Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၁</h2> <h2 style="text-align: center;">ခြေရာခံခွေး၏ တွေ့ရှိမှု</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကတော့ ရွာသားနှစ်ဦး၏ မျက်လုံးထဲမှ  လှောင်ပြောင်ရိပ်ကို လျစ်လျူရှုထားပြီး သူပြောချင်ရာကိုသာ ဆက်ပြော၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"လမ်းပြပေးပါဦး။ ခမ်းနားတဲ့ မင်္ဂလာပွဲတစ်ခု ဘယ်လိုကျင်းပရမလဲဆိုတာ ငါလေ့လာဖို့ လိုတယ်"</p> <p> </p> <p>ရွာသားနှစ်ယောက်ထဲမှ အသားညိုညိုနှင့်လူသည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ  ကျိယွမ်အား မြို့နယ်ထဲမှ လူမိုက်သူဌေးတစ်ဦးအဖြစ်သာ မှတ်ယူလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါတို့ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ မင်္ဂလာပွဲထက် ဘယ်သူ့ပွဲက ပိုခမ်းနားအောင်လုပ်နိုင်မှာလဲ။ ငါတို့ပင်လယ်နတ်ဘုရားက အမြင့်မြတ်ဆုံး နတ်ဘုရားပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ကြီးမြတ်မှုအကြောင်းပြောရင်း  ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် ရင်ကော့လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက မိန်းမဘယ်နှစ်ယောက် ယူပြီးပြီလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ မေးခွန်းကြောင့် အသားညိုညိုနှင့်လူက သူ့အား စူးစမ်းသလိုကြည့်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါက လေ့လာဖို့ လာတာပါ"</p> <p> </p> <p>"အင်း..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါလည်း အတိအကျ မမှတ်မိတော့ဘူး။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ဒီမှာရှိနေတာ သုံးနှစ်ရှိပြီ၊ နှစ်လတစ်ကြိမ် မိန်းမပျိုတစ်ယောက် ယူတယ်။ မကြာသေးခင်က ဘာဖြစ်လို့လဲတော့ မသိဘူး၊ ပြီးခဲ့တဲ့လကပဲ သတို့သမီးတစ်ယောက် ယူထားပြီးတာကို ဒီလမှာ နောက်တစ်ယောက် ထပ်ယူပြန်ပြီ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူသည် ဤကိစ္စအတွက် အနည်းငယ်တော့ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်နေပုံရသည် ။ သူသည် အသက်သုံးဆယ် ရှိနေပြီဖြစ်သော်လည်း ဇနီးသည် မရှိသေးပေ ။ ပြည့်တန်ဆာရုံမှ သူ၏ ရည်စားဟောင်းပင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားနှင့် လက်ထပ်ရန် လှည့်စားခြင်း ခံခဲ့ရ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရင်နာစရာပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သုံးနှစ်ပေါ့လေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် အနည်းငယ် စဥ်းစားသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> "ပင်လယ်နတ်ဘုရားက မြို့နယ်ထဲက ရေနေမိစ္ဆာတွေနဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။ ဘယ်သူက ပိုသန်မာလဲ မသိဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြို့နယ်၏ မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်မှာ ရေသတ္တဝါ ခွန်လောင်တဖြစ်သည် ။ ယခုရွာမှာတော့  ပင်လယ်နတ်ဘုရားဆိုသူက မင်းမူနေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်ဦးမှာ တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဆက်စပ်နေနိုင်သည် ။</p> <p> </p> <p>"ရေနေသတ္တဝါခေါင်းဆောင်လား "</p> <p> </p> <p>အသားညိုညိုနှင့်လူသည် ရင်ဘတ်ကို ထပ်မံ မို့လိုက်ပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>"လွန်ခဲ့တဲ့ ခြောက်လက မြို့နယ်ထဲက ခွန်လောင်တဟာ ငါတို့ ဟိုင်ရှီရွာကို လာပြီး ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို တွေ့ခွင့်တောင်းခဲ့ဖူးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာက  ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အဆင့်အတန်းမှာ ခွန်လောင်တထက် မနိမ့်ကျကြောင်း၊ သာလွန်ကောင်း သာလွန်နိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နားလည်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာသား၏စကားအရဆိုလျှင် ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည်လည်း အနိမ့်ဆုံး ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ရမည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင် ယွင်ယန်မြို့နယ်ရှိ မိစ္ဆာများအားလုံး စခန်းသုံးခုတွင် စုဝေးနေကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုစခန်းများအနက် နှစ်ခုကို အကြီးအကဲဟွမ်နှင့် မြွေမိစ္ဆာတို့က ဦးဆောင်ပြီး မိစ္ဆာအမျိုးမျိုးကို