Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၉၁)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဗီဒီယိုဖိုင်ကြောင့် အမှောင်နတ်သူငယ်များ</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်ထဲဝင်ရန် လှုံ့ဆော်ခံရခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အမှော်နတ်သူငယ်များ၏ ခက်ထန်မာနကြီးသော စရိုက်အရ လူသားတို့၏ လေ့ကျင့်ပေးမှုကို နာခံရန်မှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲနိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် ထိုအခြေအနေကို သိသော်လည်း ဤအချက်အလက်အပေါ် လျှော့ပေးမည်မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အမှောင်နတ်သူငယ်များကို မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွင် ပါဝင်ခွင့်ပြုရန် ဆုံးဖြတ်ပြီးကတည်းက စုစည်းထားသော ကွပ်ကဲမှုစနစ်တစ်ခု ရှိရမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အား စိတ်ကြိုက် လှုပ်ရှားခွင့်ပေးရန်မှာ မဖြစ်နိုင်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါက နောက်ဆုံးစည်းပဲ။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မနာခံမှုတစ်ခုခု ဖြစ်လာရင် ငါတို့မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်း လုံခြုံရေးပြဿနာတွေ တက်လာနိုင်လို့ပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကယ်၍ မင်းတို့ ဒါကို မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင် ကျွန်းပေါ်က တခြားတောအုပ်တွေထဲက သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေကိုပဲ သွားရောက်အမဲလိုက်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆရာက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း ငါ နားလည်ပြီ။ သူတို့နဲ့ ဆွေးနွေးကြည့်ပါဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ...။ ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးတာနဲ့ ငါ့ကို အကြောင်းကြားဖို့ မမေ့ပါနဲ့။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သေချာပေါက်ပဲပေါ့။ ကျွန်မမှာ လက်ကိုင်ဖုန်း ရှိနေပြီဆိုတော့ အမြန်ဆုံး အကြောင်းကြားပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာကလည်း ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အင်း ဒါဆို ဖုန်းချပြီ။”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းချပြီးနောက် ဟေးလ်သည် အံ့အားသင့်နေရာမှ သတိပြန်ဝင်လာပြီး မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စောစောက တကယ်ပဲ ကျွန်းပိုင်ရှင်လား။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေါ့။ သူ့အသံကို နင် မမှတ်မိဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ပြန်မေးလိုက်၏။ ထိုအခါမှဟေးလ်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မှတ်မိတာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထို့နောက်ဆာရာသည် ရှောင်းယီ ပြောပြထားသည့်အတိုင်း လက်ကိုင်ဖုန်း၏ အလုပ်လုပ်ပုံကို ဟေးလ်အား အကျဉ်းချုပ် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>ဟေးလ်သည် အဓိပ္ပာယ်ကို အပြည့်အဝ နားမလည်သော်လည်း အကြမ်းဖျင်းအားဖြင့်တော့ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီပစ္စည်းက တကယ်ပဲ လူနှစ်ယောက်ကို ဒီလောက်အဝေးကြီးကနေ ဆက်သွယ်ပေးနိုင်တာလား။ တကယ်ကို အံ့သြဖို့ကောင်းတာပဲ။”</p> <p> </p> <p>ဟေးလ်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“အင်း။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“ကဲ နင်တို့ရဲ့ လက်ကိုင်ဖုန်းတွေကို ထုတ်လိုက်။ အခြေခံ အသုံးပြုပုံတွေကို ငါသင်ပေးမယ်။”</p> <p> </p> <p>မကြာမီ ဆာရာ၏ အခန်းထဲတွင် အင်တာနက်စွဲလမ်းနေသော မိန်းကလေး သုံးဦး ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး အသီးသီး မိမိတို့၏ဖုန်းများကို လေ့လာနေကြတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ။ ဗီဒီယိုတွေတောင် ကြည့်လို့ရတယ်။ ကြည့်စမ်း ဒါက ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပြင်ပတိုက်ပွဲ ဗီဒီယိုနဲ့တူတယ်။ ဗန်ပိုင်းယားတွေတောင် ပါတယ်လား။”</p> <p> </p> <p>ဟေးလ်သည် ဗန်ပိုင်းယားများ ထိန်းချုပ်ထားသော မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တိုက်ခိုက်သည့် ဗီဒီယိုအား မတော်တဆ တွေ့ရှိသွားကာ အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာ... ငါ့ကို ပေးကြည့်ဦး။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာ အမြန်တိုးကြည့်လိုက်သည်။ ဗီဒီယိုကို မြင်ပြီးနောက် သူမ အလေးအနက် စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ဖုန်းကို ခဏတာ ထပ်မံလေ့လာပြီးနောက် ဟေးလ်နှင့် အခြားနှစ်ဦးမှာ ပြန်လည်ထွက်ခွာသွားခဲ့ကြသည်။ ဆာရာသည် သူတို့ကို မတားတော့ဘဲ ကိုယ်တိုင်ပင် လိုက်လံပို့ဆောင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့ ထွက်သွားပြီးနောက် ဆာရာသည် အနည်းငယ်စဉ်းစားကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အကျယ်ချုပ်ချထားသော