Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၁၆</h2> <h2 style="text-align: center;">သိုင်းပညာအဟောင်းနှင့် သိုင်းပညာအသစ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p> </p> <p> </p> <p>လော့အိမ်တော်နှင့် ချန်အိမ်တော်သည် လမ်းတစ်ခုသာ ခြားလျှက်တည်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့မိသားစုသည် ယွင်ယန်ခရိုင်တောင်ပိုင်းတွင် နေထိုင်ပြီး ပိုးထည်လုပ်ငန်းကို လုပ်ကိုင်ကြသဖြင့်  ယွင်ယန်ခရိုင်တွင်သာမက ပြည်နယ်ကြီးတစ်ခုလုံးအထိပါ ကျော်ကြားလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သခင်ကြီးလော့ကိုယ်တိုင်ကလည်း လမ်းတံတားများပြင်ဆင်ခြင်း ၊  ဆန်ပြုတ်ဒါနပြုခြင်း စသည့်ကောင်းမှုတို့ကြောင့် လူသိများပြီး ခရိုင်အတွင်း နာမည်ကောင်းရရှိထားသူပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်ကြီးလော့၏ ဂုဏ်ယူရသောသားမှာလည်း  သိုင်းပညာပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်​သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူငယ်လေး လော့ပုဖန်သည် ထူးခြားသော သိုင်းပညာပါရမီရှိသူဖြစ်ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ဒေသဆိုင်ရာ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသံတမန်အဖြစ် အထူးခေါ်ယူခြင်းကိုပင် ခံခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လွန်ခဲ့သောလဝက်ခန့်က လော့ပုဖန်သည်  ရုတ်တရက်ကြီး ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သဖြင့် ယွန်းယန်ခရိုင်တွင် အကြီးအကျယ် လှုပ်ခတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်ကြီးလော့သည်  သူ၏သားကို ရှာဖွေနိုင်သူအား  ငွေစင် ၇,၀၀၀  ပေးမည်ဟုပင် ကမ်းလှမ်းပြီး သားပျောက်ကို အကူတပြင်းရှာဖွေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏သားကို လုံးဝရှာမတွေ့ခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>သားဖြစ်သူပျောက်ဆုံးသွားသဖြင့် ပူဆွေးသောကရောက်နေသော လော့မိသားစုအား  ကံကြမ္မာကလည်း မုန်းတိုင်းတိုက်ခတ်ချင်နေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သောတစ်ပတ်မှာတော့  လော့မိသားစုတစ်စုလုံး အမြစ်ပြတ်သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရလေသည်။ ထိုသတင်းက  ယွန်းယန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးကို တုန်လှုပ်စေခဲ့ပြီး အားလုံးစုတ်တသပ်သပ်ဖြစ်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထူးဆန်းမှုက ထိုမျှနှင့်မပြီးသေးပါ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့မိသားစုသာမက ချန်မိသားစုပါ သတ်ဖြတ်ခြင်းခံခဲ့ရပြီး မိသားစုဝင် ၇၆ ဦးလုံး သေဆုံးခဲ့​လေသည်။</p> <p> </p> <p>မိသားစုကြီးနှစ်ခုလုံးအား တစ်ညအတွင်း ရက်ရက်စက်စက် ဝင်ရောက်သတ်ဖြတ်သွားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်မှုကြီးကြောင့်  ယွင်ယန်ခရိုင်တွင် ဆူညံသွားခဲ့ပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ ထိုအမှုကြီးကို စုံစမ်းစစ်ဆေးရန် ရောက်ရှိလာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲတစ်ခွက်ကို သောက်ရင်း ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ထိုင်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီမှာ ဖန်ထည်တွေ၊ အမြောက်တွေ မရှိသေးဘူးပဲ။ ငါသာ ဒါတွေကို ထုတ်လုပ်နိုင်ရင် သေချာပေါက်ချမ်းသာမှာပဲ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>သူက ဆန်ပြုတ်ထည့်ထားသော ကြွေပန်းကန်ကိုမြင်ပြီး ငွေရလမ်းကို တွေးမိသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ခဏအကြာတွင် ကျိယွမ်သည် ၎င်းကို မလုပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပထမဦးစွာ သူသည် တာဝန်ကို အပြီးသတ်ရန် လိုအပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာပြိုင်ပွဲတွင် ပါဝင်ရန် ပြန်သွားချင်နေသလို  အမြုတေကိုလည်း  ဖွဲ့စည်းရဦးမည်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း..လော့မိသားစုက သခင်လေးနဲ့ ချန်မိသားစုက သခင်မလေးတို့ဟာ စေ့စပ်ထားကာစ ရှိသေးတယ်၊ အခုတော့ ဒီလိုအဖြစ်ဆိုးနဲ့ ရင်ဆိုင်လိုက်ရတာ နှမြောစရာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့သခင်ကြီးက ဒီလောက်ကြင်နာတတ်တာ ၊ ဘယ်လိုလူကများ .."