Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း  ၄၆၇</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ အစွမ်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"မင်း... မင်းက ဒုက္ခိတဖြစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးပဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့လည်ချောင်းဝမှ ထိုစကားလုံးများက မထိန်းနိုင်မသိမ်းနိုင် အတင်းတိုးထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့က မျက်ဝန်းတွင် အတိုင်းသားပင်</p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကလည်း ဖျတ်ခနဲ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အင်ပါယာ တစ်ခွင်တွင် ကောလာဟလများက ပျံ့နှံ့နေခဲ့ပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်မတွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်သည် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်</p> <p>ခြင်းနယ်ပယ်ကျင့်ကြံသူ မိစ္ဆာများကို မြက်ပင်ရိတ်သလို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟူသော ပုံပြင်များက အလျှံပယ်ရှိနေချေသည်။</p> <p> </p> <p>လူပြောသူပြောများလွန်းသဖြင့် လုံးဝအလိမ်အညာဟု မယူဆသော်လည်း ချဲ့ကားပြောဆိုချက်များဟုသာ သူမှတ်ယူခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ရသူတစ်ဦးထံမှပင် သူကြားခဲ့ဖူးသေးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပိုင်ကျီဟန်အနေဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် အတော်လေးရုန်းကန်ခဲ့ရမည်ဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ အကူအညီလည်း ပါလိမ့်မည်ဟုသာ သူထင်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ သူ၏ ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် နောက်လိုက်သုံးယောက်သည်</p> <p> </p> <p>တစ်ခဏချင်း ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သူ့အသက်ရှူသံများ စက္ကန့်ပိုင်းမျှ ပြင်းထန်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> ကောလာဟလသာ အမှန်ဆိုပါက ပိုင်ကျီဟန်သည် ယခု အချိန်တွင်ဒုက္ခိတဖြစ်နေတာကြောင့် ထိုအလုပ်က လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူတွေးခဲ့မိ၏</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်သူ အတင်းပြန်လည်တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းလိုက်ချေသည်။</p> <p> </p> <p>သူက တစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ပေ</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောသုံးစင်းရှိ၏</p> <p> </p> <p>နောက်လိုက်ရာချီရှိပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်ကလည်း မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းနယ်ပယ် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ဒုက္ခိတမဟုတ်ဘူးဆိုရင်တောင်</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်လဲ။</p> <p> </p> <p>သူသတ်ခဲ့သည့် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်းမိစ္ဆာ ကျင့်ကြံသူများက အားနည်းနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်၏</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်  ၎င်းနေရာတွင် သူသာရှိနေရင် သူလည်း သတ်နိုင်မည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"တိုက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံက စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံး ဟိန်းထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သူ့ကိုသတ်ကြ”</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြများ ခဏတာ တုံ့ဆိုင်းသွားကြ၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ချက်ချင်းပင် စိုးရိမ်စိတ်ကို ဖိနှိပ်ကာ တပြိုင်နက်တည်း ဟိန်းဟောက်</p> <p>လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>လူရိပ်များ ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောသုံးစင်းလုံး တပြိုင်နက် နေရာယူလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်အမြောက်များကို အသင့်ပြင်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က တိုက်ချင်သည်ဆိုလျှင်လည်း</p> <p> </p> <p>သူ့ကို လူအင်အားဖြင့် ဖိသိပ်ချေမှုန်းပစ်မည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်တွင်မူ</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က မလှုပ်မယှက်ပင်</p> <p> </p> <p>သူက အပေါ်သို့ အေးအေးလူလူ မော့ကြည့်နေရုံသာ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားဂိုဏ်းတုန်းသည် ဟန်ရှကို ထိန်းချုပ်ခဲ့သလိုမျိုး ထိုကောင်းကင်ဓားပြတွေကိုပါ ထိန်းချုပ်နိုင်မလားဟု သူစမ်းကြည့်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဓားပြတွေထဲ၌ ထိုအတတ်ကို လေ့ကျင့်ထားသူ တစ်ယောက်မှ မရှိပုံရချေ။</p> <p> </p> <p>(တောက်..နှမြောစရာပဲ)</p> <p> </p> <p>မဟုတ်လျှင် သူတို့ကို ချက်ချင်းလက်နက်ချခိုင်းပြီး အရေးကြီးသည့် သတင်းအချက်အလက်များကို ခုခံမှုမရှိဘဲ ရယူနိုင်</p> <p>မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာသော ဓားပြများ</p> <p>ပေအနည်းငယ်မျှသာ ရောက်သေးချိန်တွင်</p> <p> </p> <p>"ကံကြမ္မာဖြတ်တောက်ခြင်း ဓားချက် “</p> <p> </p> <p>ရွှမ်</p> <p> </p> <p>ထိုဓားချက်ဖြတ်သန်းသွားသော လမ်းကြောင်းတစ်လျှောက် ကောင်းကင်ကြီးကိုယ်တိုင် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားသလို ထင်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေ့သို့ ပြေးဝင်လာသော ကောင်းကင်ဓားပြများသည် လေထဲတွင်ပင် တောင့်ခဲသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များက ထိုဓားအလင်းတန်းမျဉ်းကို ဖြတ်ကျော်မိသွားပြီး</p> <p> </p> <p>သီးခြားစီ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးမထွက်ပေ။</p> <p> </p> <p>အော်သံမထွက်ချေ။</p> <p> </p> <p>ဘာဖြစ်သွားသည်ကို သူတို့၏ အသိစိတ်ကပင် မသိလိုက်ရလောက်အောင်ကို သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားအရှိန်က ပထမဆုံး ကောင်းကင်သင်္ဘောဆီသို့ ဆက်လက်ဦးတည်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘော၏ ခံစစ်အခင်းအကျင်းသည်အလိုအလျောက် ပွင့်လာပြီး အလွှာပေါင်းများစွာ တရစပ် ကာကွယ်လိုက်သော်လည်း</p> <p> </p> <p>နေရောင်အောက်က မြူနှင်းများလို ချက်ချင်းပင် ကြေမွသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ဘောကိုယ်ထည်ကြီးကလည်း</p> <p> </p> <p>နှစ်ခြမ်းကွဲသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဒုတိယသင်္ဘောက ခုခံရန် ကြိုးစားသော်လည်း</p> <p> </p> <p>အားနည်းလွန်းလှသည်</p> <p> </p> <p>ဓားချက်က ဖြတ်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>တတိယမြောက် ပျံသန်းရေးသင်္ဘောသည်လည်း ထိုကံကြမ္မာနှင့်ပင် ရင်ဆိုင်လိုက်ရလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ထက်ဝယ် ပျံသန်းရေးသင်္ဘော သုံးစင်းစလုံး လှုပ်ရှားမှုမရှိဘဲ ရပ်တန့်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် တဖြည်းဖြည်းချင်း အပိုင်းပိုင်းပြတ်တောက်သွား တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဟိန်းဟောက်သော ပေါက်ကွဲသံများ မရှိခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ကြောက်မက်ဖွယ် ပြိုလဲပျက်စီးမှုများလည်း မရှိခဲ့။ </p> <p> </p> <p>တိခနဲ ဖြတ်တောက်ခံလိုက်ရသော တည်ရှိမှုသက်သက်သာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သင်္ဘောပျက်စီးသောအစအနများသည် တိမ်တိုက်များထဲသို့ အရည်ပျော်ကျရင်း အောက်ဘက်သို့ လွင့်စင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြများ</p> <p> </p> <p>ပျောက်ကွယ်သွားချေပြီ</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့၏ သင်္ဘောများနှင့်အတူ အစအနမကျန် ဖျက်ဆီးခြင်း ခံလိုက်ရလေပြီ။ </p> <p> </p> <p>ငြိမ်သက်ခြင်းက စိုးမိုးသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>လေတိုးသံမှတစ်ပါး အခြားမရှိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p>အထက်ကောင်းကင်တွင်</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် တစ်ကိုယ်တည်း ရပ်တန့်နေ၏။ </p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာသည် ဖြူလျော့နေ၏</p> <p> </p> <p> သူ၏ အရှိန်အဝါ မှာလည်း ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် ထိန်းချုပ်မရအောင် တုန်လှုပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်နက်အပြည့်အစုံ တပ်ဆင်ထားသော ပျံသန်းရေးသင်္ဘော သုံးစင်း။</p> <p> </p> <p>ရာနှင့်ချီသော ကျင့်ကြံသူများ။</p> <p> </p> <p>အားလုံး ပျက်စီးသွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဓားတစ်ချက်တည်းနှင့်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါက..."