Book List

<h2 style="text-align: center;">အပိုင်း ၁၁၂</h2> <h2 style="text-align: center;">အော်ဒါအသစ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ နေဦး... စစ်တပ်ဘက်က အော်ဒါတွေ ထပ်တိုးသေးလား"</p> <p> </p> <p>​စစ်တပ်ဘက်က အခုလို အခွင့်အရေးတွေ ရက်ရက်ရောရော ပေးလာတာဟာ သူတို့ရဲ့ ထုံးစံမဟုတ်မှန်း လင်းဖန် ရိပ်မိလိုက်သည်။ သူတို့က အကျိုးအမြတ်ကို အသေအချာ မမြင်ရဘဲနဲ့တော့ လက်လွှတ်စပယ် လုပ်မည့်သူများ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>​"သူဌေးက ဘယ်လိုသိတာလဲ"</p> <p> </p> <p>မိုရှင်းယာမှာ ကြောင်အမ်းသွားပြီးမှ</p> <p> </p> <p>"စစ်တပ်က Nirvana X အလုံးရေ ၂ သိန်း ထပ်တိုးမှာယူထားပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ဟု အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါဆို တစ်တပ်လုံးအတွက် ဝယ်ယူတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>​လင်းဖန်၏ ဦးနှောက်က ချက်ချင်း အလုပ်လုပ်သွားသည်။ အကယ်၍ ရှေ့တန်းတပ်ဖွဲ့တွေအတွက်တင်ဆိုလျှင် အရေအတွက်က ဤမျှ မများနိုင်ပေ။ သို့သော် စစ်တပ်တစ်ခုလုံး၊ သုတေသနဌာနများနှင့် လက်နက်ထုတ်လုပ်ရေး အုပ်စုများကိုပါ ထည့်တွက်လိုက်လျှင် လူဦးရေမှာ အလွန်ပင် များပြားလှသည်။</p> <p>​အရေးကြီးဆုံးအချက်မှာ ထိုစစ်ဘက်ဆိုင်ရာ သိပ္ပံပညာရှင်များသည် သတင်းအချက်အလက် လုံခြုံမှုကို အထူးဦးစားပေးကြခြင်းဖြစ်သည်။ အမေရိကန်ထုတ် Apple ကို သုံးရန် မဖြစ်နိုင်သလို၊ Android ကို အခြေခံထားသည့် ပြည်တွင်းဖုန်းများမှာလည်း ဟာကွက်များလွန်းသဖြင့် သူတို့ မယုံကြည်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>​"သူဌေး... ကျွန်မ သိချင်တာက စစ်တပ်မှာ နည်းပညာအခြေခံ ဒီလောက်ကောင်းနေတာကို သူတို့ဘာသာ စနစ်တစ်ခု ဘာလို့ မထုတ်တာလဲဟင်"</p> <p> </p> <p>​"မထုတ်နိုင်တာမဟုတ်ဘူး... ထုတ်ရတာ မတန်လို့လေ"</p> <p> </p> <p>လင်းဖန်က အဓိပ္ပာယ်ပါပါ ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​စကြာဝဠာ လမ်းညွှန်စနစ် ကိုတောင် ကိုယ်တိုင်ထုတ်နိုင်သည့် နိုင်ငံအတွက် စမတ်ဖုန်း OS တစ်ခု ထုတ်ဖို့ဆိုသည်မှာ မဖြစ်နိုင်သည်တော့ မဟုတ်။ သို့သော် ထိုစနစ်တစ်ခုကို အောင်မြင်အောင် တည်ဆောက်ဖို့မှာ မလွယ်ကူလှပေ။</p> <p> </p> <p>Huawei တို့လို ကုမ္ပဏီကြီးတွေတောင် ဘီလီယံနှင့်ချီ အရှုံးခံခဲ့သော်လည်း ယနေ့တိုင် ရုန်းကန်နေရဆဲ မဟုတ်ပါလား။ ၎င်းတို့၏ တန်ရွမ်စနစ်မှာမူ လက်ရှိကမ္ဘာ့နည်းပညာထက် အနှစ် ၂၀ ခန့် ကြိုတင်နေသဖြင့် မည်သူကမှ မက်မောခြင်းမရှိဘဲ မနေနိုင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>​"ကြည့်ရတာ ပေကျင်းက စက်မှုဇုန်ကို မကြာခင် စတင်ရတော့မယ်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>​လင်းဖန် စိတ်ထဲတွင် တွေးတောနေမိသည်။ စစ်တပ်တစ်ခုလုံးအပြင် ပြည်သူ့လုံခြုံရေးဝန်ကြီးဌာနအတွက်ပါဆိုလျှင် အလုံးရေ သန်းနှင့်ချီ ထုတ်လုပ်ပေးရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>​"သူဌေး... နောက်ထပ် ပြဿနာတစ်ခု ရှိသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>မိုရှင်းယာက အနည်းငယ် တွန့်ဆုတ်စွာဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"ပေကျင်းရုံးခွဲက ပြောတာကတော့ စစ်တပ်အကြီးအကဲတွေက ဘာမှမပြောပေမဲ့ သူတို့အောက်က သုတေသနဌာနတွေနဲ့ လက်နက်အုပ်စုတွေက ကျွန်တော်တို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ ဈေးနှုန်းအပေါ် သံသယရှိနေကြတယ်တဲ့"</p> <p> </p> <p>​"အို..."</p> <p> </p> <p>​လင်းဖန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ အရင်တစ်ခေါက်က ပြဿနာရှာခဲ့သည့် ထောက်ပံ့ပို့ဆောင်ရေးဌာနမှ ဗိုလ်ချုပ်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ ဤသုတေသနဌာနများကို ထိုဌာနကပင် စီမံခန့်ခွဲနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲ့လူတွေကို ပြောလိုက်... ငါ့နာမည်နဲ့ စစ်တပ်ကို အကြောင်းကြားစာ ထုတ်လိုက်ပါ ဈေးနှုန်းကို မကျေနပ်ရင် ငါတို့ဖုန်းကို မဝယ်နဲ့၊ အမေရိကန်က Apple ကိုပဲ သွားဝယ်ကြလို့ ပြောလိုက်"</p> <p> </p> <p>​"အခုကစပြီး စစ်တပ်နဲ့ ပူးပေါင်းမှုကို တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲမှုအောက်က ယူနစ်တွေနဲ့ စစ်ဒေသကြီးတွေအတွက်ပဲ ကန့်သတ်လိုက်မယ် ကျန်တဲ့ ထောက်ပံ့ရေးဌာနတို့၊ သုတေသနဌာနတို့ဆိုတာတွေကိုတော့ သူတို့ဘာသာ သူတို့ ကစားခိုင်းလိုက်တော့"</p> <p> </p> <p>​ဖုန်းတစ်လုံးကို ယွမ် ၂၀၀ ပင် လျှော့ပေးထားပါလျက်နှင့် ယခုလို ဈေးဆစ်ချင်နေခြင်းမှာ အထက်လူကြီးများက သိလျက်နှင့် လွှတ်ထားပေးခြင်းသာ ဖြစ်ရမည်။ သူတို့ပေးသည့် 'အသိအမှတ်ပြုတံဆိပ်' လောက်နှင့် ဘီလီယံနှင့်ချီသော အမြတ်အစွန်းကို လဲချင်နေကြခြင်းမှာ အတော်ပင် အရှက်မရှိသည့် လုပ်ရပ်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်မ နားလည်ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>မိုရှင်းယာက လေးလေးနက်နက် ပြန်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ဒါနဲ့... စစ်တပ်က