Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း - ၃၄၇</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>အမိန့်ပေးလိုက်သည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် မဟာသွေးကြောအဆင့်ကို ရောက်ရှိနေသည့် ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် သုံးဦး ဦးဆောင်သော နန်ရွှီတပ်မတော်သည် စစ်သည်နှစ်ထောင်ဖြင့် လေးလံသော ခံစစ်ဗျူဟာကို ခင်းကျင်းကာ ရှာဝမ်လုံ ကို အလယ်တွင် ပိတ်ဆို့ထားလိုက်ကြသည်။</p> <p>"ဒုန်း ဒုန်း ဒုန်း.."</p> <p>လူတစ်ရပ်ကျော် မြင့်မားပြီး နက်နဲသံမဏိဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဒိုင်းလွှားများကို ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ခြေလျင်တပ်သားများသည် ဖောက်ထွင်း၍မရသော သံမဏိတံတိုင်းကြီးသဖွယ် ဖြစ်လာပြီး ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြီး စတင်ပါတော့သည်။</p> <p>ရှာဝမ်လုံသည် ရန်သူ့တပ်ကို အဆက်မပြတ် ခုတ်ပိုင်းကာ ဗျူဟာကို ဖျက်ဆီးရန် ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပိတ်မိနေခဲ့သည်။</p> <p>"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက တစ်ယောက်တည်းသော နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်ပဲ"</p> <p>ရန်သူ့တပ်သား အရေအတွက်ကို လိမ်ညာတာက တစ်ကြောင်း၊ လီဂုန်းက ဗိုလ်ချုပ်အရေအတွက် အမှန်ကိုတောင် ထုတ်မပြောခဲ့တာကတော့ တကယ့်ကို နန်ရွှီကို နောက်ကွယ်ကနေ နှောင့်ယှက်ဖျက်ဆီးနေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင် စိတ်အနည်းငယ် လျော့သွားချိန်မှာပင် မလှမ်းမကမ်းရှိ ဗျူဟာအတွင်း၌ ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရပြန်သည်။</p> <p>ထိုသူသည် ချင်နိုင်ငံ၏ ချပ်ဝတ်တန်ဆာကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မြင်းနက်တစ်စီးကို စီးနင်းထားကာ အလွန်အရပ်ရှည်ပြီး ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံလှသည်။ အံ့အားသင့်စရာကောင်းသည်မှာ သူသည် စစ်မြေပြင်တွင် လက်ဗလာဖြင့် တိုက်ခိုက်နေခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ လက်သီးတစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းလိုက်တိုင်း ထွက်ပေါ်လာသော ဂန်းချီများမှာ ကြီးမားသော ကျားသစ်ကြီးတစ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရှေ့ရှိ စစ်သည် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်သည်။</p> <p>ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် လျူ က ဒေါသတကြီးဖြင့် သူ့ကို ရင်ဆိုင်ရန် ပြေးဝင်သွားသော်လည်း လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် ဦးခေါင်းကြေမွကာ အပေါက်ကြီးဖြစ်သွားခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယဗိုလ်ချုပ် ကျန်း က သူ၏ ဓားကြီးဖြင့် ခုတ်ပိုင်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း ထိုကြောက်မက်ဖွယ် စစ်သည်တော်က ဓားကို လက်ဗလာဖြင့် ဖမ်းဆီးလိုက်ပြီး ကျန်း ကို ကြက်ကလေးတစ်ကောင်လို မကာ အလယ်ကနေ နှစ်ပိုင်း ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်တော့သည်။</p> <p>ဤလူသည် သူစီးနင်းလာသော မြင်းမှာ အလွန်နှေးကွေးသည်ဟု ယူဆကာ မြင်းပေါ်မှဆင်း၍ ခြေလျင်ဖြင့် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်သည်။ သူသည် စစ်မြင်းကိုပင် လက်ဖြင့်မကာ လက်နက်တစ်ခုသဖွယ် အသုံးပြုပြီး ရန်သူ ဆယ်ဂဏန်းကို ရိုက်သတ်လိုက်ရာ မြင်း၏ အသားများမှာ ရွှံ့နွံကဲ့သို့ ကြေမွသွားတော့သည်။ ထို့နောက် သူသည် ရန်သူများကို လက်ဗလာဖြင့် ဆက်လက် သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။</p> <p>'နက်နဲပုံရိပ်အဆင့်... ပြီးပြည့်စုံခြင်း။'</p> <p>သူသည် စစ်နတ်ဘုရားအဆင့် ရောက်ဖို့ ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည့် အဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပုံရသည်။</p> <p>ဟူလောင်တောင်ကြားမှာ ချန်ဆန်းရှီ တစ်ယောက်တည်း ကွပ်ကဲနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ စစ်သည်တော်ကြီး ရှိနေရတာလဲ။</p> <p>ဤတိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တပ်စခန်းရှစ်ခု၏ မည်သည့် ဗိုလ်ချုပ်ကြီးနှင့်မဆို ရင်ဘောင်တန်းနိုင်သည်။ စစ်နတ်ဘုရားအဆင့်နှင့် နီးစပ်နေသူဖြစ်သဖြင့် အဆင့်တူ သိုင်းပညာရှင်တစ်ဦး မရှိပါက သူသည် တိုက်ပွဲ၏ အလှည့်အပြောင်းကို တစ်ယောက်တည်း ပြောင်းလဲပစ်နိုင်သူ ဖြစ်သည်။</p> <p>'လီဂုန်း.. သူက ဒီအကြောင်းကိုလည်း ထည့်မပြောခဲ့ဘူး ဒါက မဟာမိတ်တွေကို သစ္စာဖောက်တာပဲ မဟုတ်လား။'</p> <p>ဒါကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ချင်နိုင်ငံက အညံ့ခံဗိုလ်ချုပ်တွေ ရှိနေတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဒီလို ကြောက်မက်ဖွယ် စစ်သည်တော်ကြီး ရှိနေမှသာ မဟာသွေးကြောအဆင့်ရှိတဲ့ အညံ့ခံသူတွေကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။</p> <p>"သူ့ကိုလည်း ဝိုင်းထားကြ"</p> <p>"ဆုတ်ခွာမယ်"</p> <p>ဖန်ကျိုရှောင်သည် ဆက်လက်တိုက်ခိုက်ရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ဘဲ သူ၏တပ်သားများကို အသုံးပြု၍ ထိုစစ်သည်တော်ကြီးကို တားဆီးထားကာ အမြန်ဆုံး အပြင်ကို ထိုးဖောက်ထွက်ရန်သာ ပြင်ဆင်တော့သည်။</p> <p>...</p> <p>"ဒီလောက်ဆို ရပါပြီ"</p> <p>ဝမ်ကျိီတွန်းပေးသော ဝှီးချဲပေါ်တွင် ထိုင်နေသော ဖန်ချင်းယွမ်သည် တောင်ထိပ်မှ ဆင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ သူက အေးအေးလူလူပင် ဆိုသည်။ "ညီငယ်... ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက် အောင်မြင်သွားပြီ။ သူတို့ကို ထွက်ခွာခွင့် ပေးလိုက်တော့။ သူတို့မှာ လူတစ်သောင်း ရှိနေပြီး ငါတို့ဆီမှာ လူတစ်</p> <p>ထောင်ငါးရာပဲ ပါလာတာ။ ဒါက ဒီသည်းထန်တဲ့ မိုးထဲမှာ ရန်သူကို လှည့်စားတဲ့ ဗျူဟာတစ်ခုပဲ။ အကယ်လို့ ဆက်လိုက်နေမယ်ဆိုရင် ငါတို့ရဲ့ အင်အားအမှန် ပေါ်သွားလိမ့်မယ်။ ဒီနေရာက နန်ရွှီတပ်စခန်းနဲ့ သိပ်မဝေးဘူးဆိုတော့ သူတို့ စစ်ကူတွေ ရောက်လာရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်"</p> <p>"မဟုတ်ဘူး... နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်ကြိုးစားကြည့်ရအောင်"</p> <p>ချန်ဆန်းရှီသည် မိုးရွာထဲက ရုန်းရင်းဆန်ခတ် တိုက်ပွဲကို ကြည့်လျက် ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုကြီး... ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းထဲက မိုးခြိမ်းသံ လိမ့်ဆင်းခြင်း ဗျူဟာကို ဘယ်လို ထင်ပါသလဲ"</p> <p>"ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းထဲက ဗျူဟာကို ပြောတာလား"</p> <p>ဖန်ချင်းယွမ်က သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p>"နားလည်ပြီ ဒါဆိုရင်တော့ နောက်ထပ် အစီအစဉ်တွေကို ညီငယ်ပဲ ဆက်လုပ်တော့။ ငါ့ရဲ့ တာဝန်ကတော့ ပြီးသွားပြီ။ မိုးကလည်း ရွာ၊ ရာသီဥတုကလည်း အေးနေတော့ ငါ အနားယူဖို့ ပြန်တော့မယ်။ ညီ၆... သွားကြစို့"</p> <p>"ခင်ဗျားက ကိုယ်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းလို့ ငါက သနားလို့ တွန်းပေးတာပါ။ ခင်ဗျားက တကယ်ပဲ ငါ့ကို ခင်ဗျားရဲ့ အစေခံလို့ ထင်နေတာလား"</p> <p>ဝမ်ကျိီက ညည်းညည်းညူညူဖြင့် ဖန်ချင်းယွမ် ၏ ဝှီးချဲကို တွန်း၍ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p>ချန်ဆန်းရှီသည် မြင်းပေါ်တွင် ထိုင်လျက် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ရင်ဘတ်အတွင်းတွင် ဝှက်ထားသော ဝိညဥ်ပုတီးစေ့ဆီသို့ အာရုံကို ပို့လိုက်သည်။ မိုးရေထဲတွင် မီးခိုးငွေ့များသဖွယ် ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြူရောင်ချီများမှာ သူ့ကို ဝိုင်းရံသွားပြီးနောက် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများဆီသို့ စွမ်းအားများ ပြန်လည် စီးဆင်းသွားတော့သည်။</p> <p>ကောင်းကင်ဘုံကျမ်းစာ၊ ကောင်းကင်ဘုံဗျူဟာ၊ ဝိညဥ်ပုတီးစေ့၏ စွမ်းအားကို အသုံးချခြင်း။</p> <p>ဝိညဥ်ပုတီးစေ့ကို ပိုင်ဆိုင်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ တကယ့်စွမ်းအားကို စမ်းသပ်ရန် အချိန်ကျရောက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p>"ဗျူဟာခင်းကြ"</p> <p>သည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသော မိုးရေများကြားတွင် ချန်ဆန်းရှီ၏ အသံမှာ ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသော မိုးခြိမ်းသံကြီးကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"မိုးခြိမ်းသံ လိမ့်ဆင်းခြင်း ဗျူဟာ"</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save