</p> <p> </p> <p>သူ၏အသံသည် လည်ချောင်းထဲတွင် တစ်ဆို့နေသည်။</p> <p> </p> <p>မည်မျှပင် ငြင်းပယ်ချင်ပါစေ၊ </p> <p> </p> <p>မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ဖြစ်ရပ်ကို ငြင်းဆန်၍မရနိုင်တော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ကောလာဟလများမှာ အနည်းငယ်မျှပင် ချဲ့ကားထားခြင်း မရှိခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ယခု သူ ပိုင်ကျီဟန်ထံမှ အတိုင်းသား ခံစားနေရသော အရှိန်အဝါသည် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်း အဆင့်မဟုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ</p> <p> </p> <p>ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် ဖြစ်ချေ၏</p> <p> </p> <p>ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ သူငယ်အိမ်များ တုန်</p> <p>ရင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ဤစစ်ဆင်ရေးမတိုင်မီက သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခဲ့သည်။ သတင်းတိုင်းတွင် ပိုင်ကျီဟန်သည် ကိုယ်လက်အင်္ဂါ မသန်စွမ်းဖြစ်နေသူဟုသာ ဖော်ပြထားသည်။ </p> <p> </p> <p>အကောင်းဆုံးအခြေအနေတွင်ပင် ယခင်က ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်သာ ရှိခဲ့သူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုမူ</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ်ပင်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်တွင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းကို အသာအယာ စောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အိုးဟိုး”</p> <p> </p> <p>သူ့အစွမ်းကို ထုတ်ပြလိုက်သည်နှင့် ယွင်မိုခို ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် ချက်ချင်း ထွက်ပြေးလိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်ထားခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် </p> <p> </p> <p>ထိုသူမှာ ကျန်ရှိနေဆဲသာ။</p> <p> </p> <p>သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ တပ်ဖွဲ့နှင့် လက်အောက်ငယ်သားများ ပျက်စီးသွားသည့်အတွက်လည်း ဒေါသထွက်နေပုံမရပေ။</p> <p> </p> <p> ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်နေပုံလည်း မပေါ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ဖြစ်နိုင်သည်မှာ</p> <p> </p> <p>သူသည် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်နိုင်သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် ပိုင်ကျီဟန်ကို သူ အနိုင်ယူနိုင်သေးသည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်မည်။ </p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါကလည်း လက်တွေ့ဘဝကို လက်ခံရန် ငြင်းဆန်နေခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ ပို၍ကောင်းပါသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ကောင်းကင်ထက်၌ သားကောင်ကို လိုက်လံအမဲလိုက်ရခြင်းအား အထူးတလည် နှစ်သက်သူမဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"မပြေးဘူးပေါ့?"</p> <p> </p> <p>သူ၏နှုတ်ခမ်းအစုံမှာ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ သတ္တိကိုတော့ ငါ ချီးကျူးရမှာပဲ။"</p> <p> </p> <p>သူ၏လေသံသည် ငြင်းဆန်၍မရသော မာန်မာနများ ပါဝင်နေသည်။ ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် သူ့ကို အတန်ကြာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် </p> <p> </p> <p>သူက ရယ်မောလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ပထမတွင် တိုးတိုးလေးဖြစ်သော်လည်း </p> <p> </p> <p>နောက်ပိုင်းတွင် ကျယ်လောင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား... ဒါက