Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၁၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်း သေသင့်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း ယွီမိသားစု၏ ဗီလာသို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ဧည့်ခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် သူ ပထမဆုံး မြင်လိုက်ရသည်မှာ သူ၏ ရှေ့ရှိ ကြီးမားသော ဓာတ်ပုံကြီးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းသည် သူ၏ ညီအစ်ကိုဖြစ်ပြီး မိတ်ဆွေသူငယ်ချင်းကောင်းလည်း ဖြစ်ကာ သူနှင့်အတူ သေရေးရှင်ရေး အခြေအနေများကို အတူတကွ ဖြတ်သန်းခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ယခုအခါ သူတို့နှစ်ဦးမှာ ထာဝရ ကွဲကွာသွားခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p>အဆုံးအဖြတ် တိုက်ပွဲတွင် သားရဲဘုရင် သုံးကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရာ၌ ရွှေယွမ်ရှန်းက သူ့ကိုယ်သူ သူရဲကောင်းပီသစွာ စတေးခဲ့ပြီး ကောင်းထျန်စစ်ကလည်း အလွန် ကြေကွဲဖွယ်ကောင်းကာ ရဲရင့်စွာ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ကို လင်းဖုန်း မှတ်မိနေဆဲပင်။ ယွီရှန်းသည်လည်း သူ့ကိုယ်သူ စတေးတော့မည် ဖြစ်သော်လည်း လင်းဖုန်းက သူ့ကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်း၏ အသက်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်းက လင်းဖုန်းကို အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပျော်ရွှင်စေခြင်း မရှိခဲ့ပေ။ အကြောင်းမှာ ယွီရှန်း၏ သိုင်းပညာလမ်းစဉ်မှာ ပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။ သူ့ ခြေထောက်များကို ဆုံးရှုံးလိုက်ရပြီးနောက် ယွီရှန်းသည် ဘဝ၏ တောက်ပမှုနှင့် မျှော်လင့်ချက် အားလုံးကို ဆုံးရှုံးသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရှန်းသည် တိတ်တဆိတ် ထွက်ခွာသွားပြီး နှုတ်ဆက်စကားတစ်ခွန်းမျှ မဆိုခဲ့ချေ။ အမှန်တကယ်တော့ လင်းဖုန်းသည် ယွီရှန်းကို လုံးဝ အပြစ်မတင်ခဲ့ပေ။ အကယ်၍ သူသာဆိုလျှင်လည်း သိုင်းပညာလမ်းစဉ် ပြတ်တောက်သွားပါက ထိုနည်းတူ လုပ်ဆောင်မိမည်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း ယွီရှန်း၏ ဓာတ်ပုံရှေ့သို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ယွီရွှေသည်လည်း ရှေ့သို့ လှမ်းတက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော်လည်း လင်းဖုန်းက သူ့ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သောအခါ နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်နေပြီဖြစ်သော ရေခဲဂူတစ်ခုထဲသို့ ကျဆင်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ့တစ်ကိုယ်လုံးတွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး ရှေ့ဆက် မတိုးရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အခြားသူများမှာမူ လင်းဖုန်းကို မြင်သောအခါ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သွားကြပြီး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာသည်မှာ သူတို့အားလုံး လင်းဖုန်းကို မှတ်မိကြသည်။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ လင်းဖုန်းသည် အမည်မသိ လူတစ်ယောက် မဟုတ်တော့ပေ။ အထူးသဖြင့် ဝက်အူရစ်ပိုးကောင် အကျပ်အတည်းနောက်ပိုင်းတွင် ဖြစ်သည်။ လင်းဖုန်းသည် အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ကာ နဂါးကျောက်တုံးမြို့ရှိ နိုင်ငံသား ၃ သန်းကို ကယ်တင်ခဲ့သည်။ သူသည် မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်ပြီး လူသားသူရဲကောင်း တံဆိပ်ကို ရရှိခဲ့သည်။ လူတိုင်းက ဤအကြောင်းကို စေ့စေ့စပ်စပ် သိကြသည်။</p> <p> </p> <p>နဂါးကျောက်တုံးမြို့ ရုပ်သံသတင်းဌာန၏ အထူး မှတ်တမ်းရုပ်ရှင်ကလည်း လင်းဖုန်း၏ ဂုဏ်သတင်းကို အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိစေခဲ့သည်ကိုတော့ ဆိုဖွယ်ရာ မရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဘယ်လိုလုပ် လင်းဖုန်း