Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၇၆</h2> <h2 style="text-align: center;">ပိုင်ရမ်၏ လွှမ်းမိုးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ များသည် လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် အပြင်ဘက်သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံကြီး ပြိုကျလာသကဲ့သို့ ဝင်းအတွင်းရှိ မြေပြင်ကို ဖိနှိပ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အသစ်ရောက်ရှိလာသော ပုဂ္ဂိုလ်များထဲမှ တစ်ဦးက ရှေ့သို့ အရင်ဆုံး လှမ်းတက်လာ၏။ သူ၏ ဝတ်ရုံသည် ရွှေအိုရောင်ဖြစ်ပြီး အသက်ဝင်နေသည့်အလား ထင်မှတ်ရသော တောက်လောင်နေသည့် နေမင်းပုံသဏ္ဍာန် ပန်းထိုးများဖြင့် ဆင်ယင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ဆံပင်များတွင် ဖြူရောင်သန်းနေသော်လည်း ဟန်ပန်မှာမူ မတ်မတ်ရှိနေဆဲဖြစ်ကာ အရှိန်အဝါ ကြီးမားလှပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဟောင်ယု” သူက အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်သော်လည်း သူ၏အသံမှာ စစ်တလင်းတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွား၏။ "မင်း အဆင်ပြေရဲ့လား"</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုသည် ချက်ချင်းပင် ဦးညွှတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာတွင် စိတ်သက်သာရာရမှုများ ယှက်သန်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေး၊ ဒီမျိုးဆက်သစ်တပည့် ဘာဘေးမှမဖြစ်ပါဘူး"</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် လေးပါး ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင် သူ၏နှလုံးသားကို ဖိနှိပ်ထားသော အလေးအပင်ကြီးမှာ ပေါ့ပါးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အခြားတစ်ဦးက "အခြေအနေက ဘာလဲ၊ ငါတို့ဂိုဏ်းက ဘာလို့ ရှုံးနိမ့်နေရတာလဲ" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောင်ယုသည် ကိုယ်ကိုအနည်းငယ်မတ်လိုက်ပြီး အမြန်ပင် ဖြည့်စွက်ပြောဆိုလိုက်၏။ "ကျွန်တော်တို့ ပိုင်ကျီဟန်ကို ဖမ်းဆီးနိုင်သရွေ့ ဒီတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရမှာပါ”</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများသည် တောက်လောင်နေသည်။ အရာအားလုံးက ထိုအချက်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ပိုင်ကျီဟန်ကိုသာ ဖမ်းမိခဲ့လျှင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် တွန့်ဆုတ်သွားပေမည်။</p> <p> </p> <p>မဟာအကြီးအကဲနှစ်ဦးသည်လည်း လက်တွန့်သွားလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ တိုက်ပွဲအခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ များသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ ပြိုကျလာသော တောင်ကြီးတစ်လုံးကဲ့သို့ ပိုင်ကျီဟန်၏ အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ချလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ခြေအောက်ရှိ ကျောက်ပြားများသည် အက်ကွဲကုန်သည်။</p> <p> </p> <p>လေထုမှာ တုန်ခါသွား၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ထူထပ်လှသော တည်ရှိမှုအောက်တွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များပင် ယိုင်နဲ့ကောက်ကွေးသွားရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထိုမျှပြင်းထန်သော ဖိအားအောက်တွင် သူ၏ဝတ်ရုံစများသည် လေထဲတွင် အေးအေးလူလူ လွင့်မြောနေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နှုတ်ခမ်းအစုံတွင် အပြုံးဖျော့ဖျော့လေး တစ်ခုက ကွေးညွှတ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် လေးဦးသည် သူတို့၏မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်သော ထက်မြက်သည့် ရုပ်ရည်နှင့် စူးရှသော ရွှေရောင်မျက်ဝန်းပိုင်ရှင် အဖိုးအိုမှာ ပိုင်ကျီဟန်ကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်ရှုနေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဤနေရာတွင် အင်အားအကြီးဆုံးဖြစ်ပြီး မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လွန်ခဲ့သော လအနည်းငယ်က မိစ္ဆာတပ်ဖွဲ့ များနှင့် ဖြစ်ပွားခဲ့သော စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သူလည်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ မြင်ခဲ့ဖူးသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် မိစ္ဆာသားရဲပင်လယ်ကြီးအတွင်း၌ ပန်းခြံထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ အေးဆေးစွာ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို သူ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်ကပင် သူသည် အလွန်အမင်း အထင်ကြီးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခုမူ</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် လေးဦး၏ ပေါင်းစပ်ဖိအားအောက်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေနိုင်ခြင်းလော။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လုံးဝကို အခြားအဆင့်တစ်ခု ဖြစ်နေချေပြီ။</p> <p> </p> <p>"မင်းက တကယ်ကို ထူးခြားတာပဲ" မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက လေးလေးပင်ပင် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စစ်ပွဲတုန်းက မင်းရဲ့စွမ်းဆောင်ရည်ကို ငါမြင်ခဲ့ပါတယ်။ မင်းရဲ့ပါရမီက မင်းတို့မျိုးဆက်ထဲမှာ ပြိုင်ဘက်ကင်းပဲ"</p> <p> </p> <p>သူ၏မျက်လုံးများ စူးရှသွား၏။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရှေ့မှာ မင်း ဒီလောက် တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် ရပ်နေနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး"</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ဆက်လက်၍ နှမြောတသဟန်ဖြင့် ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"တခြားအချိန်မျိုးမှာသာဆိုရင်... ငါ မင်းကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံချင်မိမှာပဲ"</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းတပည့်များကြားတွင် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးတစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခံရခြင်းမှာ သူတို့အတွက် အမြင့်မြတ်ဆုံးသော ဂုဏ်သရေဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့" အင်မော်တယ်ဘိုးဘေး လေသံမှာ မာကျောသွား၏။ "မင်းက ငါတို့ဂိုဏ်းကို ကျူးကျော်ပြီး ငါတို့လူတွေကို သတ်ဖြတ်ဝံ့တဲ့အတွက် မင်း ဒီအကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>တိတ်ဆိတ်သွား၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က ခေါင်းကို အနည်းငယ် စောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>သူက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် လောကကြီးတွင် အကြီးမားဆုံး ဟာသတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ မထီမဲ့မြင်ပြုသော အသံလေးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>"ခင်ဗျားလို လူမျိုးကို ကျွန်တော်က ဆရာအဖြစ် အသိအမှတ်ပြုရမယ်ဆိုရင်" သူက တည်ငြိမ်စွာ ဆိုလိုက်၏။ "အဲ့ဒါက အရှက်ခွဲခံရတာထက်တောင် ပိုဆိုးဦးမယ်"</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ် မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ နားထင်မှ အကြောများမှာ တလှုပ်လှုပ် ဖြစ်လာ၏။</p> <p> </p> <p>"မင်း”</p> <p> </p> <p>ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖိအားများသည် ကြမ်းတမ်းစွာ မြင့်တက်လာပြီး ပိုင်ကျီဟန်၏ ခြေဖဝါးအောက်ရှိ ကျောက်ပြားများမှာ ပိုမိုအက်ကွဲသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပိုင်ကျီဟန်မှာ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိသေးပေ။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ထပ်မံစကားမဆိုနိုင်မီ</p> <p> </p> <p>အသံတစ်ခုက အထက်ကောင်းကင်ယံမှ ဟိန်းထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ငါ သဘောတူတယ်”</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ် ပေါ်လာလေပြီ။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ရဲ့ အမွေခံသခင်လေးကို ဆရာလုပ်ဖို့ မင်းမှာ ဘာအရည်အချင်းရှိလို့လဲ? မင်းတို့လို အားနည်းတဲ့သူတွေက သူ့ကို ဘာသင်ပေးနိုင်မှာမို့လို့လဲ?"</p> <p> </p> <p>သူက မောက်မာစွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီး ဓားကို သူတို့ထံသို့ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုဓား ပေါ်လာသည့် ခဏမှာပင်</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်လေးဦးစလုံး တောင့်တင်းသွားကြ၏။</p> <p> </p> <p>ဝမ်ဟောင်ယု ကျောပြင်တွင် ချွေးစေးများ ထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူတော်စင်အဆင့် လက်နက် </p> <p> </p> <p>အင်ပါယာတစ်ခုလုံးတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး လက်နက်ပင်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အရှိန်အဝါသည် အရူးအမူး ထွက်ပေါ်နေခြင်းမျိုး မဟုတ်သော်လည်း</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ဖြစ်နေရန် မလိုအပ်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် မည်သို့သော လက်နက်မျိုးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိထားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဂလု</p> <p> </p> <p>သူတို့လေးဦးစလုံးမှာ သိစိတ်မဲ့စွာပင် နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း ဆုတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ ထိုဓား၏ ဒဏ်ချက်ကိုသာ ခံရလျှင် သေဆုံးသွားနိုင်ခြေ အလွန်များပေသည်။ ထိုလက်နက်ရှေ့တွင် ချီလင်းတစ်ပိုင်း သားရဲ ပင်လျှင် အသက်မရှင်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။</p> <p> </p> <p>အစောပိုင်းက စကားပြောခဲ့သော မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးသည် မိမိကိုယ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အားတင်းထားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"ပိုင်ရမ်  မင်းက ငါတို့အင်အားစုနှစ်ခုကြားမှာ အပြည့်အဝ စစ်မက်ဖြစ်ပွားဖို့ ကြေညာနေတာလား"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ် အကြည့်မှာ အေးစက်လှသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ငါတို့ရဲ့ အမွေခံကို လက်ဖျားနဲ့ ထိဖို့ ကြိုးစားခဲ့ကတည်းက စစ်ပွဲကို ကြေညာခဲ့ပြီးသားပဲ"</p> <p> </p> <p>သူတော်စင်အဆင့် ဓားမြှောင်မှာ မှိန်ပျပျ တောက်ပနေ၏။</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု အကြီးအကဲများသည်လည်း သိသိသာသာ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းပြောသလိုပဲ လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်လုပ်ရပ်ရဲ့ အကျိုးဆက်ကို ရင်ဆိုင်ရမှာပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အမွေခံကို ရန်ပြုဖို့ ကြိုးစားတဲ့အတွက် မင်းတို့ဂိုဏ်း ပျက်စီးခြင်းဟာ အဲ့ဒီအကျိုးဆက်ပဲ"</p> <p> </p> <p>"မောက်မာလှချည်လား”</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း၏ ဘိုးဘေးများ ရှေ့သို့ တက်လာကြပြီး သူတို့ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အင်မော်တယ်အချီစွမ်းအင်များ ကြမ်းတမ်းစွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လောက်ပဲ သန်မာနေပါစေ ပိုင်ရမ်၊ သူတော်စင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခုတည်းနဲ့ ဒီကောင်းကင်အင်ပါယာ ရဲ့ ထိပ်သီးဂိုဏ်းတစ်ခုကို ဖြိုဖျက်နိုင်မယ်လို့ ထင်နေတာလား"</p> <p> </p> <p>"ဟမ့်။ ဒီနေ့ မင်း ငါတို့ရဲ့ အစွမ်းကို သိစေရမယ်”</p> <p> </p> <p>ဘုန်း</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါ လေးခုမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ရောယှက်သွားပြီး