Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၃၀၉</h2> <h2 style="text-align: center;">ရှုကျင်းမင်... စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် ဖြစ်သွားပြီလား</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းရည်အမှတ် - ၅၁,၀၀၀</p> <p style="text-align:justify">အဆင့် - တတိယအဆင့်မြင့် → စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်</p> <p style="text-align:justify">ဝင်းလက်တောက်ပသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများက ရှုကျင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထက်တွင် ရစ်ခွေလာပြီး ကြမ်းတမ်းလှသော ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားများသည်လည်း နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် မြင့်တက်သွားခဲ့သည်။ ရှုကျင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားတို့ကလည်း ထိုအရှိန်နှင့်အညီ လိုက်ပါထိုးတက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">အမည် - ရှုကျင်းမင်<br /> အဆင့် - စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်<br /> စွမ်းရည် - ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုး (SS အဆင့်)<br /> ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်  - ၄၈၁၅ သွေးစွမ်းအင် (+)<br /> စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား - ၃၃၂၄ ဟတ်ဇ် (+)<br /> နည်းစနစ်များ - လှံသိုင်း (ဆရာသခင်အဆင့်)၊ လက်သီးသိုင်း (ဆရာသခင်အဆင့်)၊ မိုးကြိုးထိုးစစ် နတ်ဆိုးသုတ်သင်လှံ (အခြေခံအဆင့်)၊ မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်ချောင်း (အခြေခံအဆင့်)...<br /> ခန္ဓာကိုယ် ကျင့်စဉ် - မသေနိုင်သော မိုးကြိုးခန္ဓာ (ပဉ္စမအဆင့်)<br /> စွမ်းရည်အမှတ် - ၁၃၂ အမှတ်</p> <p style="text-align:justify">Systemဖန်သားပြင်ပေါ်တွင် စွမ်းရည်အမှတ် ၅၁,၀၀၀ ထဲမှ ၁၃၂ အမှတ်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သို့သော် ရှုကျင်းမင်၏ အဆင့်က စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်သို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး အခြေခံ အရည်အသွေးနှစ်ခုဖြစ်သော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ဝိညာဉ်တို့မှာလည်း အမှတ် ၇၀၀ ခန့်စီ တစ်ဟုန်ထိုး တိုးပွားလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"စတုတ္ထအဆင့်..."</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူထုတ်လိုက်စဉ် သူ၏ မျက်ဝန်းအစုံတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှု အရိပ်အယောင်များ လက်ခနဲ ဖြတ်သန်းသွားသည်။ နိုးထသူများတွင် အဆင့်တစ်မှ အဆင့်ကိုးအထိ ရှိသော်လည်း စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ စစ်မှန်သော လမ်းစသို့ စတင်ခြေချနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထို့ပြင် အဆင့်တက်သွားပြီးနောက် သူ၏ SS အဆင့် စွမ်းရည်ဖြစ်သော ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုး၏ စွမ်းအားက သိသိသာသာ အားကောင်းလာရုံသာမက တိုက်ခိုက်နိုင်သည့် အကွာအဝေးမှာလည်း မူလ မီတာ ၄၀ မှ မီတာ ၈၀ ခန့်အထိ နှစ်ဆနီးပါး ကျယ်ပြန့်လာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါသာ မိုးကြိုးအထွတ်အထိပ် အခြေအနေကို ထပ်ပြီး အသက်သွင်းလိုက်ရင် ဒီအကွာအဝေးက အများကြီး ပိုကျယ်လာဦးမှာပဲ... နောက်ဆိုရင် အဆင့်နိမ့် သားရဲတွေကို သတ်ဖို့ လှံတောင် မလိုတော့ဘူး... သားရဲဒီရေလှိုင်းတွေထဲကို တန်းတိုးဝင်ပြီး ငါ့စွမ်းရည်ကို