စုဝေးရန် ခေါ်ယူထားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းသည်မှာ ထိုစခန်းများ၏ တည်နေရာများမှာ  ကျိယွမ်၏ မျက်စိအောက်တွင်  ပေါ်ပေါက်သွားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုမိစ္ဆာများအားလုံးကို ကျိယွမ်က သတ်ပစ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခွန်လောင်တနေထိုင်သည့် စခန်းတစ်ခုတည်းသာ  ကျိယွမ်အတွက် ပဟေဋိဖြစ်နေပြီး လုံးဝရှာမတွေ့သေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သဘာဝကျကျဖြစ်ပျက်မည်ဆိုလျှင်  ယွင်ယန်မြို့နယ်ရှိ ထင်ရှားသောမိစ္ဆာတိုင်းသည် စခန်းသုံးခုအနက် တစ်ခုခုသို့ ဦးတည်သွားရမည်မှာ သေချာပေါက်ပင် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသော ပင်လယ်နတ်ဘုရားကဲ့သို့ မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏အဆင့်အတန်းက  ခွန်လောင်တနှင့်အတူရှိနေပြီး ဝိညာဥ်သွေးသားတော်နှင့် ပတ်သက်သည့် ကိစ္စရပ်များကို ဆွေးနွေးရန် အဆင့်မှီ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆွေးလည်း ဆွေးနွေးနေသင့်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် တစ်ကိုယ်တော် ဆက်လက် လှုပ်ရှားနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤနေရာတွင် သတို့သမီးများကို ယူနေဆဲပင်ရှိသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချက်က  စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းလှသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်တာက... ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ရဲရင့်သောခန့်မှန်းချက်တစ်ခုကို ချကြည့်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခွန်လောင်တ က ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ ဇနီးများလား။</p> <p> </p> <p>ခွန်လောင်တက ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို အသိမပေးဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အတွက် ပင်လယ်နတ်ဘုရားက သဝန်တိုပြီး ဒေါသထွက်ပြီး သတို့သမီးနှစ်ယောက်ကို လက်ထပ်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်ခြင်းဖြစ်နေမလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာက ယုတ္တိရှိပြီး အခြား သမိုင်းမှတ်တမ်း အလွဲများထက် ပိုမို ခိုင်လုံပုံရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ဟိုင်ရှီရွာ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ကြည့်လိုက်ရင်းမှ သူ၏ စိတ်ဝင်စားမှုများ  ပို၍တိုးပွားလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>အသားညိုညိုနှင့်လူနောက်မှနေ၍ ကျိယွမ်သည် ဟိုင်ရှီရွာထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟိုင်ရှီရွာတွင် အဝတ်ကြမ်းများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ရင်ဘတ်ဗလာနှင့် လူငယ်အများစု နေထိုင်ကြသည်ကို တွေ့ရပြီး   အမျိုးသမီးငယ်များကတော့  တော်တော်ရှားပါးပုံရသည် ။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရားက နှစ်လကို မိန်းမ တစ်ယောက်ယူနေသဖြင့်  ဟိုင်ရှီရွာထဲ၌ အပျိုလေးများရှားပါသည်မှာ မဆန်းတော့ပါ။</p> <p> </p> <p>ရွာထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ပြင်းထန်သော ငါးညှီနံ့ကို သူ ချက်ချင်းရလိုက်သည် ။ သက်ကယ်မိုးထားသော အိမ်ခေါင်မိုးနိမ့်နိမ့်များပေါ်တွင် ငါးခြောက်လှန်းထားသည့် ခြင်းတောင်းများ ရှိနေပြီး အချို့ အိမ်စွန်းများတွင် ငါးခြောက်များကို တွဲလောင်း ဆွဲထားပြီး အ​ခြောက်ခံထားကြ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းများ၏ ထောင့်ချိုးများတွင် မိုးရေကြောင့် နံရံခြေရင်းသို့ ရောက်သွားဟန်ရှိသော မင်္ဂလာစက္ကူအနီအစုတ်များကို တွေ့ရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤတံငါရွာလေးတွင် အသက်ရှူကျပ်ဖွယ် ကောင်းသော်လည်း ပွဲလမ်းသဘင် အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်မှာ ထင်ရှား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အနီးအနားမှ အငြင်းပွားသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က ရုံးတော်က ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ ငါတို့ ဟိုင်ရှီရွာမှာတော့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက နံပါတ်တစ်ပဲ၊ ရုံးတော်က ဒုတိယပဲ ။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို တွေ့ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟွန်း... ဥပဒေဆိုတာ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ။ ဥပဒေဆိုတာ မင်းတို့ ရုံးတော်ကလူတွေ ငါတို့လည်ပင်းကိုညှစ်ဖို့ သုံးတဲ့ ကြိုးတစ်ချောင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>"မြို့နယ်ဝန်က ငါတို့ ဗိုက်ဝအောင် လုပ်ပေးနိုင်လို့လား။ ဧကရာဇ်က ငါတို့ ငါးဖမ်းတဲ့အခါ ဘေးကင်းအောင် စောင့်ရှောက်နိုင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ မလုပ်နိုင်ဘူးလေ၊  ပင်လယ်နတ်ဘုရားကသာ အကြီးမြတ်ဆုံးပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးသည် သူ၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ရဲမက်အချို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း မုတ်ဆိတ်မွေးများ တလှုပ်လှုပ် ပြောဆိုနေခြင်းဖြစ်၏။ သူက  အာဏာပိုင်များ ရှေ့တွင်ပင် ဝန်လေးခြင်း မရှိဘဲ စိတ်ထဲရှိသလို ဒဲ့ပြောဆိုနေတော့သည် ။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်အတွင်း ဟိုင်ရှီရွာသည် ပိုမို အင်အားကြီးလာခဲ့ပြီး  ရွာတွင် လူငယ်ထောင်ချီနှင့် လှေကြီးလှေငယ် ရာချီ ရှိ၏ ။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ဟိုင်ရှီရွာသည် အိမ်နီးချင်းရွာများကို နှိမ်နင်းရန် အစိုးရ၏ အကူအညီ လိုအပ်ခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ ဟိုင်ရှီရွာသည် အစိုးရကို အလေးမထားတော့ပေ ။</p> <p> </p> <p>ခန့်မှန်းရလျှင် ဤရွာမှတံငါသည်များသည် ပင်လယ်ဓားပြများပင် ဖြစ်နေနိုင်လောက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့ပြင် ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ကျောထောက်နောက်ခံ ရှိနေသဖြင့် သူတို့သည် မည်သူ့ကိုမျှ မကြောက်ကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးကို ပွေ့ချီထားသော အန်ချောင်သည် ရွာလူကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ လက်ထပ်ရတဲ့ ဒီမိန်းကလေးတွေက ဘယ်လောက်တောင် အပြစ်မဲ့လိုက်သလဲ"</p> <p> </p> <p>သူမသည် ခေတ်သစ်လူ့အဖွဲ့အစည်းမှ လာသူဖြစ်သဖြင့် ထိုကဲ့သို့သော ဖြစ်ရပ်များကို ကြုံဖူးသော်လည်း လက်ခံရန် သို့မဟုတ် ခွင့်လွှတ်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးအဘ်ုးကြီးက အန်ချောင်အား အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "မိန်းကလေးနည်းနည်းပါးပါးကို တစ်နှစ်စာရိတ်သိမ်းမှုနဲ့ လဲလှယ်တာက ကောင်းတဲ့ အရောင်းအဝယ်ပဲ။"</p> <p> </p> <p>"လူတွေဆိုတာ နောက်ဆုံးတော့ အစိုးရအတွက် ကျွန်ခံရတာ ဒါမှမဟုတ် ပင်လယ်နတ်ဘုရားအတွက် အစေခံရမှာပဲလေ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်မို့လို့ အစေခံရမဲ့အတူတူ ငါတို့အတွက် အကျိုးရှိမယ့် လမ်းကို ဘာလို့ မရွေးချယ်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးအတွက်မူ လူဆိုသည်မှာ အရင်းအမြစ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>အရင်းအမြစ်ဆိုသည်မှာ ကုန်သွယ်ရန်နှင့် လဲလှယ်ရန်အတွက်သာ မဟုတ်ပါလား ။လောကတွင် မည်သည့်အရာမှ အလကားမရပေ။လိုချင်လျှင် ပေးရ၏။ ကိုယ်ပေးသည်နှင့် ထိုက်တန်စွာပြန်ရဖို့တော့ လိုအပ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အခြားရွာသားများသည်လည်း အန်ချောင်နှင့် သူမ၏ ဘေးရှိ ရဲမက်များကို မလိုတမာ ကြည့်နေကြပြီး ရွာလူကြီး၏ စကားကို ထောက်ခံလိုက်ကြသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အတိတ်တုန်းကဆိုလျှင်  သူတို့သည် မိုးလင်းမှမိုးချုပ်အထိ ပင်ပန်းဆင်းရဲစွာ ငါးဖမ်းခဲ့ကြရပြီး သူတို့ဖမ်းမိသမျှ၏ ၇၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်ကို နန်းတော်နှင့် အစိုးရထံ ပေးဆောင်ခဲ့ရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်  အကျင့်ပျက်ခြစားသော အရာရှိများ၏ နှိပ်စက်မှုကိုလည်း ခံခဲ့ရသေး၏ ။</p> <p> </p> <p>အရာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ထားသူများကိုမြင်တိုင်း ဘယ်သူလာလာ  ဦးညွှတ်နေရခြင်းမှာလည်း ထုံးစံတစ်ခုလို ဖြစ်ခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်က ဘဝမှာ မျှော်လင့်ချက် မရှိခဲ့ပေ ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအခါ သူတို့သည် ကောင်းကောင်းစား၊ ကောင်းကောင်းသောက်နေရပြီး ရဲမက်များကိုပင် လက်ညှိုးငေါ့ငေါ့ ပြောဝံ့နေလေပြီ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင် အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည် ။ အဓိကမှာ ရွာလူကြီး၏ စကားများက အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ယုတ္တိရှိနေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့် ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တကယ်လို့ ရှင်သာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ အတင်းအကျပ် လက်ထပ်ခိုင်းခံရတဲ့ မိန်းကလေးတွေထဲက တစ်ယောက်ဆိုရင် ရှင် လိုလိုလားလား ရှိပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးသည် အန်ချောင်အား အထင်သေးစွာ ကြည့်ပြီး ချက်ချင်းပြန်ဖြေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မိန်းကလေး... မင်းက ကောင်းတဲ့ နောက်ခံက လာတာဖြစ်ရမယ်၊ အဲ့ဒါကြောင့် ဒီအရွယ်အထိ ဒီလိုမိုက်မဲတဲ့ မေးခွန်းမျိုး မေးနေတာ။"</p> <p> </p> <p>"ပင်လယ်နတ်ဘုရားနဲ့ လက်ထပ်မှာက သူတို့လေ၊ ငါမှ မဟုတ်တာ။"</p> <p> </p> <p>"တကယ်လို့ ငါသာဆိုရင်တော့ ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါ မလိုလားဘူး။ ဒါပေမဲ့... ဒါက ငါ မဟုတ်ဘူးလေ။"</p> <p> </p> <p>"မင်းလို မေးကြေးဆိုရင် ....ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ကို သွားမေးကြည့်ပါလား၊ သူကော နေ့တိုင်း ရွှံ့နွံတွေထဲမှာ တောင်သူလုပ်ပြီး အစိုးရကို အခွန်တွေအများကြီး ပေးဆောင်ချင်ပါ့မလားလို့"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ ဓားကိုပင် ဆွဲထုတ်ချင်သွားသည် ။ သို့သော် သူမဘေးရှိ အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူက သူမကို တားဆီးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်းတို့က တကယ်ပဲ အခမ်းအနားကို တက်ရောက်ချင်တယ်ဆိုရင်တော့ ကြိုဆိုပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာရှာချင်တယ်ဆိုရင်တော့... "</p> <p> </p> <p>"ဟဲဟဲ... ဟိုင်ရှီရွာကနေ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားဖို့ မမျှော်လင့်နဲ့။"</p> <p> </p> <p>"ဟိုင်ရှီရွာမှာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ဧကရာဇ်ပဲ၊ ငါ အဘိုးကြီးကတော့ အိမ်ရှေ့စံမင်းသားပဲ"</p> <p> </p> <p>အသက် ခုနစ်ဆယ်နီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော ရွာလူကြီးသည် အလွန်ရဲရင့်ပြတ်သားသော လေသံဖြင့် သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အံ့အားသင့်နေပုံရသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဆန်းကြယ်ချက် ..ဒီလောကမှာ အသက်ခုနစ်ဆယ်အရွယ် အိမ်ရှေ့စံတောင်ရှိတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဘုရင်ကြီးအရင် အိမ်ရှေ့စံက နတ်ရွာစံနေရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ထိုနေရာသို့  လျှောက်လာပြီး ရွာလူကြီးအဘိုးအိုအား အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိမ်ရှေ့စံအဖြစ် နှစ်ပေါင်းများစွာ နေလာခဲ့တာ ကျေနပ်ရဲ့လား။"</p> <p> </p> <p>"ရုပ်ရှင်တွေထဲကလို ဧကရာဇ် သေမှာကို တိတ်တဆိတ် မျှော်လင့်နေပုံရတယ်။"</p> <p> </p> <p>"အော်... ခင်ဗျားဘေးက ဒီလူငယ်တွေကတော့  ခင်ဗျားတိတ်တဆိတ် လေ့ကျင့်ပေးထားတဲ့ လျှို့ဝှက်အစောင့်တပ်တွေ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည်ထိုသို့ပြောရင်းမှ  ရွာလူကြီးအား စိုက်ကြည့်လိုက်ရင်းမှ သူ၏ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဘုရားရေ... ဒီနေရာမှာ သွေးဆာနေတဲ့ အငွေ့အသက်တွေ ပြည့်နှက်နေတာကို ငါ မြင်နေရတယ်၊ ဒါဟာ တိုက်ပွဲဖြစ်တော့မယ့် နိမိတ်ပဲ၊ ဧကရာဇ်ကြယ်လည်း မှိန်နေပြီ။"</p> <p> </p> <p>"ဒါဟာ အိမ်ရှေ့စံဖြစ်တဲ့ မင်းက မတရားဘူးလို့ ခံစားရပြီး ဒီလျှို့ဝှက်အစောင့်တပ်တွေကို ဝှက်ထားတာ မဟုတ်လား၊ ဒီနေ့ မင်္ဂလာပွဲမှာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို လုပ်ကြံဖို့ စီစဥ်နေပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အိမ်ရှေ့စံက အသက် ၇၀ ကျော်ပြီဆိုတော့ မစောင့်န်ုင်တော့ဘူးထင်တယ် "</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် စက်သေနတ်ပစ်သကဲ့သို့ စကားများကို အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြောချင်တိုင်း ပြောတော့သည် ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ချဲ့ကားထားသော သရုပ်ဆောင်မှုကြောင့် မူလကတည်းက အဆင်မပြေဖြစ်နေသောအခြေအနေမှာ ချက်ချင်းလိုလို ပို၍တင်းမာသွား၏ ။</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီး၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ လည်း အမျိုးမျိုးပြောင်းလဲသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်း...မင်း  မဟုတ်တာတွေ "</p> <p> </p> <p>"ငါ မလုပ်ဘူး။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ မပြောနဲ့။ ငါက ပင်လယ်နတ်ဘုရားအပေါ် အသက်လောက်သစ္စာရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူ၏စကားကို နားမထောင်ပါ ၊ သူထင်ရာများကိုသာ ဆက်ပြောနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်း... မနေ့က ငါ အိပ်မက်မက်တာ မဆန်းတော့ဘူး။ အိပ်မက်ထဲမှာ မြွေဖြူကြီးတစ်ကောင်က  လူစကား ပြောနေတယ်။ သူက 'ဟိုင်ရှီ ထွန်းကားပြီး ရွာလူကြီးကလည်း ဘုရင်ဖြစ်လိမ့်မယ်' တဲ့။"</p> <p> </p> <p>"အစကတော့ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ငါ နားမလည်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါ သိပြီ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရွာလူကြီး... ခင်ဗျားက တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့သူပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဒီအချိန်ထိ တိတ်တိတ်လေး ကြံစည်နေခဲ့တာကိုး၊ ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးဘေးရှိ လူငယ်များသည် ဗီဇအရထင်၏။  ရွာလူကြီးနှင့် ဝေးရာသို့ မသိမသာ ခွာလိုက်ကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးခမျာ ခေါင်းများပင် ကြီးလာသလို ခံစားရ၏ ။</p> <p> </p> <p>ရိုးရိုးသားသား ပြောရလျှင် ကျိယွမ်၏ စကားများကို ကြားရသောအခါ သူသည် စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး လူများကို စုစည်းကာ တကယ်ပင် ဘုရင်လုပ်ရန် စဥ်းစားမိသွားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မကြာမီ သူ သတိပြန်ဝင်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>သူ့မှာ သားမရှိပေ ။ အကယ်၍ သူ ဘုရင်ဖြစ်လာလျှင် မည်သူက ထီးနန်းဆက်ခံမည်နည်း ။</p> <p> </p> <p>ဒါက အခြားသူတစ်ယောက်ကို အကျိုးပြုရုံသာ မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p>ဤသို့ တွေးမိသောအခါ သူသည် ကျိယွမ်အား စိုက်ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီလို မုသားစကားတွေ လိုက်ပြောနေတဲ့ မင်းက ဘယ်သူလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါကတော့ လောကအားလုံးက သွေးစုဆောင်းသူပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ လက်မနှင့်ပြန်ထိုးပြကာ  တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ပြန်ဖြေသည် ။</p> <p> </p> <p>သူ ဤနေရာသို့ လာရခြင်းမှာ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ သွေးကို ရယူရန် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးမှာ အံ့အားသင့်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> သူသည်  ကျိယွမ်၏ စကားများကို အဓိပ္ပါယ်မဖော်နိုင်ပေ ။ သူ၏ ဦးနှောက်မှာလည်း ထူပူနေဆဲ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းက အရူးပဲ ဖြစ်ရမယ်"</p> <p> </p> <p>သူက  တည့်တိုးဝေဖန်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အန်ချောင်သည် ကျိယွမ်အား ရယ်မောရင်း နှုတ်ဆက်လေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုကျိ၊ ရှင် ဘာလို့ ဒီကို ရောက်လာတာလဲ"</p> <p> </p> <p>သူမသည် ကျိယွမ်အား လူသစ်လေး ၊ မောင်ချောလေးဟု ခေါ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ယခုအခါ အစ်ကိုကျိဟု ခေါ်နေပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်မှာ  သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အင်း... မိန်းမတွေဆိုတာ....."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ငါငယ်ကတည်းက လက်ထပ်ဖို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ သတို့သမီးက ဒီနေ့ လက်ထပ်တော့မယ်လေ။ အဲ့ဒါကြောင့် သူ့မင်္ဂလာဆောင် တက်ဖို့ လာတာပါ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ..."</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီး၏  ကျိယွမ်အပေါ် ကြည့်သည့် အကြည့်မှာလည်း ပို၍ရန်လိုလာခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>အောက်မှာ ဖမ်းထားတဲ့ မိန်းကလေးက ဒီအရူးရဲ့ သတို့သမီး ဖြစ်နေတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည်  ကျိယွမ်အား ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "ဒီနေ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားတဲ့ ဘယ်သူမဆို ဒီရွာကနေ အသက်ရှင်လျက် ထွက်မသွားရစေရဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုလာလူများသည် အစိုးရဘက်မှ ဖြစ်သဖြင့် သူသည် အရမ်းကာရောတော့ မတိုက်ခိုက်ဝံ့သေးပေ ။သူတို့အား နည်းနည်းပါးပါး ဟောက်စားလုပ်ကာ ထိန်းထားရုံသာ တတ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ထို့သို့ ခြိမ်းခြောက်ပြီးနောက် ရွာလူကြီးသည် ရွာသားများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားလေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ရွာလူကြီး ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ နောက်မှလှမ်းအော်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အထင်မလွဲပါနဲ့။ ငါနဲ့ ငါ့သတို့သမီးက ကိစ္စပြတ်သွားတာ ကြာပါပြီ။ ငါ သတို့သမီး ခိုးမယ်ဆိုရင်တောင် သူ့ကို မခိုးပါဘူး။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကမှ... ငါ့ရဲ့  အချစ်ဦးပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ရွာလူကြီးနှင့် သူ၏ လူများမှာ ထိုစကားကို မကြားတော့ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အန်ချောင်ကတော့  ရွာလူကြီး ပြောသည်မှာ မှန်နိုင်သည်ဟု ယူဆရမလိုဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရူးသွပ်နေပုံရ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုကျိ၊ မနေ့က အရူးကို မှတ်မိလား။ ငါတို့ သူ့နောက်ကို လိုက်လာတာ။ ငါတို့ရဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က အခု ဒီမှာ ပုန်းနေတယ်၊ ငါတို့ နှစ်ယောက်ကတော့ သဲလွန်စရှိမလားလို့ ဟိုင်ရှီရွာကို ပေါ်ပေါ်တင်တင်လာစုံစမ်းတာပါ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က သူတို့ ရောက်နေရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှင်းပြသည် ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ခေါင်းညိတ်ကာ အသိပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> "မင်းတို့ လုပ်ချင်တာ လုပ်ပါ။ ငါ့ရဲ့ သတို့သမီးခိုးမယ့် ကိစ္စကိုပဲ လာမနှောင့်ယှက်နဲ့"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုကျိ၊ ဒီပင်လယ်နတ်ဘုရားက... ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ဖြစ်ပုံရတယ်။ တကယ်လို့ ရှင်က သူ့မိန်းမကို ခိုးမယ်ဆိုရင် သူ သဘောကျမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"သူ့မိန်းမကို ခိုးမယ်လို့ ဘယ်သူပြောလဲ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါသည်။</p> <p> </p> <p> "စိတ်မပူပါနဲ့၊ ငါ့အတိုင်းအတာ ငါ သိပါတယ်။ အရင်ဆုံး အခမ်းအနားကို တက်ကြတာပေါ့။ မင်္ဂလာဆောင်တွေ ဘယ်လိုလုပ်လဲဆိုတာကိုလည်း ငါ လေ့လာချင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> ပထမဆုံးအကြိမ် လက်ထပ်တုန်းက သူသည် အိပ်ပျော်နေခဲ့သဖြင့် ဘာမှ မမှတ်မိပေ ။ သူသည် တစ်ဝက်တစ်ပျက် နိုးကြားနေရင်းနှင့် မင်္ဂလာခန်းဆောင်ထဲသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်ကိုသာ မှတ်မိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအကြိမ်တွင်မူ သူသည် သေချာ ကြည့်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည် ။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စကားမရှိ ဖြစ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>သူမက "အစ်ကို၊ တာဝန်က ပိုအရေးကြီးတယ်လေ" ဟု ပြောချင်နေ</p> <p>သော်လည်း  ကျိယွမ်၏ ခန့်မှန်းရခက်သော အစွမ်းနှင့် အမူအကျင့်များကို သတိရလိုက်သဖြင့် သူမကိုယ်သူမ အသေမခံချင်သောကြောင့် ဘာမှ မပြောတော့ပေ ။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ခဏတွင် သူတို့ သုံးဦးနှင့် ခွေးတစ်ကောင်သည် ရွာထဲတွင် လှည့်လည်သွားလာကြသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မောင်းသံ ဗုံသံများကြားတွင် ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ မင်္ဂလာပွဲသည်လည်း  တရားဝင် စတင်နေလေပြီ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှည်လျားသော စီတန်းလှည့်လည်မှုနှင့်အတူ အလှဆင်ထားသောဝေါယာဥ်ကို ထမ်းလာကြပြီး မောင်းသံဗုံသံများက တစ်လမ်းလုံး ညံစီနေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း စိတ်မကောင်းသော်လည်း မှတ်ချက်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "တခြားအရာတွေ ထားပါဦး၊ ဒီလို ရှေးဟောင်း မင်္ဂလာပွဲတွေက တကယ် စိတ်ဝင်စားဖို့တော့ ကောင်းတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p> ရှည်လျားခမ်းနားသော ပြင်ဆင်မှုကြီးများ၊ မြင်းကြီးများ သို့မဟုတ် ဒေါင်းဦးရစ်များ မရှိသော်လည်း ရှေးဟောင်းအငွေ့အသက်ကတော့ အသက်ဝင်နေဆဲ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကတော့ စိတ်ပျက်ဟန်ဖြင့် ခေါင်းခါ၏ ။</p> <p> </p> <p> "ငါ့ရဲ့ တူရိယာဝိုင်းလောက် မခမ်းနားပါဘူး၊ ငါ့ရဲ့ နာရေးအဖွဲ့လောက်တောင် အားရစရာမရှိဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် မျက်တောင်ပုတ်ခတ်ပုတ်ခတ်လုပ်ကာ ကျိယွမ်အားကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "ဘယ်က တူရိယာဝိုင်းလဲ။ နာရေးအဖွဲ့လား ။ ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် အဓိပ္ပာယ်မရှိတာတွေ ပြောနေပြန်ပြီဟု သူမ သံသယဝင်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သူတို့က... ငါ့နှလုံးသားထဲမှာ ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်၏ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးအမူအရာမှာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>ဖန်ထုန်လောကမှ ရွာသားများအားလုံးသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဥ်အစိတ်အပိုင်း များ ဖြစ်သွားကြပြီး သူ၏ ကိုယ်ပိုင်အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်လာကြ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်ထိ သူတို့ကို သူ မနှိုးနိုင်သေးပေ ။</p> <p> </p> <p>အတိတ်ကို တွေးမိသောအခါ သူသည် မင်းသမီး ဝူချီကို  သတိရမိသွား၏ ။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်ကတော့  ကျိယွမ်နှင့် စကားပြော၍ မရနိုင်တော့ဟု ခံစားရသဖြင့် တိတ်ဆိတ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မင်္ဂလာပွဲစီတန်းလှည့်လည်မှုသည် ပင်လယ်ကမ်းစပ် သဲသောင်ပြင်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>ရွာသား ရှစ်ဦးသည် ဝေါယာဥ်ကို ထမ်းလာကြပြီး မျက်နှာများတွင် ပျော်ရွှင်မှုများပြည့်နှက်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးသည် စင်မြင့်တစ်ခုပေါ်တွင် ရပ်နေပြီး အမွှေးတိုင်များ ထွန်းညှိကာ ပင်လယ်ကို ပူဇော်နေလေသည် ။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလွန်ကြည်ညိုဟန်ဖြင့် ဦးညွှတ်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကြီးမြတ်တဲ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၊ အစွမ်းထက်တဲ့ ပင်လယ်နတ်ဘုရား၊ ကျေးဇူးပြုပြီး ဟိုင်ရှီရွာကို ရိတ်သိမ်းမှု ကောင်းမွန်ပြီး ငြိမ်းချမ်းစေဖို့ ဆုတောင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီး၏ စကားအပြီးတွင် ရွာသားများအားလုံးသည် ပင်လယ်ဘက်သို့ မျက်နှာမူကာ အလွန် ကြည်ညိုစွာဖြင့် ဝပ်တွား အလေးပြုလိုက်ကြသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြည့်ရှုသူများနှင့် ဝေါယာဥ်ထမ်းလာသည့် ရွာသားများသာ မတ်တတ်ရပ်နေကြ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဝေါယာဥ်ထမ်းလာသည့် လူများသည် သဲသောင်ပြင်ပေါ်သို့ လျှောက်လှမ်းကာ ပင်လယ်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်ချောင်မှာ  စိတ်မကောင်းသလို မျက်နှာညှိုးသွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>အပြစ်မဲ့သော ဝိညာဥ်တစ်ခု ထပ်မံ ဒုက္ခရောက်တော့မည် မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမ၏ဘေးတွင်ရပ်နေသော ချီယွမ်ကလည်း စိတ်ဝင်တစား ရှိလာပြီး ဝေခွဲမရဟန်ဖြင့် မေးခွန်းထုတ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခမ်းအနားမှူးက သူတို့ လိုလိုလားလား ရှိမရှိကို ဘာလို့ မမေးတာလဲ။ သူ မမေးရင် ငါက သတို့သမီးကို ဘယ်လို ခိုးရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူကြည့်ဖူးသော ရုပ်ရှင်တွေထဲမှာ အမြဲတမ်း အဲ့ဒီလိုပဲ မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p>အခမ်းအနားမှူးက သူတို့အား နှစ်ဦးသဘောတူ ကြည်ဖြူခြင်း ရှိမရှိ မေးလိုက်စဥ် ကင်မရာက သတို့သမီး သို့မဟုတ် သတို့သားဆီ အာရုံရောက်သွားသောအချိန်မှာ သတို့သမီးခိုးသောကိစ္စက ဖြစ်ပွားသွားတတ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုအချိန်မှာ သတို့သမီးအားခိုးရန် အကောင်းဆုံးအချိန်ဟု ထင်သည် ။ မဟုတ်လျှင် တီဗွီများမှာ ထိုသို့ ပြသမည် မဟုတ်ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် အမြဲတမ်း စည်းကမ်းလိုက်နာသူ ဖြစ်ပြီး အရာရာကို စာအုပ်ကြီးအတိုင်း လုပ်ဆောင်ပြီး ဥပဒေကို မည်သည့်အခါမျှ မချိုးဖောက်တတ်ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တီဗွီမှာ ပြတယ်ဆိုကတည်းက  တရားမဝင်တာ မဖြစ်နိုင်ပေ ။ အကယ်၍ တရားမဝင်ဘူးဆိုလျှင် ထိုအရာမျိုး ပြသခွင့် ရမည် မဟုတ်ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီမှာတော့ အခမ်းအနားမှူး ရှိမယ်လို့ မထင်ဘူး"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ကျိယွမ်ကို စကား သိပ်မပြောချင်တော့ပါ ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ.. အခမ်းအနားမှူး မရှိဘူးလား။ ဒါဆို ငါ သတို့သမီးကို ဘယ်လို ခိုးရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>ချီယွမ် အခက်တွေ့သွားလေသည် ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုနေရာတွင် ကြောင်စီစီဖြင့် ရပ်နေပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ ပြည့်နှက်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အန်ချောင်၏ အကြည့်သည် ပင်လယ်ဆီသို့ ရောက်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ထဲမှ ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးတစ်ခု ရုတ်တရက် တက်လာသည်ကို သူမ မြင်လိုက်ရပြီး ထိုလှိုင်းလုံးမှာ အထပ်မြင့် အဆောက်အအုံတစ်ခုကဲ့သို့ မီတာပေါင်းများစွာ မြင့်မားလေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လှိုင်းသံမှာလည်း  နားကွဲမတတ် ပြင်းထန်ပြီး ရွာသားများသည် ပိုမို၍ ဝပ်တွားလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကြောင့် စိတ်ရူးပေါက်ဖူးသည့် ရွာလူကြီး၏ အတွေးများအားလုံးသည် လည်း  ဤသဘာဝတရား၏ စွမ်းအားကြီးရှေ့တွင် အစမကျန်အောင် ပျောက်ကွယ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>အိမ်ရှေ့စံဘဝပဲ ကောင်းတယ် ၊ အသက်ကြီးမှ အသေဆိုးနဲ့မသေချင်ဘူး။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရင်း တည်ငြိမ်သော မျက်နှာဖြင့် မှတ်ချက်ချ၏။</p> <p> </p> <p> "မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်း  ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ပဲ။ ဒီလို လှိုင်းလုံးကို ငါတောင် မခုခံနိုင်ဘူး။ သနားစရာ မိန်းကလေး... သူတော့ သေပြီပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရားက  ကိုယ်ထင်မပြသေးသော်လည်း သတို့သမီးကို ကြိုဆိုပုံမှာပင် အံ့အားသင့်ဖွယ် ကောင်းလှသည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ကျိယွမ်ကမူ တည်ငြိမ်နေဆဲပင် ။</p> <p> </p> <p>"ဒီလောက်လေးကတော့ သာမန်ပါပဲ။ အထူးပြုလုပ်ချက်တွေက သိပ်မကောင်းလှဘူး"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတို့သည်  ကျိယွမ်၏ စကားကို အလိုအလျောက်  မကြားချင်ဟန် ဆောင်လိုက်ကြသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ကျိယွမ်သည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းသို့ အာရုံစိုက်ကာ မျက်ခုံးများ တွန့်ချိုးသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏အမြင်အာရုံကို မြှင့်တင်ရန်အတွက် ချီစွမ်းအားအဆင့်ရှိ နည်းစနစ်တစ်ခုကို အသုံးပြုလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။  သူ၏ အမြင်အာရုံမှာ ပိုမို ကောင်းမွန်လာပြီး ဝေးဝေးကို မြင်နိုင်စွမ်း ရှိလာ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပင်လယ်တွင်ရှိနေသော ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ပုံသဏ္ဌာန်အစစ်အမှန်ကို သူ ရှာမတွေ့ပါ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ခြေရာခံခွေးသည် ခေါင်းမော့ကာ လေထဲတွင် ရုတ်တရက် အနံ့ခံလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်း... ဒီအနံ့က... အရမ်း ရင်းနှီးနေတယ်၊ ရေသတ္တဝါမျိုးနွယ်စုနဲ့ တော်တော် ဆင်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ အတိအကျကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးသည်  ကျိယွမ်အား ထိတ်လန့်တကြားဖြင့် မသင်္ကာသလို လှမ်းကြည့်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မင်းရဲ့ အနံ့နဲ့ အတူတူပဲ။"</p> <p> </p> <p>"မင်းက ပင်လယ်နတ်ဘုရားပဲ။"</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်မှာ ထိတ်လန့်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူသည်လည်း  မှင်တက်သွား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ပင်လယ်နတ်ဘုရားလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင် ကျိယွမ်အား ထိတ်လန့်သလိုကြည့်ကာ ရုတ်တရက်  သတိရသွားသည် ။ ကျိယွမ်သည်  သူတို့နှင့် အဆင့်တူသည်ဟု တစ်ခါမှ အတိအကျ မပြောခဲ့ဖူးပါ ။သူတို့ကသာ လူသစ်လေးဟု ခေါ်နေခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူသစ်လေးတစ်ယောက်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်စွမ်းအားကြီးနိုင်မှာလဲ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရားက  လူသစ်လေးကို ဝါးမြိုလိုက်ပြီး  ကျိယွမ်အဖြစ် အယောင်ဆောင်ထားတာလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save