Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ကျိယွမ်က ကြိုးစားသော်လည်း ကျင့်စဉ်ကပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုမရှိပေ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာရပ်ကြည့်နေတာလဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ လမင်းလေးတွေကို မြန်မြန်မြေမြှုပ်ပေးကြပါလို့"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်တို့လူနှစ်ယောက်က ကြောင်တောင်တောင်နှင့်ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ  ကျိယွမ်က ထိုနှစ်ယောက်သည်  အလုပ်မလုပ်ချင်၍ ခိုကပ်နေသည်ဟု ထင်သွားပြီး သတိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က မိစ္ဆာအလောင်းများကို တစ်လှည့် ကျိယွမ်ကိုတစ်လှည့်ကြာ့်ကာ ခက်ခဲစွာတံတွေး​မျိုချသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဒီ... မိစ္ဆာတွေကို... နင် သတ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်အားကြည့်သော သူမ၏ အကြည့်များက ပြောင်းလဲသွားလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်ထားသူကလည်း ကျိယွမ်ကို တုန်လှုပ်ချောက်ချားစွာဖြင့် ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေါ့။ အပါးမခိုနဲ့တော့၊ သူတို့ကို မြေမြှုပ်ပေးကြပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အနီးမှအလောင်းတစ်ခုကို ခြေဦးဖြင့် ဘေးသို့တွန်းဖယ်ရင် လောဆော်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် မြေပြင်ပေါ်ရှိ ရက်စက်စွာခုတ်ပိုင်းခံထားရသောအလောင်းများကို ကြည့်ကာ စကားလုံးဖြင့် ဖော်ပြ၍မရနိုင်လောက်အောင် တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူမ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က လူသစ်တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလား။</p> <p> </p> <p>သူက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာတစ်ခုလုံးကို အပြတ်ရှင်းနိုင်ခဲ့တာလဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမတစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဝတ်စုံနက်နှင့်အမျိုးသားက သူမကို စူးခနဲတစ်ချက်ကြည့်လိုက်သဖြင့် ဆက်မပြောရဲတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်သလို အလွန်ရက်စက်သော လူသတ်စက်တစ်လုံး ဖြစ်နေသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါတို့ကိုပါ သတ်သွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ကျိယွမ်၏ အမိန့်ကို နာခံပြီး  ပြန့်ကျဲနေသောမိစ္ဆာအလောင်းများကို မီးရှို့ကာ မြေမြှုပ်ပေးခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကတော့ ဘေးတွင် ရပ်နေရင်း ကျွမ်းကျင်သော တပ်မှူးတစ်ဦးကဲ့သို့ ညွှန်ကြားနေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ စောစောက အရူးက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသောအရူးကို တော်တော်လေး စိတ်ဝင်စားမိသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လည်း မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ခေါင်းခါပြရင်းမှ ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ချန်မိသားစုအကြောင်း စုံစမ်းနေတုန်း သူ့ကို တွေ့ခဲ့တာပါ။ သူက ချန်မိသားစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှုနဲ့ ပတ်သက်နေနိုင်တယ်လို့ သံသယရှိတာနဲ့ နောက်က လိုက်ခဲ့တာ၊  ဒါပေမဲ့ သူကခွန်အားအရမ်းကြီးမားတဲ့  ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေလို့ အရမ်းနီးနီးလည်း မလိုက်ရဲဘူး။ မဟုတ်ရင် တာဝန်မပြီးခင် ငါတို့ ဒီမှာ သေသွားရင် ခက်လိမ့်မယ်လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တာဝန်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟူး... အချိန်တွေ အများကြီး ကုန်သွားပေမဲ့ သဲလွန်စက အစအနတောင် မရသေးဘူး။ ဒီတာဝန်က ခက်လွန်းတယ်။ ငါ ဆက်မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ ခိုးချချင်သလိုတောင် ခံစားနေရတယ်"</p> <p> </p> <p>သူက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ညည်းတွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ တစ်နေ့ကုန် ကြိုးစားခဲ့သော်လည်း ဝိညာဉ်သွေးသားတော် အကြောင်းလောက်ကိုသာ သိခဲ့ရ၏။</p> <p> </p> <p>လော့မိသားစုနှင့် ချန်မိသားစု သတ်ဖြတ်ခံရမှုနှင့် ပတ်သက်၍မူ မည်သည့်သဲလွန်စမျှ မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဝန်ခံရလျှင် ဤစုံထောက်နှင့် ပုစ္ဆာဖြေဂိမ်းသည် သူနှင့် မကိုက်ညီပါ။</p> <p> </p> <p>ငါက ဓားနဲ့လိုက်ခုတ်တဲ့ဂိမ်းပဲ ဆော့တတ်တာ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည်  ယခုလိုခေါင်းစားရသောဂိမ်းထက် ခေါင်းဆောင်ကွန်တို့လို  နောက်ဆုံးဘောစ့်ကို အမှတ်အသား ပြထားသည့် တိုက်ခိုက်ရေးဂိမ်းများကိုသာ ပို၍ ကစားလိုက်ချင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို​ဂိမ်းမျိုးက ဘောစ့်ဆီသို့တည့်တည့်သွားပြီး ရိုက်နှက်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သဖြင့် သူ့အတွက် ပို၍ ရိုးရှင်းလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် တွေးရင်းမှ  ဂိမ်း၏တာဝန်ကို အောင်မြင်ရန် စိတ်ဓာတ်ကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ် ကျွန်တော်ဒီတာဝန်ကို အောင်အောင်မြင်မြင် မလုပ်နိုင်ရင် ဘာဖြစ်မလဲ"</p> <p> </p> <p>သူကအန်ချောင်အား  မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာဆုလာဘ်မှ ရမှာမဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟမ်..ဆုမရရုံတင်ပေါ့ ၊  ပြစ်ဒဏ်မရှိဘူးလား။ အဲဒါဆို ငါ တာဝန်ကို ပြီးအောင် လုပ်စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>နဂိုကမှ မလုပ်ချင်သော ကျိယွမ်က ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုပျင်းစရာကောင်းသောတာဝန်ကို မလုပ်ချင်လည်း ရသည်ဆိုလျှင် သူက  ခေါင်းဆောင်ကွန်ဆိုသူကို အနိုင်ယူရမည့်တာဝန်မျိုးအား သူ့ဘာသာ တာဝန်အသစ် သတ်မှတ်နိုင်လောက်၏။</p> <p> </p> <p>ဒါဆို ငါက သူ့အိမ်သွားပြီး ဓားနဲ့ထုတ်ပိုင်းလိုက်ရုံနဲ့ ဂိမ်းကပြီးပြီပေါ့ ၊ မမိုက်ဘူးလား ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့  တစ်ယောက်ယောက်က တာဝန်ကို မပြီးမြောက်ဘူးဆိုရင် လက်တွေ့ကမ္ဘာကို ပြန်သွားလို့ မရဘူး။ ဒီတာဝန်လောကထဲမှာ ပိတ်မိနေမှာ ၊ ဒီနေရာမှာ အချိန်အကြာကြီး နေမိရင် ငါတို့ရဲ့ သွေးစွမ်းအင်တွေ ညစ်ညမ်းလာပြီး နောက်ဆုံးမှာ... ရူးသွပ်ပြီး သေသွားလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင် ကျိယွမ်ဘာတွေးနေသည်ကို သဘောပေါက်သလို ရှင်းပြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ခါက သူမ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်တစ်ဦးသည်  ပညာရှင်တစ်ဦးကို ချစ်မိသွားပြီး ဤလောကမှ မပြန်ချင်တော့ဘဲ သူနှင့်အတူ ထာဝရ နေထိုင်ချင်နေ၏။။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ထိုလုပ်ဖော်ကိုင်ဖက်သည် တာဝန်တွင် တက်ကြွစွာ မပါဝင်တော့ဘဲ ချစ်သူနှင့်အတူနေရန်သာ စိတ်ကူးနေခဲ့သည်။</p> <p>။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ရူးသွပ်သွားပြီး သနားစဖွယ်သေဆုံးသွားရှာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖြစ်ရပ်သည် အန်ချောင်အတွက် မမေ့နိုင်စရာ အမှတ်ရစရာတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ဘယ်လိုမျိုး အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ သတ်မှတ်ချက်လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> ကျိယွမ်၏ မျက်နှာချောချောက စူပုတ်သွားလေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တာဝန်ကို ရှောင်လွှဲရန် သူ၏အစီအစဉ်မှာ စတောင် မစရ​သေးခင်ကပင် ပျက်စီးသွားခဲ့ပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>"အဲဒါဆို အခု  ခင်ဗျားတို့မှာ သဲလွန်စအသစ်လေးဘာလေးများ ရှိသေးလား"</p> <p> </p> <p> နောက်ဆုံးတွင် ကျိယွမ်သည် စိတ်ပျက်လက်ပျက်နှင့် တာဝန်အား ပြန်ယူလိုက်ရတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"မရှိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရူးကတော့ တစ်ခုခု သိကောင်းသိနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p> အန်ချောင်က သူမ၏အယူအဆအရ ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ ထိုအရူးကို တွေ့စဉ်က ချန်မိသားစုအိမ်ရှေ့တွင် ခါးသီးစွာ ငိုကြွေးနေခဲ့သဖြင့်  သူက တစ်ခုခုကို သိထားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပြဿနာမှာ ထိုအရူးသည် လူကသာရူးနေသော်လည်း သိုင်းပညာက ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်  ဖြစ်သဖြင့် ခွန်အားအလွန်ကြီးမားလှသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့မှာ စုံစမ်းချင်သော်လည်း  အနားသို့ပင် သွားမသီရဲပါ။</p> <p> </p> <p>မဟုတ်ပါက တာဝန်မပြီးဆုံးမီ သေဆုံးသွားရမည်ကို စိုးရိမ်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ခေတ္တမျှစဥ်းစားနေပြီးမှ တစ်မျိုးထပ်မေးသည်။</p> <p> </p> <p> "ယွင်ယန်ခရိုင်မှာ သတင်းအချက်အလက် အများဆုံးရှိတာ ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>"ရေသတ္တဝါ မိစ္ဆာတွေရဲ့ ခေါင်းဆောင် ကွန်ပဲ"</p> <p> </p> <p> အန်းချောင်က ထိုသို့ဖြေလိုက်သော်လည်း သူမ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများပေါ်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကွန်ဟူခေါ်သော ကွန်လောင်တသည် ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်မိစ္ဆာကြီး တစ်ကောင်ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုတာဝန်ကို ယူထားသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးဌာနမှ အဖွဲ့ဝင်လေးဦးလုံး ပေါင်းလျှင်ပင် ကွန်လောင်တကို ရင်ဆိုင်ပြီး အသက်ရှင်ရန် ခက်ခဲလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ရေသတ္တဝါ မိစ္ဆာများနှင့် ပတ်သက်သည့် သဲလွန်စများကို တွေ့လျှင်ပင် ကွန်လောင်တထံ တိုက်ရိုက်မသွားရဲဘဲ အခြားဘက်မှသာ ကွေ့ပတ်ပြီးစုံစမ်းနေကြရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲဒီ ကွန်လောင်တက ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကတော့ မထူးဆန်းသလိုမေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာစုဝေးပွဲတွင် အကြီးအကဲဟွမ်အား မေးခဲ့သော်လည်း ထိုအဘိုးကြီးက အူကြောင်ကြားစကားများပြောကာ အဖြေကိုမပေးခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချက်က သူ့ကို တော်တော်လေး စိတ်မကောင်း ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့လည်း မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  သူမက တစ်ခုခုကို သတိရသွားဟန်ဖြင့် သတိပေး၏။</p> <p> </p> <p>  "ကွန်လောင်တက ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် မိစ္ဆာကြီး။ နင် သတိထားရမယ်။ အဲဒီမိစ္ဆာက လူသားတွေကို အမုန်းဆုံးလို့ ကြားဖူးတယ်။ သူ့နယ်မြေထဲ တစ်ယောက်ယောက် ဝင်သွားရင် အရှင်လတ်လတ် ဝါးမြိုခံရတယ်ဆိုပဲ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ အံသြသွားသလို မျက်ခုံးများက မြင့်တက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိုး... ဒီလောက် ယုတ်မာတဲ့ မိစ္ဆာဆိုရင် သူက ဂိမ်းထဲက ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ဘော့စ်ဖြစ်နိုင်လောက်တယ် ။ လော့မိသားစုနဲ့ ချန်မိသားစု သတ်ဖြတ်မှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ ကွန်လောင်တ ရှိနေတာ သေချာသလောက်ပဲ  "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ စုံထောက်စွမ်းရည်က ထိုမျှထက်မြတ်လေ၏။ သူက ထင်ရာမြင်ရာကို အတည်အပေါက်ကောက်ချက်ချကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် အန်ချောင်ခမျာမှာတော့ ပြောစရာစကားများ ပျေက်ဆုံးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တရားခံရှာရတာက ဘယ်တုန်းက အဲဒီလောက်လွယ်သွားတာလဲ ။</p> <p> </p> <p>ဝတ်စုံနက်နှင့်အမျိုးသားက အနေရခက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဝင်ပြောလေ၏။</p> <p> </p> <p> "တကယ်လို့ သူသာဆိုရင်တော့ ဒါက ခက်ခဲလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>အမှန်တော့ သူ၏စိတ်ထဲတွင် "ဒါမျိုးကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး မပြောနဲ့ ၊  အထောက်အထား သက်သေမရှိဘဲနဲ့ အန္တရာယ်ကြီးတဲ့မိစ္ဆာကို ရန်သွားစမလို့လား" ဟု ပြောချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နှမြောစရာပဲ၊ ဒီမှာ အင်တာနက် မရှိဘူး။ ရှိရင် သူ့အကြောင်း ဆောင်းပါးရှည်ကြီး တစ်ပုဒ်လောက် ရေးလိုက်ရမှာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်  သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>၄င်းကို လျှော့မတွက်သင့်ပေ ။ ဆောင်းပါးရှည်ကြီးတစ်ပုဒ်၏ စွမ်းအားက  ကြီးမားလှ၏။</p> <p> </p> <p>သူ အလင်းနန်းတော်ကို ဖျက်ဆီးစဉ်က ထိုဆောင်းပါးသည် အရေးကြီးသော ကဏ္ဍမှ ပါဝင်ခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကဲ...ကျွန်တော်  ဂိမ်းသွားကစားတော့မယ်။ နောက်မှ တွေ့ကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျိယွမ်၏ ပုံရိပ်သည် ခြံဝင်းထဲမှ ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်ကတော့  စွန့်ပစ်ခြံဝင်းကြီးအား အနည်းငယ်တွေဝေနေဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ယွင်ယန်ခရိုင်တွင် အဓိက အင်အားစု သုံးခု ရှိပြီး  မြွေပါမိစ္ဆာများ၊ မြွေမိစ္ဆာများနှင့် ရေသတ္တဝါ မိစ္ဆာများ ဖြစ်သသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု မြွေပါမိစ္ဆာများကတော့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် အပြတ်ရှင်းခြင်း ခံလိုက်ရ​ပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ရေနေမိစ္ဆာ ကွန်လောင်တမှာမူ ပျောက်ချက်သား ကောင်းနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ယခုအကြိမ်၌  ကျိယွမ်သည် ရှာရခက်သောကွန်လောင်တအစား  မြွေမိစ္ဆာများကို ရှာဖွေရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ထိုမြွေများသည် လည်း  အစားထိုး မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းများ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့က အတွေ့အကြုံရမှတ်များ မပေးနိုင်သော်လည်း သွေးအဆီအနှစ်ကိုတော့ ပေးနိုင်ပါလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးဝတ်စုံနက်နှင့် အမျိုးသားက သက်ပြင်း အရှည်ကြီး ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူက လူသစ်လေးပဲလေ။ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလောက် သန်မာနေရတာလဲ။ အနည်းဆုံးတော့ သူက မဟာသွေးစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကိုများ ရောက်နေများ လား"</p> <p> </p> <p>"သူက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်နေတာထင်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လောကတွင် သိုင်းပညာ ပါရမီရှင်များ အမှန်တကယ် ရှိကောင်းရှိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့အဖွဲ့တွင် အသန်မာဆုံးမှာ ချန်ဖန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ချန်ဖန်၏ အထက်တွင် ကျိယွမ်ကဲ့သို့ ထူးချွန်သောပါရမီရှင်များစွာ ရှိနေသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုပင်ကြည့်ပါ  တာဝန်ပင် မပြီးသေးဘဲ သူက မဟာသွေးစွမ်းအင်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒုက္ခပါပဲ၊ သူ့ကို 'ကောင်းကင်တုန်ဟည်းကျင့်စဥ်' မပေးလိုက်သင့်ဘူး။ အဲဒီကျင့်စဉ်က မပြည့်စုံဘူးလေ။ သူ ကျောက်စိမ်းသွေးနယ်ပယ်ကို ရောက်ချင်ရင် အခြားကျင့်စဉ်တစ်ခုကို ပြောင်းကျင့်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>...........</p> <p> </p> <p>သုံးနာရီ ကြာပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများဖြင့် ရဲရဲတောက်နေပြန်လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> စိတ္တဇ လူသတ်သမားတစ်ဦးနှင့်ပင် ဆင်တူနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူက အဝတ်အစားများပေါ်မှ သွေးများကို ခါလိုက်ပြီးနောက် ကျေနပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"မိုးတောင် လင်းနေပြီလား။ ဒီတစ်ခေါက် ရလဒ်တွေကလည်း... မဆိုးပါဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြွေပါမိစ္ဆာများကို ရှင်းလင်းပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် တစ်ညလုံး ခရီးနှင်ကာ မြွေမိစ္ဆာများ၏ အခြေစိုက်စခန်းသို့ သွားခဲ့၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အလွန် သန်မာချင်လွန်းနေပြီဖြစ်သောကြောင့်  မြွေပါမိစ္ဆာများက သူ့ကို မတင်းတိမ်စေနိုင်တော့ဘဲ အစားထိုးလမင်းအသစ်များကို ရှာဖွေရန် လိုအပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် မြွေမိစ္ဆာများသည်လည်း သူ၏လက်ချက်ဖြင့် မျိုးပြုတ်မတတ် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> ယခုအခါ သူ့တွင် မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်အစက်ပေါင်း နှစ်ရာကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ကျန်နေသော အစက်ငါးဆယ်နှင့် ပေါင်းလျှင် စုစုပေါင်း နှစ်ရာ့ခြောက်ဆယ် ရခဲ့လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလောက် မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်တွေနဲ့ဆိုရင် ငါ ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ကို တက်လှမ်းဖို့ လုံလောက်မှာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အမြန်ဆုံးသန်မာလာချင်နေ၏ ။ မဟုတ်ပါက စိတ်မချသလို မလုံမခြုံခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် ဂိမ်းထဲတွင်ခွန်အားတိုးတက်လာခြင်းက ကျိယွမ်ကို  ကန်းလန်လောကမှာပါ အောင်မြင်မှုကို ပေးနိုင်သဖြင့် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်နေခြင်းလည်းဖြစ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ခါတွင် မူလမျိုးစေ့ကြောင့် ဤလောကတွင် သူရရှိသမျှ ခွန်အားအားလုံးသည် ကန်းလန်လောကရှိ သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ထင်ဟပ်သွားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူကရနိုင်သမျှခွန်အားမှန်သမျှကို တိုးတက်ချင်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စနစ်..အမှတ်ပေါင်းထည့်မယ်... အဆင့်တက်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်  သူ့တွင်စနစ်မရှိသဖြင့်မည်သည်တုန့်ပြန်မှုမှ မရှိခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p> ကျိယွမ်က ထုံးစံအတိုင်း သူ့ဘာသာ နောက်ခံစကားပြောလုပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခြွေတာတတ်တဲ့  သင်ဟာ မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ် သုံးစက်ကို အသုံးပြုပြီး ကျောက်စိမ်းသွေးနယ်ပယ်ကို တက်လှမ်းဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သင့်ရဲ့ 'ကောင်းကင်တုန်ဟည်းကျင့်စဉ်' က မရဘူးလို့ ငြင်းဆိုလိုက်တယ်၊ ကျင့်စဉ်က  မပြည့်စုံသေးတဲ့အတွက် မလုံလောက်ပါ "</p> <p> </p> <p>"သင်သည် အံကြိတ်ပြီး မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ် ၅၀ ကို သုံးကာ  'ကောင်းကင်တုန်ဟည်းကျင့်စဉ်' ကို ထပ်မံ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ သင့်ရဲ့ အထူးမျက်လုံးတွေရဲ့ အကူအညီနဲ့တောင်  မအောင်မြင်ခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"သင် နောက်တစ်ခါ ထပ်အံကြိတ်လိုက်တယ်၊ နောက်ထပ် မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ် ၅၀ ကို ထပ်သုံးလိုက်တယ်။ နောက်ဆုံးမှာတော့ မင်း အသိဥာဏ်ပွင့်သွားပြီး 'ကောင်းကင်တုန်ဟည်းကျင့်စဉ်' ကို ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်အထိ ဆင်ခြင်နိုင်ခဲ့ပြီ။ အသိဥာဏ်ပွင့်လာတဲ့ အချိန်မှာပဲ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကလည်း ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ကို ချိုးဖျက် တက်လှမ်းသွားနိုင်ခဲ့ပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ မျက်လုံးများက လက်ခနဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခွန်အားများက  သိသိသာသာ တိုးလာသည်ကိုလည်း  ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသည် အကြီးအကဲဟွမ်သာမကက မြွေမိစ္ဆာများကိုပါ တပြိုင်နက်တည်း ထပ်မံတွေ့ဆုံပါက သတို့သမီးလေးနှင့် ပေါင်းစပ်ရန် မလိုဘဲ အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့... အဲဒီအရူးနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ရင် ငါက နည်းနည်း အားနည်းနေသေးပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ခွန်အားတိုးလာသော်လည်း သူ့တွင် သိုင်းစွမ်းရည်များ မရှိသေးပါ။</p> <p>ထို့ကြောင့် တိုက်ခိုက်ရပြီဆိုလျှင် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်ကိုသာ လုံးဝအားကိုးနေရ၏။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကို မျက်စိဖြင့်မြင်ခဲ့ရပြီးနောက်  ကျိယွမ်သည်  ဂိမ်းထဲမှ ဇာတ်ကောင်များကို လျှော့မတွက်ရဲတော့ပါ။ဂိမ်းက ပျင်းစရာကောင်းသော်လည်း NPC များက တော်တော်ကျွမ်းနေကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ သိုင်းပညာတစ်ခုခု အမြန်ဆုံးသင်ယူဖို့ လိုနေပြီ ၊  မဟုတ်ရင် အားနည်းချက် ဖြစ်နေလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီမှာက... အကုန်လုံးက ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာတွေချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် အနည်းငယ် ခေါင်းစားသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာများသည် ကံမကောင်းဟု ယူဆကြသဖြင့် သူလည်း မသင်ယူချင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် လောလောဆယ်၌ ကျင့်စရာသိုင်းမရှိဖြစ်နေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နေဦး၊ ငါ့ရဲ့ ပင်ကိုယ်သိုင်းပညာရှိသေးတယ်လေ... အဲဒါကလည်း သိုင်းအသစ် ဖြစ်လောက်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်နှင့် ပြောခဲ့သောစကားများကို သူ ပြန်လည်သတိရမိလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်တွေ့ကမ္ဘာမှ  သိုင်းပညာများသည်သိုင်းပညာအသစ်များ ဖြစ်ကြသည်ဟု ဆို၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ငါ့မှာလည်း သိုင်းပညာတစ်ခု ရှိတယ်လေ ။အဲဒါက  အဆင့်နည်းနည်း နိမ့်နေပေ​မဲ့ မရှိတာနဲ့စာရင် အသုံးဝင်တာပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏ ပေါက်ကွဲငှက်လက်သီးသည် အမှန်တကယ်ပင် အခြေခံဆန်လွန်းလှ၏။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကျောက်စိမ်းသွေးအဆငိ့စွမ်းရည် မဟုတ်ရုံသာမက ထိုအောက်နိမ့်သော သွေးစွမ်းအင်အဆင့် စွမ်းရည်ပင် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ထားတော့ ..