Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၀၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">သခင်လေးကျန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် စောစောက အမည်တစ်ခုကို ဝေဝါးဝါး ကြားလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။ အတွေးတစ်ခုက သူ၏ ဦးနှောက်ထဲသို့ လျှပ်စီးလက်သကဲ့သို့ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး တားဆီး၍ မရနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ့မျက်လုံးများမှာ အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီရွှေ... ငါ့ကို ဘယ်သူမှ မကူညီနိုင်ဘူးလို့ မင်းပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား။ ငါ အဲဒါကို မယုံဘူး။ ငါနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ အရာတွေကို ဘယ်သူမှ လုယူလို့ မရစေရဘူး”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် ယွီရှန်းသည် ချန်ရှီးကို သူ့အား နာလန်ထူဂေဟာပြင်ပသို့ တွန်းထုတ်ပေးရန် ခိုင်းလိုက်ပြီး ယွီရွှေကို ဆိုးရွားသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် ချန်ထားရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် ဖြစ်နိုင်ခြေ အမျိုးမျိုးကို စဉ်းစားနေမိသည်။ ခုနက ယွီရှန်းကို ဆက်သွယ်ခဲ့သူမှာ မည်သူနည်း။</p> <p> </p> <p>“ယွီရှန်းရဲ့ အရင်က ရဲဘော်ဟောင်း တစ်ယောက်ယောက်လား။ ဒါမှမဟုတ် ယွီရှန်းကို ကူညီချင်တဲ့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်လား၊ အဆင့်မြင့် သိုင်းသမား တစ်ယောက်ယောက်များလား”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ ဆက်လက်၍ ငြိမ်သက်မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် လင်းဖုန်းဟူသော အမည်ကို ဝေဝါးဝါး ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ ထိုအမည်နာမမှာ အလွန် ရင်းနှီးနေသည်။ တစ်နေရာရာမှာ ကြားဖူးသလို ရှိသော်လည်း ယခုအချိန်တွင် သူ မမှတ်မိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>မည်သူပင်ဖြစ်စေ ယွီရွှေအနေဖြင့် သေသေချာချာ စုံစမ်းရပေမည်။ ယွီရှန်း၏ ခုနက အကြည့်အရ အခြေအနေမှာ တစ်ဆစ်ချိုး ပြောင်းလဲသွားပုံရသည်။ ယွီရွှေသည် ယွီရှန်းအား အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်မည့် အခွင့်အရေးမျိုး လုံးဝ ပေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>“သားငယ်လေး... မင်း သေသေချာချာ စဉ်းစားပါဦး။ သူက မင်းရဲ့ အစ်ကိုကြီးပဲဟာ...”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် သူ၏ မိဘများကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများနှင့်အတူ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီဇနီးမောင်နှံမှာ တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်ကာ သက်ပြင်းရှည်ကြီး ချလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“နှမြောစရာပဲ။ ငါတို့ သားနှစ်ယောက် အချင်းချင်း ရန်သူတွေ ဖြစ်ကုန်တာ ငါတို့အပြစ်တွေပါပဲ။ သူတို့ ပြန်ပြီး သင့်မြတ်ကြပါစေလို့ပဲ မျှော်လင့်ရတော့မှာပဲ...”</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် သူတို့မှာ သာမန် လူအိုကြီးများသာ ဖြစ်ကြသဖြင့် ဘာမှ မတတ်နိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် နာလန်ထူဂေဟာမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အိမ်သို့ မပြန်ဘဲ အဆင့်မြင့် ကလပ်တစ်ခုသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဇိမ်ခံအခန်းတစ်ခုကို အလျင်အမြန် ရှာတွေ့ခဲ့သည်။ အတွင်း၌ ထိုင်နေသော လူငယ်တစ်ဦးသည် အမျိုးသမီးငယ် အချို့နှင့် ပရောပရီ လုပ်နေသည်။ ယွီရွှေသည် ထိုလူငယ်၏ ရှေ့တွင် မှိုင်တွေသော မျက်နှာဖြင့် ရပ်နေသည်။ ထိုလူငယ်က မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ယွီရွှေ၏ အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဝိုင်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီရွှေ... ဘာဖြစ်လို့လဲ။ မင်းအစ်ကိုကြီးက မင်းရဲ့ စေတနာကို လက်မခံဘူးလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူက ဆက်ပြီး