“ဝေါင်း...”
“ဝူး...”
အမှတ် ၅ နတ်ဆိုးဂူ၊ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲဇုန်။
ထူထပ်သော တောအုပ်ကြီးထဲရှိ မြေလွတ်တစ်ခုတွင် ရှုကျင်းမင် ရပ်နေသည်။ နားထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသော သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ဆဲလ်တိုင်းကို မသိမသာ လှုံ့ဆော်ပေးနေသည်။ သို့သော် ပြိုင်ပွဲက မစတင်သေးသဖြင့် သူ လှုပ်ရှား၍ မရသေးပေ။
ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်လျှင် ကီလိုမီတာ အနည်းငယ်အကွာ ကောင်းကင်ယံတွင် ပျံသန်းနေသော အဋ္ဌမအဆင့် လေဓာတ်ရှင် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ရသည်။ သူက ဤရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲအတွက် နောက်ဆုံး အကာအကွယ်ပင်။ သူ၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားက ပြိုင်ပွဲဇုန်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး တစ်စုံတစ်ရာ အရေးပေါ် အခြေအနေ ဖြစ်လာပါက သူက ချက်ချင်းပင် ကယ်ဆယ်ရေး လာရောက်မည် ဖြစ်သည်။
“တီ... တီ... တီ”
ရှုကျင်းမင် ကြည့်နေစဉ်မှာပင် သူ၏ ညာဘက်လက်ကောက်ဝတ်ရှိ စမတ်လက်ပတ်မှ အရေးပေါ် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။
“ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ စတင်ပါပြီ... ပြိုင်ပွဲဝင်များအားလုံး လှုပ်ရှားမှု ကန့်သတ်ချက်များကို ရုတ်သိမ်းလိုက်ပါပြီ။”
“ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ စတင်ပါပြီ... ပြိုင်ပွဲဝင်များအားလုံး...”
၎င်းမှာ ပြိုင်ပွဲစီစဉ်သူများ ထုတ်ပေးထားသော စမတ်လက်ပတ်ဖြစ်ပြီး အမှတ်များ၊ အဆင့်သတ်မှတ်ချက်များကို စစ်ဆေးရန်နှင့် ပြိုင်ပွဲ အစ/အဆုံးကို အကြောင်းကြားရန် အသုံးပြုသည်။ အရေးပေါ် အချက်ပေးသံမှာ သုံးကြိမ် မြည်ပြီးနောက် ရပ်တန့်သွားသည်။
“နောက်ဆုံးတော့ စပြီပဲ...”
မအောင့်အီးနိုင်အောင် စောင့်မျှော်နေခဲ့သော ရှုကျင်းမင်၏ မျက်နှာတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရွှေရောင် ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုးများက ဝန်းရံသွားပြီး သူက အရှေ့တောင်ဘက်သို့ ချက်ချင်းပင် ပြေးထွက်သွားတော့သည်။
စမတ်လက်ပတ်တွင် မြေပုံ ထည့်သွင်းထားခြင်း မရှိသဖြင့် သားရဲများ သို့မဟုတ် အခြားပြိုင်ပွဲဝင်များနှင့် တွေ့ဆုံရန်မှာ ကံတရားအပေါ်၌သာ မူတည်သည်။ သို့သော် ခုနက ဝန်ထမ်းများ လိုက်ပို့ပေးစဉ် ခဏတာအတွင်းမှာပင် ရှုကျင်းမင်က သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများကို အခြေခံ၍ သားရဲများ ထူထပ်ရာ အရပ်မျက်နှာကို ခွဲခြားထားပြီးသား ဖြစ်သည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်...”