</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြို့ခံအချို့သည် မိသားစုကြီးနှစ်ခုအတွက် ဝမ်းနည်းပူဆွေးစွာဖြင့် တီးတိုးကရုဏာစကားများ ပြောဆိုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည်  ထို NPC များ၏ အတင်းအဖျင်းများကို ဆက်မနားထောင်တော့ဘဲ နေရာမှ ထလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် လုံလောက်သော အချက်အလက်များကို စုဆောင်းမိပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခု  လော့အိမ်တော်ထဲသို့ ဦးတည်သွားရန်သာ လိုတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းလျှောင်လာရင်းမှ  သူလော့အိမ်တော်အနီးသို့ ရောက်လာလေလေ လူသွားလူလာနည်းပါလာလေဖြစ်ပြီး  သူတောင်းစားများကိုပင် မတွေ့ရသလောက်ဖြစ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စံအိမ်နှင့် မီတာတစ်ရာခန့်အကွာမှပင် ကျိယွမ်သည် ပြင်းထန်သော သွေးညှီနံ့ကို ရရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စံအိမ်ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မြို့စောင့်ရဲမက်များသည် သာမန်လူများ ဝင်ရောက်ခြင်းမပြုနိုင်ရန် အကာအရံများ ချထား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ခေတ္တရပ်တန့်သွား</p> <p>ရသည်။</p> <p> </p> <p>ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်လား။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကစားသမားတစ်ယောက် ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူသည် လော့အိမ်တော်ဆီသို့ ခပ်တည်တည်ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စံအိမ်ဝန်းရှေ့တွင် ရဲမက်အချို့စကားပြောနေကြပြီးတစ်စုံတစ်ယောက် ချဉ်းကပ်လာသည်ကိုမြင်သောအခါ လီရှုဟူသောရဲမက်က သူ၏ဓားကို မြှောက်ကာ ကျိယွမ်ကို စောင်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကျိအာ၊ မင်း ဝက်သားမရောင်းဘဲ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ငါတောင် မင်းကို မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက အရာရှိကြီးတစ်ယောက်လို့ အမှတ်မှားသွားတော့ မလို့။ မင်းကတော့  ဘိုးဘိုးလီကို လန့်အောင် လုပ်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှုသည်  ကျိအာထံမှ ဝက်သားများကို ပိုက်ဆံမပေးဘဲ မကြာခဏ ဝယ်ယူလေ့ရှိသဖြင့်  ကျိအာကို သိနေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော် တာဝန်တစ်ခု ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဖို့ လာတာပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ရိုးသားမှုသည် အကောင်းဆုံးလက်နက်ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်ကာ အမှန်အတိုင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> NPC များသည်လည်း ဤသည်မှာ ဂိမ်းကမ္ဘာဖြစ်သည်ကို သိပိုင်ခွင့်ရှိသည်ဟု သူခံစားမိသောကြောင့် အခွင့်အခါရတိုင်း ၄င်းတို့အား ဂိမ်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပေးလေ့ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ကို မြန်မြန်ပေးဝင်ပါ၊ ကျွန်တော် တာဝန်ပြီးမှ  ဒီဂိမ်းထဲက ထွက်ရမှာမို့လို့ပါ"</p> <p> </p> <p> စည်းကမ်းလိုက်နာတတ်သော ကျိယွမ်က အေးအေးဆေးဆေးနှင့် အကျိုးအကြောင်းရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် အများ၏ အာရုံစိုက်ခံရမည်ကိုသာ မစိုးရိမ်လျှင် သူ၏နဖူးပေါ်တွင် "တရားမျှတမှု" ဟူသော စာလုံးကို ထွင်းထုရန်ပင် စဉ်းစားမိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်  ကျိယွမ်၏ စကားများကြောင့်  လီရှုမှာ  မှင်တက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်း ဘာဖြစ်နေတာလဲ။ မင်းရဲ့ ငယ်ဘဝဇနီးလောင်းကို သခင်ကြီးဟွမ်က ခေါ်သွားလို့ စိတ်နောက်သွားတာလား"</p> <p> </p> <p>ဟွမ်စစ်သည် ကျိအာ၏ ဇနီးလောင်းကို ခေါ်ဆောင်လိုသဖြင့်  ကျိအာသည် လီရှုထံတွင် အကူအညီတောင်းခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် လီရှုသည်  စားထားသော ဝက်သားများကိုမှအားမနာ  ဘာမှ ကူညီပေးခဲ့ခြင်း မရှိပါ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အနက်ရောင် ဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကလည်း  ထိုနေရာသို့ ရောက်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းနှင့် အရပ်ရှည်သောအမျိုးသမီးသည် ဘယ်ဘက်လက်တွင် နှင်တံကိုကိုင်ထားပြီး ညာဘက်လက်ဖြင့် ခွေးနက်ကြီးတစ်ကောင်ကို