Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၆၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ယွင်မိုခို ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ အထောက်အထား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်အဖို့ ပိုင်မျိုးနွယ်စုထံသို့သာ ဆက်လက်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ရခြင်းသည် အကယ်၍ ရှေ့တွင် နောက်ထပ် ခြုံခိုတိုက်ခိုက်မှုများ စောင့်ကြိုနေလျှင်ပင် သူ၏ လက်ရှိစွမ်းအားဖြင့် ပြဿနာရှိမည်မဟုတ်ဟု သူ ယုံကြည်ထားသောကြောင့်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိပ်တန်းမျိုးနွယ်စုကြီးတစ်ခု သို့မဟုတ် ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုလုံး အင်အားအပြည့်ဖြင့် ဝိုင်းဝန်းလုပ်ကြံခြင်းမျိုးမှလွဲ၍ ကျန်သူများမှာ သူ့အတွက် ခေါင်းခဲစရာ မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် နောက်ထပ် နှောင့်ယှက်မှုတစ်စုံတစ်ရာ မရှိဘဲ ပိုင်မျိုးနွယ်စုထံသို့ ချောမွေ့စွာ ဆိုက်ရောက်သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ပျံသင်္ဘောသည် ပင်မဆိုက်ကပ်ကွင်းပြင်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ ဆင်းသက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သင်္ဘော အခြေကျသည်နှင့်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန် သင်္ဘောပေါ်မှ ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အစောင့်စစ်သည်များက ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် အပိုစကားများဖြင့် အချိန်မဖြုန်းပေ “မင်း”</p> <p> </p> <p> အနီးရှိ အစေခံတစ်ဦးကို လက်ညှိုးထိုးကာ ခေါ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>"ကျင်းယွမ်ကျန်းကို ရှာပြီး ငါ့ဆီ ခေါ်ခဲ့”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ တည်ငြိမ်၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ငြင်းဆန်ရန် မဖြစ်နိုင်သော အရှိန်အဝါ ပါဝင်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေး”</p> <p> </p> <p>အစေခံမှာ ထိတ်လန့်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ် ကြာသွား၏</p> <p> </p> <p>ဝင်းအတွင်း၌ တိတ်ဆိတ်နေဆဲဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မှ </p> <p> </p> <p>အတွင်းဆောင်များဘက်မှ လာသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် အပြေးအလွှား ရောက်ရှိလာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏နောက်တွင် ဆံပင်ကို ကျောက်စိမ်းဆံထိုးဖြင့် သေသပ်စွာ ထုံးထားသော မိန်းကလေးငယ်တစ်ဦး ပါလာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ရှေ့ မီတာအနည်းငယ်အကွာတွင် ရပ်တန့်ကာ ဦးညွှတ်နှုတ်ဆက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်းယွမ်ကျန်းက သခင်လေးပိုင်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံသည် လေးစားမှုအပြည့်ရှိပြီး တုန်ရင်နေခြင်း မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>ဘေးမှ မိန်းကလေးကလည်း လိုက်၍ ဂါရဝပြုသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်းယွဲ့လင်းက သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က သူတို့ကို အေးဆေးစွာ အကဲခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အကြည့်သည် ကျင်းယွမ်ကျန်းတွင် ခဏမျှ ပို၍ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ မင်းရဲ့ ဒဏ်ရာတွေ အကုန်ပျောက်ကင်းသွားပြီပဲ"</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ထပ်မံဦးညွှတ်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒါတွေအားလုံးက သခင်လေးရဲ့ စေတနာကြောင့်ပါပဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံတွင် စစ်မှန်သော ကျေးဇူးတင်ရှိမှုများ အထင်အရှား ပါဝင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပိုင်ကျီဟန်က မိန်းကလေးဘက်သို့ အကြည့်ရွှေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းလည်း ကြည့်ရတာ ကြိုးစားနေပုံရသားပဲ"</p> <p> </p> <p>"ဟီး... ကျွန်မ သခင်လေးရဲ့ ကျေးဇူးကို အမြန်ဆုံး ပြန်ဆပ်ချင်လို့ပါ" </p> <p> </p> <p>ကျင်းယွဲ့လင်းက ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။</p> <p> </p> <p>ချူကျီယန်သည် ကျင်းယွဲ့လင်း၏ ပိုင်ကျီဟန်အပေါ် ဆက်ဆံပုံကို ကြည့်ပြီး သဘောမကျသလို မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်ကမူ ထိုသို့သော အမူအရာများကို သတိပြုမိပုံမရချေ။</p> <p> </p> <p>သူသည် ကျင်းယွမ်ကျန်း၏ ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"အဓိက အကြောင်းအရာကို သွားရအောင်။ ငါ မင်းကို ခေါ်လိုက်တဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒါကြောင့်ပဲ"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က လက်ကို မြှောက်လိုက်၏</p> <p> </p> <p> ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တုန်ခါသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>မမြင်နိုင်သော အက်ကြောင်းတစ်ခုထဲမှ လေးလံသောအရာတစ်ခုကို ဆွဲထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ လေထုက လိမ်ရှုံ့သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>ဝုန်း</p> <p> </p> <p>အခြေအနေ ပျက်စီးနေသော လူတစ်ဦး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဝင်းအတွင်းရှိ ချောမွတ်သော ကျောက်ပြားများပေါ်သို့ ကျလာသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူကား... ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ခြေလက်များမှာ ပြတ်တောက်နေ၏ ကျင့်စဉ်ကြောများမှာလည်း လောင်ကျွမ်း ပျက်စီးနေပြီဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က ထည်ဝါခဲ့သော မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း အရှိန်အဝါမှာ ယခုအခါ မသေရုံတမည် မှေးမှိန်နေသော မီးစာနှင့်တူလှသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာကိုမူ တမင်တကာ မပျက်စီးစေဘဲ ချန်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်း၏ သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွားသော်လည်း ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည်တည်ငြိမ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ ပြန်လာတဲ့လမ်းမှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ခံခဲ့ရတယ်... တိုက်ခိုက်တဲ့သူတွေက..." </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>"ကောင်းကင်ဓားပြတွေပဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းမျက်ခုံးနှစ်ဖက် စုကပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> "ကောင်းကင်ဓားပြ...?"</p> <p> </p> <p>သူသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော လူကို ကြည့်လိုက်သည်။ ပိုင်ကျီဟန်၏ သင်္ဘောကို တိုက်ခိုက်ရဲသူမှာ မည်သို့သော အကျိုးဆက်မျိုး ရင်ဆိုင်ရမည်ကို သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပါသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒီလူက တိုက်ပွဲအတွင်းမှာ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို အင်မော်တယ်အဆင့်တစ်ပိုင်း အထိ အတင်းအဓမ္မ မြှင့်တင်ခဲ့ပြီး တိုက်ခိုက်ခဲ့တာ..."</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောဆိုလိုက်</p> <p>သည်။</p> <p> </p> <p>"သူအသုံးပြုသွားတဲ့ နည်းစနစ်က..."</p> <p> </p> <p>သူ စကားကို ခဏမျှ ရပ်လိုက်၏</p> <p>"အရင်တုန်းက နဂါးနဲ့ ဖီးနစ်ပြိုင်ပွဲမှာ မင်းအသုံးပြုခဲ့တဲ့ နည်းစနစ်နဲ့ ဆင်တူနေတယ်"</p> <p> </p> <p>လေထုက ပို၍ အေးစက်သွားသယောင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါကြောင့်..." ပိုင်ကျီဟန်က ဆက်ပြောသည်။ "မင်း သူ့ကို မှတ်မိနိုင်မလားလို့ ငါ စဉ်းစားမိတာ"</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် ချက်ချင်း ပြန်မဖြေပေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်၏</p> <p> </p> <p> ဒဏ်ရာဗရပွနှင့်လဲလျောင်းနေသော ကောင်းကင်ဓားပြ ခေါင်းဆောင်၏ ဘေးတွင် ဒူးထောက်ထိုင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် အလွန်ဂရုတစိုက်ဖြင့် ထိုသူ၏ မေးစေ့ကို မကာ မျက်နှာကို အကဲခတ်လေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ရုပ်သွင်ပြင်ကို လေ့လာနေ၏</p> <p> </p> <p>အရိုးတည်ဆောက်ပုံနှင့် </p> <p> </p> <p>စွမ်းအင်စုရပ်ဝန်းကျင်တွင် ကျန်ရှိနေသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား အကြွင်းအကျန်များ</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာထက်မှ ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့သည် တဖြည်းဖြည်းနှင့် </p> <p> </p> <p>လေးနက်သော အာရုံစိုက်မှုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ လက်ကောက်ဝတ်ပေါ်သို့ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်း တင်လိုက်၏</p> <p> </p> <p> မျက်စိမှိတ်ကာ ဝိညာဉ်အာရုံကို ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အာရုံသည် ပျက်စီးနေသော ကျင့်စဉ်ကြောများအတွင်းသို့ ရောက်ရှိသွားသည့် ခဏမှာပင်</p> <p> </p> <p>သူ့အသက်ရှူသံများ ရပ်တန့်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤပုံစံ</p> <p> </p> <p>ဤလောင်ကျွမ်းနေသော အမာရွတ်များ</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်အခြေခံ၏ အတွင်းပိုင်းအထိ နက်ရှိုင်းစွာ မြှုပ်နှံထားသော နေမင်းသဏ္ဍာန် ပုံဆောင်ခဲ အကြွင်းအကျန်များ</p> <p> </p> <p>သူ့နှလုံးသား လေးလံသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်း တာအိုကျောက်တုံး </p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ်</p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်အခြေခံနှင့် တိုက်ရိုက်ပေါင်းစပ်ထားသော နေမင်းတာအို၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု</p> <p> </p> <p>သူ့ကိုယ်ထဲက အရာနှင့် တစ်ထေရာတည်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤသူ၏ တည်ဆောက်ပုံမှာ မတည်ငြိမ်ဘဲ သူ့ထက်ပင် ပို၍ ကြမ်းတမ်းလှသည်။ </p> <p> </p> <p>နောက်ဆက်တွဲ ဒဏ်ရာအမာရွတ်များပင်လျှင် </p> <p> </p> <p>ထပ်တူနီးပါး တူညီနေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် မျက်လုံးကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏လက်များမှာ သိသိသာသာ တုန်ရင်နေပြီးမှ ပြန်ရုပ်သိမ်းလေ၏</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော်မျိုးကို ခွင့်လွှတ်ပါ သခင်လေး... ကျွန်တော် သူ့ကို မမှတ်မိပါဘူး"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း အရင်ကထက် ပို၍ တိုးညှင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"အကယ်၍ သူသာ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲဟောင်း တစ်ယောက် ဒါမှမဟုတ် နာမည်ကျော် ပညာရှင်တစ်ယောက်ဆိုရင် ကျွန်တော် ချက်ချင်း မှတ်မိမှာပါ။ အထူးသဖြင့် သူက မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း အဆင့်ဖြစ်နေတာကြောင့်လေ"</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုသို့ဆိုလျှင် ပိုင်ကျီဟန် ကနဦးက ထင်ထားသကဲ့သို့ ဤဓားပြခေါင်းဆောင်သည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ မဟုတ်ဘဲ အခြားတစ်နေရာမှ ဖြစ်နိုင်ခြေ ပိုများနေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ နားထောင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းက ပို၍ လေးနက်သော လေသံဖြင့် ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့”</p> <p> </p> <p>သူသည် မြေပြင်ပေါ်မှ ပျက်စီးနေသော ဓားပြကို နောက်တစ်ကြိမ် ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"သံသယဖြစ်စရာတော့ မရှိပါဘူး”</p> <p> </p> <p>“ဒီလူက ကျွန်တော့်လိုပဲ အတင်းအဓမ္မ ပေါင်းစပ်တဲ့ စမ်းသပ်မှုမျိုးကို ခံယူထားရသူဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပေါက် အာမခံနိုင်ပါတယ်"</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်မှုဆိုသည့် စကားလုံးမှာ လေထုထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"နေမင်းအမြုတေ တာအိုကျောက်တုံး... ဒါမှမဟုတ် နေမင်းတာအိုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မြှုပ်နှံထားတာပါ"</p> <p> </p> <p>သူ့အကြည့်များ တင်းမာသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ထက်စာရင် သူ့ရဲ့ ပေါင်းစပ်မှုက ပိုပြီး ကြမ်းတမ်းရက်စက်တယ်။ သူက အပြင်ပန်း လှုံ့ဆော်မှုအပေါ်မှာပဲ လုံးလုံးလျားလျား အားကိုးပြီး အဲဒီစွမ်းအားကို နှိုးဆွခဲ့တာ”</p> <p> </p> <p>“အဲဒါကြောင့်ပဲ စွမ်းအားတွေ လျော့ကျသွားတဲ့အခါ သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်ကြောတွေက ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပျက်စီးသွားရတာပါ"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို..." ပိုင်ကျီဟန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းက ဒီလူကို သိနေမှာပေါ့?"</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းက ခေါင်းကို ပို၍ ငုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟုတ်ပါတယ်”</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ထိုသို့သော စမ်းသပ်မှုမျိုးကို သူတို့သာလျှင် လုပ်ဆောင်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် နေမင်းတာအိုကျောက်တုံး အစိတ်အပိုင်းနှင့် အောင်မြင်စွာ ပေါင်းစပ်နိုင်ခဲ့သူကို သူတို့ သေချာပေါက် မှတ်မိနေပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  ထိုဂိုဏ်းက ဤလူကို သိနေရုံနှင့် ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ခိုက်သူမှာ သူတို့ဖြစ်သည်ဟုတော့ အပြည့်အဝ မပြောနိုင်သေးပေ။ ပိုင်ကျီဟန်ကလည်း ထိုအချက်ကို သိရှိပြီးသားဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း</p> <p> </p> <p>"မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းက ငါ့ကို တော်တော်လေး နှောင့်ယှက်နေတာပဲ။ အခုတော့ သူတို့နဲ့ စာရင်းရှင်းရမယ့် အချိန်</p> <p>ရောက်ပြီ ထင်တယ်"</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာအင်အားစုများနှင့် စစ်ပွဲအတွင်းမှာ ဖြစ်စေ၊ လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့တွင် ပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့စဉ်က ဖြစ်စေ... မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသည် သူ့ကို အဆုံးအထိ ဆန့်ကျင်ရန် ရွေးချယ်ခဲ့သည်မှာ သေချာပါသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု အခွင့်အရေး ရလာပြီဖြစ်ရာ သူသည် အငြိုးအတေးအားလုံးကို တစ်ခါတည်း အပြတ်ရှင်းရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်းယွမ်ကျန်း ပြင်ဆင်ထားတော့၊ ငါတို့ မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းဆီကို သွားကြမယ်”</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save