ပြင်းထန်သော လေတိုးသံများက နားထဲတွင် ဝှေ့ယမ်းနေပြီး ရှုကျင်းမင်က တောအုပ်ထဲတွင် ကျားသစ်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ လှုပ်ရှားနေသည်။ အကယ်၍ ၎င်းမှာ အစစ်အမှန် အမှတ် ၅ နတ်ဆိုးဂူသာဆိုလျှင် သူ ဤမျှအထိ အဆင်အခြင်မဲ့စွာ လှုပ်ရှားရဲမည် မဟုတ်ပေ။ သို့သော် ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲတွင် လွှတ်ထားသော အမြင့်ဆုံး သားရဲအဆင့်မှာ ပဉ္စမအဆင့်နိမ့်သာ ဖြစ်သဖြင့် အသက်အန္တရာယ်အတွက် အကြီးအကျယ် စိုးရိမ်စရာ မလိုပေ။ အမှန်စင်စစ် ရှုကျင်းမင်က ပဉ္စမအဆင့် သားရဲများနှင့် တွေ့ဆုံရန်ပင် မျှော်လင့်နေသေးသည်။ ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ စွမ်းရည်အမှတ်များကို ပိုမို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပါလား။
ဆယ်မိနစ်ခန့်သာ သွားလာပြီးနောက် ရှုကျင်းမင်က တောအုပ်ထဲတွင် ပထမဆုံး သားရဲအုပ်နှင့် တွေ့ဆုံတော့သည်။ ဤသားရဲအုပ်တွင် အရေအတွက် ခုနစ်ကောင်ရှိပြီး ပုံစံမှာ တောဝံပုလွေများနှင့် ဆင်တူသည်။ သို့သော် သူတို့၏ ဦးခေါင်းပေါ်တွင် လခြမ်းပုံစံ စိမ်းပြာရောင် ဦးချိုများ ရှိနေပြီး သာမန်ထက် ပို၍ ကြီးမားကြသည်။
တောနက် လေဝံပုလွေ။
၎င်းမှာ တောတောင် ထူထပ်သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အလွန်တွေ့ရများသော သားရဲတစ်မျိုး ဖြစ်ပြီး လေမုန်တိုင်း စွမ်းအားကို ထိန်းချုပ်နိုင်ကာ ပြေးနှုန်း အလွန်မြန်သည်။ သူတို့၏ အစွမ်းထက်သော ခြေရာခံနိုင်စွမ်းနှင့် ထွက်ပြေးနိုင်စွမ်းတို့မှာ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များအတွက် ခေါင်းခဲစရာပင်။
ဤတောနက် လေဝံပုလွေ အုပ်သည်လည်း ရှုကျင်းမင်ကို သတိထားမိသွားသည်။ ဦးဆောင်လာသော လေဝံပုလွေဘုရင်က ကိုယ်ကိုနှိမ့်ကာ ခြိမ်းခြောက်သော အသံဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လေထုမှာ ရုတ်တရက် လိမ်ရှုံ့သွားပြီး ထက်မြက်သော လေမြားများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။
လေပြင်းမြားမိုး။
၎င်းမှာ တောနက် လေဝံပုလွေ၏ ပင်ကိုယ်စွမ်းရည်ပင် ဖြစ်သည်။
“ရွှစ်... ရွှစ်... ရွှစ်...”