ထုတ်သုံးလိုက်ရုံနဲ့တင် စွမ်းရည်အမှတ်တွေ အများကြီး ရနိုင်မှာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">လက်နက်ရှည်လေ ပိုအားကောင်းလေ ဟူသည့် ဆိုရိုးစကားအတိုင်း လက်နက်များအကြားတွင် လှံက ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်နေဆဲပင်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းရည် မြှင့်တင်ပေးသော အမျိုးအစားများအတွက်သာ ဖြစ်ပြီး သဘာဝဓာတ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များအတွက်မူ သူတို့၏ စွမ်းရည်အကွာအဝေးမှာ လက်နက်များထက် ပို၍ဝေးရုံသာမက သားရဲများကို သတ်ဖြတ်ရာတွင်လည်း ပို၍ ထိရောက်မှုရှိလေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ကိုးနာရီထိုးဖို့ ၄၆ မိနစ် ကျန်သေးတယ်... ခဏလောက် အနားယူပြီး လာမယ့်တိုက်ပွဲအတွက် ပြင်ဆင်ရမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်က သူ၏ စမတ်လက်ပတ်ပေါ်မှ အချိန်ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ မှိတ်လိုက်ပြီးနောက် အိပ်စက်အနားယူခြင်း အခြေအနေသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်တွင် စုစုပေါင်း ပြိုင်ပွဲဝင် ရှစ်ယောက်ရှိသည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ၏ ခုနစ်ရက်မြောက်နေ့အထိ အနည်းဆုံး ငါးယောက် သို့မဟုတ် ခြောက်ယောက်လောက် ကျန်နေသင့်သော်လည်း ယခုမူ တက္ကသိုလ်နှစ်ခု၏ ပူးပေါင်းချေမှုန်းမှုကြောင့် သူနှင့် ကုဝမ် နှစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်ရှိတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဤအကြွေးကို ပေကျင်း တက္ကသိုလ်နှင့် ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ်တို့ထံမှ သေချာပေါက် ပြန်တောင်းရပေမည်။ အချိန်များက တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးလာသည်။ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲ၏ အကြမ်းတမ်းဆုံး အပိုင်းသို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သောကြောင့် ပရိသတ်အားလုံးမှာလည်း အသက်ကိုပင် ရဲရဲမရှူရဲဘဲ ရင်တထိတ်ထိတ်ဖြင့် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ အတွင်းပိုင်း ဧည့်သည်တော်နေရာရှိ နည်းပြများစွာသည်လည်း ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင်ကို မမှိတ်မသုန် စိုက်ကြည့်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုသို့ တင်းမာလှသော အခြေအနေကြားတွင် အချိန်သည် ကိုးနာရီ တိတိသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">“တီ... တီ... တီ...”</p> <p style="text-align:justify">"အချိန် ကိုးနာရီသို့ ရောက်ရှိပြီဖြစ်သောကြောင့် ပြိုင်ပွဲဧရိယာ မြေပုံနှင့် ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ တည်နေရာကို နောက်ဆုံးအခြေအနေအတိုင်း အဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်"</p> <p style="text-align:justify">ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲဧရိယာအတွင်းရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်တိုင်း၏ စမတ်လက်ပတ်ပေါ်တွင် အရေးပေါ် အကြောင်းကြားသံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"မြေပုံ အဆင့်မြှင့်သွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းနေသည့် ဝမ်ချီနှင့် အဖွဲ့သားများက သူတို့၏ စမတ်လက်ပတ်များကို အလျင်အမြန် ဖွင့်လိုက်ကြရာ မြေပုံ၏ ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင်မှာ မျက်မှောက်၌ ချက်ချင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ တောအုပ်များ၊ ကွင်းပြင်များနှင့် မြက်ခင်းပြင်များ စသည့် မတူညီသော