ဘာပဲပြောပြော အခြားနည်းမရှိဘူး ။  ငါ့ရဲ့မျှော်လင့်ခြင်းလမင်းတွေရဲ့ လတ်ဆတ်တဲ့ သွေးတွေကို သုံးပြီး  ဒီငှက်မုန်းတီးရေးစွမ်းရည်ကို မြှင့်တင်ပေးမယ်"</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ကျန်နေသော မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်များနှင့် 'ကောင်းကင်တုန်ဟည်းကျင့်စဉ်' ကို ဆက်လက် ဆင်ခြင်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့သဖြင့် အခြားကျင့်စဉ်များ ရရှိရန် လိုအပ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်  လက်ရှိတွင် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကတော့ တစ်ဆို့သွားခဲ့လေပြီ ။ကျင့်စဥ်အသစ်ရမှသာ ရှေ့ဆက်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့်  သူ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကိုသာ မြှင့်တင်ရုံရှိတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဂိမ်းထဲတွင် ကျန်ရှိနေသော ဘော့စ်ကြီးများမှာ ကွန်လောင်တနှင့် ဝိညာဉ်သွေးသားတော်တို့ ဖြစ်န်ုင်၏။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် သူ၏ ခွန်အားကို မြန်မြန် မြှင့်တင်ရန် လိုအပ်နေသဖြင့် အချိန်မဆိုင်းတော့ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အမှတ် ပေါင်းမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က နောက်တစ်ကြိမ် သူ့ဘာသာ နောက်ခံစကားပြော ပြုလုပ်လိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူသည် မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ် အမြောက်အမြားကို အသုံးပြုပြီး သူ၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူ၏ ပင်ကိုယ်သိုင်းပညာဖြစ်သော  ပေါက်ကွဲငှက်လက်သီး' သည် ခမ်းနားစွာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဘာလချာစွမ်းရည်မှသည်  'ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်  ပေါက်ကွဲငှက်လက်သီး' အဖြစ်သို့ အဆင့်မြင့်တက် သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလက်သီးက အသံလောက်ကို မြန်တာပဲ ၊ ငှက်တွေအတွက်ဆိုရင် ပိုပြီးတော့တောင် အသက်အန္တရာယ်ရှိစေတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် အနည်းငယ် စိတ်ချသွားသော်လည်း လုံလောက်သေးသည်ဟုတော့  မခံစားရသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟူး... စနစ်မရှိတော့  စနစ်အစားစကားတွေ အများကြီး ပြောရတာ လည်ချောင်းတွေ ခြောက်လှပြီ။ ငါ့အတွက် နောက်ခံစကားပြောပေးမဲ့ စနစ်တစ်ခု ဘယ်တော့ရမလဲ မသိဘူး ။ အဲဒါမှ မဟုတ်ရင် ငါ့ရဲ့ အတွေးတွေကို အပြင်ကို အလိုအလျောက် ပြောပေးမဲ့ စက်တစ်ခုလောက် ငါ့ကိုယ်မှာ တပ်ဆင်ထားချင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် စိတ်ကူးယဉ်နေမိသည်။ ကန်းလန်တွင် ထိုအရာက မဖြစ်နိုင်သော်လည်း ကုံရှင်းဂြိုဟ်ပေါ်တွင်မူ  အမှန်တကယ် ဖြစ်လာနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>လူတို့၏ အတွေးများကို အသံထွက်ပြောပေးနိုင်သည့် အီလက်ထရောနစ် ပစ္စည်းများပင်ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဇာတ်ညွှန်းရေးဆရာတစ်ဦးသည် ဇာတ်ညွှန်းများ မြန်မြန်ရေးနိုင်ရန် ထိုအရာကို အသုံးပြုခဲ့ဖူးသည်ဟု သူသတင်းထဲ၌ ကြည့်လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိမ်ပြန်ပြီး အိပ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် အနည်းငယ် မိုးလင်းစပြုနေသော ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့ကုန် ကြိုးစားခဲ့ရသဖြင့် ကောင်းကောင်း အိပ်စက်ရန် အချိန်တန်လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>.........</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ကလေးတစ်ဦး၏ ဆူညံသံကြောင့် အိပ်ယာမှ နိုးလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ နိုးလာသောအခါ နေမှာ အတော်ပင် မြင့်နေပြီဖြစ်ကာ  အချိန်ကို ခန့်မှန်းကြည့်လျှင် မွန်းလွဲ သုံးနာရီခန့် ရှိနေလောက်ပြီဟု ထင်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မနက်စောစောစီးစီး ဘာလို့ တံခါးလာခေါက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>အပြင်ဘက်မှ ကောင်လေးကို ကြည့်ကာ  ကျိယွမ်က အလိုမကျသောအသံဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထီပေါက်ပြီး ငွေ ဆယ်ထရီလီယံ ရရှိကာ ကုံရှင်းဂြိုဟ်ကို ဝယ်ယူပြီး ဘဝ၏ အောင်နိုင်သူ ဖြစ်လာသည့် လှပသောအိပ်မက်ကို သူမက်နေခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဝူယွင်ခန်းမသို့ သွားပြီး  သူအားနှိပ်ကွပ်ခဲ့သူများကို ကုံရှင်းဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးက သူ့အပိုင်ဖြစ်ကြောင်း ပြောရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင်  နှိုးခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ အနည်းငယ် စိတ်တိုသွားလေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် သဘောထားကြီးပြီး အာဃာတ မထားတတ်သူ ဖြစ်သဖြင့်</p> <p>အလိုက်မသိ လာအော်နေသော ကလေးကို  ဓားဖြင့်မခုတ်ခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားက... ကျိအာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်လေး၏မျက်နှာမှာ ညှိုးနွမ်းနေပြီး အာဟာရချို့တဲ့နေပုံရလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဆိုပါတော့ ...