Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၄၃</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော စစ်သည်များမှာမူ လူအများကဲ့သို့ပင် နောက်ထပ် ဘာဖြစ်လာမည်ကို မသိကြဘဲ အမိန့်ကိုသာ မျက်စိမှိတ် နာခံနေကြရသည်။</p> <p>"ကျွန်တော်ကရော"</p> <p>တိန့်ဖုန်းသည် စိတ်မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးမြန်းလိုက်သည် "တပ်မှူးချန်... ကျွန်တော်ရော အတူတူ လိုက်ဖို့ မလိုဘူးလား"</p> <p>"ငါ မေ့တော့မလို့ပဲ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ဆက်ပြောသည် "ဗိုလ်ချုပ်တိန့်ကို အကူအညီတစ်ခု တောင်းချင်ပါတယ်။ ခင်ဗျား ဝတ်ထားတဲ့ ချင်နိုင်ငံက ဗိုလ်ချုပ်ဝတ်စုံကို ချွတ်ပြီး ငါတို့ ဒါရှန်ရဲ့ ဝတ်စုံကို လဲဝတ်ပေးပါ။ လက်နက်ကိုလည်း တခြားတစ်ခုနဲ့ လဲကိုင်ပေးပါ"</p> <p>"ဒါဆို... ကျွန်တော်က တခြားတစ်ယောက်အဖြစ် ဟန်ဆောင်ရမှာလား"</p> <p>တိန့်ဖုန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဖြစ်သွားမိသည်။ အဖမ်းခံရသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးဖြစ်သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ ပုန်းကွယ်နေရခြင်းမှာ သိက္ခာမဲ့ပြီး အရှက်ရစရာဟု သူ ခံစားရသည်။ သူသည် အခြားသူများထက် တိုက်ပွဲတွင် နာမည်ကျော်ကြားလိုစိတ် ပိုမိုပြင်းပြနေသူ ဖြစ်သည်။</p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် မကျေနပ်မှုကို အပြင်မထုတ်ဘဲ "နားလည်ပါပြီ၊ အမိန့်အတိုင်း ဆောင်ရွက်ပါ့မယ်" ဟုသာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်တိန့်... ခဏလောက် သည်းခံပေးပါ"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီက ရှင်းပြသည် "ခင်ဗျားကို ဖုံးကွယ်ထားရတာက ပိုကြီးမားတဲ့ ရည်ရွယ်ချက် ရှိလို့ပါ။ ခင်ဗျားလို ဗိုလ်ချုပ်တစ်ယောက်ဟာ တခြားဗိုလ်ချုပ် သုံးယောက်စာလောက် တန်ဖိုးရှိပါတယ်"</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် ဗိုလ်ချုပ်တိန့်"</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ်ကလည်း ဝင်ပြောသည် "ကျွန်တော့်ဘက်မှာလည်း လူအင်အား လိုအပ်နေပါတယ်။ ခင်ဗျားမပါဘဲနဲ့ ဒီအစီအစဉ်က မအောင်မြင်နိုင်ပါဘူး"</p> <p>ပြောဆိုပြီးနောက် ချန်ဆန်းရှီသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သား ၂၀ နှင့်အတူ အလျင်အမြန်ပင် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ဗဟိုကွပ်ကဲရေးတဲအတွင်း၌ ဖန်ချင်းယွမ်၊ ရှာဝမ်လုံ နှင့် တိန့်ဖုန်း တို့ သုံးဦးသာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ဖန်... အမိန့်သာ ပေးပါ"</p> <p>တိန့်ဖုန်းက လက်သီးဆုပ်လျက် အရိုအသေပေးကာ ပြောသည် "တခြားဟာတွေတော့ မသိဘူး၊ စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်အောက်က ရန်သူမှန်သမျှကို ကျွန်တော် သတ်နိုင်ပါတယ်။ စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်နဲ့ဆိုရင်လည်း အကြိမ်အနည်းငယ်လောက်အထိတော့ ယှဉ်နိုင်စွမ်း ရှိပါတယ်။ ခက်ခဲတဲ့အလုပ်ရှိရင် ကျွန်တော့်ကိုသာ လွှဲပေးလိုက်ပါ"</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်ဖန်..."