Book List

<h2 style="text-align: center;">​အခန်း (၂၆၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">ခုနစ်ရက်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင်သည် သံသေတ္တာကို မကာ လျိုမြောင်မြောင်၏ အဆောင်ရှေ့သို့ ရောက်လာပြီး တံခါးကို အသာအယာ ခေါက်လိုက်သည်။</p> <p>​အမှန်တကယ်တွင်မူ သူတို့နှစ်ဦး၏ အဆောင်မှာ ကပ်လျက်ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ တစ်တပ်ရင်းလုံးတွင် သူတို့နှစ်ဦးသာ သီးသန့်အဆောင်ဖြင့် နေထိုင်ခွင့်ရရှိကြပြီး ကျန်ရှိသောသူများမှာမူ ဖန်ထျန်းဟယ်ပင်လျှင် အခြားသူများနှင့် စုပေါင်းနေထိုင်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ တပ်ရင်းမှူးအဆင့်ရှိသူများမှာ နှစ်ယောက်တစ်ခန်း နေထိုင်ရသော်လည်း ကျန်အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ တစ်ခန်းလျှင် ၆ ယောက်မှ ၈ ယောက်အထိ စုပြုံနေထိုင်ကြရသည်။</p> <p>​"ဘယ်သူလဲရှင့်" အံ့သြသံလေးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ခြေသံများ နီးကပ်လာကာ တံခါးပွင့်သွားတော့သည်။</p> <p>​လျိုမြောင်မြောင်သည် လင်းရှင်းဟိုင်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အစပိုင်းတွင် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် ဝမ်းသာသွားပြီးနောက် အနည်းငယ် ရှက်သွေးဖြာသွားဟန် ပေါ်နေသည်။</p> <p>​"မောင်... ဘယ်လိုဖြစ်လို့ ရောက်လာတာလဲ" လျိုမြောင်မြောင်က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p>​"ဘာလဲ... မောင် လာတာကို မကြိုဆိုဘူးလား" လင်းရှင်းဟိုင်က စနောက်သည့်လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p>​"မဟုတ်ပါဘူး..." လျိုမြောင်မြောင်က လက်ကာပြရင်း အလောတကြီး ပြန်ပြောသည်။ "ဒီအချိန်ဆို မောင် အနားယူရမှာ မဟုတ်လား။ အထဲကို ဝင်လာခဲ့လေ"</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင်လည်း သူမကို ဆက်မစတော့ဘဲ အဆောင်ထဲသို့ လိုက်ဝင်သွားကာ လက်ထဲမှ သံသေတ္တာကို မြှောက်ပြရင်း တိုက်ရိုက်ပင် ပြောလိုက်သည်။ "မြောင်မြောင်အတွက် ပစ္စည်းကောင်းလေးတွေ ယူလာပေးတာ"</p> <p>​"ဒါက ဘာလဲဟင်" လျိုမြောင်မြောင်က စပ်စုလိုသော မျက်လုံးလေးများဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒါက အလယ်အလတ် မျိုးဗီဇဆေးရည်လေ"</p> <p>​"အော်... ဒါကို ဝယ်လာနိုင်ပြီပေါ့" လျိုမြောင်မြောင် အံ့သြသွားသည်။ ဤဆေးရည်မှာ သာမန်ဆေးရည်ထက် အာနိသင် နှစ်ဆပိုကောင်းကြောင်း လင်းရှင်းဟိုင် ပြောပြထားသဖြင့် သူမ သိရှိထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူမသည် သံသေတ္တာကို လှမ်းယူကာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>​"ဒီလောက်တောင် အများကြီးလား" သေတ္တာထဲတွင် စီတန်းနေသော မျိုးဗီဇဆေးရည် အပုလင်း ၁၀၀ ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လျိုမြောင်မြောင် အံ့သြလွန်း၍ ပါးစပ်ပင် မစေ့နိုင်တော့ပေ။</p> <p>​ဤဆေးရည်၏ ဈေးနှုန်းမှာ သာမန်ထက် ၅ ဆ ပိုကြီးကြောင်း သူမ သိထားသည်။ အထူးဈေးဖြင့် ဝယ်ယူလျှင်ပင် တစ်ပုလင်းကို အမှတ် ၅၀၀ ပေးရသဖြင့် ဤသေတ္တာတစ်လုံးလုံးမှာ အမှတ် ၅ သောင်း တန်ဖိုးရှိနေသည်။ အကယ်၍ အခြားအဖွဲ့အစည်းတစ်ခုခုသာဆိုလျှင် ဤမျှ များပြားသော အရင်းအမြစ်များကို သာမန်အဖွဲ့ဝင်တစ်ဦးအတွက် သုံးစွဲမည်ဆိုပါက အဖွဲ့ဝင်များ ဆူပူကြမည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>​"အစ်ကိုကြီးဖန်က အပုလင်း ၅၀၀ မှာထားတာ၊ မြောင်မြောင် စိတ်ကြိုက်သုံးပါ။ တကယ်လို့ မလောက်ရင်လည်း နောက်ထပ် ထပ်ဝယ်လို့ရသေးတယ်" လင်းရှင်းဟိုင်က အရေးမစိုက်ဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p>​"ဒါပေမဲ့ ဒီလောက်အများကြီးက မြောင်မြောင် သွေးစွမ်းအင်းအဆင့် ရောက်သွားရင်တောင် ကုန်မှာမဟုတ်ဘူး" ဟု သူမက တိုးတိုးလေး ပြောသည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင် ခဏမျှ မှင်သက်သွားသည်။ သူမ၏ မျိုးဗီဇအဆင့်မှာ A အဆင့်ဖြစ်သဖြင့် ဆေးရည်ပါ သွေးစွမ်းအင်ကို ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း အပြည့်အဝ စုပ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သာမန်လူတစ်ဦး သွေးစွမ်းအင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိရန် အလွန်ဆုံး ၅၀၀ ခန့်သာ လိုအပ်သော်လည်း ဤဆေးပုလင်း ၁၀၀ တွင် ၁,၀၀၀ ခန့် ပါရှိနေသည်။</p> <p>​"အဟမ်း... ကိစ္စမရှိပါဘူး။ မြောင်မြောင် အရင်သုံးထားလိုက်လေ၊ ပိုတာတွေကိုမှ အစ်ကိုကြီးဖန်ကို ပြန်ပေးလို့ ရတာပဲ" လင်းရှင်းဟိုင်က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ တွက်ချက်မှု မှားယွင်းသွားခြင်းကို လျိုမြောင်မြောင်ရှေ့တွင် အရှက်မကွဲချင်သဖြင့် ဤသို့ပင် ဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>​"အင်း... ဟုတ်ပြီလေ" လျိုမြောင်မြောင်က လိမ္မာစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူမ၏ မျက်နှာတွင် တစ်ခုခုကို တွေးတောနေဟန် ပေါ်လာပြီးမှ ဆက်ပြောသည်။ "ဒါနဲ့... ဒီဆေးရည်တချို့ကို မြောင်မြောင် တခြားနေရာမှာ သုံးလို့ရမလားဟင်"</p> <p>​"ဟင်... ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ"</p> <p>​"ဝမ်ယောင်တို့အတွက် နည်းနည်းလောက် ပေးချင်လို့ပါ။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့ မျိုးဗီဇတိုးတက်မှု ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းပြည့်ပြီး ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း အဖွဲ့ထဲကို ဝင်နိုင်အောင်လို့လေ"</p> <p>​"ရတာပေါ့... မြောင်မြောင် သဘောပဲ" လင်းရှင်းဟိုင်က ပြုံး၍ ခွင့်ပြုလိုက်သည်။</p> <p>​သူ၏ ခွင့်ပြုချက်ကို ရရှိသွားသဖြင့် လျိုမြောင်မြောင်မှာ ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် သူမက ထပ်မံ တောင်းဆိုပြန်သည်။ "နောက်ပြီးတော့... နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ်ကြာလို့ မြောင်မြောင် ဒုတိယ မျိုးဗီဇသော့ ကို ချိုးဖျက်ပြီးသွားရင် စက်ရုပ်စစ်သည် မောင်းတာကို စမ်းကြည့်ချင်တယ်"</p> <p>​"အသေးအဖွဲပါ၊ မြောင်မြောင်အတွက် တစ်စီး သီးသန့် အခုပဲ မှာပေးလိုက်ရမလား"</p> <p>​"အာ... မဟုတ်တာ၊ မလိုပါဘူး။ ပိုက်ဆံတွေ အလကား ကုန်ပါလိမ့်မယ်။ အစ်ကိုကြီးရော်ဂျာ အားတဲ့အချိန်ကျမှ သူ့စက်ရုပ်ကို ခဏလောက် ငှားမောင်းရင် ရပါပြီ" ဟု သူမက အလောတကြီး တားလိုက်သည်။</p> <p>​လင်းရှင်းဟိုင်မှာ ဤသည်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားလိုက်ရသည်။ ရော်ဂျာမှာ တကယ့်ကို သနားစရာပင်။ တတိယမြောက် စက်ရုပ်ရောက်လာစဉ်က သူ မောင်းရတော့မည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း လင်းရှင်းဟိုင်က ယူမောင်းခဲ့သည်။ ယခု စတုတ္ထမြောက်စက်ရုပ်မှာ သူ့အတွက် ဖြစ်သော်လည်း လျိုမြောင်မြောင်ကို ထပ်မံ ပေးလိုက်ရဦးမည်လား။</p> <p>​"အစ်ကိုကြီးဖန်နဲ့ တိုင်ပင်ပြီး နောက်ထပ် တစ်စီး ထပ်ဝယ်လိုက်တာကပဲ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်" ဟု