မြေမျက်နှာသွင်ပြင်များကို အသေးစိတ် ဖော်ပြထားသည့် မြေပုံတစ်ခု ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">မြေပုံပေါ်တွင် လင်းလက်နေသော အစက်ကလေး ၂၈ စက်မှာ မတူညီသော နေရာများတွင် ပြန့်ကျဲနေပြီး ၎င်းတို့မှာ လက်ရှိ ကျန်ရှိနေသော ပြိုင်ပွဲဝင် ၂၈ ဦးကို ကိုယ်စားပြုသည်။ အစက်တစ်ခုချင်းစီတွင် နာမည်နှင့် ရရှိထားသော အမှတ်များလည်း ပါဝင်သည်။</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ချီက ရှုကျင်းမင်ကို ကိုယ်စားပြုသော အစက်ကို ချက်ချင်း ရှာတွေ့လိုက်သည်။ သူက သူတို့တည်နေရာမှ ၈ ကီလိုမီတာခန့် အကွာတွင် ရှိနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"တွေ့ပြီ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... အခုပဲ သူ့ကို ဝိုင်းတိုက်ကြမလား" ကျိုးထိုက်ကျိက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ သူက ရှုကျင်းမင်ကို သူ၏ လက်သီးဖြင့် ထုချပစ်ချင်ဇောများ ပြင်းပြနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်က ကုဝမ်က ငါတို့နဲ့ ပိုနီးတယ်... ၄ ကီလိုမီတာလောက်ပဲ ဝေးတာ... အရင်ဆုံး သူ့ကို အပြတ်ရှင်းကြမယ်"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ချီက အစွမ်းထက်သော အထောက်အပံ့ စွမ်းရည်များကို ပေးနိုင်သည့် ထိုမိန်းကလေးကို ကောင်းကောင်း မှတ်မိနေသည်။ သူမကို အရင်ဆုံး သုတ်သင်နိုင်ခြင်းက မမျှော်လင့်ထားသည့် အပြောင်းအလဲများကို ဖယ်ရှားလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ကတော့ တကယ်ကို အမြော်အမြင် ရှိတာပဲ" ကျိုးထိုက်ကျိက လက်မထောင်လျက် မြှောက်ပင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"လာ ဖားနေတာ ရပ်ပြီး သွားကြမယ်... ကုဝမ်နဲ့ ရှုကျင်းမင်ကို သေချာပေါက် ဆုံခွင့်မပေးရဘူး" ဝမ်ချီက သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် ဓားမကြီးကို ထမ်းလျက် ကုဝမ်ရှိရာဆီသို့ ဦးဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဝမ်ချီ၊ ဟန်ရှန်းတို့ရဲ့ တည်နေရာတွေက ထပ်နေကြတာပဲ... သူတို့ တကယ်ကြီး အဖွဲ့ဖွဲ့ထားတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">ထူထပ်သော တောအုပ်အတွင်းတွင် ကုဝမ်က သူမ၏ စမတ်လက်ပတ်မှ မြေပုံကို ကြည့်ရင်း မျက်နှာပျက်သွားသည်။ ထိုဖြစ်နိုင်ခြေကို သူမ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကတည်းက တွေးထားခဲ့သော်လည်း ယခုမှသာ အမှန်တကယ် အတည်ပြုနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">သူမ တွေးတောနေစဉ်မှာပင် မြေပုံပေါ်ရှိ ဝမ်ချီတို့ ၁၁ ယောက်ကို ကိုယ်စားပြုသော အစက်များက သူမရှိရာဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ဦးတည်လာနေသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့ဆီကို လာနေကြတာပဲ သူတို့က ငါ့ကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နဲ့ မဆုံစေချင်တာလား"</p> <p style="text-align:justify">ကုဝမ်က သူတို့၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ချက်ချင်း ရိပ်မိလိုက်သည်။ "မဖြစ်ဘူး... သူတို့ လက်ထဲ အမိခံလို့ မဖြစ်ဘူး။ ငါသာ အဖမ်းခံလိုက်ရရင် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်တည်းနဲ့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုနည်းသွားလိမ့်မယ် အသွင်တစ်ထောင် အရှိန်အဝါ"</p> <p style="text-align:justify">ကုဝမ်က အားပါလှသော အော်ဟစ်သံနှင့်အတူ သူမ၏ စွမ်းရည်ကို အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ ရှည်လျားသော ခြေတံများဖြင့် ရှုကျင်းမင်ရှိရာဆီသို့ အပြေးအလွှား ဦးတည်သွားတော့သည်။ သူမ၏ Sအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်သော