ဘာဖြစ်လို့လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ဖုံးကွယ်ထားသော ဂိမ်းဇာတ်လမ်းတစ်ခု ပွင့်လာပြီလားဟု တွေးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အိပ်စက်ခြင်းကလည်း  ဖုံးကွယ်ထားသော ဂိမ်းဇာတ်လမ်းများကို ပွင့်စေနိုင်မည်ဟု သူ ထင်မထားမိခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>နောက်ကို များများအိပ်ပေးသင့်လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှောင်မေက ခင်ဗျားကို သွားရှာခိုင်းလိုက်တာပါ"</p> <p> </p> <p>ကောင်လေးက ပျာပျာသလဲ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မနေ့ညတုန်းက  ရှောင်မေ ကျွန်တော်တို့ရွာကို ရောက်လာပြီး  ကျွန်တော်တို့အိမ်မှာ တည်းတယ်။ ဒါပေမဲ့ သန်းခေါင်ယံရောက်တော့  ဘေးရွာက လူတွေက သူမကို လာခေါ်သွားကြတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဪ... တစ်ယောက်ယောက်က သူမကို သဘောကျလို့နေမှာပေါ့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပင်လယ်နတ်ဘုရားက သူ့ကို သဘောကျတာလေ။ ဟိုင်ရှီရွာက လူတွေက သူ့ကို ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ လက်ထပ်ပေးချင်နေကြတာ"</p> <p> </p> <p>ကောင်လေးက စိုးရိမ်တကြီး ရှင်းပြ၏။</p> <p> </p> <p>သူသိထားသလောက်ဆိုလျှင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားနှင့် လက်ထပ်ရခြင်းမှာ ကောင်းသောကိစ္စ မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှီရွာသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်ကြပြီး  မိန်းကလေးငယ်များကို ဖမ်းဆီးကာ မင်္ဂလာဝတ်စုံနီများ ဝတ်ဆင်ပေး၍ ပင်လယ်နတ်ဘုရားထံ ယဇ်ပူဇော်လေ့ ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းဖြင့် ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ငါးများများရစေရန်နှင့် ပင်လယ်ငြိမ်သက်စေရန် ကောင်းချီးပေးမည်ဟု သူတို့ယုံကြည်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားပြီး ချီးကျုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှောင်မေက အသားမည်းပေမဲ့ တကယ်ကိုအိမ်ထောင်ကျလွယ်တဲ့ အမျိုးသမီးပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ ဤဂိမ်းထဲရောက်သည်မှာ မကြာသေးသော်လည်း ရှောင်မေသည် ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လက်ထပ်ရန် ပြင်နေရပြီ မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p>မည်သူမျှ သူမကို မမီနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဂိမ်း၏ သတ်မှတ်ချက်မှာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလှသည်။  ဟာသဇာတ်ကောင်တစ်ချို့ကို ထည့်သွင်းထားလေ့ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ အမြင်တွင် ရှောင်မေသည် ထိုသို့သော ဟာသဇာတ်ကောင် တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ..ပင်လယ်နတ်ဘုရားက... မိစ္ဆာလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူ စိတ်ဝင်စားသည့် အချက်ကိုသာ မေးမြန်းလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူသည် မိစ္ဆာသွေးအဆီအနှစ်များကို မဟားဒယားလိုအပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရေမျိုးနွယ်မိစ္ဆာကြီး ကွန်လောင်တမှအပ အခြားသော မိစ္ဆာအများစုကို သူ သတ်ဖြတ်ပြီး စုဆောင်းခဲ့သော်လည်း လိုအပ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ကွန်လောင်တ၏တည်နေရာကို မသိရသေး၍ စိတ်ညစ်နေချန်မှာ  ပင်လယ်နတ်ဘုရားဆိုသော ကယ်တင်ရှင်တစ်ပါးက ဆိုက်ဆိုက်မြိုက်မြိုက်ကြီး  ပေါ်လာပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ရုတ်တရက် စိတ်အားထက်သန်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါ့ကို အဲဒီကို ခေါ်သွားပါ။ ငါ အဲဒီ ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ သွားပြီး အကျိုးအကြောင်း ပြောရမယ်။ ရှောင်မေကို လက်မထပ်ဘဲ ငါ့ကိုပဲ လက်ထပ်ဖို့ ပြောရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဗျာ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်လေးမှာ   ကျိယွမ်ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်ရင်း ကြောင်အမ်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>......