လင်းရှင်းဟိုင်က စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင်လည်း တတိယတန်းစား အဖွဲ့အစည်း ဖြစ်လာရန် စက်ရုပ် ၅ စီး လိုအပ်သဖြင့် ဝယ်ယူခြင်းက ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ပေ။</p> <p>​နှစ်ဦးသား ခဏမျှ စကားစမြည် ပြောဆိုပြီးနောက် လင်းရှင်းဟိုင် ပြန်လာခဲ့သည်။ သူလည်း အနားယူရန် လိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p>​နောက်ထပ် တစ်ပတ်တာ ကာလအတွင်းတွင်မူ ပထမတပ်ရင်း၏ နေ့ရက်များမှာ ပုံသေကားချပ်အတိုင်းပင် ဖြတ်သန်းခဲ့ကြသည်။ ဇွန်ဘီများကို ရှင်းလင်းလိုက်၊ အနားယူလိုက်၊ ထပ်မံ ရှင်းလင်းလိုက်ဖြင့်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့ကြသည်။</p> <p>​သို့သော်လည်း ပထမတပ်ရင်းအတွင်းရှိ လူများမှာ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ပြောင်းလဲလာကြသည်ကို မြင်တွေ့နိုင်သည်။ အထူးသဖြင့် ပထမတန်းစား အဖွဲ့ဝင်များ၏ သေနတ်ပစ်စွမ်းရည်မှာ ထိတ်လန့်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် တိုးတက်လာခဲ့သည်။ ဤတိုးတက်မှုမှာ လင်းရှင်းဟိုင် ကိုယ်တိုင် သင်ကြားပေးစဉ်ကကဲ့သို့ မသိသာသော်လည်း အခြားသော အဖွဲ့အစည်းများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက သိသိသာသာ ကွာခြားနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>​ခုနစ်ရက်တာ ကာလအတွင်းတွင် ယခင်က အဖွဲ့အစည်းများ၏ အောက်ခြေအဆင့်တွင် ရှိနေခဲ့သူများမှာ ယခုအခါ ဒုတိယတန်းစား အဖွဲ့ဝင်များ၏ စွမ်းရည်ကိုပင် မီလုနီးပါး ဖြစ်လာခဲ့သည်။ ကွမ်ဟန်မြို့ခရီးစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ပထမတပ်ရင်းမှ မည်သည့်အဖွဲ့ဝင်မဆို ဝါရင့်အမဲလိုက်သူ တစ်ဦး၏ စွမ်းရည်ထက် မနိမ့်ကျတော့မည်မှာ အသေအချာပင်။</p> <p>​လူများသာမက အဖွဲ့အစည်းအသီးသီး၏ လက်နက်ကိရိယာများမှာလည်း အဆင့်မြှင့်တင်မှုများ ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။ အသိသာဆုံးမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်များ၏ စက်ရုပ်များပင် ဖြစ်သည်။ ယခင်က သာမန်ပုံစံများသာ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ လက်နက်များနှင့် စွမ်းဆောင်ရည်များကို အဆင့်မြှင့်တင်ထားကြသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းထက်မက တိုးတက်လာခဲ့သည်။</p> <p>​စက်ရုပ်များအပြင် သံချပ်ကာကားများမှာလည်း ပြောင်းလဲလာခဲ့သည်။ သံချပ်ကာကား အမိုးပေါ်တွင် မျိုးဗီဇပြောင်း ဇွန်ဘီများကိုပင် ခြိမ်းခြောက်နိုင်သည့် လျှပ်စစ်သံလိုက်သေနတ် များကို တပ်ဆင်လာကြသည်။ ဝင်ငွေအလွန်မကောင်းသော အဖွဲ့များပင်လျှင် အမြန်ပစ်စက်သေနတ်များကို အနည်းဆုံး တပ်ဆင်ထားကြသည်။</p> <p>​အမှတ် အလျှံပယ် ရရှိနေသော ကောင်းကင်ဖြိုခွင်းခြင်း အဖွဲ့မှာမူ သံချပ်ကာကားတိုင်းတွင် အလိုအလျောက် ပစ်ခတ်မှုစနစ်များကိုပင် တပ်ဆင်ထားသည်။ ကားတစ်စီးစီ၏ အမိုးပေါ်တွင် ရွှေ့လျားနိုင်သော စက်သေနတ်ကြီး ၆ လက်စီ တပ်ဆင်ထားရာ ကား ၄ စီးပေါင်းပါက စက်သေနတ် ၂၄ လက်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကျည်ကွန်ရက်မှာ ရွှေ့လျားခံတပ်ငယ်လေးတစ်ခုကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p>​ယခုအခါ ပထမတပ်ရင်း၏ အင်အားဖြင့်ဆိုလျှင် အရေအတွက် ၅ သောင်းထက် မပိုသော ဇွန်ဘီလှိုင်းများကို အေးဆေးစွာ ရင်ဆိုင်နိုင်စွမ်း ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>***</p> <p> </p>


Save