ဝိညာဉ်အလင်း၏ ကျေးဇူးတော် သည် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်အတွက် ၃၀ ရာခိုင်နှုန်းခန့် အထောက်အပံ့ပေးနိုင်သည်။ ယခုကဲ့သို့ အခြေအနေမျိုးတွင် ထွက်ပြေးနေခြင်းမှာ အပိုပင်ဖြစ်ပြီး နှစ်ယောက်ပေါင်းမှသာ တိုက်ခိုက်နိုင်မည့် အခွင့်အရေး ရှိပေမည်။</p> <p style="text-align:justify">"ငါ့လူတွေကို သုတ်သင်ရုံနဲ့ မကျေနပ်သေးဘဲ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်ရဲ့ နောက်ဆုံးလူကိုပါ လိုက်သတ်ဦးမလို့လား... မင်းတို့တွေ တကယ်ကို သေတွင်းတူးနေတာပဲ"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်သည်လည်း မြေပုံပေါ်တွင် ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့နှင့် ကုဝမ်တို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို သတိပြုမိသွားသည်။ သူက အေးစက်စက် နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး မျက်ဝန်းများတွင် လူသတ်အငွေ့အသက်များ ယှက်သန်းလျက် အနက်ရောင် အရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့၏ အရှိန်မှာ ကုဝမ်ထက် ပိုမြန်သော်လည်း ကုဝမ်နှင့် ရှုကျင်းမင်တို့မှာ တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦးဆီသို့ မျက်နှာချင်းဆိုင် ဦးတည်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဝမ်ချီတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားသော်လည်း ကုဝမ်ကို မမီတော့ဘဲ ရှုကျင်းမင်နှင့် ဦးစွာ ဆုံခွင့်ပေးလိုက်ရတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်"</p> <p style="text-align:justify">ကျယ်ပြောလှသော မြက်ခင်းပြင်ပေါ်တွင် အပြင်းအထန် ပြေးလွှားလာခဲ့သော ကုဝမ်က အဝေးမှ ရှုကျင်းမင်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။ သူမ၏ အရှိန်မှာလည်း အနည်းငယ် လျော့ကျသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify">"စီနီယာအစ်မ" ရှုကျင်းမင်က ကုဝမ်တွင် ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိသည်ကို တွေ့ရသောအခါ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ငါတို့ မြန်မြန် ထွက်ပြေးရအောင်... ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့ထဲမှာ လူတွေအများကြီးပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ အထောက်အပံ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် သူတို့ ငါတို့ကို မီမှာ မဟုတ်ဘူး" ကုဝမ်က အလောတကြီး ပြောလိုက်သည်။ သူမ၏ အပြေးနှုန်းမှာ သိပ်မမြန်သော်လည်း သူမ၏ ကိုယ်အလေးချိန်မှာ ပေါင် ၁၂၀ တောင် မပြည့်ပေ။ ရှုကျင်းမင်က သူမကို ချီပြေးမည်ဆိုလျှင် ဝမ်ချီတောင် လိုက်မီမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မလိုပါဘူး... သူတို့ကို ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်"</p> <p style="text-align:justify">"ဒီမှာပဲ စောင့်မယ် ဟုတ်လား ဒါက..." ကုဝမ်မှာ ဆွံ့အသွားပြီး ရှုကျင်းမင်က သူတို့နှင့် ဤနေရာမှာပင် အပြတ်အသတ် ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ သို့သော် ဟိုဘက်တွင် လူ ၁၁ ယောက်ရှိသည် မဟုတ်ပါလား။ “ငါတို့ အနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးက နည်းလွန်းတယ်...”</p> <p style="text-align:justify">သူမအနေဖြင့် ဖျောင်းဖျချင်သော်လည်း ရှုကျင်းမင်မှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဖြစ်ရုံသာမက ပြတ်သားသော လုပ်ပိုင်ခွင့်လည်း ရှိနေသည်ကို သတိရသွားသည်။ ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် ကုဝမ်က ဘာမှမပြောတော့ဘဲ အသက်ကို ပြင်းပြင်းတစ်ချက် ရှူကာ လေးစားမှု အပြည့်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"နားလည်ပါပြီ"</p> <p style="text-align:justify">"ကုဝမ်နဲ့ ရှုကျင်းမင် ဆုံသွားပြီ"</p> <p style="text-align:justify">အခြားတစ်ဖက်တွင် မြေပုံပေါ်မှ အစက်နှစ်စက် ထပ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း ကျိုးထိုက်ကျိ၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားသည်။ အကယ်၍ ထိုနှစ်ယောက်သာ ပေါင်းပြီး ထွက်ပြေးကြမည်ဆိုလျှင် သူတို့အဖွဲ့ လိုက်မီရန်မှာ အမှန်တကယ် ခက်ခဲသွားပေလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ အံ့အားသင့်သွားရသည်မှာ အစက်နှစ်စက် ဆုံပြီးနောက် ထွက်ပြေးမည့် အရိပ်အယောင် လုံးဝမပြဘဲ ရပ်နေကြခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဟင်" ကျိုးထိုက်ကျိမှာ ကြောင်သွားရသည်။ “ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ...”</p> <p style="text-align:justify">"သူတို့က သူတို့အဖွဲ့ဝင်တွေအတွက် လက်စားချေချင်နေတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ဝမ်ချီကမူ ရှုကျင်းမင်၏ စိတ်ကူးကို ရိပ်မိလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ... သူတို့မှာ အင်အားမရှိဘဲနဲ့တော့ ဒါက အလကား အသေခံတာပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်... ဒါကလည်း ကောင်းတာပါပဲ... သူတို့ကို လိုက်ရှာနေရတဲ့ ဒုက္ခ သက်သာသွားတာပေါ့"</p> <p style="text-align:justify">သူက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ကျိုးထိုက်ကျိနှင့် အခြားသူများကို ဦးဆောင်ကာ အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ မိုးကြိုးဧကရာဇ်တို့က ထွက်မပြေးကြဘူး"</p> <p style="text-align:justify">"ပြေးလေ မြန်မြန်ပြေးပါ မိုးကြိုးဧကရာဇ်ရဲ့ မင်းရထားတဲ့ အမှတ်က သူတို့အားလုံးထက် အများကြီး သာနေတာပဲ ပြိုင်ပွဲပြီးတဲ့အထိ အချိန်ဆွဲထားနိုင်ရင် မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်က နိုင်မှာပဲလေ"</p> <p style="text-align:justify">အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်ကို အားပေးနေသည့် ပရိသတ်များမှာ ရှုကျင်းမင်က ထွက်မပြေးဘဲ ရပ်စောင့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အလွန်အမင်း စိုးရိမ်ပူပန်သွားကြသည်။ သူတို့သာ ဖြစ်နိုင်လျှင် ရှုကျင်းမင်၏ နေရာတွင် ဝင်ရောက်ပြီး ကုဝမ်ကို ခေါ်ကာ ထွက်ပြေးလိုက်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်နေကြသည်။ သို့သော် ဝမ်းနည်းစရာမှာ သူတို့၏ အော်ဟစ်သံများက အားကစားကွင်းအတွင်း၌သာ ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ပြိုင်ပွဲဧရိယာထဲအထိ မရောက်ရှိနိုင်ခြင်းပင်။</p> <p style="text-align:justify">မရှုပ်မထွေးသော ခြေသံများနှင့်အတူ ၁၀ မိနစ်ခန့်အကြာတွင် ဝမ်ချီနှင့် အဖွဲ့သားများက ရှုကျင်းမင်၏ မြင်ကွင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင် မင်း တကယ်ကြီး ထွက်မပြေးဘူးပဲ" တစ်လမ်းလုံး အရှိန်ကုန် ပြေးလာခဲ့သော ဝမ်ချီက ရှုကျင်းမင်ကို မြင်လိုက်ရမှသာ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ ဤအကွာအဝေးတွင် ရှုကျင်းမင် ထွက်ပြေးချင်လျှင်ပင် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"မင်းတို့လို အမှိုက်တစ်သိုက်ကို ရင်ဆိုင်ဖို့ ငါက ထွက်ပြေးဖို့ လိုလို့လား"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ ကြည်လင်လှသော မျက်ဝန်းအစုံက ဝမ်ချီနှင့် အခြားသူများကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူ၏ အသံမှာ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်ထားရသဖြင့် အနည်းငယ် တုန်ယင်နေသည်။ ခုန်းရှီနှင့် အခြားသူများက ပိုမိုကောင်းမွန်သော ရလဒ်များ ရရှိနိုင်ခဲ့သော်လည်း ပေကျင်း တက္ကသိုလ်နှင့် ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ်တို့၏ ပူးပေါင်းမှုကြောင့် အချိန်မတိုင်မီ ထွက်ခွာခဲ့ရသည်။ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သူ မည်သို့ ဒေါသမထွက်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။</p> <p style="text-align:justify">"အမှိုက် နောက်ကျရင် ငါတို့လို အမှိုက်တွေရဲ့ လက်ထဲမှာ အရှုံးပေးလိုက်ရတဲ့အခါ အော်သံတွေ သိပ်မကျယ်ဖို့ပဲ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်..."</p> <p style="text-align:justify">ဤနေရာသို့ ရောက်လာမှတော့ ဝမ်ချီအတွက် ပြောစရာစကား မရှိတော့ပေ။ သူက နှာခေါင်းတစ်ချက် ရှုံ့လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မြေဓာတ်စွမ်းရည်ကို ရုတ်တရက် ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ မြေကမ္ဘာ၏ ရင်ခွင် မှာ အသက်ဝင်လာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ လေးလံလှသော အရှိန်အဝါများ ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify">"အသက်ဝိညာဉ် မျှဝေခြင်း"</p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ် အဖွဲ့ခေါင်းဆောင် ဟန်ရှန်းသည်လည်း သူ၏ SSအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ တောက်ပသော အလင်းတန်း ၁၀ ခုကျော်မှာ သူနှင့် ဝမ်ချီ အပါအဝင် လူအားလုံးကို ချိတ်ဆက်သွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">"ရှုကျင်းမင် မင်းမှာ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး အခုပဲ အရှုံးပေးလိုက်စမ်း... ဒါမှ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်အတွက် မျက်နှာပန်း လှဦးမယ် မဟုတ်လို့ တိုက်ပွဲစပြီဆိုရင်တော့ မြင်လို့တောင် ကောင်းမှာ မဟုတ်ဘူး" ဟန်ရှန်းက အထက်စီးမှ အော်ဟစ်ပြောဆိုလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify">"အရှုံးပေးရမယ် အရှုံးပေးရမှာက မင်းတို့ကွ ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုး"</p> <p style="text-align:justify">နိမ့်ရှိုင်းပြီး အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော အသံနှင့်အတူ ရှုကျင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ကြမ်းတမ်းလှသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ရုတ်တရက် ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တုနှိုင်းမဲ့လှသော အရှိန်အဝါတစ်ခုမှာ သူ၏ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး မြက်ခင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားခဲ့သည်။</p> <p style="text-align:justify">ထိုအရှိန်အဝါမှာ အလွန်အမင်း အစွမ်းထက်လှပြီး ဝမ်ချီတို့၏ အရှိန်အဝါနှင့် ယှဉ်လျှင်ပင် အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ပါးခြင်း မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify">"ဒါက... စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်ရဲ့ အရှိန်အဝါပဲ မင်း... အဆင့်တက်သွားတာလား"</p> <p style="text-align:justify">ရှုကျင်းမင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်နေသော သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည့် ထိုအရှိန်အဝါကို ခံစားမိလိုက်သောအခါ ဝမ်ချီ အပါအဝင် လူတိုင်း၏ မျက်နှာမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပျက်သွားကြတော့သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save