Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၄၄</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ချင်နိုင်ငံရဲ့ ချပ်ဝတ်တန်ဆာတွေ ဟုတ်လား"</p> <p>ယုံလဲ့စီရင်စုသာ အကုန်အစင် ပျက်စီးမသွားခဲ့ရင် မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိတဲ့ ချင်နိုင်ငံက အညံ့ခံဗိုလ်ချုပ်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ဘယ်ကရောက်လာမှာလဲ။</p> <p>ထို့ပြင် အညံ့ခံလာသော ဗိုလ်ချုပ်များကို များသောအားဖြင့် လူစုခွဲ၍သာ အသုံးချလေ့ရှိကြပြီး အသစ်စက်စက် အညံ့ခံထားသူများကို တစ်စုတစ်ဝေးတည်း စုစည်းကာ ပြောက်ကျားစစ်ဆင်ရေးအတွက် လွှတ်ရဲသည့် သတ္တိမျိုးရှိသူ တစ်ယောက်မျှ မရှိခဲ့ဖူးပေ။ ဒါဟာ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။</p> <p>"အတုတွေပဲ"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်က အသေအချာ ကောက်ချက်ချလိုက်ပြီးနောက် "သူတို့ အခု ဘယ်မှာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားက မြေပုံကို ချက်ချင်းယူလာပြီး မြင်းစီးတပ်သား ၂၀ ခန့် ရှိနေသည့် နေရာကို ဝိုင်းပြလိုက်သည်။</p> <p>"သတင်းကို ဖုံးဖိထားကြ"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်က ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်"ဒီသတင်းကို သိသွားတဲ့ ညီအစ်ကိုတွေကိုလည်း အဲ့ဒီနေရာကနေ ဆုတ်ခွာခွင့်မပေးနဲ့။ သူတို့ကို နောက်ထပ် နှစ်ကြိမ်လောက် ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ခိုင်းလိုက်၊ ငါတို့ ဘာမှမသိသလို ဟန်ဆောင်ပြီး ရန်သူကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ကျော့ကွင်းထဲ ရောက်အောင် ဆွဲခေါ်ရမယ်"</p> <p>"ကျန်တဲ့သူတွေ ငါ့အမိန့်ကို နာခံကြ"</p> <p>"ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် ကျန်း... မင်းက ရှေ့တန်းလက်ဝဲတပ်က လူသုံးထောင်ကို ဦးဆောင်ပြီး အနောက်မြောက်ဘက်ကနေ ပတ်သွားကာ သူတို့ရဲ့ ဆုတ်လမ်းကို တိုက်ရိုက် ပိတ်ဆို့လိုက်။ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် ကောင်း နဲ့ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် လျူ... မင်းတို့နှစ်ယောက်က တခြား ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် သုံးယောက်ကို ခေါ်ပြီး လက်ဝဲတောင်ပံနဲ့ လက်ယာတောင်ပံကနေ လူနှစ်ထောင်စီ ခွဲထုတ်ကာ ညှပ်ပူးညှပ်ပိတ် တိုက်ခိုက်ကြ။ နောက်ထပ် လူလေးထောင်နဲ့ ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် တစ်ယောက်ကတော့ ငါနဲ့အတူ ရှေ့တန်းကနေ တိုက်ရိုက် ထိုးစစ်ဆင်မယ်။ ဟွာကျန်းအဆင့်နဲ့ အထက်ရှိတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အားလုံး ဒိုင်းလွှားတွေ ကိုင်ပြီး အရှေ့ဆုံးကနေ နေကြ။ ကျန်တဲ့ လူနှစ်သောင်းကတော့ စခန်းကြီးကို အခိုင်အမာ ဆက်စောင့်ထားပါ။ အခြေအနေ တစ်ခုခုရှိလာမှသာ စခန်းကနေ ထွက်ပြီး စစ်ကူပေးဖို့ အချိန်ရွေးလိုက်ကြ"</p> <p>နန်ရွှီနိုင်ငံတွင် စစ်နတ်ဘုရားများစွာ မရှိသော်လည်း နှစ်ပေါင်းများစွာ အင်အားနှင့် သွေးချီကို