လေမြားများမှာ မိုးဖွဲများကဲ့သို့ ကျဆင်းလာရာ စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် အများစုမှာ ဤမြားမိုးကို ရှောင်တိမ်းရန်သာ ရွေးချယ်ကြလိမ့်မည်။ သို့သော် ရှုကျင်းမင်၏ အရှိန်မှာ လျော့ကျသွားခြင်း မရှိရုံသာမက ပို၍ပင် မြန်လာခဲ့သည်။ သူ၏ အရှိန်မှာ တစ်စက္ကန့်လျှင် ၈၀ မီတာအထိ ရှိနေသည်။
မြားမိုးနှင့် ထိတွေ့တော့မည့် ဆဲဆဲတွင် ရွှေရောင် ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုးများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကြမ်းတမ်းပြီး အာဏာစက်ပြင်းသော လျှပ်စီးတန်းများက ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးရှိ လေမြားများနှင့်အတူ ဤလေဝံပုလွေ တစ်အုပ်လုံးကိုပါ ဝါးမြိုသွားတော့သည်။
ချက်ချင်းပင် ရှုကျင်းမင်၏ စိတ်ထဲတွင် System၏ အသိပေးသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။
“တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် တောနက် လေဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ၊ စွမ်းရည်အမှတ် +၄၅”
“စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် တောနက် လေဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ၊ စွမ်းရည်အမှတ် +၂၁၁”
“တတိယအဆင့်မြင့် တောနက် လေဝံပုလွေ တစ်ကောင်ကို သတ်ဖြတ်လိုက်ပါပြီ၊ စွမ်းရည်အမှတ် +၃၉”
စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် သားရဲဘုရင် ဦးဆောင်သော ဤလေဝံပုလွေ အုပ်ကို တွေ့လျှင် တတိယအဆင့် ထူးချွန်စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် အဖွဲ့တစ်ခုပင်လျှင် လမ်းလွှဲသွားကြရပေလိမ့်မည်။ သို့သော် တတိယအဆင့်မြင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ရှုကျင်းမင်မှာမူ တစ်ချက်တည်း တိုးဝင်ပြီး စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရုံနှင့်တင် သူတို့အားလုံးကို သုတ်သင်ရှင်းလင်းလိုက်နိုင်သည်။
“နေလို့ကောင်းသွားတာပဲ”
တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် စွမ်းရည်အမှတ် ၅၀၀ နီးပါး ရိတ်သိမ်းလိုက်ရသဖြင့် ရှုကျင်းမင်၏ မျက်နှာတွင် ကျေနပ်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက သားရဲများ၏ ဟိန်းဟောက်သံများ ပိုမို ထူထပ်ရာ တောနက်ထဲသို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲက ၁၀ ရက်ကြာမြင့်မည် ဖြစ်သဖြင့် လူတိုင်းမှာ သားရဲများကို တတ်နိုင်သမျှ များများ ရှာဖွေ သတ်ဖြတ်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ပြိုင်ပွဲဝင် အများစုမှာ စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များသာ ဖြစ်ကြပြီး သူတို့ ကိုင်တွယ်နိုင်သော အမြင့်ဆုံး သားရဲမှာ စတုတ္ထအဆင့်လတ်သာ ဖြစ်သည်။ ပြိုင်ပွဲဇုန်တစ်ခုလုံးတွင် စတုတ္ထအဆင့်မြင့် သားရဲများသာမက ကြောက်စရာကောင်းသော ပဉ္စမအဆင့် သားရဲများလည်း ရှိနေသည်။ ထို့ကြောင့် ပြိုင်ပွဲဝင် အများစုမှာ နေ့ဘက်တွင်သာ အမဲလိုက်ပြီး ညဘက်တွင် အနားယူရန် ရွေးချယ်ကြသည်။
ရှုကျင်းမင်နှင့် ဝမ်ချီတို့ကဲ့သို့ ပဉ္စမအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအား ရှိသူများသာလျှင် နေ့ရောညပါ မနားတမ်း အမဲလိုက်နိုင်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဝမ်ချီအတွက် သားရဲအမဲလိုက်ခြင်းမှာ ဒုတိယအရေးကြီးသော ကိစ္စသာ ဖြစ်ပြီး အရေးကြီးဆုံးမှာ ကျင်းချန်း ကိုယ်စားပြုအဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟန်ရှန်းနှင့် အမြန်ဆုံး ဆုံတွေ့ရန်ပင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချီက လူရှာသည့်လမ်းတွင် တွေ့သည့် သားရဲကိုသာ အပျော်သဘော သတ်ဖြတ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။