</p> <p>ရှာဝမ်လုံ၏ လေသံမှာ ဝတ်စုံစိမ်းနှင့် ပညာရှိအား စကားပြောရာတွင် သိသိသာသာ ယဉ်ကျေးပျူငှာလာသည် "ကျွန်တော်တို့ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ကြမလဲ"</p> <p>"ဒုတိယဗိုလ်ချုပ်ချန် နန်ရွှီတပ်စခန်းရှေ့မှာ အော်ဟစ်ခဲ့တာကို သတိရသေးလား"</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ်က အေးအေးလူလူပင် ဆိုသည် "ဟူလောင်တောင်ကြားမှာ ခုခံစစ်သည် ဘယ်လောက်ရှိတယ်လို့ သူ ပြောခဲ့သလဲ"</p> <p>"လူသုံးသောင်းပါ"ရှာဝမ်လုံက ပြန်ဖြေသည်။</p> <p>"တကယ့်အင်အားထက် ဆယ်ဆလောက် ပိုပြောပြီး ခြိမ်းခြောက်တာက သိပ်ပြီး အဓိပ္ပာယ်ရှိပါ့မလား"</p> <p>"ပိုပြောတာလား။ မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ်၏ နူးညံ့သိမ်မွေ့သော ပုံစံမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မြေပုံပေါ်သို့ ကြည့်နေသော သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှထက်မြက်လာသည်။ သူ၏လက်ထဲမှ မြကျောက်ပုလွေမှာလည်း မြေပြင်အနေအထားပေါ်သို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် ထက်မြက်သော ဓားတစ်စင်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p>"ငါ့ညီငယ်က လူသုံးသောင်းရှိတယ်လို့ ပြောခဲ့ရင်၊ သူ့ရဲ့ အစ်ကိုဖြစ်သူ ငါက လူသုံးသောင်းကို ဖန်တီးပေးရမှာပေါ့။"</p> <p>"စစ်အမိန့်ကို ထုတ်ပြန်လိုက်"</p> <p>"ညနေစောင်းမှာ တပ်သားသုံးသောင်းဟာ မြို့ပြင်ကို အလုံးအရင်းနဲ့ ထွက်ခွာပြီး နန်ရွှီတပ်စခန်းကို တိုက်ရိုက် ထိုးစစ်ဆင်ရမယ်"</p> <p>...</p> <p>ငွေရောင်ထင်ရှုးတောင်ကုန်း။</p> <p>နန်ရွှီတပ်စခန်း။</p> <p>"တကယ့်ကို မြင်းကောင်းပဲ"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်သည် မြင်းစိမ်းကို စီးနင်းထားစဉ် ဘေးဘက်ရှိ ရှုခင်းများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ နောက်သို့ ကျန်ရစ်နေသဖြင့် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေရသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။</p> <p>ဤမြင်းမှာ နန်ရွှီနိုင်ငံက ပိုင်ဆိုင်သော ထူးခြားသားရဲမြင်း သုံးစီးအနက် တစ်စီး ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နေ့လျှင် မိုင်ပေါင်းနှစ်ထောင်ကျော် ခရီးနှင်နိုင်သည့် ပေါက်ကွဲအား ရှိသလို၊ အရှိန်အဟုန်မှာလည်း နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးနှင့် ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။</p> <p>ထို့ပြင် စစ်သည်တိုင်းတွင်လည်း ထူထဲသော သံဒိုင်းလွှားများ ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ ချန်ဆန်းရှီက မည်မျှပင် အစွမ်းထက်ပါစေဦးတော့၊ သူသည် မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က မင်ပြည်နယ်တွင် သူသည် ဟွာကျန်းအဆင့်မျှသာ ရှိသေးသည်။ သူသည် ပါရမီရှင် ဖြစ်သည်ဆိုဦးတော့၊ ယခုအချိန်တွင် အလွန်ဆုံးရှိမှ မဟာသွေးကြောအဆင့် သေးငယ်သောအောင်မြင်မှုအဆင့်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကယ်၍ သူသည် ကောင်းကင်ဘုံက ပေးသနားသော ပါရမီရှင်ဖြစ်၍ မဟာသွေးကြောအဆင့် ပြီးပြည့်စုံခြင်းသို့ ရောက်နေပြီး ခိုင်မာသော အခြေခံရှိနေသည်ဆိုစေဦးတော့၊ သူနှင့် အဆင့်တူ သို့မဟုတ် အောက်အဆင့်ရှိသူများကိုသာ အနိုင်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p>ယခုအခါ ဖန်ကျိုရှောင်တွင် မြင်းစိမ်းနှင့် ထူထဲသော ဒိုင်းလွှား ရှိနေပြီဖြစ်သဖြင့် ရန်သူ၏ လျင်မြန်သော လှုပ်ရှားမှုနှင့် မြှားအတတ်ကို ပြည့်ပြည့်ဝဝ တုံ့ပြန်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။ အထူးသဖြင့် သူ၏ ဒိုင်းလွှားမှာ နက်နဲသံမဏိစစ်စစ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>တပ်မတော်အတွင်းရှိ နက်နဲသံမဏိလက်နက်အများစုမှာ နက်နဲသံမဏိ အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သော သတ္တုစပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် နက်နဲသံမဏိမှာ အလွန်ရှားပါးသဖြင့် အမြောက်အမြား ထုတ်လုပ်ရန် မဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် အဆင့်မြင့်အရာရှိကြီးများအတွက်မူ ထိုသို့မဟုတ်ပေ။ ဖန်ကျိုရှောင်၏ ဒိုင်းလွှားမှာ နက်နဲသံမဏိစစ်စစ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားကို ထည့်သွင်းလိုက်ပါက အံ့အားသင့်ဖွယ် ကာကွယ်ရေးစွမ်းအားကို ရရှိစေသည်။ နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်ရှိသော သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦးပင်လျှင် ဤဒိုင်းကို ဖောက်ထွက်ရန် အကြိမ်အနည်းငယ် တိုက်ခိုက်ရပေလိမ့်မည်။</p> <p>အကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်နိုင်သည်နှင့် ချန်ဆန်းရှီ၏ လျင်မြန်သော အားသာချက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားမည် ဖြစ်သည်။ အနည်းဆုံးတော့ သူ့ကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက နေ့စဉ်နှင့်အမျှ လူ ဆယ်ဂဏန်းခန့် အသတ်ခံနေရပြီး ရန်သူက အစအနမကျန် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာသွားနိုင်ခြင်းမှာ တပ်သားများ၏ စိတ်ဓာတ်ကို အကြီးအကျယ် ပျက်ပြားစေသည်။ ယခုဆိုလျှင် ညဘက်တွင် အပေါ့အပါးသွားရန်ပင် မည်သူမျှ အပြင်မထွက်ရဲကြတော့ပေ။</p> <p>ကိုယ်လက်သန့်စင်ရန် သွားလျှင်ပင် သုံးဦး၊ ငါးဦး အုပ်စုဖွဲ့သွားကြရပြီး တစ်ယောက်က အလုပ်လုပ်နေစဉ် ကျန်သူများက ဒိုင်းလွှားများဖြင့် ကာကွယ်ပေးထားရသည်။</p> <p>ဒါဟာ... တကယ့်ကို အရှက်ရစရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>သမိုင်းတစ်လျှောက်တွင် လူတစ်ယောက်တည်းကြောင့် တပ်ကြီးတစ်ခုလုံး ဤမျှအထိ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေရသည့် အဖြစ်မျိုး