Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၂၅</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါတို့ လက်မှတ်ရတော့မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>လမ်းမကြီးပေါ်တွင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"မေမေ၊ ဘာလို့ ကောင်းကင်မှာ နေနှစ်စင်းရှိနေတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"နင်က ငယ်ငယ်လေးနဲ့ လိမ်တတ်နေပြီ။ မနေ့ကလည်း နင့်အဖေက မိန်းမချောချောနှစ်ယောက်နဲ့ ကစားနေတယ်လို့ လိမ်တယ်၊ ဒီနေ့ကျတော့ ကောင်းကင်မှာ နေနှစ်စင်းရှိတယ်လို့ ပြောပြန်ပြီ"</p> <p> </p> <p>အမေဖြစ်သူက သူမ၏သားအား ဆူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အနီးမှလူငယ်တစ်ယောက်က ကလေးဘက်မှ ထောက်ခံ၏။</p> <p> </p> <p>"ကလေးပြောတာအမှန်ပါ အစ်မ ၊  တကယ်ကြီးပါ၊ ကြည့်ကြည့်ပါဦး"</p> <p> </p> <p>ဆေးရုံတစ်ခုတွင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>" မင်းတို့ ခွဲစိတ်တာ မှားသွားတာလား၊ ဘာလို့ ကောင်းကင်မှာ နေနှစ်စင်း ဖြစ်နေရတာလဲ"</p> <p> </p> <p>"နေနှစ်စင်းလား"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် ဆရာဝန်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>လူနာအား မျက်စိကို ခွဲစိတ်ပေးထားခြင်း ဖြစ်သည်၊ ဦးနှောက်ကို ခွဲလိုက်ခြင်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ... လူနာကို စိတ်ကျန်းမာရေးဆေးရုံသို့ ပို့သင့်သည်လား။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးရင်း သူသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သူ၏မျက်လုံးများ ပြူးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ငါလည်း မျက်လုံးစမ်းသပ်ဖို့လိုနေပြီ ၊ မဟုတ်ဘူး ဦးနှောက်ကိုလည်း စစ်ဆေးရမယ်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိအချိန်တွင် ကုံရှင်းတစ်ခွင်လုံး၌ အာမေဍိတ်သံများ နေရာအနှံ့မှ ထွက်ပေါ်နေသည်။ လူများစွာသည် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေကြပြီး သူတို့၏မျက်နှာများမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"တကယ်ကြီး ကောင်းကင်မှာ နောက်ထပ် နေတစ်စင်း ရှိနေတာပဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ကောလာဟလတွေက တကယ်ပဲလား၊ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထလာတာ၊ မသေမျိုးလမ်းစဉ် နိုးကြားလာတာ၊ ဒဏ္ဍာရီတွေ ပေါ်ထွန်းလာတော့မှာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟား... ဒီနေကတော့ .. ငါ့မျက်လုံးတွေ ပူလောင်နေပြီ"</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ သိပ္ပံပညာဗဟုသုတအရဆိုရင် ကုံရှင်းက မိနစ်အနည်းငယ်ကြာရင် ပျက်စီးတော့မှာ မဟုတ်လား"</p> <p> </p> <p>"ဘာလို့ မိနစ်အနည်းငယ်ကြာမှလဲ"</p> <p> </p> <p>"အလင်းက ဒီကိုရောက်ဖို့ မိနစ်နည်းနည်း ကြာတတ်လို့လေ။ နောက်ထပ် နေတစ်စင်း ထပ်တိုးလာတာကို ငါတို့ကုံရှင်းက ခံနိုင်ရည် ရှိပါ့မလား"</p> <p> </p> <p>"နင်ကတော့ ငတုံးပဲ၊ အခု ငါတို့ နေကို မြင်နေရပြီဆိုကတည်းက အလင်းက ဒီကို ရောက်နေပြီပေါ့"</p> <p> </p> <p>"ဟမ်"</p> <p> </p> <p>နေရာအနှံ့အပြား၌ လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ကောင်းကင်သို့ စုပြုံရောက်ရှိနေကြပြီး မှတ်ချက်အမျိုးမျိုးပေးကြသည်။  ကောင်းကင်တွင်ပေါ်လာသော အပိုနေတစ်စင်းကြောင့် တုန်လှုပ်မှု၊ စူးစမ်းလိုစိတ်နှင့် မသိနားမလည်သော အရာအပေါ် ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ရှိ အပိုနေကို ဒူးထောက်ကာ ကန်တော့နေကြသူများလည်း ရှိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စစ်သင်္ဘောတစ်စင်းပေါ်တွင်ရောက်နေသော  လော့ဖိန်မှာ အံ့အားသင့်နေပြီး လက်ရှိအခြေအနေများ၏ တိုးတက်ပြောင်းလဲမှုမှာ သူမျှော်လင့်ချက်ထားခဲ့သည်ထက် ကျော်လွန်နေသည်ဟု ပထမဆုံးအကြိမ် ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြန်လည်ဝင်စားသူတစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ကုံရှင်း၏ အဓိကဖြစ်ရပ်များကို ကောင်းစွာ သိထား၏။</p> <p> </p> <p>လျှို့ဝှက်ရတနာများနှင့် ရှေးဟောင်းအမွေအနှစ် အမျိုးမျိုးကိုလည်း သူ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကောင်းကင်တွင် အပိုနေတစ်စင်း ရှိနေခြင်းကတော့။</p> <p> </p> <p> သူ ထိုသို့သောအရာကို အတိတ်ဘဝတွင်  တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>သူသည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အပြာရောင်စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားသော အရပ်ရှည်ရှည် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး သူ့အနားသို့ ရောက်လာသည်။ လော့ဖိန်အပေါ် သူမ၏အကြည့်မှာ အလွန်နူးညံ့နေပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ သူ၏အပေါ်၌သာ အာရုံစိုက်ထားသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အဖိုးဆီက ဖုန်းလာနေတယ်။"</p> <p> </p> <p>လော့ဖိန်က ဖုန်းကို အမြန်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘိုး..."