Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း(၁၀၀)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ ဟွန့်… မင်းတို့ပြောမလား… ဒါမှမဟုတ် အကြောက်တရားက ဘယ်လိုမျိုးလဲ မင်းတို့ကို ငါသင်ပေးရမလား ”</p> <p>သူ့အရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူငါးယောက်က တုံ့ဆိုင်းနေကြောင်း စက်ကရာ မြင်သောအခါ အေးတိအေးစက် အလင်းက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူက မထူးမခြားနား ပြောသည်။</p> <p>“ ဒီဘုရင်ရဲ့ လက်အောက်မှာ မြွေထောင်သောင်းချီ ရှိတယ်… မင်းတို့ ငါ့စကားကို နားမထောင်ရင် မင်းတို့ကို မြွေအုပ်ထဲ ပစ်လွှတ်ပစ်မယ်… မြွေထောင်သောင်းချီရဲ့ အကိုက်ခံရတာ ဘယ်လိုမျိုးလဲ မင်းတို့ကို ခံစားစေမယ် ”</p> <p>ယင်းကို ကြားသောအခါ သူတို့ငါးယောက်၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူဖျော့သွားသည်။</p> <p>“ ဒီဘုရင်ဆီမှာ လင်းတထောင်ချီ ရှိတယ်… မင်းတို့ကို တောင်နံရံပေါ်မှာ ချိတ်ဆွဲထားပြီး နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လင်းတတွေကို မင်းတို့ရဲ့ အသွေးအသားတွေကို အရှင်လတ်လတ် ထိုးဆိတ်စားသောက်စေမယ် ”</p> <p>“ အရှင်… ရပါပြီ ”</p> <p>ယင်းကို ကြားသောအခါ လူငယ်က ထိတ်လန့်ချောက်ချားသွားပြီး အမြန်ပြောသည်။ အကယ်၍ သူသာ သီရှိထျန်ပြောသည့်အတိုင်း ထိုအပြစ်ဒဏ်နှစ်ခုကို အမှန်တကယ် ခံစားရလျှင် သူက သေသည်ထက် ပိုပြီးဆိုးဝါးသော အတွေ့အကြုံကို ခံစားရလိမ့်မည်။ သို့သော်လည်း သူက အလွယ်တကူ သဘောတူရန် ဆန္ဒမရှိပေ။ သူက ပြတ်သားသော အကြည့်ဖြင့် ပြောသည်။</p> <p>“ အရှင်… မင်းကို ငါပြောပြနိုင်ပါတယ်… ဒါပေမဲ့ ငါတို့သိထားတာအားလုံး မင်းကို ပြောပြီးသွားရင် ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ မင်းကတိပေးရမယ် ”</p> <p>“ ဟွန့် ”</p> <p>သီရှီထျန်က မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ သူထုတ်လွှတ်ထားသော ဖိအားက ပိုပြီးပြင်းထန်လာသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်ဝယ် ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးက ထွန်းလင်းတောက်ပလာပြီး တအိအိလှုပ်သွားသည်။ ဤသည်မှာ ယင်းက သူ၏ နဖူးပေါ်မှ အချိန်မရွေး ခုန်ထွက်လာတော့မည့်အလားပင်။ အကန့်အသတ်မဲ့သော ဖိအားက ဘုရင်စာလုံးထံမှ ပေါ်လျှိုးလာသည်။ သူ့အရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူငါးယောက်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားသော ဖိအားက ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ တိုက်ခိုက်မှုမျှသာ မဟုတ်ပေ။ ကြီးမားသော ခြိမ်းခြောက်မှုက သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ်ပေါ်ကိုလည်း တိုက်ရိုက် သက်ရောက်သွားသည်။</p> <p>ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံး၏ ခြိမ်းခြောက်မှုအောက်မှာ သူ့အရှေ့မှ ကျင့်ကြံသူငါးယောက်သည် သူတို့၏ မောက်မာထောင်လွှားမှုကို ဆုံးရှုံးသွားကြသည်။ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ သို့တိုင် လူငယ်ကျင့်ကြံသူသည် အံတင်းတင်းကြိတ်၍ စကားပြောရန် ငြင်းဆန်နေဆဲပင်။</p> <p>ယင်းက ထူးဆန်းသောအရာ မဟုတ်ပေ။ ယင်းက လူ့သဘာဝဖြစ်သည်။ အကယ်၍ သူ့မှာ အသက်အာမခံချက်မရှိလျှင် သူက သေချာပေါက် အသက်ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။ သူက သေချာပေါက် အသက်သေဆုံးတော့မည်ဆိုမှတော့ မည်သို့ကြောင့် မသေခင် တစ်ဖက်လူကို အကျိုးအမြတ်ပေးရမည်နည်း။</p> <p>ယင်းက သူတို့၏ သေခြင်းရှင်ခြင်းကို အဆုံးအဖြတ်ပေးနိုင်သော အရေးကြီးအခိုက်အတန့်ဖြစ်ကြောင်း ကျင့်ကြံသူငါးယောက်စလုံး သိကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က အားအကုန်သုံး၍ တောင့်ခံထားကြသည်။</p> <p>အဘယ့်ကြောင့်ဆိုသော် မိစ္ဆာသားရဲများဆီမှာ မြင့်မားသော အသိဉာဏ်ရှိလျှင်ပင် ၎င်းတို့က လိုက်လျောညီထွေနေရန် မည်သို့လုပ်ဆောင်သင့်ကြောင်း မသိကြပေ။ ထို့ကြောင့် မိစ္ဆာသားရဲများသည် ကတိပေးပြီးသည်နှင့် ကတိအတိုင်း လုပ်ဆောင်ကြလိမ့်မည်။ အရေအတွက်နည်းပါးသော မိစ္ဆာသားရဲများသာလျှင် သူတို့၏ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းကြလိမ့်မည်။ အကယ်၍ ယခုအချိန်မှာ သူတို့သာ သီရှီထျန်ထံမှ ကတိကို ရရှိမည်ဆိုလျှင် သူတို့က အသက်ချမ်းသာရာရသွားလိမ့်မည်။</p> <p>ထိုသို့သေခြင်းရှင်ခြင်းအခြေအနေမှာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအားက နိုးထလာသည်။ သူတို့က သီရှီထျန်၏ ဖိအားအောက်မှာ အံတင်းတင်းကြိတ်၍ အတင်းအကျပ် တောင့်ခံနေကြသည်။</p> <p>“ ဟွန့် ”</p> <p>ယင်းကို သီရှီထျန်မြင်သောအခါ အတိတ်ဘဝတွင် လူသားတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့ဖူးသော သူ၏ အတွေ့အကြုံများအရ သူ့အရှေ့မှ လူငါးယောက်၏ အတွေးများကို မည်သို့ကြောင့် သူမသိဘဲနေမည်နည်း။</p> <p>သူက မျက်လုံးမှေးကျဉ်းလိုက်ပြီး တစ်ခဏကြာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လေထုက အနည်းငယ် ပိုတင်းကျပ်လာသည့်အခါ သူက ပြောသည်။</p> <p>“ ကောင်းပြီ… မင်းတို့ရဲ့ အဖြေက ငါ့ကို စိတ်ကျေနပ်စေမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ကို ဒီကနေ လွှတ်ပေးမယ်လို့ ငါကတိပေးတယ် ”</p> <p>“ ကောင်းပြီ… ငါပြောမယ် ”</p> <p>ယင်းကို လူငယ်ကျင့်ကြံသူကြားသောအခါ သူ၏ ဂနာမငြိမ် ခုန်ပေါက်နေသော နှလုံးက နောက်ဆုံးမှာ ငြိမ်ကျသွားသည်။ သူက စိတ်သက်သာရာရစွာ သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူသိထားသမျှအားလုံးကို ပြောသည်။ မှန်ပေသည်။ ယင်းတို့က ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်၊ လီမိသားစုနှင့် အပြင်မှာ ပျံ့နှံ့နေသော ကောလဟာလများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>သူတို့စကားကို