ဆွဲလာ၏။</p> <p> </p> <p> "ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို မြင်သောအခါ လီရှုမှာ ချက်ချင်း အမူအရာ ပြောင်းသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အရာရှိကြီးတို့၊ ဒီ ကျိအာက မြို့ထဲက ဝက်သတ်သမားပါ။ သူ ဘာဖြစ်သွားလဲတော့ မသိဘူး၊ လော့အိမ်တော်ထဲကို ဝင်မယ်လို့ ဇွတ်လုပ်နေတယ်။ သူဟာ လော့မိသားစု အစုလိုက်သတ်ဖြတ်မှုမှာ ပါဝင်နေမလားလို့ ကျွန်တော် သံသယရှိပါတယ်။ သူ့ကို ဖမ်းပြီး ထောင်ထဲ ထည့်လိုက်ရမလား"</p> <p> </p> <p>သူ၏ စကားများသည် အလွန် ယုတ်မာလှသည်။</p> <p> </p> <p>ဤခေတ်ကာလတွင် မည်သည့်အကြောင်းရင်းကြောင့်ဖြစ်စေ အဖမ်းခံရပြီး ထောင်ကျခြင်းသည် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခံရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှုသည်  ကျိအာကို အကွက်ဆင်ကာ သတ်ခြင်းဖြင့် သူ၏ ဝက်သားအကြွေးများကို မဆပ်ဘဲနေနိုင်ရန် အမြဲတမ်း မကောင်းစိတ်မွေးနေခဲ့သူပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုနည်းဖြင့် သူ၏ အကြွေးလည်း ပြေပျောက်သွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အကြံအစည်ကိုလည်း မည်သူမှ သိလိမ့်မည် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ထို့အတူ  ကျိအာတွင် လောင်းကစားကြွေးများရှိနေပြီး သူ၏ဇနီးလောင်းကို ကြွေးဆပ်ရန် အသုံးပြုခဲ့ခြင်းမှာလည်း လီရှု၏ အကွက်ဆင်မှု တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ပါဝင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီးက ကျိယွမ်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူကို ကြည့်ရတာ တော်တော်ချောမောတာပဲ၊ လူကောင်းတစ်ယောက် ဖြစ်မှာပါ။ ဒီလောက်ချောပြီး ဝက်သတ်သမား လုပ်နေရတာကတော့ နှမြောစရာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူမ၏ စကားကြောင့် လီရှုမှာ စကားမဲ့သွားရသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက သူမ၏စကားကြောင့် ရယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အလုပ်ကိုပဲ အာရုံစိုက်ပါ။ အာရုံမလွင့်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့်အမျိုးသမီးသည် ဤအလုပ်တွင် အတွေ့အကြုံမရှိသူ မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်  ကျိယွမ်က သူတို့နှစ်ဦးကို စပ်စုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေရင်းမှ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက်ကလည်း ကစားသမားတွေလား။ ဂိမ်းကမ္ဘာထဲက ကစားသမားတွေလား"</p> <p> </p> <p>သူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာသည် ဂိမ်းကမ္ဘာကြီးဖြစ်သောကြောင့်  ထိုဂိမ်းထဲတွင် အခြားသော ကစားသမားများ ရှိနေခြင်းမျိုးလည်းရှိနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက... လူသစ်လား"</p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့်အမျိုးသမီး အံ့အားသင့်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။</p> <p> </p> <p>"အသစ်လေးပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကလည်း  ကျိယွမ်ကို ကြည့်ပြီးမှတ်ချက်ချ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကမ္ဘာမှ လူများသည် "ကစားသမား" ဟူသော စကားလုံးကို နားမလည်သလို အသုံးပြုမည်လည်းမဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့က ကစားသမားတွေ မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့က မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက"</p> <p> </p> <p> မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီးက ပြောသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီတာဝန် ပြီးသွားလို့... မင်း အသက်ရှင်နေသေးရင် နောင်မှာ ငါတို့ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တွေ ဖြစ်လာနိုင်တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာတွင် ရုပ်ရည်သည် တရားမျှတမှု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရုပ်လှရုံသက်သက်သည် ပြစ်မှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အခြားသော အရည်အချင်းများနှင့် ပေါင်းစပ်လိုက်လျှင် ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းတွင် ပြင်းထန်သော လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကသာ ရုပ်ဆိုးနေပါက