</p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်က နေအကြောင်းလား... ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး။ ဘဝ ပြန်မစခင်က ကောင်းကင်မှာ အပိုနေတစ်စင်း မှ မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါက... မမျှော်လင့်ထားတဲ့ ထူးခြားမှုတစ်ခု ဖြစ်နိုင်တယ်‌။"</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့၊ ရှောင်ချင်းနဲ့ ကျွန်တော် ရှင်းယွင်ကျွန်းကို သွားနေကြပြီ။ ပစ္စည်းကို ယူပြီးတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်။"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချပြီးနောက် လော့ဖိန်သည် ကောင်းကင်ရှိ အပိုနေကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အနီးနားရှိ သူ၏ ငယ်ရွယ်ချောမောသော ဇနီးသည်ကို ကြင်နာစွာကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရင်ထဲတွင်  ကျေနပ်မှုနှင့်အတူ ချမ်းမြေ့သာယာမှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>"ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ကောင်းကင်မှာ နေတစ်စင်း ပိုလာတာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကမ္ဘာကြီး ပြန်လည်စတင်တာပဲဖြစ်ဖြစ်... အဲ့ဒါတွေက ငါတို့နဲ့ အလှမ်းဝေးလွန်းပါတယ်။ ငါတို့ရဲ့ မိသားစုလေးကိုပဲ ဂရုစိုက်ကြရအောင်။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကန်ရှင်းဂြိုဟ်တွင် ကြီးမားသော အာကာသယာဉ်အုပ်စုကြီးတစ်ခုသည် ကမ္ဘာ့အပြင်ဘက်ရှိ အာကာသနက်နက်ထဲ၌ ခရီးနှင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဖြူရောင် အရည်ကဲ့သို့လက်နေသော တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အမူအရာတွင် သံသယအရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"ပရော်ဖက်ဆာ လီ၊ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှု ရလဒ်တွေက ဘာလဲ"</p> <p> </p> <p>အသက်ကြီးပိုင်း ပရော်ဖက်ဆာသည် သူ၏ရှေ့မှ ကြီးမားသော ဖန်သားပြင်ကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ရှားရှားပါးပါး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည့် အသွင်ရှိနေ၏။</p> <p> </p> <p>"သတ္တမအဆင့် ချန်းအလင်းကို ထုတ်လွှတ်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ စမ်းသပ်ကိရိယာက... အသစ်ပေါ်လာတဲ့ နေနဲ့ အဆက်အသွယ် မရခဲ့ဘူး။"</p> <p> </p> <p>"အဆက်အသွယ် မရခဲ့ဘူးလား"</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် လူငယ်၏မျက်လုံးများတွင် လေးနက်သော အမူအရာ ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ချန်းအလင်းသည် မောနင်းစတားနိုင်ငံမှ  အာကာသအတွင်းပိုင်းရှိ အမွေအနှစ်တစ်ခုမှ ရယူထားသော ထူးခြားသော အလင်းအမျိုးအစား ဖြစ်ပြီး  ဤအလင်းတွင် ထူးခြားသော ဂုဏ်သတ္တိများရှိ၏။ သတ္တမအဆင့် ချန်းအလင်းသည် စူးစမ်းရှာဖွေမှုအတွက် အသင့်တော်ဆုံးလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကောင်းကင်ရှိ ဂြိုဟ်အမျိုးမျိုးကို စုံစမ်းနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အာကာသတွင်းနက်ကြီးများကိုပင် ပတ်ပတ်လည်၌ စူးစမ်းနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>အခု ချန်းအလင်းတောင် ကျရှုံးသွားတယ်တဲ့လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဲ့ဒါက ရှိနေသလိုလို၊ မရှိသလိုလိုနဲ့ လက်တွေ့နဲ့ စိတ်ကူးယဉ်ကြားမှာ ဝဲပျံနေသလိုပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရော်ဖက်ဆာ လီသည် သူ၏စကားကို ခေတ္တရပ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လူငယ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်း၏။</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို သူ နားမလည်ပါ။</p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော်တို့မှာ သဲလွန်စတစ်ခုခု ရှိလား ၊ ဥပမာ... အဲ့ဒါက ဘယ်ကလာတာလဲ၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကန်ရှင်းဂြိုဟ်အပေါ်မှာရော သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပရော်ဖက်ဆာ လီက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက ရှေးဟောင်း မသေမျိုးလမ်းစဉ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ ကျွန်တော် သံသယရှိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ နောက်ထပ် အချက်အလက်တွေ ရဖို့အတွက် အမျိုးသား မော်ကွန်းတိုက်ကို သွားဖို့ လိုလိမ့်မယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်မှာ ဝင်ရောက်ခွင့် မရှိဘူးဖြစ်နေတယ်။"</p> <p> </p> <p>အမျိုးသား မော်ကွန်းတိုက်သည် ကန်ရှင်းဂြိုဟ်ရှိ အကြီးဆုံး စာကြည့်တိုက်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းစာအုပ်များ၊ အချက်အလက်များနှင့် မှတ်တမ်းများ အများဆုံး စုဆောင်းထားသည့် နေရာလည်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနေရာရှိ ရှေးဟောင်းစာအုပ် အများစုမှာ အဖိုးမဖြတ်နိုင်သလို ငှားရမ်း၍လည်း မရပေ။</p> <p> </p> <p>အချို့သော အချက်အလက်များသည် အထူးအကြောင်းရင်းများကြောင့် သာမန်နည်းပညာဖြင့် ဒစ်ဂျစ်တယ်စနစ်သို့ ပြောင်းလဲ၍မရသလို၊ ဓာတ်ပုံရိုက်ပြီး အင်တာနက်ပေါ်သို့ တင်၍လည်း မရပေ။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို အမျိုးသား မော်ကွန်းတိုက်တွင်သာ သိမ်းဆည်းထားရသည်။</p> <p> </p> <p>ပရော်ဖက်ဆာ လီသည် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသော နေကို စုံစမ်းရန် အမျိုးသား မော်ကွန်းတိုက်သို့ ဝင်ရောက်လိုနေ၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော်တို့ သင်္ဘောစု ပြန်ရောက်တဲ့အခါ အထက်လူကြီးတွေဆီ ချက်ချင်း တင်ပြပေးပါ့မယ်"</p> <p> </p> <p>လူငယ်သည် ထူးဆန်းသော နေကို နောက်ဆုံးတစ်ခေါက် ကြည့်လိုက်ပြီး သင်္ဘောစုကို ကန်ရှင်းဘက်သို့ ပြန်လည် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>... .......</p> <p> </p> <p>ဟန်မိသားစု နေအိမ်တွင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာရင်း သူ၏ကြက်ဖကေအား သပ်ကာ အပျင်းကြောဆန့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ကိုယ်ခံပညာ ပြိုင်ပွဲကျင်းပရန် ရက်အနည်းငယ်သာ လိုတော့သဖြင့် သူသည် ပြိုင်ပွဲနှင့် ပတ်သက်သည့် အချို့ကိစ္စများကို ဆွေးနွေးရန်  ကျိယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံချင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူအိမ်ရှေ့ပေါက်သို့ ရောက်သည်နှင့် အနက်ရောင် ဂျာကင်ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးက သူ၏လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထားသည်ကို ကြုံလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုလူကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဟန်ရှန်းယွင်၏ အမူအရာမှာ လေးစားမှုရှိသွားပြီး အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေသည့် ပုံပင် ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p> "အစ်ကိုကြီး"</p> <p> </p> <p>"မင်း ကျိယွမ်နဲ့ သွားတွေ့မလို့လား"</p> <p> </p> <p> ဟန်ခန်း၏ အသံမှာ အာဏာရှင်တစ်ဦး၏ လေသံပင်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် အလိုလိုခေါင်းငုံ့သွားပြီး ဖြေလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့"</p> <p> </p> <p>"အခုလောလောဆယ် သူ့ကို မတွေ့ဖို့ မင်းကို ငါ အကြံပေးမယ်။ သူက တစ်ခုခုမှာ ပတ်သက်နေပုံပဲ။"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက  သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟင်"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားပြီး ဟန်ခန်းအားမော့ကြည့်၏။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာကျိက ပြဿနာ တစ်ခုခု တက်နေလို့လား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူက စိုးရိမ်တကြီးဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ကျိယွမ်၏ အစွမ်းကို သတိရသွားပြီးမှ ပြန်၍စိတ်အေးသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ကွေ့ရန် စစ်စခန်းကြီးကို ပင် တစ်ကိုယ်တော်ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သူ့မှာ ဘယ်လို ပြဿနာ ရှိနိုင်မှာလဲ။</p> <p> </p> <p>"ပြဿနာက ကြီးတယ်၊ ပြီးတော့ ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုကြီးတွေနဲ့ တောင်ဆက်စပ်နေပုံရတယ်။ ငါက ပြည်နယ်ကက်ဘိနက်ထဲဝင်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ အချိန်ကို ရောက်နေတာ။ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှ မင်းက ပိုသတိထားဖို့ လိုပြီး ပြဿနာ မရှာဖို့ လိုတယ်၊ နားလည်လား"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက ထပ်မံ သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရာထူးမှာ မြင့်မားနေပြီဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ဆင့်တက်လျှင်  ကျိယွမ်၏ ယခင်ဘဝ ဘလူးစတားရှိ ပြည်နယ်ကော်မတီ အတွင်းရေးမှူးကဲ့သို့ ပြည်နယ်ကက်ဘိနက်ထဲသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကြယ်ခုနှစ်ပွင့်မိသားစုလား"</p> <p> </p> <p> ဟန်ရှန်းယွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>တခြား ပြဿနာဆိုလျှင် ဟန်ရှန်းယွင် မကြောက်သလို  ကျိယွမ်အနေဖြင့် အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်နိုင်မည်ဟု သူ ယုံကြည်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုကြီးများကမူ ကွဲပြားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမိသားစုသည် နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သော ကောင်းကင်မျက်လုံးကို ထိန်းချုပ်ထား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်မျက်လုံးအောက်တွင် သက်ရှိအားလုံးမှာ အတူတူသာဖြစ်လေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၎င်းသည် နျူကလီးယား လက်နက်ထက်ပင် ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းပြီး အဖျက်စွမ်းအားမှာ ယုံနိုင်စရာပင် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်တယ် "</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး ထပ်မပြောတောဘဲ  ဝင်းထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝင်းအတွင်းသို့ သူရောက်သောအခါ အိမ်ထိန်းကြီးက သူ့အားတိုးတိုးပြော၏။</p> <p> </p> <p>"သခင်ကြီး၊ ဒုတိယသခင်လေးရဲ့ စရိုက်အရဆိုရင် ဖြစ်နိုင်တာက... သူ့ကို စောင့်ကြည့်ဖို့ လူတစ်ယောက် လွှတ်သင့်သလား"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်း ခေတ္တ ရပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်  ကျိယွမ်၏ အခြေအနေကို အနည်းငယ် ကြားဖူးသော်လည်း လုံးဝရှင်းရှင်းလင်းလင်းတော့ မသိပေ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရာထူးအရ ထိုကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် ပဋိပက္ခများထဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခွင့်မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် အုပ်စုနှစ်စုကြားက ပဋိပက္ခကို မီးရှို့လိုက်သော ယမ်းတောင့်တစ်ခုလောက်သာ ဖြစ်သည်ဟု သူ ဝေဝေဝါးဝါးသာ သိထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဘယ်အုပ်စုဘက်က ပါရမလဲဆိုတာကိုတော့... ဟန်ခန်း ယခုထိ သဲလွန်စ မရသေးပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူသည် ပြည်နယ်ကက်ဘိနက်သို့ တက်လှမ်းရန်အတွက် ဘက်တစ်ခုခုကို ရွေးချယ်ရမည့် အခြေအနေတွင် ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့နောက်ကို လိုက်ဖို့ မလိုဘူး။"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အဖေနဲ့ အမေက အရာအားလုံးကို ငါ့ဆီမှာပဲ ထားခဲ့တာ၊ ငါ့ညီအပေါ် ငါ အကြွေးတွေ အများကြီး တင်နေတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့... သူ့စိတ်တိုင်းကျ လွှတ်ထားပေးလိုက်မယ်။ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ညီအစ်ကိုတွေ စည်းလုံးရင် မအောင်နိုင်တာ မရှိဘူး လို့ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား၊ ဒီတစ်ခါတော့ အစ်ကိုကြီးတစ်ယောက်အနေနဲ့ သူ့နောက်ကနေ လိုက်ပေးလိုက်မယ်။"</p> <p> </p> <p>ဟန်ခန်းက ခြံဝဘက်သို့ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ညီအတွက် အဖေတစ်ယောက်ကဲ့သို့  အရွယ်ရောက်နေလေပြီ ။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဆက်ဆံရေးမှာ အမြဲတမ်းလိုလို  တင်းမာနေခဲ့​၏။</p> <p> </p> <p>မိသားစု၏ နိုင်ငံရေးအရင်းအမြစ် အားလုံးကို သူ၏အပေါ်၌သာ ရင်းနှီးမြှုပ်နှံခဲ့သဖြင့် သူ၏ညီမှာ အရေးမပါသော သိုင်းပညာလောကထဲတွင်သာ ရုန်းကန်နေရသည်ကို သူ အပြစ်မကင်းသလို ခံစားရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လက်ရှိတွင်  သူသည် ဘယ်ဘက်ကိုမှ မရွေးရသေးသလို  မည်သည့်ဘက်ကို ရွေးရမှန်းလည်း မသိသဖြင့် သူ၏ညီကိုသာ ဘက်ရွေးခိုင်းရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်တော့မည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရှန်းယွင်မှာလည်း  စိတ်ထဲတွင် ဝေခွဲမရ ဖြစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစ်ကိုဖြစ်သူ၏ စကားများက သူ့ကို စိုးရိမ်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒီအကြောင်းကို စီနီယာကျိကိုကြိုပြီး အသိပေးရမယ်။ သူသာ မရှိရင် ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က အဲ့ဒီဂျိုကြီးနဲ့မိန်းမသတ်လို့ ငါ သေနေလောက်ပြီ။"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် အလွန် သစ္စာရှိသူဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ပြီးခဲ့သည့်အကြိမ်က သူသည် ထူးဆန်းသော နေရာတစ်ခုသို့ မတော်တဆ ရောက်သွားပြီး ကျိယွမ်သာ မကယ်ခဲ့လျှင် သူ သေဆုံးသွားမှာ အသေအချာပင်။</p> <p> </p> <p>'အသတ်ခံရမည့်သူကို ကယ်တင်သူသည် အသက်ကို ပေးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်' ဟု ဆိုကြသည့်အတိုင်း ကျိယွမ်က သူ၏အသက်ကို ကယ်ခဲ့သဖြင့် သူသည် ကျေးဇူးပြန်ဆပ်ရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အစ်ကို၏ သတိပေးချက်ကိုမူ သူ လောလောဆယ် ဘေးဖယ်ထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်၏ အတွေးမှာ သူ၏ဆံပင်ကေထက် များစွာရိုးရှင်းလေ၏။</p> <p> </p> <p>  ရွှေငွေရတနာများ၊ အာဏာနှင့် ဩဇာတို့သည် အသက်ထက်တော့ အရေးမကြီးပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးပြီးသည်နှင့် သူသည် ကျိယွမ်တည်းခိုနေသော ဟိုတယ်သို့ အမြန် မောင်းနှင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စီနီယာကျိက  ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုနဲ့ ဘယ်လို ပတ်သက်သွားတာလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင် စဉ်းစား၍ မရပါ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုအချိန်သည် စဉ်းစားနေရမည့်အချိန် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထူးဆန်းသောအရာများစွာ ဖြစ်ပျက်နေပြီး သူ နားမလည်သော အရာများစွာ ရှိနေသည်ကို သူတဖြည်းဖြည်းနားလည်လာ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>လောလောလတ်လတ်မှာပင် ကောင်းကင်မှာ အပိုနေတစ်စင်းထွက်လာပြီ မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>ထိုနေမင်းက ဘယ်လိုထွက်လာသလဲဆိုသည်ကို မည်သူသိသနည်း။</p> <p> </p> <p>မည်သူမှ မသိကြပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက် သူဟိုတယ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကားတောင် မရပ်ရသေးခင်မှာပင် သူ၏ စူးရှသော မျက်လုံးများက ရင်းနှီးနေသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို ချက်ချင်း တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>“စီနီယာကျိ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် ကားပေါ်မှ အမြန်ဆင်းကာ ကျိယွမ်ရှိရာသို့ ပြေးသွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ကျိယွမ်၏ ဘေးတွင် အနက်ရောင်ကိုယ်ကျပ်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသော အလွန်ညှိငင်နိုင်စွမ်းရှိသည့်မိန်းကလေးတစ်ဦး ရပ်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အလွန်အံ့သြသွား၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမိန်းကလေးတွင် ဖြူဝင်းသော အသားအရေရှိသဖြင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်ကာ နေရောင်အောက်တွင် အထူးပင် ထင်ရှားနေသည်။ သူမ၏ဝတ်စုံအနားသတ်များက အနက်ရောင် ခြေအိတ်ရှည်များဝတ်ဆင်ထားသော သွယ်လျလျခြေတံများကို ပေါ်လွင်စေ၏။</p> <p> </p> <p>အထူးခြားဆုံးမှာ သူမ၏ ရှည်လျားသော ဆံပင်နက်ကြီးများမှာ အောက်သို့ စီးကျနေပြီး သမိုင်းထဲက ထွက်ပေါ်လာသကဲ့သို့ ရှေးဆန်သလို  ခေတ်မီသော အလှတရားမျိုးလည်း ရှိနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် မင်းသမီးဟွမ်ရှားအား အလွန်လှသည်ဟု ထင်ခဲ့၏။သို့သော်လည်း ယခု သူ၏ရှေ့မှ မိန်းကလေးနှင့် မည်သို့မှနှိုင်းယှဉ်၍  မရတော့ပါ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဒါက ဟန်ရှန်းယွင်တဲ့၊ အင်း... ငါသိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပေါ့၊"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူ၏ဘေးမှ မိန်းကလေးကို ရှင်းပြနေသည်။</p> <p> </p> <p> "သူ့မှာ ထူးခြားတဲ့ အကြိုက်ရှိတယ်၊တော်တော်အစွမ်းထက်တဲ့ အမျိုးသမီးတွေကို ကြိုက်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ကျိယွမ်က ဟန်ရှန်းယွင်ကို  မိတ်ဆက်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>၊"ဒါက နင်းထောင်၊ ကနေရီ(စာဝါငှက်လေး)လို့လည်း ခေါ်တယ်။ သူက ငါ့ရဲ့..