Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၈၉၄</h2> <h2 style="text-align: center;">စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့များ ဆုတ်ခွာခြင်းနှင့်</h2> <h2 style="text-align: center;">နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုများ တိုက်ပွဲဝင်ရန် တောင်းဆိုခြင်း</h2> <div> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများသည် ယီထျန်းဂရုထဲတွင် ရှောင်းယီ၏ မက်ဆေ့ခ်ျကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အားလုံးမှာ မှင်သက်သွားကြခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူဌေး... ဒါက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“မင်း စာမဖတ်တတ်ဘူးလား။ တိုက်သစ်ထဲမှာ ငါတို့ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူတွေကို အမဲလိုက်နေတဲ့ အရမ်းအစွမ်းထက်တဲ့ ဗန်ပိုင်းယားတစ်ကောင် ရှိနေတယ်လို့ ပြောတာလေ။”</p> <p> </p> <p>“အဲ့လောက်တောင် အန္တရာယ်များတာလား။ ဗန်ပိုင်းယားတွေက မြန်ဆန်ပြီး သန်မာပေမဲ့ နေရောင်ခြည်နဲ့ ငွေကို ကြောက်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။”</p> <p> </p> <p>“အဲ့ဒါက ငါတို့ကမ္ဘာက ဗန်ပိုင်းယားတွေလေ။ ဒီကမ္ဘာက ဗန်ပိုင်းယားတွေကော အတူတူပဲလားဆိုတာ ဘယ်သူသိမှာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဗန်ပိုင်းယားတစ်ကောင်က မင်းကို ‘ပွေ့ဖက်ခြင်း’ ပေးလိုက်ရင် မင်းလည်း ဗန်ပိုင်းယားဖြစ်သွားပြီး ထာဝရအသက်ကို ရမယ်လို့ ပြောကြတယ်မဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ မင်းက အဲ့ဒီဗန်ပိုင်းယားရဲ့ ထာဝရလက်ပါးစေ ဖြစ်သွားမှာလေ။ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ထာဝရအသက်နဲ့ လဲမလို့လား။”</p> <p> </p> <p>“အဲ... လဲတော့မလဲပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>“အသက်က တန်ဖိုးရှိတယ်။ အချစ်က ပိုပြီးတန်ဖိုးရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်မှုအတွက်ဆိုရင် နှစ်ခုလုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“အားလုံးပဲ ကိုယ့်အဖွဲ့တွေကို ပြန်ခေါ်လိုက်ကြပါ။ သူဌေးကိုယ်တိုင်က ရန်သူက အဆင့်မြင့်တယ်လို့ ပြောရင် အနည်းဆုံး SS အဆင့်လောက်တော့ ရှိမှာပဲ။ အဲ့ဒီလို ဗန်ပိုင်းယားမျိုးက ကျုပ်တို့ကို တစ်ယောက်ချင်းစီ လိုက်သတ်လို့ရတယ်။ အရင်ဆုတ်ကြစို့။ သူဌေး ရှင်းလင်းပြီးမှ ပြန်သွားကြတာပေါ့။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ တခြား တိုက်သစ်တွေလည်း အများကြီး ရှိပါသေးတယ်။ ဒီတစ်ခုကို ခဏကျော်လိုက်လို့ ကျုပ်တို့ရဲ့ အုတ်မြစ်ကျောက်ဝင်ငွေကို ထိခိုက်စေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ တခြားတိုက်က တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်း အဖွဲ့တစ်ခုခုနဲ့ ဆက်သွယ်ပြီး ဖြတ်သန်းခွင့် တောင်းကြည့်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ခဏအတွင်းမှာပင် အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးသည် သူတို့၏ ကင်းထောက်များကို ပြန်ခေါ်ပြီး အခြားတိုက်သစ်များသို့ ပြောင်းရွှေ့ကုန်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ချာလီသည် တိုက်သစ်ပေါ်တွင် အပြင်အဖွဲ့များကို