ဆက်မပြောသဖြင့် ထပ်မေးလိုက်သည်။ ပြင်းထန်ဒဏ်ရာရသူနှင့် သေဆုံးသူ အရေအတွက်ကို သူ သိချင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"ဘာလဲ၊ ဒဏ်ရာရတာ နည်းနေသေးလို့လား" လင်းရှင်းဟိုင် က ထိုလူဝကြီးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>"မဟုတ်ပါဘူး... အဲဒါက..." ကျင်းချန်လန့် ဘာပြောရမှန်း မသိတော့ပေ။ ပထမတပ်ရင်း သွားရောက် ရှင်းလင်းသည့် နေရာမှာ အခြားအဖွဲ့များ သွားသည့်နေရာနှင့် မတူသကဲ့သို့ သူ ခံစားနေရသည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် က ပြန်မေးလိုက်သည်။ "တခြားတပ်ရင်းတွေကရော ဘယ်လိုလဲ"</p> <p>​"အဖွဲ့တော်တော်များများကတော့ တိုက်ခိုက်ခံရလို့ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်သွားကြတာပဲ၊ နောက်မှ သတိဝင်လာပြီး စိတ်ထင်တိုင်း ရှေ့မတိုးရဲကြတော့ဘူး။ တချို့ ပါးနပ်တဲ့သူတွေကတော့ နေ့ဖက်က ရှင်းထားတဲ့ လမ်းတွေမှာပဲ ကင်းလှည့်နေပြီး ထပ်မတိုးကြတော့ဘူး။ ဒါပေမဲ့လည်း အခြေအနေကတော့ သိပ်မကောင်းဘူး၊ တပ်ရင်း အများစုမှာ ဒဏ်ရာရသူ ၁၀၀ ကျော်စီ ရှိနေတယ်။ ကံကောင်းတာက သေဆုံးသူတော့ သိပ်မများဘူး၊ ပျမ်းမျှ တစ်တပ်ရင်းကို ၁၀ ယောက်လောက်ပဲ"</p> <p>​ကျင်းချန်လန့် က ဤသို့ ပြောရင်းနှင့်ပင် "ဒီအခြေအနေအတွက် မင်းမှာ တစ်ခုခု အကြံပေးစရာ ရှိလား" ဟု မေးလိုက်သည်။ ဤကဲ့သို့သော ကိစ္စများကို သူကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရမည် ဖြစ်သော်လည်း သူ ဘာမှ စဉ်းစားမရဖြစ်နေသည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "အစစ်အမှန် ခွန်အား ရှိမှသာ အခြေခံကျမှာပါ၊ ငါ့မှာ ဘာထူးခြားတဲ့ နည်းလမ်း ရှိမှာလဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ရဲ့ တိုက်ပွဲမှတ်တမ်း ဗီဒီယိုတွေကို တခြားအဖွဲ့တွေကို ပြပေးလိုက်ရင်တော့ အထောက်အကူ ဖြစ်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p>​အခြားအဖွဲ့များအတွက် အမှန်တကယ် လိုအပ်နေသည်မှာ လင်းရှင်းဟိုင် ကဲ့သို့သော အားကိုးထိုက်သည့် ပညာရှင်မျိုး ဖြစ်သည်။ သို့သော် လင်းရှင်းဟိုင် ၏ စွမ်းဆောင်ရည်မှာ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့်  ရှိသော စစ်သည်များနှင့်ပင် မနှိုင်းယှဉ်နိုင်အောင် သာလွန်နေသည်။ ခိုလှုံရေးစခန်းက တပ်ရင်းတိုင်းကို ထိုကဲ့သို့ ပညာရှင်တစ်ဦးစီ မချပေးနိုင်သရွေ့ အခြားအဖွဲ့များအနေဖြင့် လိုက်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>​သို့သော်လည်း ပညာရှင် မရှိလျှင်ပင် အဖွဲ့ဝင်များကြား နားလည်မှု ကို မြှင့်တင်နိုင်မည်ဆိုပါက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ အစွမ်းထက်လာမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကျင်းချန်လန့် သည် တစ်ခုခုကို စဉ်းစားနေဟန်ဖြင့် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ လင်းရှင်းဟိုင် ကမူ ထောက်ပံ့ရေး ကိစ္စများကို ဖန်ထျန်းဟယ် ထံ အပ်နှံပြီးနောက် အိပ်ရန် ပြန်လာခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲတိုင်းတွင် သူ၏ အာရုံခံစွမ်းအား ကို အလွန်အမင်း သုံးစွဲထားရသဖြင့် အမြန်ဆုံး ပြန်လည် နိုးကြားလာစေရန်မှာ အိပ်စက်ခြင်းကသာ အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p>​...