</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>နာရီအနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ကျိယွမ်သည် ထိုကောင်လေးနှင့် သူ၏အစ်ကိုဖြစ်သူတို့၏ လမ်းပြမှုဖြင့် ဟိုင်ရှီရွာသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်လေးက ရှေ့ရှိ ရွာကို ညွှန်ပြကာ ကြောက်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>  "ရှေ့ကဟာ  ဟိုင်ရှိီရွာပဲ။ ကျွန်တော်တို့ အထဲကို မဝင်ရဲဘူး"</p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှိီရွာသားများမှာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို ကိုးကွယ်လာကြကတည်းက သူတို့၏ နာမည်မှာ အလွန်ဆိုးဝါးလာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ငါးများများရကာ ငွေများများ ရှာနိုင်ခဲ့သလို အရာရှိများနှင့်လည်း ပူးပေါင်းထားကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါးဖမ်းမကောင်းသည့် အခါတိုင်း သူတို့သည် ပင်လယ်နတ်ဘုရားနှင့် လက်ထပ်ပွဲ ပြုလုပ်ကာ လာဘ်ခေါ်တတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအတွက်  လက်ထပ်ရန် မိန်းကလေးများကို သူတို့ ဘယ်က ရှာကြသနည်း။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာထဲတွင် မိန်းကလေး မလုံလောက်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူတို့သည် အခြားရွာများကို ပစ်မှတ်ထားလာကြခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကောင်လေး၏ရွာဖြစ်သော မုခရွာသည် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ ဟိုင်ရှိရွာနှင့် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့ဖူး၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဟိုင်ရှိရွာတွင် အရာရှိများ၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိသဖြင့် မုခရွာက ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကောင်လေးသည် ဟိုင်ရှိရွာကို အလွန် ကြောက်ရွံ့နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လမ်းမကြီးက ဒီလောက် ကျယ်တာတောင် ဖြတ်သွားဖြတ်လာ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး။ ဟိုင်ရှိီရွာက... တကယ်ပဲ နာမည်ဆိုးနဲ့ ကျော်ကြားတာပဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ​ ရွာလမ်းမကြီးကို ကြည့်ကာ  မှတ်ချက်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ယွင်ယန်ခရိုင်သို့ သွားရန် ဟိုင်ရှိီရွာကို ဖြတ်သွားရသည့် လမ်းမကြီးကို အသုံးပြုရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤနေရာသို့ လာရာလမ်းတွင်  ကျိယွမ်သည် လှည်းများနှင့် ကုန်သည်များကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း  ဟိုင်ရှိီရွာ အနီးတွင်မူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုကုန်သည်များသည် ဟိုင်ရှိီရွာကို ဖြတ်သန်းသွားမည့်အစား လမ်းလွှဲမှ သွားရန် ဆုံးဖြတ်ထားကြသည်မှာ သိသာလှသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ရွာထိပ်သို့ ချဉ်းကပ်သွားသောအခါ ရန်လိုသောမျက်နှာထားနှင့် အမျိုးသားနှစ်ဦးက သူ့ကို သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ တားမြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းက ဘယ်သူလဲ။ ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချီယွမ်က ဖော်ရွေစွာ ပြုံးပြလိုက်ပြီး မိတ်ဆတ်စကားပြော​လိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "ငါက  ကျိယွမ် ပါ၊ အခု လက်ထပ်တော့မလို့။ ဒါ ငါ့ရဲ့ ပထမဆုံး... အာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒုတိယအကြိမ်မြောက် လက်ထပ်ပွဲပဲ။ အတွေ့အကြုံ မရှိလို့။ ဒီက ပင်လယ်နတ်ဘုရား လက်ထပ်ပွဲ လုပ်နေတယ်လို့ ကြားလို့ လာကြည့်ပြီး အတွေ့အကြုံ ယူမလို့ပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူနှစ်ယောက်က သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လာကြည့်သည်က ထားပါတော့ ၊ အတွေ့အကြုံယူမည်ဆိုသည်မှာကတော့...။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုနှင့် သနားမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် ပိုမို တက်ကြွစွာဖြင့် ဖိတ်ခေါ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>"လာကြည့်တာဆိုရင်တော့ အထဲကို ကြွပါဦး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save