Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၀၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">အားရှင်း၊ မင်းဆီမှာ ကမ္ဘာလောကကြီးကို ချစ်တတ်တဲ့ စိတ်နှလုံးသား ရှိစေချင်တယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <h2 style="text-align: center;"> </h2> <p>အမှန်အားဖြင့်၊ သူတို့ အမတမျှော်စင်မှ အဝေးဘိုးဘေးများသည် နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ကပ်ဘေးနှင့် ကြုံတွေ့ရမည်ကို ကြိုတင်ခန့်မှန်းနိုင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်ဆင်ရေးများစွာ ဖြတ်သန်းပြီးနောက်တွင်၊ သူတို့သည် ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး၏ အင်အားများကို စုစည်းကာ ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းအတွက် ဤသံမဏိသတ္တု ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> လုံးလုံးလျားလျား ပျက်စီးခြင်းဆိုက်ရတော့မည့်  ထိုအနာဂတ်ကာလတွင်  မရှိနိုင်လောက်အောင် မှေးမှိန်သော မျှော်လင့်ချက် တစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုသော ရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် ဖန်တီးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခု အခြေအနေအရ ၊ နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်သည် အချိန်ကာလ၏ သမိုင်းကြောင်းတစ်လျှောက်တွင်  ဖုန်မှုန့်အဖြစ်သို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရချေပြီ။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ သူတို့ မလွတ်မြောက်နိုင်သော ကံကြမ္မာဆိုးတစ်ခု ဖြစ်ပုံရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကံကောင်းစွာဖြင့် သူတို့ နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်သည် မီးပွားတစ်ခုကို ချန်ထားနိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။</p> <p> </p> <p>မှန်၏။ ထိုအရာမှာ ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်း... မဟုတ်ဘူး ၊ တစ်နည်းအားဖြင့် နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင် တစ်ခုလုံး၏ အကြီးမားဆုံးသော ဆန္ဒ ဖြစ်သည့် အားရှင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>(T/N- ရှင်း - နှလုံး)</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ အမည်နာမအတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ကမ္ဘာလောကကို ချစ်တတ်သော စိတ်နှလုံး၊ ကမ္ဘာလောကကို ခံစားတတ်သော စိတ်နှလုံး၊ ထို့ပြင် ကမ္ဘာလောကအား ပြန်လည် ပေးဆပ်နိုင်သော စိတ်နှလုံးကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည်။</p> <p> </p> <p>ကံမကောင်းစွာဖြင့်၊ သူတို့သည် ကံကြမ္မာအရ ပြန်လည်ဆုံတွေ့ခွင့် ရှိတော့မည် မဟုတ်ချေ။</p> <p> </p> <p>ပို၍ အားနည်းလာမှန်း သူကိုယ်တိုင် ခံစားမိပြီးနောက် ၊ ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းသည် ညည်းညူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>" ကြည့်ရတာ.... ငါ ကတိဖျက်ရတော့မှာပဲ...."</p> <p> </p> <p>"အားရှင်း.... ငါဟာ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ သခင်တစ်ယောက် မဟုတ်ခဲ့ဘူး....."</p> <p> </p> <p>စိတ်ထဲတွင် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သရော်လိုက်ပြီးနောက်။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းသည် ကျန်ရှိသော ခွန်အားအားလုံးကို သုံးကာ စူးရွှမ်အား ပြောကြားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စူးဓားအမတရှင်.... ငါ့မှာ တကယ်ပဲ တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုတော့ ရှိနေသေးတယ်"</p> <p> </p> <p>" ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ဆန္ဒကို ပြီးမြောက်အောင် ကူညီပေးပါဦး....."</p> <p> </p> <p>...........</p> <p> </p> <p>အချိန်မည်မျှကြာသွားခဲ့မှန်း မသိချေ။</p> <p> </p> <p>လူနှစ်ယောက်၏ အရိပ်သည် အဝေး တစ်နေရာမှ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီသို့ လျင်မြန်စွာ ချဉ်းကပ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းတို့မှာ စူးချန်ကဲ နှင့် အားရှင်း ပင်ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ကြောက်ခမမ်းလိလိ ဓားစွမ်းအင်၏ ပေါက်ကွဲမှုကြောင့်၊ ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီ တစ်ခုလုံးသည် မြေကြီးအနက်ပိုင်းသို့ အနည်းငယ် ပြိုကျနေပြီဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ပြိုကျနေသော မြေကြီးနှင့် သံမဏိသတ္တု အပျက်အစီးများသည် လူသူကင်းမဲ့သော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>လေထုထဲတွင် ကျန်ရှိနေဆဲဖြစ်သော ဓားစွမ်းအင်များသည် လူကို ဖိနှိပ်ချုပ်ချယ်သော လေထုကို ပေးစွမ်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမျှ တိတ်ဆိတ်အေးစက်သော မြင်ကွင်းသည် စူးချန်ကဲ၏ စိတ်ထဲတွင် မကောင်းသော ခံစားချက်တစ်မျိုး ဝင်ရောက်လာစေသည်။</p> <p> </p> <p>..........