Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၄၈၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ရွှေရောင်ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လိုက်သည့် သတင်းသည် မီးကဲ့သို့ပင် ကောင်းကင်အင်ပါယာတစ်ခုလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှကြီးမားသော လှုပ်ခတ်မှုကို ဖုံးကွယ်ထားရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။ </p> <p> </p> <p>အင်အားကြီးအဖွဲ့အစည်းတိုင်းသည် တစ်ဖက်အဖွဲ့အစည်းများ အတွင်း၌ သူလျှိုများ အသီးသီး ထားရှိကြသည်။</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်သည် ထိုဂိုဏ်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့် အချိန်မှစ၍ သတင်းအချက်အလက်များသည် နည်းလမ်းပေါင်းစုံဖြင့် အပြင်သို့ စီးထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်အတွင်းမှာပင်</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာအတွင်းရှိ ထိပ်သီးမျိုးနွယ်စုကြီးများနှင့် ဂိုဏ်းအသီးသီးတို့သည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ သတင်းတစ်ခုကို ရရှိခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းကြီး တစ်စစီ ချေမှုန်းခံလိုက်ရပြီ။</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စုမှ ထိပ်သီးအနည်းငယ်နှင့် ပိုင်ရမ် တို့က ထိုဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လုံးဝဥဿုံ ဖိနှိပ်ထိန်းချုပ်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုထက် ပို၍ ပေါက်ကွဲစေတတ်သော သတင်းမှာ-</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ဒုက္ခိတ ဖြစ်မနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>လူအများစုမှာ အင်ပါယာ၏ ထူးချွန်ပြောင်မြောက်လှသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဆုံးရှုံးသွားပြီဟု လက်ခံထားခဲ့ကြသော်လည်း ထိုအရာမှာ မှားယွင်းနေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် သူသည် ဗလာသန့်စင်ခြင်းနယ်ပယ် သို့ပင် ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုနယ်ပယ်သည် ပါရမီရှင်အများစုပင် အသက်ငါးဆယ်ကျော်မှ ခက်ခက်ခဲခဲ တက်</p> <p>လှမ်းနိုင်သည့် အဆင့်ဖြစ်ပြီး၊ အခြားသူများအတွက်မူ အိပ်မက်ပင် မမက်ရဲသော အဆင့်မျိုး ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သတင်းတစ်ခုချင်းစီသည် အင်ပါယာကို တုန်ခဲစေနိုင်သော်လည်း အားလုံးပေါင်းလိုက်သောအခါ မြေကမ္ဘာကိုပင် အက်ကွဲစေမည့် တုန်လှုပ်မှုမျိုး ဖြစ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>နိုင်ငံရေးချိန်ခွင်လျှာသည် သိသိသာသာ ယိမ်းထိုးသွားခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>လူအများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ပိုင်မျိုးနွယ်စုသည် အားကောင်းမှန်း သိထားကြသော်လည်း ထိပ်သီးဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို သူတို့အင်အား၏ ၅၀ ရာခိုင်နှုန်းပင် အသုံးမပြုဘဲ တစ်ရက်အတွင်း အနိုင်ယူနိုင်စွမ်းရှိသည်မှာ အလွန်ပင် ထူးဆန်းအံ့သြဖွယ် ကောင်းလှသည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သာ အင်အားအပြည့်အဝ သုံးစွဲလာပါက ကောင်းကင်အင်ပါယာအတွင်း မည်သည့်အင်အားစုက တားဆီးနိုင်</p> <p>မည်နည်း။ </p> <p> </p> <p>တော်ဝင်မိသားစု သို့မဟုတ် လီ-ကျောက် မဟာမိတ်အဖွဲ့ ပင်လျှင် ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ဟု အများက ယူဆလာကြသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု၏ စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ နေအိမ်၌။</p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအိုသည် အသစ်တည်ဆောက်ထားသော အဆင့် ၆ မဟာအခင်းအကျင်းကြီး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ဝဲပျံနေသည်။ </p> <p> </p> <p>အလွှာပေါင်းများစွာသော အခင်းအကျင်းများသည် ဟင်းလင်းပြင်ကို တည်ငြိမ်စေပြီး အတွင်းမှ အပူရှိန်များ အပြင်သို့ မထွက်စေရန် ပိတ်ဆို့ထားသည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်လေးဦးသည် အစီရင်စု၏ အစွန်းတွင် ဖြူဖျော့နွမ်းနယ်လျက် ရပ်နေကြသည်။ </p> <p> </p> <p>သူတို့၏ အင်မော်တယ်ခန္ဓာကိုယ်များသည် ခရီးကြမ်းကို ခံနိုင်ရည်ရှိသော်လည်း ပေးဆပ်လိုက်ရသည်မှာ မနည်းပေ။ အင်္ကျီလက်များမှာ မီးလောင်ကျွမ်းထားပြီး အရေပြားများမှာ အက်ကွဲနေကာ သူတို့၏ မာန်မာနများလည်း ကွယ်ပျောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ ပိုင်မျိုးနွယ်စုအထိ ခရီးတစ်လျှောက်လုံး ဤနေမင်းတာအိုကို လက်ဖြင့် ကိုင်ဆောင်သယ်ဆောင်လာရန် သူတို့ကို ခိုင်းစေခဲ့သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ နေမင်းတာအိုသည် ပျံသန်းသည့် သင်္ဘောကို ထိတွေ့ပါက သင်္ဘောမှာ လောင်ကျွမ်းသွားမည် ဖြစ်သဖြင့် သူတို့ကို ကိုယ်တိုင် ပျံသန်းသယ်ဆောင်စေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်၏ စရိုက်အရ သူတို့ကို အနားယူခွင့်လည်း မပေးခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ သွားလို့ရပြီ"</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အင်မော်တယ်လေးဦးသည် မကျေနပ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း မည်သူကမျှ မဟဝံ့ဘဲ ဦးညွှတ်ကာ ထွက်ခွါသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့စောဒကတက်ချင်တောင် မည်သူလုပ်ရဲမည်နည်း</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပိုင်ရမ်နှင့် အခြားမျိုးနွယ်စုဝင်များကိုလည်း စိတ်ပူနေသည့်ကြားမှ ထွက်ခွာသွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် လေထဲတွင် ဝဲပျံနေသော နေမင်းအသေးစားလေး၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းများ ထင်ဟပ်နေ၏။ </p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအိုသည် ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်နေပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသည့် မြည်ဟီးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် သူ၏ ဝိညာဉ်အာရုံ တစ်စကို ထိုအရာထံသို့ ဖြန့်ကျက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် </p> <p> </p> <p>အပူရှိန်သည် ဆူနာမီလှိုင်းလုံးကြီးကဲ့သို့ ထိုးတက်လာသည်။ </p> <p> </p> <p>သာမန်ကျင့်ကြံသူဆိုလျှင် ချက်ချင်းပင် ဝိညာဉ်လောင်ကျွမ်းသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် မည်သည့် ဝိညာဉ်စွမ်းအားအကာအကွယ်မှ မပါဘဲ ၎င်းကို ထိတွေ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပူရှိန်ကို ခံစားရပြီး ဆက်ထိထားပါက သူ၏လက် လောင်ကျွမ်းသွားတော့မည်ဟု ခံစားရသည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သန့်စင်ပြီးနောက်ပိုင်း ဤကဲ့သို့ ခံစားရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ၏  ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲခန္ဓာကိုယ်သည် အပူရှိန်အချို့ကို စုပ်ယူလိုက်ပြီး သွေးကြောများကို ပိုမိုခိုင်မာလာစေရန် ပုံသွင်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ကျေနပ်အားရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် အချိန်အတော်ကြာ စိတ်ပူနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် အရာအားလုံးကို ခံနိုင်ရည်ရှိပြီး သူအလိုရှိသကဲ့သို့ ထပ်မံသန့်စင်မရနိုင်တော့ပေ</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲခန္ဓာကိုယ်သည် အတော်လေး အားကောင်းနေချေပြီ</p> <p> </p> <p>သို့သော် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော ပစ္စည်းများ မပါဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံသန့်စင်ရန်မှာ အလွန်ခက်ခဲလာခဲ့သည်။ အရာအားလုံးထက် သူ ပိုမိုလိုအပ်နေသည်မှာ အလွန်အမင်း အားကောင်းပြင်းထန်လှသော မီးလျှံတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အင်ပါယာအတွင်းရှိ အရင်းအမြစ်များဖြင့် သူသည် အတားအဆီးတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဟု သူ ထင်မြင်ထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုမိုကောင်းမွန်သော ပစ္စည်းများ မရှိပါက အခြားအရာများကို အသုံးပြုခြင်းမှာ အလဟဿသာ ဖြစ်ပေလိမည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူသည် နှမြောတသမှုကိုလည်း ခံစားနေရသည်၊ အကြောင်းမှာ အကယ်၍ သူသာ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထပ်မံသန့်စင်နိုင်ခဲ့ပါက ကမ္ဘာဦး ဖရိုဖရဲခန္ဓာ သန့်စင်ခြင်းကျင့်စဉ်၏ ပထမအဆင့်သို့ တက်လှမ်းရန် လက်တစ်ကမ်းအလိုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ကြောင်း သူ ခံစားသိရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု </p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအို၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း </p> <p> </p> <p>အရေပြားများ ပူစပ်ပူလောင် ဖြစ်လာခြင်း၊ အသားစများ လောင်ကျွမ်းတော့မည့် အခြေအနေကို ခံစားရခြင်းမှာ </p> <p> </p> <p>သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုးတက်စေမည့် နည်းလမ်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် ရွှေရောင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်၏</p> <p> </p> <p>"ဖြစ်နိုင်တယ်..." သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "ငါ ကမ္ဘာဦးဖရိုဖရဲခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပထမအဆင့်ကို ရောက်နိုင်လိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်အင်ပါယာအတွင်း ထိုအဆင့်ကို ရောက်ရန် မဖြစ်နိုင်ဟု သူထင်ထားခဲ့သော်လည်း </p> <p> </p> <p>ယခု </p> <p> </p> <p>အခွင့်အရေးသည် သူ၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ </p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူသာ အောင်မြင်သွားပါက ဤအင်ပါယာအတွင်း မည်သူ့ကိုမျှ ကြောက်နေစရာ မလိုတော့ပေ</p> <p> </p> <p>အင်ပါယာအတွင်း ပုန်းအောင်းနေသည့် ပြည်ပအင်အားစုများကိုပင် သူ ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏လက်ကို ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ရုပ်လိုက်၏</p> <p> </p> <p> လက်ဖဝါးမှာ နီရဲနေသည်။</p> <p> </p> <p> ခြောက်သွေ့သော မြေကဲ့သို့ အက်ကြောင်းကလေးများ ပေါ်နေသော်လည်း </p> <p> </p> <p>ခဏချင်းမှာပင် ပြန်လည်သက်သာသွားသည်။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ချီအကာအကွယ်ကိုအသက်မသွင်းပေ</p> <p> </p> <p>သူသည် စစ်မှန်သော အာနိသင်ကို လိုချင်</p> <p>၏</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည်  တွေဝေချင်းမရှိဘဲ သူ၏ အင်္ကျီလက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏</p> <p> </p> <p>တစ်ခုပြီး တစ်ခု</p> <p> </p> <p> ရတနာများကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်မျိုးနွယ်စု ရတနာတိုက်မှ ရှေးဟောင်း နဂါးသွေးနီရောင်ရိုးတွင်းခြင်ဆီများ</p> <p> </p> <p> ဝိညာဉ်သန့်စင်ထားသော ကြယ်နက်သဲများ </p> <p> </p> <p>မြစိမ်းရောင်နေမင်းဂိုဏ်းမှ သိမ်းဆည်းလာသော ကောင်းကင်ယန်ကျောက်တုံးများ</p> <p> </p> <p>ထိပ်သီး မီးဓာတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ။</p> <p> </p> <p>နေမင်း၏ အဆီအနှစ်များ ပါဝင်သော ကျောက်စိမ်းသေတ္တာများ။</p> <p> </p> <p>ဖေးလိန်၏ လက်စွပ်မှ ရှားပါးသော သားရဲသွေးနှင့် အရိုးအပိုင်းအစများ</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းတစ်ခုလုံးသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သိပ်သည်းဆကြောင့် တုန်ခါလာသည်။ </p> <p> </p> <p>ဤပစ္စည်းတစ်ခုချင်းစီသည် အပြင်လောကတွင် စစ်ပွဲများ ဖြစ်ပွားစေနိုင်လောက်သော ရတနာများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ထိုရတနာများသည် သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ထင်းများပမာ ပြန့်ကျဲနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအိုသည် ပိုမိုတောက်ပစွာ တုန်ခါလာသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်အလင်းတန်းများသည် ရန်စမှုကို သိရှိသွားသည့်အလား ပိုမိုပြင်းထန်လာ၏</p> <p> </p> <p> အခင်းအကျင်းအတွင်းရှိ အပူရှိန်မှာလည်း ဆထက်ထမက မြင့်တက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ခြံဝင်းအတွင်းရှိ ကျောက်ပြားများမှာ အက်ကွဲစပြုလာ၏</p> <p> </p> <p> လေထုသည်လည်း မြင်သာထင်သာရှိစွာပင် လိမ်ရှုံ့သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် နေမင်းအသေးစားလေး၏ အောက်တည့်တည့်သို့ လျှောက်သွား၏</p> <p> </p> <p> သူ၏ ဝတ်ရုံကို ချွတ်လိုက်သည်။ </p> <p> </p> <p>အဝတ်အစားမှာ ထိုအပူရှိန်အောက်တွင် ခံနိုင်</p> <p>မည် မဟုတ်ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူ၏ အရေပြားပေါ်တွင် ရှေးဟောင်းသင်္ကေတများကဲ့သို့သော ဟင်းလင်းပြင်ပုံစံများ ပေါ်ပေါက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အခင်းအကျင်းကို စတင် လှုပ်ရှားလိုက်၏ </p> <p> </p> <p>နဂါးရိုးတွင်းခြင်ဆီများသည် အရည်ပျော်ကာ နီရဲတောက်နေသော ချော်ရည်များအလား ဖြစ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကြယ်စင်သဲများသည်လည်း တဖျတ်ဖျတ်တောက်နေသော အမှုန်အမွှားများအဖြစ် ပျော်ဝင်သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယန်ကျောက်တုံးအမြုတေများသည်လည်း စုစည်းထားသော နေမင်းအဆီအနှစ်များကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာအားလုံးသည် အထက်သို့ စီးဝင်သွားကြသည်-</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန် ထံသို့</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် နေမင်းတာအိုထံသို့ တိုးဝင်သွားကြလေတော့သည်။</p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအိုသည် ပိုမိုတောက်လောင်လာ၏</p> <p> </p> <p> အပူရှိန်မှာ ဆထက်ထမက မြင့်တက်လာသည်</p> <p> </p> <p>ပထမဆုံး အပူလှိုင်းသည် သူ့ကို အပြည့်အဝ ရိုက်ခတ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အကာအကွယ် မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>အရေပြားများ ချက်ချင်း ကွဲအက်သွားသည်</p> <p> </p> <p>သွေးစများမှာ မြေပြင်သို့ မကျမီပင် အငွေ့ပျံသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ကြွက်သားများ တုန်ခါနေ၏</p> <p> </p> <p> အရိုးများသည်လည်း ပြင်းထန်သော အပူကြောင့် အသံများ ထွက်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>နာကျင်မှု </p> <p> </p> <p>စစ်မှန်ပြီး အတိုင်းအဆမရှိသော နာကျင်မှု။</p> <p> </p> <p>နှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်း</p> <p> </p> <p> ပိုင်ကျီဟန်သည် ပထမဆုံးအကြိမ် ဝေဒနာကို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> သို့သော် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတယ်”</p> <p> </p> <p>နာကျင်မှု မရှိလျှင်</p> <p> </p> <p> တိုးတက်မှုလည်း မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>နေမင်းတာအိုသည် ကောင်းကင်ဘုံ၏ မီးဖိုကြီးကဲ့သို့ သူ့ကို ဖိနှိပ်ထားသည်။ </p> <p> </p> <p>ရတနာများမှ ထွက်လာသော အစွမ်းများသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို နေမင်းတာအိုအောက်တွင် ပြန်လည်ပုံသွင်းရန် တွန်းအားပေးနေသည်။</p> <p> </p> <p>အသားစများ လောင်ကျွမ်းသွားလိုက်</p> <p> </p> <p>ပြန်လည်ရှင်သန်လိုက်ပင်</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် လောင်ကျွမ်းပြန်၏</p> <p>ဆံပင်များ ပြာကျသွားပြန်၏</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ပြန်ပေါက်လာပြန်သည်။ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးကြောများသည် အနီရဲရဲ သံရည်ပူများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း ကျန်ရှိနေသော အညစ်အကြေးမှန်သမျှ အငွေ့ပျံ ကွယ်ပျောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>အချိန်နှင့် ဟင်းလင်းပြင်တို့မှာ ပုံပျက်နေသယောင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>နေရာသည် တုန်လှုပ်နေ၏ နေမင်းတာအိုသည်လည်း ပိုမိုမြန်ဆန်စွာ လည်ပတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို စမ်းသပ်နေသကဲ့သို့ပင်</p> <p> </p> <p>"မင်း ခံနိုင်ရည်ရှိရဲ့လား" ဟု မေးနေသကဲ့သို့ပင်။</p> <p> </p> <p>ပိုင်ကျီဟန်သည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ </p> <p> </p> <p>သူသည် ကြယ်စင်တစ်စ၏ မီးဖိုအလယ်တွင် မတ်မတ်ရပ်နေ၏</p> <p> </p> <p> မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထပ်ခါထပ်ခါ... တစ်ဖန်ပြန်၍</p> <p> </p> <p> ထပ်မံ၍ပင်</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save