"ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ... ဝမ်ချီတို့ရဲ့ မျက်နှာတွေ ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် ပျက်သွားရတာလဲ"
"အာ... ဘာတွေဖြစ်ကုန်တာလဲ... ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင်ကနေ ကြည့်နေရတာဆိုတော့ ဘာမှန်းကို မသိသာဘူး"
"စိတ်ပူလိုက်တာ... ရင်တွေတုန်နေပြီ"
ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲတစ်ခုလုံးကို တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်ပြသရန်အတွက် အထက်ကောင်းကင်ယံတွင် အဆင့်မြင့် ကင်မရာများစွာ တပ်ဆင်ထားသော်လည်း ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ အသံကို ဖမ်းယူရာတွင်မူ ထိရောက်မှု သိပ်မရှိလှပေ။
ပုံမှန်အားဖြင့် ပရိသတ်များက တိုက်ခိုက်မှုများကိုသာ အဓိကထား ကြည့်ရှုကြသဖြင့် စကားသံများကို မကြားရခြင်းမှာ ကိစ္စမရှိသော်လည်း ယခုမူ အခြေအနေက ကွဲပြားသွားပြီဖြစ်သည်။ ရှုကျင်းမင်၏ စွမ်းရည်များ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီးနောက် ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့တစ်ခုလုံး မျက်နှာများ ပျက်ယွင်းသွားသည်ကို အားကစားကွင်းအတွင်းရှိ ပရိသတ်များအားလုံး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ သို့သော် သူတို့ ဘာတွေပြောနေကြသည်ကို မကြားရသဖြင့် ပရိသတ်များမှာ မချင့်မရဲ ဖြစ်ကာ အမျိုးမျိုး ဝိုင်းဝန်းဆွေးနွေးနေကြတော့သည်။
အစီအစဉ်မှူး စင်မြင့်ပေါ်တွင် ဖုန်းလဲ့သည်လည်း သူ၏ နားကြပ်မှတစ်ဆင့် အလျင်အမြန် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဆရာကျိုး... ပြိုင်ပွဲဧရိယာထဲမှာ တစ်ခုခု ထူးထူးခြားခြား ပြောင်းလဲသွားတာ ရှိပါသလား"
ကျိုးချောင်းက အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး တစ်ဦးဖြစ်သည်။ သူက လေဓာတ်စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ပြိုင်ပွဲဧရိယာအတွင်းရှိ ပြိုင်ပွဲဝင်များ၏ အရေးပေါ် အခြေအနေများကို စောင့်ကြည့်ရန် တာဝန်ယူထားသူ ဖြစ်သည်။ ဝမ်ချီနှင့် ရှုကျင်းမင်တို့ ထိပ်တိုက်တွေ့ကတည်းက သူသည် ကောင်းကင်ယံသို့ ပျံသန်းကာ တိုက်ပွဲကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သဖြင့် မြေပြင်ပေါ်မှ အခြေအနေကို အသိဆုံးသူ ဖြစ်ပေသည်။
ဖုန်းလဲ့၏ မေးခွန်းကို ကြားသောအခါ ကျိုးချောင်းက အောက်ဘက်ရှိ လူအုပ်စုကို ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ အထူးသဖြင့် ရှုကျင်းမင်၏ ထံတွင် သူ၏ အကြည့်များ ခေတ္တမျှ ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် အံ့အားသင့်နေသော လေသံဖြင့် ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။
"ရှုကျင်းမင်က အဆင့်တက်သွားပြီ... အခု သူက စတုတ္ထအဆင့်နိမ့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် ဖြစ်သွားပြီ"
အစီအစဉ်မှူးဖုန်းလဲ့၏ မိုက်ခရိုဖုန်းကို ကျိုးချောင်း၏ နားကြပ်နှင့် ချိတ်ဆက်ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် ကျိုးချောင်း၏ အဖြေစကားမှာ အားကစားကွင်း တစ်ခုလုံးရှိ စပီကာများမှတစ်ဆင့် ဟိန်းထွက်သွားခဲ့တော့သည်။
“ရှုကျင်းမင် အဆင့်တက်သွားပြီ...”