နားထောင်ပြီးနောက် သီရှီထျန်က နှလုံးတင်းကျပ်မှုကို ခံစားမိသွားသည်။ သူက စိတ်ထဲမှာ တွေးတောလိုက်သည်။</p> <p>‘ ဒီတော့… ကျားရဲတောင်တန်းဒေသထဲမှာ မမျှော်လင့်ဘဲ ငါရခဲ့တဲ့ သံလိုက်အိမ်မြှောင်က ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်ပေါ့… အဲ့ဒါက မိုးမြေကြားက ဝိညာဉ်ရတနာတွေကို ရှာဖွေပေးနိုင်တယ်… တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသထဲ ကျင့်ကြံသူတွေအများကြီး ရောက်လာတာ မထူးဆန်းတော့ပါဘူး… ပြီးတော့ အဲ့ဒီကောလဟာလတွေက လီမိသားစုဆီကနေ ပျံ့သွားတာဖြစ်မယ် ’</p> <p>ယင်းတို့ကို နားထောင်ပြီးနောက် သီရှီထျန်သည် ရှုပ်ထွေးနေသော သတင်းအချက်အလက်များကို ပြန်ချိတ်ဆက်လိုက်သည်။ သူ၏ အသိပညာကြောင့် ယင်းတို့ထံမှ အရေးကြီးသော အချက်အလက်အများကြီးကို ရှာတွေ့သည်။ ထိုကောလဟာလများ၏ နောက်ကွယ်မှ လူက ဝိညာဉ်သံလိုက်အိမ်မြှောင်ကိုသာမက သူ့ကိုလည်း ပစ်မှတ်ထားနေကြောင်း သီရှီထျန် ခံစားမိသွားသည်။ ထို့ပြင် ဤတစ်ကြိမ်မှာ အရေအတွက်များပြားသော ကျင့်ကြံသူများက တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသဆီသို့ အစုအဖွဲ့လိုက် ဝင်ရောက်လာကြသည်။ မကြာမီ တောင်ပိုင်းမြေရိုင်းဒေသက ဖရိုဖရဲဖြစ်လာတော့မည်မှာ သံသယရှိရန် မလိုပေ။</p> <p>“ အရှင်… ငါသိထားတဲ့ အရာအားလုံးကို ပြောပြီးပါပြီ… အခု… ”</p> <p>လူငယ်ကျင့်ကြံသူက သီရှီထျန်ကို မျှော်လင့်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ တခြားကျင့်ကြံသူလေးယောက်သည်လည်း ထို့အတူပင်။ ယင်း၏ ဆိုလိုရင်းက ထင်ရှားသည်။ သူတို့က သီရှီထျန်ကို သူ့စကားအတိုင်း ကတိတည်စေချင်သည်။</p> <p>“ ဟွန့်… မင်းတို့တွေ ဒီကနေ အမြန်ထွက်သွားကြစမ်း ”</p> <p>သီရှီထျန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ အသံသည် မိုးခြိမ်းသံပမာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သို့ ကျယ်လောင်စွာ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p>ထိုအသံကို ကြားလိုက်သည်နှင့် သူတို့အပေါ် သက်ရောက်နေသော ဖိအားက ချက်ချင်း လွင့်ပြယ်သွားကြောင်း ကျင့်ကြံသူငါးယောက်က ခံစားမိသွားကြသည်။ သူတို့သည် နှစ်ခါစဉ်းစားမနေဘဲ အမြန်မတ်တတ်ရပ်၍ မြောက်ဘက်အရပ်သို့ အမြန်ဆုံးအလျင်ဖြင့် ထွက်ပြေးကြသည်။ သူတို့က ယုန်တစ်ကောင်ထက်ပင် ပိုလျင်မြန်ကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း အကယ်၍ သူတို့သာ အနောက်လှည့်၍ ကြည့်မည်ဆိုလျှင် သီရှီထျန်၏ မျက်လုံးထဲမှာ မထူးမခြားနား အရိပ်အယောင်နှင့် သရော်လှောင်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်ရှိကြောင်း မြင်ရလိမ့်မည်။</p> <p>ကျင့်ကြံသူငါးယောက်က သူ၏ မြင်ကွင်းထဲမှ ပျောက်ကွယ်သွားကြောင်း သီရှီထျန် မြင်ပြီးနောက် သူက ဘေးသို့ လှည့်လိုက်ပြီး ယင်းခုန်းနှင့် စုစုကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p>သူက