Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘဝ၏နေရာတိုင်းတွင် အမှန်တရားများ ရှိသည်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟေး... ကြက်ဖမိစ္ဆာ၊ ခဏနေဦး"</p> <p> </p> <p>ကြက်ဖမိစ္ဆာက အထဲသို့ အမြန်ပြေးဝင်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျိယွမ်က အချိန်မှီ လှမ်းခေါ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားမိစ္ဆာများက အစားထိုးမျှော်လင့်ခြင်းလမင်းများ ဖြစ်နိုင်ပါက ကြက်ဖမိစ္ဆာကိုလည်း အစားထိုးမျှော်လင့်ခြင်းလမင်းတစ်ဝက်ဟု  သတ်မှတ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့် ကျိယွမ်၏ အော်သံကို ကြားသောအခါ  ကြက်ဖမိစ္ဆာသည် မရပ်တန့်သည့်အပြင် စွန့်ပစ်ခြံဝင်းထဲသို့ ပို၍ အရှိန်ပြင်းပြင်း ပြေးဝင်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က  သတို့သမီးလေး၏ အေးစက်သော လက်အင်္ကျီစကို ကိုင်ထားရင်း သက်ပြင်းချ၏။</p> <p> </p> <p> "သူ့ကို အကြွေးတွေ ဝိုင်းဆပ်ခိုင်းမယ်ဆိုတာကို သူရိပ်မိသွားတာလား မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ကုံရှင်းကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်နေပြီး ကြက်ဖမိစ္ဆာသည် ကြွေးမြီများ ပြန်ဆပ်ရန်အတွက် ရောင်းစားရန် အကောင်းဆုံး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သတို့သမီးလေးက ကျိယွမ်၏စကားကို သဘောတူသည့်အလား လိမ်မာယဉ်ကျေးစွာ ခေါင်းညိတ်ပြ၏။</p> <p> </p> <p>သူမ၏ ချစ်စရာကောင်းသော အမူအယာကို မြင်သောအခါ  ကျိယွမ်က အားရပါးရ ရယ်မောပြီး  သူမ၏ ခါးကို တင်းတင်းကြပ်ကြပ် ဖက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပျော်ရွှင်ခြင်း" ဟု ရေးထားသော သစ်သားဆိုင်းဘုတ်လေးတစ်ခု သတို့သမီးလေး၏ လက်စထဲမှ ကျလာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျိယွမ်၏ စကားကြောင့် ပျ်ရွှင်သွားခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် သူမက ကြီးကျယ်သော မင်္ဂလာအခမ်းအနားဖြင့် လက်ထပ်ခဲ့သောသတို့သမီးဟု ကျိယွမ်ပြောသည်ကို ကြားလိုက်ရ၍လား ဆိုသည်ကိုတော့  မသဲကွဲပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စွန့်ပစ်ခြံဝင်းကြီးသည်  တိတ်ဆိတ်နက်ရှိုင်းနေပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသလို  ထင်ရသော်လည်း သူ၏ဘေးတွင် သတို့သမီးလေး ရှိနေသဖြင့် အရာအားလုံးသည် နွေးထွေးပြီး နူးညံ့နေသကဲ့သို့  ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သတို့သမီးလေး...၊ ငါ့ရဲ့  မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းကို သွားကြည့်ရအောင်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သတို့သမီးလေး၏ အေးစက်သော  အင်္ကျီလက်စကို ကိုင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျိယွမ်နှင့်သတို့သမီးလေးသည် ခြံဝင်းထဲသို့ ပို၍ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း ဝင်ရောက်သွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ကျိယွမ်သည် ကုန်းကုန်းကွကွ ပုံရိပ်များစွာကို တွေ့ရပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ အမူအယာကင်းမဲ့ကာ အချို့က အမှိုက်လှည်းနေကြပြီး အချို့က လက်ဖက်ရည်များ တည်ခင်းနေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနီးကပ် ကြည့်ရှုပါက ထိုသူများ၏ လည်ချောင်းနှင့် နားများ ပျက်စီးနေသည်ကို သတိပြုမိမည် ဖြစ်ကာ  သူတို့မှာ ဆွံ့အ ၊ နားမကြားသော ကျွန်များ ဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်တို့နှစ်ယောက်က  ရှေ့သို့ဆက်သွားလိုက်စဉ် ဆွံ့အနေသောအစေခံတစ်ဦးက လမ်းပြရန် ရှေ့သို့ ထွက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> သူတို့သည်  ဟောင်းနွမ်းပျက်စီးနေသော ခန်းမကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားကြပြီး ခန်းမထဲသို့ မရောက်မီမှာပင် ကျိယွမ်သည် ပြင်းထန်သော အသားခြောက်နံ့ကို ရလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲမှ နူးညံ့ပြီး ယဉ်ကျေးသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ချစ်လှစွာသော သူငယ်ချင်းတို့၊ ဖိတ်ကြားချက်ကို လက်ခံပြီး ဒီကို လာပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ငါတို့ မင်းတို့ကို လတ်ဆတ်တဲ့ အစားအစာတွေ မကျွေးနိုင်ဘူး။ သိုးအိုကြီးကတော့ တကယ်ကို ရှက်မိပါတယ်။ ငါတို့ဆီမှာ ရှိတာကတော့ ဒီလို အသားခြောက်တွေပါပဲ။ ရှိတာလေးနဲ့ပဲ ဖြစ်သလို သုံးဆောင်ကြပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဦးချိုသုံးချောင်းနှင့် မုတ်ဆိတ်မွေးများ ခါးအထိ ရှည်နေသော သိုးအိုကြီး ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုးအိုကြီး၊ ခင်ဗျား ဒီအသားခြောက်ထဲကို သကြားလုံးအသီးတွေ ထည့်သင့်တာ။ ကျုပ်က ငန်တာထက် ချိုတာကို ပိုကြိုက်တာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> စုတ်ပြတ်နေသောဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် ဝံပုလွေမိစ္ဆာက အသားခြောက်အချို့ကို ဆွဲယူကာ ပါးစပ်ထဲ ပလုတ်ပလောင်းသွတ်သွင်းရင်းမှ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်ကတော့ အစပ်ကြိုက်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဒီလူသားရဲ့ အနံ့က အရမ်းပြင်းလွန်းတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြက်ဖမိစ္ဆာကလည်း ဝင်ရောက် မှတ်ချက်ပေးသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားမိစ္ဆာများကလည်း  လူသားခြောက်များ၏ အနံ့အမျိုးမျိုးအကြောင်းနှင့် မည်သို့ပြုလုပ်စားသင့်ကြောင်း အချင်းချင်း ဆွေးနွေးကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သိုးအိုကြီးက အရေးကြီးသောကိစ္စအား မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီနေ့ ငါတို့ရဲ့ စုဝေးပွဲကို အထူးဧည့်သည်တစ်ယောက် တက်ရောက်တယ်လို့ ကြားတယ်။ သူတို့ ရောက်ပြီလား မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ်.. မင်္ဂလာဝတ်စုံဝိညာဉ်မကောင်းဆိုးရွားလို့ ကြားတယ်။ ဒီလိုမိစ္ဆာမျိုးက တကယ်ကို ရှားပါးတယ် ၊ ငါ အသက် သုံးရာကျော် ရှင်သန်လာတာ မင်္ဂလာဝတ်စုံက ဝိညာဉ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတာ တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့  အခုတော့... ခင်ဗျား မြင်ဖူးသွားပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်၏ ရွှင်လန်းသောအသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် သတို့သမီးလေးနှင့်အတူ ခန်းမထဲသို့ အေးအေးလူလူ လျှောက်ဝင်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ကျွန်တော့်ဇနီးရှောင်ကျားပါ။ ကျွန်တော်ကတော့ လူကောင်းတစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ကျိယွမ်ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>နှုတ်မဆက်ခင် ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာစဉ် ကတည်းက ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာ တစ်ဒါဇင်ခန့်အပေါ်သို့ စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေခဲ့သည်။ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ ကွဲကွာနေသော သူ၏ငယ်ချစ်ဦးများကို ပြန်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား ပျော်ရွှင်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲရှိ မိစ္ဆာများသည် ကျိယွမ်၏ အမူအရာကြောင့် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့ထဲမှ အများစုကတော့  သတို့သမီးလေးအပေါ်တွင်သာ အကြည့်ရောက်နေကုန်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထူးခြားသော မိစ္ဆာများသည် အမြဲတမ်း အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသည်မှာ သဘာဝပင်။</p> <p> </p> <p>"မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဝိညာဉ်လား ၊  တစ်ခါမှ မကြားဖူးဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့ဆီက ဘာမိစ္ဆာအငွေ့အသက်မှလည်း မခံစားရဘူး... မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက လူတစ်ယောက် ခိုးဝင်လာတာများလား"</p> <p> </p> <p>အသက်နှစ်ရာရှိပြီဖြစ်သော လူပုံစံမိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်က သူ၏သံသယကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားမိစ္ဆာများကလည်း ခေါင်းညိတ်ကြ၏။မင်္ဂလာဝတ်စုံဝိညာဉ်သည် လူသားတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့ခြင်းကြောင့် ပို၍သံသယဝင်စရာကောင်းနေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လူကြီးမင်း လော့ကက်က  ဝင်ခွင့်ပေးတယ်ဆိုမှတော့ သူက ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမယ်။ မင်းတို့အားလုံးက လူကြီးမင်း လော့ကက်ရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သံသယဝင်ရဲလို့လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ စကားများက သံသယများကို ချက်ချင်း ငြိမ်ကျသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူကြီးမင်း လော့ကတ်သည် အလွန်ကျွမ်းကျင်ပြီး ရှေးကျသောပုဂ္ဂိုလ်ကြီးတစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကန့်ကွက်စကားဆိုခဲ့သော အသက်နှစ်ရာမိစ္ဆာကြီး၏ အဘိုးထက်ပင် လူကြီးမင်းလော့ကတ်က ကိစ္စများစွာ မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည်။ ယခု ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း လူကြီးမင်း လော့ကတ်သည် ဤနေရာ၌ အမြစ်တွယ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် ရေနေမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်တို့ပင်  လူကြီးမင်းလော့ကတ်အပေါ် အလွန် ရိုသေကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာများကလည်း တညီတညာတည်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုးအိုကြီး၏ ပြောကြားချက်ကို သဘောတူလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နတ်သမီး... ကျေးဇူးပြုပြီး နေရာယူပါ"</p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီးက လေးစားစွာ ဖိတ်ခေါ်ဟန်ပြု၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က  သတို့သမီးလေး၏ လက်ကို ကိုင်ပြီး တစ်နေရာတွင်ထိုင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် စူးရှသော အသံတစ်သံက သူ့အား ကြားဖြတ်နှောင့်ယှက်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါက မိစ္ဆာတွေရဲ့ စုဝေးပွဲပဲ။ လူသားတွေကိုစားပွဲမှာ ထိုင်ခွင့်မပြုဘူး"</p> <p> </p> <p>ပြောလိုက်သူမှာ ကြက်ဖမိစ္ဆာကြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် မင်္ဂလာဝတ်စုံဝိညာဉ်ကို အနည်းငယ်ကြောက်ရွံ့သော်လည်း မိစ္ဆာများစွာ ဝိုင်းရံထားသဖြင့်  ယုံကြည်မှု ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ မျက်နှာသည် အမူအယာနှစ်မျိုး သုံးမျိုး ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူက ပခုံးတွန့်ကာ ​သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ပြီးသွားပြီ၊ ခင်ဗျားတို့က  ကျွန်တော့်ရဲ့ လိမ်ညာမှုကို သိသွားကြပြီ​ပဲ ၊ ဟုတ်တယ်  သူ့ကို မြင်းရထား ရှစ်စီးပါတဲ့ လှည်းနဲ့ အိမ်ကို ခေါ်လာခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ သူက ကျွန်တော့်ကို မြင်းရထား ရှစ်စီးပါတဲ့ လှည်းနဲ့ သူ့အိမ်ခေါ်သွားတာပါ။"</p> <p> </p> <p>" ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ အိမ်ပါသမက်တစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဘာအခွင့်အရေးမှ မရှိဘူး၊ စားပွဲမှာလည်း ထိုင်ခွင့်မရှိဘူးပေါ့။ ကျွန်တော် မထိုင်ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ကို ခြေဆေးရည် သောက်ခိုင်းရုံပဲတော့ မလုပ်ပါနဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ကိုယ်ကျင့်တရား အလွန်ကောင်းပြီး စည်းကမ်းများကို အမြဲလိုက်နာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အိမ်ပါသမက်တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် သူ၏အရှက်ရမှုကို လက်ခံ​နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> နင်းထောင်လာသောအခါ  သူတို့ လက်ထပ်စာချုပ် ရခဲ့လျှင် သူသည်သတို့သမီးကို တိတ်တဆိတ် လဲလှယ်ပြီး သူမနှင့်လည်း စာချုပ်တစ်စောင် ရအောင်ယူကာ အိမ်ပါသမက်ဘဝမှ လွတ်မြောက်အောင် လုပ်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>သတို့သမီးလေးကတော့  ဘာမှ မပြောဘဲ ကျိယွမ်က အချက်ပြသည့်အတိုင်း  ပျော်ရွှင်စွာ နေရာယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူမရှေ့ရှိ နီညိုရောင်စားပွဲပေါ်တွင် လက်ဖက်ရည်နှင့် လူသားအသားခြောက်အချို့ ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြက်ဖမိစ္ဆာက ကျိယွမ်တို့အားလျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး သိုးအိုကြီးဘက်လှည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သိုးအိုကြီး၊ ဒီတစ်ခါ ဘာကိစ္စရှိလို့ ငါတို့ကို ဒီကို ဖိတ်ရတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြက်ဖမိစ္ဆာ၏ မေးခွန်းက ထိုနေရာရှိ မိစ္ဆာအားလုံး၏ အာရုံကို ဆွဲဆောင်လိုက်သလိုပင်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ယန် ခရိုင်ရှိ မိစ္ဆာများသည် မိစ္ဆာမြှင့်တင်ရေး ညီလာခံအတွက် နေရာအတော်များများတွင် စုဝေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သာမန်မိစ္ဆာများအားလုံးပါမကျန် လာရောက်ရန် ဖိတ်ကြားချက်များကို လက်ခံရရှိထားသော်လည်း  မိစ္ဆာမြှင့်တင်ရေး ညီလာခံ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို တော့  သူတို့ လုံးဝမသိကြသေးပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီးက ပြုံးပြီး ခေါင်းညိတ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါ မင်းတို့ကို အကြောင်းပြချက် နှစ်ခုနဲ့ ဒီကို ဖိတ်လိုက်တာပါ။ ပထမတစ်ခုကတော့... မကြာခင် စတော့မှာပါ ။ ဒုတိယတစ်ခုကတော့ ယွင်ယန် ခရိုင်က မိစ္ဆာအားလုံးရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ဆိုင်တယ်။ အကြီးအကဲဟွမ်က ကြေညာတာကို ငါတို့ စောင့်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီးက သူတို့ကို ရင်ခုန်အောင် တန်းလန်းထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မရှင်းမလင်းစကားများကြောင့်  မိစ္ဆာများကြားတွင် လှုပ်တခတ်ခတ်ဖြစ်သွားပြီး တီးတိုးတီးတိုးသဖန်းပိုးများဖြစ်ကုန်၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ဆိုင်တယ် ဟုတ်လား "</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သိုးအိုကြီး၊ ခင်ဗျား ပုံကြီးချဲ့နေတာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနက ငါတို့ကို အပြတ်ရှင်းဖို့ စီစဉ်နေတာများလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသောအခါ  မိစ္ဆာများမှာ စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်လာကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"အားလုံး စိတ်အေးအေးထားပါ။ ငါ အာမခံနိုင်တာက ဒါဟာ သတင်းဆိုး မဟုတ်ပါဘူး။ မင်းတို့ အားလုံးအတွက် သတင်းကောင်းပါ။ ကဲ၊ ပထမကိစ္စကို ကြေညာပါရစေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ အမူအရာက အေးစက်သွားပြီး လေသံက ပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ရန်ဖန်ကို ခေါ်ခဲ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ အမိန့်ဆုံးသည်နှင့်  ဆွံ့အသော