</p> <p>​ထိုညတွင် ပထမတပ်ရင်း အဖွဲ့ဝင်အားလုံး ကောင်းကောင်း အိပ်စက်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် တပ်ရင်းများ အလှည့်ကျ ထွက်ခွာပြီးနောက် ပထမတပ်ရင်း အလှည့် ထပ်မံ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ နေ့ဖက်တွင် ဇွန်ဘီများမှာ သိသိသာသာ နည်းပါးသွားသည့်အပြင် အမြင်အာရုံ ကန့်သတ်ချက်လည်း မရှိတော့သဖြင့် သေနတ်ပစ် စွမ်းရည်များကို အပြည့်အဝ ထုတ်သုံးနိုင်ကာ ရှင်းလင်းရေးမှာ အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ လွယ်ကူသွားသည်။</p> <p>​သို့သော် ဆိုးကျိုးတစ်ခုမှာ ဝင်ငွေ လျော့နည်းသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ သုံးနာရီကြာ ရှင်းလင်းပြီးနောက်တွင် သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် ဇွန်ဘီ အရေအတွက်မှာ ၁ သောင်းခန့်သာ ရှိသဖြင့် ဝင်ငွေမှာ သုံးပုံတစ်ပုံခန့် လျော့သွားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း အဖွဲ့အစည်း အသီးသီးက ကျေနပ်နေကြသည်။ ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း အဖွဲ့နှင့်အတူ မစ်ရှင် ဆောင်ရွက်ရခြင်းမှာ အလကား အမှတ်များ  လိုက်ကောက်နေရသကဲ့သို့ပင်။ ထို့ထက် ပို၍ ဝမ်းသာစရာ ကောင်းသည်မှာ ၎င်းတို့ အဖွဲ့ဝင်များ၏ သေနတ်ပစ် စွမ်းရည်မှာလည်း အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​ကွမ်ဟန်မြို့သည် ဇွန်ဘီများ ပေါများလှသဖြင့် အကောင်းဆုံး ပစ်မှတ်လေ့ကျင့်ကွင်းကြီး ဖြစ်နေသည်။ ပါရမီ အလွန် မညံ့လျှင်ပင် ဤအခြေအနေမျိုးတွင် သေနတ်ပစ် စွမ်းရည်မှာ သိသိသာသာ တိုးတက်လာမည် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် ပထမတပ်ရင်း၏ အင်အားမှာ တဖြည်းဖြည်း ပိုမို တောင့်တင်းလာခဲ့သည်။</p> <p>​...</p> <p>​တတိယအကြိမ် မစ်ရှင်ပြီး၍ စခန်းသို့ ပြန်ရောက်သည့်အခါ စခန်းအတွင်းရှိ အခြေအနေမှာ သိသိသာသာ ကောင်းမွန်လာသည်။ အခြားတပ်ရင်းများလည်း ပထမတပ်ရင်း၏ ဗီဒီယိုများကို ကြည့်ပြီးနောက် တိုက်ပွဲပုံစံများကို ပြောင်းလဲ လေ့လာလာကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရမှု လျော့နည်းလာပြီး ဝင်ငွေများလည်း တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။</p> <p>​မွန်းတည့်ချိန်တွင် လင်းရှင်းဟိုင် သည် ရုပ်ရှင်ကြည့်ရင်း အနားယူနေစဉ် ဖန်ထျန်းဟယ် အခန်းအတွင်းသို့ အပြေးအလွှား ဝင်လာသည်။</p> <p>​"ဘာဖြစ်လို့လဲ" ဖန်ထျန်းဟယ် ၏ အလောတကြီး ပုံစံကြောင့် လင်းရှင်းဟိုင် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"မင်းကတော့ အေးဆေးပဲ ရုပ်ရှင်ကြည့်နေနိုင်တယ်၊ ငါကတော့ အလုပ်တွေ အခုမှ ပြီးတာ" ဖန်ထျန်းဟယ် က အပြစ်တင်သယောင် ပြောလိုက်ပြီးမှ မျက်နှာတွင် အပြုံးများဖြင့် ပြန်ပြောသည်။</p> <p>​"ကိစ္စတစ်ခု ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သတင်းကောင်းပါပဲ။ အခုလေးတင် စစ်တပ်ဆီ သွားခဲ့တာ၊ ငါတို့ အရင်က လျှောက်ထားတဲ့ အလယ်အလတ် မျိုးဗီဇဆေးရည် တွေ ရောက်လာပြီ။ ပြီးတော့ ငါဝယ်ထားတဲ့ အဆင့်မြင့် မျိုးဗီဇဖောက်ထွက်ဆေး လည်း တခြားစခန်းကနေ ရောက်လာပြီကွ"</p> <p> </p>


Save