တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လုံဟောင်ချန်း သည် ဟောင်ယွဲ့ နှင့် သူ၏ ကြားရှိ ဆက်သွယ်မှု ကို အာရုံခံနိုင်ရန် အာရုံစိုက် လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ အရေးအကြီးဆုံး ပင် ဖြစ်၏။ သွေးစာချုပ်သာ အဟန့်အတား မရှိခဲ့ပါက သူ သည် မည်သည့် အရာကိုမျှ စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုဘဲ စူးစမ်းလေ့လာမှု ကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နိုင်ပေမည်။
လုံဟောင်ချန်း ၏ ခန့်မှန်းချက် အရလွန်ခဲ့သော နှစ်နာရီ အတွင်း သူ သည် မီတာ ၂,၀၀၀ ကျော် အထိ ဆင်းသက် လာခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။တောင် ၏ အမြင့် နှင့် လုံးဝ ကွာခြားသော အနက် တစ်ခု သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ သည် မြေအောက် သို့ လုံးဝ ရောက်ရှိ နေပြီ ဟု သတ်မှတ် နိုင်ပေသည်။ ထို့အပြင် သူ အောက်သို့ ပို၍ ဆင်းလေလေ အက်ကွဲကြောင်း ကြီး သည် ပိုမို ကျယ်ဝန်း လာလေလေ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ တွေ့ရှိခဲ့ကာ ဤအက်ကွဲကြောင်းကြီးမှာ အဆုံးမရှိသော တွင်းနက်ကြီးအလားပင်။
ဟိန်းဟောက်သံများသည် သိသိသာသာ ပိုမို အားကောင်း လာပြီး ၎င်း၏ ပြင်းအား သည်လည်း ထိုနည်းတူပင် တိုးလာခဲ့၏။
အလင်း လှိုင်းဂယက်များကို နားလည် သဘောပေါက် ထားသောကြောင့် ကြမ်းတမ်းသော ဟိန်းဟောက်သံများ ၏ စွမ်းအား တိုးလာသည် နှင့်အမျှ အသံလှိုင်းများ ၏ တုန်ခါမှု သည်လည်း ပိုမို မြန်ဆန် လာကြောင်းကို လုံဟောင်ချန်း တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။ သူ၏ ကောင်းကင် အဟန့်အတား ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် တုန်ခါမှု ကြိမ်နှုန်း ကို မြှင့်တင်ရန် ကြိုးစားလိုက်သော အခါ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကုန်ဆုံးမှု သည် သိသိသာသာ တိုးလာရုံ သာမက ကြိမ်နှုန်း မြင့်တက် လာသည် နှင့်အမျှ ပိုမို ခက်ခဲ လာကြောင်းကို သူ ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မလုံလောက်ခြင်း ကြောင့် ပင်။
လုံဟောင်ချန်းသည် ၎င်းကို မစမ်းသပ် ခဲ့လျှင်တောင် ကြိမ်နှုန်း ပိုမြန်လေလေ အလင်း လှိုင်းဂယက်များ ၏ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား သည် ပိုမို အားကောင်း လေလေ ဖြစ်မည်ကို သူ သေချာပေါက် သိနေလေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဤ စွမ်းရည် သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ကျင့်ကြံမှု နှင့်အတူ ပိုမို အားကောင်း လာမည် ပင် ဖြစ်၏။
