Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၉၂</h2> <h2 style="text-align: center;">ချာလီ ပေါ်လာခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်များကို သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p> </p> <p>ဆာရာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်ခဲ့သွားသည်။ သူမ၏ နားလည်မှုအရ လူသားများသည် လျင်မြန်မှုနှင့် ပတ်သက်လျှင် နတ်သူငယ်များကို လုံးဝယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>လေးအတတ်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ဆာရာက ပို၍ပင် ယုံကြည်မှု ရှိသေး၏။ သူမ၏ နတ်သူငယ်များမှာ မွေးရာပါ လေးသမားများ ဖြစ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဤရှောင်းယီက မည်သည့်နေရာမှ ထိုကဲ့သို့ ယုံကြည်မှုများ ရရှိနေသနည်း။</p> <p> </p> <p>အံ့အားသင့်သွားခဲ့သော်လည်း ဆာရာက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ၊ ဒါဆိုရင် နင့်ရဲ့ နည်းပြက ငါတို့ နတ်သူငယ်မျိုးနွယ် စစ်သည်တွေကို ဘယ်လိုအနိုင်ယူမလဲဆိုတာ ငါ စောင့်ကြည့်နေမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။ အချိန်ကျရင် လာကြည့်လို့ရတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြန်ဖြေပြီးနောက် ဖုန်းချလိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ရှောင်းယီသည် ကျန်းယွင်ထျန်းအား ဖုန်းဆက်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အစ်ကိုကျန်း အမှောင်နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုက သဘောတူလိုက်ပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက ပြဿနာရှာတတ်တဲ့သူတွေပဲ။ သူတို့ကို နည်းနည်းလောက် ယဉ်ပါးအောင် လုပ်ဖို့ လိုလိမ့်မယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။ ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေလား။ ငါက အဲ့လိုမျိုး ပြဿနာရှာတဲ့သူတွေကို တကယ်မကြောက်ဘူး။ သူတို့ကို လာခဲ့ဖို့သာ ပြောလိုက်။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ သူတို့မှာ မွေးရာပါ အားသာချက်တွေ ရှိတယ်။ မင်းအနေနဲ့ ရူးသွပ်ဆေး တချို့တော့ ပြင်ဆင်ထားသင့်တယ်။ သူတို့ကို မဖြစ်မနေ အနိုင်ယူရမယ်။ မဟုတ်ရင် နောက်ပိုင်းမှာ စီမံခန့်ခွဲရ ခက်သွားလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက သတိပေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စိတ်ချပါ ကျွန်းပိုင်ရှင်။ ငါကိုသာ လွှဲထားလိုက်ပါ။ ငါ အားလုံး စီစဉ်လိုက်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ရှောင်းယီက ကျေနပ်စွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤအချိန်တွင် ရှောင်းယီ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သော တိုက်သစ်ကြီးသည် ပင်လယ်ရေအောက်သို့ တစ်ဝက်ခန့် နစ်မြုပ်နေပြီ ဖြစ်ပြီး တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ အဖွဲ့အစည်းအသီးသီးသည်လည်း ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင် ဦးတည်ရာများကို ရှာဖွေတွေ့ရှိထားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူတို့ တိုက်ကြီးပေါ်၌ ဆက်ရှိနေရသည့် တစ်ခုတည်းသော အကြောင်းရင်းမှာ ထိုနေရာရှိ သယံဇာတများကို အပြည့်အဝ မထုတ်ယူရသေးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပြီး ဤနောက်ဆုံးအချိန်ကာလအတွင်း အပြိုင်အဆိုင် တူးဖော်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ရှောင်းယီကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့သော သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင် ချာလီသည်လည်း ထိုအထဲတွင် ပါဝင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ယခင်မျိုးဆက် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ၏ ကျွန်းအနီးသို့ ရောက်သည်အထိ ရှောင်းယီနောက် လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခဲ့စဉ်က ထိုနေရာအား တိုက်ကြီး၏ “းတားမြစ်နယ်မြေဖြစ်ကြောင်း သတိရမိသွားကာ ချက်ချင်းပင် ကြောက်လန့်ပြီး ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ရက်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်တွင်လည်း ချာလီသည် အလျှော့မပေးလိုသေးသဖြင့် စစ်သည်အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို ခေါ်ဆောင်ကာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အစွန်အဖျားသို့ ပြန်လာခဲ့၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ချာလီမှာ မှင်တက်သွားခဲ့ရလေသည်။ တားမြစ်နယ်မြေသည် ဧရာမ ရေကန်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ချေပြီ။</p> <p> </p> <p>“တားမြစ်နယ်မြေက ဘယ်ရောက်သွားတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ချာလီသည် မိမိမျက်လုံးကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင် ဖြစ်သွားခဲ့၏။ သူနှင့်အတူ ပါလာသော စစ်သည်များမှာလည်း ဆွံ့အသွားခဲ့ကြသည်။ တိုက်ကြီးပေါ်ရှိ တားမြစ်နယ်မြေကို လူတိုင်း သိကြသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီလော။</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အဖွဲ့အစည်းအတော်များများသည်လည်း တားမြစ်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ကြပြီး စတင်သံသယဝင်လာကြတော့သည်။</p> <p> </p> <p>“ပင်လယ်ရေက တားမြစ်နယ်မြေကို အရင်ဆုံး လွှမ်းမိုးသွားတာလား။”</p> <p> </p> <p>“ဒါပေမဲ့ တားမြစ်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားတာက မကောင်းတဲ့အချက်တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ အထဲက အဆင့်မြင့် သားရဲတိရစ္ဆာန်တွေ ထွက်လာမှာကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ဘူးပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“မှန်တယ်။ ဒါပေမဲ့ အပြင်လူတွေ ရောက်လာကတည်းက ဒီတိုက်ကြီးပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့အရာတွေ အကုန်ဖြစ်ပျက်နေခဲ့တာ။ အဲ့ဒီအပြင်လူတွေကမှ တကယ့်ကို ဂြိုဟ်ဆိုးတွေပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဟားဟားဟား အဲဒီလိုတော့ ပြောလို့မရဘူး။ အနည်းဆုံးတော့ သူတို့က ငါတို့ဆီကို နတ်ဘုရားရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုတွေကို ယူဆောင်လာပေးခဲ့တယ်လေ။ အခုဆို ငါတို့မှာလည်း ကျွန်းအထိမ်းအမှတ်ကျောက်တိုင်တွေ ရှိနေပြီ။ ဒါက ငါတို့အတွက် အကြီးမားဆုံး အကျိုးအမြတ်ပဲ။”</p> <p> </p> <p>“မမှားဘူး။ ကြည့်ရတာ ငါတို့က ဒီအပြင်လူတွေကို ကျေးဇူးတင်တောင် ရဦးမယ်ထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>တားမြစ်နယ်မြေ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ချာလီသည် အခြားသူများထက် ပို၍ တွေးတောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီနေ့က ယီရန်ပင်း တားမြစ်နယ်မြေထဲ ဝင်သွားတာကို ငါ မြင်လိုက်တယ်။ အခု တားမြစ်နယ်မြေက ပျောက်သွားပြီဆိုတော့ ဒါက အဲ့ဒီအပြင်လူနဲ့ ပတ်သက်နေမလား။”</p> <p> </p> <p>ချာလီတစ်ယောက် မျက်မှောင်ကျုံ့ကာ စဉ်းစားလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>“တားမြစ်နယ်မြေထဲမှာ တခြား လျှို့ဝှက်ချက်တွေ ရှိနေတာလား။”</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူ၏ အတွေးသာ မှန်ကန်ပါက ထိုအပြင်လူသည် တားမြစ်နယ်မြေ၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးနေရာသို့ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်မှာ သေချာပေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲဒီအပြင်လူရဲ့ အင်အားက အဲလောက် မကြီးမားသင့်ဘူး မဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက သူ့ဘာသာ တွေးတောနေမိ၏။</p> <p> </p> <p>သူကိုယ်တိုင်လည်း တားမြစ်နယ်မြေအတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ဖူးပေသည်။ သို့သော်လည်း မီတာ နှစ်ရာပင် မပြည့်မီ အတွင်းရှိ ကြောက်မက်ဖွယ် သားရဲများ၏ တိုက်ထုတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ ထိုအပြင်လူ၏ ခွန်အားသည် သူ့ထက် အနည်းငယ် အားနည်းသင့်သည်ဖြစ်ရာ တားမြစ်နယ်မြေ၏ အတွင်းပိုင်းအထိ မဝင်ရောက်နိုင်သင့်ပေ။</p> <p> </p> <p>“ဒါမှမဟုတ် တားမြစ်နယ်မြေက အပြင်လူတွေကို မျက်နှာသာပေးထားတာလား။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက နောက်ဆုံးတွင် ဖြစ်နိုင်ခြေတစ်ခုကို စဉ်းစားမိခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သေစမ်း...အပြင်လူတွေရဲ့ အားသာချက်က တကယ့်ကို ကြီးမားလွန်းတယ်။”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုသို့တွေးရင်းဖြင့် ချာလီသည် သူ၏လူများကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ သူသည် ယခုအခါ ဟွာရှားမှ ဆင်းသက်လာသော မဟာမိတ်အဖွဲ့ (၇) ဖွဲ့ ကို ထိန်းချုပ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ ထိုမဟာမိတ်အဖွဲ့ ခေါင်းဆောင်အားလုံးမှာ သူ၏ “ပွေ့ဖက်ခြင်း” (အယုံသွင်းခြင်း) ကို ခံယူခဲ့ရပြီး မြင့်မြတ်သော သွေးမျိုးနွယ်စုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကြပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ချာလီသည် တိုက်ကြီးပေါ်၌ ကိုယ်တိုင်လှည့်လည်နေရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ “ပွေ့ဖက်” ရန်အတွက် အပြင်လူများကို ပိုမိုရှာဖွေရန် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သွေးစုပ်ဖုတ်ကောင်များတွင် ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခု ရှိပေသည်။ ၎င်းမှာ “ပွေ့ဖက်ခြင်း” အားဖြင့် အဖွဲ့ဝင်အသစ်များကို တိုးပွားစေနိုင်ခြင်းပင်။ ၎င်းသည် ကူးစက်ရောဂါတစ်ခုကဲ့သို့ပင် ဖြစ်ပြီး နောက်လိုက်အုပ်စုကြီးကို ချက်ချင်း ရရှိစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>ချာလီတွင် ယခုအခါ မဟာမိတ် (၇) ဖွဲ့နှင့် ကျွန်းပေါင်း အနည်းဆုံး (၆၃) ကျွန်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီဖြစ်ရာ ၎င်းမှာ ကြီးမားသော အင်အားစုတစ်ခု ဖြစ်နေခဲ့ ချေပြီ။ သို့သော် သူသည် ယင်းကို အားမရသေးဘဲ သူ၏ ဩဇာအာဏာကို ချဲ့ထွင်ရန်အတွက် အပြင်လူအဖွဲ့များကို ဆက်လက် ရှာဖွေနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>ချာလီသည် သူ၏အဖွဲ့နှင့်အတူ ဦးတည်ရာတစ်ခုကို ကျပန်းရွေးချယ်ကာ သွားလာနေရင်း မကြာမီမှာပင် အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ကို တွေ့ရှိသွားခဲ့တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“မြို့စားမင်း ရှေ့မှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ရှိပါတယ်။ သူတို့ရဲ့ အသုံးအဆောင်တွေကို ကြည့်ရရင် ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က ဖြစ်ပုံရပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>စစ်သည်တစ်ဦးက အစီရင်ခံလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကျော်ကြားမှုမှာ ကြီးထွားလာသည်နှင့်အမျှ အဖွဲ့အစည်းအားလုံးနီးပါးက ၎င်းတို့ကို အထူးစုံစမ်း စစ်ဆေးလာခဲ့ကြ၏။ ဧကရာဇ်နိုင်ငံကြီး ၄ ခုပင်လျှင် ယီရန်ပင်း၏ လက်ချက်ဖြင့် နှစ်ကြိမ်တိုင်တိုင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသဖြင့် ယီရန်ပင်းကို ပို၍ သတိထားလာခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားအဖွဲ့အစည်းများသည် ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ကို တိုက်ရိုက် မတိုက်ခိုက်ဖူးသော်လည်း တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ယီရန်ပင်း၏ အဖွဲ့ငယ်လေးများနှင့် တွေ့ဆုံတိုက်ခိုက်မိတိုင်း အရှုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်ချည်းပင်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် ယီရန်ပင်းနှင့် ပတ်သက်သည့် အချက်အလက်များကို အလွန်အလေးအနက်ထားကာ စုဆောင်းထားခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ ဟုတ်လား။ အကောင်းသားပဲ။ ငါလည်း ယီရန်ပင်းကို တားမြစ်ကျွန်းအကြောင်း မေးဖို့ ရှာနေတာ။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက လှောင်ပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“သွားကြ သူတို့ကို ဖမ်းလိုက်။”</p> <p> </p> <p>ချာလီနှင့် သူ၏လူများ ပေါ်လာသည်နှင့် ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့က ချက်ချင်း သတိပြုမိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အဲဒီမှာ ရပ်လိုက်စမ်း။ မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ။”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့က မင်းတို့ရဲ့ အသက်ကို လာယူတဲ့သူတွေပဲ။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့်ပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်မှာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ တုံ့ပြန်မှုမှာလည်း မနှေးလှပေ။ သူတို့သည် ရှေ့တည့်တည့်သို့ ချက်ချင်း သေနတ်များဖြင့် ပစ်ခတ်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဒိုင်း ဒိုင်း ဒိုင်း</p> <p> </p> <p>သို့သော် သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများမှာ လွဲချော်ကုန်၏။ သူတို့ တုံ့ပြန်နိုင်ချိန်တွင်မူ ချာလီသည် ထိုအဖွဲ့ငယ်လေး၏ တစ်ဦးတည်းသော အပြင်လူ အဖွဲ့ဝင်ကို ဖမ်းဆီးထားပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုလူမှာ အပြင်းအထန် ရုန်းကန်ရင်း အော်ဟစ်နေ၏။</p> <p> </p> <p>“ငါ့ကိုလွှတ်စမ်း။ ငါတို့က ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့ဝင်တွေပဲ။ ငါ့ကို တစ်ခုခုလုပ်ရင် ငါတို့ရဲ့ ကျွန်းပိုင်ရှင်က မင်းကို အလွတ်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါလည်း ယီရန်ပင်းကို ရှာနေတာ။ သူက ငါ့ကို အလွတ်မပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါကသာ သူ့ကို အလွတ်မပေးမှာ။”</p> <p> </p> <p>ထိုလူမှာ ခေတ္တမျှ ဆွံ့အသွားပြီးနောက် ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းက ငါတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို ဒုက္ခပေးမလို့ဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို အကြံပေးပါရစေ။ ငါတို့ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို မနှောင့်ယှက်တာ မင်းအတွက် အကောင်းဆုံး ဖြစ်လိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက လှောင်ရယ်လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် ငါ့ကိုယ်စား မင်း အရင်သွားနှင့်လိုက်တော့။”</p> <p> </p> <p>ထိုလူမှာ ကြောင်အသွား၏။ ချာလီ ဆိုလိုသည့်အရာကို သူ နားမလည်မီမှာပင် သူ၏ လည်ပင်း၌ စူးရှသော နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရတော့လေသည်။</p> <p> </p> <div> <p>ချာလီသည် ထိုလူ၏ လည်ပင်းကို ကိုက်ချလိုက်၏။ ထိုလူသည် မိမိ၏ သွေးများ အလျင်အမြန် ဆုတ်ယုတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရပြီး မျက်လုံးများမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း ပြာဝေလာတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save