</p> <p> </p> <p>အားရှင်းနှင့် စူးချန်ကဲသည် ကောင်းကင်ဘဏ္ဍာ ဓာတ်ငါးပါး အမတစေတီသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အထဲ၌ ကြီးမားသော တိုက်ပွဲတစ်ခုကို ကြုံတွေ့ခဲ့ရသောကြောင့် ၊ ရှေ့လမ်းတစ်လျှောက်တွင်  မရေတွက်နိုင်သော  အပျက်အစီးများဖြင့် ပိတ်ဆို့နေကာ၊ သူတို့နှစ်ယောက်သည် လမ်းခရီးများစွာကို ရှောင်ကွင်းလာခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်  ကြာပြီးနောက်မှသာ။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲနှင့် အားရှင်းတို့သည် ယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိရာ နေရာသို့ နောက်တစ်ဖန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသည့် အခိုက်အတန့်မှာပင်၊ စူးချန်ကဲ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တင်းကျပ်မှုက်ို ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က ခမ်းနားထည်ဝါမှုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်၊ ယခုအချိန်၌ ယဇ်ပလ္လင် တည်ရှိရာနေရာတစ်ဝိုက်တွင် အပေါက်အပြဲများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြုတ်ကျနေသော သံမဏိတိုင်လုံးများအပြင် မြေပြင်တစ်လျှောက် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရာကြောင်းများ ဖြစ်ပေါ်လျက် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>မှိန်ဖျော့ဖျော့ အလင်းရောင်၏ ရောင်ပြန်ဟပ်မှုအောက်တွင်၊ အာကာသအတွင်း ပျံ့လွင့်နေသော ဖုန်မှုန့်များသည် ကြယ်စင်များအလား ဝင်းလက်နေသည်။ ဤမျှလှပသော မြင်ကွင်းအောက်တွင်၊  ရွှေရောင်ခေါင်းတလား တစ်လုံးသာ ရှိနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မှောင်မည်းနေသော အာကာသအတွင်း၊ အက်ကွဲကြောင်းများမှ စိမ့်ဝင်လာသော အရုဏ်ဦးအလင်းတန်းတစ်စသည်သာ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။</p> <p> </p> <p>ရွှေရောင်ခေါင်းတလားပေါ်တွင် လှဲလျောင်းနေသော ထိုအနှီပုံရိပ်ကို ပို၍ပင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ရစေသည်။</p> <p> </p> <p>တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ယခုလေးတင် ပြီးဆုံးသွားဟန်ရှိကာ ၊  ထိုအနှီပုံရိပ်၏ လက်မောင်းမှာ ပြတ်တောက်လျက် ၊ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်  အပေါက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ အတွင်းပိုင်းရှိ ရှုပ်ထွေးလှသော စက်ယန္တရား အစိတ်အပိုင်းများကိုပင် တွေ့မြင်နေရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်ကကဲ့သို့ လှုပ်ရှားနိုင်စွမ်းရှိသော မရှိတော့ဘဲ သက်မဲ့အရာဝတ္ထုကဲ့သို့ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားပေါ်တွင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်စွာ လှဲလျောင်းနေသည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်..... သခင်....!"</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည်် ရုတ်တရက် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဝမ်းသာရမည်လား ၊ စိုးရိမ်ရမည်လားပင် မသိနိုင်တော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းရှိရာဘက်သို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤတစ်ကြိမ်တွင်၊ ယခင်ကလို ပြင်းထန်သော ဖိအားများ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်း၏ ရှေ့မှောက်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်....."</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ခေါင်းအနည်းငယ် စောင်းကာ၊ သူ့မျက်စိရှေ့က အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်နေသော ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းကို ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်း၏ ကိုယ်ခန္ဓာအပေါ်တွင် ထားရှိထားသော ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကိုလည်း တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့အနေဖြင့် နားမလည်နိုင်ခဲ့ပေ။ သခင်ဖြစ်သူသည် အဘယ့်ကြောင့် ဤသို့ ဖြစ်သွားရသနည်း။</p> <p> </p> <p> ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းသည် အဘယ့်ကြောင့် သခင်၏ ရင်ဘတ်အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေရသနည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအရာသည် ပြသနာကြီးကြီးမားမား မဟုတ်ပေ။ ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းသို့ ပြန်လည်ထည့်သွင်းလိုက်ရုံဖြင့် ၊ မိမိ သခင်ကို ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်မည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည် သူ၏လက်သည်းကလေးများကို ဆန့်ထုတ်ကာ၊ အရင်ကတည်းက မှိန်ဖျော့သွားပြီ ဖြစ်သော ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို ညင်သာစွာ တွန်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အားအလွန်အကျွံသုံးမိသွားလေသလား မသိ၊ ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းသည် တစ်ချက် တီးခေါက်သံမြည်ကာ ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်း၏ ကိုယ်မှ လိမ့်ဆင်းသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အားရှင်းသည် လူသားဆန်ဆန် စိတ်လှုပ်ရှားမှုမျိုးကို ထုတ်ဖော်ပြသလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို အလျင်အမြန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ ၎င်းကို ရင်ဘတ်နေရာ၌ ပြန်လည်ထားရှိလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>မိမိ၏ သခင်သည် ရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိ မိမိနှင့် ကစားနေသလား မသိနိုင်သော်လည်း ၊</p> <p> </p> <p>ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းသည် မြေကြီးပေါ်သို့ တစ်ဖန် လိမ့်ကျလာပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်....."</p> <p> </p> <p>အားရှင်းမှာ မလွှဲမသွေ မေးခွန်းထုတ်မိတော့သည်။သူသည် သေခြင်းတရားကို နားမလည်သေးပေ။</p> <p> </p> <p>ယခင်က စူးချန်ကဲသည် ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို သခင်ဖြစ်သူ၏ ကိုယ်ပေါ်သို့ ညင်သာစွာ တင်လိုက်ရုံမျှဖြင့်၊ မိမိ၏ သခင်သည် ပြန်ကောင်းလာသည်ကို သူ မြင်ခဲ့ရသည်။ မိမိအလှည့်တွင် အဘယ့်ကြောင့် ထိုသို့မဖြစ်လာသနည်း။</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို တစ်ဖန် ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး၊ မိမိတပ်ဆင်သည့် နေရာသည် မှားယွင်းနေခြင်းကြောင့်လားဟု တွေးနေမိသည်။</p> <p> </p> <p>သင့်တော်မည့် နေရာတစ်ခုကို ခဲယဉ်းစွာ ချိန်ညှိပြီး တပ်ဆင်ပြီးသည့်တိုင်အောင်၊</p> <p> </p> <p>ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းသည် ယခင်ကအတိုင်းပင် လုံးဝ တုံ့ပြန်မှု မရှိချေ။</p> <p> </p> <p>"သခင်.....?"</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည် သူ၏ လက်ချောင်းများကို ဆန့်ထုတ်၍ ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်း၏ ခေါင်းကို ညင်သာစွာ တွန်းကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင်မူ၊ တီးခေါက်သံ တစ်ချက်ကိုသာ ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းသည် မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျကာ ဖုန်မှုန့်များ တလူလူ ထကြွစေပြီးနောက်၊ မြေပြင်ပေါ်တွင် အပိုင်းအစများအဖြစ်သို့ ကြေမွသွားလေတော့သည်။</p> <p>..........</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသော အားရှင်းသည် ဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီး၊ ထို့နောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ပြန့်ကျဲနေသော အပိုင်းအစများကို အလျင်အမြန် ကောက်ယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>အပိုင်းအစများကို ကောက်ယူရင်း ၊  အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>  "ချန်ကဲ လူကြီးမင်း..... အားရှင်း ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို မတော်တဆ ခွဲမိလိုက်ပြီ.... အဲ့တာ ဘယ်လို လုပ်ကြမလဲ"</p> <p> </p> <p>"ချန်ကဲ လူကြီးမင်း ဟွရှင်းကျောက်စိမ်းကို နဂိုမူလအတိုင်း ဖြစ်အောင် ပြန်လုပ်ပေးနိုင်မလား"</p> <p> </p> <p>"အားရှင်းက....တကယ်ကို အသုံးမကျဘူး...."</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် သူ့အကြည့်ကို အနည်းငယ် လွှဲဖယ်လိုက်သည်။ အားရှင်းနှင့် ကျောက်ဟွ အမတဧကရာဇ်မင်းတို့ကို မကြည့်ရက်နိုင်သကဲ့သို့ သူ၏ လေသံမှာ အနည်းငယ် အက်ရှနေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သူ သေသွားပြီ.... ပြန်ပြင်လို့ မရတော့ဘူး...."</p> <p> </p> <p>"သေသွားပြီ....?"</p> <p> </p> <p>အားရှင်းသည် ခဏတာ မှင်သက်သွားပြီး၊ သူ၏ ဦးနှောက်ထဲမှ မှတ်ဉာဏ် မြင်ကွင်းများသည် လျင်မြန်စွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က စူးချန်ကဲသည် အဆိပ်တစ်သောင်းစွမ်းအား၏ တိုက်စားခြင်းကို ခံခဲ့ရစဉ်က လော့ရန်ယွီသည် စူးချန်ကဲအား မသေရန် အော်ဟစ် ငိုကြွေးခဲ့ဖူးသည်ကို ပြန်သတိရသွားသည်။</p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံးတွင် သူသည် မိမိ၏ အသက်စွမ်းအားဖြင့် စူးချန်ကဲ၏ အဆိပ်တစ်သောင်းစွမ်းအားကို လုံးဝ စင်ကြယ်အောင် သန့်စင်ပေးခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခု စူးချန်ကဲသည် မိမိ၏ သခင်မှာ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြောပြလာသည်။ ထိုအတိုင်းသာဆိုလျှင်ဖြင့်၊ မိမိ၏အသက်စွမ်းအားကို အသုံးပြု၍ ၎င်းအား ပြန်လည် ပြုပြင်နိုင်မည် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save