သူမသည် စကားများများ ပြောနေမည် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီးက လီရှုကို ကြည့်ပြီး အသိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "သူက ငါတို့လူပဲ"</p> <p> </p> <p>ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် သူမသည် လီရှု၏ ပုခုံးပေါ်သို့ လက်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီရှုခမျာ  နဖူးမှ ချွေးများ ထွက်လာပြီး ကြောက်လန့်စွာ  ပြုံးပြလိုက်ပြီး ချက်ချင်းအရို​အသေပေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ရဲ့ မသိနားမလည်မှုကို ခွင့်လွှတ်ပေးပါ"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းအကြိမ်ကြိမ်ညွှတ်​နေရင်းမှ နားမလည်နိုင်လည်း ဖြစ်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝက်သားရောင်းသမား ကျိအာသည် မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနနှင့် မည်သို့ ပတ်သက်သွားလေသနည်း။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာန၏ ကြားဝင်မှုကြောင့်  ကျိယွမ်သည် သူ၏ဆန္ဒအတိုင်း လော့အိမ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ခွင့်ရသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့်အမျိုးသမီးသည် ခွေးနက်ကြီးကိုဆွဲထားရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင် ငါ့ကို ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ အဲ့ဒီရဲမက်က နင့်အပေါ် မကောင်းတဲ့ အကြံရှိနေတာ၊ ငါက နင့်ကို ကူညီပေးလိုက်တာနော် ။ နင့်ရဲ့ ပထမဆုံး တာဝန်မှာ ငါ့လိုအလှလေးနဲ့ တွေ့တာ ကံကောင်းတယ်လို့ မှတ်။ တခြားသူဆိုရင် နင့်ကို ဘယ်လို လှည့်စားဦးမလဲ မသိနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လီရှု၏ ပုခုံးပေါ် လက်တင်လိုက်စဉ် သူမသည် လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က မျက်တောင်လေး ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ သူမအားကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "သူက ကျွန်တော့်ကို ပိုက်ဆံပေးဖို့ ရှိသေးတယ်၊ ခင်ဗျား သူ့ကို သတ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ချက်ချင်း ကြားဖြတ်ပြောလေ၏။</p> <p> </p> <p> "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့ဦး။ အခု အရေးကြီးတာက တာဝန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ပြောရင်းနှင့် သူသည်  အမျိုးသမီးနှင့် သူမဆွဲထားသော ခွေးနက်ကြီးကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဖြူလေး၊ သွားပြီး သဲလွန်စတွေ ရှိမလား ရှူကြည့်စမ်း"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ခွေးနက်ကြီးကို အလုပ်စရန် အချက်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက သာမန်ခွေး မဟုတ်ဘူး၊ အတော်ဆုံးခြေရာခံခွေးပဲ ၊ အန်ချောင်က သေသေချာချာ ဖမ်းဆီးထားတာ။  တော်တော်ရှားပြီး တန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒီခွေးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်က  လက်တွေ့ကမ္ဘာက ရဲခွေးတွေနဲ့ ဆင်တူတယ်လေ။ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သာမန်လူတွေ မရနိုင်တဲ့ အနံ့တွေကို သူရနိုင်တယ်၊ ဒါက ငါတို့ တာဝန်တွေအတွက် အထောက်အကူဖြစ်စေတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီခွေးက နည်းနည်းတော့ စရိုက်ရှိတယ်... ဟီးဟီး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားကကျိယွမ်ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ရှင်းပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ခြေရာခံခွေးကို ကြည့်လိုက်၏။ ခွေးသည် သူ၏ ရွာက ခွေးနက်များကဲ့သို့ အနက်ရောင် အမွေးများ ရှိသော်လည်း ထိုခွေးများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤခွေးသည် အသက်မပါသလို ဖြစ်နေပြီး ၎င်း၏ မျက်လုံးများတွင် တက္ကသိုလ်ကျောင်းသားတစ်ဦး၏ ထုံထုံအအပုံစံမျိုးပင် ပေါက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဖြူလေး၊ မြန်မြန် ရှူကြည့်စမ်းပါ"</p> <p> </p> <p> အန်ချောင်က ခွေးနက်ကြီးကို တိုက်တွန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ခွေးနက်ကြီးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပျင်းရိစွာ လှဲနေပြီး လုံးဝ မလှုပ်ပါ။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ရယ်ကာ အန်ချောင်အား အပြစ်တင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "နင်က ခွေးကို အလုပ်တော့ခိုင်းချင်ပြီး အစာကိုကျ ကောင်းကောင်းမကျွေးဘူးကိုး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးသည် အမျိုးသား၏ စကားကို ထောက်ခံသည့်အလား အမြီးတနှံ့နှံ့လှုပ်ပြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ဒါလေးများဟူသော အထာဖြင့် ပြုံးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးသား ။ ဒီမနက် ငါကိုယ်တိုင် ချက်ထားတာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမက အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော အစားအစာများ ထည့်ထားသည့် ခြင်းတောင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက် ထုတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင်းလင်းပြင်သိုလှောင်ခန်းလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားဘက်သို့ ချက်ချင်းလှည့်မေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မဆို မသိလျင် ချက်ချင်းမေးလိုက်ရမှ နေသာသူပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ရှင်းပြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါက သိုလှောင်တဲ့နေရာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက သိုင်းပညာစွမ်းရည်တစ်ခုပဲ။ မင်း သွေးစွမ်းအင်သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်လာရင် ဒီစွမ်းရည်တွေကို လဲလှယ်ပြီး လေ့ကျင့်လို့ရတယ်။ ဒီနည်းစနစ်ရဲ့ သဘောတရားက စွမ်းအင်နဲ့ သွေးကို အသုံးချပြီး သိုလှောင်ဖို့ နေရာတစ်ခု ဖန်တီးတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"မဆိုးဘူး၊ လမ်းကြောင်းတွေ မတူပေမဲ့ ပန်းတိုင်က အတူတူပဲဆိုသလိုပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ မှတ်ချက်ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစွမ်းအင်သိုင်းပညာရှင်များသည် လည်း  ကျင့်ကြံသူများ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကဲ့သို့သော အရာမျိုး ရှိနေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစွမ်းရည်က  မဆိုးလှပါ။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံသူများပင်လျှင် အနည်းဆုံး အမြုတေ အဆင့်ရှိသူများသာ သိုလှောင်အိတ် သို့မဟုတ် သိုလှောင်လက်စွပ်ကို ပြုလုပ်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p> အန်ချောင်သည် အငွေ့တထောင်းထောင်းထနေသော အအစာများကို ထုတ်ကာ ခြေရာခံခွေးရှေ့တွင် ရက်ရောစွာ ချပေးလိုက်​၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ ပြင်ဆင်ထားသော ထိုဟင်းလျာကို ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းလိုလို  စားချင်သောက်ချင်စိတ်များ ပျောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးကလညါး  လျာတထုတ်ထုတ်လုပ်ကာ မျှော်လင့်တကြီးဖြင့် အစားအစာကို အနံ့ရှူကြည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်  စိတ်ပျက်စွာဖြင့်  အမျိုးသမီးအား မော့ကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ တဟားဟား ရယ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခြေရာခံခွေးသည် အန်ချောင်ကို စိတ်ပျက်စွာ ကြည့်ကာ လူစကားဖြင့် ညည်းညူ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင့်ဟင်းတွေကို ကိုယ့်ဘာသာ အရင်စားကြည့်ပါလား၊ ပြီးမှ စားကြွင်းစားကျန်တွေကို ငါ့ကို ပေးတော့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအစားအစာသည် လူစားရန် မဟုတ်သလို အနံ့မှာလည်း ရွံရှာဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူမပြောနှင့် လမ်းဘေးခွေးများပင် စားမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ယခုပင်ကြည့်ပါ  ။ ခွေးသည် အလွန် စိတ်ပျက်သွားသဖြင့် လူစကားကိုပင် ထုတ်ပြောလိုက်လေ၏။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်၏ မျက်နှာဝိုင်းဝိုင်းလေးက ခရမ်းပုပ်ရောင် ပြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်း ဒီဝက်လိုခွေး၊ စားမှာလား မစားဘူးလား၊ မြန်မြန် သဲလွန်စ ရှာစမ်း"</p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးက မစားပါ ။ ၄င်းက နှုတ်ခမ်းဆူကာ ပြန်အော်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "နင်က ခွေးကို အလုပ်တော့ မတရားခိုင်းချင်ပြီး အစာကျတော့ ကောင်းကောင်းမကျွေးဘူး။ နင်ကမှ တကယ့်ခွေးပဲ"</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ၎င်းသည် ညည်းညူနေသော်လည်း အန်ချောင်က ၎င်းကို ဝက်ခွေးဟု ခေါ်လိုက်သဖြင့် သူမစိတ်ဆိုးနေပြီကို သဘောပေါက်ကာ အလုပ်လုပ်ရန် ရွေးချယ်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အနံ့ခံခွေးက စိတ်ပါသလိုလို ပါသလိုလိုဖြင့်  ခေါင်းငုံ့ကာ ဘယ်ညာ ရှူရှိုက်ကြည့်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်နှင့် အခြားသူများသည် ၎င်း၏နောက်မှ လျှောက်လိုက်ရင်း လော့အိမ်တော်ကို ကြည့်ရှုစစ်ဆေးကြသည်။</p> <p> </p> <p>လော့အိမ်တော်သည် ဗလာဖြစ်နေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးကွက်အချို့ ရှိနေသော်လည်း  ထူးဆန်းသည်မှာ တိုက်ခိုက်ထားသော လက္ခဏာများ လုံးဝ မရှိခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းတယ်၊ တိုက်ခိုက်ထားတဲ့ လက္ခဏာလည်း မရှိဘူး၊ မီးလောင်တဲ့ လက္ခဏာလည်း မရှိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ အလောင်းတွေကတော့ ကျွမ်းနေအောင် လောင်ထားတယ်။ ဘာမှ ပြောလို့ မရနိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ပြုတင်းပေါက်ဘောင်ပေါ်မှ ပြာမှုန့်အချို့ကို လက်ညိုးနှင့် လက်မကြားတွင် ဖိပွတ်ကြည့်ရင်း  နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မနေ့ညကတည်းက အလောင်းများကို စစ်ဆေးခဲ့ရာ အလောင်းအားလုံးသည် မီးသွေးခဲများကဲ့သို့ လောင်ကျွမ်းနေပြီး နံစော်နေသဖြင့် ဘာသတင်းအချက်အလက်မှ မရရှိခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>"နင်ကလည်း တုံးလိုက်တာ။ သူတို့သေပြီးမှ အလောင်းဖျောက်ဖို့ မီးရှို့ခံရတာ သိသာနေတာပဲ။ ဘယ်သူ ရှို့တာလဲဆိုရင်တော့ ခရိုင်ဝန်ပဲ ဖြစ်မှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က အခန်းထဲရှိပစ္စည်းများကို လှန်လှောကြည့်နေရင်းမှ  ကောက်ချက်ချ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားသည် သတိထားသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့... ကိစ္စက ထင်ထားတာထက် ပိုရှုပ်ထွေးသွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ ဒီမစ်ရှင်မှာ အသစ်တစ်ယောက် ပါနေတော့ အခက်အခဲက နည်းသင့်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဒီယွင်ယန်ခရိုင်မှာ မိစ္ဆာအုပ်စု သုံးခု ရှိရုံတင်မကဘဲ ခရိုင်ဝန်ကပါ... မကောင်းတဲ့ အကြံရှိနေတယ်။ တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ"</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်အားဖြင့် လူသစ်များအတွက် မစ်ရှင်သည် လွယ်ကူလေ့ရှိပြီး အပြင်းထန်ဆုံး ရန်သူမှာ သွေးစွမ်းအင်အဆင့်ရှိ မိစ္ဆာသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ယခုစုံစမ်းစစ်ဆေးရေး မစ်ရှင်သည် မခက်ခဲသင့်သော်လည်း လော့မိသားစုကို သတ်ခဲ့သူမှာ သွေးစွမ်းအင်အဆင့်မိစ္ဆာ မဟုတ်သည်က  ထင်ရှားနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ လော့မိသားစုရော ချန်မိသားစုရော၌  သွေးစွမ်းအင်သိုင်းပညာရှင်များ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။​အဆင့်တူရန်သူတစ်ယောက်က ယခုလိုအလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ရန် မ​ဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သာမန်ထက်မြင့်မားသော မိစ္ဆာများကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းသည် အတွေ့အကြုံရှိသူများအတွက် သင့်တော်သော်လည်း ကျိယွမ်ကဲ့သို့ လူသစ်လေးတစ်ဦးအတွက်မူ သေဒဏ်ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါက ထူးခြားနေလို့ ငါ့ကို နည်းနည်းခက်တဲ့ တာဝန် ပေးတာနေမှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အရေးမကြီးသလို  ရယ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါတို့နဲ့ တွေ့တာ ကံကောင်းတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ကျိယွမ်အားနှစ်သိမ့်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခြေရာခံခွေးထံမှ အသံထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီဘက်မှာ၊ ငါ မိစ္ဆာအနံ့ နှစ်မျိုး ရတယ်။ တစ်ခုက အဝါရောင်မြွေပါ အနံ့ပဲ ၊ နောက်တစ်ခုက ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ် ။ ပြီးတော့ ငါ သိနေတဲ့ အနံ့ တစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်မှာ ရဖူးလဲဆိုတာ မမှတ်မိတော့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာအုပ်စု နှစ်ခုတောင် ပါနေတာလား"</p> <p> </p> <p>မျက်နှာဝိုင်းနှင့် အမျိုးသမီး၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ တင်းမာသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မနေ့ကမှ  ချန်ဖန်က ယွင်ယန်ခရိုင်တွင် သူတို့ မထိရဲသော မိစ္ဆာအုပ်စု သုံးခု ရှိသည်ဟု ပြောခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအုပ်စုများထဲမှ နှစ်ခုမှာ အဝါရောင်မြွေပါဝါအုပ်စုနှင့် ရေနေမျိုးနွယ်တို့ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဤအမှုသည် အုပ်စုနှစ်ခုလုံးနှင့် ပတ်သက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ငါတို့အဆင့်နဲ့ အရမ်းများနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မြွေပါအုပ်စုမှာ အင်အားအကြီးဆုံးက သွေးစွမ်းအင်အထွက်အထိပ် အဆင့်ပဲ။ ငါတို့ လေးယောက်ထဲမှာ ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်ပဲ သူ့ကို ယှဉ်နိုင်တယ်။ ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်ထဲမှာတော့ သွေးစွမ်းအင်အဆင့်ထက် ကျော်လွန်တဲ့ မိစ္ဆာရှိတယ်လို့တောင် ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>" ဒါက တော်တော် ခက်သွားပြီ"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ရင်းမှ မသက်မသာ သက်ပြင်းချသည်။</p> <p> </p> <p>ဤကိစ္စကို စုံစမ်းစစ်ဆေးခြင်းသည် ကြီးမားသော အုပ်စုနှစ်ခုနှင့် ပတ်သက်သွားသဖြင့် သူတို့ အကြပ်ရိုက်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ခွေးနက်ကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရင်းနှီးနေတဲ့ အနံ့ဆိုတာ ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>မြွေပါနှင့် ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်တို့အတွက်ကတော့  ကျိယွမ်သည် မူလကတည်းက  ၎င်းတို့ကို ရှာဖွေရန် စီစဉ်ထားပြီး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် သူ၏ သွေးဖြည့်တင်းရာ နေရာများ ဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလက်ရှိမှာတော့ လော့မိသားစုနှင့် ချန်မိသားစု အသတ်ခံရခြင်း၏ အစစ်အမှန် အကြောင်းရင်းကို သူ သိချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးက ခေါင်းခါပြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>လော့စံအိမ်ထဲသို့ ရောက်ကတည်းက သူ၏ မျက်လုံးများသည် အချက်အလက်များစွာကို မြင်တွေ့နေရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ့အတွက် ထိုအချက်အလက်များသည် အသုံးမဝင်လှပါ။</p> <p> </p> <p>ဥပမာအားဖြင့်၊  အကြီးအကဲဟွမ်သည် လော့အိမ်တော်သို့ လာရောက်ခဲ့သည်ကိုလည်းကောင်း၊ ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်မှ မိစ္ဆာတစ်ကောင် လာသွားသည်ကိုလည်းကောင်း သူ၏ မျက်လုံးများက ဖော်ပြခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခြေရာခံခွေးသည် ကျိယွမ်အနားသို့ လာကာ နမ်းကြည့်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းတယ်... မင်းဆီမှာလည်း ရေနေသတ္တဝါမျိုးနွယ်နဲ့ ဆင်တူတဲ့ အနံ့ရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့... လုံးဝတူတာတော့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"နင် ရေနေမိစ္ဆာတွေနဲ့ တွေ့ဖူးလား"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ကျိယွမ်အား  မေးသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ စဉ်းစားလိုက်ပြီးမှ ခေါင်းယမ်း၏။</p> <p> </p> <p>"ရေနေမျိုးနွယ်လား... မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်ရှိလာကတည်းက သူ၏ မျက်လုံးများသည် အသုံးဝင်သော အချက်အလက်များကို အမြဲ ရှာဖွေနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မည်သည့် ရေနေမိစ္ဆာနှင့်မျှ မတွေ့ဖူးသေးပါ။</p> <p> </p> <p>မူလပိုင်ရှင် ကျိအာဆိုလျှင် ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤကမ္ဘာသို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အစစ်ဖြင့် ရောက်လာခြင်း ဖြစ်ပြီး</p> <p>ကျိအာ ဆိုသူမှာ မရှိတော့တာကြာလှပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ထူးဆန်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ရေရွတ်၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်က  