ဤသတင်းက တည်ငြိမ်နေသော ရေကန်ထဲသို့ ကျောက်တုံးကြီးတစ်တုံး ပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ပရိသတ်များအကြားတွင် ချက်ချင်းပင် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားစေတော့သည်။
"ဟာ... မယုံနိုင်စရာပဲ မိုးကြိုးဧကရာဇ်က အဆင့်တက်သွားတာလား"
"စတုတ္ထအဆင့်နိမ့်တဲ့ အသက် ၁၉ နှစ်နဲ့ စတုတ္ထအဆင့် ရောက်သွားတာလား... ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ"
"ဟားဟားဟား ဒီတစ်ခါတော့ ပေကျင်း တက္ကသိုလ်နဲ့ ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ်တို့ ဒုက္ခလှလှ တွေ့တော့မယ် ထင်တယ်"
တက္ကသိုလ်နှစ်ခု၏ ပူးပေါင်းမှုမှာ ပြိုင်ပွဲစည်းကမ်းများကို ချိုးဖောက်ခြင်း မရှိသော်လည်း မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်အတွက်မူ အလွန်မတရားသည့် ကိစ္စဖြစ်သည်။ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကပင် ပရိသတ်များစွာက ပြိုင်ပွဲတာဝန်ရှိသူများထံ တိုင်ကြားခဲ့ကြသော်လည်း မအောင်မြင်ခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် သူတို့အားလုံးမှာ မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ် ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်ထားခဲ့ကြသော်လည်း ယခုကဲ့သို့ အဆုံးအဖြတ်ပေးမည့် တိုက်ပွဲတွင် ရှုကျင်းမင်က အံ့အားသင့်ဖွယ် အလှည့်အပြောင်းကို ဖန်တီးလိုက်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ သူက အမှန်တကယ်ကြီး အဆင့်တက်သွားခဲ့သည်။
"ဒါ... ဒါက..."
"တိုက်ပွဲအလယ်မှာ အဆင့်တက်သွားတာလား... အဲဒီလို လုပ်လို့ရလို့လား"
အတွင်းပိုင်း ဧည့်သည်တော်နေရာရှိ တက္ကသိုလ်အသီးသီးမှ နည်းပြများသည်လည်း ဆွံ့အကုန်ကြသည်။ သူတို့ ပါဝင်ခဲ့ဖူးသော နိုင်ငံတော် တက္ကသိုလ်ပေါင်းစုံ လိဂ်ပြိုင်ပွဲပေါင်း ဆယ်ခုကျော်တွင် ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲအတွင်း၌ အဆင့်တက်လှမ်းနိုင်သူကို ယခုမှ ပထမဆုံး မြင်ဖူးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုနည်းပြများအကြားတွင် အံ့အားအသင့်ဆုံးသူမှာ ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ်၏ ဒုတိယကျောင်းအုပ်ကြီး ရှုဖျင်ပင် ဖြစ်သည်။
“ငါက ဘယ်သူလဲ... ငါ ဘယ်ကို ရောက်နေတာလဲ...”
“ရှုကျင်းမင်က ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာမှာတင် အဆင့်တက်သွားရတာလဲ...”
ရှုဖျင်၏ စိတ်ထဲတွင် မေးခွန်းပေါင်းများစွာဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ရှုကျင်းမင်မှာ သူ့ကို အပြစ်ပေးရန် ကောင်းကင်ဘုံက စေလွှတ်လိုက်သူလားဟုပင် သံသယဝင်နေမိသည်။ စောစောလည်း အဆင့်မတက်၊ နောက်ကျမှလည်း အဆင့်မတက်ဘဲ ရှင်သန်ခြင်း ပြိုင်ပွဲအတွင်းမှာမှ ကွက်တိ အဆင့်တက်သွားခြင်းမှာ သူ့အတွက် ထောင်ချောက်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
လွန်ခဲ့သော ဆယ်စုနှစ်အတွင်း အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီး ရှုဖျင်၏ စိတ်ခံစားချက်ကို မည်သည့်အရာကမျှ မလှုပ်ခတ်နိုင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်တွင်မူ သူ၏ ရင်ထဲတွင် ဆဲဆိုသံများစွာမှာ ပေါက်ကွဲထွက်လုနီးပါး ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"မဂျစ်စီးတီး တက္ကသိုလ်မှာ နှစ်ယောက်တည်း ရှိတာ... ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့က စုစုပေါင်း ၁၁ ယောက်တောင် ရှုကျင်းမင် စတုတ္ထအဆင့် ရောက်သွားရင်တောင် သူတို့ကို အနိုင်ယူနိုင်ဖို့က မလွယ်သေးဘူး"
ရှုဖျင်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် ထိုသို့သာ နှစ်သိမ့်လိုက်ရတော့သည်။ ရှုဖျင်နှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်သော လင်းရွှမ်မှာမူ ရှုကျင်းမင်၏ အောင်မြင်မှုအတွက် အလွန်အမင်း ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်နေခဲ့သည်။
"တကယ်ပါပဲ... မင်းက တကယ့်ကို အံ့ဖွယ်တွေကို ဖန်တီးတတ်တဲ့ ကောင်လေးပဲ" ဟိုလိုဂရပ်ဖစ် ပုံရိပ်ယောင်ထဲတွင် လူပေါင်းဆယ်ကျော်ကို တစ်ယောက်တည်း ရင်ဆိုင်နေသည့် ရှုကျင်းမင်ကို ကြည့်ရင်း လင်းရွှမ်၏ လှပသော မျက်နှာထက်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလာခဲ့သည်။
အားကစားကွင်းရှိ ပရိသတ်များနည်းတူ ရှုကျင်းမင်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကုဝမ်မှာလည်း ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေခဲ့သည်။
“အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က စတုတ္ထအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား အဲဒီလောက်တောင် မြန်တာလား...”
ကုဝမ်က အံ့အားသင့်နေရင်းမှ သူမ၏ နှာခေါင်းပေါ်ရှိ မျက်မှန်အမည်းကို တစ်ချက် ပင့်လိုက်ပြီး အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။
"အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ကျွန်မ ရှင်ကို အထောက်အပံ့ စွမ်းရည် ပေးမယ်"
တောက်ပလှသော အသွင်တစ်ထောင် အရှိန်အဝါ စွမ်းရည်မှာ ပေါက်ကွဲထွက်လာတော့မည့်ဆဲဆဲ ရှုကျင်းမင်က ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။
"စီနီယာအစ်မ... ခဏလောက် အနားယူနေလိုက်ပါ... ဒါကို ကျွန်တော့်ကိုပဲ လွှဲပေးလိုက်ပါ"
“ဘုန်း...”
ရှုကျင်းမင်က မိုးကြိုးအထွတ်အထိပ် အခြေအနေသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်လိုက်ရာ သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ နောက်ထပ် အဆင့်တစ်ခုသို့ မြင့်တက်သွားပြန်သည်။ ထိုအရှိန်အဝါကြောင့် မီတာ ရာနဲ့ချီဝေးသော နေရာရှိ ဝမ်ချီနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် အသက်ရှူရ ကျပ်လာသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါက တကယ်ပဲ စတုတ္ထအဆင့် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင် တစ်ယောက်ရဲ့ အရှိန်အဝါလား... ငါ့စိတ်ထဲမှာ သူက ပဉ္စမအဆင့်ထက်တောင် ပိုပြီး အားကောင်းနေသလိုပဲ"
ရွှေရောင်လျှပ်စီးများ ဝန်းရံလျက် မိုးကြိုးဧကရာဇ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားလှသော ထိုလူသားကို ကြည့်ရင်း ကျိုးထိုက်ကျိက တံတွေးကို ခက်ခဲစွာ မျိုချလိုက်ရသည်။ ခုနက သူ၏ စိတ်ထဲရှိနေသော ပြန်လည်တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များမှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အစားထိုးဝင်ရောက်လာသည်မှာ ကြောက်ရွံ့မှု အငွေ့အသက်များပင် ဖြစ်သည်။
သူက ဝမ်ချီကို လှမ်းကြည့်ကာ တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်... ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ"
"ဘာလုပ်ရမှာလဲ... ဒီအခြေအနေအထိ ရောက်မှတော့ လှည့်ပြေးလို့ ရဦးမှာမလို့လား... အစွမ်းကုန် တိုက်ကြမယ်"
ဝမ်ချီ၏ အကြည့်များမှာ စူးရှသွားပြီး Sအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်သော မြေကမ္ဘာ၏ အစောင့်အရှောက် ကို ပြတ်ပြတ်သားသား အသုံးပြုလိုက်သည်။ ပေကျင်း တက္ကသိုလ်နှင့် ကျင်းချန်း တက္ကသိုလ်မှ အခြားအဖွဲ့ဝင်များမှာလည်း သူတို့၏ အစွမ်းထက်လှသော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို အသီးသီး အသက်သွင်းလိုက်ကြတော့သည်။
“ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...”