အကြီးအကဲများရှိရာသို့ ဦးတည်သွားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲတို့ ကျွန်မ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုအတွက် အကြံဉာဏ် လိုချင်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက လိုရင်းကို တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အခု မင်းက အမှောင်နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုအတွက် ဆုံးဖြတ်ချက်အားလုံး ချနိုင်နေပြီပဲ။ ဘာလို့ ငါတို့ကို လာတိုင်ပင်နေသေးတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ်က သူမကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျွန်မတို့ အမှောင်နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုရဲ့ သွေးထဲမှာ တိုက်ခိုက်ရေးဗီဇတွေ အမြဲရှိနေခဲ့တာပါ။ အခုဘဝက အရမ်းအေးချမ်းလွန်းနေတယ်။ ကျွန်မတို့ တိုက်ပွဲတွေကနေ လှုံ့ဆော်မှုအချို့ လိုအပ်နေတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြီးတော့ ဒီမှာရှိတဲ့ တစ်ခုတည်းသော တိုက်ပွဲက ပြင်ပတိုက်ပွဲတွေပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျွန်မတို့ အမှောင်နတ်သူငယ်တွေအနေနဲ့ ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ပြင်ပတိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်စေချင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက အတော်လေး ကောင်းတယ်မဟုတ်ဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ ကျွန်းပိုင်ရှင်က ပြောတယ်။ ကျွန်မတို့ဘက်က လူသားတွေရဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမှုနဲ့ စုစည်းထားတဲ့ ကွပ်ကဲမှုကို လက်ခံရမယ်။ ကျွန်မတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေ ဒါကို လုပ်နိုင်ပါ့မလားလို့ စိုးရိမ်မိတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>“လူသားတွေရဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမှုကို လက်ခံရမယ် ဟုတ်လား။ ဟမ့်... သူတို့က ငါတို့ အမှောင်နတ်သူငယ်တွေရဲ့ ခန္ဓာကိုယ် တည်ဆောက်ပုံကို သိလို့လား။”</p> <p> </p> <p>“အတိအကျပဲ။ အဲဒီ အထူးလက်နက်တွေသာ မရှိရင် သူတို့က ငါတို့ရဲ့ ပြိုင်ဘက်တောင် မဟုတ်ဘူး။ သူတို့မှာ ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ဘာအရည်အချင်း ရှိလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဒါက တကယ်ပဲ လူအများကို နားချဖို့ မလွယ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ အသီးသီးက သူတို့၏ အမြင်များကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။ ခြုံငုံကြည့်လျှင် လူသားများသည် ၎င်းတို့၏ အမှောင်နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုကို လေ့ကျင့်ပေးရန် အရည်အချင်းမရှိဟု ယုံကြည်နေခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆာရာက တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ပြင်ပတိုက်ပွဲတွေမှာ ဗန်ပိုင်းယားတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့ရတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲများအားလုံး အံ့အားသင့်စွာ အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့ကြပြီး မတ်တတ်ထရပ်ကုန်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ တကယ်ပဲ ဗန်ပိုင်းယားတွေနဲ့ တွေ့ခဲ့တာလား။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ်က ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဆာရာသည်  စောစောက ဗီဒီယိုကို ရှာဖွေပြီး အကြီးအကဲများကို ပြသလိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများသည် ဆာရာ့လက်ထဲမှ ဖုန်းကို စိတ်ဝင်စားနေကြသော်လည်း ဗီဒီယိုထဲမှ ဗန်ပိုင်းယားများက သူတို့၏ အာရုံကို ပိုမိုဆွဲဆောင်နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို ဗန်ပိုင်းယားတွေ ရှိနေတာပဲ။ ဒါဆိုရင် ငါတို့ အဲဒီ ပြင်ပတိုက်ပွဲတွေမှာ သေချာပေါက် ပါဝင်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်၊ ငါတို့နဲ့ ဗန်ပိုင်းယားတွေက ပြန်လည်သင့်မြတ်လို့မရတဲ့ ရန်သူတွေပဲ။ ဗန်ပိုင်းယားတွေရဲ့ အသိုက်အကို ရှာဖို့ ရှောင်းယီနောက်ကို လိုက်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>“အဲဒီလိုဆိုရင်တော့ ရှောင်းယီရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို ငါတို့ လက်ခံရမှာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် အကြီးအကဲချုပ်က ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဗန်ပိုင်းယားတွေကို နှိမ်နင်းနိုင်သရွေ့တော့ ရှောင်းယီရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို လက်ခံရတာ ဘာဖြစ်သလဲ။ သူတို့မှာ ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ နည်းလမ်းမရှိရင်တောင် လေ့ကျင့်နေတဲ့ အချိန်မှာ သူတို့ ခက်ခဲတာကို သိသွားတဲ့အခါ သူတို့ဘာသာ နောက်ဆုတ်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲချုပ် ပြောတာ မှန်တယ်။”</p> <p> </p> <p>အခြားအကြီးအကဲများကလည်း တညီတညွတ်တည်း ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အနီးအနားတွင် အကျဉ်းချခံထားရသော ဟေအာကလည်း မနေနိုင်ဘဲ ဝင်ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘုရင်မ ကျွန်မလည်း တိုက်ပွဲတွေမှာ ပါဝင်လို့ရမလား။”</p> <p> </p> <p>တစ်နေ့ကုန် ဤနေရာတွင် ထိုင်နေရသည်မှာ တကယ်ကို ပျင်းစရာကောင်းလွန်းလှပေသည်။ ဤအတိုင်းသာ ဆက်သွားရပါက သူ တကယ်ပဲ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံစည်မိတော့မည်ဟု ဟေအာ ခံစားနေရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဆာရာက သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နင် ငါ့အမိန့်ကို ထပ်ပြီး ဖောက်ဖျက်ရဲရင် နင် သေတဲ့အထိ အကျဉ်းချခံထားရလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဘုရင်မ။”</p> <p> </p> <p>ဟေအာက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများ ကန့်ကွက်ခြင်း မရှိတော့သည်ကို မြင်သောအခါ ဆာရာ မတ်တတ်ထရပ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ ဒါဆို ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ကျွန်းပိုင်ရှင်နဲ့ ကျွန်မ ဆက်သွယ်လိုက်ပါ့မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ခဏလေး ဘုရင်မ မင်းလက်ထဲက အဲဒီ စက်က ဘာလဲ။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ်က မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်ပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကို လက်ကိုင်ဖုန်းလို့ ခေါ်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက အနည်းငယ် ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲတို့ အရင်က ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေက အတိတ်မှာ ကျန်ခဲ့ပါပြီ။ အကယ်၍ ဒီအပြင်လူတွေအကြောင်းကို နားလည်ချင်တယ်ဆိုရင် အပြင်ကို ပိုထွက်ကြည့်သင့်တယ်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲက လူသားတွေက တခြားမျိုးနွယ်စုတွေအပေါ် အရမ်း ဖော်ရွေကြတယ်။ ကျွန်မ သမန်းဝံပုလွေတွေ၊ ရေသူတွေနဲ့ လူပုတွေကိုတောင် တွေ့ခဲ့ရတယ်။ သူတို့က အပန်းဖြေစခန်းမှာ ခဏခဏ ပေါ်လာတတ်ကြတယ်။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲ ကိုးဦးစလုံး အလွန်အံ့အားသင့်သွားခဲ့ကြသည်။ ထို့နောက် ထွက်ခွာသွားသော ဆာရာ့ကို ကြည့်ရင်း သူတို့ စဉ်းစားခန်းဝင်သွားခဲ့ကြလေသည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲချုပ် ကျွန်မတို့ အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်သင့်လား။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲချုပ်က အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ အပြင်ထွက်ပြီး သွားကြည့်ကြတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ဆာရာသည် အကြီးအကဲများ၏ အကျယ်ချုပ်ဧရိယာထဲမှ ထွက်လာခဲ့ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲများ ထိုဗီဒီယိုကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် အမှောင်နတ်သူငယ်များ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွင် ပါဝင်ရန် သေချာပေါက် သဘောတူမည်ကို သူမ သိထားပြီးဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>အမှန်စင်စစ် အမှောင်နတ်သူငယ်များသာမက အလင်းနတ်သူငယ်များပါ လုံခြုံရေးတပ်ဖွဲ့တွင် ပါဝင်ရန် သေချာပေါက် ရွေးချယ်လိမ့်မည်ဖြစ်ကြောင်း ဆာရာ သိနေ၏။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ ဗန်ပိုင်းယားများသည် နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုတစ်ခုလုံး၏ ဘုံရန်သူ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ဤသို့တွေးရင်းဖြင့် ဆာရာသည် ရှောင်းယီထံသို့ ဖုန်းခေါ်ဆိုလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီလောက် မြန်မြန် အဆင်ပြေသွားပြီလား။ သတင်းကောင်း ဖြစ်မယ်လို့ ငါထင်တယ် ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ်ကို သတင်းကောင်းပဲ။ ငါတို့ နင့်ရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို သဘောတူတယ်။ ဒါပေမဲ့ နင် ငါတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးနိုင်စွမ်း မရှိဘူးဆိုရင်တော့ ငါတို့ ဒီလေ့ကျင့်မှုကို နာခံမှာမဟုတ်ဘူးနော်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ပြုံးကာ ပြန်ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“တစ်နည်းပြောရရင် မင်းတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့ ငါတို့ဘက်က အစွမ်းအစ အချို့ ထုတ်ပြရမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အတိအကျပဲ။ ကဲ... နင် သတ္တိရှိရဲ့လား။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ ‘ရှိရဲ့လား’ ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ဖယ်လိုက်စမ်းပါ။ ငါတို့ မလုပ်ရဲတာ ဘာမှမရှိဘူး။ မင်းရဲ့ အဖွဲ့ကိုသာ အဆင်သင့်ပြင်ထားလိုက်။ အချိန်တန်ရင် အစ်ကိုကျန်းကို မင်းဆီ ဆက်သွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်။”</p> <p> </p> <div> <p>ရှောင်းယီက ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save