Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း 32</h2> <h2 style="text-align: center;">စစ်မေးခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လိန်ရှင်းနန်သည် လီနန်ခယ့်၏လုံခြုံရေးကို အမှန်တကယ် စိတ်ပူရမိသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>လတ်တလောတွင် ထိုမိစ္ဆာသတ္တဝါသည် လင်မိသားစုကို အမြဲမပြတ်နှောင့်ယှက်နေသည်ဖြစ်သောကြောင့် တစ်ယောက်ယောက်ကိုသတ်ဖို့ အချိန်မရွေးပြန်ရောက်လာနိုင်သည်။ လီနန်ခယ့်နှင့်သာ တည့်တည့်တိုးလျှင် ထိုသူဘေးကင်းဖို့ကို အာမမခံနိုင်တော့။</p> <p> </p> <p>မိစ္ဆာနှင့်ထိပ်တိုက်တွေ့ချိန်တွင် မှော်လက်နက်ကိုင်ဆောင်ထားလျှင်ပင် လုံးဝဘေးကင်းမည်ဟု တပ်အပ်ပြောလို့မရနိုင်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် လိန်ရှင်းနန်၏ ကျင့်ကြံရေးဆိုင်ရာ ဗဟုသုတအရ မည်မျှကောင်းမွန်သန့်စင်သောမှော်လက်နက်ပင်ဖြစ်ပါစေ အသုံးပြုသည့်အကြိမ်အရေအတွက် အကန့်အသတ်ရှိတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>မှော်လက်နက်အများစုမှာ တစ်ကြိမ်တစ်ခါသာ အသုံးပြုနိုင်လေသည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ကြိမ်သုံးပြီးသည်နှင့် အမှိုက်သာသာဖြစ်သွားရသည်ပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူအများစုမှာ ရှားပါးသောမှော်လက်နက်များကို တွင်တွင်စုဆောင်းကြသော်ငြား အရေးကြီးသည့်အချိန်မှသာ ထုတ်သုံးတတ်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဖြုန်းတီးရာကျလွန်းလှသည်မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>တစ်ခါသုံးပြီးတာနဲ့ အမှိုက်ဖြစ်သွားမဲ့ ပစ္စည်းပဲလေ။</p> <p> </p> <p>ငွေရေးကြေးရေးအခြေအနေကိုလည်း ထည့်တွက်ရပေဦးမည်။</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့် ထိုမှော်လက်နက်ကို ဘယ်ကရလို့ရလာမှန်း လိန်ရှင်းနန်မသိပါသော်ငြား အကြိမ်များများအသုံးခံမည့်ပုံမပေါ်မှန်းတော့ သိသည်။ မိစ္ဆာနှင့် နောက်တစ်ခေါက်တွေ့ချိန်တွင် လီနန်ခယ့်ပြေးစရာမြေ မရှိလောက်တော့။</p> <p> </p> <p>ကျိုးကြောင်းဆီလျော်မှုအရရော၊ ခံစားချက်အရပါ ဒီလူ၏ဘေးကင်းမှုအတွက် သူမတာဝန်ယူရမည်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>လော့ချန်းချိုးကိုလည်း ခင်ပွန်းဖြစ်သူအား ကြည့်ရှုစောင့်ရှောက်ထားလိုက်ပါမည်ဟု ကတိပေးခဲ့သည့်အတွက် ဒီလူတစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့လျှင် သူမကိုယ်တိုင်လည်း မျက်နှာပြနိုင်မည်မဟုတ်တော့။</p> <p> </p> <p>သူမကိုယ်တိုင်လည်း ယခုအချိန် အပြင်းအထန်ဒဏ်ရာရထားသည် ဆိုပေမဲ့ပေါ့။</p> <p> </p> <p>အသက်ရှူနိုင်သရွေ့တော့ သက်တော်စောင့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရပေဦးမည်။<br />  </p> <p>သူတို့သုံးဦးသား လင်အိမ်တော်သို့ပြန်ရောက်လာခဲ့ကြသည်။ သူဌေးကြီးလင်က ဇနီးဖြစ်သူ၏ ပျောက်ဆုံးမှုအခြေအနေကို မေးရန်ပြင်လိုက်သော်ငြား လိန်ရှင်းနန်၏ တိုက်ရိုက်စစ်မေးခြင်းနှင့်သာ တည့်တည့်တိုးလေသည်။</p> <p> </p> <p>"အဘိုးချင်ကိစ္စနဲ့ပက်သက်ပြီး ဘာလို့အမှန်အတိုင်းပြောမပြတာလဲ"<br />  </p> <p>သူဌေးကြီးလင်မှာ အံ့သြဆွံ့အသွားရသည်။ အနောက်မှကုပ်ကုပ်လေးပါလာသော ရှန်းအာကိုတစ်ချက်ကြည့်မိလိုက်ချိန်တွင် ထိုမိန်းကလေး အမှန်အတိုင်းဝန်ခံခဲ့ပြီဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်တော့၏။</p> <p> </p> <p>သူလည်း သက်ပြင်းအလေးကြီးတစ်ချက်ချကာ ခါးသီးစွာ ဝန်ခံရတော့သည်။</p> <p> </p> <p>"ခေါင်းဆောင်လိန်၊ ဒီငယ်သားလည်း တမင်တကာဖုံးကွယ်ထားတာမဟုတ်ရပါဘူး။ အဖြစ်မှန်က သမီးငယ်ရဲ့ဂုဏ်သတင်းနဲ့လည်း သက်ဆိုင်နေတဲ့အတွက် လူအများဝေဖန်ကဲ့ရဲ့ကြမှာကို အဖေတစ်ယောက်အနေနဲ့ မခံစားနိုင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>"ဒီအဖြစ်ဆိုးတွေအားလုံးရဲ့ အရင်းခံက ရှင့်ရဲ့တစ်ကိုယ်ကောင်းစိတ်ပဲ"</p> <p> </p> <p>လိန်ရှင်းနန်က ပြတ်ပြတ်သားသား ကြိမ်းမောင်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူဌေးကြီးလင်မှာ မျက်နှာနီမြန်းလျက် ငြိမ်ကုပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>"နောက်ပြီး ပညာသင်ဝမ်ရဲ့အကြောင်းကိုရော ဘာကြောင့်စောစောထည့်မပြောခဲ့တာလဲ" လိန်ရှင်းနန်က မေးခွန်းဆက်ထုတ်သည်။<br />  </p> <p>သူဌေးကြီးလင်မှာ တိတ်မြဲတိတ်လျက်သားပင်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေဟန်အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ကျွန်မတောင်းပန်ပါတယ်။ အဖေ့ကို အဲ့အကြောင်းထည့်မပြောဖို့ ကျွန်မကပြောခဲ့တာပါ။ ဒီကိစ္စထဲမှာ ကျင်းအာရဲ့အစ်ကိုကိုပါ ဆွဲမထည့်ချင်လို့ပါ"</p> <p> </p> <p>တရားလွန်ငိုယိုထားသဖြင့် မျက်လုံးများ နီမြန်းဖောင်းအစ်နေပြီး နွမ်းလျနေဟန်ရှိသော လင်ကျောင်ယွဲ့သည် အစေခံမလေးတစ်ဦး၏ တွဲကူမှုဖြင့် ဧည့်ခန်းထဲသို့ဝင်လာသည်။</p> <p> </p> <p>အနောက်တွင် ယုန်မလေးမုန့်နှင့် ဆိုင်ယွင်နှင့်ဆိုင်ယွဲ့ ညီအစ်မနှစ်ဦးက ကပ်လျက်လိုက်ပါလာကြ၏။<br />  </p> <p>"ကျွန်တော် တိုတိုပဲရှင်းပြပါမယ်"</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့်က လင်ကျောက်ယွဲ့ကို ထိုင်ဖို့အချက်ပြပြီး တည်ငြိမ်စွာရှင်းပြလာသည်။</p> <p>"မိန်းကလေးကိုလိုက်နေတဲ့အဲ့ဒီမိစ္ဆာက ဘယ်သူလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့သိခဲ့ပြီးပါပြီ။ အဘိုးချင်ဖြစ်ဖို့ ကိုးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းသေချာပါတယ်။ မိန်းကလေးတို့ စနောက်လှောင်ပြောင်နေကျလူပေါ့"</p> <p> </p> <p>"သူတဲ့လား"<br />  </p> <p>သူဌေးကြီးလင်မှာ နေရာတွင် တောင့်ခဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့်၏မျက်လုံးများက လင်ကျောက်ယွဲ့အပေါ် မလွှဲမဖယ်စူးစိုက်ကြည့်နေရင်း သူမ၏တုံ့ပြန်ပုံကို အကဲခတ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အဘိုးချင်ဟူသောနာမည်ကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် လင်ကျောက်ယွဲ့လည်း သူမဖခင်နည်းတူ အံ့သြထိတ်လန့်သွားကာ ကိုယ့်နားများကိုယ်ပင် မယုံနိုင်တော့သလို ခံစားရသည်။ တုန်ယင်ယိုင်နဲ့နေသော လင်ကျောက်ယွဲ့ကို အစေခံမလေးတစ်ယောက်က ကူတွဲထိုင်ခိုင်းပြီးမှ သူမဆီက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့စကားသံထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>"ဒါ-ဒါ....မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ အဘိုးချင်က ဘယ်လိုလုပ်...ဘယ်လိုလုပ် မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်သွားနိုင်ပါ့မလဲ"</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့်က အသံတိတ်နေသဖြင့် လိန်ရှင်းနန်က အေးတိအေးစက်ဝင်ပြောသည်။</p> <p>"အဘိုးချင်ရဲ့ ဆေးပင်တွေထဲ မိုးနီကိုတွေ့ခဲ့ရတယ်။ မိုးနီရေ အလွန်အကျွံသုံးစွဲမှုကြောင့် ဗီဇပြောင်းလဲသွားတယ်လို့ ခန့်မှန်းရတာပဲ"<br />  </p> <p>"ဒါကြောင့် ချူဟုန်တောင်မှာ မင်းတို့ကိုတည့်တည့်မတ်မတ်ခိုက်ခဲ့တဲ့ အဲ့ဒီမိစ္ဆာက လင်အိမ်တော်ထိပါ မပြတ်လိုက်နှောင့်ယှက်နေတာပေါ့"<br />  </p> <p>"အဲ့ဒီတုန်းကသာ မင်းကိုသူ့ကိုအေးဆေးလွှတ်ထားခဲ့မယ်ဆိုရင် သူလည်း ဒုက္ခိတဖြစ်ရမှာမဟုတ်သလို ဂုဏ်သတင်းလည်းကျဆင်းရမှာမဟုတ်ဘူး။ ဒီလိုအခြေအနေနဲ့ မတရားမောင်းထုတ်ခံလိုက်ရမှာတော့ လက်စားပြန်ချေဖို့ ကြံစည်တော့တာပေါ့"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပြီး သူဌေးလင်၊ ရှင်က ငွေအားနဲ့ အားနည်းသူကိုဖိနှိပ်ပြီး အဘိုးချင်ကို မတရားမှုတွေ ဆက်လက်ခံစားစေခဲ့တယ်။ ပြဿနာဖြေရှင်းရာမှာတော့ တော်တော်လေးကျွမ်းကျင်တဲ့ပုံပဲ"</p> <p> </p> <p>လိန်ရှင်းနန်၏ လှောင်ပြောင်ခနဲ့မှုကြောင့် သူဌေးလင်က ခါးသီးစွာငြင်းဆန်လာသည်။</p> <p>"ခေါင်းဆောင်လိန်၊ ကျွန်တော်လည်းဒီလိုဖြစ်ရပ်မျိုးကို မလိုချင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီအကြောင်းတွေသာ အပြင်ကိုပျံ့နှံ့သွားရင် ကျွန်တော်တို့လင်မိသားစုရော သမီးလေးပါ နာမည်ပျက်ရမှာပါ"</p> <p> </p> <p>"နောက်ပြီး ကျွန်တော် အဘိုးချင်ကို ငွေစအမြောက်အများပေးခဲ့ပါသေးတယ်။ သူကသာ ခေါင်းမာမာနဲ့ ငြင်းဆန်ခဲ့တာပါ။ ကျွန်တော်တို့လင်မိသားစုနဲ့ သမီးငယ်နဲ့ ဝမ်မိသားရဲ့ သမီးကြီး နှစ်ဦးစလုံး သူ့ကိုသေချာပြန်တောင်းပန်ပြီး အပြစ်ကင်းစင်ကြောင်းဖြေရှင်းပေးမှ ခွင့်လွှတ်မယ်လို့ ပြောခဲ့တာပါ။ ခေါင်းဆောင်ပဲစဥ်းစားကြည့်..."