Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၁၈၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ အသစ်၊ လီထျန်းရှဲ့</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာရှိ ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေအတွင်း၌ လေထုသည် အလွန်တင်းကျပ်နေပြီး လူတိုင်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသက်မသာ ဖြစ်မှုနှင့် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ ရှိနေသည်။</p> <p>အကြောင်းရင်းမှာ ယနေ့သည် သူတို့ ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ မြင့်မြတ်အရှင်သခင် လီထိုက်ပိုင်၏ ဇနီး ဝူရွှယ်ယင်း မီးဖွားမည့် နေ့ပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မီးဖွားခန်းထဲသို့ မဝင်မီက ၊ အမြဲတမ်း တည်ငြိမ်နေလေ့ရှိသော လီထိုက်ပိုင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် မသက်မသာ ဖြစ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ မည်သည့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် ရှိနေပါစေ ၊ သူ ချစ်ရသော အမျိုးသမီးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ဤသို့သာ ခံစားရမည် ဖြစ်သည်။</p> <p>မီးဖွားခန်းထဲမှ မွေးကင်းစ ကလေးငယ်၏ ကျယ်လောင်ပြီး ကြည်လင်သော ငိုသံ ထွက်ပေါ်လာချိန်တွင်၊  လီထိုက်ပိုင်မှာ သက်ပြင်းတစ်ချက် ချနိုင်သွား၏။ ကလေး၏ အခြေအနေကို သူ ဂရုမစိုက်ခဲ့ချေ။ ဇနီး ဖြစ်သူ အဆင်ပြေနေသရွေ့ ထိုအရာကသာ အရေးအကြီးဆုံးပင် ဖြစ်သည်။</p> <p>လီထိုက်ပိုင် တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်မီမှာပင် မီးဖွားခန်းထဲမှ မှုန်ဝါးသော ဖိအားတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာရာ လီထိုက်ပိုင်နှင့် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ သန်မာလှသော ပုဂ္ဂိုလ်များကိုပင် အလွန်တရာ မသက်မသာ ဖြစ်သွားစေပြီး ကြီးမားလှသော ထိတ်လန့်မှု တစ်ခုက ဝင်ရောက် ရိုက်ခတ်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရ၏။</p> <p> </p> <p>ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် မတ်တတ်ရပ်နေသော တာအို ပုံရိပ်ယောင် အများအပြား ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ချွင်းချက်မရှိ သူတို့အားလုံးသည် မြူခိုးများကဲ့သို့ အနက်ရောင် ချီအငွေ့အသက် အလွှာတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံထားရသဖြင့် အစစ်အမှန်နှင့် ပုံရိပ်ယောင်ကို ခွဲခြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p>သို့သော်လည်း ထိုနေရာတွင် ရပ်နေရုံဖြင့် ၎င်းတို့သည် မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် သန်မာကြောင်း ခံစားမိနိုင်၏။</p> <p> </p> <p>"ဒီဆူညံသံကို ဖြစ်စေတာ တကယ်တန်း ဘာများလဲ..."</p> <p> </p> <p>လီထိုက်ပိုင်သည် သူ၏ မသက်မသာ ဖြစ်မှုများကို ဖိနှိပ်ထားရင်း တံတွေးကို အတင်း မြိုချလိုက်သည်။ ဤဆူညံသံကို ဖြစ်စေခဲ့သူမှာ သူ၏ သားဖြစ်ကြောင်း သူ ကြိုတင် ခံစားမိနေ၏။</p> <p>သို့သော်လည်း သူ အခြား ဘာမှမလုပ်နိုင်မီမှာပင် ဝူဟောက်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် မီးဖွားခန်းရှေ့၌ ပေါ်လာသည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p>"ဂါရဝပြုပါတယ် ဘိုးဘေး..."</p> <p>လီထိုက်ပိုင်က ဝူဟောက်ကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး လီထိုက်ပိုင်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသော ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ သန်မာလှသည့် ပုဂ္ဂိုလ်များကလည်း ရိုသေစွာဖြင့် အတူတူ ဦးညွှတ် နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဝူဟောက်သည် လှည့်မကြည့်ခဲ့ချေ။ သူသည် လက်ကိုသာ ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူ၏ အကြည့်များက မီးဖွားခန်းဆီသို့သာ စိုက်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီ သားဖွားဆရာမသည် ကလေးငယ်ကို ချီပိုးကာ ထွက်လာသည်ကို လီထိုက်ပိုင်နှင့် အခြားသူများ မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ ဝူဟောက်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်  သူမသည် တစ်ခဏမျှ လန့်ဖျပ်သွားသော်လည်း လီထိုက်ပိုင်၏ အချက်ပြမှုကြောင့် ကလေးကို ဝူဟောက်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>လီထိုက်ပိုင်ကလည်း ဝူဟောက်၏ အနီးသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ကာ ဝူဟောက်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ကလေးငယ်ကို ကြည့်လိုက်၏။ ကလေးငယ်သည် ပန်းရောင်သန်းနေသော အသားအရေ ရှိပြီး အလွန်တရာ ချစ်စရာကောင်းပုံ ပေါ်သော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားတွင် အနက်ရောင် မှဲ့တစ်လုံး ရှိနေသဖြင့် သူ့ကို အနည်းငယ် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပုံ ပေါ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော့်သားမှာ ပြဿနာ တစ်ခုခု ရှိနေလို့လား..."