Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၄</h2> <h2 style="text-align: center;">မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းနှင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုတို့၏</h2> <h2 style="text-align: center;">ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံပွဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ဟောင်ယု... ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဘိုးဘေး တွေကို အကြောင်းကြားပြီးပါပြီ”</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ ဂိုဏ်းချုပ် ဝမ်ဟောင်ယုထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်သော သတင်းစကားတစ်ခု ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီ”</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုထံမှ သူ အမှန်တကယ် ကြောက်ရွံ့ရသူများသည် အင်မော်တယ်တွင် ရှိနေကြသော မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ၎င်းတို့သာ ပါဝင်လာပါက အင်အားချင်း မည်မျှပင် သာနေပါစေ သူတို့အတွက် အလွန်အန္တရာယ်များလှသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့ကို ထိန်းချုပ်ရန်အတွက် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိ ဘိုးဘေးများကို အသုံးပြုရမည်ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်၏ အစွမ်းကို သိထားသဖြင့် ဝမ်ဟောင်ယုအနေဖြင့် ၎င်းတို့ကို အနိုင်ရမည်ဟု မမျှော်လင့်ထားပေ</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း အနိုင်ရရန်လည်း မလိုပေ။ မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးကိုသာ အချိန်ဆွဲထားနိုင်လျှင် ကျန်ရှိသောသူများကို သူတို့ အသာစီးဖြင့် အနိုင်ယူနိုင်မည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်ကို သူတို့လက်ထဲ ရောက်ရှိသွားစေရုံဖြင့် ထိုမဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးကို ပိုင်ကျီဟန်၏ အသက်ဖြင့် ခြိမ်းခြောက်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ တွက်ဆထား၏။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံတွင် ကျင့်စဉ်အစီအရင်၏ အမိုးခုံးကြီးမှာ ပိတ်ဆို့သွားချေပြီ။</p> <p> </p> <p> ပြင်ဆင်မှုများ အားလုံးပြီးစီးသွားသဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်နှင့် သူ၏အင်အားစုများ ယနေ့ ဤနေရာတွင် ကျဆုံးရတော့မည်ဟု ဝမ်ဟောင်ယု အမှန်တကယ် ယုံကြည်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဟားဟား... ပိုင်ကျီဟန်၊ အလဟဿ ခုခံမနေဘဲ အညံ့ခံလိုက်စမ်း။ ငါ့ပိုင်နက်ထဲ ဝင်လာတဲ့ ဘယ်သူမဆို လွတ်လမ်းမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ လက်ခံလိုက်တော့”</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်ကမူ သူ့ကို တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ပါ။</p> <p> </p> <p>"ငါသာ မင်းနေရာမှာဆိုရင် သူများအရေးထက် ကိုယ့်အရေးကိုယ် ပိုပူပန်မိမှာပဲ" ပိုင်ကျီဟန်က ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို ထွက်ပြေးခွင့်မပေးရန် တစ်ခုတည်းသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် အသက်သွင်းလိုက်သော ကျင့်စဉ်အစီအရင်ကို သူ စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။</p> <p> </p> <p>(ထွက်ပြေးမယ်? ဘာလို့လဲ?)</p> <p> </p> <p>ထိုအစီအရင်ကို မြင်သောအခါ ပိုင်ကျီဟန် စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ့တွင် ထွက်ပြေးရန် အစီအစဉ် လုံးဝမရှိသဖြင့် ဝမ်ဟောင်ယု၏ ပြင်ဆင်မှုများမှာ လုံးဝ အသုံးမဝင်သော အရာများသာ ဖြစ်နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"စကားကြီးစကားကျယ် မပြောနဲ့..