ပြဿနာရှာချင်နေသေးတာလား”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် အခန်းထဲရှိ အခြား အမျိုးသမီးများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် သူက အေးစက်စက် အော်ငေါက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ သခင်လေးကျန်းနဲ့ ဆွေးနွေးစရာ ရှိတယ်။ အပြင်ထွက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ကြားရသောအခါ အမျိုးသမီးများအားလုံး သခင်လေးကျန်းကို လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။ သခင်လေးကျန်းက လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်မှသာ အမျိုးသမီးငယ်များမှာ ထရပ်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။ မကြာမီ အခန်းထဲတွင် သခင်လေးကျန်းနှင့် ယွီရွှေတို့နှစ်ဦးသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးကျန်း... ဒီကိစ္စမှာ ပြဿနာအချို့ ရှိလာနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဘာပြဿနာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ယွီရှန်း ဒီနေ့ ဖုန်းတစ်ချက် လက်ခံရရှိပြီးတဲ့နောက် ရုတ်တရက် ယုံကြည်မှုတွေ ရှိလာပုံရတယ်။ တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားမှာကို ကျွန်တော် ကြောက်တယ်။ သခင်လေးကျန်း ဒီကိစ္စက်ု သေသေချာချာ စုံစမ်းပေးဖို့ တောင်းဆိုချင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>“အို... မင်းအစ်ကိုကြီးကို ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ ကူညီချင်တဲ့သူ ရှိသေးတာလား။ ပြောစမ်းပါဦး၊ မင်း ဘယ်သူ့ကို စုံစမ်းစေချင်တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးကျန်း... အစ်ကိုကြီးက အဲဒီလူကို လင်းဖုန်းလို့ ခေါ်လိုက်တာကို ကျွန်တော် ကြားလိုက်ရတယ်။ အဲဒီနာမည်က အရမ်း ရင်းနှီးနေသလိုပဲ၊ ဒါကြောင့် အဲ့ဒီလင်းဖုန်းက ဘယ်သူလဲဆိုတာ စုံစမ်းပေးစေချင်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်းသည် အစပိုင်းတွင် ဂရုမစိုက်သလို ရှိသော်လည်း လင်းဖုန်းဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ချက်ချင်းပင် တည်ကြည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီရှန်းက တဖက်လူကို လင်းဖုန်းလို့ ခေါ်တာ သေချာလား”</p> <p> </p> <p>“လုံးဝနီးပါး သေချာပါတယ်”</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထရပ်ကာ ရှေ့လျှောက်နောက်လျှောက် လုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းအစ်ကို ယွီရှန်းက ဘယ်စခန်းမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာလဲ”</p> <p> </p> <p>“နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းလို့ ထင်တာပဲ။ အသေးစိတ်တော့ ကျွန်တော် မမှတ်မိတော့ဘူး။ သခင်လေးကျန်း... တစ်ခုခု မှားနေလို့လား”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် ယခုအခါ အနည်းငယ် ထိတ်လန့်လာသည်။ အရာရာက သူ့မျှော်လင့်ထားသည်များထက် ကျော်လွန်သွားပြီး သူ မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ကြောင်း ဝေဝါးဝါး ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း ဘာလို့ ထိတ်လန့်နေတာလဲ။ ငါ လူတစ်ယောက်ကို အတည်ပြုခိုင်းလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်းသည် ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တည်ငြိမ်ပုံပေါ်သည်။ သူသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ကိုင်ကာ ဖုန်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟယ်လို... ဦးလေးရဲ့လား။ ယွီမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသား ယွီရှန်းအကြောင်း စုံစမ်းပေးပါဦး။ သူ အရင်က ရှေ့တန်းက ဘယ်အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာလဲ။ ပြီးတော့ မကြာသေးခင်က နဂါးကျောက်တုံးမြို့မှာ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ခဲ့တဲ့ လူသားသူရဲကောင်း လင်းဖုန်းကရော အခု ဘယ်စခန်းနဲ့ ဆက်စပ်နေသလဲဆိုတာပါ စုံစမ်းပေးပါ”</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်း ဖုန်းချလိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထပ်မံ မှိုင်တွေသွားပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်းက နဂါးကျောက်တုံးမြို့နှင့် လူသားသူရဲကောင်းအကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ယွီရွှေသည် မည်မျှပင် မိုက်မဲပါစေ ၎င်းတို့ကို ချက်ချင်း ပြန်လည် မှတ်မိသွားသည်။ ထို့ကြောင့် သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူက တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သခင်လေးကျန်း... သခင်လေး ဆိုလိုတာက ကျွန်တော့်အစ်ကိုက လင်းဖုန်းကို သိနေတာလား။ နဂါးကျောက်တုံးမြို့က လူသားသူရဲကောင်း လင်းဖုန်းကိုလား”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်။ မည်သို့ မထိတ်လန့်ဘဲ နေမည်နည်း။ လင်းဖုန်းသည် နဂါးကျောက်တုံးမြို့၏ မဟာသူရဲကောင်း၊ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ထားသော သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး လူသားသူရဲကောင်း တံဆိပ်ကိုပင် ရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ မြင့်မြတ်လှသော ပုဂ္ဂိုလ်မျိုးသည် သူကဲ့သို့ လူမျိုးက ပြစ်မှားစော်ကားနိုင်သော သူ မဟုတ်ပေ။ သခင်လေးကျန်း၏ နောက်ခံသည်ပင် ၎င်းကို ကိုင်တွယ်ရန် လုံလောက်ချင်မှ လုံလောက်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ဘာလုပ်ရမလဲ။ ဘာလုပ်ရမလဲ။ အကယ်၍ လင်းဖုန်းသာ ရောက်လာရင် ငါတို့ရဲ့ အစီအစဉ်က ဘယ်လောက်ပဲ ပြီးပြည့်စုံနေပါစေ သူ စကားတစ်ခွန်း ပြောလိုက်ရုံနဲ့ ငါတို့ အကုန်လုံး သွားပြီ...”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် ထိုမျှအထိ မိုက်မဲသူ မဟုတ်ပေ။ သူ၏ ငွေကြေးများကို ရှုပ်ထွေးသော လုပ်ငန်းစဉ်များဖြင့် ခဝါချထားသော်လည်း သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးနှင့် လူသားသူရဲကောင်း တစ်ဦးအတွက် သက်သေသာဓကများ လိုအပ်ပါသလော။</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း ကိုယ်တိုင် လုပ်ဆောင်ရန်ပင် မလိုသော အချို့သော ကိစ္စရပ်များ ရှိသည်။ လင်းဖုန်းသာ သဘောထားတစ်ခု ပြသလိုက်ရုံဖြင့် ရေတွက်မကုန်နိုင်သော လူများက သူ့အတွက် အရင်ဦးဆုံး အစပြုလုပ်ဆောင်ပေးရန် ကြိုးစားကြပေလိမ့်မည်။ အကောင်းဆုံး အစီအစဉ်များတွင်ပင် အားနည်းချက်များ ရှိနေစမြဲပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်များကို လုံးဝ ပြီးပြည့်စုံသည်ဟုပင် မဆိုနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ပါးစပ်ပိတ်ထားစမ်း။ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ် မထွက်သေးဘူး။ မင်း ဘာကို ကြောက်နေတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သခင်လေးကျန်းသည်လည်း အတော်လေး ဒေါသထွက်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် မှုန်မှိုင်းနေသည်။ သို့သော် သူသည် ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်ပတ်သက်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဤကိစ္စကို စတင်ခဲ့သူမှာ သူကိုယ်တိုင်ပင် ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သူသည် ယွီရွှေအား သူ၏ အစ်ကိုကြီး ယွီရှန်း၏ ပိုင်ဆိုင်မှုအားလုံးကို လိမ်လည်ရယူရန် လှုံ့ဆော်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အစီအစဉ်ဆွဲရာတွင် ကူညီခဲ့ပြီး ယွီရွှေအား ငွေကြေးခဝါချရာတွင်ပင် ကူညီပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အကျိုးအမြတ်မှာ သခင်လေးကျန်းသည် ယွီရွှေ၏ ပိုင်ဆိုင်မှု ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၃၀ ရာခိုင်နှုန်းဆိုသည်မှာ လျှော့တွက်၍ရသော ပမာဏ မဟုတ်ပေ။ သခင်လေးကျန်းသည် သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဦးရှိကာ ကျောက်တုံးမြို့တွင် နာမည်ကျော်ကြားသော ချမ်းသာသည့် မိသားစုမှ ဆင်းသက်လာသူ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း သူ၏ မိသားစုမှာ မည်မျှပင် ထင်ရှားကျော်ကြားပါစေ သူသည် မိသားစုအကြီးအကဲ မဟုတ်ပေ။ သခင်လေးကျန်း၏ မူလအမည်မှာ ကျန်းဟွေဖြစ်ပြီး သူသည် ကျန်းမိသားစု၏ မျိုးဆက်များစွာထဲတွင် စတုတ္ထမြောက် အဆင့်သာ ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဟွေ၏ ဖခင်တွင် သားခြောက်ယောက်နှင့် သမီးသုံးယောက် ရှိသည်။ သူသည် အလွန် တန်ဖိုးထားခြင်း မခံရဘဲ များသောအားဖြင့် ငွေကြေးပြတ်လပ်လေ့ရှိသည်။ သူသည် ယွီရွှေလောက်ပင် မချမ်းသာပေ။ ထို့ကြောင့် ယွီရွှေနှင့် သူငယ်ချင်း ဖြစ်ပြီးနောက် သူသည် ယွီရွှေအား သူ၏ အစ်ကိုကြီး ယွီရှန်း၏ ဓနဥစ္စာအားလုံးကို တဆင့်ချင်း သိမ်းပိုက်ရန် စတင် လှုံ့ဆော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မူလက ဤကိစ္စမှာ ဘာမှ မဟုတ်ပေ။ ကျန်းဟွေသည် ယွီရွှေကို အသုံးချရန်ပင် ရည်ရွယ်ခဲ့သည်။ ညီအစ်ကို နှစ်ယောက် ရန်သူဖြစ်သွားလျှင်ပင် သူကတော့ သူရရှိမည့် အကျိုးအမြတ်များကို ရရှိပြီးသား ဖြစ်သည်။ ယွီရှန်းကဲ့သို့ အဆင့်မြင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးက သူ့ကို ပြဿနာရှာဝံ့ပါ့မလား။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော အချိန်အတန်ကြာက ယွီရှန်းသည် ဒဏ်ရာရရှိပြီးနောက် ကျောက်တုံးမြို့သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ ခြေထောက်များ မရှိတော့သဖြင့် ယွီရှန်းမှာ မသန်စွမ်းဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ထိုအချက်ကြောင့် ကျန်းဟွေမှာ ပို၍ပင် စိတ်အေးသွားခဲ့သည်။ သို့သော် ယခု လင်းဖုန်း ပါဝင်ပတ်သက်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဟွေသည် ချမ်းသာသော မိသားစုမှ အလေအလွင့် သားတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း အလွန် ထက်မြက်သည်။ သူ မည်သူ့ကို ရန်စသင့်သည်၊ မည်သူ့ကို မရန်စသင့်သည်ကို သိသည်။ လင်းဖုန်းသည် မကြာသေးမီက နာမည်ကြီးလာသော လူသားသူရဲကောင်း ဖြစ်သည်။ သူသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်ရာ ကျန်းဟွေ၏ မိသားစုနှင့်ယှဉ်လျှင်ပင် အစွမ်းချင်း မနိမ့်ပါးပေ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ယွီရှန်းနှင့် လင်းဖုန်းတို့သည် အနည်းငယ်မျှ ပတ်သက်မှုရှိကြောင်း သူ သိခဲ့ပါက သူ ဤကိစ္စတွင် ပါဝင်မည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုမူ နောက်ကျသွားခဲ့လေပြီ။ သူသည် ပါဝင်ပတ်သက်ပြီးသားဖြစ်ရာ ယွီရွှေနှင့် တစ်လှေတည်းစီး တစ်ခရီးတည်းသွား ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ နောက်ပြန်ဆုတ်ရန် မဖြစ်နိုင်သော ခက်ခဲသည့် အခြေအနေပင်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းဟွေသည် အခြေအနေများ အဆိုးဆုံးသို့ မရောက်ရှိရန် ဆုတောင်းရုံသာ ရှိတော့သည်။ ယွီရှန်းပြောသော လင်းဖုန်းမှာ အမည်တူတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေပါစေဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>တီ... တီ... တီ...</p> <p> </p> <p>ကျန်းဟွေ၏ ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာ မြည်လာသည်။ သူ အမြန် ဖုန်းကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဦးလေးရဲ... စုံစမ်းမှု ရလဒ် ထွက်လာပြီလား”</p> <p> </p> <p>“စတုတ္ထသခင်လေး... သခင်လေး ခိုင်းတဲ့ ကိစ္စကို ကျွန်တော် သေသေချာချာ စုံစမ်းပြီးပါပြီ။ ယွီရှန်းက နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းမှာ ဒဏ်ရာရခဲ့တာပါ။ လင်းဖုန်းကလည်း နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းနဲ့အတူ နဂါးကျောက်တုံးမြို့ကို ဆုတ်ခွာခဲ့တာ ဖြစ်တဲ့အတွက် သူကလည်း နဂါးတောင်အခြေစိုက်စခန်းနဲ့ပဲ ဆက်စပ်နေပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ဦးလေးရဲ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ကျန်းဟွေ၏ လက်များ အနည်းငယ် တုန်ယင်လာတော့သည်။ အဆိုးဆုံး ရလဒ် ဖြစ်ပေါ်လာချေပြီ။ ယွီရှန်းသည် လင်းဖုန်းနှင့် အမှန်တကယ်ပင် ပတ်သက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ...”</p> <p> </p> <p>ဆက်သွယ်ရေးကိရိယာကို ပိတ်လိုက်ပြီးနောက် ကျန်းဟွေသည် ယွီရွှေကို ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် ယွီရွှေကဲ့သို့ လူမိုက်ကို သတ်ပစ်ချင်စိတ်ပင် ပေါက်လာသည်။ ယွီရှန်းနှင့် လင်းဖုန်းတို့ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြိုတင်သိကျွမ်းထားကြောင်း သူ အဘယ်ကြောင့် စုံစမ်းရှာဖွေလေ့လာမှု မပြုခဲ့ရသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save