လက်ရှိတွင် သူ သည် အလွန် ကျေနပ် နေလေသည်။ ဤ မိစ္ဆာ နယ်မြေ အတွင်း ခရီးစဉ် တွင် သူတို့ အဖွဲ့ သည် အများကြီး ရရှိခဲ့ပြီး ဖြစ်ပေသည်။ အကယ်၍ သူတို့ အနေဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် ဤ မစ်ရှင် ကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်ဆောင် နိုင်ခဲ့လျှင်တောင် ဤ ကြိုးစားမှု မှ မည်သည့် ဆုံးရှုံးမှုမျှ ရှိမည် မဟုတ်ချေ။ အကယ်၍ မိစ္ဆာနှိမ်နှင်းရေး အဖွဲ့ နှစ်ဖွဲ့ စလုံး မယှဉ်ပြိုင် နိုင်မည့် အန္တရာယ် တစ်ခုခုကို သူ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့ပါက သူတို့ အနေဖြင့် ပြန်လည် ဆုတ်ခွာ သွားရုံသာ ဖြစ်၏။ လုံခြုံရေး သည် သူတို့၏ အဓိက ဦးစားပေး ပင်။ ထို့အပြင် သူသည် သလင်းကျောက် ပေါ်တွင် ပုံရိပ် တစ်ခုကို မှတ်တမ်းတင် နိုင်သရွေ့ ၎င်းသည် သူ၏ အဖွဲ့သားများအား ဤအန္တရာယ် ကို ယုံကြည် လက်ခံ လာစေရန် သက်သေ အဖြစ် အသုံးဝင် ပေလိမ့်မည်။
အလင်း လှိုင်းဂယက်များ ၏ နားလည်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်း စေရန် ကြိုးစားရင်း လုံဟောင်ချန်းသည် ဟိန်းဟောက်သံများကို ကြိုးစား ခုခံ နေလေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သည် ထက်ဝက် နီးပါး ကုန်ဆုံး သွားပြီ ဖြစ်ရာ ပဉ္စမအဆင့် သို့မဟုတ် ထိုထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု အဆင့် မရှိဘဲ သူ၏ လက်ရှိ နေရာ သို့ ရောက်ရှိလာရန် ဆိုသည်မှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်းကို သူ လုံးဝ သေချာ သွားခဲ့၏။ ရှေ့ဆက်တိုးသွားရန် ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်သေးချေ။ အကောင်းဆုံး အခြေအနေတွင် ဆဋ္ဌမအဆင့် ကျင့်ကြံမှု ရှိသူ တစ်ဦး သည် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို အားကိုး၍ လေထဲမှ အန္တရာယ် ကို ပိတ်ဆို့နိုင်ပြီး ပြုတ်ကျမည့် အရှိန်ကို အများကြီး လျှော့ချ နိုင်ပေလိမ့်မည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဆဋ္ဌမအဆင့်တွင် စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ပွင့်လာခြင်း က စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကို ပြန်လည် ပြည့်ဝ စေရန် များစွာ ပိုမို လွယ်ကူ စေမည် ဖြစ်ပေသည်။
ဟိန်းဟောက်သံများ နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသော အခါ လုံဟောင်ချန်းသည် ဟောင်ယွဲ့ ထံသို့ သူ လုံခြုံကြောင်း သတင်းစကား တစ်ခု ပေးပို့၍ အတည်ပြု လိုက်လေသည်။ သတိကြီးစွာ ထား၍ လှုပ်ရှားရင်း သူ သည် ထိုင်ချ လိုက်ပြီး အလင်း အနှစ်သာရ လုံး၀နီးပါး ကင်းမဲ့ နေသော ဤနေရာတွင် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ပြန်လည် ပြည့်ဝ စေရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား လိုက်၏။
မသိရှိနိုင်သော အန္တရာယ် အဆင့် ရှိသည့် အန္တရာယ်များသော လှိုဏ်ဂူ အတွင်းတွင် ဂရုတစိုက် ပြုမူခြင်းက ပိုမို ကောင်းမွန်ပေသည်။ ထို့အပြင် ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလင်းအနှစ်သာရမှာ အတော်လေး ပါးလွှာနေကာ လုံဟောင်ချန်းသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သူတော်စင်ဝိညာဉ်မီးဖို၏ လှည့်ပတ်နှုန်းမှာ အတော်လေး နှေးကွေးသွားပြီး ဤပတ်ဝန်းကျင်နှင့် အသားကျရန် ကြိုးစားနေကြောင်း တွေ့လိုက်သည်။
