Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၄)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဖုန်းခေါ်ဆိုမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သုံးရက်တိုင်တိုင် ချန်ရှီးသည် ယွီရှန်းကို အစွမ်းကုန် ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့သည်။ သို့သော် ဤနာလန်ထူစောင့်ရှောက်ရေးဂေဟာမှာ အလွန် စျေးကြီးပြီး အလွန် အဆင့်မြင့်သော ဂေဟာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ ယခင်ကိစ္စ ဖြစ်ပွားပြီးနောက် ယွီရွှေသည် ယွီရှန်း၏ ဂေဟာစရိတ်များကို ဆက်မပေးတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ဂေဟာက ယွီရှန်းကို ပြောင်းရွှေ့ပေးရန် အကြောင်းကြားထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းသည် မကြာသေးမီအတောအတွင်း ပိုမို၍ပင် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းလာသည်။ သူသည် တစ်နေ့လုံး ကြောင်တောင်တောင်ဖြင့်ပင် နေတတ်သည်။ ယခင်က သူ၏ တက်ကြွမှု၊ ဘဝအပေါ် မျှော်လင့်ချက်ထားရှိမှုတို့နှင့် လုံးဝ မတူတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်က ချန်ရှီးကို အလွန် နာကျင်စေသော်လည်း သူမ ဘာမှ မတတ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တွင် ယွီဇနီးမောင်နှံနှင့် သူတို့၏ ဒုတိယသားဖြစ်သူ ယွီရွှေတို့ ဂေဟာသို့ ရောက်လာကြသည်။ ယွီရွှေသည် အစွမ်းထက်သော သက်တော်စောင့်အချို့ကိုပင် ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ပရော်ဖက်ရှင်နယ် သိုင်းသမားများဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း၏ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမှုကို မြင်သောအခါ ယွီဇနီးမောင်နှံ နှစ်ဦးစလုံးမှာ မျက်ရည်မဆည်နိုင် ဖြစ်ကြရသည်။</p> <p> </p> <p>"ရှန်းဇီ... မင်းကိုယ်မင်း ဒီလို နှိပ်စက်နေလို့ မရဘူးလေ။ အားလုံးက မင်းညီရဲ့ အပြစ်တွေပါ။ သူက လူယုတ်မာပဲ"</p> <p> </p> <p>ယွီဖခင်ကလည်း အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ဒုတိယသား... မင်းက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ရက်စက်ရသလား။ မင်းအစ်ကိုကို ဒီအခြေအနေ ရောက်အောင် လုပ်ခဲ့တာလေ။ မင်းအစ်ကိုဆီ ပိုက်ဆံတွေ ပြန်ပေးလိုက်ပါ။ ငါတို့ မိသားစုက မွဲတေသွားနိုင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>ယွီဇနီးမောင်နှံမှာ ကြင်နာပြီး ရိုးသားသော သာမန် လူကြီးများသာ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့၏ သားနှစ်ယောက် ဤသို့ ဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်ချင်ကြဘဲ ယွီရှန်း ဆက်လက် စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေမည်ကိုသာ စိုးရိမ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>မိသားစု သဟဇာတဖြစ်ခြင်းက အရာရာကို တိုးတက်စေသည်။ သို့သော် ယခုမူ ငွေကြောင့် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ရန်သူတွေ ဖြစ်သွားကြသည်။ ဤသည်က သူတို့ကိုလည်း အလွန် စိတ်ဆင်းရဲစေသည်။ သို့သော် ယွီရွှေက မိဘများ၏ ဆူပူကြိမ်းမောင်းမှုများကို လျစ်လျူရှုကာ အေးတိအေးစက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွီရှန်း... ခင်ဗျားကို အစ်ကိုကြီးလို့ နောက်တစ်ခါ ထပ်ခေါ်လိုက်မယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းအတွင်း ခင်ဗျား နည်းလမ်းပေါင်းစုံ သုံးပြီးပြီမလား။ အလုပ်ဖြစ်လို့လား။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ခင်ဗျားက ကျုပ်ရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲ။ အဖြေတစ်ခုလောက်တော့ ပေးပါ။ ပြဿနာ ဆက်မရှာစမ်းနဲ့။ ခင်ဗျားရဲ့ ရှေ့ဆက်ရမယ့် ဘဝနဲ့ မရီးနဲ့ အိမ်ထောင်ရေးကိစ္စကို ကျွန်တော့်ဆီ လွှဲထားလိုက်ပါလား။ ခင်ဗျား ကုမ္ပဏီ ဖွင့်ချင်ရင်လည်း ကျွန်တော် ရန်ပုံငွေ ထုတ်ပေးနိုင်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ အတူတူ အလုပ်လုပ်ပြီး အစုရှယ်ယာတွေကို တန်းတူ ခွဲကြမယ်လေ။ ဘယ်လိုလဲ။ ခင်ဗျားက သဘောတူတယ်လို့ အဖြေပေးလိုက်ရုံပဲ။ ခင်ဗျား ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေရင် ခင်ဗျားအတွက်ရော၊ ကျုပ်အတွက်ရော၊ ကျုပ်တို့ မိသားစု တစ်ခုလုံးအတွက်ပါ ဘာမှ ကောင်းလာမှာ မဟုတ်ဘူးနော်"</p> <p> </p> <p>လက်တွေ့တွင် ယွီမိသားစု၏ မကြာသေးမီက ဖြစ်ရပ်များမှာ ကျောက်တုံးမြို့ တစ်မြို့လုံးအတွက် ဟာသတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ပြီ။ ယွီမိသားစုသည် ကျောက်တုံးမြို့တွင် အတော်အသင့် ဩဇာရှိပြီး နာမည်ကြီးသော မိသားစုတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသည်။ ယခု ယွီညီအစ်ကို နှစ်ယောက်ကြား ဤကဲ့သို့ ကိစ္စမျိုး ဖြစ်ပွားခဲ့သဖြင့် ယွီမိသားစုအပေါ် ကြီးမားသော သက်ရောက်မှုတစ်ခု ဖြစ်စေခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ယွီရွှေသည် အမှန်တကယ် လမ်းစမကျန်အောင် လုပ်ချင်ပုံမပေါ်ဘဲ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးအတွက် ရောက်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သေချာသည်မှာ ယွီရွှေအတွက်မူ ဤသည်မှာ ပြန်လည်သင့်မြတ်ရေးဖြစ်သည်။ သို့သော် ယွီရှန်းအတွက်မူ ဤသည်မှာ အရှက်ခွဲခြင်း သက်သက်သာပင်။ ယွီရွှေသည် သူ၏ ပိုက်ဆံများ အားလုံးကို အလွဲသုံးစားလုပ်ခဲ့ပြီး သူ၏ လျော်ကြေးငွေများကိုပင် ချန်မထားခဲ့ပေ။ ယခု ယွီရွှေက စွန့်ကြဲပေးသကဲ့သို့ ရောက်လာပြီး ယွီရှန်းကို ပြဿနာ ဆက်မရှာရန် ပြောနေသည်။ မိမိ၏ ကိုယ်ပိုင်ငွေကို ပြန်တောင်းခြင်းက မည်သို့လျှင် ပြဿနာရှာခြင်း ဖြစ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"ဟက်..."</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း ခေါင်းမော့ကာ ယွီရွှေ၏ နောက်ကွယ်ရှိ သက်တော်စောင့်များကို အေးစက်စက် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ညီလေး... မင်း ငါ့ကို ကြောက်နေတာလား။ ငါ့လို မသန်စွမ်းတစ်ယောက်ကို ကြောက်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အတော်လေး ဆိုးရွားသွားသည်။ သူ ယွီရှန်းကို တကယ် ကြောက်သည်။ ငယ်စဉ်ကတည်းက ယွီရှန်း၏ အရိပ်အောက်တွင် နေထိုင်ခဲ့ရသည်။ ယွီရှန်းကို သူ မည်သို့ မကြောက်ဘဲ နေမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကြီး... ချစ်ရတဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ သေချာတာပေါ့ ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို ကြောက်ပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး မသန်စွမ်းဖြစ်နေရင်တောင် တစ်ချိန်က အဆင့်မြင့် သိုင်းသမားတစ်ယောက် ဖြစ်ခဲ့တာပဲ။ ကျွန်တော်သာ သက်တော်စောင့်တွေ မခေါ်လာရင် အစ်ကိုကြီး စိတ်လိုက်မာပါနဲ့ မိုက်မဲတာတွေ လုပ်မိမှာကို ကျွန်တော် တကယ် ကြောက်တယ်။ အစ်ကိုကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ စေတနာကို လက်မခံဘဲ ပြန်လည် မသင့်မြတ်ချင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို ရက်စက်တယ်လို့ အပြစ်မတင်နဲ့နော်။ ဒီနေ့ကစပြီး အစ်ကိုကြီး ဂေဟာကနေ ဆင်းရလိမ့်မယ်!"</p> <p> </p> <p>"ဟင့်အင်း၊ ရှင် ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူး။ ယွီရွှေ... ရှင် ရှင့်အစ်ကိုကြီးကို ဒီလိုလုပ်လို့ မရဘူးလေ။ ဘယ်သူမှန်တယ်၊ ဘယ်သူမှားတယ်ဆိုတာကို ကျွန်မ အကဲမဖြတ်ချင်ပေမဲ့ သူက ရှင့်အစ်ကိုကြီးပါ"</p> <p> </p> <p>ချန်ရှီးက ယွီရှန်း၏ ရှေ့သို့ အလျင်အမြန် ဝင်ကာကွယ်လိုက်ပြီး ယွီရွှေကို ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေက ယွီရှန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ကာ ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး... ကျွန်တော် အစ်ကိုကြီးကို တကယ် အားကျပါတယ်။ အစ်ကိုကြီး မသန်စွမ်းဖြစ်နေတဲ့ အချိန်မှာတောင် မရီးလို ကောင်မလေးမျိုးကို တွေ့နိုင်သေးတယ်။ ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာနေတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ အစ်ကိုကြီး ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် မစဉ်းစားရင်တောင် မရီးအတွက် စဉ်းစားသင့်တယ် မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီလို ကောင်မလေးကောင်းမျိုးကို အစ်ကိုကြီး စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်သင့်ဘူးလေ။ အစ်ကိုကြီး နေရာတကာမှာ ပြဿနာ မရှာတော့ဘူးလို့ ကတိပေးရင် ဂေဟာမှာ ဆက်နေလို့ ရတယ်။ အစ်ကိုကြီး ကုမ္ပဏီဖွင့်ချင်ရင် ဖွင့်လို့ရတယ်။ ကျွန်တော် ရင်းနှီးမြှုပ်နှံပေးမယ်၊ ပြီးတော့ ရှယ်ယာ တစ်ဝက်စီ ခွဲကြမယ်လေ။ အစ်ကိုကြီးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်နဲ့ဆိုရင် ကုမ္ပဏီက သေချာပေါက် အောင်မြင်လာမယ်လို့ ကျွန်တော် ယုံကြည်တယ်။ ပြီးရင် ကျွန်တော်တို့က မိသားစု ဖြစ်နေတုန်းပဲလေ။ ဘယ်လိုလဲ"</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ယွီဇနီးမောင်နှံကလည်း ဝင်ဖျောင်းဖျကြသည်။ "ဟုတ်တယ် ရှန်းဇီ၊ သဘောတူလိုက်ပါတော့။ ငါတို့ရဲ့ ဒုတိယသားက လူယုတ်မာ၊ သူက လူမဆန်ဘူးဆိုပေမဲ့ သူက မင်းရဲ့ ညီပါပဲ။ သူ့ရဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူလိုက်ပါတော့"</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း၏ နောက်ကျိနေသော မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားမှု အရိပ်အယောင်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက အေးစက်စက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ပြန်သွားသင့်ပြီ"</p> <p> </p> <p>"ရှန်းဇီ၊ မင်း..."</p> <p> </p> <p>"ရှန်းဇီ၊ ငါတို့ အကြံပေးတာကို နားထောင်ပါ။ မင်းတို့က မိသားစုတွေပါ၊ အချင်းချင်း မရန်ဖြစ်သင့်ဘူးလေ"</p> <p> </p> <p>ယွီဇနီးမောင်နှံ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မျက်ရည်များ စီးကျလာသည်။ ညီအစ်ကိုများအဖြစ် ယွီရှန်းနှင့် ယွီရွှေတို့ အချင်းချင်း ရန်ဖြစ်ကာ ထိခိုက်နစ်နာစေသည်ကို သူတို့ တကယ် မမြင်ချင်ကြပေ။ သို့သော် ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ယနေ့ ဤအခြေအနေသို့ ရောက်ရှိလာရခြင်းမှာ သူတို့တွင်လည်း တာဝန်ရှိကြောင်း ငြင်း၍မရပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု ဘာပြောပြော နောက်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ အသက်ပြင်းပြင်း ရှူလိုက်ပြီး လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ ယွီရှန်း... ခင်ဗျားကို လုံးဝ လက်လျှော့သွားအောင် ကျွန်တော် လုပ်ပြမယ်။ ခင်ဗျား ဘယ်လောက်ကြာကြာ တောင့်ခံနိုင်မလဲ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ၏ ဆိုးရွားသော မျက်နှာအမူအရာကို မြင်သောအခါ ချန်ရှီး အလွန် စိုးရိမ်သွားသည်။ ယွီရွှေက ယွီရှန်းကို ထိခိုက်နစ်နာစေမည့် အရာတစ်ခုခု လုပ်မည်ကို သူမ တကယ် ကြောက်ရွံ့နေမိသည်။ လက်ရှိ အခြေအနေတွင် ယွီရှန်းသည် မည်သည့် ထိုးနှက်ချက်ကိုမျှ ဆက်လက် ခံနိုင်ရည် မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>တီ... တီ... တီ...</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ယွီရှန်း၏ ဘေးရှိ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ အသံမြည်လာသဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိသွားသည်။ ဤကဲ့သို့သော အချိန်မျိုးတွင် ယွီရှန်းကို မည်သူက ဆက်သွယ်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ချန်ရှီးသည် ဖန်သားပြင်ပေါ်ရှိ ဆက်သွယ်လာသူ၏ အမည်ကို မျက်လုံးထောင့်မှ မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာလေး လင်းလက်သွားသည်။ လင်းဖုန်း။ လွန်ခဲ့သော သုံးရက်က သူမ မက်ဆေ့ခ်ျပို့ခဲ့သော လင်းဖုန်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤအချိန်တွင် လင်းဖုန်းက နောက်ဆုံးတော့ ယွီရှန်းကို ဆက်သွယ်လာခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ လင်းဖုန်းက သူ့ကို ဘာကြောင့် ရုတ်တရက် ဆက်သွယ်လာသနည်း။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းသည်လည်း လင်းဖုန်းထံမှ အကူအညီ တောင်းခံရန် စဉ်းစားခဲ့ဖူးသော်လည်း အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် လင်းဖုန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ခေါ်ဆိုရန် တွန့်ဆုတ်နေခဲ့သည်။ အကြောင်းရင်းကိုတော့ သူ မသိပေ။ ကြောက်ရွံ့မှုကြောင့်လော၊ ယုံကြည်မှု ကင်းမဲ့မှုကြောင့်လော သို့မဟုတ် အခြား အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့်လော။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု လင်းဖုန်းက သူ့ကို အရင် ဆက်သွယ်လာပြီဖြစ်ရာ သူ ဖုန်းကိုင်ရုံသာ ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"လင်းဖုန်း"</p> <p> </p> <p>ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ၏ တစ်ဖက်စွန်းမှ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုဘဲ အချိန်အတော်ကြာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် ရင်းနှီးသော အသံတစ်ခုက ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ယွီရှန်း... ငါ အမြန်ဆုံး ကျောက်တုံးမြို့ကို အရောက်လာခဲ့မယ်။ ငါ့ကို စောင့်နေ"</p> <p> </p> <p>ထိုတိုတောင်းသော စကားတစ်ခွန်းပြောပြီးနောက် လင်းဖုန်းသည် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ပိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း ပါးစပ်ဟလိုက်သော်လည်း စကားတစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်ပြီးမှ ပြန်ထိန်းထားလိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ ရင်ထဲတွင်မူ အလွန် ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားသည်။ စကားလုံး အနည်းငယ်မျှသာ ပါဝင်သော ထိုစကားတစ်ခွန်းက လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ စစ်မှန်သော ညီအစ်ကို၊ သူနှင့်အတူ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေများကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့သည့် ညီအစ်ကိုပင်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ရှီး... ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းသည် ချန်ရှီး၏ မျက်နှာပေါ်ရှိ မသဘာဝဖြစ်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချန်ရှီးက မဖုံးကွယ်ထားတော့ပေ။ သူမ၏ အသံတွင် ဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွီရှန်း... အဲဒါ လင်းဖုန်း မဟုတ်လား။ လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က သူ့ဆီ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့ပြီး ရှင် အခု ကြုံတွေ့နေရတဲ့ ပြဿနာတွေကို အသေးစိတ် ပြောပြခဲ့တယ်။ သူ တကယ် ဝင်ပါလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ သူ ကျွန်မတို့ကို ကူညီပေးမှာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ သေချာပေါက် သူ ကူညီပေးမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းက ယုံကြည်မှု အပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေပုံ ပေါ်သေးသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းရောင်တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဆက်လက်၍ စိတ်ဓာတ်ကျဆင်းနေခြင်း မရှိတော့ပေ။ ချန်ရှီး၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိ ယွီရှန်း ပြန်ရောက်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မထွက်ခွာရသေးသော ယွီရွှေက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားပြီး တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ယွီရှန်း... ခုနက ခင်ဗျားကို ဆက်သွယ်တဲ့သူက ဘယ်သူလဲ”</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save