သတ်ကြစမ်း” </p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်က ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသားများသည် တောက်လောင်နေသော ဝတ်ရုံများနှင့် ဓားသွားများဖြင့် လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် ရှေ့သို့ တိုးဝင်လာကြ၏။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အင်အားမှာ ပိုင်မျိုးနွယ်စုထက် ငါးဆခန့် သို့မဟုတ် ထိုထက်မက ပို၍ များပြားလှသည်။</p> <p> </p> <p>"အညံ့ခံလိုက်စမ်း”</p> <p> </p> <p>"ဒီနေ့တော့ ပိုင်မျိုးနွယ်စု ဒုက္ခရောက်ပြီး ငါကတော့ ဆုလာဘ်ကြီးကြီးရတော့မှာပဲ”</p> <p> </p> <p>"စိတ်ကူးယဉ်မနေနဲ့၊ အဲ့ဒီကောင်တွေကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်မှာ”</p> <p> </p> <p>မီးတောက်ကျင့်စဉ်များသည် ဝင်းခြံတစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ရာနှင့်ချီသော လက်ဝါးရိုက်ချက်များက တစ်ပြိုင်နက် ကျဆင်းလာရာ ကောင်းကင်ယံတွင် မီးမိုးများ ရွာသွန်းနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>ခဏတာမျှ ကြည့်လိုက်လျှင် </p> <p> </p> <p>အလွန်ပင် အားကြီးလှသည်ဟု ထင်ရ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင်များ လှုပ်ရှားလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အော်ဟစ်ခြင်း</p> <p> </p> <p>သို့မဟုတ် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိကြပေ။</p> <p> </p> <p> ပြေးဝင်တိုက်ခိုက်ခြင်းပင် မပြုပေ။</p> <p> </p> <p> တည်ငြိမ်စွာပင် ရှေ့သို့ လှမ်းတက်လာကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးက လက်ညှိုးတစ်ချောင်းကို မြှောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ့ရှေ့ရှိ လေထုသည် ပိုးသားကုလားကာတစ်ခုကဲ့သို့ ကွဲအက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p> ပြေးဝင်လာသော မီးတောက်လှံများသည် သူ၏ အင်္ကျီလက်ကိုပင် မထိနိုင်ခင် မီးပွားများအဖြစ် ကြေမွသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>အခြားအကြီးအကဲတစ်ဦးက သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို အပြင်သို့ ဝေ့ယမ်းလိုက်ရာ ဖြူဖွေးသော ဝိညာဉ်စွမ်းအား လှိုင်းတစ်ခုသည် စက်ဝိုင်းပုံစံ ပြန့်ကားထွက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းသားများ၏ ပထမဆုံး တိုက်စစ်လှိုင်းသည် မမြင်ရသော တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>အရိုးကျိုးသံများ ဟိန်းထွက်လာ၏</p> <p> </p> <p> သွေးများ ပန်းထွက်သွား၏။ </p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ထိုအကြီးအကဲ၏ အင်္ကျီစကိုပင် မထိနိုင်ခဲ့ကြချေ။ </p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တူညီနေလျှင်ပင် </p> <p> </p> <p>အစွမ်းချင်းကွာခြားမှုမှာ ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ အမာခံတပည့်တစ်ဦးသည် နေမင်းတာအို မီးတောက်များ စုစည်းထားသော ဓားဖြင့် ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်တစ်ဦးထံသို့ အရှိန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း”</p> <p> </p> <p>ဓားချက်က ကျဆင်းလာ၏</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ လူငယ်သည် ဘေးသို့ အသာအယာ ရှောင်တိမ်းလိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လက်ဝါးရိုက်ချက်တစ်ခုဖြင့် ထိုတပည့်၏ ရင်ဘတ်ကို ခပ်ဖွဖွလေး ရိုက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအခါ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းတပည့်၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ခံစစ်တံတိုင်းကြီးတစ်ခုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ အတွင်းသို့ ချိုင့်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> သူသည် ဝင်းခြံတစ်ခုလုံးကို ဖြတ်ကျော်ကာ လွင့်စင်သွားပြီး နံရံတစ်ခုထဲသို့ တစ်ပါတည်း စိုက်ဝင်သွားကာ ငြိမ်သက်သွား၏။</p> <p> </p> <p> ပိုင်မျိုးနွယ်စုလူငယ်မှာမူ သူ့ကို တစ်ချက်ပင် ပြန်မကြည့်တော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏အစွမ်းကို သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းပင် မသုံးခဲ့ရချေ။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်နေရာတွင်မူ</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းအကြီးအကဲ သုံးဦးသည် သူတို့၏ တိုက်ကွက်များကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပြီး တိုက်ပွဲအလယ်၌ သုံးထပ်ပါသော နေမင်းကျင့်စဉ်အစီအရင် တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ရွှေရောင်လွှမ်းသော စွမ်းအားကြိုးကွင်းများ ကျဆင်းလာ၏။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦးသည် ထိုအစီအရင်အတွင်း၌ ရပ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် သူ၏ခြေလက်များကို