လူလွှတ်ပြီး စေ့စပ်ဖို့ လာရင်လည်း အခုလောလောဆယ် ဂရုမစိုက်နဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p>ဟု လင်းဖန်က ထပ်လောင်းမှာကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>​ထို့နောက် မိ​ြရှင်းယာက လုံထန်အုပ်စု၏ ရုံးခွဲအသီးသီးမှ အခြေအနေများနှင့် ဖန်ထန်းရင်းနှီးမြှုပ်နှံမှုမှ အဖိုးတန်သတ္တု ဈေးကွက်အတွင်း လုပ်ဆောင်နေမှုများကို အသေးစိတ် တင်ပြသည်။ လင်းဖန်သည် ဆွစ်ဘဏ်ရှိ အမေရိကန်ဒေါ်လာ ဘီလီယံ ၁၀၀ ကို အသုံးပြုကာ ရွှေ၊ ငွေ နှင့် ပလက်တီနမ် ဈေးကွက်ထဲသို့ တိတ်တဆိတ် ခြေဆန့်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"ကျန်းဖန်က ပြည်တွင်းမှာ ရုံးခွဲဘယ်နှခုလောက် ထပ်ဖွင့်ချင်တာလဲ"</p> <p> </p> <p>​စားပွဲပေါ်ရှိ ဝန်ထမ်းခေါ်ယူရေး အစီအစဉ်ကို ကြည့်ကာ လင်းဖန် မေးလိုက်သည်။ ယခုအခါ လုံထန်အုပ်စုသို့ ဝင်ရောက်လိုသည့် ထူးချွန်သူများစွာ ရှိနေသော်လည်း ဝန်ထမ်းရွေးချယ်မှုမှာ အလွန်ပင် တင်းကျပ်လှသည်။ လူပေါင်းသောင်းချီထဲမှ တစ်ယောက်သာ ခန့်အပ်လေ့ရှိရာ ယခု ဝန်ထမ်း ၃,၀၀၀ ခေါ်ယူမည်ဆိုခြင်းမှာ သိသိသာသာ ချဲ့ထွင်လိုသည့် သဘောပင်။</p> <p> </p> <p>​"သူဌေး... ကျန်းဖန်က စိချွမ်း၊ ချင်မြို့နဲ့ ကျင်းလင်မှာ ရုံးခွဲသုံးခု ထပ်ဖွင့်ချင်တာပါ"</p> <p> </p> <p>​"ဟားဟား ဒီလူ တော်တော် ရည်မှန်းချက်ကြီးနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်းဖန်က ရယ်မောရင်း</p> <p> </p> <p>- "ကောင်းပြီ... ငါ သဘောတူတယ်လို့ ပြောလိုက်"</p> <p> </p> <p>ဟု ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>​ကျင်းလင်မြို့သည် ကိုရီးယားနှင့် ဂျပန်ဈေးကွက်ကို ဦးတည်နိုင်ပြီး၊ စိချွမ်းသည် မြန်မာ၊ ဗီယက်နမ် အပါအဝင် အရှေ့တောင်အာရှကို မျက်နှာမူထားသည်။ ချင်မြို့မှာမူ ရုရှားဘက်သို့ ခြေဆန့်ရန် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အာရှဈေးကွက်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးရန် ပြင်ဆင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>​"သူဌေး... လူခေါ်ရတာ တကယ်မလွယ်ဘူး HR ဌာနကလည်း အကြိုက်တွေ့ဖို့ ခက်သလို၊ လျှောက်တဲ့သူတွေကလည်း အရည်အချင်း မပြည့်မီတာတွေ ရှိနေတယ်"</p> <p> </p> <p>မိုရှင်းယာက မျက်နှာလေး ရှုံ့မဲ့ကာ ပြောရှာသည်။</p> <p> </p> <p>​"အဲဒါကို စိတ်မပူနဲ့... ကျန်းဖန်ကိုပဲ ရှင်းခိုင်းလိုက်"</p> <p> </p> <p>လင်းဖန်က လက်ယမ်းပြရင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save