အလင်း၏ သားတော် ရုပ်ခန္ဓာ ပိုင်ရှင် တစ်ဦး အနေဖြင့် လုံဟောင်ချန်း သည် ပြင်ပ ကမ္ဘာ တွင် အလင်း အနှစ်သာရ ရှိနေသရွေ့သူ့အနေဖြင့် မည်မျှပင် ကျင့်ကြံပါစေ အလင်း အနှစ်သာရ သည် မကုန်ခမ်းနိုင်အောင် ရှိနေမည် ဖြစ်ပေသည်။ ဤသည်မှာ အလင်း အနှစ်သာရ ဤမျှ ရှားပါးသော နေရာ မျိုးတွင် သူ ပထမဆုံး အကြိမ် ကျင့်ကြံ ခြင်း ဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သည် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ကို ဗဟိုပြု၍ အဆက်မပြတ် လည်ပတ် နေဆဲ ပင်။ အကယ်၍ လုံဟောင်ချန်း ၏ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်သာ လုံလောက် ခဲ့ပါက ဤ လုပ်ငန်းစဉ် သည် တဖြည်းဖြည်း နှင့် သူ့အား စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ၏ သိမ်မွေ့သော လျှို့ဝှက်ချက်များကို နားလည် သဘောပေါက် လာစေမည် ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှု သည် ရှင်းလင်းစွာပင် လုံလောက်မှု မရှိသေးချေ။ သို့သော် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ၏ လည်ပတ်မှု တွင် မသိမသာ ပြောင်းလဲမှု တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့ပြီး စွမ်းရည် အသစ် တစ်ခုကို ရရှိရန် ခြေတစ်လှမ်း ပိုမို နီးကပ် သွားခဲ့လေသည်။
စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်သည် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အရာဝတ္ထု တစ်ခု အတွင်းသို့ ဝင်ရောက် သွားသကဲ့သို့ ဖြတ်သန်း စီးဆင်း သွားပြီး ၎င်းသည် ပိုမို ကြီးမား လာသည် နှင့်အမျှ ဖြတ်သန်း စီးဆင်း နေလေသည်။ ဤသည်မှာ လက်ရှိတွင် လုံဟောင်ချန်း ၌ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းရန် ရှိသော တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်း ပင်။
ပြင်ပ ကမ္ဘာမှ မည်သည့် အလင်း အနှစ်သာရ ကိုမျှ စုပ်ယူနိုင်ခြင်း မရှိသဖြင့် ယာတင်း ၏ လက်ရှိ အသုံးဝင်မှု မှာ လုံဟောင်ချန်း ၏ ခန္ဓာကိုယ် အတွင်းရှိ အလင်း အနှစ်သာရ ၏ လည်ပတ်မှုများကို တိကျစွာ ထိန်းချုပ် နိုင်ရန် ကူညီပေးခြင်း ပင် ဖြစ်၏။ သူမကြောင့် လုံဟောင်ချန်း သည် ထိန်းချုပ်မှု ဆုံးရှုံးသွားမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘဲ ပြီးပြည့်စုံသော ထိန်းချုပ်မှု တစ်ခုကို ရရှိရန် အတွေး တစ်ခုသာ လိုအပ်လေသည်။ တဖြည်းဖြည်း နှင့် လုံဟောင်ချန်း သည် သူ ရောက်ရှိနေသော နေရာ မျိုးတွင်ပင် ကျင့်ကြံခြင်း အခြေအနေတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက် သွားလေသည်။ မည်သည့် အနှောင့်အယှက် မှ မရှိဘဲ ဤအရာကို ပြီးမြောက်အောင် အာရုံစိုက် နိုင်ခဲ့ခြင်း ကပင် သူ၏ နှလုံးသား သည် မည်မျှ သန့်စင် ကြောင်းကို ပြသ နေပေသည်။
မူလ သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖိုသည် လုံဟောင်ချန်းအား အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်ရန် တိတ်တဆိတ် ကူညီပေးသော ခွက် တစ်ခု နှင့်သာ တူသော်လည်း ယခုအခါ တွင်မူ ၎င်း၏ အခန်းကဏ္ဍသည် တဖန်ပြောင်းလဲ သွားလေပြီ။
သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို မှ ဆွဲယူလိုက်သော အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သည် ၎င်း၏ ပတ်လည်တွင် လှည့်ပတ် နေပြီး အရည် အခြေအနေ သို့ မရောက်မီ အထိ အရွယ်အစား တဖြည်းဖြည်း ကျုံ့ဝင် သွားကာ ၎င်းက လုံဟောင်ချန်း အား ရင်ခုန် စိတ်လှုပ်ရှားဖွယ် ခံစားချက် တစ်ခုကိုပင် ပေးစွမ်း နေလေသည်။
လုံဟောင်ချန်းသည် လက်ရှိတွင် တည်ငြိမ်သော စိတ်အခြေအနေ တစ်ခုကို ထိန်းသိမ်း ထားရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစား နေပြီး အလင်း အနှစ်သာရကို မစုပ်ယူနိုင်သော ဤ ထူးဆန်းသည့် နေရာတွင် တရားထိုင်ခြင်း အခြေအနေ ဖြင့် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ကို အာရုံခံစားရင်း သူ၏ အတွေးများကို သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို အပေါ်သို့သာ စုစည်း ထားလေသည်။
ဤသည်မှာ အလွန် ဉာဏ်ကောင်းသော နည်းလမ်း တစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာပြီး ... သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို သည် သူ၏ အတွင်း၌ အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကို ပထမဆုံး အကြိမ် ထုတ်လုပ် ပေးခဲ့စဉ်က လုပ်ငန်းစဉ် ကို ပြန်လည် ဖန်တီး နေခြင်း ပင် ဖြစ်ပေသည်။
သူ၏ အားကောင်းသော စိတ်စွမ်းအား ဖြင့် သူ့အနေဖြင့် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို အတွင်းရှိ အပြောင်းအလဲ အများစုကို အာရုံခံ နိုင်ခဲ့ပြီး ၎င်း အတွင်းရှိ အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် သည် မမျှော်လင့်ဘဲ ဖိသိပ် ခံနေရကြောင်းကို တွေ့ရှိခဲ့လေသည်။
ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြောရလျှင် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို အတွင်းရှိ အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် တစ်စက်ချင်းစီ သည် အတင်းအကျပ် နှစ်ပိုင်း ခွဲခြမ်းခံလိုက်ရခြင်းပင်။ လုံဟောင်ချန်းသည် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ကိုသာ ပြန်လည် ပြည့်ဝ စေရန် ကြိုးစားနေခြင်း ဖြစ်သော်လည်း ၎င်းသည် ပုံမှန် အတိုင်း ပြင်ပ အလင်း အနှစ်သာရ ကို စုပ်ယူသည့် တူညီသော လုပ်ငန်းစဉ် ဖြင့်သာ ဖြစ်နေသည် ဆိုလျှင် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ပေါ်ရှိ လက်ရှိ အပြောင်းအလဲများ သည် မည်သည့် နေရာမှ လာနိုင်မည်နည်း။ မည်သည့် အကြောင်းပြချက် ကြောင့် ၎င်းသည် အလင်း အနှစ်သာရ ကို ကိုင်တွယ်ရာတွင် တိုးတက်မှု အသစ်များကို ပြုလုပ် နိုင်ခဲ့သနည်း။
