Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၂</h2> <h2 style="text-align: center;">လော့မိသားစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှု၏ နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လူနှစ်ယောက်နှင့် ခွေးတစ်ကောင်သည် ကျိယွမ်နှင့် အလှမ်းဝေးရာသို့ ချက်ချင်းရွှေ့သွားကြသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေး၏ စကားများက  အလွန်ထိတ်လန့်စရာ ကောင်းနေပြီး</p> <p>ကျိယွမ်၏ စွမ်းအားများနှင့် ဖြစ်နိုင်ချေများကို  ဆက်စပ်ကြည့်လိုက်သောအခါ အားလုံးက ရုတ်တရက်ယုတ္တိရှိသွားသယောင် ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကတော့  သူတို့အား ကြောင်တောင်တောင် ပြန်ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ခေါင်းထဲက ဝက်အူတွေ ချောင်နေတာလား။ တကယ်လို့ ငါသာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားဆိုရင် ငါ့ရဲ့ သတို့သမီးလောင်းကို  အစကတည်းက တိုက်ရိုက်လက်ထပ်လိုက်မှာပေါ့။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ ဒီလောက် ပတ်ချာလည်အောင် လုပ်နေမှာလဲ "</p> <p> </p> <p>ဤလောကတွင် သူ့လိုထက်မြက်သူ က အလွန်နည်းပါးလွန်းသည်ဟု ကျိယွမ် ခံစားလိုက်ရပြီး ခေါင်းခါ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါ့ကိုယ်ငါ စုံထောက်စွမ်းရည်မကောင်းဘူးထင်နေတာ ၊ သူတို့က ပိုဆိုးနေတယ် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏စကားများကြောင့် အန်ချောင်မှာ တွေဝေသွားလေသည် ။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူမှာလည်း အနည်းငယ် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ် ပြောသည့်စကားနှင့် သူ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ခြင်း၊ မဖြစ်ခြင်းကြား မည်သို့ ပတ်သက်နေသနည်းဟု သူမေးလိုက်ချင်နေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သေချာတွေးကြည့်လျှင် အကယ်၍ တစ်ဖက်လူကသာ ပင်လယ်နတ်ဘုရား ဖြစ်ပါက သူတို့နှင့် ဤမျှအကြာကြီးအထိ အေးအေးဆေးဆေး စကားပြောနေလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ ။</p> <p> </p> <p> ထိုသို့တွေးမိသောအခါသူ၏ သံသယကို အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားစေသည် ။</p> <p> </p> <p>သူက ပင်လယ်နတ်ဘုရား မဟုတ်တာများလား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ပင်လယ်ရေကြောင့် တက်လာသော ဆယ်မီတာမြင့်သည့် လှိုင်းလုံးကြီးများသည် သဲသောင်ပြင်ဆီသို့  လှိမ့်တက်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တောင်တစ်လုံးလိုမြင့်မားသော လှိုင်းဖြူဖြူကြီးများသည် ကမ်းခြေကို ဝါးမြိုတော့မည့်အလား ရှိသည် ။</p> <p> </p> <p>ရွာသားအားလုံးကတော့  ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေကြပြီး ရွာလူကြီး၏ ပုန်ကန်လိုသော စိတ်ဆန္ဒများလည်း လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လှိုင်းလုံးကြီးများသည် ဝေါယာဥ်ရှိရာသို့ တည့်တည့် ဦးတည်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်မေသည် ဝေါယာဥ်ထဲတွင် ပိတ်မိနေသဖြင့်  အကယ်၍ လှိုင်းလုံးကြီးကသာ ရိုက်ခတ်လိုက်လျှင် သူမသည် သေချာပေါက် သေဆုံးသွားပေလိမ့်မည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကိုကြည့်ကာ ကျိယွမ် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> "ဘာလို့ တီဗွီထဲမှာ  ပြတာနဲ့ မတူရတာလဲ။ ဆိုလိုတာက... ငါ အချိန်မတိုင်ခင် ဝင်ပြီး သတို့သမီး ခိုးရတော့မယ်ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>တီဗွီထဲမှာဆိုလျှင်  သတို့သမီးခိုးသော ကိစ္စသည် "သဘောတူပါသလား" ဟု မေးသောအချိန်မှ စတက်ကြသည် မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p>ယခုတော့ မည်သူကမှ မမေးကြပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည်  သူ၏ကိုစ္စကိုဆောင်ရွက်ရန် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံထက်မှ ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာခြင်းပင် ။</p> <p> </p> <p>"သေကြစမ်း... အားလုံး သေရမယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယိုင်တိယိုင်တိုင်နှင့် လူရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ၄င်းဆီမှ ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသည့်  ပြင်းထန်သော အငွေ့အသက်များ ထွက်ပေါ်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူရိပ်သည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာလာချင်းမှာပင်  လက်ဖဝါးဖြင့် ရှေ့သို့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးနီရောင်ရှိသည့် သတ်ဖြတ်လိုသော