အချိန်များက မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွားပြီး ရှစ်နှစ်တာ ကာလသည် အလျင်အမြန် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့၏။
လွန်ခဲ့သော ရှစ်နှစ်အတွင်း အောက်ကမ္ဘာမှ လီထျန်းရှဲ့သည် ချောမောသော လူငယ်လေး တစ်ဦးအဖြစ် ကြီးပြင်းလာခဲ့သော်လည်း သူ၏ မျက်ခုံးနှစ်ခုကြားရှိ မှဲ့က သူ့ကို ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေပုံ ပေါ်စေသည်။
ဤရှစ်နှစ်အတွင်း ဝူဟောက်သည် လီထျန်းရှဲ့ လိုအပ်သော ကျင့်စဉ်ကို အောင်မြင်စွာ တွက်ချက်ဖန်တီးနိုင်ခဲ့၏။
[မိစ္ဆာကျင့်စဉ် - မိုးကောင်းကင် ကိုးထပ်မှာ ငါတစ်ယောက်တည်းသာ အုပ်စိုးတယ်၊ ဖီဆန်တဲ့သူ မှန်သမျှ အညှာအတာမဲ့ သတ်ဖြတ်ခံရမယ်...]
သေချာသည်မှာ ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို လီထျန်းရှဲ့ထံ မလွှဲပြောင်းပေးမီ ဝူဟောက် လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေး၏။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဝူမိသားစု၏ ကျင့်စဉ်ခန်းမ အတွင်း၌ မဟာဧကရာဇ်အဆင့်သို့ ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်သော ဝူကျစ်ချန်သည် ဝူဟောက်ရောက်လာချိန်တွင် သူသည် ဗီဒီယိုများကို အပျင်းပြေ ကြည့်နေခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ဝူဟောက်ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီးနောက် ဝူကျစ်ချန်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အံ့အားသင့်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွား၏။
"ဘိုးဘေးကြီး... ဘာလို့ ပြန်ရောက်လာတာလဲ..."
"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... ငါ အထက်ကမ္ဘာမှာ ကျင့်စဉ်စာအုပ် တစ်အုပ် ရှာတွေ့ခဲ့လို့ အဲဒါကို ကျင့်စဉ် အပိုင်းထဲ ထည့်လိုက်မလို့ပါ..."
ဝူဟောက်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ဝူကျစ်ချန်ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ် ဟူသော နာမည်ကို ကြည့်ကာ ဝူကျစ်ချန်သည် အတွေးနက်သွား၏။
သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဤသို့ ပြောချင်မိသည်။
'ဘိုးဘေးကြီး... ကျွန်တော်တို့ ဝူမိသားစုထဲ မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်ကို ထည့်သွင်းတာ သိပ်ကောင်းတဲ့ ကိစ္စ မဟုတ်ဘူး ထင်တယ်...'
သို့သော်လည်း သူသည် ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို စာရင်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ထည့်သွင်းလိုက်၏။
[ဒင်... ပိုင်ရှင်မှ ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို တင်သွင်းလိုက်သည့်အတွက် ဂုဏ်ယူပါသည်... ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ် စောင်ရေ တစ်သောင်းကို လက်ခံရရှိပါသည်... ၎င်းတို့ကို ပေါင်းစပ်လိုပါသလား...]
"ပေါင်းစပ်လိုက်..."
[ဒင်... ပေါင်းစပ်မှု အောင်မြင်ပါသည်... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... ကျင့်စဉ် ရွှမ်ထျန်းမှ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ရရှိပါသည်...]
"ဪ ဟုတ်သားပဲ... နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ် ရှိသေးတယ်..."
တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ဝူဟောက်သည် နောက်ထပ် စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ထုတ်ယူလိုက်ရာ ဝူကျစ်ချန်၏ အမူအရာမှာ ပို၍ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။ ဝူ မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ဘိုးဘေးကြီးဆိုသည့်အတိုင်း ၊ သူ၏ လုပ်ရပ်များသည် သူတို့ကဲ့သို့သော မျိုးဆက်သစ်များ၏ နားလည်နိုင်စွမ်းထက် များစွာ ကျော်လွန်ကြောင်း သူ ကောက်ချက်ချနိုင်တော့သည်။
ဝူဟောက်သည် ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီးနောက် ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေဆီသို့ ထွက်ခွာသွားတော့၏။
ဤအခိုက်အတန့်တွင် ချင်းလျန် မြင့်မြတ်နယ်မြေ၌ လီထိုက်ပိုင်သည် သူ၏ သားကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုများ ပေးရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ သူ့တွင် အချိန်သိပ်မရှိတော့ချေ။ သူသည် မဟာဧကရာဇ် အထွတ်အထိပ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး မကြာမီ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုကို ထိန်းချုပ်နိုင်တော့မည် မဟုတ်ပေ။
ထို့နောက် သူသည် အထက်ကမ္ဘာသို့ သွားရောက်မည် ဖြစ်၏။ သူ၏ ဇနီးနှင့် ကလေးကို ဘယ်အချိန် ပြန်တွေ့ရမည်ကို မသိသဖြင့် ၊ မထွက်ခွာမီ အရာအားလုံး အဆင်ပြေကြောင်း သေချာအောင် သူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်။
သို့သော်လည်း သူ၏ ဇနီး ဝူရွှယ်ယင်း၏ ပါရမီကလည်း ထိုနည်းတူ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလှ၏။ သူမသည် မဟာဧကရာဇ် နှောင်းပိုင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်ပြီး ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ် အတွင်း တက်လှမ်းခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်မည်ဟု ခန့်မှန်းရသည်။
ထိုဆယ်စုနှစ်များ အတွင်း သူသည် ချင်းလျန် ဂိုဏ်းကို တည်ထောင်ပြီး တည်ငြိမ်အောင် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်၏။
လီထိုက်ပိုင်နှင့် ဝူရွှယ်ယင်းတို့သည် လီထျန်းရှဲ့ကို ကျင့်ကြံခြင်းဆိုင်ရာ လမ်းညွှန်မှုများ ပေးရန် ပြင်နေစဉ်မှာပင် ဝူဟောက် ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ဝမ်းသာသွားသည်။
သူသည် တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝူဟောက်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဒီနေ့ ရောက်လာတာက ထျန်းရှဲ့ကို လမ်းညွှန်မှု ပေးဖို့ပဲ... ငါ လမ်းညွှန်မှုတွေ ပေးပြီးတာနဲ့ ထွက်သွားမယ်..."
ဝူဟောက်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လီထိုက်ပိုင် မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် ဝူရွှယ်ယင်းက သူမ၏ သားကို ပြောလိုက်သည်။
"မြန်မြန် ဘိုးဘေးကြီးကို ကျေးဇူးတင်လိုက်လေ..."
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေးကြီး..."
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီထျန်းရှဲ့က လိမ္မာစွာဖြင့် ဝူဟောက်ကို ကျေးဇူးတင်လိုက်သည်။
ဝူဟောက်သည် လက်ချောင်း တစ်ချောင်းကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဆန့်တန်းလိုက်ပြီး ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို လီထျန်းရှဲ့၏ ခေါင်းထဲသို့ တိုက်ရိုက် ပို့လွှတ်ပေးလိုက်၏။
သို့သော်လည်း ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို စုပ်ယူပြီးနောက် လီထျန်းရှဲ့သည် တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ စတင် စကားပြောလာသည်။
"ဘိုးဘေးကြီး... တစ်ခုခု မှားနေသလိုပဲ... ဝိညာဉ်ချီကို စုပ်ယူရမှာ မဟုတ်ဘူးလား... ကျွန်တော်က ဘာလို့ မိစ္ဆာချီကို စုပ်ယူနေရတာလဲ..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူရွှယ်ယင်းနှင့် လီထိုက်ပိုင်တို့ နှစ်ဦးစလုံး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နားမလည်နိုင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ ဝူဟောက်ကို ကြည့်လိုက်ကြ၏။
ဝူဟောက်သည် လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အဲဒါက ထျန်းရှဲ့ မင်းရဲ့ခန္ဓာကိုယ်က ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ် ဖြစ်နေလို့ပဲ... ဒါက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံဖို့ အသင့်တော်ဆုံး ခန္ဓာကိုယ်ပဲ..."
"ဘိုးဘေး... အဲဒီလို လုံးဝ မလုပ်သင့်ဘူးနော်... မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတာက ဒေါသကို အလွယ်တကူ ပေါက်ကွဲစေနိုင်ပြီး သတိမထားရင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အလွယ်တကူ ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်တယ်..."
ဝူရွှယ်ယင်းနှင့် လီထိုက်ပိုင်တို့ နှစ်ဦးစလုံးက တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ဝင်ပြောလိုက်ကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သို့သော်လည်း ဝူဟောက်သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်ပြီး သူတို့ကို ရှင်းပြလိုက်သည်။
"မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံတဲ့အခါ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားဖို့ လွယ်ကူတယ်ဆိုပေမဲ့ အဲဒါက သူတို့က မူလကတည်းက မိစ္ဆာကျင့်စဉ်တွေနဲ့ မသင့်တော်လို့၊ ပြီးတော့ သင့်တော်တဲ့ ကျင့်စဉ်တွေ မရှိလို့ ဖြစ်ရတာ..."
"ထျန်းရှဲ့ကတော့ မတူဘူး... သူက ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ်... ပြီးတော့ ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ရဲ့ အကူအညီနဲ့ဆိုရင် ထျန်းရှဲ့က နှစ်တစ်သောင်းထက် မနည်းတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ အင်မော်တယ် မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်... ပြီးတော့ အရမ်းကို တည်ငြိမ်တဲ့ သူတစ်ယောက် ဖြစ်လာမှာ... ထျန်းရှဲ့ အနေနဲ့ ထိန်းချုပ်မှု လွတ်သွားမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး..."
ဝူဟောက်၏ စကားများကို ကြားသောအခါ လီထိုက်ပိုင်နှင့် ဝူရွှယ်ယင်းတို့သည် တွန့်ဆုတ်ကာ ယိမ်းယိုင်သွားကြသော်လည်း သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်မည့်အစား လီထျန်းရှဲ့ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်ကြ၏။
"ထျန်းရှဲ့...အဖေနဲ့ အမေက ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကို မင်းအပေါ်မှာပဲ လွှဲထားလိုက်မယ်..."
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ထျန်းရှဲ့သည် သူ၏ ခေါင်းထဲရှိ ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်၏ ထူးခြားဆန်းကြယ်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ထျန်းရှဲ့သည် ခိုင်မာစွာ ခေါင်းညိတ််သဘောတူလိုက်၏။
"ဘိုးဘေး... ကျွန်တော် ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်ကို ကျင့်ကြံဖို့ ရွေးချယ်တယ်..."
"ကောင်းပြီ... ဒါက မင်း လိုအပ်တဲ့ သယံဇာတတွေပဲ... လျိုထျန်းရွှေအင်မော်တယ် အဆင့်ထိ ကျင့်ကြံဖို့ လုံလောက်တယ်..."
ဝူဟောက်သည် ပြုံး၍ ကျေနပ်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သိုလှောင်ကွင်း တစ်ခုကို လီထျန်းရှဲ့ထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။
အင်မော်တယ်လမ်းစဉ်ကို ကျင့်ကြံသူများက ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ (အင်မော်တယ် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ) ကို အသုံးပြုကြသော်လည်း ၊ မိစ္ဆာကျင့်စဉ်များကို ကျင့်ကြံသူများသည် သဘာဝကျကျပင် မိစ္ဆာကျောက်တုံးများ (မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ) ကို အသုံးပြုကြ၏။ သို့သော်လည်း အထက်ကမ္ဘာ တစ်ခုလုံးသည် မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်ကြံသူများကို အလွန်အမင်း ဆန့်ကျင်ကြသဖြင့် ဝူဟောက်အနေဖြင့် လုံလောက်သော မိစ္ဆာဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ရှာဖွေရန် အားထုတ်မှုများစွာ ပြုလုပ်ခဲ့ရသည်။
လမ်းညွှန်ချက်များ ပေးပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားပြီး လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။
"ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာခန္ဓာကိုယ်ကြောင့် အင်မော်တယ်တာအို ကျင့်စဉ်က ထျန်းရှဲ့ ကျင့်ကြံဖို့ မသင့်တော်ဘူး... ဝိညာဉ်ချီ အင်မော်တယ်ချီတွေ အထဲကို ဝင်သွားရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်က ငြင်းပယ်လိမ့်မယ်..."
"ဒါကြောင့် ထျန်းရှဲ့ကို အင်မော်တယ်တာအို ကျင့်စဉ်တွေ ကျင့်ကြံခိုင်းဖို့ မင်းတို့ တွေးတောင် မတွေးသင့်ဘူး... မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေကသာ သူ့ရဲ့ တစ်ခုတည်းသော ထွက်ပေါက်ပဲ..."