အခွင့်အရေး အချို့ သည် ၎င်းတို့ကို အာရုံခံ သိရှိနိုင်သူများ အတွက်သာ ရည်ရွယ် ထားခြင်း ဖြစ်ပြီး ထိုကဲ့သို့သော သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည့် လုံဟောင်ချန်း သည် ဤ လျှို့ဝှက်ချက် ကို အလျင်အမြန် စတင် ဖြေရှင်း နိုင်ခဲ့ပေသည်။ သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ရောက်ရှိနေသော ဤ ထူးဆန်းသည့် အခြေအနေ သည် အထီးကျန် လှိုဏ်ဂူ အတွင်း တည်ရှိနေသည့် အခြားသော စွမ်းအင် အမျိုးအစားများ ထံမှ မမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ် လာခြင်း ပင် ဖြစ်၏။
ဒါက ... ဒါက …
သူ့ ဖခင် ပြောခဲ့ဖူးသော စကား အချို့ သည် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာသော အခါ လုံဟောင်ချန်း ၏ နှလုံးသား သည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ယင် သွားသည်။
"ပဉ္စမအဆင့် ကနေ စတင်တဲ့ ဘယ်လမ်းစဉ် အတွက် မဆို ... အဆင့် တစ်ဆင့်ချင်းစီ က ကြီးမားတဲ့ အချိုးအကွေ့ တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြု လိမ့်မယ် ... စတုတ္ထအဆင့် နဲ့ ပဉ္စမအဆင့် ကြားက ကွာခြားချက် က အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ဖြစ်ပြီး ... ပဉ္စမအဆင့် နဲ့ ဆဋ္ဌမအဆင့် ကြားက ကွာခြားချက် ကတော့ စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောတွေ ပဲ ဖြစ်တယ် ... စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောတွေ ကို ဖန်တီးနိုင်မှသာ စစ်မှန်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက် လို့ ခေါ်ဆိုနိုင်တယ် ... ဘာဖြစ်လို့လဲ ဆိုတော့ စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောတွေက တိုက်ခိုက်ရေး နဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်း ကို ယခင်ကထက် ပိုပြီး မြှင့်တင် ပေးလို့ပဲ … "
လုံဟောင်ချန်း အတွက် သူ စတင် ကျင့်ကြံ ခဲ့သည့် အချိန်မှ စ၍ သူ့ကို လွှမ်းမိုးမှု အများဆုံး ရှိခဲ့သော လူ နှစ်ဦး မှာ လုံရှင်းယု နှင့် ယဲ့ဟွာ တို့ ဖြစ်ပေသည်။ ပဉ္စမအဆင့် သို့ မရောက်မီ အချိန် အထိ လုံရှင်းယွီ သည် သူ့အား သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို တစ်ခု ပေးခဲ့သည် ဆိုသည့် အချက်ကို ဘေးဖယ်ထားမည် ဆိုလျှင် ယဲ့ဟွာ သည် အမှန်တကယ်ပင် သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ဖခင် ထက် လုံဟောင်ချန်း အား ပို၍ အကူအညီ ဖြစ်ခဲ့၏။
သူ၏ မွေးရာပါ ပါရမီ ချို့တဲ့မှု ကြောင့် ယဲ့ဟွာ သည် အောက်ခြေ အဆင့် ကျင့်ကြံမှု များကို သုတေသန ပြုလုပ်ရာတွင် သူ၏ အစွမ်းကုန် ကြိုးစား အားထုတ် ခဲ့ပြီး လုံဟောင်ချန်း အား လိုက်နာရန် ပိုမို အကောင်းဆုံးသော လမ်းကြောင်း တစ်ခုကို ပေးစွမ်း နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤသည်မှာ လုံဟောင်ချန်း သည် ဤမျှ မြန်ဆန်စွာ တိုးတက် နိုင်ခဲ့ပြီး အောက်ခြေ အဆင့် နည်းစနစ်များ နှင့် စစ်မြေပြင် ၏ ဗျူဟာမြောက် ရှုထောင့်များကို သာမန် ထက် များစွာ ကျော်လွန်၍ နားလည် သဘောပေါက် လာခဲ့သည့် အကြောင်းရင်း ပင် ဖြစ်၏။ သို့သော် အဆုံးတွင် ယဲ့ဟွာ ၏ သုတေသန သည် အကန့်အသတ် ရှိပေသည်။ သူ သည် မည်သို့ပင် ဆိုစေ မြေကမ္ဘာအဆင့် သူရဲကောင်း ဟူသော သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် ကြောင့် ကန့်သတ် ခံထားရ၏။ လုံဟောင်ချန်း ၏ မွေးရာပါ ပါရမီကို မျှဝေခံရပြီး နောက်မှသာ သူ သည် သက်တန့် သူရဲကောင်း အဆင့် သို့ ဖောက်ထွက် နိုင်ခဲ့လေသည်။ ဤ ရှုထောင့်တွင် လုံရှင်းယု ကဲ့သို့သော နတ်ဘုရား သူရဲကောင်း တစ်ဦး နှင့် သူ့အနေဖြင့် မည်သို့ နှိုင်းယှဉ် နိုင်မည်နည်း။
လုံရှင်းယု က လုံဟောင်ချန်း အား လက်ဆင့်ကမ်း ပေးခဲ့သည်မှာ သူ၏ ယခင် အတွေ့အကြုံများ ဖြစ်ပေသည်။ ၎င်းသည် ယဲ့ဟွာ ၏ သင်ခန်းစာများ လောက် အသေးစိတ် မကျသော်လည်း ၎င်းသည် လုံဟောင်ချန်း အား အောက်ခြေ အဆင့်များ မှ အမြင့်ဆုံး အဆင့်များ အထိ ကျင့်ကြံခြင်း ၏ အလုံးစုံ လမ်းညွှန်ချက် တစ်ခုကို ပေးစွမ်း ခဲ့၏။
"စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောတွေမှာ အသုံးဝင်မှု နှစ်ခု ရှိတယ် ... ပထမ တစ်ခု က စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ပြန်လည် ပြည့်ဝတဲ့ အရှိန်ကို မြှင့်တင်ပေးဖို့ပဲ ... မင်းမှာ အဲ့ဒါတွေ ရှိနေသရွေ့ မင်းက အပင်ပန်းခံပြီး ကျင့်ကြံဖို့ မလိုတော့ဘူး ... ရိုးရိုးလေး အသက်ရှူနေရုံ နဲ့တင် မင်း ခန္ဓာကိုယ် ထဲက စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြည့်ဝ စေလိမ့်မယ် ... ကျွမ်းကျင်သူ တွေ စစ်မြေပြင်မှာ အချိန်အကြာကြီး တောင့်ခံနိုင်တဲ့ အဓိက အကြောင်းရင်း က ဒီ စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောတွေ ရဲ့ မရှိမဖြစ် လိုအပ်တဲ့ အသုံးဝင်မှု ကြောင့် အတိအကျပဲ ... ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ ရှိတဲ့ အခြား အသုံးဝင်မှု ကိုတော့ လျစ်လျူမရှုသင့်ဘူး ... အဲ့ဒါကတော့ ဘယ်လို ပတ်ဝန်းကျင် မျိုးမှာမဆို တည်ရှိနေတဲ့ ဘယ်လို စွမ်းအင် အမျိုးအစား ကိုမဆို မင်း အသုံးပြုတဲ့ တူညီတဲ့ စွမ်းအင် အဖြစ် ပြောင်းလဲပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းရည်ပဲ ... ဒီ အသုံးဝင်မှု နှစ်ခု က ဘယ် တိုက်ခိုက်ရေးသမား ကိုမဆို သူတို့ ရောက်နေတဲ့ ဘယ်လို ပတ်ဝန်းကျင် မျိုးမှာမဆို သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်စေပြီး ... စစ်မြေပြင်မှာ သူတို့ရဲ့ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို အများကြီး တိုးမြှင့် ပေးလိမ့်မယ်"
လုံရှင်းယု ၏ စကားများကို လုံဟောင်ချန်း သည် အပြည့်အဝ မှတ်မိ နေလေသည်။
လက်ရှိ အခြေအနေ သည် သူ ပြောခဲ့သည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်ပေသည်။ ဤမျှ မှောင်မဲသော နေရာ မျိုးတွင် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို သည် စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ၏ ဒုတိယ အသုံးဝင်မှု ကို ယာယီ အားဖြင့် အံ့အားသင့်ဖွယ် ရရှိသွားခဲ့၏။ ဤ ဒုတိယ စွမ်းရည် သည် ပထမ တစ်ခု ထက် အတော်လေး နိမ့်ကျ သော်လည်း ၎င်းသည် လက်ရှိ အခြေအနေ တွင် လုံဟောင်ချန်း အတွက် အလိုအပ်ဆုံး အရာ ပင် ဖြစ်လေသည်။