ကောင်းကင်ယံတွင် ကြီးမားလှသော နေမင်းစက်ဝန်း အခင်းအကျင်းကြီး တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။ ဂိုဏ်း၏ အထက်ရှိ ကာကွယ်ရေး အမိုးခုံးကြီးသည်လည်း သူတို့၏ ချီစွမ်းအင်များနှင့် ပဲ့တင်ထပ်ကာ အရှိန်အဝါများကို ပိုမိုအားဖြည့်ပေးနေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အောက်ဘက်၌</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ အနားတွင် နောက်ထပ် ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦး ပေါ်လာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရုဟုန် </p> <p> </p> <p>သူသည် ပိုင်ကျီဟန်၏ အနားတွင် လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်လျက် မတ်မတ်ရပ်နေ၏။ </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ အင်မော်တယ်များ၏ မျက်နှာမှာ ပိုမိုမှောင်မဲသွားတော့သည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ အင်မော်တယ်အဆင့်ရှိသော မဟာအကြီးအကဲ နှစ်ဦးစလုံး ရောက်ရှိလာခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်သည် ဘေးသို့ တစ်ချက်ကလေးပင် စောင်းမကြည့်ခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"ရုဟုန်..."</p> <p> </p> <p>သူ၏ လေသံမှာ ရိုးရှင်းလှသည်။ </p> <p> </p> <p>"သူတို့ကို ငါပဲ ကိုင်တွယ်မယ်"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရုဟုန်သည် အင်မော်တယ်အလေးပါးကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုအကဲခတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းပြီလေ”</p> <p> </p> <p>သူ ကိုယ်တိုင် ပါဝင်ရန် မလိုအပ်ဟု အမှန်တကယ်ပင် ယူဆမိခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ရန်သူတွင် မသိနိုင်သော အကြံအစည်များ ရှိနေပါက ပိုင်ကျီဟန်ကို ကာကွယ်ရန် သူ ကျန်ရစ်နေခဲ့ခြင်းက ပို၍ သင့်တော်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>စကားအပိုများ မဆိုတော့ဘဲ တိုက်ပွဲမှာ ချက်ချင်း စတင်တော့သည်။ </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်း ဘိုးဘေးတစ်ဦးက အရင်ဆုံး တိုက်ခိုက်လိုက်၏။ </p> <p> </p> <p>ပေပေါင်းများစွာ ကျယ်ပြန့်သော ကြီးမားလှသည့် မီးလျှံလက်ဝါးကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်ယံတွင် ဖြစ်တည်လာ၏</p> <p> </p> <p> ကြွေကျလာသော နေမင်းကြီးကဲ့သို့ ပိုင်ရမ် အပေါ်သို့ ဖိနှိပ်ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်သည် သူ၏ဓားကို အေးဆေးစွာပင် မြှောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရှပ်</p> <p> </p> <p>ဓားချက်တစ်ချက်တည်းသာ။</p> <p> </p> <p>ထိုမီးလျှံလက်ဝါးကြီးသည် အလယ်တည့်တည့်မှ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ ကွဲအက်သွားသည်။ </p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲခြင်း မရှိ</p> <p> </p> <p> ခုခံခြင်းလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>လေဓားချက်တစ်ခုရှေ့မှ မြူခိုးများသဖွယ် ဘေးတစ်ဖက်စီသို့ လွင့်စင်သွား၏</p> <p> </p> <p> အပိုင်းအစနှစ်ခုမှာ ဘာမျှမရှိတော့သည်အထိ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်လေးဦး၏ မျက်ဝန်းများ ကျုံ့သွား၏။ အခြားအင်မော်တယ်တစ်ဦးက ချက်ချင်းပင် နောက်ဆက်တွဲ တိုက်ခိုက်မှုကို ပြုလုပ်ပြန်သည်။ </p> <p> </p> <p>နေမင်းစွမ်းအင်များ ပါဝင်နေသည့် တောက်ပသော လှံလက်နက်တစ်ခုသည် မီးတောက်များကို နောက်တွဲလျက် ပစ်လွှတ်လိုက်၏။ ၎င်းမှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာကြာအောင် သူတို့ဂိုဏ်း၏ အနှစ်သာရဖြစ်သော နေမင်းတာအိုစဉ်ဖြင့် သွန်းလုပ်ထားသည့် ကောင်းကင်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ပိုင်ရမ် ရင်ဘတ်ဆီသို့ တိုးဝင်လာ၏။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်မှာ ရှောင်တိမ်းခြင်း မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>သူက ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတက်လိုက်ပြီး ဓားကို ခုတ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ချလွမ်</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းမျှသာ ထိုလှံက တောင့်ခံနိုင်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်</p> <p> </p> <p>ဂျွတ်</p> <p> </p> <p>လှံ၏ ကိုယ်ထည်တစ်လျှောက်တွင် အက်ကြောင်းလေးတစ်ခု ပေါ်လာ၏။ </p> <p> </p> <p>ထိုအင်မော်တယ်၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဖောင်း</p> <p> </p> <p>ထိုလှံသည် တောက်လောင်နေသော သတ္တုအပိုင်းအစများအဖြစ် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ </p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်သည် နောက်သို့ အပြင်းအထန် လွင့်ထွက်သွားပြီး ပါးစပ်မှ သွေးများ ပန်းထွက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ အစွမ်းထက်လှသော လက်နက်မှာ ဓားချက်တစ်ချက်တည်းဖြင့် ပျက်စီးသွားရလေပြီ။</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်ဘိုးဘေးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"အားလုံး အတူတူ တိုက်ကြစမ်း”</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထပ်မံ မြင့်တက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်သုံးဦးသည် လက်ပိတ်ဆို့မှုများကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဖော်ဆောင်လိုက်ကြသည်။ နတ်ဘုရားအဆင့် ဝိညာဉ်စာသားမျာနှင့် တောက်လောင်နေသော နေမင်းဒိုင်းလွှားများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသည့် သုံးထပ်</p> <p>ကွမ်းခံစစ်ကြီးသည် သူတို့ပတ်ပတ်လည်တွင် ပေါ်လာတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ သူတို့ အတူတူ ရှေ့တိုးလာကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတော်စင်အဆင့်လက်နက်တစ်ခုသည် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှသော်လည်း </p> <p> </p> <p>သူတို့အနေဖြင့် အင်အားချင်းသာလွန်မှုဖြင့် ဖိနှိပ်ရန် ကြိုးစားခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်မီးတိုင်ကြီး သုံးခုကို ပိုင်ရမ်၏အပေါ်သို့ ပစ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။ </p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ယံမှာ ယိုင်နဲ့သွားချေသည်။</p> <p> ဟင်းလင်းပြင်သည် တုန်ခါသွား၏။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ် မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ထိုတိုက်ခိုက်မှုကြီးအတွင်းသို့ တစ်လှမ်းတက်ကာ ဝင်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်</p> <p> </p> <p>သူတော်စင်အဆင့်ဓားသည် ပထမဆုံး မီးတိုင်ကြီးကို ပိုးသားကို ဖြတ်သကဲ့သို့ အလွယ်တကူ ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>ဒုတိယ ဓားချက်တွင်</p> <p> </p> <p>ဒုတိယ မီးတိုင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြိုလဲသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>တတိယ ဓားချက်တွင်မူ နောက်ဆုံး ကျန်ရှိနေသော အလင်းတန်းကြီးမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မီးလျှံအပိုင်းအစများ လွင့်စင်မသွားမီမှာပင် </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်သည် သူတို့၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိနေလေပြီ။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ မမြန်ဆန်လှပေ</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ရှောင်လွှဲ၍ မရနိုင်သော ကံကြမ္မာတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>"ခံစစ်လက်နက်တွေ ထုတ်ကြ”</p> <p> </p> <p>တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သဖြင့် ဒိုင်းလွှားသုံးခု ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်း ကြေးမုံပြင်</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်ဘုံ ရွှေခေါင်းလောင်းနှင့် ပြာလွင်သော ကျောက်စိမ်းဒိုင်း</p> <p> </p> <p>တစ်ခုချင်းစီသည် အားကောင်းသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်နေကြသည်။</p> <p> </p> <p> ၎င်းတို့သည် တောင်ကြီးများကိုပင် ပြိုလဲစေနိုင်သော ဒဏ်ချက်များကို ခံနိုင်ရည်ရှိသည့် အထပ်ထပ်သော အတားအဆီးများပင် ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်ဓားသည် အပေါ်မှ ကျဆင်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>ကြေးမုံပြင်မှာ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် အက်ကွဲသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဖြောင်း</p> <p> </p> <p>ပြာလွင်သော ကျောက်စိမ်းဒိုင်းလွှာသည် ထောပတ်ကို လှီးဖြတ်သကဲ့သို့ ပြတ်တောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှမ်</p> <p> </p> <p>၎င်းမှာ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်စွာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်သွား၏။ </p> <p> </p> <p>ရွှေခေါင်းလောင်းကြီးသည် တစ်ကြိမ်မျှ မြည်ဟီးသွားသော်လည်း </p> <p> </p> <p>အပူတပြင်း အသံတစ်ခုသာ ဖြစ်၏</p> <p> </p> <p> ၎င်းလည်း ထပ်တူပင် ပိုင်းဖြတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်အဆင့် ခံစစ်လက်နက် သုံးခုမှာ</p> <p> </p> <p>စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ပျက်စီးသွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ရိုက်ခတ်မှု လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် အင်မော်တယ်သုံးဦးစလုံး နောက်သို့ လွင့်ထွက်သွားကြရသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဝတ်ရုံများ စုတ်ပြဲကုန်၏</p> <p> </p> <p> ပါးစပ်များမှ သွေးများ ယိုစီးလာကာ သူတို့၏ အင်မော်တယ်အရှိန်အဝါများမှာလည်း တလှုပ်လှုပ်ဖြင့် မှိန်ဖျော့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>မြေကမ္ဘာ အင်မော်တယ်ဘိုးဘေးသည် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်ကာ ပိုင်ရမ် ဘေးဘက်မှနေ၍ တိုက်ခိုက်ရန် ပြေးဝင်လာပြန်သည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်က အနည်းငယ် ကိုယ်ကို လှည့်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဓားကို အပေါ်သို့ တစ်ချက်တည်း ပင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအင်မော်တယ်အ၏ လက်တစ်ဖက်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပြတ်တောက်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးများသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပန်းထွက်</p> <p>သွား၏။</p> <p> </p> <p>"အားးးးးး”</p> <p> </p> <p>သူ အော်ဟစ်လိုက်ရသည်။ </p> <p> </p> <p>ကျန်ရှိနေသော ဘိုးဘေးများမှာမူ ခြေဖျားလက်ဖျားများ အေးစက်ကုန်ကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ညီတူညီမျှ တိုက်ပွဲတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ </p> <p> </p> <p>အားနည်းခြင်းမျိုးလည်း မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် တဖက်သတ် လွှမ်းမိုးချုပ်ကိုင်ခြင်း သာ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်သည် သာမန် အင်မော်တယ်တစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သူ၏ အင်အားမှာ လုံးဝကို အခြားအဆင့်တစ်ခုတွင် ရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ရမ်နှင့် အဆင့်တူသော မြေကမ္ဘာအင်မော်တယ်တစ်ဦးနှင့် အင်မော်တယ်အဆင့် ပညာရှင် သုံးဦး ပါဝင်နေသော်လည်း သူတို့သည် ပိုင်ရမ်ကို လုံးဝ ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ"ကဲ..." ပိုင်ရမ်က ဓားကို အနည်းငယ် နှိမ့်ချလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ဆိုလိုက်၏။ "ဒီထဲက ဘယ်သူက ဆက်ပြီး တိုက်ချင်သေးလဲ"</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save