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>"အဟမ်း .. အင်း... ငါတို့ လက်ထပ်လက်မှတ် သွားယူတော့မလို့။"</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး စကားကို ပြောသောအခါ ကျိယွမ် အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>အနက်ရောင်ဝတ်စုံနှင့်  ချစ်စရာကောင်းနေသောနင်းထောင်က ကျိယွမ်၏ စကားကို ကြားသောအခါ  ရှက်သွေးဖြန်းသွားပြီး ရှက်ပြုံးလေးပြုံး၏။</p> <p> </p> <p>"ဟီး ... သွေးပုလဲ၊ ရှင်က ယောက်ျားချင်း ကြိုက်တယ်လို့ ကျွန်မ ထင်နေတာ"</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူမအား အလန့်တကြားလှည့်ကြည့်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>နေပေါ်မှာတစ်ယောက်တည်းအနေကြာလို့ ဦးနှောက်များထိသွားတာလား။</p> <p> </p> <p>ခုလိုကျပ်မပြည့်တဲ့ပုံဆို နင်းထောင်မဟုတ်ဘူး ၊ ကနေရီမလေး ပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကနေရီက ထိုသို့ပြောရင်း ကျိယွမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လျှောက်မပြောနဲ့၊ ငါက ပုံမှန်ပါပဲ၊”</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က ထို့သို့ပြောရင်း ဟန်ရှန်းယွင်ကို တစ်ချက်ကြည့်၏။</p> <p> </p> <p>ဘယ်သူက မူမမှန်တာလဲဆိုရင် ဟန်ရှန်းယွင်ပဲနေမှာ။ ဒီကောင်က ကြွက်ဖြစ်ပြီး ကြက်ဖကေကြီးနဲ့လေ ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"မင်း ရောက်လာပြီဆိုတော့၊ မင်းက ဒီနေရာနဲ့လည်း ရင်းနှီးတယ်၊ ကနေရီက အခုမှ ရောက်တာ။ ငါတို့ အဝတ်အစားနဲ့ တခြားပစ္စည်းတွေ ဝယ်မလို့၊ လမ်းပြပေးဦး။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် အခြားသူများက အလုပ်အကျွေးပြုခြင်းကို သဘောကျ၏။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခုလောကသည်  နေ့စဉ်အပန်းဖြေ ဂိမ်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသို့သော ဂိမ်းမျိုးတွင် သင်၏ အလွန်လှပသော ဇနီးသည်အတွက် လှပသောအဝတ်အစားများ မဝယ်ပေးလျှင် ၊ သူမကို အဝတ်အစားများလဲခိုင်းပြီး မကြည့်ရဘူးဆိုလျှင် သင် ရှုံးနိမ့်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ၊ ၎င်းသည် မျက်စိပသာဒ ဖြစ်စေမှာသေချာ၏။အထူးသဖြင့် ကနေရီလို အလွန်လှပသောအမျိုးသမီးလေးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသောအမျိုးသားတစ်ဦးအနေနှင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"စီနီယာကျိ၊ အခုက ဈေးဝယ်ထွက်ရမယ့် အချိန်မဟုတ်ဘူး။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စပါ"</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "ကျွန်တော့်အစ်ကို ပြောတာကတော့ ကြယ်ခုနှစ်ပွင့် မိသားစုကြီးတွေထဲက တစ်ခုက စီနီယာ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေပြီး ဒုက္ခပေးဖို့ ကြံစည်နေတယ်လို့ သိရတယ်"</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနစ်မိသားစုဆိုသည်မှာ ချင်းယွမ်နိုင်ငံတွင် တားမြစ်ထားသော အမည်တစ်ခု ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုမိသားစုများသည် ရှေးခေတ်ကတည်းက ဤနိုင်ငံကို အုပ်ချုပ်လာခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်ပြီး ဘုရင့်မိသားစုများစွာ သာ  ပြောင်းလဲခဲ့သော်လည်း  ထိုမိသားစုကြီးများမှာမူ မြဲမြံစွာ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်  ထိုသို့ပြောပြီးသည်နှင့် ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ နှင်းတောင်ရေခဲဂူထဲသို့ ရောက်သွားသကဲ့သို့ အေးစိမ့်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအေးစိမ့်သော အရှိန်အဝါမှာ လျင်မြန်စွာ ရောက်လာပြီး လျင်မြန်စွာပင် ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူက ကနေရီအား အလန့်တကြားကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရှိန်အဝါသည် ကျိယွမ်ဘေးရှိ ဆွဲဆောင်မှုရှိသော မိန်းကလေးထံမှ လာခြင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူဝိုးတဝါးထင်​လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ချန်းယွင်၏ ကြက်ဖကေမှာ ပို၍ထောင်မတ်သွားပြီး သူ၏ စိတ်ထဲတွင်လည်း အလွန်တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူမသည်လည်း ကျိယွမ်လို  ဒဏ္ဍာရီလာ ထူးကဲသောပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ဖြစ်နေနိုင်သည်လား။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီကြယ်ခုနှစ်ပွင့်ဆိုတာတွေက ဘယ်မှာလဲ"</p> <p> </p> <p>သိသိသာသာပင် ထိုအသံမှာ ကနေရီမဟုတ်တော့ ၊ နင်းထောင်၏ အသံမှာ ပျားရည်အိုးထဲက သကြားကဲ့သို့ ချိုမြိန်နေသော်လည်း သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များရောယှက်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်ကို ကြံစည်နေသည်ဟုကြားကတည်းက သူမက လူသတ်ချင်နေလေပြီ။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သူမ၏ သွယ်လျသောလက်ကလေးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုပဲ၊ NPC တွေနဲ့ ရန်မဖြစ်ပါနဲ့၊ မဟုတ်ရင် ခံစားချက်တွေ ဖြုန်းတီးရာ ရောက်လိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသဖြင့် ကနေရီက ချိုသာစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>"စီနီယာကျိ...စီနီယာ အစွမ်းထက်တာကို ကျွန်တော် သိပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့... ကောင်းကင်မျက်လုံးက အရမ်း ကြောက်စရာကောင်းတယ်။ စီနီယာ ဖြစ်နိုင်တာက..."</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင် တုံ့ဆိုင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်က သဘောကျစွာရယ်မောလိုက်၏ ။</p> <p> </p> <p> "ငါက အခုလောလောဆယ် အားကိုးရာမဲ့ပြီး အားနည်းနေပေမဲ့ ငါ့ဇနီးက ဒီမှာ ရှိနေပြီ။ တကယ်လို့ သူတို့ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးရင် ငါ့ဇနီးက ကြည့်နေမှာမဟုတ်ဘူး ။ ငါက ဘာလို့ကြောက်ရမှာလဲ "</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် စပွန်ဆာကောင်းကောင်းရထားသော   သူဌေးသားလေးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဂုဏ်ယူစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကောင်သေးသေးလေးကို ရိုက်လျှင် အကောင်ကြီးကြီး ထွက်လာလိမ့်မည်။</p> <p>သို့သော် သူဂရုမစိုက်ပါ။</p> <p> </p> <p>ကနေရီနင်းထောင် ရှိနေသဖြင့် သူသည် ကုံရှင်းဂြိုဟ်ပေါ်တွင် လမ်းကို ဘေးတိုက် ၊ ​ဇောက်ထိုး ၊ ကန့်လန့်  လျှောက်ချင်သလို လျှောက်နိုင်လေပြီ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကနေရီက  ကျိယွမ်၏ လက်မောင်းကို တင်းကျပ်စွာ ဖက်ထားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟီး..ဒီတစ်ခါတော့ ကျွန်မ ရှင့်ကို ကာကွယ်ပေးမယ်၊ သွေးပုလဲ”</p> <p> </p> <p>ဟန်ရှန်းယွင်သည် သူတိူ့နှစ်ဦးအား သံသယဖြင့် ကြည့်နေပြီး ဇဝေဇဝါ ဖြစ်ကာ မရေမရာခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒဏ္ဍာရီဆန်ဆန်လှပနုနယ်သော ကနေရီသည် ကျိယွမ်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေသည်လား။</p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်တစ်ယောက်တည်းကပင် စစ်စခန်းကြီးတစ်ခုလုံးကို ဓားတစ်ချောင်းဖြင့် ထင်သလိုသတ်ဖြတ်နိုင်၏။</p> <p> </p> <p>ယခု ထိုမိန်းမလှလေးက ကျိယွမ်ထက် ပို၍အစွမ်းထက်နေသည်ဆိုလျှင်..</p> <p> </p> <p>အောင်မလေး...။</p> <p> </p> <p>ဟန်ချန်းယွင် ကြက်သီးထသလို ကျောတွန့်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p>............</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ရက် ကြာပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>စစ်အခြေစိုက် စခန်းတစ်ခု အတွင်း၌ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စာရွက်စာတမ်းတစ်ခုကို စားပွဲပေါ်တွင် တင်ထား၏။</p> <p> </p> <p>မြို့စားသည် စားပွဲဘေးတွင် လေးစားစွာ ရပ်နေလေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ရှေ့တွင် ရွှေရောင်မျက်မှန် တပ်ထားသော အမျိုးသားတစ်ဦး ထိုင်နေ၏။</p> <p> </p> <p>ထိုအမျိုးသားသည် စာရွက်စာတမ်းကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများမှာ အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် တောက်ပသွားသည်။</p> <p> </p> <p> "တကယ်ပါပဲ၊ အစွမ်းထက်တဲ့ သိုင်းပညာရှိတာက အရာအားလုံးပိုင်ဆိုင်နိုင်တာလားပဲ။ ဒီလို အမျိုးသမီးမျိုးတောင် သူ့ကို စိတ်နှလုံး ပုံအပ်ထားတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>သူသည်   လှပသောအမျိုးသမီးများစွာကို မြင်ဖူးပါသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် စာရွက်စာတမ်းထဲမှ အမျိုးသမီးမှာမူ မည်သည့် ပြင်ဆင်မှုမှ မပါဘဲ သာမန်ကင်မရာဖြင့် ရိုက်ထားသော်လည်း အလွန်ပင် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလှ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ အပြင်မှာဆိုလျှင် သူမသည် မည်မျှအထိ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ် ကောင်းလိမ့်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသမီးက ငှက်ငယ်လေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ကျိယွမ်ကို မခွဲတမ်းမှီတွယ်နေခြင်းကြောင့် သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မနာလိုစိတ်များ ကြီးထွားလာသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"သခင်လေး မူ၊ ကျွန်တော်တို့ ဘာလုပ်သင့်လဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p>လန်ဟိုင်မြို့စားက သတိထားပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည်  ကျိယွမ်ကို လျှို့ဝှက် စုံစမ်းခဲ့ပြီး သခင်လေးမူ၏ အမိန့်အရ သူ၏ အချက်အလက်များကို ခိုးယူရန်ပင်ကြိုးစားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် သူ၏ လုပ်ရပ်များကို သိရှိသွားပြီး ခေါင်းတလား တစ်လုံး ပို့ပေးခြင်း ခံခဲ့ရသဖြင့် သူ အလွန် ကြောက်လန့်သွားရ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကျိယွမ်သည် သာမန်လူမဟုတ်ပါ ။ ကွေ့ရန် စစ်စခန်းကြီးကိုပင် တစ်ချက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်နိုင်သော ရက်စက်သည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကွေ့ရန်စစ်စခန်းမှာ အားနည်းပြီး ချင်းယွမ်စစ်စခန်းများထက် အများကြီး နိမ့်ကျသည်ဆိုသော်လည်း  ကျိယွမ်ဆိုသူသည် သူ၏မျက်စိထဲတွင်မူ အလွန် ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည့် လူတစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ချင်းယွမ်တွင်ပင် ကျိယွမ်ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပြီး ဖယ်ရှားသုတ်သင်နိုင်သည့် လက်နက် အနည်းငယ်သာ ရှိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဒါက လွယ်တယ်မဟုတ်လား၊ မနက်ဖြန်ကျရင် မင်း ကိုယ်တိုင် သွားပြီး သူ့ကို တောင်းပန်လိုက်။ ငါကတော့ သူ့ရဲ့ ရည်းစားလေးနဲ့ သွားတွေ့မယ်။"</p> <p> </p> <p>" သူက နားလည်တတ်တဲ့သူဆိုရင် ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ သိပါလိမ့်မယ်။ မဟုတ်ရင်တော့ သူ့ရဲ့ အဆုံးသတ်က... အရမ်း ဝမ်းနည်းစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ သူ့ရဲ့ ရည်းစားလေးကတော့ မုဆိုးမလေး ဖြစ်သွားမှာပေါ့၊ အဲ့ဒါက... ငါ အကြိုက်ဆုံးပဲ ဟားဟား  ဟာဟား ။"</p> <p> </p> <p> </p> <p>သခင်လေးမူက ဖိုင်တွဲထဲမှ ဂန္ဓဝင်စံတင်လောက်အောင် လှပသောဆံပင်ရှည်မလေး၏ပုံအား  ကြည့်ရင်း တဟားဟား အော်ရယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများတွင် အထင်သေးဟန်များလည်း ရောယှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်ခုနှစ်ပွင့် မိသားစုကြီးများသည်ဤမြေကို နှစ်ပေါင်းထောင်ချီ၍ အုပ်ချုပ်လာခဲ့၏။  ဧကရာဇ်များ  မည်မျှပြောင်းလဲသွားသည်ဖြစ်စေ ၊တော်လှန်ပုန်ကန်မှုများ မည်မျှပင်ရှိခဲ့ပါစေ၊ သူတို့ကတော့ အမြဲတမ်း အထက်မှာ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သမိုင်းအဆက်ဆက် သြဇာအာဏာနှင့်အင်အားက တည်ငြိမ်ပြီး ခိုင်မာနေသဖြင့် သူတို့သည်  သဘာဝကျစွာပင် မောက်မာလာကြ၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ပြောရလျှင် ကျိယွမ်သည် ကြောက်စရာကောင်းပါသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါပေမဲ့... သူက ကန်ရှင်းဂြိုလ်ထက် ပိုပြီး ကြောက်စရာကောင်းနိုင်လို့လား။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ကန်ရှင်းဂြိုဟ်က စစ်သင်္ဘော တစ်စင်းတည်း လွှတ်လိုက်လျှင်ပင်  ကျိယွမ်ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်မည်ဟု ဆိုနိုင်၏။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော ကန်ရှင်းပင်လျှင်  ကုံရှင်းကို ကျူးကျော်ရာတွင် ကျရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအရာက ကြယ်ခုနစ်ပွင့်မိသားစုများ၏ အင်အားကို သက်သေပြနေသည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>သခင်လေးမူမှာ ဂုဏ်ယူပိုင်ခွင့် ရှိပါသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ပြန်လည် နိုးထလာခြင်းနှင့် ပတ်သတ်၍လည်း   သူတို့သည်  ထိုလမ်းစဥ်နှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များစွာကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီးဖြစ်လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>သူတို့အတွက်မူ  ကျိယွမ်သည် မတည်ငြိမ်သော အစိတ်အပိုင်းလေးတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ငါတို့နဲ့မတွေ့ခင် ခဏတောက်တဲ့ မီးပွားလေးပါပဲ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>-----------------</p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p> <p> </p>


Save