ဖြစ်နေရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>“ယွီမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသားက တကယ် ကံကောင်းတာပဲ။ သူက လင်းဖုန်းရဲ့ ရဲဘော်ဖြစ်ရမယ်။ ယွီမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသားကလည်း နဂါးတောင်စခန်းမှာ ရှိခဲ့တယ်ဆိုတာ ငါ မှတ်မိတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ယွီမိသားစုရဲ့ အကြီးဆုံးသားက တစ်ချိန်က အနန္တလမ်းစဉ်အကယ်ဒမီရဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်ခဲ့ပြီးတော့ လင်းဖုန်းကလည်း အတူတူပဲလေ။ သူတို့နှစ်ယောက်က နဂါးတောင်စခန်းမှာ အတူတူရှိခဲ့ပြီး အတူတူ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့ကြလို့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ခင်မင်ရင်းနှီးမှု တည်ဆောက်ထားနိုင်ခဲ့တာပေါ့။ ကျစ်... ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ယွီရှန်းရဲ့ အသက်က တိုလွန်းတယ်”</p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ ယွီရှန်းသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် လင်းဖုန်းက ယွီမိသားစုဆီ ရောက်လာတဲ့အတွက် ယွီမိသားစုဟာ ကျောက်တုံးမြို့ တစ်မြို့လုံးမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုကို ရောက်သွားပြီလို့ မှတ်ယူလို့ ရတယ်။ ဟူး... နှမြောစရာပဲ။ ယွီမိသားစုမှာ ရည်မှန်းချက်မရှိတဲ့ ဒုတိယသား ယွီရွှေ တစ်ယောက်ပဲ ရှိတော့တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဟက်... ဒီကိစ္စက အဲဒီလောက် ရိုးရှင်းတယ်လို့ မင်း ထင်နေလား။ ယွီရှန်း သေသွားတာနဲ့ လင်းဖုန်းက ရောက်လာပြီ။ အရာရာက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက်တိုက်ဆိုင်နေမှာလဲ။ အဲဒီလောက် မရိုးရှင်းဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။ ယွီရှန်းရဲ့ သေဆုံးမှု ကိုယ်တိုင်က အရမ်း ထူးဆန်းနေပြီ။ လင်းဖုန်းကို ကြည့်ရတာလည်း သူက အလွယ်တကူ လှည့်စားလို့ရမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး။ ငါတို့ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>ဤလူများ အားလုံးသည် နာရေးသို့ တက်ရောက်ရန် ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လက်တွေ့တွင် သူတို့သည် ယွီမိသားစုနှင့် သိပ်ပတ်သက်မှု မရှိကြပေ။ ယွီရွှေက သူတို့ကို နာရေးသို့ တက်ရောက်ရန် ဖိတ်ကြားခဲ့သောကြောင့်သာ သူတို့ အားလုံး ရောက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့က မျက်နှာသာ ပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု လင်းဖုန်း ရောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက ဝမ်းသာစရာ အံ့ဩမှုတစ်ခု ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယွီမိသားစုတွင် ဘာဖြစ်မည်ဆိုသည်မှာ သူတို့နှင့် မသက်ဆိုင်ပေ။ ဤအဖြစ်အပျက်ကို ကြည့်ရမည်ဖြစ်၍ သူတို့ ဝမ်းသာနေကြသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယွီရွှေမှာမူ ဘာမှ ရယ်စရာ မတွေ့နိုင်ပေ။ ယခင်က သူသည် ဘာပြောရမည်ကို အစီအစဉ်ဆွဲထားပြီးဖြစ်သော်လည်း လင်းဖုန်းကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် သူ ဘာမှ ပြောနိုင်တော့မည် မဟုတ်ကြောင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ သူ့ရင်ထဲရှိ အကြောက်တရားကို သူ မနည်း ဖိနှိပ်ထားရသည်။</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်းသည် နံ့သာတိုင်တစ်တိုင်ကို ညင်သာစွာ ထွန်းညှိလိုက်ပြီး ယွီရှန်း၏ ဓာတ်ပုံရှေ့တွင် လေးစားစွာ ထိုးစိုက်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အလွန် တည်ငြိမ်နေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလောက်အောင်ပင် တည်ငြိမ်နေသည်။ လူအများအပြားက လင်းဖုန်း၏ အဆင့်အတန်းကို မှတ်မိကြသော်လည်း မည်သူမျှ စကားမပြောရဲကြပေ။ ခန်းမတစ်ခုလုံးရှိ လေထုမှာ အလွန် ထူးဆန်းနေပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>“ယွီရှန်း... ငါ မျိုးရိုးဗီဇကန့်သတ်ချက်ကို ချိုးဖျက်နိုင်တာနဲ့ မင်းရဲ့ တောင်းဆိုချက် ဘာမဆိုကို သဘောတူမယ်လို့ အဲဒီတုန်းက ငါ ကတိပေးခဲ့တယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါ ရောက်လာတာ နောက်ကျသွားတုန်းပဲ...”