လေးနက်စွာ ပြောသည်။</p> <p>“ မင်းတို့နှစ်ယောက် အခုချက်ချင်း မိစ္ဆာအသင်္ချေချိုင့်ဝှမ်းဆီ ပြန်သွားပြီး ချီဟောင်နဲ့ တခြားလူတွေကို ဒီအတောအတွင်း ချိုင့်ဝှမ်းအပြင်ကို မထွက်သွားကြဖို့ အကြောင်းကြားပါ… မကြာခင် ငါပြန်လာခဲ့မယ် ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် စကားဆုံးသည်နှင့် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူက မီတာတစ်ရာ အကွာအဝေးမှာ ပြန်ပေါ်လာသည်။ ယခု သူသွားနေသော ဦးတည်ရာသည် အစောနက ကျင့်ကြံသူငါးယောက် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော မြောက်ပိုင်းအရပ် ဖြစ်သည်။</p> <p>“ ဟူး… နောက်ဆုံးတော့ ငါတို့အသက်ရှင်ပြီ… စောစောက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ… ကျားအရှိန်အဝါနဲ့တင် ငါအသက်ရှူကျပ်ပြီး သေလုနီးပါးဖြစ်ခဲ့တယ် ”</p> <p>နှစ်မိုင်အကွာအဝေးထိ ပြေးပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူငါးယောက်က ရပ်လိုက်ကြပြီး တစ်ခဏ အနားယူလိုက်ကြသည်။ သူတို့ထဲ၌ အဖိုးအိုက စိုးရိမ်ကြောက်လန့်စွာ ပြောသည်။ သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ပျော်ရွှင်သော အရိပ်အယောင်ရှိသည်။ သူတို့က အသက်ကပ်ဘေးမှ လက်မလေးတင် လွတ်မြောက်လာခဲ့လေရာ စိတ်သက်သာရာရသွားကြပြီး ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။</p> <p>“ အင်း… ငါဆို သေးထွက်ကျလုနီးပါးပဲ… မိစ္ဆာသားရဲတွေက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတာပဲ ”</p> <p>ဆွဲဆောင်မှုပြင်းသော အမျိုးသမီးက သူ၏ ဖွင့်ထွားသော ရင်ဘက်ကို ပုတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ သူ၏ ချောမောလှပသော မျက်နှာက ယခု လူသေကောင်ပမာ ဖြူဖျော့နေသည်။</p> <p>သို့သော် သူက ဆက်ပြီး စကားပြောရန် ပါးစပ်ဟလိုက်စဉ် သူ၏ မျက်လုံးများက ရုတ်တရက် ပြူးကျယ်သွားသည်။ ထိတ်လန့်ချောက်ချားမှုနှင့် အကူအညီမဲ့မှုက သူ၏ မျက်လုံးထဲမှာ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>ယင်းကို တခြားလူများ မြင်သွားသောအခါ သူတို့က ဇဝေဇဝါဖြစ်သွားကြပြီး တစ်စုံတစ်ခု လွဲမှားနေကြောင်း ခံစားမိသွားကြသည်။</p> <p>ကံမကောင်းစွာပင် သူတို့၏ တုံ့ပြန်မှုက အလွန်နှေးကွေးသည်။</p> <p>သူတို့၏ ဘေးတွင် မဟူရာလခြမ်းကွေးဓားငါးလက်က တိတ်တဆိတ် ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ဓားအလင်းရောင် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ဝင်းလက်သွားသည်နှင့် ဦးခေါင်းငါးခုက လေထဲသို့ တစ်ချိန်တည်း မြှောက်တတ်သွားကြသည်။ နီဆွေးသော သွေးသည် ပြတ်တောက်သွားသော သူတို့၏ လည်ပင်းထံမှ ရေပန်းသဖွယ် ပန်းထွက်လာသည်။ ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မဟူရာလခြမ်းကွေးဓားငါးလက်က အနောက်သို့ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်သွားကြသည်။</p> <p>“ ဟွန့်… မင်းတို့ကို ငါ့မျက်စိအရှေ့ကနေ လွှတ်ပေးဖို့ပဲ ငါကတိပေးခဲ့တာ… မင်းတို့က ငါ့ရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေအပြင် ငါ့ကိုပါ ဖမ်းဆီးချင်တယ်… မင်းတို့ကို ငါမသတ်ရင် ငါ့ရင်ထဲက ဒေါသကို ဘယ်လိုဖြေဖျောက်နိုင်မှာလဲ ”</p> <p>ထိုနေရာနှင့် မနီးမဝေးတွင် ကျားနက်တစ်ကောင်က ရပ်နေသည်။ သူက ဦးခေါင်းပြတ်အလောင်းငါးလောင်းကို မထူးမခြားနား ကြည့်နေသည်။</p> <p>အစောနက သူသည် ထိုကျင့်ကြံသူငါးယောက်ကို အမှန်တကယ် လှည့်စားခဲ့သည်။ သူက သူတို့ကို လွှတ်ပေးမည်ဟုသာ ပြောခဲ့သည်။ လွှတ်ပေးပြီးနောက် သူတို့ကို မသတ်ဘူးဟု သူမပြောခဲ့ပေ။ ထိုအချိန်တုန်းက ကျင့်ကြံသူငါးယောက်သည် သီရှီထျန်၏ အရှိန်အဝါကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေကြသည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့က ဤသို့ဖြစ်လာနိုင်သည်ဟု မတွေးမိခဲ့ကြချေ။</p> <p>သီရှီထျန်သည် သူတို့နောက်သို့ လိုက်မီသွားပြီးနောက် မိစ္ဆာမြူနှင်းဓားသွားများဖြင့် သူတို့ကို တိတ်တဆိတ် သုတ်သင်လိုက်သည်။</p> <p>“ အမ် ”</p> <p>သီရှီထျန်က သူတို့ထံမှ သိုလှောင်အိတ်များနှင့် တခြားပစ္စည်းများကို သိမ်းယူတော့မည့်အချိန် ရုတ်တရက် အံ့ဩသွားသည်။</p> <p>သီရှီထျန်က မည်သို့ကြောင့် အံ့ဩသွားသနည်း။</p> <p>အကြောင်းအရင်းမှာ သူ့နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားကြောင်း သူခံစားမိသွားသောကြောင့်ပင်။</p> <p>သူ၏ နဖူးပေါ်တွင် ခရမ်းရောင်မျဉ်းကြောင်းများဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ဘုရင်စာလုံး ရှိသည်။ ယင်းက ခရမ်းရောင်မီးတောက်တစ်ခုနှင့် ဆင်တူသည်။ ဤအခိုက်အတန့်မှာ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးသည် ယခင်က တစ်ခါမှမဖြစ်စဖူး အပြင်းအထန် တုန်ယင်လာသည်။ ဤသည်မှာ ဘုရင်စာလုံးက သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခုန်ထွက်သွားတော့မည့်အလားပင်။</p> <p>လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုအရှိန်အဝါက သူ၏ ဘုရင်စာလုံးထံမှ အဆက်မပြတ် ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ယင်းက ဝိညာဉ်လှုပ်ခတ်စေမည့် စွမ်းအားဖြစ်သည်။</p> <p>အချင်းမီတာတစ်ရာကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာသည် လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခြိမ်းခြောက်မှုအရှိန်အဝါဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံလိုက်ရသည်။ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးက ဖရိုဖရဲဖြစ်သွားသည်။ ထိုဧရိယာထဲတွင် မည်သည့်သက်ရှိဖြစ်ပါစေ သူတို့၏ ဝိညာဉ်က အပြင်းအထန် တုန်ယင်သွားသည်။ သူတို့က လုံးဝ မလှုပ်ရှားဝံ့ကြတော့ချေ။</p> <p>ဤသည်မှာ နည်းနည်းလေး လှုပ်ရှားလိုက်လျှင်ပင် အန္တရာယ်ကပ်ဘေးက သူတို့ထံသို့ ကျရောက်လာတော့မည့်အလားပင်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်သည် သုသာန်တစပြင်ပမာ တိတ်ဆိတ်ခြောက်ကပ်သွားသည်။</p> <p>“ ရွှီး ”</p> <p>ထိုအခိုက်အတန့်မှာ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးက မီးတောက်တစ်ခုနှယ် အကြိမ်ရေအနည်းငယ် လှုပ်သွားပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p>ခရမ်းရောင်အလင်းသည် လွှမ်းမိုးဗိုလ်ကျသော အရှိန်အဝါနှင့်အတူ အချင်းမီတာတစ်ရာကျယ်ဝန်းသော ဧရိယာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်းမှာ ခရမ်းရောင်အလင်းက အစောနက သေဆုံးသွားခဲ့သော ကျင့်ကြံသူငါးယောက်၏ အလောင်းများကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။</p> <p>“ အဲ့ဒါက… ”</p> <p>သီရှီထျန်သည် သူ့အရှေ့မှ အပြောင်းအလဲကို အံ့ဩစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ခရမ်းရောင်အလင်း၏ ဖုံးလွှမ်းမှုအောက်မှာ ဝေဝါးသော ပုံရိပ်ငါးခုသည် အလောင်းများထဲမှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ ထိုပုံရိပ်ငါးခုသည် သူတို့မသေဆုံးခင်ကနှင့် တစ်ပုံစံတည်း တူညီကြသည်။</p> <p>သို့သော်လည်း လူသေများကို ပြန်အသက်မသွင်းနိုင်ကြောင်း သီရှီထျန် သိသည်။ အထူးသဖြင့် ထိုလူများကို သူကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ထိုပုံရိပ်များက သက်ရှိများမဟုတ်ပေ။ သူတို့က သက်ရှိများမဟုတ်လေရာ မည်သည့်အရာဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားပေသည်။</p> <p>ဝိညာဉ်… ။</p> <p>သူတို့က သေဆုံးသွားကြသော ကျင့်ကြံသူငါးယောက်၏ ဝိညာဉ်များ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p>ခရမ်းရောင်အလင်းအောက်မှာ ဝိညာဉ်ငါးကောင်က ကြောက်လန့်တုန်ယင်သွားကြသည်။ သူတို့က အဆက်မပြတ် ရုန်းကန်ကြသည်။ သူတို့က စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်ကြပြီး ခရမ်းရောင်အလင်းအောက်မှ လွတ်မြောက်ရန် ထွက်ပြေးကြသည်။</p> <p>“ မိစ္ဆာကျား… မင်းကတိမတည်ဘူး… မင်း ငါတို့ကို လွှတ်ပေးမယ်လို့ ကတိပေးခဲ့ပေမဲ့ မင်းရဲ့ စကားကို ပြန်ရုပ်သိမ်းသွားတယ်… မင်း အသေဆိုးနဲ့ သေရမယ် ”</p> <p>“ ဒီခရမ်းရောင်အလင်းက ဘာကြီးလဲ… ငါတို့ကို အမြန်လွှတ်ပေးစမ်း ”</p> <p>ဝိညာဉ်ငါးကောင်သည် အဆက်မပြတ် အော်ဟစ်နေကြသည်။ သီရှီထျန်က သူတို့ကို အေးစက်စက် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။ သူက သူ့အရှေ့မှ အံ့ဖွယ်အဖြစ်အပျက်ကို တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ကြည့်နေသည်။ သူ၏ နဖူးပေါ်မှ ခရမ်းရောင်ဘုရင်စာလုံးသည် တခြားကျားများနှင့် ကွဲပြားခြားနားသည်။ ယင်းကို အစောကြီးကတည်းက သူသိထားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဘုရင်စာလုံးထဲမှာ ထိုသို့စွမ်းရည်တစ်ခု ရှိနေမည်ဟု သူမမျှော်လင့်ထားပေ။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save