Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၁၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">မသေနိုင်တဲ့ သူခိုးတွေ</h2> <h2 style="text-align: center;">ငါ တစ်ယောက်တည်း တိုက်မယ်</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ရုတ်တရက် ပြောလာသော စကားကြောင့် လော့ရန်ယွီမှာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိ ဖြစ်သွားပြီး၊ သူမ၏ ပါးပြင်လေးမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းလာသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲ၏ မိသားစုသို့ သွားရောက်ခြင်းသည် မိဘများနှင့် တွေ့ဆုံခြင်းပင် မဟုတ်လော။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း ဤသည်မှာ ထွေထွေထူးထူး မဟုတ်ချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူမသည် ယခင်ကတည်းက စူးချန်ကဲ၏ မိခင်နှင့် အစ်မကို တွေ့ဆုံပြီးဖြစ်ရာ ဤအရာမှာ ရှက်စရာ မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လော့ရန်ယွီဘက်မှ စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ၊</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ၊ ရှေ့ထွက်ပေါက်နေရာကို အလေးအနက် စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် အလျင်အမြန် လက်ကိုမြှောက်ကာ လူတိုင်းကို တားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p> "အားလုံးရပ်လိုက်"</p> <p> </p> <p>"ထွက်ပေါက်အပြင်ဘက်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အငွေ့အသက်နှစ်ခု ရှိနေတယ် ...ကြည့်ရတာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ စောင့်နေတာ ဖြစ်နိုင်တယ် "</p> <p> </p> <p>"ခြုံခိုတိုက်ခိုက်တယ်?"</p> <p> </p> <p>ဤစကားကို ကြားလိုက်ရသည်နှင့် ဂိုဏ်းကြီးနှစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူများသည် စူးချန်ကဲကို သူ့အလိုလို လှည့်ကြည့်လိုက်ကြပြီး နားမလည်နိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ရှိနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံစားမှုသည်လည်း ဤမျှ အားမနည်းပေ။ သူတို့သည် ဤထူးဆန်းမှုကို အဘယ့်ကြောင့် မရိပ်မိခဲ့လေသနည်း။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ကြယ်စုသခင် ပါရမီရှင် သုံးဦးမှာမူ လျင်မြန်စွာ တုံ့ပြန်နိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ ကြည့်ရတာ... ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းနဲ့ ဖုန်းယွင်လှံခန်းမက လူတွေ ဖြစ်နေမလား "</p> <p> </p> <p>ဝမ်မင်က ဆိုသည်။</p> <p> </p> <p>"အရင်က ဒီလူတွေ ကျွန်တော့်တို့ထက် အရင်ဆုံး နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်ကနေ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့ကြတာ ... ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ ဆိုရင် အဲ့ကောင်တွေပဲ ရှိလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ဟမ်! ဒီလူယုတ်မာကောင်တွေ ခိုးကြောင်ခိုးဝှက်နဲ့ ... ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ  ဒီမှာ ခဏစောင့် "</p> <p> </p> <p>ယဲ့ချုံယွဲ့က အေးစက်သော လေသံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"ငါတို့ အခုပဲ ကျန်တဲ့လူတွေကို ခေါ်ပြီး ဒီကောင်တွေကို ခြေရာလက်ရာမကျန် သုတ်သင်ပစ်မယ် "</p> <p> </p> <p>"မဖြစ်ဘူး၊ ဒီလိုဆိုရင် သိပ်ပြီး မဆင်မခြင်လုပ်ရာ ကျသွားမယ်"</p> <p> </p> <p>ကျန်းဖန်က ဝင်ရောက်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "ဒီကောင်တွေကလည်း တုံးအနေတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး.... ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ ပြောတဲ့အတိုင်း ဒီကောင်တွေ  အပြင်မှာ ခြုံခိုတိုက်ခိုက်ဖို့ စီစဉ်ထားတယ်ဆိုကတည်းက တစ်ခုခုကို အသင့်ပြင်ဆင်ထားမှာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>"သတ်ဖြတ်ခြင်း အစီအရင်ကြီးတစ်ခုကိုတောင် ဖန်တီးထားနိုင်တယ်....မဆင်မခြင် ပြေးထွက်သွားတာက မိုက်ရူးရဲဆန်ရာ ကျလိမ့်မယ်"</p> <p> </p> <p>"ကျန်းဖန် ပြောတာ မှန်တယ် "</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "အရင်က အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့စလုံးက ပါရမီရှင်တွေ  တော်တော်များများ သေသွားကြပြီးပြီ...သူတို့တွေ ဒါကို ကျေနပ်မှာ မဟုတ်ဘူး ..တစ်ခုခုကို ပြင်ဆင်ထားမှာ သေချာတယ်"</p> <p> </p> <p>"ဒါဆို ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်သင့်သလဲ....."</p> <p> </p> <p>အခြားသူများ မပြောမီ ၊  စူးချန်ကဲသည် ညင်သာစွာ ပြုံးရယ်လိုက်ရင်း လက်နှစ်ဖက်ကို နောက်သို့ အေးအေးလူလူ ပစ်ကာ ထွက်ပေါက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းလိုက်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>"အကြွင်းမဲ့ ခွန်အားရဲ့ရှေ့မှောက်မှာ ဘယ်လောက်ပဲ များပြားတဲ့ ပရိယာယ်တွေရှိရှိ အချည်းနှီးပဲ"</p> <p> </p> <p>"မင်းတို့ ဒီမှာ ခဏစောင့်နေကြ ... သူတို့ကို ငါတစ်ယောက်တည်း ကိုင်တွယ်မယ် "</p> <p> </p> <p>ယခုအခါ စူးချန်ကဲ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် စစ်မှန်အမတနယ်ပယ် အဆင့်(၈)သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ခွန်အားအရ ၊ ဤနေရာတွင် ရှိသူတိုင်း သူ့ထက် သန်မာသူ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>ထို့ကြောင့် သူကိုယ်တိုင် ရန်သူကို ချေမှုန်းခြင်းသည် အကောင်းဆုံး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>"ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ....."</p> <p> </p> <p>ပါရမီရှင် တပည့်များသည် စူးချန်ကဲကို တားဆီးရန် ကြိုးစားလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ခန့်ညားထည်ဝါပြီး  အင်အားပြည့်ဝသော ကျောပြင်ကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင်၊ လူတိုင်း နှုတ်ဆိတ်လိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲ၏ အင်အားကို သူတို့ ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဖြစ်ကာ ၊ ဤအရာကို လုပ်ဆောင်နိုင်သူမှာ သူတို့၏ ဆက်ခံသူမှတပါး အခြားသူ မရှိပေ။</p> <p> </p> <p>.........</p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင်။</p> <p> </p> <p>"အကုန်လုံး ပြင်ဆင်ပြီးပြီလား"</p> <p> </p> <p>"ရှောင်ဝူရှန်း လူကြီးမင်း၊ ရှေးဟောင်းလှံမဟာအစီအရင်ကို တည်ဆောက်ပြီးပါပြီ"</p> <p> </p> <p>ဖုန်းယွင်လှံခန်းမမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက လျှောက်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "စုစုပေါင်း ဆယ့်နှစ်ခု ရှိတယ်...စူးချန်ကဲ သူတို့တွေ အပြင်ကို ထွက်လာတာနဲ့ တန်းပြီး  လှုပ်ရှားနိုင်ပြီ "</p> <p> </p> <p>"ကောင်းတယ် "</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ယခင်က သူတို့ ဆွေးနွေးခဲ့ကြသည့်အတိုင်း၊ သူတို့ ဖုန်းယွင်လှံခန်းမနှင့် ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းတို့သည် မဟာမိတ်အဖြစ် ပြန်လည် ဖွဲ့စည်းခဲ့ကြသည်။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့် ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်းတို့နှင့် အပြင်းအထန် တိုက်ပွဲဆင်နွှဲပြီးနောက် ၊ ပါရမီရှင်များစွာ ဆုံးရှုံးခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤအရာအတွက် သည်းခံနိုင်သေး၏။ ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စရာကောင်းသည်မှာ ဂိုဏ်းချုပ်၏ အမိန့်ဖြစ်သော  အားရှင်းကို ပြန်ခေါ်လာရန် ကိစ္စမှာ ယခုထက်ထိ မပြီးမြောက်သေးချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုအကြောင်းကို တွေးမိတိုင်း ပို၍ပင် မကျေမနပ်ဖြစ်လာကာ ၊ ထို့ကြောင့် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှ လူများသည် စူးချန်ကဲတို့အဖွဲ့  ထွက်မလာသေးသည့် အချက်ကို အခွင့်ကောင်းယူကာ နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်၏ အပြင်ဘက်တွင်  ပိုက်ကွန်တစ်ခုကို ချထားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့စလုံးမှ လူတိုင်းကို မရှင်းလင်းပစ်နိုင်သော်လည်း ၊ သို့သော် သူတို့ကို ကြီးမားသော တန်ဖိုးတစ်ခုကို ပေးဆောင်စေနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>" ဒါနဲ့ မင်းတို့ ထျန်းချန်လမ်းစဉ်ဂိုဏ်းက  ပါရမီရှင်ခေါင်းဆောင် ထျန်းယွီလော့ရုံ က ခုထိ မလှုပ်ရှားသေးဘူးလား"</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းက ကျန်းယွီကျင်းကို ကြည့်ကာ အပြုံးမပျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>"စူးချန်ကဲက သူမကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီလား</p> <p>မသိဘူး "</p> <p> </p> <p>"ဟမ်! အဲ့ကောင်မကို ဘာလို့ဂရုစိုက်နေမှာလဲ... ဒီကောင်မက တစ်ကိုယ်တည်း သွားလာနေကြပဲ"</p> <p> </p> <p>" ပြီးတော့ အဲ့မိန်းမကို သွားပြီး လျှော့မတွက်နဲ့ဦး....