အဝေးပစ် စွမ်းအင်ဓာတ်ရှင်များက အရင်ဆုံး စတင်တိုက်ခိုက်လိုက်ရာ ထက်မြက်လှသော လေဓားများနှင့် တောက်လောင်နေသော မီးလုံးများက ကောင်းကင်နှင့် မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံလျက် ရှုကျင်းမင်ရှိရာဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ ထိုလေဓားများနှင့် မီးလုံးများ၏ နောက်ကွယ်တွင် ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့မှာလည်း ရှေ့သို့ အပြင်းအထန် တိုးဝင်လာခဲ့ကြသည်။
ကြမ်းတမ်းလှသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများက ရှေ့ဘက်မှ ပြန့်ကားလာပြီး မီတာ ၈၀ အတွင်းရှိ ဧရိယာတစ်ခုလုံးမှာ ခဏချင်းအတွင်း မိုးကြိုးပင်လယ်ကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ မြက်ပင်များ၊ သစ်ပင်များနှင့်အတူ လေဓားများနှင့် မီးလုံးများမှာလည်း ထိုမိုးကြိုးပင်လယ်အတွင်းသို့ ဝါးမြိုခံလိုက်ရတော့သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရှုကျင်းမင်၏ နက်ရှိုင်းလှသော အသံမှာ ပဲ့တင်ထပ်လာခဲ့သည်။
"မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်ချောင်း"
“ဝုန်း... ဝုန်း... ဝုန်း...”
ကောင်းကင်ယံထက်မှ မိုးခြိမ်းသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ယခင်က ၄ စက္ကန့်မှ ၅ စက္ကန့်ခန့်အထိ အချိန်ယူရသော မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်ချောင်းမှာ ရှုကျင်းမင် စတုတ္ထအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီးနောက် ၃ စက္ကန့်တောင် မပြည့်ခင်မှာပင် ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။
တုနှိုင်းမဲ့လှသော အစွမ်းသတ္တိများ ကိန်းဝပ်နေသည့် ဧရာမ ရွှေရောင် မိုးကြိုးလက်ချောင်းကြီးမှာ တိမ်တိုက်များကြားမှ ဖြည်းညင်းစွာ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုအချိန်တွင် ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့မှာ ရှုကျင်းမင်နှင့် မီတာ တစ်ရာခန့် အကွာတွင် ရှိနေဆဲပင်။
"ထုတ်လွှတ်တဲ့ အရှိန်က အဲဒီလောက်တောင် မြန်တာလား အားလုံးပဲ... ရှိတဲ့နေရာကနေ ခုခံကြ"
ဝမ်ချီက အော်ဟစ်လိုက်ရာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ထူထဲလှသော မြေဓာတ်ဒိုင်းလွှာတစ်ခု ဖြစ်တည်လာသည်။ အဝေးပစ် စွမ်းရည်ပိုင်ရှင်များမှာလည်း သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ Sအဆင့် စွမ်းအင်ဒိုင်းသုံးခုမှာ လူတိုင်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ချက်ချင်းပင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး အကာအကွယ် ပေးလိုက်သည်။ ထိုအချိန်မှာပင် မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်ချောင်းက ကျဆင်းလာခဲ့တော့သည်။
ယခင်ကထက် နှစ်ဆမက ပို၍ အားကောင်းလာသော မိုးကြိုးလက်ချောင်းမှာ လွှမ်းမိုးထားနိုင်သည့် စွမ်းအားများဖြင့် ထိုစွမ်းအင်ဒိုင်းသုံးခုကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဖြစ်အောင် ချေမှုန်းပစ်လိုက်ပြီးနောက် ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့အပေါ်သို့ တိုက်ရိုက်ကျရောက်သွားခဲ့သည်။
“ဝုန်းးးး”