</p> <p> </p> <p>"ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး... ပြဿနာ အကြီးကြီး မဟုတ်ပါဘူး..."</p> <p>ဝူဟောက်သည် သူ့ရှေ့ရှိ ကလေးငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကလေးငယ်နှင့် ပတ်သက်သော အချက်အလက်များလည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>[အမည် - မသတ်မှတ်ရသေးပါ]</p> <p>[ကံကြမ္မာ - ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ၊ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် ဝင်စားသူ]</p> <p>[ပါရမီ - ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဉ်အမြစ်]</p> <p>[ခန္ဓာကိုယ် - ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်]</p> <p> </p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တဲ့လား... အခြေအနေတွေက ရှုပ်ထွေးလာတော့မယ့်ပုံပဲ..."</p> <p> </p> <p>ဝူဟောက်သည် စိတ်ထဲကနေ တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p>"နတ်ဆိုးဧကရာဇ်တွေလို့ အခေါ်ခံရတဲ့ သူတွေက အခြေခံအားဖြင့် ရက်စက်ပြီး အညှာအတာ ကင်းမဲ့ကြတယ်... ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ ပံ့ပိုးမှုနဲ့ဆိုရင် ဒီမြစ်လေးက အနာဂတ်မှာ သာမန်မဟုတ်တဲ့ အရာတွေကို သေချာပေါက် အောင်မြင်နိုင်လောက်တယ်..."</p> <p> </p> <p>ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီထိုက်ပိုင်က သားဖြစ်သူ အဆင်ပြေကြောင်း ကြားလိုက်ရပြီးနောက် သက်ပြင်းချနိုင်သွားသော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ဝူဟောက်ကို ကြည့်ကာ လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ဘိုးဘေး... ဒီနေ့ ဘိုးဘေးလည်း ဒီနေရာကို ရောက်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော့်သားကို နာမည် ပေးခဲ့ပါလား..."</p> <p>အမှန်အားဖြင့် လီထိုက်ပိုင်သည် သားအတွက် နာမည်ကို စဉ်းစားထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ကံမကောင်းစွာဖြင့် ဝူယီဖန်တို့သည် ဝူမိသားစုမှ ဖြစ်ကြောင်း  ဇနီးဖြစ်သူထံမှ  ကြားသိခဲ့ရ၏။ ဝူယိတောက်နှင့် အခြားသူများကိုလည်း ဝူဟောက်မှ နာမည်ပေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပြီး ထို့ကြောင့်ပင် သူတို့သည် ထိုသို့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ပါရမီများကို ပိုင်ဆိုင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>လီထိုက်ပိုင်အနေဖြင့် သူ၏ သားကို ပို၍ ကြီးမားသော ပါရမီ ရှိစေချင်၏။ ဝူယီဖန်ကို ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ရန် အထိ မလိုအပ်သော်လည်း သာမန်လူထက် ပို၍ သန်မာစေလိုသည် ။</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဟောက်သည် တစ်ခဏမျှ တွန့်ဆုတ်သွားသော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်သည်။</p> <p>အချိန်အတော်ကြာ တွေးတောပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် နာမည်ကောင်း တစ်ခုကို အလျင်အမြန် စဉ်းစားမိသွား၏။</p> <p>"သူ့ကို လီထျန်းရှဲ့လို့ ခေါ်ကြစို့..."</p> <p>"လီထျန်းရှဲ့... မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားက မှဲ့ကြောင့်လား..."</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားပြီး လီထိုက်ပိုင်သည် တွေးတောရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်၏။</p> <p>ဒီနာမည်က ငါကိုယ်တိုင် ရွေးထားတဲ့ နာမည်ထက် သေချာပေါက် နားထောင်လို့ ပိုကောင်းတယ်... ပြီးတော့ ဝူဟောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာ ကောင်းချီးတွေ ထပ်ပေါင်းထည့်လိုက်ရင် ဒီနာမည်က ငါ့သားကို ပိုပြီး ဝေးဝေးသွားနိုင်ဖို့နဲ့ ပိုကြီးမားတဲ့ အရာတွေကို အောင်မြင်နိုင်ဖို့ ကူညီပေးလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်...</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ဝူရွှယ်ယင်းကလည်း မီးဖွားခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ဝူဟောက်ကို မြင်သည်နှင့် သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဖုံးကွယ်၍ မရသော စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစိပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p>"အဘိုး... ရောက်လာတာပဲ..."</p> <p>"အင်း... ငါ့မြေးမလေးရဲ့ မင်္ဂလာရှိတဲ့ နေ့ကို ငါ သေချာပေါက် လာကြည့်ရမှာပေါ့... မင်း အနားယူလိုက်ဦး... ပြီးရင် အထက်ကမ္ဘာကို မြန်မြန် တက်လှမ်းခဲ့တော့..."