Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၀၉)</h2> <h2 style="text-align: center;">ထာဝရ ပြန်ပြင်လို့ မရတော့တဲ့သူ</h2> <h2 style="text-align: center;">မင်းကို အားရှင်းလို့ ခေါ်မယ် (Part-2)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>"အခုတော့ မင်းမှာ ဉာဏ်ပညာ အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ရှိလာပြီ... မင်းကို နာမည်တစ်ခုလောက် ပေးရမလား'</p> <p> </p> <p>"မင်း ဘယ်လို နာမည်မျိုး လိုချင်လဲ"</p> <p> </p> <p>"နာမည်? သခင် ပေးတဲ့ နာမည်ဆိုရင် အကုန်ကြိုက်တယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟားဟားဟား! မင်း စကားတော်တော်တတ်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး!"</p> <p> </p> <p>........</p> <p> </p> <p>"အားရှင်း၊ မင်းဟာ ငါ ဖန်တီးထားတဲ့ သံမဏိစက်ရုပ် တစ်ကောင်ပဲ.. ဒီလောကမှာ မင်းဟာ ကောင်းကောင်းနေထိုင်ခွင့်... ကောင်းကောင်း ခံစားခွင့် ရှိတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမဲ့ ဒီလောကမှာ မင်းရဲ့တည်ရှိမှုက ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခု ဖြစ်စေတယ်... ဒါကြောင့် မင်းရဲ့ နာမည်ကို မမေ့ဖို့၊ လောကကြီးကို ခံစားရင်း ဒီလောကကြီးကို ချစ်တတ်အောင်လည်း သင်ယူရမယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါပေမယ့် သခင်.... လောကကြီးကို ဘယ်လို ချစ်ရမှာလဲ"</p> <p> </p> <p>"အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်"</p> <p> </p> <p>မှတ်ဉာဏ်ထဲမှ ထိုအနှီလူရိပ်သည် သူ့ရင်ဘတ်သူ လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြုံးကာ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"မင်းရဲ့ စိတ်နှလုံးသားနဲ့ပေါ့"</p> <p> </p> <p>........</p> <p> </p> <p>ဖောက်--</p> <p> </p> <p>အတွေးလွန်ခြင်းသည် အားရှင်းကို ဝန်ပိစေဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ လျှပ်စစ်မီးပွားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာလေ့ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ဘုန်း !</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ဘဲ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားပေါ်သို့ လဲကျသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"သခင်....."</p> <p> </p> <p>အားရှင်း၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အလင်းရောင်သည် တဖြည်းဖြည်း မှိန်ဖျော့လာကာ ၊ သူ၏ စွမ်းအင်များကို တဖြည်းဖြည်း ဆုံးရှုံးနေဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း သူသည် ဟွရှင်းကျောက်စိမ်း အပိုင်းအစများကို ဆုပ်ကိုင်ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး၊  လျှပ်စစ်ပတ်လမ်း ပြတ်တောက်မှုကိုပင် လျစ်လျူရှုကာ သခင်ဖြစ်သူ၏ ရင်ဘတ်နေရာသို့ ထိုးသွင်းရန် ကြိုးစားနေလေ၏။</p> <p> </p> <p>သို့သော်  နောက်ဆုံးမှာလည်း အံ့ဖွယ်အမှုဟူ၍ ဖြစ်မလာခဲ့ပေ။</p> <p> </p> <p>ခလွမ်——</p> <p> </p> <p>ဟွရှင်းကျောက်စိမ်း အပိုင်းအစများသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ဖန် ပြုတ်ကျပြန်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ၎င်းတို့ကို ကောက်ယူမည့်သူ မရှိတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးသည် မည်းမှောင်ကာ လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>အလင်းတန်းတစ်စသည်သာ ရွှေရောင်ခေါင်းတလားပေါ်သို့ ဖြာကျလျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ခေါင်းတလားအနီးရှိ အားရှင်းသည် လုံးဝ လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ဘဲ  သခင်ဖြစ်သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်နားလေးသို့ တိတ်ဆိတ်စွာ အနားယူနေသည်။</p> <p> </p> <p> သခင်ဖြစ်သူနှင့်  