ရှုကျင်းမင်အတွက်မူ ထိုသို့ မဟုတ်ပေ။ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲက စွမ်းရည်အမှတ်များ ရိတ်သိမ်းရန် အကောင်းဆုံး အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက နေ့ရောညပါ ပြိုင်ပွဲဇုန် တစ်လျှောက် သွားလာရင်း သားရဲများကို အဆက်မပြတ် သတ်ဖြတ်နေခဲ့သည်။ သူ၏ စနစ်အတွင်းရှိ စွမ်းရည်အမှတ်များ တဟုန်ထိုး တက်လာသလိုပင် သူ၏ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ အမှတ်များမှာလည်း မြင့်တက်လာခဲ့သည်။
မကြာခင်မှာပင် သုံးရက် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး အသင်းဖော်များကို လိုက်ရှာနေသော ဝမ်ချီက နောက်ဆုံးတွင် ကျင်းချန်း အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟန်ရှန်းနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သည်။ ထိုအချိန်တွင် ဟန်ရှန်းမှာ အတော်လေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သူ၏ တိုက်ပွဲဝင်ဝတ်စုံမှာ နေရာအနှံ့ စုတ်ပြဲနေပြီး နီညိုရောင် သွေးစွန်းကွက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
“မင်းက...” ဝမ်ချီပင်လျှင် ဤမြင်ကွင်းကြောင့် အံ့သြသွားရသည်။
“ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲဆိုတာ ခင်ဗျားတို့လို တိုက်စစ်မှူး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်တွေရဲ့ နယ်မြေပဲလေ... ပံ့ပိုးမှု အမျိုးအစား တစ်ယောက်အနေနဲ့ ဒီ သုံးရက်ကို ဖြတ်ကျော်နိုင်ခဲ့တာကိုပဲ တော်လှလှပါပြီ” ဟု ဟန်ရှန်းက သူ၏ လက်များကို ဘေးသို့ ဆန့်ထုတ်ကာ ကူကယ်ရာမဲ့စွာ ပြောလိုက်သည်။
သူ၏ အဆင့်မှာ စတုတ္ထအဆင့်လတ်အထိ မြင့်မားသော်လည်း ပံ့ပိုးမှု အမျိုးအစား စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်ဖြစ်သဖြင့် သူ၏ အစစ်အမှန် တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားမှာ တတိယအဆင့်မြင့် ဝန်းကျင်သာ ရှိသည်။ ထို့ပြင် SSအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ် ဖြစ်သော အသက်ဝိညာဉ် မျှဝေခြင်း မှာလည်း အသင်းဖော်များ မရှိလျှင် လုံးဝ အသုံးမဝင်ပေ။ ထို့ကြောင့် အနိမ့်ဆုံး သားရဲအဆင့်က တတိယအဆင့်မြင့် ရှိနေသည့် ဤနေရာတွင် သူ၏ အခြေအနေမှာ အလွန်ပင် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။ ပို၍ ကံဆိုးသည်မှာ ဤသုံးရက်အတွင်း သူက ကျင်းချန်း အသင်းဖော်များနှင့် မဆုံတွေ့ခဲ့ရုံသာမက တခြားကျောင်းများမှ ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ ဖမ်းဆီးခြင်းကိုပါ အကြိမ်ကြိမ် ခံခဲ့ရသည်။ အကယ်၍ သူ၏ အသက်ကယ် နည်းစနစ်အချို့သာ မရှိလျှင် သူက အစောကြီးကတည်းက သုတ်သင်ခြင်း ခံထားရပေလိမ့်မည်။
အမှန်စင်စစ် ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲများတွင် ပံ့ပိုးမှု အမျိုးအစား စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များက များသောအားဖြင့် အစောဆုံး သုတ်သင်ခံရသူများ ဖြစ်ကြသည်။ သူတို့မှာ ကံကောင်းလို့ အသင်းဖော်များနှင့် ဆုံတွေ့မှသာ အဆင့်တစ်ခုကို ရရှိနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
“ဟုတ်တယ်... ပံ့ပိုးမှု စွမ်းရည်တွေက တစ်ကိုယ်တော် တိုက်ခိုက်ရာမှာတော့ သိပ်မကောင်းဘူးပဲ” ဟု ဝမ်ချီကလည်း ထိုအချက်ကို သဘောပေါက်ကာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူက လက်ကို ကမ်းပေးလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟန်... အခုကစပြီး ငါတို့နဲ့အတူ လှုပ်ရှားလို့ ရပြီ... ငါတို့ ပေကျင်းနဲ့ ကျင်းချန်းက အသင်းဖော်တွေကို အတူတူ လိုက်ရှာပြီး မဂျစ်စီးတီးကို အရင်ဆုံး ရှင်းထုတ်ကြတာပေါ့...”