ပျိုးထောင်လာခဲ့သဖြင့် မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိသော အလတ်တန်းစား ဗိုလ်ချုပ်အရေအတွက်မှာ တပ်စခန်းရှစ်ခု၏ အရေအတွက်နှင့် ညီမျှနေသည်။</p> <p>လူတစ်သောင်း၊ ထို့ပြင် မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိသူ ခြောက်ယောက်တိတိ။ ရှေ့တန်းတပ်မတော်သည် သူတို့အင်အား၏ ထက်ဝက်နီးပါးကို ထုတ်သုံးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ လူ ၂၀ ကို ဝိုင်းရံပြီး မသတ်နိုင်စရာ အကြောင်းမရှိဟု သူ ယုံကြည်နေသည်။ ထိုသူတွေထဲမှာ မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်အစစ် ဘယ်နှစ်ယောက်ပါသလဲဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင် ကြည့်ချင်နေသည်။</p> <p>ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် ကျန်း က ဝေခွဲမရစွာဖြင့် "ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ရှိနေမလားခင်ဗျာ" ဟု မေးသည်။</p> <p>"ချုံခိုတိုက်ခိုက်မှု ဟုတ်လား"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည် "မြင်းစီးတပ်သား ၂၀ ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ ငါက လူတစ်သောင်းတောင် ထုတ်သုံးနေတာကို မင်း သိရဲ့လား။ ငါက သူတို့ရဲ့ ချုံခိုတိုက်ကွက်ကိုတောင် စောင့်နေတာ။ လူသုံးထောင်နဲ့ စခန်းကို စောင့်ထားတာဆိုတော့ သူတို့ ချုံခိုတိုက်ဖို့ လူတစ်ထောင်ထက် ပိုထုတ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရေးပေါ်အခြေအနေအတွက် မြို့ထဲမှာလည်း လူချန်ထားရဦးမှာလေ"</p> <p>"လူတစ်ထောင်တည်းနဲ့ ချုံခိုတိုက်တာက ငါတို့ လူတစ်သောင်းကို ဘယ်လောက်ထိ ထိခိုက်အောင် လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ရှာဝမ်လုံ ရှိနေရင်တောင်မှပေါ့။ စခန်းမှာ စစ်ကူပေးဖို့ လူနှစ်သောင်းကျော် ရှိနေတာကိုလည်း မမေ့နဲ့ဦး"</p> <p>သူတို့အတွက် ချုံခိုတိုက်ကွက်တစ်ခု စောင့်ကြိုနေမှန်း သူ သိသည်။ သို့သော် ပြဿနာမှာ ဤတိုက်ပွဲကို သူတို့ မတိုက်ဘဲ မနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ဒါဟာ အတင်းအကျပ် တိုက်ခိုက်ခိုင်းစေတဲ့ အစီအစဉ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p>ဒါဟာ အထင်အရှား ခင်းကျင်းထားတဲ့ ဗျူဟာတစ်ခုပါပဲ။</p> <p>ရှစ်ယောက်မြောက် အစ်ကိုကြီးနဲ့ ရန်ကျင်ရွှမ် တို့က လင်ကျိုးကိစ္စကို ကိုင်တွယ်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဗိုလ်ချုပ်ဖုန် ပြန်ရောက်ဖို့ နောက်ထပ် ရက်အနည်းငယ် လိုသေးသည်။ အကယ်လို့ ရန်သူက ဒီလိုပဲ ဆက်ပြီး သတ်ဖြတ်နေမယ်ဆိုရင် နောက်ပိုင်းမှာ မြို့ကို ဘယ်လို တိုက်တော့မှာလဲ။</p> <p>တိုက်ခိုက်မယ် ဟုတ်လား။ ရယ်စရာပဲ။</p> <p>ရှေ့ပြေးတပ်က ထိပ်ဖျားမရှိဘဲနဲ့ ဘယ်လိုလုပ် "ထက်မြက်" နိုင်မှာလဲ။ ထိပ်ဖျားမရှိရင် မြို့ကို သိမ်းပိုက်ဖို့ဆိုတာ ဘယ်လိုမှ မဖြစ်နိုင်ဘူး။</p> <p>ပြီးခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်မှာ သူကရန်ကျင်ရွှမ် ရဲ့ အမိန့်အတိုင်း ရှေ့တန်းတပ်နဲ့ ဗဟိုတပ်ကို အလဲအလှယ် လုပ်ခဲ့ရသည်။ တပ်သားအသစ်တွေ ရောက်လာပြီး မကြာခင်မှာပဲ ရက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာတင် သူတို့ကထိတ်လန့်တုန်လှုပ်</p> <p>ကုန်ကြသည်။ ဒီလိုသာ ဆက်သွားရင် နန်ရွှီတပ်မတော်ကြီးဟာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြိုလဲသွားလိမ့်မည်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရန်သူရဲ့ မာန်မာနကို သူ နှိမ်နင်းရပေလိမ့်မည်။</p> <p>ဒါဟာ ရန်သူကို လျှော့တွက်ပြီး မဆင်မခြင် လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ပေ။ ဖန်ကျိုရှောင်တွင် ရန်သူ့တပ်၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်နှင့် တပ်သားအရေအတွက်ဆိုင်ရာ အချက်အလက်အမှန်များ ရှိနေသည်။ ဒါဟာ ရန်သူ့ထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်တဲ့ အင်အားနဲ့ ခင်းကျင်းထားတဲ့ အမှားအယွင်းမရှိတဲ့ ဗျူဟာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဂျိမ်း..."</p> <p>ထိုအချိန်မှာပင် ကောင်းကင်ယံထက်၌ မိုးခြိမ်းသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p>ကြည်လင်နေသော ကောင်းကင်ကြီးမှာ မည်းမှောင်နေသည့် တိမ်တိုက်ကြီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားပြီး လျှပ်စီးလက်ပြီးနောက် မိုးများ သည်းထန်စွာ ရွာချလာတော့သည်။ လွင်ပြင်ပြင်ကြီးမှာလည်း ခဏအတွင်းမှာပင် ရွှံ့နွံတောကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p>"မိုးရွာနေပြီ ဗိုလ်ချုပ်။ ကျွန်တော်တို့ ဆက်လိုက်ကြဦးမလား"</p> <p>"ဒါက မေးစရာလိုလို့လား"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်သည် သူ၏ ရတနာဓားကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး "ချန်ဆန်းရှီ ကို သတ်နိုင်တဲ့သူကို မြို့စားအဆင့် ပေးမယ်"</p> <p>"ဂျိမ်း..."</p> <p>လူတစ်သောင်းရှိသော တပ်မတော်ကြီးမှာ မိုးကြီးအတွင်းသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားကြသည်။ မိုးက တမင်သက်သက် ရွာချလိုက်သလို အလွန်ပင် သည်းထန်လှသဖြင့် ကိုးထပ်ကောင်းကင်ဘုံက ရေတံခွန်ကြီး ကျလာသည့်အလား ဖြစ်နေသည်။ လူတိုင်း ရွှဲရွှဲစိုကုန်ပြီး မြင်ကွင်းမှာလည်း အလွန်ပင် မှုန်ဝါးသွားခဲ့သည်။</p> <p>...</p> <p>"ဇွက်"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီသည် နောက်ဆုံးကျန်ရှိနေသော ကင်းစောင့်ကို လှံဖြင့် ထိုးသတ်လိုက်သည်။ ဆိုးရွားလှသော ရာသီဥတုကို ကြည့်ရင်း သူ၏ စီနီယာအစ်ကိုကြီးက ဘာကြောင့် ညနေစောင်းအထိ စောင့်ခိုင်းခဲ့သလဲဆိုတာကို သူ သဘောပေါက်သွားသည်။ အစ်ကိုကြီးက ဒီမိုးသက်မုန်တိုင်းကို စောင့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖြစ်စဉ်။</p> <p>ရွှီဝမ်ချိုင်ကဲ့သို့ပင် စီနီယာအစ်ကိုဖန်ချင်းယွမ် သည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံ၏ ဖြစ်စဉ်ကို ဖတ်ရှုနိုင်သည်။ ဤစွမ်းရည်နှင့်အတူ အချိန်ကို တိကျစွာ တွက်ဆနိုင်ခြင်းက ကောင်းကင်၊ မြေပြင်နှင့် လူသား ဟူသော အခွင့်သာသည့် အခြေအနေ သုံးရပ်အနက် "ကောင်းကင်ဘုံ၏ အချိန်အခါ" ကို