စွမ်းအားများ ဆူပွက်သွားပြီး ကျောက်စိမ်းဖြူရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားကာ သွေးအလိမ်းလိမ်းပေနေသော  လက်ဖဝါးဆယ့်ရှစ်ခုကို ခပ်ရေးရေး မြင်လိုက်ကြရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကြီးမားသော သားရဲကြီးတစ်ကောင်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် ဟိန်းဟောက်သံကလည်း ထိုအချိန်တွင် ထွက်ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသူတစ်ယောက် အသုံးပြုလိုက်သော  သိုင်းပညာဆိုသည်ကို ကျိယွမ်ချကိချင်း သဘောပေါက်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစွမ်းထက်သော လက်ဝါးရိုက်ချက်သည် ကြီးမားသော လှိုင်းလုံးကြီးကို ထိမှန်သွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း.."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဝုန်း.."</p> <p> </p> <p>"ဝုန်း "</p> <p> </p> <p> </p> <p>သွေးရောင်လက်ဝါးဆယ့်ရှစ်ခုသည် လှိုင်းလုံးကြီးကို အဆက်မပြတ် ရိုက်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလက်ဝါးရိုက်ချက်ကြောင့် လှိုင်းလုံးကြီးမှာ ပြိုကွဲပျက်စီးသွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါ... ဟိုအရူးပဲ"</p> <p> </p> <p>"သူက ဘာလို့ ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို တိုက်ခိုက်နေတာလဲ"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်  အံ့အားသင့်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ယခုတိုက်ခိုက်လိုက်သူမှာ သူတို့ တိတ်တဆိတ် ခြေရာခံလာခဲ့သည့် အရူး ဖြစ်နေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရူးသည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေပြီး သူ၏ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသောဆံပင်ရှည်များက  မျက်နှာကို ဖုံးအုပ်ထား၏ ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လေထဲရှိ သူ၏ တည်ရှိမှုက ထိုနေရာတွင်ရှိသော လူတိုင်းအပေါ် ပြင်းထန်သော ဖိအားများကို ပေးနေသည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုကဲ့သို့သော လက်ဝါးရိုက်ချက်မျိုးမှာ သာမန်လူသားမျညး မတတ်နိုင်သော အစွမ်းမျိုးပင် ။</p> <p> </p> <p>သိုင်းပညာရှင်ထောင်ချီနှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင်ပင် သူသည် အထိအခိုက်မရှိ လွတ်မြောက်နိုင်ပေလိမ့်မည် ။</p> <p> </p> <p>အရူးသည် လှိုင်းလုံးကြီးကို အတင်းဝင်ရိုက်ခွဲလိုက်သဖြင့် သူ၏ အဝတ်အစားများမှာလည်း ရေများရွှဲစိုသွားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လှိုင်းလုံးများကြားတွင် ရပ်နေပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ  ဒေါသကြောင့် ရှုံ့မဲ့နေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မိစ္ဆာတွေ...မိစ္ဆာတွေ အားလုံး သေသင့်တယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ပင်လယ်ဘက်သို့ ထပ်မံ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>ရိုက်ချက်တိုင်းမှာ ရေပြင်ကို ထိမှန်ပြီး လှိုင်းလုံးများ ထလာသော်လည်း ဘာမှ တော့ ထူးမလာပါ ။</p> <p> </p> <p> စင်မြင့်ပေါ်ရှိ ရွာလူကြီးမှာ တုန်လှုပ်နေပြီး အရူးအား မျက်လုံးအပြူးသားဖြင့် ကြည့်နေ၏။</p> <p> </p> <p>အခြားရွာသားများသည်လည်း သူတိူ့၏၏ရင်ထဲတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ က လှိုင်းလုံးကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်လာသည်ကို ခံစားနေရသည် ။</p> <p> </p> <p>"သူက တကယ်ကို ရူးသွားပြီ။ ဒီလိုမျိုး ရမ်းသန်း တိုက်ခိုက်ပြီး သူ့ရဲ့ သွေးသိုင်းစွမ်းအားတွေကို ဖြုန်းတီးနေတာ၊ ပင်လယ်နတ်ဘုရား တကယ်ပေါ်လာတဲ့အခါ သူ ဘယ်လို တိုက်မလဲ"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က  စိုးရိမ်တကြီး ရေရွတ်လိုက်ပြီး အရူးအားတားမြစ်ချင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။ ယွင်ယန်မြို့နယ်မှာ ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် သိုင်းသမား မရှိတာ သေချာတယ်လေ"</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့်လူမှာ ထိုအရူး ပင်လယ်ကို ရိုက်နှက်နေသည်ကို ကြည့်ရင်း ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေသည် ။</p> <p> </p> <p>"သူက... လော့ပုဖန်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လေးနက်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်၏အနားတွင် လူနှစ်ယောက် တိတ်တဆိတ် ပေါ်လာသည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုလူသစ်များကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်ချောင်၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> "ခေါင်းဆောင်"</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်ကို