“ခင်ဗျားနဲ့ လက်တွဲရတာ ဝမ်းသာပါတယ်” ဟု ဆိုကာ ဟန်ရှန်းက သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို စိတ်အေးလက်အေး ချလိုက်သည်။ သူက ဝမ်ချီနှင့် လက်ဆွဲနှုတ်ဆက်ပြီးနောက် အံ့သြတုန်လှုပ်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
“ဒါနဲ့... ဟိုလူ ရှုကျင်းမင်ကတော့ တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတာပဲ... သုံးရက်မြောက်နေ့မှာတင် သူ့ရဲ့ အမှတ်က ၆,၀၀၀ ကျော်သွားပြီ...”
“ခြောက်ထောင် အဲဒီလောက်တောင် မြန်တာလား... မနေ့ညက ငါကြည့်တုန်းက ငါးထောင်ကျော်ပဲ ရှိသေးတာ မဟုတ်လား” ဟု ဝမ်ချီ၏ ဘေးတွင်ရှိနေသော ကျိုးထိုက်ကျိက အံ့သြတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ကံကောင်းသူဖြစ်ပြီး ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ စတင်သည့် ပထမဆုံးနေ့မှာတင် ဝမ်ချီနှင့် ဆုံတွေ့ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
“သူက ဒီနေ့မနက် အစောကြီးမှာတင် ခြောက်ထောင်ကို ကျော်သွားတာ... ခင်ဗျားတို့ ဘာသာပဲ ကြည့်လိုက်တော့” ဟု ဆိုကာ ဟန်ရှန်းက သူ၏ စမတ်လက်ပတ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။
ချက်ချင်းပင် အဆင့်သတ်မှတ်ချက် ဖန်သားပြင် ပုံရိပ်မှာ လူတိုင်း၏ မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာတော့သည်။
ပထမနေရာ - ရှုကျင်းမင်၊ ၆၃၁၀ မှတ် (မဂျစ်စီးတီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တက္ကသိုလ်) ဒုတိယနေရာ - ခုန်းရှီ၊ ၂၅၀၁ မှတ် (မဂျစ်စီးတီး စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တက္ကသိုလ်) တတိယနေရာ - ဝမ်ချီ၊ ၂၁၂၁ မှတ် (ပေကျင်း တက္ကသိုလ်) “တောက် တကယ်ပဲ ခြောက်ထောင်ကျော်နေတာပဲ”
ကျိုးထိုက်ကျိ၏ မျက်လုံးများမှာ ပြူးကျယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်နှာမှာ မယုံကြည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ၏ စည်းမျဉ်းများအရ
တတိယအဆင့် အထွတ်အထိပ် သားရဲတစ်ကောင်ကို သတ်လျှင် ၁၀ မှတ်၊ စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် ဆိုလျှင် ၈၀ မှတ်၊ စတုတ္ထအဆင့်လတ် ဆိုလျှင် ၁၂၀ မှတ်၊ စတုတ္ထအဆင့်မြင့် ဆိုလျှင် ၂၀၀ မှတ် ရရှိသည်။
သားရဲအမျိုးအစား အလိုက် အမှတ် အနည်းငယ် ကွာခြားနိုင်သော်လည်း သိပ်မသိသာပေ။ မနေ့ည ၁၁ နာရီတွင် ရှုကျင်းမင်၏ အမှတ်မှာ ၅,၁၀၀ ကျော်သာ ရှိသေးသည်။ ယခု နံနက် ၇ နာရီမှာပင် သူ၏ အမှတ်မှာ ၁,၀၀၀ ကျော် မြင့်တက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤအရှိန်အဟုန်မှာ ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် မြင့်မားလွန်းလှပေသည်။
***