Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၁</h2> <h2 style="text-align: center;">မြေအောက်စမ်းသပ်ခန်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>"ဟုတ်ကဲ့ပါ အကြီးအကဲ”</p> <p> </p> <p>လက်အောက်ငယ်သားများသည် အမိန့်ကို နာခံရန် ချက်ချင်းပင် လှည့်ထွက်သွားကြသည်။ </p> <p> </p> <p>အခန်းအဆုံးရှိ ဧရာမ သံတံခါးကြီးဆီသို့ လျှောက်သွားစဉ် သူ၏ခြေသံများမှာ ကျောက်ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုတံခါးကြီးသည် အလွန်ထူထဲပြီး တောက်လောင်နေသော နေမင်းပုံစံများ ထွင်းထုထားကာ အကာအကွယ်အစီအရင် အထပ်ထပ်ဖြင့် ခိုင်ခံ့အောင် ပြုလုပ်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်က တံခါးကို လှမ်းကိုင်လိုက်ရုံရှိသေး</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>မြေအောက်ခန်းတစ်ခုလုံး ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဧရာမ သံတံခါးကြီးသည် အတွင်းဘက်သို့ ပွင့်ထွက်လာတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>စွမ်းအားကြီးမားလှသော ဖိအားတစ်ခုက အကာအကွယ် အစီအရင်များကို စက္ကူကဲ့သို့ လွယ်လွယ်ကူကူ ဆွဲဖြတ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သံနက်စများကလည်း ဗုံးဆန်များကဲ့သို့ အခန်းအနှံ့ လွင့်စင်သွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>လက်အောက်ငယ်သားတစ်ဦးသည် နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားပြီး နံရံနှင့် ဆောင့်ကာ မြေပြင်ပေါ်သို့ အလူးအလဲ ကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>လေထုထဲတွင် ဖုန်မှုန့်နှင့် မီးခိုးများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အစီအရင်သည် တဖျတ်ဖျတ်ဖြင့် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေ၏</p> <p> </p> <p> သံလှောင်အိမ်များမှာလည်း ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါနေသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဖုန်မှုန့်များကြားမှ လူတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>တည်ငြိမ်အေးဆေးသော ခြေလှမ်းများ</p> <p> </p> <p>သူကား ပိုင်ကျီဟန်ပင်</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားပြီးမှ မယုံကြည်နိုင်သော မျက်နှာထားဖြင့် မှင်သက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်တွင်မူ </p> <p> </p> <p>ကြောက်ရွံ့မှု အရိပ်အယောင်တို့ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ချီစွမ်းအားများကို အလိုလို ထုတ်ဖော်လိုက်၏</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား?"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ စူးရှသွားသည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီနေရာက မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အထူးကန့်သတ်နယ်မြေပဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့အကြည့်များ တင်းမာသွား၏</p> <p> </p> <p> "အခုချက်ချင်း လက်နက်ချစမ်း၊ မဟုတ်ရင် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းရဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံရလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>လှောင်အိမ်ထဲရှိ ကလေးငယ်များမှာ တုန်လှုပ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> အချို့က ကြောက်ရွံ့နေကြ၏</p> <p> </p> <p> အချို့ကမူ မျှော်လင့်ချက်အလင်းတန်းကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည့်အလား။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျွမ်းလောင်နေသော အလောင်းများ</p> <p> </p> <p>သွေးစွန်းနေသော အစီအရင်</p> <p> </p> <p>သံလှောင်အိမ်များနှင့် သံတိုင်များ</p> <p> </p> <p> တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော တုန်ရင်နေသည့် လက်ကလေးများ</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာထားကတော့ မပြောင်းလဲပေ။</p> <p> </p> <p>"ကြည့်ရတာ ငါတို့ အခန်းမှန်ကို ရောက်လာပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ပြောလိုက်စဉ် သူ၏နောက်မှ နောက်ထပ်လူတစ်ယောက် လိုက်ဝင်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ပိုင်ကျီဟန်၏ အရှိန်ကို လိုက်မီရန် ကြိုးစားရင်း ချွေးပြန်နေသော ကျင်းယွမ်ကျန်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဓားပြခေါင်းဆောင်သည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်နေသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိထားပြီးဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် ဤစမ်းသပ်မှုများ ပြုလုပ်နေသည့်နေရာကို ဝင်ရောက်စီးနင်းရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ကျင်းယွမ်ကျန်း ပါလာသောကြောင့် ဤနေရာကို ရှာဖွေရန်မှာ မခက်ခဲလှပေ။ </p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်ကိရိယာများ ရွှေ့ပြောင်းခြင်းနှင့် အကာအကွယ်အစီအရင်များ ပြန်လည်တည်ဆောက်ခြင်းသည် အလွန်ခက်ခဲသောကြောင့် သူတို့ နေရာပြောင်းရန်မှာ မဖြစ်</p> <p>နိုင်သလောက်ပင်။ </p> <p> </p> <p>ထင်သည့်အတိုင်းပင် နေရာက မပြောင်းလဲသေးချေ။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းကို တစ်ယောက်တည်း ဝင်ရောက်စီးနင်းရန်မှာ ခက်ခဲသောကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ဖခင်ဖြစ်သူကို နားချပြီး မိသားစု၏ အကူအညီကို ရယူခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အစပိုင်းတွင် ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းထံမှ ဓားပြခေါင်းဆောင်၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်းကိုသာ တောင်းဆိုရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ပြီး အထူးသဖြင့် ကျင့်စဉ်စွမ်းအား ဆုံးရှုံးထားသည့် ပိုင်ကျီဟန်ကို ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မပါဝင်စေချင်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်က သူ၏ကျင့်စဉ်များ ပြန်လည်ရရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း ချီစွမ်းအားများကို လွတ်လပ်စွာ လှည့်ပတ်ပြကာ ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ထျန်းဟမ်သည် သူ၏သားကို စကားမဆိုနိုင်ဘဲ အကြာကြီး စိုက်ကြည့်နေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... ကျင့်စဉ်တွေ ပြန်ရပြီလား?"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံတွင် မယုံကြည်နိုင်မှုများ ပါဝင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က တည်ငြိမ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှီယုက ကျွန်တော့်ကို အဆင့် ၈ ကုသရေးဆေးလုံးပေးခဲ့တာပါ"</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာ ပြောလိုက်၏</p> <p> </p> <p>အဆင့် ၈ကုသရေးဆေး </p> <p> </p> <p>အဆင့် ၈ ဆေးလုံးဆိုသည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက် တစ်သက်လုံး မြင်ပင်မမြင်ဖူးနိုင်သော အရာဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ထျန်းဟမ်၏ မျက်လုံးများ နီမြန်းသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အတိုင်းမသိ ဝမ်းသာပီတိဖြစ်မှုကြောင့် သူ၏ တည်ငြိမ်မှုကိုပင် ထိန်းရန် ခက်ခဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော လပိုင်းများအတွင်း ပိုင်ကျီဟန်ကို မတားဆီးနိုင်ခဲ့သည့်အတွက် နောင်တနှင့် အပြစ်ရှိစိတ်များကို သူ တစ်ယောက်တည်း ထမ်းပိုးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p> ယခုမူ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ပြန်လည်ကောင်းမွန်ရုံသာမက </p> <p> </p> <p>ယခင်ကထက် ပို၍ပင် သန်မာလာခဲ့ပြီ။</p> <p> </p> <p>ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ထျန်းဟမ်မှာ ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>"ကောင်းတယ်၊ အရမ်းကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်ကို မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသို့ မလွှတ်ချင်ခဲ့သည့် ဝေခွဲမရဖြစ်မှုများသည် ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤသူကား တစ်ချိန်က မဟာကောင်းကင်ဘုံတက်ခြင်း အဆင့်ကျင့်ကြံသူများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သော ပိုင်ကျီဟန် မဟုတ်ပါလော။ </p> <p> </p> <p>ယခုဆိုလျှင် ပို၍ပင် စွမ်းအားကြီးနေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသည် သာမန်ဂိုဏ်းမဟုတ်ချေ။ </p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး အင်မော်တယ်အဆင့် ပညာရှင်များပင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သော နေရာဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ပိုင်ထျန်းဟမ်က မပေါ့ဆချေ</p> <p> </p> <p> ဂိုဏ်း၏ မဟာအကြီးအကဲနှစ်ဦးတို့ကိုပါ အတူလွှတ်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်နှင့် ပိုင်ရုဟုန်တို့ပင်</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသာ သူတို့ မဟာအကြီးအကဲများကို ချုပ်နှောင်ဝံ့လျှင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုဘက်ကလည်း တုံ့ပြန်မည်သာ</p> <p> </p> <p>စီးနင်းမှုကား အရှိန်အဟုန် ပြင်းထန်လှသည်။ </p> <p> </p> <p>စွမ်းအားကြီးသော ကောင်းကင်ပျံသင်္ဘောဖြင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ အကာအကွယ်အစီအရင်များကို အလွယ်တကူ ဖောက်ထွင်းကာ နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အစောင့်များ ပေါ်လာသော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင်များက အလွယ်တကူ ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့၏</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ပိုင်ကျီဟန်မှာ ဝင်ပါရန်ပင် မလိုခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်း၏ ဦးဆောင်မှုဖြင့် သူတို့သည် မြေအောက်စမ်းသပ်ခန်းသို့ ရောက်ရှိလာခဲပြီး အခြားသူများက ပြင်ပမှ နှောင့်ယှက်သူများကို တားဆီးရန် ကျန်ရစ်ခဲ့ကြကာ ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ကျင်းယွမ်ကျန်းတို့သာ အထဲသို့ ဝင်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု မြေအောက်ခန်းအတွင်း၌</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ အကြည့်သည် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် ကျင်းယွမ်ကျန်းတို့ကြား ကူးလူးနေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများ ကျင်းယွမ်ကျန်းထံ ရောက်သွားသောအခါ မှတ်မိသွားပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ တုန်ရင်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်း မျက်နှာမှာလည်း လှောင်အိမ်များနှင့် အလောင်းများကို ကြည့်ကာ မည်းမှောင်သွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ ကောင်းကောင်းသိနေသော အစီအရင်</p> <p> </p> <p>ကျောက်ပြားပေါ်တွင် ထွင်းထုထားသော ရင်းနှီးသည့် ပုံစံများ ။ နေမင်းတာအို အစိတ်အပိုင်းများ၏ တုန်ခါမှု</p> <p> </p> <p>သံသယဖြစ်စရာ မရှိတော့ချေ။ </p> <p> </p> <p>ဤနေရာပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"သူတို့ နေရာမရွှေ့ကြဘူးပဲ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်း အသံသည် တိုးညှင်းပြီး အက်ရှနေသည်။ </p> <p> </p> <p>ကြမ်းပြင်ပေါ်မှ အစီအရင်မျဉ်းများ၊</p> <p> </p> <p> နံရံပေါ်မှ လောင်ကျွမ်းထားသည့် အမှတ်အသားများ၊ </p> <p> </p> <p>ရုန်းကန်နေသည့် ခန္ဓာကိုယ်များကို ချည်နှောင်ထားခဲ့ဖူးသည့် သံကွင်းများ</p> <p> </p> <p>အရာအားလုံးက အရင်အတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>လေထုထဲတွင်လည်း လောင်ကျွမ်းနေသော အသားနံ့နှင့် ဆေးဝါးနံ့များသည် ယခင်ကအတိုင်း စူးရှနေဆဲ။ </p> <p> </p> <p>ခေတ္တမျှ </p> <p> </p> <p>လက်ရှိအခြေအနေက ဝေဝါးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ အတိတ်ဆိုးများကို ပြန်လည် မြင်ယောင်လာလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် သူ့ကို ဤနေရာသို့ အတင်းအဓမ္မ ဆွဲခေါ်လာခဲ့သည့် နေ့ကို ပြန်လည်အမှတ်ရနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သံခြေချင်းများ၏ အလေးချိန်၊ နေမင်းတာအို အစိတ်အပိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်နိုင်ရန်အတွက် သူ ခံစားခဲ့ရသော အဆုံးမရှိသည့် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများ။</p> <p> </p> <p>သူ၏ စွမ်းအင်စုရပ်အတွင်းသို့ ပြင်ပမှ အရာတစ်ခုကို အတင်းအဓမ္မ ထိုးသွင်းခံရသည့် ထိုခံစားချက်</p> <p> </p> <p>နုနယ်သော လူသားအသားမျှင်များကြားသို့ တောက်လောင်နေသော နေမင်းတစ်စင်းကို ဖိသိပ်ထည့်လိုက်သကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>သူ အော်ဟစ်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သူ တောင်းပန်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သူ ကျိန်ဆဲခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် မည်သူကမျှ နားမထောင်ခဲ့ကြချေ။</p> <p> </p> <p>ရက်ပေါင်းများစွာ</p> <p> </p> <p>ရက်သတ္တပတ်ပေါင်းများစွာ</p> <p> </p> <p>သူ မည်မျှကြာအောင် အောင့်အည်းသည်းခံခဲ့ရသည်ကိုပင် မမှတ်မိတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> မြေအောက်ကမ္ဘာတွင် နေ့နှင့်ညကို ခွဲခြား၍မရခဲ့ချေ။</p> <p> </p> <p>နာကျင်မှုများသာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စမ်းသပ်မှုများသာ ရှိခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကျင့်စဉ်ကြောများ တစ်စစီပြတ်တောက်နေချိန်တွင် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှုနှုန်းအကြောင်းကို အေးစက်စွာ ဆွေးနွေးနေကြသည့် အသံများကိုသာ ကြားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ပြီးတော့ သူ့အပေါ်မှာ ရပ်နေခဲ့သူက</p> <p> </p> <p>အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အမြဲတမ်း စိစစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူကား ဤအကြီးအကဲပင်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများမှာ မှတ်မိသွားသည်နှင့်အမျှ ပြူးကျယ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ကျင်း... ယွမ်... ကျန်း”</p> <p> </p> <p>သူ့မျက်နှာသည် တွန့်လိမ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>"သစ္စာဖောက်” သူ၏ အသံမှာ ဒေါသကြောင့် စူးရှသွားသည်။ "မင်းက ဘယ်လိုသတ္တိနဲ့ ပြင်ပကလူကို ဒီထဲအထိ ခေါ်လာရတာလဲ”</p> <p> </p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဖိအားများကြောင့် အနည်းငယ် မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေသော်လည်း အကြီးအကဲ၏ ချီစွမ်းအားများမှာ တဖျတ်ဖျတ် ထွက်ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် သူအောင်မြင်ခဲ့သော စမ်းသပ်ပစ္စည်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး နေမင်းတာအို အစိတ်အပိုင်းနှင့် လိုက်လျောညီထွေဖြစ်မှု အမြင့်မားဆုံးသူဖြစ်သောကြောင့် အကြီးအကဲက ကောင်းကောင်းမှတ်မိနေခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချက်ကြောင့်ပင် ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ တပည့်တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ခြင်း မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲက စွပ်စွဲသလို၊ ပိုင်စိုးပိုင်နင်းဖြစ်သလို လေသံမျိုးဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းကို ကျွေးမွေးစောင့်ရှောက်ခဲ့တဲ့ ဂိုဏ်းကို မင်းက သစ္စာဖောက်တယ်ပေါ့လေ”</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မော့လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ကို အရင်ဆုံး စွန့်ပစ်ခဲ့တာ... ခင်ဗျားတို့ပဲ" သူက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ မျက်နှာထားက မှောင်မှောင်မည်းမည်း ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရုတ်တရက်</p> <p> </p> <p>သူ၏ ချီစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ဖိအားနှင့်စာလျှင် အလွန်အားနည်းသော်လည်း </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲသည် လက်ဝါးနှစ်ဖက်ကို ရှေ့သို့ ပစ်သွင်းလိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ရွှေရောင်မီးလျှံများ ပွင့်ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူ သေသေချာချာ အာရုံမစိုက်နိုင်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းမှာ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုပင်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတစ်ယောက်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်ခဲ့လျှင်</p> <p> </p> <p>ရုတ်ရုတ်သည်းသည်း ဖြစ်အောင် ဖန်တီးနိုင်ခဲ့လျှင်</p> <p> </p> <p>သူ ထွက်ပြေးနိုင်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူ တစ်ဝက်မျှ မရောက်ခင်မှာပင်</p> <p> </p> <p>သူ၏ ကိုယ်လုံးမှာ အေးခဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံများမှာ တဖျတ်ဖျတ်ဖြစ်သွားပြီး</p> <p> </p> <p>ပြိုကျကုန်၏</p> <p> </p> <p>မမြင်ရသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ချေဖျက်လိုက်သကဲ့သို့ပင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်မှာ လှုပ်ပင်မလှုပ်ရသေးချေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုနေရာတွင် ဒီအတိုင်း ရပ်နေရုံသာ။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ချီစွမ်းအား ဂယက်လေးတစ်ခု</p> <p> </p> <p>ထိုမျှသာ။</p> <p> </p> <p>တောင်ကြီးတစ်လုံး၏ အလေးချိန်ကဲ့သို့ ဖိအားများက အောက်သို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လှုပ်၍မရတော့ဘဲ တောင့်တင်းသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ဒူးများ ညွတ်ခွေသွား၏</p> <p> </p> <p> ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဘုန်း ခနဲ လဲကျသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မီးလျှံများမှာလည်း ချက်ချင်း ငြိမ်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘာ...?”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ တုန်ယင်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ ထရန် ကြိုးစားသော်လည်း </p> <p> </p> <p>မရချေ။ </p> <p> </p> <p>ချီစွမ်းအားများကို လှည့်ပတ်ရန် ကြိုးစားလေ၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မနာခံတော့ချေ။ </p> <p> </p> <p>နှိမ်နင်းမှုမှာ အကြွင်းမဲ့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က သူ့ကို ပျင်းရိငြီးငွေ့သလို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်ရဲ့ အလစ်အငိုက် တိုက်ခိုက်မှုက ငါ့ကို အံ့သြသွားစေမယ်လို့ မင်း တကယ်ထင်နေတာလား?"</p> <p> </p> <p>သူ့လေသံတွင် လှောင်ပြောင်မှု အနည်းငယ် ပါဝင်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန် ကိုယ်တိုင် ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေစဉ်က ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကို ပိုးကောင်များကဲ့သို့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ မျက်စိသူငယ်အိမ်များ တုန်ရင်နေသည်။ ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့် </p> <p> </p> <p>ဤဖိအား</p> <p> </p> <p> ဤစွမ်းအားသည် သူ မည်သို့မျှ ခုခံနိုင်သော အရာမဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>အဝေးကြီး လိုသေးသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် မှင်သက်ကာ ကြည့်နေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ စွမ်းအားကို ယခင်က မြင်ဖူးသော်လည်း ဝိညာဉ်ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အမှုန့်ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သည်ကို မြင်ရသည်မှာ သူ့အတွက် ထိတ်လန့်စရာပင်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ခပ်အေးအေး လှည့်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း လုပ်ချင်တာ လုပ်နိုင်ပြီ"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံက တည်ငြိမ်လွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ သူ့ကို အခုချက်ချင်းတော့ မသတ်နဲ့ဦး"</p> <p> </p> <p>သူသည် ဖိနှိပ်ခံထားရသော အကြီးအကဲကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ့အတွက် သူက လိုသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်း အကြည့်များမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။သူ မတွန့်ဆုတ်တော့ပေ။</p> <p> </p> <p>ဤအခွင့်အရေး... သူ လက်လွှတ်ခံမည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>သူ ရှေ့သို့ လှမ်းလိုက်ရာ ခြေသံတစ်ခုချင်းစီသည် ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲမှာ မမြင်ရသော ဖိအားအောက်တွင် အားနည်းစွာ ရုန်းကန်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း... ကျေးဇူးကန်းတဲ့”</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ ကွဲအက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည်သူ့ရှေ့တွင် ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့ မျက်လုံးချင်း ဆုံသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျား မှတ်မိသေးလား..." ကျင်းယွမ်ကျန်းက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ "...တတိယမြောက် စမ်းသပ်မှု?"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲမှာ အေးခဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ကျွန်တော့်ခန္ဓာကိုယ်က လိုက်လျောညီထွေဖြစ်တယ်ဆိုပြီး ပေါင်းစပ်မဲ့ အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခင်ဗျား တိုးလိုက်တယ်။ ကျွန်တော့် ကျင့်စဉ်ကြောတွေ ပေါက်ကွဲခဲ့တယ်။ စွမ်းအင်စုရပ်လည်း တစ်စစီ ဖြစ်လုနီးပါးပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ့အသံမှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မြင့်တက်မလာဘဲ အေးစက်မြဲ အေးစက်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဲဒီနေ့က... ကျွန်တော့်ရဲ့ အော်ဟစ်သံတွေက တာအိုအစိတ်အပိုင်းနဲ့ ပေါင်းစပ်နေပြီဆိုတဲ့ သက်သေပဲလို့ ခင်ဗျား ပြောခဲ့တယ် မလား"</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ အသက်ရှူသံများ ပြင်းထန်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် လက်ကို ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်ကာ အကြီးအကဲ၏ စွမ်းအင်စုရပ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ချီစွမ်းအားများ စိမ့်ဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ ဆတ်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>အတွင်းပိုင်းမှနေ၍ ကျင့်စဉ်ကြောများမှာ စတင်ပူလောင်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ရင်းနှီးသော ခံစားချက်တစ်ခု</p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအို အစိတ်အပိုင်းနှင့် ပေါင်းစပ်စဉ်က ခံစားခဲ့ရသော ထိန်းချုပ်မရသည့် ပူလောင်မှုမျိုး</p> <p> </p> <p>"ဖိအားအောက်မှာ တည်ဆောက်ပုံက ဘယ်လိုလိုက်လျောညီထွေဖြစ်မလဲဆိုတာ ခင်ဗျားက စောင့်ကြည့်ချင်တာ မလား"</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်၏</p> <p> </p> <p>"ကဲ... ခင်ဗျားရဲ့ ကိုယ်ပိုင် တုံ့ပြန်မှုကိုပဲ စောင့်ကြည့်ကြတာပေါ့”</p> <p> </p> <p>"အားးးး..တော်ပါတော့..အားးးးးး”</p> <p> </p> <p>စတင်လိုက်သည်နှင့် အကြီးအကဲမှာ အော်ဟစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p> လှောင်အိမ်ထဲမှ ကလေးငယ်များကဲ့သို့</p> <p> </p> <p>ကျရှုံးခဲ့သော စမ်းသပ်ပစ္စည်းများကဲ့သို့ အသည်းအသန် အော်ဟစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ကျင်းယွမ်ကျန်းသည် မျက်တောင်မခတ်တမ်း စောင့်ကြည့်နေသည်။ ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် သူက မတ်တတ်ရပ်နေသူဖြစ်၏</p> <p> </p> <p> အကြီးအကဲမှာမူ... အော်ဟစ်နေရသူ ဖြစ်နေလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save