မြင်လိုက်ရမှ သူမ စိတ်အေးသွားတော့သည် ။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်သည် ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် မဟုတ်သော်လည်း သွေးစွမ်းအင်အဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကြားတွင် အသန်မာဆုံးပင်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်၏ အကြည့်မှာ ကျိယွမ်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့အားသင့်မှုများ ဖြတ်ပြေးသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> "မင်းက တကယ်ပဲ ဒီကို ရောက်လာတာလား"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကလည်း ချန်ဖန်အား ကြည့်ပြီး ပုခုံးတွန့်ပြလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါတို့က တစ်ဖွဲ့တည်း ကျနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကျိယွမ်ကို သိနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်ချောင်နှင့် အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူတို့၏ သံသယများမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးကမူ ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြစ်နေပြီး  ပြင်းပြင်းထန်ထန် အနံ့ခံလိုက်သော်လည်း ဘာမှတော့ မပြောပေ ။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ အဝေးမှ အရူးထံသို့ ပြန်ရောက်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်... သူက  လော့မိသားစုက လော့ပုဖန်လား"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်  ရုတ်တရက် သတိရသွားသည် ။</p> <p> </p> <p>"သူက သွေးစွမ်းအင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ကို ရောက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန် ရူးသွားတာကတော့ နားလည်ပေးလို့ ရပါသည် ။ သူ၏မိသားစုတစ်ခုလုံး သတ်ဖြတ်ခံရပြီး သတို့သမီးလောင်း၏ မိသားစုလည်း သုတ်သင်ခံလိုက်ရသည် မဟုတ်ပါလား ။</p> <p> </p> <p>သူနေရာတွင် မိမိဆိုလျှင်လည်း ရူးသွားမှာ သေချာ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ၏ စွမ်းအားများ ရုတ်တရက် ခုန်တက်သွားခြင်းကတော့  ပုံမှန် မဟုတ်ပေ ။</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့လဲဆိုတော့... လော့မိသားစုနဲ့ ချန်မိသားစုက လူတိုင်းကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့လို့ပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p> ချန်ဖန်၏ မျက်လုံးများမှာ လေးနက်နေပြီး ရှုပ်ထွေးနေသည် ။</p> <p> </p> <p>"ဘာ"</p> <p> </p> <p>အန်ချောင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံလူမှာ မှင်တက်သွားကြပြီး ချန်ဖန်အား မယုံနိုင်သလို ကြည့်၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဤအဖြေမှာ လုံးဝကို မျှော်လင့်မထားသော အရာဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ တာဝန်မှာ လော့မိသားစုနှင့် ချန်မိသားစု အစုလိုက်အပြုံလိုက် သတ်ဖြတ်ခံရမှု၏ နောက်ကွယ်မှ အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ရန် ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူသတ်သမားကို ရှာတွေ့ရုံနှင့် မလုံလောက်ဘဲ နောက်ကွယ်မှ လှုံ့ဆော်မှုနှင့် အကြောင်းရင်းများကိုပါ နားလည်ရန် လိုအပ်လေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်တာက... သူက သူ့ရဲ့ စွမ်းအားတွေကို တိုးမြှင့်ဖို့နဲ့ သူတို့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်တွေကို ထုတ်ယူဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ဆွေမျိုးတွေကို သတ်လိုက်တာလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးမိသောအခါ အန်ချောင်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ်ပျက်ယွင်းသွားလေသည် ။</p> <p> </p> <p>အခြား အနက်ရောင် ဝတ်စုံလူနှစ်ဦး၏ မျက်နှာများမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သူက တကယ်ကို ရက်စက်တာပဲ၊ အဆင့်တစ်ခု တက်လှမ်းဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်တာလား"</p> <p> </p> <p>ချန်ဖန်မှာ တိတ်ဆိတ်နေပြီး ရှေ့ရှိ ပင်လယ်ပြင်ကိုသာ စိုက်ကြည့်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကျိယွမ်သည် သူ၏ မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ပြီး ရူးသွပ်နေသော လော့ပုဖန်ကို လေ့လာလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "သူ သတ်ခဲ့တာတော့ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့... အဲ့ဒီနောက်ကွယ်မှာ ပိုပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ အကြောင်းရင်း ရှိနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>【 လော့ပုဖန်၊ ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့် သိုင်းသမား၊ ရူးသွပ်နေသူ၊ မိမိဆွေမျိုးများကို သတ်ဖြတ်ခြင်းမှာ သူ၏ တစ်သက်တာ ပူဆွေးမှု ဖြစ်လာလိမ့်မည် ။ 】</p> <p> </p> <p>ထိုအရာက သူ ယနေ့ မြင်လိုက်ရသော လျှို့ဝှက် အချက်အလက် ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>မနေ့က  လော့ပုဖန်ကို တွေ့စဥ်က စစ်ဆေးခဲ့သော်လည်း သိုင်းပညာအကြောင်းတွေသာ ​ဖော်ပြခဲ့ပြီး တိတိကျကျမရှိခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယနေ့တော့ နာမည်နှင့်တကွ ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>အဖွဲ့သားများသည်  လော့ပုဖန်၏ ပေါက်ကွဲမှုများကို ကြည့်နေကြသော်လည်း သူ့ကို တားဆီးရန် ရှေ့သို့ မည်သူမျှ မတိုးဝံ့ကြပေ ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ရှိ အခြေအနေအရ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ခြင်းမှာ အသက်အန္တရာယ် ရှိနိုင်သည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက် စင်မြင့်ပေါ်မှ ရွာလူကြီးသည် တောင့်တင်းသွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများသည် စူးရှနက်ရှိုင်းလာပြီး မြွေမျက်လုံးများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေထဲသို့ ရုတ်တရက် ပျံတက်သွားပြီး အေးစက်ပြီး ပြင်းထန်သော အသံဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်... မင်းက မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ အခုတော့... ငါ့ရဲ့ မင်္ဂလာပွဲကို လာနှောင့်ယှက်နေတာလား။ မင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>ရွာလူကြီးအဘိုးအျုသည် ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ ပူးကပ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရကာ ပင်လယ်နတ်ဘုရားသည် ရွာလူကြီး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှတစ်ဆင့် စကားပြောနေခြင်း ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုအသံကြောင့် ပင်လယ်အား တဝုန်းဝုန်းထိုးနေသော လော့ပုဖန် ရုတ်တရက် တောင့်တင်းသွား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက  သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များပြည့်နေသော မျက်လုံးများဖြင့်လှည့်ကြည့်ကာ  ရွာလူကြီးအား အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "လောကကို နှောင့်ယှက်တဲ့ မိစ္ဆာတွေ အားလုံး သေရမယ်"</p> <p> </p> <p>အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူက ထပ်မံ၍ တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  သူ၏တိုက်ကွက်ကို ပင်လယ်နတ်ဘုရားက တားဆီးလိုက်ပြီးပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်သေးသော အမူအရာတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါက မိစ္ဆာဆိုတာတော့ မှန်တယ် ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ မျိုးနွယ်တူတွေ  ငါ့မိသားစုတွေကိုတော့ ဘယ်တော့မှ မသတ်ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"မင်းကော...မင်းက မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ခဲ့တယ်၊ မင်းရဲ့ မိဘတွေ၊ အကြီးအကဲတွေ၊ ကလေးငယ်တွေတောင် မချန်ဘူး၊ မင်းက ဘာအမျိုးအစားလဲ ၊ မိစ္ဆာထက်တောင် ဆိုးသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ငါ   ငါ  "</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တောင့်တင်းသွား၏ ။</p> <p> </p> <p>သူ့စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်ပေါင်းများစွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့မှုများပြည့်နေသော မျက်နှာများနှငိ့ သွေးအိုင်ထဲတွင် လဲနေသော  သူ၏မိဘများကို သူ မြင်လိုက်ရသည် ။</p> <p> </p> <p>"ဟွန်း... မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးဖို့အတွက် မင်းရဲ့ မိဘတွေကိုတောင် မချန်ဘူး။ မင်းက ဘယ်လို လူစားမျိုးလဲ"</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးများမှာ အထင်သေးမှုများဖြင့် ပြည့်နေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"မိစ္ဆာတွေကို သတ်ဖို့၊ မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးဖို့အတွက် အရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်တာ တကယ်ပဲလား"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မလုပ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်သည် ဆောက်တည်ရာမရဖြစ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံမှ ပြုတ်ကျလာရင်း ကြေကွဲစွာအော်ဟစ်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤအမှန်တရားကို လက်မခံနိုင်စွာ အော်ဟစ်နေရင်းမှ ခေါင်းကို ကိုင်ထားသည် ။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပြီးတဲ့နောက် မင်း နောင်တရခဲ့တယ်၊ ဝမ်းနည်းခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်မှာမှ ပုန်းစရာမရှိတော့လို့ မင်းရဲ့ သတို့သမီးလောင်း ချန်ရှင်းလျန်ဆီ သွားခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"သူက မင်းကို ကြင်နာစွာ လက်ခံပြီး ပြုစုစောင့်ရှောက်ခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ  မင်းက မိဘတွေကို သတ်ခဲ့တာကို သူ မတော်တဆ သိသွားခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ဒါနဲ့ မင်း ဒေါသထွက်သွားတယ်၊ အမှန်တရား ပေါက်ကြားသွားပြီး မိစ္ဆာနှိမ်နင်းတဲ့ သူရဲကောင်းဆိုတဲ့ မင်းရဲ့ နာမည်ပျက်မှာကို ကြောက်လို့ မင်း ထိတ်လန့်သွားပြီး မင်းရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သတို့သမီးလောင်းကိုပါ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။"</p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့... သူမရဲ့ မိသားစုတစ်ခုလုံးကိုလည်း သတ်ပစ်လိုက်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ စကားများသည် လော့ပုဖန်၏ နှလုံးသားအား ဓားများကဲ့သို့ ထိုးစိုက်နေသည် ။</p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး စိတ်လွတ်သွားကာ ခေါင်းကို လက်ဖြင့် အုပ်ထားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မပြောနဲ့တော့၊ မပြောနဲ့တော့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မကြားချင်ဘူး ..မဟုတ်ဘူး ၊ ငါမလုပ်ဘူး "</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပုံရိပ်များမှာ ရူးသွပ်စွာ လည်ပတ်နေဆလသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ သတို့သမီး ရှင်းလျန်အား သူ့လက်ထဲတွင် သေဆုံးသွားသည်ကို မြင်နေရသလို ခံစားရသည် ။ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ စိုးရိမ်မှုများနှင့်အတူ ပြုံးနေဆဲ ဖြစ်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်၏ အငွေ့အသက်များမှာ ဆက်တိုက် ကျဆင်းနေပြီး သူ၏ စိတ်မှာလည်း  ပို၍ရှုပ်ထွေးလာခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိသော မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အရာရှိများ၏ မျက်နှာများမှာလည်း အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲနေသည် ။</p> <p> </p> <p>"ဒါက အမှန်တရား ဖြစ်ပုံရတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ မကောင်းတော့ဘူး။ ပင်လယ်နတ်ဘုရားက ငါတို့ကို တွေ့သွားပြီ။ သူ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p>"ဒီတစ်ခါတော့ ငါတို့ သေပြီ"</p> <p> </p> <p>သာမန် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုက ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်ရှိသော မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင်၏ အာရုံစိုက်မှုကို ရရှိလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်က တော်တော်ရက်စက်တာပဲ။ သူသာ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားအပြည့်ရှိနေရင်  ပင်လယ်နတ်ဘုရားကို နှိမ်နင်းနိုင်မှာ။ ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းတာက... လက်ရှိ အခြေအနေအရ သူ့ကို အားကိုးလို့ မရဘူး။ ငါတို့ ခွေးချင်း ကိုက်နေတဲ့ကြား ညှပ်မိပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်က စိတ်အလိုမကျစွာ အပြစ်တင်လိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p>"ဟေး... ဘာလို့ ခွေးတွေကို ဆွဲထည့်တာလဲ။ သူတို့က အပြစ်မရှိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>ခြေရာခံခွေးက မကျေနပ်ဖြစ်ကာ ချက်ချင်းကန့်ကွက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ဘာသာ အရူးနဲ့မိစ္ဆာရန်ဖြစ်နေတာ ငါတို့ခွေးတွေနဲ့ ဘာဆိုင်လဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်၏ စကားအား အခြား မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့ဝင်များကလည်း မှန်ကန်သည်ဟု ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်သည် ခွေးမဟုတ်သော်လည်း လူကောင်းတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာ၏ ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပင်လယ်နတ်ဘုရားကလည်း အတူတူပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့ နှစ်ယောက်လုံးက အတူတူပဲ ယုတ်မာကြတာပါပဲ၊ ခွေးချင်း ကိုက်နေသလိုပဲ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်... မင်းရဲ့ အပြစ်တွေကို ပြန်ပေးဆပ်ဖို့ သေသင့်တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အသံမှာ အေးစက်ပြီး မြှူဆွယ်နေသယောင် ရှိသည် ။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် မင်္ဂလာဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသမီး အလောင်းတစ်လောင်း ပင်လယ်ထဲမှ ပေါ်ထွက်လာခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>အမျိုးသမီးအလောင်း၏ မျက်လုံးများ ပွင့်လာပြီး  လော့ပုဖန်အား မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြင်းထန်​သော   ခံစားချက်များဖြင့် ပြည့်နှက်သွားလေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "လျော့ပုဖန်... ငါ့မိသားစုရဲ့ အသက်တွေကို ပြန်ပေး"</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင်းလျန်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မင်္ဂလာဝတ်စုံနှင့်အလောင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ  လော့ပုဖန်က  နာကျင်စွာဖြင့် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ဖြစ်နိုင်တာက... ငါ တကယ်ပဲ မှားခဲ့တာလား"</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာများ သောင်းကျန်းနေပြီး ယွင်ယန်မြို့နယ်မှာ ပျက်စီးတော့မည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့တွင် သူငယ်ချင်းတစ်ယောက်က ယွင်ယန်မြို့နယ်တွင် မိစ္ဆာကြီးတစ်ကောင် ပေါ်လာတော့မည့် သတင်းကို ယူဆောင်လာခဲ့၏ ။</p> <p> </p> <p>ထိုမိစ္ဆာကြီး ပေါ်လာသည်နှင့် ယွင်ယန်မြို့နယ်သည် သေချာပေါက် ပျက်စီးသွားပေလိမ့်မည် ။</p> <p> </p> <p>ယွင်ယန်မြို့နယ်အတွက် အချိန် သိပ်မကျန်တော့ပေ ။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေးသူရဲကောင်းအဖြစ် လူသိများသော  လော့ပုဖန်သည် မိမိမြို့နယ်လေးအတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေမိသော်လည်း ဘာမှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်စိမ်းသွေးအဆင့်မရောက်ဘဲ သူ၏မြို့နယ်လေးအား  မကယ်တင်နိုင်ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက် သူ၏သူငယ်ချင်းက လူတစ်ယောက်၏စွမ်းအားကို အလွယ်တကူတိုးမြှင့်နိုင်သော  နည်းလမ်းတစ်ခုကို အမှတ်တမဲ့ပြောပြခဲ့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်မှာ အလွန်တုန်လှုပ်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့လေ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင် ယွင်ယန်မြို့နယ်မှ သိန်းနှင့်ချီသော လူသားများ၏အသက်အိုးအိမိဘဝများ ရှိနေပြီး အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ သူ၏ အနီးကပ်ဆုံး ဆွေမျိုးများ ရှိနေသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ်ကြာအောင် သူ၏ နှလုံးသားသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးနေပြီး ဝေခွဲမရဖြစ်ကာ စိတ်ကူးယဉ် ပုံရိပ်များကိုပင် မြင်ယောင်နေမိ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုပုံရိပ်များထဲတွင် သူသည်မျိုးနွယ်များအား ကိုယ်တိုင်သတ်ကာ သွေးအဆီအနှစ်များယူပြီး သူ၏အဆင့်ကိုတိုးတက်အောင်လုပ်နေသည်အား မြင်ယောင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသတိပြန်ဝင်လာသောအခါ အားလုံးမှာ သေဆုံးကုန်ကြပြီ ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>" သေကုန်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အားလုံး သေကုန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>လေ့ာပုဖန်သည် သတို့သမီးအလောင်းအား ကြေကွဲစွာကြည့်ရင်  ဆောက်တည်ရာမရ အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုပုဖန်... မင်းက တရားမျှတတဲ့ လူတစ်ယောက်လို့ ငါ အမြဲ ထင်ခဲ့တာ၊ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ စွမ်းအားတွေ တိုးဖို့ နည်းလမ်းကို ငါ ပြောပြခဲ့တာ။"</p> <p> </p> <p>"ဘယ်သူ သိမှာလဲ... မင်း တကယ်ပဲ သုံးလိမ့်မယ်လို့ ၊  ဟင်း... ဒါတွေအားလုံး ငါ့အမှားတွေပါ။"</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ဒါတွေ မပြောပြခဲ့သင့်ဘူး။ မင်းရဲ့ မိဘတွေကို ငါ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ရှင်းလျန်ကို ပိုပြီး တောင်းပန်ပါတယ်။"</p> <p> </p> <p>"ငါ သူမကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်  ကမ်းခြေရှိလူအုပ်ထဲမှ လူငယ်တစ်ယောက် ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> သူ၏ မျက်နှာမှာ နောင်တများနှင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အလွန်ယူကျုံးမရ​ဖြစ်နေဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူငယ် မင်္ဂလာဝတ်စုံဝတ်ထားသော