</p> <p>ဝူဟောက်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လှမ်း၍ ဝူရွှယ်ယင်း၏ ခေါင်းကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။</p> <p>ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီထိုက်ပိုင်က လီထျန်းရှဲ့ကို ဝူရွှယ်ယင်းထံ သယ်ဆောင်လာပြီး ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>"ရွှယ်ယင်း... ကြည့်ပါဦး... ဒါက ငါတို့ရဲ့ သားလေ... ဘိုးဘေးက သူ့ကို လီထျန်းရှဲ့ဆိုပြီး နာမည်တောင် ပေးခဲ့ပြီးပြီ..."</p> <p>"လီထျန်းရှဲ့... ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အဘိုး..."</p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူရွှယ်ယင်းသည် ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ရိုးသားပွင့်လင်းစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူဟောက်သည် ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာလာပြီးနောက် အထက်ကမ္ဘာသို့ ချက်ချင်း မပြန်ခဲ့ချေ။ ယင်းအစား သူသည် ရွှမ်ထျန်းကမ္ဘာ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံတွင် ရပ်ကာ ဝူမိသားစု ရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ကြည့်ကာတွေးတောနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>"လက်ရှိ အခြေအနေတွေအရ ကြည့်ရတာ ငါ့မြေးတွေရဲ့ ပထမဆုံး ကလေးတွေ အားလုံးက ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူတွေ ဖြစ်နေပုံရတယ်... ထျန်းခွန်းနဲ့ ချီထျန်းတို့ ဘယ်အချိန်မှ အိမ်ထောင်ကျပြီး သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် မိသားစုကို တည်ထောင်ကြမလဲဆိုတာ ငါ တကယ် သိချင်မိတယ်..."</p> <p>ဝူဟောက်သည် သူ့ဘာသာ တွေးလိုက်မိ၏။</p> <p>"ကျစ်... ငါ့ဆီမှာ ဆတိုး အဆတစ်သန်း ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ကံကြမ္မာရွေးချယ်ခံရသူ မျိုးဆက် ခုနစ်ယောက်တောင် ရှိနေပြီပဲ... ဝူမိသားစုမှာ ရှိတဲ့ ထောင်နဲ့ချီတဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ လူဦးရေကိုတော့ ထည့်မပြောတော့ဘူး..."</p> <p> </p> <p>ထိုအခိုက်တွင် ဝူဟောက်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး ခြေတစ်လှမ်း လှမ်းလိုက်ရာ ဝူမိသားစု၏ နောက်ဘက် တောင်ကုန်းဆီသို့ ရောက်ရှိသွား၏။</p> <p> </p> <p>ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဝူမိသားစု၏ နောက်ဘက် တောင်ကုန်း၌ ဝူဟူသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျနေသည်။ သူ၏ ချီအငွေ့အသက်က မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်တွင် တည်ငြိမ်နေပြီး မကြာမီ တက်လှမ်းနိုင်တော့မည် ဖြစ်၏။</p> <p> </p> <p>ဝူမိသားစု၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော သယံဇာတများ၏ သွန်းလောင်းမှုအောက်တွင် ဝူဟူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သည် ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်ဟု ဖော်ပြနိုင်ပြီး နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တိုးတက်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ဝူဟူ..."</p> <p> </p> <p>ဝူဟောက်မှခေါ်လိုက်သည်နှင့် အိပ်မောကျနေသော ဝူဟူသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဖွင့်လိုက်၏။ ဝူဟောက်ကို မြင်သောအခါ သူသည် ခဏတာ လန့်သွားသော်လည်း အလျင်အမြန်ပင် တုံ့ပြန်လာနိုင်ပြီး သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်မှုနှင့် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်... ပြန်ရောက်လာပြီလား..."</p> <p>"အင်း..."</p> <p>ဝူဟောက်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။</p> <p>"မင်းတို့ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီး မျိုးနွယ်စုမှာ အထက်ကမ္ဘာကို တက်လှမ်းဖို့ နည်းလမ်း ရှိရမယ် မဟုတ်လား... မင်း ဘာသယံဇာတတွေ လိုအပ်လဲ..."</p> <p> </p> <p>ဝူဟောက်သည် ဤနေရာသို့ လာရောက်ရခြင်း၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီးကို အထက်ကမ္ဘာသို့ တက်လှမ်းစေရန် ဖြစ်၏။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ၊ ဝိညာဉ်မြေခွေး ကိုးမြီး၌ ကြီးထွားလာရန် အလားအလာ ရှိနေသေးပြီး အထက်သို့ ရောက်သွားသောအခါ ဝူချီလုံကို အဖော်ပြုပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူဟူ၏ အမူအရာသည် လေးနက်သွားပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>"နှလုံးသွေး...  သန်မာတဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်ရဲ့ နှလုံးသွေးကို လိုအပ်တယ်..."</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save