သို့သော်လည်း ဝူရွှယ်ယင်းက တွန့်ဆုတ်နေပြီးမှ စတင် ပြောလာသည်။
"ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေး... အကောင်းနဲ့ အဆိုးက အတူတူ ရှင်သန်လို့ မရဘူးလေ... အကယ်၍ ဒီသတင်းသာ ပျံ့သွားရင် ထျန်းရှဲ့က မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေကို ကျင့်ကြံနေတယ်ဆိုပြီး တစ်ယောက်ယောက်က ထျန်းရှဲ့ကို ပစ်မှတ်ထားလာမှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်တယ်..."
"ဟွန့်... ထျန်းရှဲ့ကို လက်ဖျားနဲ့တောင် လာထိရဲတယ်ပေါ့လေ... အဲဒီလိုဆိုရင် သူတို့ကို ငါနဲ့ အရင် ရင်ဆိုင်ခိုင်းလိုက်... ပြီးတော့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ လမ်းစဉ် ဆိုတာက တကယ်ကို အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့ စကားပဲ... မိစ္ဆာ လမ်းစဉ် ကျင့်စဉ်တွေမှာ ဆုံးဖြတ်ခွင့်မရှိဘူး... ကျင့်ကြံသူကသာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုရဲ့ အရည်အသွေးကို ဆုံးဖြတ်နိုင်တာ..."
"ကောင်းကင်ဘုံမှာတောင်မှ ဖြောင့်မတ်တဲ့ ကျင့်စဉ်ဆိုတာ မရှိဘူး... သူက မိစ္ဆာ လမ်းစဉ်ရဲ့ အလုပ်တွေကို လုပ်ဖို့ မွေးဖွားလာခဲ့တာပဲ... ဒါကြောင့် မင်းတို့ စိုးရိမ်စရာ မလိုဘူး... ထျန်းရှဲ့က ဖြောင့်မတ်နေသရွေ့ ဒီရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ်က ရွှမ်ထျန်း မိစ္ဆာကျင့်စဉ် မဟုတ်တော့ဘဲ ရွှမ်ထျန်း ဖြောင့်မတ်ခြင်း ကျင့်စဉ် ဖြစ်သွားမှာပဲ..."
ဝူဟောက်သည် အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်ပြီး တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ ပြောလိုက်၏။
ဤစကားကို ကြားသောအခါ ဝူရွှယ်ယင်းနှင့် လီထိုက်ပိုင်တို့၏ မျက်လုံးများသည် အချိန်အကြာကြီး ဖြေရှင်းမရခဲ့သော ပဟေဠိ တစ်ခုကို နောက်ဆုံးတွင် ဖြေရှင်းနိုင်သွားသကဲ့သို့ တောက်ပလာကြသည်။ သူတို့သည် ဝူဟောက်ကို ရိုသေလေးစားစွာဖြင့် ဦးညွှတ်လိုက်ကြသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘိုးဘေး... ကျွန်တော်တို့ အခု နားလည်ပါပြီ..."
"ကောင်းပြီ... အဲ့လိုဆိုရင် မင်းတို့ သုံးယောက်ကို ငါ ဆက်ပြီး မနှောင့်ယှက်တော့ဘူး... ပြီးတော့ မင်းတို့ နှစ်ယောက်လည်း အထက်ကမ္ဘာကို အမြန်ဆုံး တက်လှမ်းနိုင်အောင် လုပ်ကြဦး..."
ထိုသို့ ပြောပြီးနောက် ဝူဟောက်သည် လှည့်ထွက်သွားတော့သည်။
ဝူဟောက် ထွက်သွားပြီးနောက် ဝူရွှယ်ယင်းသည် လီထျန်းရှဲ့အနီးသို့ လာကာ သူ၏ ခေါင်းကို လေးနက်စွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း ပြောလိုက်၏။
"ထျန်းရှဲ့... မင်းရဲ့ ဘိုးဘေးကြီး ပြောတာကို ကြားတယ် မဟုတ်လား... အခြားသူတွေက မင်းကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ငြင်းပယ်အောင် လုပ်တာကို ခွင့်မပြုနဲ့... မင်းက လူကောင်း တစ်ယောက်ပဲ... နားလည်လား..."
"သား သိပါတယ် အမေ... ထျန်းရှဲ့ လူကောင်း တစ်ယောက် ဖြစ်စေရမယ်..."
လီထျန်းရှဲ့သည် သူ၏ လက်သီးဆုပ်လေးကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကာ အလွန် လေးနက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်တို့ ရှိနေခဲ့သည်။
***