ကြီးမားလှသော ရွှေရောင် မှိုပွင့်သဏ္ဌာန် တိမ်တိုက်ကြီးမှာ ဖြည်းညင်းစွာ မြင့်တက်လာခဲ့သည်။ ပြင်းထန်လှသော ဒုထျန်း နတ်ဘုရား မိုးကြိုးများမှာ အရပ်မျက်နှာအနှံ့ ပျံ့နှံ့သွားပြီး လူတိုင်းကို ထိမှန်သွားခဲ့သည်။
ဟန်ရှန်း၏ SSအဆင့် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်ဖြစ်သော အသက်ဝိညာဉ် မျှဝေခြင်း မှာ ဤနေရာတွင် အရေးကြီးဆုံး အခန်းကဏ္ဍမှ ပါဝင်လာခဲ့သည်။ လူတိုင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ချိတ်ဆက်ထားသော အလင်းတန်းများမှာ တဖျပ်ဖျပ် လက်လာပြီး ထိခိုက်မှုဒဏ်ကို ဝေမျှခံစားစေခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း လူတိုင်း၏ အခြေအနေမှာ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ကျဆင်းလာခဲ့သည်။
လူအုပ်ကြားထဲရှိ ဝမ်ချီမှာ အံတင်းတင်းကြိတ်လျက် သူ၏ ရင်ထဲတွင် မကျေမနပ် ဟိန်းဟောက်နေမိသည်။ ဤလူအုပ်ထဲတွင် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ် ခံနိုင်ရည်မှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ပြင်းထန်လှသော နာကျင်မှုကို ခံစားနေရဆဲပင်။ အကယ်၍ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားမည်ဆိုလျှင် ကောင်းကင်ယံရှိ အဋ္ဌမအဆင့် အထွတ်အထိပ် ဆရာကြီးမှာ သေချာပေါက် ကြားဝင်နှောင့်ယှက်လိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်လာလျှင် သူတို့အားလုံးမှာ ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရမည်မှာ မြေကြီးလက်ခတ်မလွဲပင်။
“မိုးကြိုးနတ်ဘုရား လက်ချောင်း တစ်ချက်တည်းနဲ့တင် ဒီလောက်ထိ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ထိခိုက်မှုကို ပေးနိုင်တာလား....”
“ထိပ်တန်းတက္ကသိုလ် နှစ်ခုပေါင်းထားတဲ့ အဖွဲ့ကတောင် ဒါကို မခံနိုင်ဘူးလား...”
သူအနေဖြင့် ဝန်မခံချင်သော်လည်း လက်တွေ့မှာမူ ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့တစ်ခုလုံး ပြိုင်ပွဲမှ ထွက်ခွာရတော့မည်ဟု ထင်မှတ်နေချိန်တွင် ရှုကျင်းမင်၏ အရှိန်အဝါကြီးမားလှသော အသံမှာ တစ်ဖန် ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
"မင်းတို့ကို ဒီလိုကြီး အပြတ်ရှင်းလိုက်ရတာက မင်းတို့အတွက် သက်သာလွန်းတယ်"
ရှုကျင်းမင်၏ ဝင်းလက်နေသော ရွှေရောင်နဂါးမျက်ဝန်းများဖြင့် လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ဘယ်ဘက်လက်ကို အနည်းငယ် မြှောက်လိုက်သည်။ သူတို့အပေါ်တွင် ရက်စက်စွာ ကျရောက်နေသော ရွှေရောင်လျှပ်စီးများက တစ်စုံတစ်ဦး၏ ခေါ်ယူမှုကို ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ရှုကျင်းမင်၏ ဘေးသို့ စုစည်းသွားကြပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ပျော်ရွှင်စွာ ဝန်းရံနေကြတော့သည်။
ထိုအချိန်တွင် ရှုကျင်းမင်၏ လက်ထဲ၌ လေလွင့်တိမ်တိုက် ရွှေရောင်လှံ မှာ အဆင်သင့် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ လျှပ်စီးများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီးနောက် သံမဏိမျှော်စင်ကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ မြင့်မားလှသော သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အရိပ်တစ်ခုအသွင် ပြောင်းလဲကာ ဝမ်ချီတို့အဖွဲ့ရှိရာဆီသို့ အပြင်းအထန် တိုးဝင်သွားတော့သည်။
***