</p> <p> </p> <p>သူဌေးကြီးလင်သည် ပြောရင်းပြောရင်း သပွတ်အူလိုက်ကာ မည်သို့ရှင်းပြရမည်မှန်း မသိတော့စွာဖြင့် သူ့ပါးသူရိုက်ချလိုက်ကာ နောင်တများစွာဖြင့်ဆိုလေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ပါတယ် အားလုံးကျုပ်အမှားပါ ကျုပ်အမှားချည်းပဲ"</p> <p> </p> <p>လင်ကျောက်ယွဲ့သည်လည်း နောင်တမျက်ရည်များ မပြတ်ကျဆင်းလျက်။<br />  </p> <p>လင်မျိုးရိုးသားအဖနှစ်ယောက်၏ နောင်တ,တပွေ့တပိုက်မှာ သရုပ်ဆောင်နေခြင်းလော စစ်မှန်ရိုးသားခြင်းပေလော ခွဲခြားမရသော်ငြား သူတို့ဘယ်လိုပဲငိုပြနေနေ လက်ရှိအမှုကို ဘာမှအထောက်အကူပြုနိုင်မည်မဟုတ်။</p> <p> </p> <p>လီနန်ခယ့်သိချင်တာက ဤအမှုနောက်ကွယ်မှ တွန်းအားကိုဖြစ်သည်။<br />  </p> <p>အပြိုင်ကမ္ဘာတွင်ဖြစ်စေ၊ စကြဝဠာတွင်ဖြစ်စေ ကိစ္စတိုင်း၏နောက်ကွယ်တွင် တွန်းအားတစ်ခုကတော့ အမြဲပါရှိသည်။<br />  </p> <p>ထိုတွန်းအားကို ဆုပ်ကိုင်နိုင်မှ အုပ်ဆိုင်းနေသောမြူနှင်းများကိုဖယ်ရှားပြီး အစစ်အမှန်ကို မြင်တွေ့နိုင်ပေမည်။</p> <p> </p> <p>လိန်ရှင်းနန်ကတော့ သင်္ချိုင်းလူသားကို ချက်ချင်းလိုက်ရှာပြီး ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နေသောမိစ္ဆာကို အမြန်ဖမ်းဆီးချင်စိတ်သာ ပြင်းပြနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လက်ရှိတွင် ရထားသောသဲလွန်စများမှာ မလုံလောက်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>သို့ပေမဲ့ လီနန်ခယ့်ကို စိတ်ရင်းဖြင့်ယုံကြည်အားကိုးထားလို့ရကြောင်း ခံစားမိနေသဖြင့် ဒီလူကတော့ သူမကို အံ့သြစရာတစ်ခုခုလုပ်ပြနိုင်လိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် အလျင်စလိုမလုပ်သေးဘဲ လီနန်ခယ့် အမှုကိုဖြေရှင်းမည့်အချိန်အား စောင့်ကြည့်ချင်သေးသည်။</p> <p> </p> <p>သင်္ချိုင်းလူသားကိုရှာတွေ့ရမည့် ရက်ကန့်သတ်ချက်အား ကျော်လွန်သွားပါကလည်း တာဝန်အားလုံးကို သူမသာခေါင်းခံလိုက်မည်။</p> <p> </p> <p>"ပညာသင်ဝမ်အကြောင်း ထပ်ပြောကြတာပေါ့"</p> <p> </p> <p>မျက်ရည်အလူးလူးဖြင့်မိန်းကလေးမှာ သနားစဖွယ်ကောင်းလှပါသော်လည်း လီနန်ခယ့်ကတော့ သူမကိုချော့မြူနှစ်သိမ့်နေရန် အချိန်မရှိတော့သဖြင့် လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ရှစ်လပိုင်း ငါးရက်နေ့မှာ ပညာသင်ဝမ်က မင်းကိုလာရှာခဲ့တယ်နော်။ အခန်းထဲမှာ နှစ်ယောက်သားဘာတွေဆွေးနွေးခဲ့ကြသလဲ။ သူကဘာလို့ မင်းကို ရုတ်တရတ်ထတိုက်ခိုက်ရတာလဲ။"</p> <p> </p> <p>မိန်းကလေးက ပြုံးသည်။</p> <p> </p> <p>ခါးသက်မှုနှင့် နာကျည်းမုန်းတီးမှုတို့ ရောယှက်နေသည့်အပြုံး။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save