မရှိခဲ့ဖူးပေ။</p> <p>ထို့ပြင် မကြာသေးမီက ထန်မင်းသား လီဂုန်းထံမှ စာတစ်စောင် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင် လီဂုန်းသည် ဟူလောင်တောင်ကြားမှာ လူသုံးထောင်သာ ရှိပြီး နက်နဲပုံရိပ်အဆင့် ဗိုလ်ချုပ်မှာလည်း တစ်ယောက်တည်းသာ ရှိသည်ဟု ကိုယ်တိုင် အာမခံထားသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ချန်ဆန်းရှီ၏ လုပ်ရပ်အားလုံးမှာ ခြိမ်းခြောက်ခြင်းသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။</p> <p>သူ့မှာ အင်အားမရှိသဖြင့် တစ်ယောက်တည်း စွန့်စားလာပြီး ရန်သူ၏ ချီတက်မှုကို နှောင့်နှေးအောင် ဤဗျူဟာကို သုံးနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>သူရဲကောင်းတစ်ယောက်။ တကယ့်ကို သူရဲကောင်းတစ်ယောက်ပါပဲ။</p> <p>ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးတော့လည်း သူဟာ ထိုးဖောက်ရလွယ်ကူတဲ့ စက္ကူကျားတစ်ကောင်သာ ဖြစ်ပါတယ်။</p> <p>"အစီရင်ခံပါတယ်"</p> <p>"ဘာလဲ၊ ချန်ဆန်းရှီ ထပ်ရောက်လာပြန်ပြီလား"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်သည် သတင်းပို့သူ၏ မျက်နှာကို ကြည့်ရုံဖြင့် အဖြေကို သိရှိသွားပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p>"အခု စခန်းပတ်ပတ်လည်မှာ ဒိုင်းလွှားတွေနဲ့ ချုံခိုတပ်သားတွေ အများကြီး ရှိနေတာကိုတောင် သူက တစ်ယောက်တည်း အသေခံဖို့ လာရဲသေးတာလား"</p> <p>"ဒီတစ်ခါတော့ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပါဘူး"</p> <p>ကင်းထောက်က ပြန်ဖြေသည် "သူက မြင်းစီးတပ်သား ၂၀ လောက်ကို ဦးဆောင်လာတာပါ။ သူတို့အားလုံးက အဆင့်မြင့် ဗိုလ်ချုပ်ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး မဟာသွေးကြောအဆင့် ဗိုလ်ချုပ် ၂၀ ပါလို့ ကြွေးကြော်နေကြပါတယ်။ သူတို့က စခန်းနားကို မကပ်ဘဲ အပြင်ဘက်က ချုံခိုတပ်သားတွေကို လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေကြတာပါ။ နှစ်နာရီအတွင်းမှာတင် ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကိုတွေ လူနှစ်ရာကျော် ကျဆုံးသွားပါပြီ"</p> <p>"မဟာသွေးကြောအဆင့် ဗိုလ်ချုပ် ၂၀ ဟုတ်လား။ တကယ့်ကို ရယ်စရာပဲ"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်က ဆဲရေးဆိုလိုက်သည် "ငါ့ရဲ့ တပ်သားတစ်သိန်းမှာတောင် မဟာသွေးကြောအဆင့် ရှိသူက စုစုပေါင်း ၃၀ ကျော်ပဲ ရှိတာ။ သူ့ရဲ့ လူသုံးထောင်မှာ ဗိုလ်ချုပ် ၂၀ ရှိဖို့နေနေသာသာ၊ တကယ်ပဲ လူသုံးသောင်း ရှိရင်တောင် သူ့ရဲ့ အဓိက အင်အားအားလုံးကို ဟူလောင်တောင်ကြားကို ယူမလာသရွေ့ မဟာသွေးကြောအဆင့် ၁၀ ယောက်ထက် ပိုမရှိနိုင်ပါဘူး။ ဒီ ချန်ဆန်းရှီ ရဲ့ လိမ်ညာမှုကတော့ နည်းနည်း ပိုလွန်းသွားပြီ"</p> <p>"အဲ့ဒီထဲမှာ..." ကင်းထောက်က ဆက်ပြောသည်။</p> <p>"ထက်ဝက်လောက်က ချင်နိုင်ငံက ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ထားကြတာပါ"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save