လက်ဝယ်ပိုင်ပိုင် ရရှိစေခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤလောကတွင် စစ်သေနာပတိ ပါရမီရှိသူမှာ သူ တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p>ဤတိုက်ပွဲမှာ စီနီယာအစ်ကိုဖန်ချင်းယွမ် ၏ ဗျူဟာများကို သေချာပေါက် ပြသနိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p>အစပိုင်းတွင် လိုင်ပြည်နယ်၏ အညံ့ခံမှုကို အဆင့်ငါးဆင့်ဖြင့် ခွဲခြားထားခဲ့သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ နန်ရွှီ၏ လူတစ်သိန်းတပ်မတော်ကို အလဲထိုးရန် အဆင့်လေးဆင့် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p>သူ၏ လေးတစ်လက်တည်းဖြင့် လူခြောက်ရာကို သတ်ခဲ့ခြင်းမှာ ပထမအဆင့်ဖြစ်ပြီး အရှိန်အဟုန်ကို ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ယနေ့ ဒုတိယအဆင့်ဖြစ်သော အရှိန်အဟုန်ကို စုစည်းခြင်းကိုတော့ သူ၏ အစ်ကိုကြီးက အဆုံးသတ်ပေးပေလိမ့်မည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ ဖြစ်စဉ်အကြောင်းကို တွေးမိသောအခါ ချန်ဆန်းရှီသည် ပညာရှိအိုကြီးကို မလွမ်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။ ရက်တွက်ကြည့်လျှင် ရွှီဝမ်ချိုင်ယူပြည်နယ်နယ်စပ်သို့ ပုန်ကန်သူများနှင့် သူတို့ကို နောက်ကွယ်က ထောက်ပံ့နေသော ဝေနိုင်ငံကို ကိုင်တွယ်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်မှာ လပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာက တိုက်ပွဲတွေ ဘယ်လိုဖြစ်နေမလဲဆိုတာ သူ သိချင်နေမိသည်။</p> <p>"သတ်ကြစမ်း"</p> <p>"ဝုန်း..."</p> <p>တိုက်ပွဲအတွင်းမှ ဟိန်းဟောက်သံများမှာ မိုးခြိမ်းသံများနှင့် ရောထွေးနေသည်။</p> <p>"ဗိုလ်ချုပ်"</p> <p>ရှာချုံ က မိုးရေများကို သုတ်လျက် အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။ "ရန်သူတွေ ရောက်လာပြီ၊ နေရာတိုင်းမှာ လူတွေပဲ။ အခု ကျွန်တော်တို့ အနောက်မြောက်ဘက်ကိုပဲ ပြေးမှ ဖြစ်မယ်၊ မဟုတ်ရင် ခဏနေရင် ဝိုင်းခံရတော့မှာ"</p> <p>"ဟုတ်တယ်"</p> <p>ရှောင်ကျန်းကလည်း ထပ်ပြောသည် "မိုးက အရမ်းသည်းနေတော့ သေချာမမြင်ရဘူး။ အသံအရဆိုရင်တော့ အရပ်မျက်နှာတိုင်းမှာ လူထောင်ချီ ရှိနေတယ်"</p> <p>"ဒီလောက်တောင် လူအများကြီးလား"</p> <p>ယန်ချန်ချင်းက လှောင်ပြောင်သလို ဆိုသည် "နန်ရွှီနိုင်ငံက ဒီ ဖန်ကျိုရှောင်ကတော့ ငါတို့ ၂၀ ကို သတ်ဖို့ လူအများကြီးသုံးပြီး တကယ်ကို အားထုတ်နေတာပဲ"</p> <p>"ရှာချုံ ပြောသလိုပဲ လုပ်ကြမယ်" ချန်ဆန်းရှီက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ "အနောက်မြောက်ဘက်ကို ဦးတည်မယ်"</p> <p>"အရှင်... ပြဿနာရှိတယ်" လူရှုဟွာ က ဆိုသည်။</p> <p>"အနောက်မြောက်ဘက်ကို သွားရင် ဟူလောင်တောင်ကြားကို ပြန်မယ့်လမ်းနဲ့ ပိုဝေးသွားမှာ မဟုတ်လား"</p> <p>"အနောက်မြောက်ဘက်ကို သွားတာက ငွေရောင်ထင်ရှုးတောင်ကုန်း ရဲ့ လျှိုမြောင်တွေထဲကို</p> <p>ရောက်သွားမှာ။ အဲ့ဒီမှာ ဗိုလ်ချုပ်ဖန်၊ ဗိုလ်ချုပ်တိန့် နဲ့ တခြားသူတွေ ငါတို့ကို လာကြိုလိမ့်မယ်"</p> <p>***</p> <p> </p>


Save