အစေခံတစ်ဦးက ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသော သိုးမိစ္ဆာတစ်ကောင်ကို ခေါ်ဆောင်လာလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ နားမကြားသူများဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့်  သိုးအိုကြီးထံမှ အမိန့်ကို နားဖြင့် လက်ခံရရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်သည်မှာ ထင်ရှားနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဦးလေး၊ ကျွန်တော့်ကို လွှတ်ပေးပါ... ကျွန်တော် ပြုပြင်ပါ့မယ် ၊ ကျွန်တော့်ကို အခွင့်အရေးလေး ပေးပါ "</p> <p> </p> <p>သိုးမိစ္ဆာရန်ဖန်သည် နှပ်များတရှုံ့ရှုံ့ကျကာ  မျက်ရည်တဖြိုင်ဖြိုင်ဖြင့် သနားစဖွယ် ငိုယိုတောင်းပန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရန်ဖန်ကို မြင်သောအခါ အခြားမိစ္ဆာများ၏ အမူအရာများ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>" သိုးအိုကြီး ဒါက ခင်ဗျားအချစ်ဆုံး တူ မဟုတ်လား ၊  သူ ဘာလုပ်ခဲ့လို့လဲ"</p> <p> </p> <p>"သိုးအိုကြီးက ဒီတစ်ခါတော့ တကယ် အတည်ပေါက် လုပ်မယ့်ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ မျက်နှာကတော့ တည်တင်းနေပြီး သူ၏ အသံမှာ အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဆီဒယ်အိုး ပြင်ဆင်လိုက်"</p> <p> </p> <p>ဆွံ့အအစေခံများ အလုပ်ရှုပ်သွားကြပြီး ခန်းမထဲတွင် ဆီဒယ်အိုးကြီးတစ်လုံးကို အမြန်ပြင်ဆင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>မကြာခင်မှာပင် ဒယ်အိုးကြီး၏အောက်တွင် မီးတောက်များ တဟုန်းဟုန်း တောက်လောင်နေပြီး အပေါ်မှ ဆီများ ဆူပွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်လ်ုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး မာကျောစွာ ကြေညာလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ငါ့ရဲ့ အသုံးမကျတဲ့ ဒီတူက လူသားတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သူ့မျိုးနွယ်ကို သူပြန်ပြီး သစ္စာဖောက်ခဲ့တယ် ၊သူက မိစ္ဆာမြှင့်တင်ရေး ညီလာခံအကြောင်း သတင်းကို ငွေစအနည်းငယ်အတွက်နဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနဆီ ပေါက်ကြားစေခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူဟာ ဒီနေ့  ဆီပူထဲ ထည့်ကြော်ပြီး သတ်တဲ့ပြစ်ဒဏ်ကို ခံရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကြေညာချက်အဆုံး၌ ရန်ဖန်သည် အင်အားမဲ့စွာ ​ငိုကြွေးတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဦးလေး၊ ကျွန်တော် တမင်လုပ်တာ မဟုတ်ပါဘူးဗျ .. ကျေးဇူးပြုပြီး လွှတ်ပေးပါ.ကျွန်တော် မရည်ရွယ်ပါဘူး ဦးလေးရဲ့.."</p> <p> </p> <p>ရန်ဖန်သည် အကူအညီမဲ့စွာငိုကြွေးနေရင်းမှ  သူ၏ လုပ်ရပ်အတွက် သူ အလွန်နောင်တရနေမိသည်။ သူသည် ပြည့်တန်ဆာမတစ်ဦး၏ နူးညံ့သောအသားကို လိုချင်သဖြင့် ဝယ်ယူရန် ငွေလိုအပ်နေခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>အရေးပေါ်ငွေလိုသောအခါ  သူ ဘာလုပ်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သတင်းရောင်းရမည်။ထိုအလုပ်က အလွယ်ဆုံးနှင့် ငွေအရဆုံး မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခုလို အဖမ်းခံရပြီး  သူ၏ ဦးလေးက သူ့ကို ဆီပူနှင့်ကြော်သတ်လိမ့်မည်ဟု လုံးဝမတွေးမိခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တပွတ်ဆူနေသော ဆီပူများကို ကြည့်ကာ  မျက်ရည်များသည် အဆုံးမရှိသော စမ်းချောင်းကဲ့သို့ စီးကျလာပြီး ၎င်းတို့သည် သမုဒ္ဒရာကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ဒယ်အိုးထဲရှိ ဆူပွက်နေသော ဆီများကို ကျဲသွားစေရန် မျှော်လင့်နေသည့်အလားပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒယ်အိုးထဲ ထည့်လိုက်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ အမိန့်ကို  ငြင်းဆန်၍မရပါ။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နာကျင်စွာ အော်ဟစ်သံများ၊ ဒေါသတကြီးကျိန်ဆဲသံများနှင့် ကရုဏာသက်ဖွယ် တောင်းပန်သံများ လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ကြားရမြင်ရသည်မျာ  အလွန် စိတ်မချမ်းမြေစဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ပင်လျှင်  ထိုအရာကို ဆက်မကြည့်နိုင်တော့ဘဲ ကိုယ်ချင်းစာစိတ်များ လွှမ်းမိုးလာ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟင်း... ကြည့်စမ်း၊ သူ အရမ်းသနားဖို့ကောင်းတယ်၊ တကယ်ကို သနားစရာ​စရာလေး ငိုနေရှာတာ။ သူ့ကို ဆီဒယ်အိုးထဲ ထည့်တာကို ကျွန်တော် မကြည့်ရက်ဘူး ၊ သူ့ကို ကျွန်တော် ပေးဝယ်ရင် ဘယ်လိုလဲ ၊ ခင်ဗျားလည်း သူ့ကို ကြော်စရာ မလိုတော့ဘူး။ သက်ရှိတွေကို အခုလိုကြီးကြော်တာက...."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တော်တော်. မကောင်းဘူးမှတ်လား."