ရုတ်တရက်မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ သိုင်းစွမ်းရည်ရစေမဲ့သိုင်းကျမ်းတွေ ရှိလား။ ကျွန်တော့်ကို တချို့တလေ ပေးပါဦး။ တော်တော် လေး သင်ချင်နေတယ်၊ အထူးသဖြင့် ခုနကလို ပစ္စည်းသိုလှောင်တဲ့ နည်းလမ်းကို စိတ်ဝင်စားတယ်။"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် တောင်းရမည်ဆိုလျှင် မည်သောအခါမှ ရှက်ရွံ့ခြင်းမရှိပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိူ့အပြင် ၎င်းတို့သည် NPC များသာ ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်တွေက... ရောင်းဖို့ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အမျိုးသားက ခေါင်းခါလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "မင်း မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနကို ဝင်မှ ဒါတွေကို လဲလှယ်လို့ ရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆိုရင်တော့ ငါ ဒီမှာ သိုင်းပညာ ကျမ်းစာတချို့ ရှာရမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အငြင်းခံရသော်လည်း မရှက်ပါ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် သူ၏ အင်အားမှာ မလုံလောက်သေးသဖြင့် သိုင်းပညာများကို သင်ယူပြီး အင်အားတိုးမြှင့်ရန် လိုအပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီက သိုင်းပညာတွေကို ရမ်းပြီး မသင်နဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က စိုးရိမ်သံဖြင့် ချက်ချင်း သတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီက သိုင်းပညာတွေက...သိုင်းပညာအဟောင်းတွေပဲ။ သိုင်းပညာဟောင်းကို သင်လိုက်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ လမ်းကြောင်းပြောင်းဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် အံ့သြသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိုး... ဒီမှာက သိုင်းပညာအဟောင်းနဲ့ သိုင်းပညာအသစ်ဆိုပြီး ခွဲထားသေးတာ​လား။ ဘယ်ဟာက ပိုစွမ်းတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတွေအားလုံးက သိုင်းပညာအသစ်ကိုပဲ လေ့ကျင့်ကြတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ဆက်ရှင်းပြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "သိုင်းပညာအဟောင်းနဲ့ အသစ်က ဒီကမ္ဘာမှာ  တူသလိုလိုရှိပြီး စွမ်းအားကလည်း အတူတူ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သိသာတဲ့ ခြားနားချက် တစ်ခုရှိတယ်။"</p> <p> </p> <p>"သိုင်းပညာအဟောင်းက ဒီကမ္ဘာမှာပဲ အစွမ်းထက်တာ။ တခြားကမ္ဘာကို သွားလိုက်ရင်  သိုင်းပညာအဟောင်းသမားရဲ့ စွမ်းအားက တစ်ဆင့်လောက် လျော့သွားလိမ့်မယ်။ သိုင်းပညာအသစ်သမားတွေကတော့ အဲ့ဒီပြဿနာ မရှိဘူး၊ ဘယ်ကမ္ဘာမှာမဆို သူတို့စွမ်းအားက မပြောင်းလဲဘူး။"</p> <p> </p> <p>" ငါတို့ ဌာနက လူဟောင်းအချို့ဟာ အစပိုင်းက အဲဒါကိုမသိဘဲ  သိုင်းပညာအဟောင်းကို ရွေးခဲ့မိလို့ နှမြောစရာ ဖြစ်ခဲ့ရသေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ထိုစီနီယာများအတွက် နှမြောတသဟန်ဖြင့် ပြောပြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ခေတ္တ စဉ်းစားသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p>"နေပါဦး ..ဒါဆို ကမ္ဘာတွေ အများကြီးလား။ ဂိမ်းတွေ အများကြီးဖြစ်နေတာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်၊ ငါတို့က တာဝန်တစ်ခု ပြီးတိုင်း တခြား...အပြိုင်ကမ္ဘာတွေကို သွားကြရတာ"</p> <p> </p> <p> "ပြီးတော့ သိုင်းပညာအသစ်တစ်ခုပဲ ကမ္ဘာအားလုံးမှာ အသုံးဝင်တာ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က  မျက်လုံးများကို မှေးကာ သေသေလျာချာသုံးသပ်နေ၏။</p> <p>ပြီးမှ သူက တီးတိုးရေရွတ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလို သတ်မှတ်ချက်က... ယန်နတ်ဘုရားရဲ့ မူလသဘောတရားနယ်ပယ် နဲ့ ဆက်စပ်နေသလိုပဲ"</p> <p> </p> <p>အခြားကမ္ဘာသို့ရောက်လျှင် အဆင့်ကြီးတစ်ဆင့်ထိ ဖိနှိပ်ခံရခြင်းက ယန်နတ်ဘုရားနယ်ပယ်သို့ရောက်နေသူများ ကြုံတွေ့နေရသည့် ပြဿနာဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ စကားကြောင့် အန်ချောင် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ယန်နတ်ဘုရား ..ဟုတ်လား ၊ မူလသဘောတရားနယ်ပယ် အဲ့ဒါကရော  ဘာကြီးလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save