ပတ်နှောင်ထားသော စွမ်းအားကြိုးကွင်းများကို ငေးကြည့်နေမိ၏။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>သူက ခန္ဓာကိုယ်ကို တစ်ချက်မျှ လှုပ်ရှားလိုက်ရုံဖြင့် ရွှေရောင်ကြိုးကွင်းများမှာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ တစစီ ကြေမွသွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ သုံးဦး ဘာမှမလုပ်နိုင်မီမှာပင်</p> <p> </p> <p>သူ ပျောက်ကွယ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ဂျောက် ဂျောက် ဂျောက်</p> <p> </p> <p>ဆက်တိုက်ဆိုသလို အသံသုံးချက် ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် အကြီးအကဲ သုံးဦးသည် သူတို့၏ နဖူးများတွင် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရကာ အသက်မဲ့စွာ လဲကျသွားကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲသည် သူနဂိုရပ်နေခဲ့သည့် နေရာတွင် ပြန်လည်ပေါ်လာ၏။</p> <p> </p> <p> သူ၏ အင်္ကျီလက်များမှာ တွန့်ကြေခြင်းမရှိပေ</p> <p> </p> <p> အသက်ရှူသံမှာလည်း ပြောင်းလဲခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>"ညံ့လိုက်တာ" သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲအခြေအနေမှာ တစ်ဖက်သတ် ဖြစ်လာနေချေပြီ။ </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်း ဂိုဏ်းသားများသည် တစ်ခုခု မှားယွင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း စတင်သတိထားမိလာကြသည်။</p> <p> </p> <p> သူတို့တွင် လူအင်အားရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်အစီအရင်များရှိသည်။ </p> <p> </p> <p>ကိုယ့်နယ်မြေကိုယ် အသာစီးရထားသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုအရာအားလုံးမှာ အသုံးမဝင်တော့ချေ။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ခံစစ်တံတိုင်းကို မထိန်းထားနိုင်ကြတော့ပေ။</p> <p> </p> <p> လူဆယ်ယောက်က တစ်ယောက်ကို ဝိုင်းတိုက်လျှင်ပင်</p> <p> </p> <p> ၎င်းမှာ ကျရှုံးမည့်အချိန်ကို စက္ကန့်အနည်းငယ်မျှသာ ဆွဲဆန့်နိုင်ခြင်း ဖြစ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများ စုပေါင်းအင်အားသုံးလျှင်ပင်</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့မှာ စနစ်တကျ ချေမှုန်းခြင်းကို ခံနေရသည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် အလောတကြီး မလုပ်ဆောင်ကြပေ။ </p> <p> </p> <p>ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကိုလည်း အလဟဿ အလွန်အကျွံ မသုံးစွဲကြချေ။</p> <p> </p> <p> လှုပ်ရှားမှုတိုင်းက တွက်ချက်ပြီးသားဖြစ်၏</p> <p> </p> <p> ရိုက်ချက်တိုင်းက ထိရောက်လှသည်။ </p> <p> </p> <p>နွေးထွေးမှုပြုလုပ်ရုံမျှသာဖြစ်သကဲ့သို့ သူတို့၏ အင်အားကို ချွေတာသုံးစွဲနေကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ အစွမ်းကုန် ထုတ်သုံးလိုက်မည်ဆိုပါက</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူကြိမ်ရေ တစ်ဒါဇင်အတွင်းမှာတင် ဤဝင်းခြံကြီးတစ်ခုလုံးမှာ အပျက်အစီးပုံဘဝသို့ ရောက်ရှိသွားပေလိမ့်မည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ထိုသို့ပြုလုပ်ခြင်းက နောက်လာမည့် တိုက်ပွဲများအတွက် အင်အားချည့်နဲ့သွားစေနိုင်သဖြင့် ပုံမှန်ထက် အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးနေရခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင်</p> <p> </p> <p>"အားး၊ ဘာဖြစ်နေတာလဲ? ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါထိန်းလို့မရတော့ဘူး”</p> <p> </p> <p>"ဟေ့…လှုပ်ရှားလေ၊တိုက်ပွဲအလယ်မှာ ဘာရပ်လုပ်နေတာလဲ?"</p> <p> </p> <p>"ကစားမနေနဲ့တော့... ငါ့ကို ကူဦးလေ”</p> <p> </p> <p>စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးတွင် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းသားအများအပြားသည် အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ ရုတ်တရက် လဲကျကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> ထိုသူများမှာ ကောင်းကင်အမိန့်တော် တစ်သားတည်းဖြစ်ခြင်း  အတတ်ကို ကျင့်ကြံထားကြသူများ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားများကို လျှို့ဝှက်စွာ ထိန်းချုပ်မရဖြစ်အောင် ပြုလုပ်လိုက်သဖြင့် အသာစီးရနေသော တိုက်ပွဲမှာ ပို၍ပင် တစ်ဖက်သတ် ဆန်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်သည် ဟန်ရှကို ပြုလုပ်ခဲ့သလို ဝမ်ဟောင်ယုကိုပါ ထိန်းချုပ်ရန် ကြိုးစားကြည့်သော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုသည် ထိုမျှားခေါ်မှုကို မခံခဲ့ခြင်း သို့မဟုတ် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးသော အခြားကျင့်စဉ်တစ်ခုခုကို ကျင့်ကြံထားခြင်း ဖြစ်ပုံရသည်။ </p> <p> </p> <p>မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ ထိန်းချုပ်မှုမှ လွတ်မြောက်နေခဲ့၏။ အချို့သောသူများအပေါ်တွင် ဘာတွေဖြစ်</p> <p>ပျက်နေသည်ကို ပိုင်မျိုးနွယ်စုရော မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း ဘက်ကပါ နားမလည်ကြသဖြင့် ဝေခွဲမရဖြစ်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ၎င်းမှာ ကြာရှည်မခံပေ။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုဝင်များသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ ရန်သူများကို သနားညှာတာမှုမရှိဘဲ သုတ်သင်လိုက်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့တွင် ဘာချို့ယွင်းချက်ဖြစ်နေသည်ကို ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ဂရုမစိုက်ပေ။ ပိုင်ကျီဟန်ကို ဆန့်ကျင်ခဲ့ခြင်းဟူသော အချက်ကပင် သူတို့အတွက် သေဒဏ်ပေးရန် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်သည် ပင်မဆောင်လှေကားထစ်များပေါ်တွင် ရပ်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို စောင့်ကြည့်နေ၏။ </p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်နှာသည် သွေးမရှိသလို ဖြူလျော့နေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်တာ..."</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုက ပိုသန်မာသည်ကို သူ သိထားသည်။ </p> <p> </p> <p>နတ်ဆိုးတပ်ဖွဲ့များနှင့် စစ်ဖြစ်စဉ်က သူကိုယ်တိုင် မျက်မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသည် မဟုတ်ပါလော</p> <p> </p> <p> သို့သော်လည်း ယခုမူ</p> <p> </p> <p>သူ ထင်ထားသည်ထက်ပင် ပို၍ အစွမ်းထက်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့် တူညီနေလျှင်ပင် သူ၏ အမာခံတပည့်များမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း ရှုံးနိမ့်နေကြရ၏။ </p> <p> </p> <p>အဆင့်မြင့်လာလေလေ ကွာခြားချက်က ပို၍ ကြီးမားလာလေလေပင်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားမှာ ပို၍ သိပ်သည်းပြီး စင်ကြယ်လှသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ တိုက်ကွက်များက ပို၍ ပြင်းထန်သည်။ </p> <p> </p> <p>စွမ်းအားကိုလည်း အပိုမသုံးဘဲ နောက်ထပ်ရန်သူအတွက်ပါ စွမ်းအင်ကို ချွေတာထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ အသက်လုတိုက်ပွဲဝင်နေကြသည့် ပုံစံမျိုး လုံးဝမဟုတ်ပေ</p> <p> </p> <p>လေ့ကျင့်ခန်းဆင်းနေသည့် ပုံစံမျိုးသာ ဖြစ်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ပြင်</p> <p> </p> <p>သူ၏ အကြီးအကဲများနှင့် တပည့်အချို့သည်လည်း အကြောင်းရင်းမရှိဘဲ လဲကျနေကြသည်။</p> <p> </p> <p> ဝမ်ဟောင်ယု၏ လက်ချောင်းများမှာ နောက်ကျောတွင် တုန်ရီနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>"ဘယ်လိုဖြစ်ပြီး... မင်း ဘာလုပ်လိုက်တာလဲ၊ ပိုင်ကျီဟန်”</p> <p> </p> <p>ဘာတွေဖြစ်နေသည်ကို ဝမ်ဟောင်ယု အတိအကျမသိပေမဲ့ ၎င်းသည် ပိုင်ကျီဟန်ဖြင့်  တစ်နည်းမဟုတ် တစ်နည်းပတ်သက်နေမည်ဟု သူ ချက်ချင်းပင် ထင်ကြေးပေးလိုက်မိသည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်နှင့် မပတ်သက်ဘဲ ဒီလိုဖြစ်လာစရာ အကြောင်းမရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>မနေ့ကအထိ ဘာမှမဖြစ်ခဲ့သူသည် ထိုနေ့ကျမှ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရထားသလိုမျိုး အတုံးအရုံး လဲကျနေကြသည် မဟုတ်ပါလော</p> <p> </p> <p>ဂိုဏ်းချုပ်သည် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်မိ၏။ </p> <p> </p> <p>မဖြစ်နိုင်တာ</p> <p> </p> <p>လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p> သူသည် တိုက်ပွဲအခြေအနေကို လှည့်ပြောင်းနိုင်မည့် အခွင့်အရေးကို လိုက်လံရှာဖွေနေမိသည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အားနည်းချက် သို့မဟုတ် အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပေးနိုင်မည့်အရာတစ်ခုကို