လုံဟောင်ချန်း သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို တဖြည်းဖြည်း ပြန်လည် ပြည့်ဝ လာစေရန် သူ၏ အာရုံစိုက်မှု တစ်ခုလုံးကို စုစည်း လိုက်၏။ ဤကဲ့သို့သော အခြေအနေ မျိုး သည် ရရှိရန် အလွန် ရှားပါး လှပေသည်။ စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ကို ဖွင့်ရာ၌ ခက်ခဲမှု သည် အရည် အသွင် စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင် ထုတ်လုပ်သည့် အဆင့် သို့ ရောက်ရှိရန် ခက်ခဲမှု ထက် များစွာ သာလွန် ကြောင်းကို သူ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည် ထားလေသည်။ သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို သည် သူ့အား ဤ အခွင့်အရေးကို ပေးခဲ့ပြီး သူ၏ နားလည်မှုကို ပိုမို နက်ရှိုင်း စေရန် ကူညီပေးခြင်း မှာ အလွန် ကံကောင်း လှပေသည်။ မကြာမီ အနာဂတ် တွင် သူ တကယ်တမ်း စိတ်ဝိညာဉ် သွေးကြောများ ဖွင့်ရမည့် အချိန် ရောက်လာပါက ထို အဟန့်အတားကို ဖောက်ထွက်ရန် သူ လိုအပ်မည့် အချိန် သည် များစွာ လျော့ကျ သွားပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို၏ လက်ရှိ အပြောင်းအလဲများသည် ဒုတိယမြောက် ဆင့်ကဲ ပြောင်းလဲခြင်း၏ အစအပျိုးခြင်းပင်။
သူတော်စင် ဝိညာဉ် မီးဖို ၏ လက်ရှိ အခြေအနေ သည် အပြာရောင်မိုး ခေါင်းရမ်းအလင်းဓား နှင့် အလင်းဒြပ်စင် နတ်သမီး ယာတင်း နှစ်ခုစလုံး အတွက် အကျိုးရှိ၏။ ဤအခွင့်အရေးမှာ အတော်လေး ရခဲ၏ ။ လုံဟောင်ချန်းမှာ ထိုနေရာ၌ နှစ်နာရီခန့် ထိုင်ခဲ့ပြီး သူတော်စင် စိတ်ဝိညာဉ် မီးဖိုမှာ မည့်သည့် အတားအဆီးမှ မရှိတော့ပဲ သူ့ဘာသာသူ လည်ပတ်နိုင်သည့် အခါ၌ သူသည် ထိုအခြေအနေမှ နိုးထလာခဲ့လေသည်။
ထို့နောက် လုံဟောင်ချန်းမှာ တွန့်ဆုတ်စွာ ထလိုက်ပြီး ဟောင်ယွဲ့ကို သူလုံခြုံကြောင်း သတင်းစကား ပေးလိုက်သည်။ အကယ်၍ သူ တစ်ယောက်တည်း သာ ဆိုလျှင် သူ့အနေဖြင့် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် စွမ်းအင်ကို ကုန်ဆုံး စေရန် နည်းလမ်း အမျိုးမျိုး ကို အသုံးပြု၍ ထို နေရာတွင် အချိန် အများကြီး ပိုကြာအောင် ထိုင်နေရန် ပင် ဆန္ဒရှိ ပေလိမ့်မည်။ ဤသည်မှာ အတော်လေး ရှားပါးသည့် အခွင့်အရေး မဟုတ်ပါလား။ သို့သော် လုံဟောင်ချန်း အတွက်မူ သူ့ကို အပြင်ဘက် တွင် စောင့်ဆိုင်း နေသော သူ၏ အဖွဲ့သားများ ရှိနေသေးသည့် အတွက် ၎င်းမှာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်သော ကိစ္စ ပင် ဖြစ်၏။ ထို့အပြင် မိစ္ဆာ နယ်မြေသည် လုံခြုံမှုမရှိသောကြောင့် သူ့အနေဖြင့် အချိန်အကြာကြီး နေရန် မဖြစ်နိုင်ချေ။
ယဲ့ဟွာ သည် အစောင့်အရှောက် သူရဲကောင်း တစ်ဦး အနေဖြင့် သူ၏ ဗဟုသုတကို လုံဟောင်ချန်း အား လက်ဆင့်ကမ်း ခဲ့သည့် ပထမဆုံး နေ့တွင် ဤ စကားများကို သူ့အား အလေးအနက် ပြောကြား ခဲ့၏။
"တာဝန်ယူမှု ဟာ အစောင့်အရှောက် သူရဲကောင်း တစ်ယောက် အတွက် ဆယ့်တစ်ချက်မြောက် စံနှုန်း ပဲ"
***