</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်းသည် သူငယ်ချင်းဟောင်းများ အချင်းချင်း စကားပြောဆိုနေသကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး စကားပြောနေသည်။ သို့သော် သူ ပိုတည်ငြိမ်လေလေ၊ ကြက်သီးထစရာ ပိုကောင်းလေလေ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မုန်တိုင်းမလာမီ တည်ငြိမ်မှုဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း မြင်တွေ့နိုင်သည်။ လင်းဖုန်းသည် ပေါက်ကွဲထွက်တော့မည့် မီးတောင်တစ်ခုနှင့် တူနေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါ ဘာလုပ်ရမလဲ”</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း မည်မျှ တည်ငြိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ယွီရွှေ ရူးလုမတတ် ဖြစ်နေသည်။ လေထုက အလွန် ဖိနှိပ်လွန်းလှသည်။ ဖိအားကို သူမခံနိုင်တော့မည်ကို သူ ကြောက်နေမိသည်။ ရာသီဥတုက သိသိသာသာ ပူမနေသော်လည်း သူ၏ ကျောပြင်ရှိ အင်္ကျီမှာ လုံးဝ စိုရွှဲနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ ဆက်လက်၍ ဘာမှမလုပ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ ဖိနှိပ်နေသော လေထုကို သူ ဤအတိုင်း ဆက်လက် မထားရှိနိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်ချိန်တွင် လင်းဖုန်း ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်က ယွီရွှေကို ဓားတစ်လက်လို ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ယွီရွှေလား” လင်းဖုန်းက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့၊ ကျွန်တော်က ယွီရှန်းရဲ့ ညီ ယွီရွှေပါ။ လူကြီးမင်း လင်းဖုန်း... လူကြီးမင်း ကျောက်တုံးမြို့အထိ လာရတာ ပင်ပန်းနေရောပေါ့။ အရင်ဆုံး သွားပြီး ခဏလောက် အနားယူလိုက်ပါလား”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေသည် သူ၏ ရင်ထဲရှိ ထိတ်လန့်မှုကို မနည်း ဖိနှိပ်ထားကာ သတိထား၍ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လင်းဖုန်းသည် မျက်လုံးများကို အနည်းငယ် မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ဖွင့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်း သေသင့်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ဗျာ”</p> <p> </p> <p>မည်သည့် သတိပေးချက်မျှ မရှိဘဲ လင်းဖုန်း ဤကဲ့သို့ တိုက်ခိုက်လာမည်ဟု ယွီရွှေ မထင်ထားခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>“မင်း သေသင့်တယ်လို့ ငါ ပြောတာ။ ယွီရှန်းကို မင်း သတ်ခဲ့တာ။ မင်းကို အပိုင်းပိုင်းအတစ်တစ် ခုတ်ထစ်သတ်ရင်တောင် နည်းနေသေးတယ်”</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်းသည် ယွီရွှေထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း လျှောက်သွားလိုက်သည်။ လက်ရှိအချိန်တွင် လင်းဖုန်း လူသတ်ချင်စိတ်များ ဆူပွက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေ စတင် ကြောက်ရွံ့လာသည်။ သူ နောက်သို့ တစ်လှမ်းဆုတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်း လင်းဖုန်း... လူကြီးမင်း ဘာတွေပြောနေတာလဲ။ ကျွန်တော့်အစ်ကိုက မီးလောင်ပြီး သေသွားတာပါ။ လောလောဆယ်တော့ မတော်တဆမှုလား၊ ရာဇဝတ်မှုလား ဆိုတာကို ရဲတွေက စုံစမ်းစစ်ဆေးနေဆဲပါ”</p> <p> </p> <p>ယွီရွှေက ရဲမှူးလုကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ ရဲမှူးလုက တိတ်တဆိတ် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ယွီရွှေက ရဲစခန်းအကြောင်း ပြောလိုက်ပြီဖြစ်ရာ သူ ရှေ့ထွက်ကာ ရှင်းပြရတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ရဲမှူးလု ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းထွက်ကာ တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်း လင်းဖုန်း... ယွီရှန်းရဲ့ သေဆုံးမှုနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော်တို့လည်း အရမ်း နာကျင်ရပါတယ်။ လောလောဆယ် ကျွန်တော်တို့ စုံစမ်းစစ်ဆေးနေဆဲပါ။ သက်သေအထောက်အထား တစ်ခုခု ရှိလာတာနဲ့ ကျွန်တော်တို့ အရေးယူဆောင်ရွက်သွားမှာ ဖြစ်ပါတယ်။ လူသတ်သမားကို လွတ်မြောက်ခွင့် လုံးဝ ပေးမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ယွီရှန်းရဲ့ သေဆုံးမှုက မတော်တဆမှုလား၊ လူသတ်မှုလား ဆိုတာကို မဆုံးဖြတ်ရသေးပါဘူး။ သက်သေအထောက်အထားတွေ ထပ်ရှာဖို့ လိုအပ်နေပါသေးတယ်...”</p> <p> </p> <p>“သက်သေအထောက်အထား ဟုတ်လား။ မလိုဘူး။ ခင်ဗျားက ရဲအရာရှိတစ်ယောက်ဆိုတော့ ကျွန်တော့်ဆီမှာ လူသတ်ခွင့်လိုင်စင် ရှိတယ်ဆိုတာ သိမှာပေါ့။ သူတို့က ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ယွီရှန်းကို သတ်တဲ့အထဲမှာ ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့သူ ဘယ်သူမှ လွတ်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း ယွီရွှေထံသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်သွားသည်ကို ရဲမှူးလု မြင်လိုက်ရသည်။ ဤအချိန်တွင် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေကြောင်းကို သူလည်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ယွီရွှေက ယွီရှန်းကို သတ်ခဲ့သည်ဟု လင်းဖုန်းက ဆုံးဖြတ်ပြီးသားဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုရားရေ... အကယ်၍ လင်းဖုန်းသာ ဤနေရာတွင် ယွီရွှေကို တကယ် သတ်လိုက်ပါက လင်းဖုန်း အဆင်ပြေမပြေ သူ မသိသော်လည်း ရဲမှူးတစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ၏ အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းဘဝ ဤနေရာတွင် သေချာပေါက် အဆုံးသတ်သွားပေတော့မည်။</p> <p> </p> <p>“လူကြီးမင်း လင်းဖုန်း... လူကြီးမင်းက သာလွန်လူသား ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်ပါ။ သာလွန်လူသား သဘောတူညီချက်ကို လူကြီးမင်း လက်မှတ်ထိုးထားတာမို့လို့ မဆင်မခြင် လုပ်လို့ မရပါဘူး။ ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားပါ။ ရဲစခန်းက ဒီကိစ္စကို သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ်ဆိုတာကို ယုံကြည်ပေးပါ”</p> <p> </p> <p>“သေချာပေါက် စုံစမ်းစစ်ဆေးမယ် ဟုတ်လား။ ဟားဟား... ဒါဆိုကော ဘာဖြစ်လဲ။ ယွီရွှေမှာ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ကျွန်တော် ပြောတယ်။ ခင်ဗျား အခု သူ့ကို သတ်နိုင်လား။ ခင်ဗျား မသတ်နိုင်ဘူး။ ခင်ဗျား ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး။ ယွီရှန်းက ရှေ့တန်းမှာ အသက်ကို ရင်းပြီး သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ပွဲဝင်ခဲ့တယ်။ ခင်ဗျားတို့ လူစုက အနောက်မှာ ငြိမ်းချမ်းတည်ငြိမ်မှုကို ခံစားနေပြီး ယွီရှန်းကို သတ်ဖို့ အကွက်ဆင်ခဲ့ကြတယ်”</p> <p> </p> <p>“သက်သေအထောက်အထားလား။ အဲဒီလောက် ဒုက္ခခံနေစရာ မလိုပါဘူး”</p> <p> </p> <p>လင်းဖုန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ အရှိန်အဝါများ တဖြည်းဖြည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူသည် လူတွေကို ဝါးမြိုချင်နေသော သားရဲတစ်ကောင်နှင့် တူနေသည်။ လူတိုင်း ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ရဲမှူးလုက အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လင်းဖုန်း... မင်းက သာလွန်လူသားတစ်ယောက်ဆိုပေမဲ့ သာလွန်လူသား သဘောတူညီချက်ကိုတော့ လိုက်နာရမယ်။ ဒီမှာ အစိုးရ၊ လက်နက်ကိုင်တပ်ဖွဲ့တွေနဲ့ သိုင်းသမားများအသင်းက လူတွေ ရှိတယ်။ မင်း ရဲတွေကို မယုံကြည်ရင်တောင် ဒီဌာနတွေကို မယုံကြည်ဘူးလား”</p> <p> </p> <p>ရဲမှူးလု ယခုအခါ ချွေးသံတရွဲရွဲ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် အခြားဌာနများကို ထည့်ပြောရန်ပင် မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် လင်းဖုန်းကို သူ တားဆီးရပေမည်။ သို့မဟုတ်ပါက လင်းဖုန်းကဲ့သို့သော သာလွန်လူသားအဆင့် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးသာ တိုက်ခိုက်လိုက်ပါက အကျိုးဆက်များကို တွေးကြည့်၍ပင် ရမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save