လိုက်လံရှာဖွေနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အခြေအနေတစ်ခုခု မှားယွင်းနေသည်ကို ချက်ချင်း သတိထားမိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“စူးစမ်းရှာဖွေရေးအဖွဲ့တွေ ဘာလို့ နည်းသွားသလို ခံစားနေရတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ချာလီက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မြို့စားမင်း... အပြင်တွေက ကျုပ်တို့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ရိပ်မိသွားတာ ဖြစ်နိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>အစောင့်တစ်ဦးက အကြံပြုလိုက်သည်။ချာလီသည် ပင်လယ်ဘက်သို့ ခဏမျှ ငေးကြည့်နေပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ယီရန်ပင်းက ငါပေးလိုက်တဲ့ လက်ဆောင်ကို ရသွားပြီထင်တယ်။”</p> <p> </p> <p>“အခု ကျုပ်တို့ ဘာဆက်လုပ်ကြမလဲ။ တခြားတိုက်သစ်တွေကို ကျူးကျော်ကြမလား။”</p> <p> </p> <p>ချာလီသည် မဟာမိတ်အဖွဲ့ အတော်များများကို ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီဖြစ်ရာ တခြားနေရာများကို ကျူးကျော်နိုင်သော်လည်း သူ၏ အဓိက အာရုံမှာ ဤတိုက်ကြီးပေါ်တွင်သာ ရှိနေဆဲပင်။</p> <p> </p> <p>“ဟမ့်... မလောပါဘူး။ နောက်ဆုံးမျိုးဆက် သွေးမျိုးနွယ်တွေကို တခြားတိုက်တွေဆီ လွှတ်ပြီး ကင်းထောက်ခိုင်းလိုက်။ စောင့်ကြည့်ရုံပဲ စောင့်ကြည့်။ တိုက်ခိုက်ခြင်းမပြုနဲ့။ ယီရန်ပင်းက သူကိုယ်တိုင် ငါ့ဆီ လာလိမ့်မယ်။ ငါ ဒီမှာပဲ စောင့်နေမယ်။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်ကဲ့ပါ မြို့စားမင်း။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ၏ ကျွန်းပေါ်တွင် အပန်းဖြေနေကြသော မဟာမိတ်ခေါင်းဆောင်များသည်လည်း ဖုန်းခေါ်ဆိုမှုများ လက်ခံရရှိကြ၏။</p> <p> </p> <p>“ဘာ...တိုက်သစ်မှာ အဆင့်မြင့် ဗန်ပိုင်းယားတစ်ကောင် ရှိနေတာလား။ သူဌေးကိုယ်တိုင် ပြောတာဟုတ်လား။ အဲ့ဒါဆို ဘာစောင့်နေဦးမှာလဲ။ ချက်ချင်း ပြန်ဆုတ်ကြ။ တိုက်သစ်က တစ်ခုတည်း ရှိတာမှ မဟုတ်တာ။ တခြား ရွေးချယ်စရာတွေ အများကြီးရှိသေးတယ်။”</p> <p> </p> <p>“အင်း... မင်း အဆင်ပြေသလို လုပ်ပါ။ အဆင့်မြင့် ဗန်ပိုင်းယားဆိုတာ ရင်ဆိုင်ဖို့ မလွယ်ဘူး။ ဒါကြောင့်လည်း သူဌေးက သတိပေးတာနေမှာ။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အားလုံးကို ပြန်ခေါ်လိုက်။ ငါ့မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ ဗန်ပိုင်းယားတွေနဲ့ ပြည့်နေတာမျိုး ငါမလိုချင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>ဖုန်းပြောပြီးနောက် ထိုခေါင်းဆောင်များ အားလုံးသည် ထိုတိုက်သစ်မှ ဆုတ်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြ၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ ဘေးတွင် အမှောင်နတ်သူငယ်ဆယ်ဦး ထိုင်နေကြလေသည်။ ထိုသူတို့မှာ ဆာရာက အပြင်လူများ၏ ကျွန်းယဉ်ကျေးမှုနှင့် ဗိသုကာလက်ရာများကို လေ့လာရန် ခေါ်ဆောင်လာသော အကြီးအကဲကိုးဦးနှင့် စကားပြန်တစ်ဦးတို့ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းဆောင်များ ပြောနေကြသည်ကို ကြားသောအခါ အကြီးအကဲချုပ်က မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ ဘာတွေ ပြောနေကြတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ဆယ်ဦးမြောက် နတ်သူငယ်မှာ ရှားနိုင်ငံဘာသာစကားကို လေ့လာထားသော စကားပြန်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲချုပ်... တိုက်သစ်မှာ အဆင့်မြင့် ဗန်ပိုင်းယတစ်ကောင် ပေါ်လာတယ်လို့ သူတို့ ပြောနေကြတာပါ။”</p> <p> </p> <p>စကားပြန်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဘာ... ဗန်ပိုင်းယားတွေ တွေ့တယ် ဟုတ်လား။ အကြီးအကဲကိုး...အခုချက်ချင်း ပြန်သွားပြီး နတ်သူငယ်ဘုရင်မကို အကြောင်းကြားလိုက်။ ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့ရဲ့ ကာကွယ်ရေးတပ်မှာ ချက်ချင်း ပူးပေါင်းရမယ်။ သူတို့ခြေရာကို တွေ့ပြီဆိုမှတော့ အလွတ်မပေးနိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကိုးသည်လည်း ချက်ချင်းထရပ်ကာ အမှောင်နတ်သူငယ် စခန်းသို့ အပြေးသွားတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>မကြာမီမှာပင် သူမ ရောက်ရှိသွားခဲ့ပြီး ဆာရာကို သွားတွေ့လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ ဘားမှာ ကြားခဲ့တာ... ကျွန်းပိုင်ရှင်ရှောင်းက ဗန်ပိုင်းယားတွေရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ထားတယ်။ အကြီးအကဲချုပ်က သူတို့ကို အခုချက်ချင်း လိုက်လံနှိမ်နင်းဖို့ မင်းကို မဟာမိတ်တပ်ဖွဲ့ထဲကို ပူးပေါင်းစေချင်နေတယ်။”</p> <p> </p> <p>ထိုအခါ ဆာရာသည် သူမ၏ မိုဘိုင်းဖုန်းကို ချလိုက်ပြီး ထရပ်ကာ ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“နားလည်ပြီ။ ကျွန်မ ကျွန်းပိုင်ရှင်ကို အခုချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောပြီးနောက် အကြီးအကဲကိုးက လှည့်ထွက်သွားရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့သော် ဆာရာက လှမ်းတားလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“အကြီးအကဲကိုး...။”</p> <p> </p> <p>သူမ ရပ်ပြီး လှည့်ကြည့်လာခဲ့သည်။ ဆာရာက မိုဘိုင်းဖုန်း နှစ်လုံးကို ထုတ်ပေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါကို မိုဘိုင်းဖုန်းလို့ ခေါ်တယ်။ အဝေးကြီးကနေ မက်ဆေ့ခ်ျ ပို့လို့ရတယ်။ မဟာမိတ်အဖွဲ့အတွင်းမှာဆိုရင် ဘယ်သူ့ကိုမဆို အချိန်မရွေး ဆက်သွယ်လို့ရတယ်။ သတင်းပို့ဖို့ ဒီလောက်အထိ ပြေးလာနေစရာ မလိုတော့ဘူး။”</p> <p> </p> <p>သူမက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြီးအကဲကိုးက ထိုကိရိယာကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“လူသားတွေ သုံးနေတဲ့ ဟာမျိုးလား။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ ကျွန်မ သုံးနည်းကို ပြောပြပေးပါမယ်။”</p> <p> </p> <p>စူးစမ်းလိုစိတ်ရှိသော အကြီးအကဲကိုးသည် အသုံးပြုပုံကို လျင်မြန်စွာ သင်ယူလိုက်ပြီး ဖုန်းနှစ်လုံးကို ယူကာ ထွက်သွားတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ဆာရာသည် ရှောင်းယီထံ ချက်ချင်း ဆက်သွယ်လိုက်တော့သည်။</p> <p> </p> <p>“တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် သူမဆီမှ ဖုန်းထပ်လာသဖြင့် အံ့သြသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ နင် ဗန်ပိုင်းယားတွေရဲ့ ခြေရာကို တွေ့ထားတယ်လို့ ကြားတယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့ဆီ သတင်းရောက်တာ မြန်လှချည်လား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ရယ်မောလိုက်၏။ သူ ဂရုထဲ၌ ပြောလိုက်သည်မှာ ခဏလေးသာ ရှိသေးပေသည်။</p> <p> </p> <p>“သူတို့ ဘယ်မှာလဲ ပြောပြပါ။ ငါတို့ သွားရောက် နှိမ်နင်းမယ်။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက အတည်ပေါက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ ရှောင်းယီ မျက်တောင်ခတ်လိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“မင်းတို့နဲ့ ဗန်ပိုင်းယားတွေနဲ့ ဘာရန်ငြိုးရှိလို့လဲ။”</p> <p> </p> <p>“ရှိတာပေါ့။ တစ်ခါက ငါတို့ရဲ့ နတ်သူငယ်ဘုရင်မတစ်ပါးက နန်းတက်ပွဲပြီးပြီးချင်းမှာပဲ ဗန်ပိုင်းယားတစ်ကောင်ရဲ့ ‘ပွေ့ဖက်ခြင်း’ ကို ခံလိုက်ရပြီး ဗန်ပိုင်းယားနတိသူငယ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားခဲ့ဖူးတယ်။ ဒါက ငါတို့ အမှောင်နတ်သူငယ်မျိုးနွယ်စုအတွက် ထာဝရ အရှက်ရစရာပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့် ငါတို့ အမှောင်နတ်သူငယ်က ဗန်ပိုင်းယားတွေရဲ့ ခါးသီးတဲ့ ရန်သူတွေ ဖြစ်လာခဲ့တာပဲ။ အဲ့ဒါကြောင့်လည်း လူသားတွေနဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့ ငါတို့ သဘောတူခဲ့တာ။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ရှင်းပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါကြောင့်လည်း မင်းတို့ ဒီလောက် လွယ်လွယ်နဲ့ သဘောတူခဲ့တာကိုး။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဗန်ပိုင်းယားတွေကို တိုက်ခိုက်မယ်ဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>“မိုဘိုင်းဖုန်းထဲက ဗီဒီယိုတစ်ခုမှာ နင်တို့ရဲ့ သမန်းဝံပုလွေတွေ ဗန်ပိုင်းယားတွေကို သတ်နေတဲ့ တိုက်ပွဲကို မြင်ခဲ့ရလို့ပဲ။” </p> <p> </p> <p>ဆာရာက ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ နားလည်သွားခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ ချောင်ယန်နိုင်ငံမှ ခြင်္သေ့ခေါင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နှင့် တိုက်ပွဲဖြစ်စဉ် ဝီလျံ၏ တပ်ဖွဲ့များ ဗန်ပိုင်းယားများ၏ ကျူးကျော်မှုကို ခံရသည့် ဗီဒီယို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။ မင်းတို့ရဲ့ တပ်ဖွဲ့တွေ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။ အပြင်ပိုင်း စစ်ဆင်ရေး အားလုံးကို ကိုင်တွယ်တဲ့ အစ်ကိုကျန်းနဲ့ ငါ တိုင်ပင်လိုက်ဦးမယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အမြဲတမ်း အဆင်သင့်ပဲ။ အမိန့်သာ ပေးလိုက်ပါ။”</p> <p> </p> <p>ဆာရာက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ရှောင်းယီသည် ဖုန်းချလိုက်ပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းထံ ဆက်သွယ်လိုက်လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အမှောင်နတ်သူငယ်တွေက တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ တောင်းဆိုနေပြီ။ မင်းတို့ဘက်မှာရော အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီလား။”</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p> </div>


Save