Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၉၀၀</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘယ်သူဖြစ်မလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">ဘာကြောင့် သားရဲတွေက တိုက်ခိုက်ရတာလဲ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်း၏ အချိန်ကိုက် တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းကို မြင်သောအခါ ဘေးနားရှိ ကျိကျန့်ထျန်းမှာလည်း အံ့အားသင့်စွာဖြင့် သူ့ကို လှမ်းကြည့်မိသွားခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>‘ဒီကျန်းယွင်ထျန်းက ယီရန်ပင်းရဲ့ နံပါတ်တစ် စစ်ဗိုလ်ချုပ်ဆိုတဲ့အတိုင်း တကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိတာပဲ။’</p> <p> </p> <p>ကျိကျန့်ထျန်း စိတ်ထဲမှ ချီးကျူးလိုက်မိသည်။</p> <p> </p> <p>အသားတုံးများနှင့်အတူ တော်ပီဒိုများသည် မိုဆာဆောရပ်စ်၏ သွေးချင်းချင်းရဲနေသော ပါးစပ်ကြီးထဲသို့ အကုန်ဝင်သွားတော့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း ဝုန်း ဝုန်း</p> <p> </p> <p>ပါးစပ်ထဲသို့ ရောက်သွားသော တော်ပီဒိုများ ပေါက်ကွဲသွားသည့်အခါ မိုဆာဆောရပ်စ်၏ ဦးခေါင်းကြီးမှာ တစ်စစီ ဖြစ်သွားတော့၏။ ရှေးဦးဧရာမသားရဲကြီးသည် မည်မျှပင် အစွမ်းထက်စေကာမူ ဦးခေါင်းမရှိတော့လျှင် အသက်ရှင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>ပင်လယ်ပြင်တစ်ခုလုံး သွေးချင်းချင်းနီသွားခဲ့၏။ တစ်ချက်တည်းနှင့် ပစ်မှတ်အား ထိမှန်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန်းယွင်ထျန်းက ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တခြားကိစ္စ မရှိတော့ရင် ကျုပ်တို့ ပြန်တော့မယ်။ သားရဲအလောင်းကို သိမ်းဆည်းဖို့အတွက် ကျုပ်တို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က ကျွမ်းကျင်သူတွေ ရောက်လာပါလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါပြီ။”</p> <p> </p> <p>ကျိကျန့်ထျန်းက ပြုံးကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ် အဝေးမှ ကျန်းယွင်ထျန်းတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသော ကျိကျိယင်းက ပြောလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“အဖေ... သူတို့ကို ဒီမှာပဲ သတ်ပစ်လိုက်ရမလား။”</p> <p> </p> <p>ကျိပါ့ထျန်းက ချက်ချင်း ခေါင်းခါပြလိုက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မဖြစ်ဘူး။ သူတို့ကို ဒီမှာ သတ်လိုက်ရင် ယီရန်ပင်း မဟာမိတ်အဖွဲ့နဲ့ ငါတို့ရဲ့ ဆက်ဆံရေးက လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခါ ဧရာမသားရဲတွေ ထပ်ပေါ်လာရင် ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျိကျိယင်က မျက်မှောကျုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျုပ်တို့က ယီရန်ဖိန်နဲ့ ဒီလိုပဲ အေးအေးဆေးဆေး နေသွားကြရမှာလား။ ကျုပ် ဒါကို လက်မခံနိုင်ဘူး။”</p> <p> </p> <p>“လောလောဆယ်တော့ သည်းခံထားရမယ်။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်နဲ့။ ငါတို့အင်အားနဲ့ ဧရာမသားရဲကြီးတွေကို ရင်မဆိုင်နိုင်သေးဘူး။ ဒါက ငါတို့ကျွန်းနဲ့ မဟာမိတ်အဖွဲ့တစ်ခုလုံးကို ဒုက္ခရောက်စေလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ကျိပါ့ထျန်း ဖျောင်းဖျလိုက်လေသည်။ ကျိကျိယင်က စိတ်မပါသော်လည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပြီ။ ကျုပ် သည်းခံထားလိုက်မယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်း အခွင့်အရေးရရင်တော့ အဲဒီ ယီရန်ပင်းကို ကျုပ် ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ခွင့် ပေးရမယ်။”</p> <p> </p> <p>“စိတ်မပူနဲ့။ အခွင့်အရေးက သေချာပေါက် ရှိလာမှာပါ။”</p> <p> </p> <p>ကျိပါ့ထျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းနှင့် အခြားသူများသည် မြို့ပြန်ကျောက်ကို အသုံးပြု၍ ကျိမိသားစုကျွန်းမှ ယီရန်ပင်းန် မဟာမိတ်အဖွဲ့သို့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့ကြ၏။</p> <p> </p> <p>ပြန်ရောက်မှသာ ကျန်းယွင်ထျန်းသက်ပြင်းချနိုင်တော့လေသည်။ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက်က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားရသဖြင့် သူ အလျင်အမြန် ပြန်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။ သူသည် စစ်သားများကို လက်နက်တိုက်သို့ တော်ပီဒိုများ ပြန်အပ်ခိုင်းပြီးနောက် ဗီလာသို့ သွား၍ ရှောင်းယီကို ရှာလိုက်တော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“အစောကြီး ပြန်ရောက်လာတာလား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက အံ့သြစွာ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မိုဆာဆောရပ်စ်ကို မဖြေရှင်းခဲ့ဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>“ဖြေရှင်းပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီမှာ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ယောက်က ငါ့ကို စိုက်ကြည့်နေသလို ခံစားရတယ်။ စိတ်ထဲမှာ တစ်မျိုးကြီး ဖြစ်နေတာနဲ့ ချက်ချင်း ပြန်လာခဲ့လိုက်တာ။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ဖြေလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ထိပ်တန်းပညာရှင် ဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဒါဆိုရင် အဲဒီ မဟာမိတ်အဖွဲ့ထဲမှာ တစ်ယောက်ယောက်က SSS အဆင့်ကို တက်သွားတာပဲ ဖြစ်ရမယ်။”</p> <p> </p> <p>ယေဘုယျအားဖြင့် ကျန်းယွင်ထျန်းကဲ့သို့ ဝါရင့်စစ်သည်တစ်ယောက်ကို စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်အောင် လုပ်နိုင်သူမှာ SSအဆင့် သို့မဟုတ် ထို့ထက် မြင့်ရမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့ ပညာရှင်မျိုးမှာ များသောအားဖြင့် မိမိကိုယ်ကိုယ် ဖုံးကွယ်ထားတတ်ကြပေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်လူက ကျန်းယွင်ထျန်းထက် အဆင့်မြင့်နေပြီး ကျန်းယွင်ထျန်းကို အာရုံရစေသည်မှာ ထိုလူသည် အဆင့်တက်ခါစ ဖြစ်သဖြင့် မိမိအရှိန်အဝါကို ကောင်းကောင်း မထိန်းချုပ်နိုင်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်နိုင်၏။ သို့မဟုတ် ထိုလူသည် ကျန်းယွင်ထျန်းအပေါ် အလွန်အမင်း ရန်ငြိုးထားနေခြင်းကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းးယီ၏ ခန့်မှန်းချက်ကို ကျန်းယွင်ထျန်းကလည်း ထောက်ခံလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“နှစ်ခုလုံး ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ငါတို့မှာ ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ရန်သူတွေ ရှိနေသေးပုံပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက မျက်မှောင်ကျုံ့လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ငါတို့ မဟာမိတ်အဖွဲ့က တော်တော်လေး ကောင်းကောင်းမွန်မွန် နေထိုင်နေတာပဲ‌။ ဘယ်သူက ငါတို့ကို ရန်ငြိုးထားနေတာလဲ။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။ ရှောင်းယီသည် အနည်းငယခ စဉ်းစားပြီးနောက် လူတစ်ယောက်ကို သတိရသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ကျိမိသားစု ဖြစ်နိုင်မလား။”</p> <p> </p> <p>အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ရှောင်းယီနှင့် ရန်ငြိုးရှိသူများကို သူကိုယ်တိုင် အပြတ်ရှင်းခဲ့ပြီး ဖြစ်ရာ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာ မိသားစုများသာ ကျန်တော့သောကြောင့်ပင်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီနှင့် ပြဿနာဖြစ်ဖူးသော မိသားစု သုံးစုရှိ၏။ တစ်ခုမှာ ရွှမ်းယွမ်ဝူဝေ့နှင့် ပတ်သက်သော ကျိမိသားစု၊ နောက်တစ်ခုမှာ ရတနာမြေပုံ တူးရာမှ ပြဿနာဖြစ်ခဲ့သော ယွမ်မိသားစု နှင့် နောက်ဆုံးတစ်ခုမှာ နယ်မြေသစ်တွင် တွေ့ခဲ့သော ကျင်းမိသားစုတို့ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီသည် ယွမ်မိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ် သိပ်မရှိဘဲ အစွန်အဖျား အဖွဲ့ဝင်အချို့ကိုသာ ကိုင်တွယ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သဖြင့် ရန်ငြိုးကြီးမားပုံမရပေ။ ကျင်းမိသားစုမှာလည်း အဆင့်မမြင့်သဖြင့် ကျန်းယွင်ထျန်းကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်စွမ်း မရှိလှပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကျိမိသားစုမှာ မတူပေ။ ရှောင်းယီသည် ကျိကျိယင်းကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ခဲ့ဖူးသည်။ ထို့ကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို အလွန်မုန်းတီးနေသည်ဆိုပါက ၎င်းမှာ ကျိကျိယင်သာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် ယခုအချိန်တွင် SSS အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနိုင်ရန် အလားအလာ အရှိဆုံးမှာ အစကတည်းက ကြံ့ခိုင်မှု အားသာချက်ရှိသော သိုင်းပညာမိသားစုများသာ ဖြစ်ပေသည်။</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“တကယ် ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိတယ်။”</p> <p> </p> <p>“ကျိကျိယင်က တကယ့် ပါရမီရှင်ပဲ။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီ ချီးကျူးလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ပြီးခဲ့တဲ့အကြိမ်က ဒဏ်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန် ရခဲ့တာတောင် အခု ပြန်ကောင်းလာပြီး SSS အဆင့်ကို ရောက်နေပြီ။ ရှေးဟောင်းသိုင်းပညာမိသားစုတွေက တကယ်ကို မခေဘူးပဲ။”</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်။ အရင်က ကျွန်းပိုင်ရှင် ပြောခဲ့သလို SSS အဆင့် ရောက်မှသာ သိုင်းပညာရဲ့ အခြေခံကို ထိတွေ့နိုင်တာဆိုတော့ သူတို့ အဆင့်တက်သွားရင် ခွန်အားတွေက အများကြီး ပိုတိုးလာမှာ မဟုတ်လား။”</p> <p> </p> <p>ကျန်းယွင်ထျန်းက မေးလိုက်၏။</p> <p> </p> <p>“ဖြစ်နိုင်ခြေ များတယ်။ SSS အဆင့် ရောက်သွားရင် သူတို့ရဲ့ သိုင်းပညာတွေက ပိုပြီး စွမ်းအားကြီးလာလိမ့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ရှေ့မှာ စိန်ခေါ်မှုတွေ အများကြီး ရှိလာဦးမယ့်ပုံပဲ။”</p> <p> </p> <p>“အဆင်‌ပြေပါတယ်။ သိုင်းပညာရှင်တွေ ဘယ်လောက်တော်တော် ငါတို့ စစ်တပ်ကလည်း ငပျော့တွေ မဟုတ်ပါဘူး။”</p> <p> </p> <p>“အင်း ငါယုံပါတယ်။”</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ပြုံး၍ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒါတွေက ငါတို့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက်တွေပဲ ရှိသေးတာပါ။ သူတို့လည်း အချိန်အကြာကြီး လေ့လာနေရဦးမှာပဲ။ ငါတို့က စိတ်ဓာတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပြင်ဆင်ထားဖို့ပဲ လိုတယ်။”</p> <p> </p> <p>တစ်ဖက်တွင်လည်း ယီရန်ပင်း မဟာမိတ် စစ်စခန်း၌ ကျန့်ရွှဲ့သည် သူမရှေ့ရှိ အသွင်သစ်ဖြင့် နတ်သူငယ်အဖွဲ့ကို ကြည့်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။</p> <p> </p> <p>“ဒီနတ်သူငယ်တွေက တကယ်ကို မွေးရာပါ စစ်သည်တော်တွေပဲ။”</p> <p> </p> <p>တစ်ရက်တည်း လေ့ကျင့်ပေးရုံဖြင့် ကျန့်ရွှဲ့ သင်ကြားပေးသမျှ စစ်ရေးကျွမ်းကျင်မှု အားလုံးကို ၎င်းတို့ တတ်မြောက်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီဖြစ်သည်။ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးနောက် နတ်သူငယ်များသည် ကတိအတိုင်း ကျန့်ရွှဲ့၏ လေ့ကျင့်မှုများကို လုံးဝ နာခံခဲ့ကြ၏။ သူတို့ အမြဲတစေ အထင်သေးခဲ့သော အနီးကပ်တိုက်ခိုက်ရေးပညာကိုပင် ကောင်းမွန်စွာ တတ်မြောက်နေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီအတိုင်းဆိုရင် နောက်တစ်ရက်ဆို ပြီးသလောက် ဖြစ်သွားလောက်ပြီ။”</p> <p> </p> <p>ကျန့်ရွှဲ့က ထိုသို့တွေးလိုက်ပြီး နတ်သူငယ်များကို အော်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“အားလုံး သတိ... သတိ... အနားယူ... နောက်ထပ် ငါတို့ ရုပ်ဖျက်အတတ်ကို လေ့ကျင့်မယ်။”</p> <p> </p> <p>ရုပ်ဖျက်အတတ်ဟူသော စကားကို ကြားသောအခါ ဟေအာ အပါအဝင် နတ်သူငယ် ၁၀ ဦးစလုံး မျက်လုံးများ တောက်ပသွားခဲ့ကြလေသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျန့်ရွှဲ့၏ ရုပ်ဖျက်နိုင်စွမ်းကို ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးကြ၏။</p> <p> </p> <p>စစ်စခန်းထဲတွင် ကျန့်ရွှဲ့သည် ရုပ်ဖျက်နည်းစနစ်များကို စတင် ရှင်းပြတော့လေသည်။</p> <p> </p> <p>အခြားနယ်မြေသစ်ရှိ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူများ တည်နေရာကူးပြောင်းသည့်နေရာ၌ ဝတ်ရုံရှည်ကြီး ဝတ်ဆင်ထားသူတစ်ဦး ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။</p> <p> </p> <p>“ဟေး သူငယ်ချင်း... ဒီလောက် ပူနေတာကို ဘာလို့ ဝတ်ရုံကြီး ဝတ်ထားတာလဲ။ မပူဘူးလား။”</p> <p> </p> <p>တည်နေရာကူးပြောင်းခြင်းဂိတ်မှ လူတစ်ဦးက ထိုသူ၏ ထူးဆန်းသော ဝတ်စားဆင်ယင်မှုကို မြင်သောအခါ သေနတ်ကို အသာအယာ အသင့်ပြင်ကာ ရှေ့တက်၍ မေးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်းယီက ဗန်ပိုင်းယားများအကြောင်း အုပ်စုထဲတွင် သတိပေးထားသဖြင့် အားလုံးက အလွန်သတိကြီးနေခဲ့ကြ၏။ မည်သူမှ ထိုကဲ့သို့ အလင်းမရနိုင်သော ဂြိုဟ်သားမျိုး မဖြစ်ချင်ကြပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ထိုသူက ဝတ်ရုံကို ချက်ချင်းချွတ်လိုက်ပြီး ပြန်ဖြေလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <div> <p>“ငါ လာတာကို တခြားလူတွေ မမြင်စေချင်လို့ပါ။ မင်းက ငါ့ကို ဗန်ပိုင်းယားလို့ ထင်နေတာလား။”</p> </div> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save