ရှင်းလျန်၏ အလောင်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရင်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နက်ရှိုင်းသော ချစ်ခြင်းမေတ္တာများ ရိပိခနဲဖြတ်ပြေးသွား၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် လော့ပုဖန်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး စိတ်နှင့်ကိုယ် မကပ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>သူက မဟုတ်ဘူး ၊ ငါမလုပ်ဘူး ဟုတီးတိုးရေရွတ်ကာ မျက်လုံးများက ကြောင်စီနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လူငယ်က လော့ပုဖန်အား တင်းမာစွာကြည့်ပြီး  ဆက်ပြောသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းမြင်လား ...ရှင်းလျန်က မင်းကို ခွင့်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း ခွင့်မလွှတ်ဘူး"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ပြီးတော့ မင်းရဲ့မိသားစုတွေကလည်း ခွင့်လွှတိမှာ မဟုတ်သလို ၊ ချန်မိသားစု</p> <p>တွေကလည်း ခွင့်မလွှတ်ဘူး "</p> <p> </p> <p>"မင်းက ရက်စက်တယ် ၊ အောက်တန်းကြပြီး ကိုယ်ကျိုးအတွက် ...."</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်၏ အငွေ့အသက်များမှာ ပိုမို ရှုပ်ထွေးလာပြီး သူ၏သွေးစွမ်းအားများမှာ ဆူပွက်လာကာ မိစ္ဆာပူးနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက တကယ်ကို စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတဲ့ ပြဇာတ်တစ်ခုပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မလှမ်းမကမ်းတွင်ရှိနေ​သော ကျိယွမ်သည် လက်ထဲတွင် စားစရာမုန့်မရှိသဖြင့် လက်ခုပ်သာ တီးလ်ုက်ရသည် ။ မုန့်သာရှိလျှင် သူကမုန့်စားရင်း အေးအေးဆေးဆေးကြည့်နေမိမှာ အသေအချာပင် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဓိက ဇာတ်ကောင်တိုင်းက အဝေးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ အနီးမှာပဲ ဖြစ်ဖြစ် အချိန်ကိုက် ရောက်လာကြတာပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်၏ ရက်စက်မှုများကို တွေးကာ  အာရုံရောက်နေသော အန်ချောင်မှာ ဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ရှင် ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်ရဲ့ သူငယ်ချင်းက အချိန်ကိုက်ကြီး ပေါ်လာတာကို တိုက်ဆိုင်လွန်းတယ်လို့ မထင်ဘူးလား။"</p> <p> </p> <p>"တီဗွီဇာတ်လမ်းထဲကလိုပဲ။"</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက တီဗွီဇာတ်လမ်းပဲ။ တကယ့်လက်တွေ့မှာ ဒီလောက် တိုက်ဆိုင်တာမျိုး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လူတစ်စုက တစ်ယောက်တည်းကိုပဲ အဆက်မပြတ် ဆဲဆိုနေကြတယ်၊ သူ ဘာဖြစ်သွားမလဲဆိုတာကိုပဲ စောင့်နေကြတယ် ၊ အဲဒီအချိန်မှာပဲ ဇာတ်ရှိန်ကိုပိုမြင့်အောင် လုပ်မဲ့သူက ပေါ်လာတယ် ..၊ ပြီးတော့ ဘာဖြစ်မလဲ .."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် ပုခုံးတစ်ချက်တွန့်ပြကာ  သူ၏ စကားကို အဆုံးမသတ်ခဲ့ပေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အန်ချောင်သည် ထိုစကားကြောင့် စဥ်းစားသွားပုံရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူကတော့ အလွန် စိုးရိမ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ။တကယ်လိူ့  လောပုဖန် သေသွားရင် ငါတို့ အလှည့်ပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒီပင်လယ်နတ်ဘုရားက မိစ္ဆာကောင်း မဟုတ်တာတော့ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒီတာဝန်က ဘာလို့ မပြီးသေးတာလဲ။ ဒီဇာတ်လမ်းမှာ နောက်ထပ် ဘာတွေ ရှိနေဦးမှာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး အဖွဲ့ဝင်အားလုံး တင်းမာနေကြသည် ။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်နတ်ဘုရား၏ အေးစက်သော အကြည့်မှာ လော့ပုဖန်ထံသို့ ကျရောက်သွားပြီး သူ၏ စကားများဖြင့် ဆက်လက် ထိုးနှက်ပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်... မင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးမစီရင်ရင် မင်း ချစ်ရသူတွေကို ဘယ်လို မျက်နှာပြမလဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါ..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုပုဖန်... အပြစ်မဲ့တဲ့လူကို</p> <p>သတ်မိရင် အသက်နဲ့ ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>" မင်း အခု ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်ရင် ရှင်းလျန်က... မင်းကို ခွင့်လွှတ်ပေးကောင်း ပေးနိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p> </p> <p>မြေပြင်တွင် ထိုင်နေသော လော့ပုဖန်မှာ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲဖြစ်နေသလို  စိတ်မှာလည်း ပို၍ပို၍  ရှုပ်ထွေးလာသည် ။</p> <p> </p> <p>ဘေးမှဖိအားများကြောင့် ဇဝေဇဝါဖြစ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် လက်ကို မြှောက်လိုက်ပြီး သူ၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တင်လိုက်သည် ။  သူ၏ အပြစ်များအတွက် အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်ဆင်နေပုံရသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ချန်ဖန်သည် ရှေ့သို့ ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်လိုက်ပြီး အကျယ်ကြီး အော်ပြောလိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လော့ပုဖန်... ဖြစ်ပြီးတာတွေက ဖြစ်ကုန်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အခု အရေးကြီးဆုံးက မိစ္ဆာကို သတ်ဖို့ပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"လျော့မိသားစုက အသက် ၁၇၆ ချောင်း အလကား သေသွားတာကို မင်း လိုချင်လို့လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အရင်ဆုံး မိစ္ဆာကို သတ်လိုက်၊ ပြီးမှ မင်း သေချင်သလို သေ"</p> <p> </p> <p>"အဲဒါ မင်းရဲ့အပြစ်အတွက် ပေးဆပ်မှုပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချန်ဖန်၏ စကားကို ကြားသောအခါ လော့ပုဖန်၏ လက်မှာ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ချန်ဖန်၏ စကားကို စဥ်းစားနေ၏ ။</p> <p> </p> <p>"အစ်ကိုပုဖန်... မင်းက ရှင်းလျန်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်လို့ ထင်လို့လား"</p> <p> </p> <p>သူ၏ သူငယ်ချင်းက ဆက်ပြောသည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့ နှစ်ယောက်လုံး ရှင်းလျန်ကို လိုက်ခဲ့ကြတာ။"</p> <p> </p> <p>"နောက်ဆုံးတော့ ငါက လက်လျှော့ဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တယ်။"</p> <p> </p> <p>"မင်း ရှင်းလျန်ကို တစ်သက်လုံး ချစ်မယ်၊ ကာကွယ်မယ်လို့ ငါ့ကို ကတိပေးခဲ့တယ် မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"အခု ဘာဖြစ်သွားပြီလဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်း သူ့ကို မင်းလက်နဲ့ကိုယ်တိုင် သတ်ခဲ့တာ။ သူမက သူမ အလေးစားဆုံး၊ အချစ်ဆုံး ဖြစ်တဲ့ မိစ္ဆာနှိမ်နင်းရေး သူရဲကောင်းရဲ့ လက်ထဲမှာပဲ သေသွားခဲ့တာလေ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျော့ပုဖန်၏ ခဏတာ ကြည်လင်သွားသော မျက်လုံးများမှာ ပြန်လည် မှုန်ဝါးသွားပြန်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် သေလိုစိတ်များ တိုးဝင်လာ၏ ။</p> <p> </p> <p>"ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် အခုချက်ချင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အဆုံးစီရင်လိုက်ပြီ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လျော့ပုဖန်၏ သူငယ်ချင်းက ဖိအားပေးပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက ချန်ဖန်အား ကြည့်လိုက်သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "မင်းက ဒီအစိုးရရဲ့ လက်ပါးစေတွေကို ယုံနေတာလား"</p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းက ငါတို့ အစိုးရဆီက အကူအညီ တောင်းတုန်းက သူတို့ ဘာလုပ်ခဲ့လဲ"</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ကို ငွေစ ၁ သိန်း တောင်းခဲ့တယ်။ လော့မိသားစုနဲ့ ချန်မိသားစုက မရမက စုပေးလိုက်တော့ကော ဘာဖြစ်လဲ"</p> <p> </p> <p>"သူတို့ ပိုက်ဆံယူသွားပြီး ဘာမှ မလုပ်ပေးခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>"သူက အစိုးရ လက်ပါးစေတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီး ယွင်ယန်မြို့နယ်ရဲ့ ကိစ္စတွေကို ဘာလို့ ဝင်ပါနေရတာလဲ။ သူ ဝတ်ထားတဲ့ ဝတ်စုံကြောင့်လား"</p> <p> </p> <p>လော့ပုဖန်၏ သူငယ်ချင်းသည် အစိုးရအပေါ် နက်ရှိုင်းသော အာဃာတများ ရှိနေပုံရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ချန်ဖန်သည် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အရေပြားအလွှာတစ်ခုကို ခွာချလိုက်ပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက... လော့ပုဖန် မို့လို့ပဲ!"</p> <p> </p> <p> </p> <p>အရေပြား မျက်နှာဖုံးကို ဖယ်ရှားလိုက်သောအခါ ချန်ဖန်၏ မျက်နှာမှာ လော့ပုဖန်နှင့် ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် ဆင်တူနေသည်ကို အားလုံးတွေ့လိုက်ရတော့သည် ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟင်....ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>***</p> <p> </p>


Save