</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးတစ်ကောင်လုံးကို အရှင်လတ်လတ်အမွှေးမနှုတ်ဘဲ ဆီအိုးထဲ ထည့်ကြော်သည်ကို သူ ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပုံမှန်ဆိုရင် အမွှေးတွေချွတ်ပြီး ကင်ရမှာလေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟားဟား၊ ဂုဏ်သရေရှိ ဧည့်သည်က ဘယ်လောက်များ ပေးမှာမို့လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီးက ကျိယွမ်၏စကားကို ဒေါသမထွက်ဘဲ ဖော်ရွေစွာရယ်မော ပြီးမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူ၏ အိတ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ပြီး ငွေစများကို ခက်ခက်ခဲခဲ ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ပြဿနာတော့ တက်ပြီ ၊  ကျွန်တော့်မှာ ငွေအလုံအလောက် မရှိဘူး၊ ဆယ်တေးလောက်ပဲ ရှိတယ်။ ခင်ဗျားရဲ့တူကို ဝယ်ဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး... "</p> <p> </p> <p>"ဒီလိုလုပ်ပါလား ၊ သူ့ရဲ့အသား ဆယ်ပေါင်လောက်ကိုပဲ ကျွန်တော့်ကို ရောင်းရင် ဘယ်လိုလဲ ၊  ကျွန်တော် သွေးကြွယ်ဝတဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ရရင်ကျေနပ်ပါတယ် ။ ဘယ်လိုထင်လဲဗျ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က  သူသည် ယခင်ကထက်သိသိသာသာ ပို၍စမတ်ကျလာသည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ပို၍ လိမ်မာပါးနပ်လာပြီး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိမည့် အခြေအနေများကို အချိန်တိုအတွင်း ဖန်တီးလာနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> ထို့အပြင် အခြားတစ်ဖက်ကကြည့်လျှင်လည်း  သူသည် လူသားသဘာဝ၏အမှန်တရားနှင့် အလှတရားကို စောင့်ထိန်းကာ သူ၏ ကိုယ်ကျင့်တရားကို ဖြည့်ဆည်းလိုက်ခြင်းဟုလည်း ဆိုနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ ကရုဏာပြည့်ဝသောလုပ်ရပ်ကို မြင်သော မည်သူမဆို "ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ လူကောင်းတွေ ရှိပါသေးလား" ဟု ပြောမိကြမှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူ လိုချင်သော မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်ကိုလည်း ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ သူ  အောင်မြင်စွာဝယ်နိုင်ပါက မည်သည့်အဖိုးတန်သွေးမျှ အလဟဿ ဖြစ်မည် မဟုတ်တော့ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဘယ်လိုတွေးတွေး နှစ်ဦးနှစ်ဖက် အကျိုးရှိ​သည့် အကြံပင်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ စကားကြောင့် သိုးအိုကြီး၏ ပါးစပ်က ပြောချင်သလိုလိုလှုပ်သွားပြီးမှ  သတို့သမီးလေးကို စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အရင်ဆုံး သူ့ကို ကြော်လိုက်၊ ပြီးမှ ဧည့်သည်ကို တည်ခင်းပေးလိုက်"</p> <p> </p> <p>"ကြော်တဲ့အခါ သတိထားဦး၊ သွေးတွေအားလုံး ခမ်းမသွားစေနဲ့နော်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> ကျိယွမ်က ဝမ်းသာအားရဖြင့် အမြန် သတိပေးလိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီးမှာ မည်သည့်ထင်မြင်ချက်မှမပေးဘဲ  တိတ်ဆိတ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုလေးတင် မျှော်လင့်ချက် မျက်လုံးများ ရှိနေခဲ့သောရန်ဖန်သည် ယခုအခါ မှာတော့  ကျိယွမ်ကို စားတော့မည့်အလား ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး အော်ဟစ်ကျိန်ဆဲတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါက  ကယ်တင်ရှင်မှတ်လို့ ပျော်သွားတာလေ ၊ ခုတော့ သွေးမခန်းအောင် ကြော်ပေးပါတဲ့လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရန်ဖန်၏ ဒေါသကိုမြင်သောအခါ  ကျိယွမ်က သက်ပြင်းချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒါက လယ်သမားနဲ့ မြွေပုံပြင်လိုပဲ။ သူ့ကို ကယ်ဖို့ ငါကအစွမ်းကုန် ကြိုးစားခဲ့ပေမယ့် သူက ငါအပေါ် အငြိုးထားတယ်။ ကျေးဇူးတရားကို ရန်ငြိုးနဲ့ တုံ့ပြန်တာပဲ  ၊ အခုမှပဲ အဲဒီ စကားပုံရဲ့ အဓိပ္ပာယ်ကို  နားလည်တော့တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အမှန်တကယ်ပင်  ဘဝဟူသည် ဖုံးကွယ်ထားသော အမှန်တရားများနှင့် ပြည့်နှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ကျိယွမ်သည်  အသိတရားတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်မှုအောက်တွင် ရန်ဖန်ကို ဆီဒယ်အိုးထဲသို့ ပစ်ထည့်ကာ အရှင်လတ်လတ် ကြော်​လေ၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နာကျင်လှသော အော်ဟစ်သံများမှာ ခြောက်ခြားဖွယ်ရာ အိမ်ကြီးထဲတွင် သွေးပျက်စရာကောင်းအောင် ဟိန်းထွက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြော်ပြီးနောက်တွင် ပြင်းထန်သော အနံ့ဆိုးတစ်ခု ခန်းမထဲတွင် ပြည့်နှက်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအနံ့ကို ရသောအခါ ခန်းမထဲရှိ မိစ္ဆာများသည် ချက်ချင်းလိုလို တည်ငြိမ်သွားကြပြီး အချို့က ရိုသေမှုပင် ပြသကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်မှာပင် မိစ္ဆာလေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ကြံ့ခိုင်သော အဘိုးအိုတစ်ဦး ခန်းမအလယ်တွင် ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အဘိုးအိုသည် အရိုးဖြူတုတ်ကောက်တစ်ခုကို အားပြုထားပြီး ဆီးနှံကဲ့သို့ ဖြူဖွေးတိုတောင်းသော ဆံပင်များက  ထောင်ထနေသည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှနေပြီး အစွမ်းထက်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်လျှက်ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သိုးအိုကြီး၏ ရှေ့သို့ထွက်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲဟွမ် "</p> <p> </p> <p>အခြားမိစ္ဆာများကလည်း မတ်တပ်ရပ်ကာ အရိုအသေပေးကြ၏။</p> <p> </p> <p> "နှုတ်ခွန်းဆက်ပါတယ်၊ အကြီးအကဲ ဟွမ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရောက်လာသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ပါ။ သွေးစွမ်းအင်နယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာတစ်ဦးဖြစ်ပြီး စခန်း၏ အမည်ခံခေါင်းဆောင် အကြီးအကဲဟွမ် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အားလုံး စုံပြီလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်၏ အကြည့်က အားလုံးအပေါ်သို့ ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများသည် လူတိုင်း၏ အရေပြားကို ထိတွေ့နေသော အဆိပ်ရှိသည့် ဆူးများကဲ့သို့ ဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်စေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လိုရင်းကိုပဲ ပြောကြရအောင်။ ငါ ဒီကို လာတာက မိစ္ဆာမြှင့်တင်ရေး ညီလာခံအကြောင်း ပြောဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်၏ အသံမှာ လူရိုင်းတစ်ယောက်ကဲ့သို့ ကြမ်းတမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာက  ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့သော အမူအရာရှိသည့် ဟွမ်စစ်နှင့် သိသိသာသာ ကွာခြားလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲရှိ  မိစ္ဆာများသည်  မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်နေပြီး ယွင်ယန်ခရိုင်ရှိ မိစ္ဆာအားလုံး၏ အနာဂတ်နှင့် မည်သို့သက်ဆိုင်နေသနည်း ဆိုသည်ကို အလွန်သိချင်စွာဖြင့် ​​နားထောင်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ လဝက်က  ခေါင်းဆောင်ကွန်ဟာ ပင်လယ်ထဲမှာ မိစ္ဆာတစ်ကောင်နဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်။ အဲဒီမိစ္ဆာက ခြေသုံးချောင်း၊ မျက်လုံးသုံးလုံးနဲ့ ရေယက်နှစ်ခု ပါတယ် ၊ ထူးဆန်းတဲ့ ရုပ်ရည်ရှိပြီး ဉာဏ်ရည် မရှိဘူး။ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကွန်က သူ့ရဲ့ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း စုံစမ်းဖို့ အဲဒီမိစ္ဆာကို ယွင်ရန်ခရိုင်ကို ခေါ်လာခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>" ရှေးဟောင်းမှတ်တမ်းတွေကို စစ်ဆေးပြီးနောက်မှာ ဒီမိစ္ဆာဟာ... ဝိညာဉ်သွေးရဲ့သားတော် ဖြစ်နေတာကို ငါတို့ တွေ့ရှိခဲ့ရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်သွေးသားတော်လား"</p> <p> </p> <p>"ဉာဏ်ရည်မရှိတဲ့ ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p> မိစ္ဆာများသည် အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ရူးသွပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငါတို့ သူ့ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ရင် အနာဂတ်မှာ အစွမ်းထက်တဲ့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်တစ်ခု ရလာမယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဒါဟာ မိစ္ဆာဝိညာဉ်ပဲ ၊ ရှေးခေတ်ကာလမှာဆိုရင် ဒါဟာ မိစ္ဆာနန်းတော်တစ်ခုကိုတောင် တည်ထောင်နိုင်တဲ့ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာမှာ"</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွင် အဆင့်အတန်း ၆ ခုရှိပြီး ၄င်းတို့မှာ သွေးစွမ်းအင်မိစ္ဆာ ၊  ကျောက်စိမ်းသွေးမိစ္ဆာ ၊ မိစ္ဆာသူရဲကောင်း ၊ မိစ္ဆာဝိညာဉ် နှင့် မိစ္ဆာဘုရင်တို့ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဝိညာဉ်သွေးသားတော်သည် မိစ္ဆာဝိညာဉ်၏ သွေးမျိုးဆက်ကို သယ်ဆောင်ထားရုံသာမက မည်သည့် အဟန့်အတားမျှ မရှိဘဲ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အဆင့်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းနိုင်ပြီး မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်လာနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်သည် လူသားများ၏  သိုင်းဝိညာဉ်အဆင့်နှင့် နှိုင်းယှဉ်နိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>မသေမျိုးကျင့်စဉ်အရ ဆိုလျှင် ၎င်းသည်  စိတ်ဝိညာဥ်အဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာကြီး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံတစ်ခုကို ကျွမ်းထိုး မှောက်ခုံဖြစ်အောင် အလွယ်တကူလုပ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအားလုံးကို သွားရည်တမြားမြား ကျစေသည့်အချက်မှာ ထိုဝိညာဉ်သွေးသားတော်တွင် ဉာဏ်ရည်မရှိသဖြင့် ၎င်းကို သူတို့ အလိုရှိသလို ကြိုးကိုင်နိုင်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာများသည် မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်တော့မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် အတွေ့အကြုံရင့်ကျတ်သောအချို့မိစ္ဆာများက သတိကြီးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကွန်က ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို သူ့ဘာသာ တွေ့တာပဲ၊ သူက ဘာလို့ ငါတို့ကို ခွဲပေးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် ...