အမှန်ပဲပေါ့။ မင်းက အရမ်းမာနကြီးတယ်လို့ သူတို့ ပြောခဲ့ကြတာ။"</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ပြောတာ မှန်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p>သူက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် မော့လိုက်ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော အနေအထားကို ပြန်လည်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း နိုင်ပြီလို့ မထင်လိုက်နဲ့ဦး။"</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါသည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကီလိုမီတာ အတော်များများရှိ တိမ်တိုက်များပါ တုန်ခါသွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ရေးရာ ဖိအားများသည် ပြိုလဲကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ သက်ရောက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်းနယ်ပယ်</p> <p> </p> <p>အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို အကျပ်ကိုင်လိုက်တာပဲ။"</p> <p> </p> <p>သူ၏အသံမှာ ပို၍နက်ရှိုင်းသွား၏  လေထုတစ်ခုလုံးပါ တုန်ခါနေချေသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် </p> <p> </p> <p>တစ်စုံတစ်ခု ပြောင်းလဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်၏အရှိန်အဝါသည်  မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေရုံသာမက၊ အဆမတန် ဆက်လက်မြင့်တက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ နိယာမများကို လျစ်လျူရှုထားသည့် ဒီရေလှိုင်းများကဲ့သို့ သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မြင့်တက်လာနေသည်။</p> <p> </p> <p>အထက်မှ တိမ်တိုက်များသည် ပုံမှန်မဟုတ်ဘဲ မှောင်မိုက်သွားပြီး သူ့ဆီသို့ စုပ်ယူခံရသကဲ့သို့ အတွင်းဘက်သို့ လှည့်ပတ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်တွင် အက်ကြောင်းများ စတင်ဖြစ်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အပူရှိန်များ လိုက်ပါလာသည်။ </p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် နွေးထွေးသော လေပြေမျှသာ ဖြစ်၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် မီးတောက်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုမီးတောက်များသည် အနက်ရောင်ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးတန်းများ အားနည်းစွာ ရောယှက်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>၎င်းတို့သည် လေထုထဲရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဝါးမြိုရင်း သူ၏ခန္ဓာကိုယ်တွင် မြွေများကဲ့သို့ ရစ်ပတ်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ဝတ်ရုံများသည် ချက်ချင်းပင် လောင်ကျွမ်းသွား၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏ အရေပြားမှာမူ မီးလောင်ကျွမ်းခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အရှိန်အဝါ မြင့်တက်မှုမှာ မရပ်တန့်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>မြင့်မာရလာချေ၏</p> <p> </p> <p> ပိုမိုမြင့်မားလာသည်။</p> <p> </p> <p>ပို၍ မြင့်မားလာသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်ခုံးများ အနည်းငယ် မြင့်တက်သွားသည်။ "အိုး?"</p> <p> </p> <p>သူ ယခု ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိပြီဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သာမန် မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်လှမ်းခြင်း ဖိအားမဟုတ်တော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>၎င်းကို ကျော်လွန်သွားပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်နယ်ပယ်ထဲသို့ အပြည့်အဝ ခြေမလှမ်း ရသေးသော်လည်း အလွန်နီးကပ်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခြေတစ်လှမ်းအကွာ။</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်ပါက </p> <p> </p> <p>အတင်းအဓမ္မ တုပထားခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ရယ်သံသည် တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သော်လည်း ယခုအခါ လူသားမဟုတ်သော အသံတစ်မျိုးနှင့် ရောယှက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ငါ့ကို အနိုင်ယူနိုင်ဦးမယ်လို့ ထင်နေတုန်းပဲလား?"