ပထမဆုံး အကြိမ်ရှိခဲ့စဉ်က အတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>ထိုသူသည် သူ့ကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးရင်း၊ နှုတ်ခမ်းထောင့်ရှိ အပြုံးနှင့်အတူ ညင်သာစွာ ပြောခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> "ငါ မင်းကို အားရှင်းလို့ ခေါ်မယ်"</p> <p> </p> <p>နေ့စဉ်နေ့တိုင်း လွမ်းဆွတ်ရပါသော်လည်း ၊ တွေ့ခွင့်မရပေတယ် ၊ မင်း၏ စိတ်နှလုံးသားသည် ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးသားအတိုင်း ဖြစ်ပါစေဟုသာ ဆုတောင်းမိလေတော့သည်...</p> <p> </p> <p>.........</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်။</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထု မူလရင်းမြစ်ကမ္ဘာ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>မှောင်မိုက်သော ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်တွင် ခမ်းနားထည်ဝါစွာ တည်ရှိနေသော မြို့တော်ကြီး၏ အတွင်း၌။</p> <p> </p> <p>ဂျိန်း ဂျိန်း——</p> <p> </p> <p>ထူထပ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မိုးတိမ်များကြားတွင် မှောင်မိုက်သော လျှပ်စီးကြောင်းများသည် တဖျပ်ဖျပ် တောက်ပနေသည်မှာ မူလကတည်းက မှောင်မိုက်နေသော ကမ္ဘာကြီးကို ပို၍ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းအောင် ဖော်ဆောင်လျက်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>"စူးရွှမ်!!"</p> <p> </p> <p>" ငါ့ကိစ္စတွေကို အကြိမ်ကြိမ်  ဖျက်ဆီးခဲ့တယ်.. နောင်ကြရင် ငါ မင်းကို  အပိုင်းပိုင်း ခုတ်သတ်ပစ်မယ်!"</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင်၊ အဆုံးမရှိသော အမျက်ဒေါသသံသည် အရပ်ရှစ်မျက်နှာတစ်ခွင်သို့  ပျံ့နှံ့သွားခဲ့လေရာ မရေတွက်နိုင်သော အမှောင်ထုသတ္တဝါများကို လန့်ဖျပ်သွားစေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် ၊ အမှောင်ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ပြီး တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသံများ အဆက်မပြတ် ဖြစ်ပေါ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>"သေစမ်း.... ချောက်နက် နတ်ဘုရားပုလဲရဲ့ အကူအညီ ရှိပါလျက်နဲ့...."</p> <p> </p> <p>"ငါ့ရဲ့ အမှောင်ထု မူလရင်းမြစ်စွမ်းအားပါ ထည့်သုံးထားတာတောင်.... ဘာဖြစ်လို့ ဒီသကောင့်သားရဲ့ ပြိုင်ဖက် မဖြစ်နိုင်ရတာလဲ!?"</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထု ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော ရှစ်ထျန်းတိ့သည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နားထင်ကို လက်ဖြင့် ဖိထားရင်း ၊ သူ၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ  အလွန်တင်းမာနေသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတစ်ကြိမ် နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်၌ စူးရွှမ်နှင့် ဆုံတွေ့မှုတွင်  သူတို့၏ ကိုယ်ပွားများကြားက ယှဉ်ပြိုင်မှုဟု ဆိုရနိုင်သော်လည်း ၊ သို့သော် ယခုလို ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရခြင်းအပေါ် ရှစ်ထျန်းတိ့အနေဖြင့် စိတ်ဓာတ် အနည်းငယ် ကျဆင်းခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထု အမတခန်းမဆောင်၏ အတုမရှိသော အရှင်သခင် ၊ အမှောင်ထု မူလရင်းမြစ်ကမ္ဘာ၏ ထိပ်တန်း တည်ရှိမှုတစ်ခုအနေဖြင့် သူ ရှစ်ထျန်းတိ့သည်  ဘယ်သောအခါမှ ဤမျှလောက် အရှက်မကွဲဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>ထိုနှစ်က အမှောင်ထုစစ်ပွဲကြီး ကာလ၌၊ သူသည် စူးရွှမ်အား ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသော်လည်း၊ သို့သော် အနည်းဆုံး စူးရွှမ်နှင့် လက်ရည်တူ ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင်မူ၊ စူးရွှမ်၏ မူလခန္ဓာသည် အမတဧကရာဇ် နယ်ပယ်၏ အထက်အဆင့်သို့ တတ်လှမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သော်လည်း ၊ သို့သော် စူးရွှမ်သည် သူကဲ့သို့ပင် ကိုယ်ခွဲများဖြင့် အမတနယ်မြေတွင် လှည့်လည်သွားလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ့ကို ပို၍ မယုံနိုင်လောက်အောင် ဖြစ်စေခဲ့သည်မှာ  စူးရွှမ်၏ ကိုယ်ခွဲသည် အမတဧကရာဇ်မင်းတစ်ပါး၏ ခွန်အား တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းကို ပိုင်ဆိုင်ထားသည့်အပြင် အမတနယ်မြေသို့ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ရန် သူ၏အစီအစဉ်ကို  မစတင်ရသေးခင်မှာပင် စူးရွှမ်သည် လုံးဝ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဒီထက်ပိုပြီး စိတ်မချမ်းသာစရာ ကောင်းတဲ့ အရာ ရှိသေးလို့လား!?</p> <p> </p> <p>သေချာပေါက် ရှိတာပေါ့ !</p> <p> </p> <p>ရလဒ်အနေဖြင့် ၊ သူသည် မူလရင်းမြစ် အမှောင်ထုစွမ်းအင် တော်တော်များများ ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မူလရင်းမြစ် အမှောင်ထုစွမ်းအင်များသည်  အလွန်ပင် စုစည်းရန် ခက်ခဲပြီး၊ သုံးလိုက်တိုင်း နည်းပါးသွားကာ သာမန် အမှောင်ထုစွမ်းအင်များကဲ့သို့ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် စုစည်းနိုင်သည့်အရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>"သေသင့်တဲကောင်..... ဘာဖြစ်လို့လဲ....  စူးရွှမ် ဒီကောင် အမတဧကရာဇ် နယ်ပယ်ရဲ့ အထက်အဆင့်ကို ရောက်သွားတာတောင် ဘာလို့ အမတနယ်မြေမှာ လှည့်လည်သွားလာနေရတာတုန်း....?!"</p> <p> </p> <p>" ငါကရော ဘာလို့ ခုထိ အမတဧကရာဇ်ရဲ့ အထက်အဆင့်ကို မရောက်နိုင်သေးတာလဲ!?"</p> <p> </p> <p>အမှောင်ထု အမတဧကရာဇ်မင်းများအနေဖြင့်၊ သူတို့သည် အမတနယ်မြေမှ အမတဧကရာဇ်မင်းများနှင့် မတူဘဲ ကျင့်ကြံနည်းလမ်းများမှာ ကွဲပြားသည်။</p> <p> </p> <p>အမတနယ်မြေမှ လူများ ကျင့်ကြံသည်မှာ ဒေဝလောကမှ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နယ်မြေများ၏ အနှစ်သာရကို စုဆောင်းခြင်းအားဖြင့် အမတစွမ်းအင်ကို ဖြစ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့ အမှောင်ထု အမတဧကရာဇ်မင်းများသည်  သတ်ဖြတ်ခြင်း၊ လောဘ၊ မကျေနပ်ချက် စသော  အနုတ်လက္ခဏာ စွမ်းအင်များဟု ခေါ်ဆိုသော အရာကိုသာ စုပ်ယူ၍ ကျင့်ကြံရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခု ဒေဝလောက ပြန်လည်စတင်ရာခေတ်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်ရာ ဘေးအန္တရာယ်နှင့် အခွင့်အလမ်းများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်ပေါက်လာတတ်သော်လည်း ၊</p> <p> </p> <p>သို့သော် ယခင်က ကမ္ဘာ့ကပ်ဘေးစစ်ပွဲကြီးအပြင် အဆုံးမဲ့ကပ်ဘေး၏ ကမောက်ကမဖြစ်မှုနှင့် ယှဉ်လျှင် ၊ ကွာခြားလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုစဉ်က ဤခေတ်နှစ်ခုတွင်၊ ဒေဝလောကရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နယ်မြေများ၌ နေ့စဉ်နှင့်အမျှ ကမ္ဘာကြီးကို တုန်လှုပ်စေသော ၊ ရာစုနှစ်တစ်ခုကြာ တိုက်ပွဲများ ဖြစ်ပွားလေ့ရှိကာ နေ့စဉ်နေ့တိုင်း သန်းပေါင်းများစွာသော သက်ရှိများ သေကျေပျက်စီးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဒေဝလောက တစ်ခွင်လုံးရှိ အနုတ်လက္ခဏာ စွမ်းအင်သည် ပြင်းထန်လွန်းသောကြောင့် အစိုင်အခဲအဖြစ်ပင် ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုခေတ်အခါက တာအိုနှလုံးသား မခိုင်မာသော အမတနယ်မြေမှ ကျင့်ကြံသူများမှာ ပျက်ဆီးကိန်းဆိုက်ကာ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျရောက်သွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင်မူ ဒေဝလောကတစ်ခုလုံး ခေတ်သစ်တစ်ခုသို့ ပြန်လည်စတင်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း၊ အနုတ်လက္ခဏာ စွမ်းအင်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်နေသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save