ငါသာ ဝိညာဉ်သွေးသားတော်လို အဖိုးတန်တဲ့ ရတနာကို ရရင် အခြားမိစ္ဆာတွေကို လုံးဝ ခွဲပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အကြောင်းရင်းရှိရမယ်.."</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအချို့၏ ဝေဖန်စကားများကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲဟွမ်သည် မည်သည့် အမူအရာမျှ မပြဘဲ တည်ငြိမ်စွာ ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီဝိညာဉ်သွေးသားတော်က ထူးခြားတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေတာ။ ကြီးထွားဖို့အတွက် သူဟာ မင်းတို့ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေဆီက အာဟာရကို လိုအပ်တယ်။ ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်ကွန်နဲ့ ငါဟာ ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို အတူတူ ကျွေးမွေးဖို့ မင်းတို့ကို ဖိတ်ခေါ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာပါ။ သူ ကြီးထွားလာတာနဲ့အမျှ ငါတို့ရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ ရှိလာလိမ့်မယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟားဟား  ဟားဟား၊ သူ မိစ္ဆာဝိညာဉ်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာနဲ့ ယွင်ရန် ခရိုင်တင်မကဘူး၊ ဖုန်းလိုင် ပြည်နယ်နဲ့ ထျန်းကျွဲ  မင်းဆက်မှာပါ ငါတို့ကပဲ အမိန့်ပေးနိုင်တဲ့သူတွေ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်၏ စကားများမှာ အလွန် ဆွဲဆောင်မှုရှိသဖြင့် မိစ္ဆာအများစုကို မက်မောသွားစေသော်လည်း အချို့ကတော့  သတိရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကို ကျွေးပေမယ့် ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို ငါတို့ မထိန်းချုပ်နိုင်ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အသက်နှစ်ရာရှိ လူသားမိစ္ဆာကြီးက သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။အကြီးအကဲဟွမ်၏ အကြံအစည်က စိတ်လှုပ်ရှားစရာကောင်းသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် သံသယများ​ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>တကယ်လို့  ကွန်က ငါတို့ကို အလုပ်သမားတွေလိုပဲ သဘောထားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။</p> <p> </p> <p>ငါတို့ သွေးအဆီအနှစ်တွေ ပေးလိုက်ပေမဲ့  ဝိညာဉ်သွေးသားတော် ကြီးလာတဲ့အခါ  ငါတို့ကိုစကား နားမထောင်ရင်   အလကားပဲပေါ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စိတ်ချပါ၊ ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို ကျွေးတဲ့အခါ မင်းတို့အားလုံး သူနဲ့ နှလုံးသားဆက်နွှယ်ကတိသစ္စာကို လက်မှတ်ထိုးထားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်က တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် အတိအကျ ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ အာမခံစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မိစ္ဆာများ အလွန် စိတ်ဝင်စားသွားကြကုန်၏။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသားဆက်နွှယ်ခြင်း ကတိသစ္စာသည် ခိုင်မာသော ဆက်နွှယ်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေနိုင်သည်ဟု လူသိများသည်။ သူတို့၏ သွေးအဆီအနှစ်ဖြင့် ကျွေးမွေးခြင်းက ပို၍ ထိရောက်စေမည်ဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်သွေးသားတော်သည်လည်း သူတို့ကို ဆွေမျိုးသားချင်းကဲ့သို့ မြင်ကာ သူတို့ကို အကာအကွယ် ပေးပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်ကွန်က ဒီလောက်တောင် ရက်ရောတာလား"</p> <p> </p> <p>"ငါတော့ နည်းနည်း စိတ်ဝင်စားသွားပြီ"</p> <p> </p> <p>ခန်းမထဲရှိ မိစ္ဆာများတွင် ကန့်ကွက်သူ မရှိတော့ပါ။</p> <p> </p> <p>နှလုံးသားဆက်နွှယ်ခြင်း ကတိသစ္စာနှင့်ဆိုလျှင် သူတို့၏ ဘဝသည် တကယ်ပင် အဆင်ပြေသွားမည်မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလဲ"</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စိတ်အားထက်သန်မှုကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲဟွမ်က ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် တစ်ခန်းလုံးကို ဝေ့ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာများက ဘာမှမပြောဘဲ အလေးအနက် တွေးတောနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် တစ်ချိန်လုံး ငြိမ်နေခဲ့သော ကျိယွမ်က လက်ထောင်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော့်မှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိုး..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခါမှ အကြီးအကဲဟွမ်က ကျိယွမ်အားသတိထားမိသွားဟန်ဖြင့် သူ၏ စူးရှသော အကြည့်က ကျိယွမ်အပေါ်သို့ ကျရောက်လာ၏။ထိုအကြည့်က သူ့ကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်ရန် ကြိုးစားနေသည့်အလား ခြိမ်းခြောက်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် ကျိအာကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးသဖြင့် ကျိယွမ်ကို မည်သူမည်ဝါဟု မမှတ်မိပါ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ဒီက မိစ္ဆာတွေအတွက် အရမ်း မတရားဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်တယ်။ မကြာခဏ သွေးဖောက်ထုတ်နေရတာ က သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အတွက် ဘယ်လောက် ဆိုးလိုက်မလဲ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဘာအားဆေးမှလည်း မရှိဘူး။ သူတို့သွေးတွေကို အမြဲဖောက်နေတာက သူတို့အတွက် နာကျင်စရာပဲ၊ ကျွန်တော့်အတွက်လည်း နာကျင်ရပါတယ် ၊  ဒါတွေက အဖိုးတန်မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်တွေလေ ၊  အဲဒါတွေကို ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ဆီ ပေးလိုက်တာက တကယ့်ကို နှမြောစရာကြီး မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဒါဟာ တကယ့်ကို အလဟဿဖြစ်ပြီး ရင်နာစရာပေးဆပ်မှုပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏စကားကို ကြားသောအခါ  ကြက်ဖမိစ္ဆာ၏ မျက်နှာက ထူးဆန်းသွားပြီး ကျိယွမ်အား ကြည့်၏။</p> <p> </p> <p>အခြား မိစ္ဆာများကလည်း တစ်မျိုးကြီး ခံစားလိုက်ရသည်။ တစ်စုံတစ်ယောက်သော အကြောင်းပြချက်ကြောင့် သူတို့ အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်စမ်း၊ ဒီလူသားက ငါတို့ရဲ့ ကျန်းမာရေးကို စိတ်ပူပေးနေတာ။</p> <p> </p> <p>တကယ့်ကို လူကောင်းလေးပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟွန့်... ဝိညာဉ်သွေးသားတော်က ငါတို့အတွက် ဘယ်လောက် အရေးပါတယ်ဆိုတာ မင်း နားမလည်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်၏ အသံမှာ ပြတ်သားပြီး အာဏာပါနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျိယွမ်က တုန်လှုပ်ပုံမရပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒေါသမထွက်ပါနဲ့၊ အဲဒါ ခင်ဗျားကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး။ ခင်ဗျားရဲ့ သွေးတိုးနဲ့ သွေးချိုတွေ တက်လာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ၊  ကျွန်တော် ပြောတာတွေက အမှန်တရားတွေပါ၊ လိမ်ညာတာ လုံးဝ မပါပါဘူး။"</p> <p> </p> <p>" ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ စားခွင့်ပြုလိုက်ရင် ကျွန်တော့်မှာ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ် ရှိတယ်။ ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သွေးသားတော် အသစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီကျရင် ခင်ဗျားတို့ သွေးတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးရုံပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားတို့ အားလုံးကို နေ့တိုင်း ဆေးရုံခေါ်သွားပြီး ဂလူးကို့စ်သွင်းပေးမယ်။ အဲဒါက ခင်ဗျားတို့ကျနိးမာရေးအတွက် ပိုမကောင်းဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ဂလူးကို့စ်သွင်းခြင်းက သွေးကို ပြန်လည် ဖြည့်တင်းပေးနိုင်မလား မသေချာသော်လည်း ပညာမတတ်သော မိစ္ဆာအုပ်စုကို လှည့်စားရန်တော့ လုံလောက်မည်ဟု အပိုင်တွေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ငါ့ရဲ့ EQ က ကြာလေမြင့်လေပဲ ၊ လူတွေတောင်မခံနိုင်တာ ၊ ငတုံးမိစ္ဆာတွေဆို အသာလေးလှည့်စားနိုင်တာပေါ့။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ စကားများက  ခန်းမထဲရှိမိစ္ဆာများကို ဆွံ့အသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒါဆို... ဒီကောင်ကလည်း ငါတို့ သွေးတွေကို လိုချင်တာလား။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါတို့ကို လှောင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"မင်း... သေချင်နေတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲဟွမ်၏ အကြည့်များက အေးစက်သွားပြီး ပြင်းထန်သော လသတ်ဖြတ်လိုစိတ်အငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က လက်ကို အမြန်ဝေ့ယမ်းကာ  အကြီးအကဲအား နားချ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "နေပါဦး ..ဒေါသအရမ်းမထွက်ပါနဲ့၊ အဲဒါ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းဘူး။ သွေးတိုးလာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>" ကျွန်တော်က အမှန်အတိုင်းပြောနေတာပါ။ ဝိညာဉ်သွေးသားတော်ကို ကျွန်တော့်ကို စားခွင့်ပြုရုံပါပဲ။ ကျွန်တော့်မှာ ထူးခြားတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ရှိပြီး ဝိညာဉ်သွေးသားတော်အသစ် ဖြစ်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီကျရင် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သွေးတွေကို ကျွန်တော့်ဆီ ပေးလို့ရပြီ။"</p> <p> </p> <p>" ကျွန်တော်ကလည်း  ခင်ဗျားတို့ကို နေ့တိုင်း ဂလူးကို့စ် ပြန်သွင်းပေးမယ်၊ကုန်ချင်သဘောက်ကုန်ဗျာ ၊  တစ်ပုလင်းကို ဆယ်ယွမ်တော့ ပေးရမယ်ထင်တယ် ။ ဒါပေမဲ့ အားမနာပါနဲ့  နေတိုင်းလူစေ့သွင်းရပါစေ့မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save