</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များမှာ ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ တည်ရှိမှုဒဏ်ကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ သိသိသာသာ ပုံပျက်ရှုံ့တွလာသည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူ၏စိတ်သည် အလုပ်လုပ်</p> <p>နေသည်။</p> <p> </p> <p>(နေပါဦး၊ ဒီမြင်ကွင်းကို ငါ ဘယ်မှာ တွေ့ဖူးပါလိမ့်?)</p> <p> </p> <p>သူ အရင်က တွေ့ဖူးခဲ့သည့် အရာနှင့် အနည်းငယ် တူညီနေသော်လည်း လုံးဝ တူသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ ယုံကြည်မှုမှာ အခြေအမြစ် မရှိသည်တော့ မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ဤကဲ့သို့သော လျှို့ဝှက်လက်နက် ရှိနေ၍သာ လွန်လွန်ကျွံကျွံ မကြောက်ရွံ့ခြင်း ဖြစ်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>ဓားပြခေါင်းဆောင်က ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကောင်းကင်ပြင်သည် ဖန်ကဲ့သို့ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>လှုပ်ရှားမှုတိုင်းသည် လေထုထဲတွင် မီးဟုန်များကို ချန်ရစ်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> သူက လက်တစ်ဖက်ကို မြှောက်လိုက်ရာ မီးတောက်များသည် ဝိညာဉ်မီးတောက် လှံရှည်ကြီးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ငါပြမယ်— တကယ့်ကို အစွမ်းထက်လှတဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲဆိုတာကို”</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ တစ်ဖန် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> ခဏတာအတွင်း</p> <p> </p> <p>ထိုဖိအားသည် အင်မော်တယ်နယ်ပယ်နှင့် ခွဲခြား၍ ရလောက်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>စစ်မှန်သော ကူးမြောက်မှု မဟုတ်ပေ</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း နယ်နိမိတ်မျဉ်းကို ဝေဝါးသွားစေရန် လုံလောက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် နောက်ဆုံးတွင် ကိုယ်ကို အနည်းငယ် မတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ဝတ်ရုံမှာ တိုက်ခတ်လာသော မီးတောက် လေပြင်းများကြားတွင် အသာအယာ လွင့်မြောနေသည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ဝင်စားစရာပဲ</p> <p> </p> <p>သူ၏နှုတ်ခမ်းများ အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားသည်။ "ကောင်းပြီ”</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများမှာ စူးရှသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အနည်းဆုံးတော့ မင်းက နောက်ထပ် ဓားတစ်ချက် ထပ်သုံးဖို့ ထိုက်တန်သေးတာပဲ။"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်က စတင်လှုပ်ရှားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံ လှံရှည်သည် အဆမတန် ကျယ်ပြန့်လာပြီး ဝိညာဉ်မီးတောက်လွှာများကို ထပ်ဆင့်ဖိသိပ်လိုက်ရာ လှံဦးဖျားတွင် ဟင်းလင်းပြင်များပင် ပုံပျက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>သူ ထိုးနှက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လှံရှည်သည် ပြုတ်ကျလာသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ဆင်းသက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>လေထုတစ်ခုလုံး အော်ဟစ်မြည်ဟီးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အောက်ဘက်ရှိ ပျံသန်းရေးသင်္ဘောမှာလည်း တုန်ခါနေသည်။ </p> <p> </p> <p>ကာကွယ်ရေး အစီအရင်များသည် ထိုဖိအားအောက်တွင် အလိုအလျောက် မှိတ်တုတ်မှိတ်တုတ် ဖြစ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> သင်္ဘောထဲရှိ ပိုင်ရွှယ်ချင်းနှင့် အခြားသူများသည်လည်း အသက်ရှူကျပ်လောက်သော အပူရှိန်ကို ခံစားနေကြရသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်မှာမူ မလှုပ်မယှက်ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ ရှောင်တိမ်းခြင်း မပြုခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ယင်းအစား— သူ၏လက်ထဲတွင် ထာဝရဝိညာဉ်ဓား ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ထာဝရ စီးဆင်းနေသော ရေဓားချက်”</p> <p> </p> <p>ဓားသွားသည် အသာအယာ တောက်ပလာပြီး ၎င်း၏အရှိန်အဝါသည် တည်ငြိမ်အေးချမ်းကာ ကမ္ဘာဦးအစကတည်းက စီးဆင်းလာသော မြစ်တစ်စင်းကဲ့သို့ အဆုံးအစမရှိပေ။</p> <p> </p> <p> သူ ဓားကို မြှောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံလှံရှည်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များက ကောင်းကင်နှင့် တိမ်တိုက်ပင်လယ်ပြင်ကို ဝါးမြိုသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိခိုက်မှုကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင် ဟင်းလင်းပြင်မှာ စက်ဝိုင်းပုံစံ အပိုင်းပိုင်း ကွဲအက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> မီးတောက်များက အပြင်ဘက်သို့ ပြင်းထန်စွာ တိုးထွက်လာသော်လည်း စီးဆင်းနေသော ဓားရည်ရွယ်ချက်၏ကာဆီးမှုကြောင့် နှစ်ခြမ်းကွဲသွားရသည်။ </p> <p> </p> <p>လှံရှည်သည် ဓားမျက်နှာပြင်နှင့် ပွတ်တိုက်နေသော်လည်း တစ်လက်မမျှ ရှေ့ဆက်၍ မတိုးနိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ ဝတ်ရုံစများမှာ ထိုအင်အားကြောင့် ပြင်းထန်စွာ လွင့်ခါနေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေဖဝါးသည် ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ တစ်ဝက်ခန့် နိမ့်ဝင်သွားသော်လည်း </p> <p> </p> <p>သူ နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုလှံရှည်ကို ဖြတ်သန်းခွင့် မပေးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏နောက်တွင်</p> <p> </p> <p>ပျံသန်းရေးသင်္ဘော ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အနည်းငယ်မျှ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါက</p> <p> </p> <p>ထိုတုန်ခါမှုအရှိန်ကပင် သင်္ဘောကို ဖျက်ဆီးပစ်လိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရွှယ်ချင်းနှင့် အခြားသူများလည်း ဒုက္ခရောက်ကုန် ကြပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>အထက်တွင်</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ နှုတ်ခမ်းများ ကွေးညွတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အိုး..မင်း မလှုပ်ရဲဘူးပေါ့?"</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူက လှံရှည်ကို အားဖြင့် လိမ်ချိုးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မီးတောက်များမှာ ပိုင်ကျီဟန်ဆီသို့ မဟုတ်ဘဲ</p> <p> </p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်သို့ ပေါက်ကွဲထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တွက်ချက်ထားသော ထောင့်များ။</p> <p> </p> <p>တိကျသော လမ်းကြောင်းများ။ တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းသည် </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သာ ရှောင်တိမ်းလိုက်ပါက </p> <p> </p> <p>သင်္ဘောကို ထိမှန်မည့် နေရာများကိုသာ ဦးတည်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ သွေးကြောများထဲတွင် မတည်ငြိမ်သော စွမ်းအားများ စီးဆင်းနေသော်လည်း သူ၏စိတ်သည် ထက်မြက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့သော အခွင့်ကောင်းကို သူ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန် တစ်ဖန် ပြန်လည်ကာကွယ်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်တစ်ကြိမ်။</p> <p> </p> <p>ထပ်မံ၍။</p> <p> </p> <p>မီးတောက်များမှာ ဥက္ကာခဲများကဲ့သို့ မိုးရွာချနေသည်။</p> <p> </p> <p> ထာဝရ စီးဆင်းသော ရေဓားချက်သည် ထိခိုက်မှုတစ်ခုချင်းစီကို ရေလှိုင်းများအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး အင်အားများကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့စေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ဖိအားဒဏ်မှာ သိသိသာသာ ပေါ်လွင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်သည် အကြိမ်ကြိမ် ကွဲအက်နေ၏</p> <p> </p> <p> ကောင်းကင်ယံမှာလည်း ဟိန်းဟောက်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်က ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါက မင်းရဲ့ အားနည်းချက်ပဲပေါ့”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save