သူ တွေ့သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ ပိုင်ကျီဟန်ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးမှာ မလှုပ်ရှားရသေးသဖြင့် ၎င်းမှာ လွယ်ကူလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ပေ ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အင်မော်တယ်အဆင့်အောက်ရှိ မည်သူ့ကိုမဆို အလွယ်တကူ ဟန့်တားနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>"အကြီးအကဲတို့၊ တစ်ယောက်က ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ခိုက်၊ နောက်တစ်ယောက်က သက်သေတွေကို သတ်ပစ်”</p> <p> </p> <p>သူသည် အကြီးအကဲ နှစ်ဦးထံသို့ စိတ်ချင်းဆက်သွယ်ကာ သတင်းစကား ပေးလိုက်သည်။ ဝမ်ဟောင်ယု ဘာကို ရည်ရွယ်</p> <p>နေသည်မှာ ထင်ရှားလှ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်ကို ပစ်မှတ်ထားလိုက်လျှင် သူ၏အနီးရှိ အကြီးအကဲများနှင့် မဟာအကြီးအကဲများအားလုံးသည် သူ့ကို ကာကွယ်ရန် လှုပ်ရှားကြမည်ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ကလေးငယ်များကို ရှင်းလင်းပစ်ရန် သူ ကြံစည်နေခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစမ်းသပ်ခံ သက်သေများကိုသာ ဖျောက်ဖျက်နိုင်လျှင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုထံတွင် ခိုင်လုံသော အထောက်အထား ရှိတော့မည်မဟုတ်ဟု ဝမ်ဟောင်ယု တွေးလိုက်သည်။ အထောက်အထားမရှိလျှင် ပိုင်မျိုးနွယ်စုအနေဖြင့် သူတို့၏ လျှို့ဝှက်ချက်ကို သိနေလျှင်ပင် ဘာမျှ ထိထိရောက်ရောက် လုပ်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"နားလည်ပါပြီ”</p> <p> </p> <p>ဗလာသန့်စင်ခြင်းအဆင့်အကြီးအကဲ နှစ်ဦးက ပြန်ထူးလိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ရှူးးးး</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် အမိန့်ကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ပထမဆုံးအနေဖြင့် ပိုင်ကျီဟန်ကို တိုက်ခိုက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ပိုင်သခင်လေး၊ မင်းတော့ သွားပြီသာမှတ်တော့”</p> <p> </p> <p>သူသည် အာခေါင်ခြစ်ကာ အော်ဟစ်လိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ပထမအကြီးအကဲသည် အာရုံစိုက်မှုအားလုံး ရရှိစေရန် တတ်နိုင်သမျှ ဆူညံပွက်လောရိုက်အောင် ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ယောက်ကမူ ခဏမျှ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှ ကလေးငယ်များရှိရာသို့ တိတ်တဆိတ် ချဉ်းကပ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ကလေးငယ်များသည် သူလာနေသည်ကို သတိမထားမိကြသလို၊ ကျန်ရှိသောသူများမှာလည်း ပထမအကြီးအကဲ ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သော ဆူညံမှုများကြောင့် အာရုံလွဲနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ဒီမှာပဲ နေခဲ့သင့်တာ" သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း သူ့ကို သတိမထားမိကြသေးသော ကလေးများကို သတ်ရန် ရှေ့သို့ တိုးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် ဖြူဖွေးသော အရိပ်တစ်ခုက သူ့ရှေ့မှ ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဒုန်း</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ၏ ဦးခေါင်းသည် လေထဲတွင် လွင့်ထွက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ရှေ့သို့ သုံးလှမ်းခန့် ဆက်သွားပြီးမှ လဲကျသွား၏။</p> <p> </p> <p> ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲတစ်ဦး ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အေးစက်လှ၏။</p> <p> </p> <p>"ဟွန့်၊ မင်းတို့ရဲ့ အကြံကို ငါတို့က မသိဘူးများ မှတ်နေလား?"</p> <p> </p> <p>သူ့နောက်တွင်မူ ကလေးငယ်များသည် ဖြစ်ပျက်သွားသည်ကို သိရှိသွားပြီးနောက် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ပိုမို တင်းကြပ်စွာ ဖက်ထားကြသည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်ကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့သော အခြားအကြီးအကဲ တစ်ယောက်မှာမူ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ နှစ်ပိုင်းပြတ်တောက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save