သူမက စူးချန်ကဲရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူးဆိုတောင် ထွက်ပြေးနိုင်သေးတယ်"</p> <p> </p> <p>" ဒါနဲ့ မင်းရဲ့ ဒီရှေးဟောင်းလှံ မဟာအစီအရင်က စူးချန်ကဲကို နှိမ်နင်းနိုင်မယ်ဆိုတာ သေချာလား"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းသည် မိုးကောင်းကင်ပေါ်တွင် တည်ဆောက်ထားသော မရေမတွက်နိုင်သော မဟာအစီအရင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး အေးအေးလူလူ ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "စူးချန်ကဲ အဲ့ကောင်ရဲ့ စွမ်းရည်ကို မင်းလည်း မြင်ပြီးသားပဲ....တစ်ခါတည်းနဲ့ သူ့ကို မနှိပ်ကွပ်နိုင်ရင်  သူတစ်ယောက်တည်းနဲ့တင် ဒီအခြေအနေ တစ်ခုလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>"အဲ့အချိန်ကျရင် ငါတို့တွေ ဂိုဏ်းချုပ်တွေ ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်ကို ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်နိုင်ရုံတင် မကဘူး... ဒီမှာတင် သေသွားနိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>" ဟားးး... မင်း စိတ်ချထားလိုက်.... စူးချန်ကဲက ခုမှ စစ်မှန်အမတနယ်ပယ် အဆင့်(၆)ပဲ ရှိသေးတယ်... ငါ့ရဲ့ ဒီလှံမဟာအစီအရင်က ကောင်းကင်အမတကိုတောင် သုတ်သင်ပစ်နိုင်တယ်"</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းက မထီမဲ့မြင်ဟန်ဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> "စစ်မှန်အမတနယ်ပယ် အဆင့်(၆)လောက်ကတော့...."</p> <p> </p> <p>သူ စကားမဆုံးသေးခင်မှာပင် ၊</p> <p> </p> <p>ဝီ !</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင်၊ နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်၏ ထွက်ပေါက်နေရာတွင် ရစ်ဝဲနေသော အာကာသလှိုင်းတံပိုးများသည် ရုတ်တရက် ရိုက်ခတ်လှုပ်ရှားလာပြီး ၊ အထဲမှ တစ်စုံတစ်ယောက် ထွက်လာဟန်ရှိသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>"ဟားဟား ..လတ်စသတ်တော့ မင်းက ဒါကို အားကိုးပြီး မောက်မာနေတာကိုး... ရယ်စရာ ကောင်းလိုက်တာ"</p> <p> </p> <p>"  မင်းပြောကြည့် ၊ ငါ့ရဲ့ ဒီဓားတစ်ချက်နဲ့ မင်း မောက်မာနေတဲ့ ဒီလှံမဟာအစီအရင်ကို ရှင်းပစ်နိုင်လိမ့်မလား "</p> <p> </p> <p>"ဓားတစ်ချက်မှ ဗလာအဖြစ်သို့!"</p> <p> </p> <p>ထိုစကားသံအဆုံးတွင်၊</p> <p> </p> <p>အေးစက်သော ဓားဖိအားများသည် ချက်ချင်းဆိုသလို ကမ္ဘာမြေပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>လူတိုင်း တုံ့ပြန်ရန်ပင် အချိန်မရလိုက်ချေ။</p> <p> </p> <p> </p> <p>ရွှမ်း!</p> <p> </p> <p>ထိုအာကာသ လှိုင်းတံပိုးများထဲမှ အရာအားလုံးကို နေ့ခင်းဘက်သဖွယ် ထိန်လင်းတောက်ပသွားစေသည့် ဓားအလင်းတန်း တစ်ခုသည် အတွင်းပိုင်းမှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။</p> <p> </p> <p>မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် ၊ မိုးမြေတစ်ခွင်လုံးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသော ဓားစွမ်းအင်များသည် အဖျက်စွမ်းအားတစ်ခုအဖြစ် စုဝေးသွားပြီး ၊ လူတိုင်း၏ ထိတ်လန့်နေသော  အကြည့်များအောက်တွင် မိုးကောင်းကင်အထက်ရှိ ရှေးဟောင်းလှံ မဟာအစီအရင်များကို  လှည့်ပတ်ချေမှုန်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ကွဲအက်သံ !</p> <p> </p> <p> ဝုန်း ！ ！</p> <p> </p> <p>လူ၏  စိတ်နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေသော ကျိုးပဲ့သံများနှင့်အတူ ၊ မှော်သင်္ကေတများ၏ တုန်လှုပ်မြည်ဟည်းသံများသည် ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး အရပ်ရှစ်မျက်နှာတစ်ခွင်   ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>ရှေးဟောင်းလှံ မဟာအစီအရင် ဆယ့်နှစ်ခုသည် တဟုန်ထိုး ကျရောက်လာသော ဓားစွမ်းအင်များ၏ ရှေ့မှောက်တွင် စက္ကူစသဖွယ် ကျိုးပဲ့ကာ အလင်းမိုးများအဖြစ်သို့ မိုးကောင်းကင်အနှံ့ ပြန့်ကျဲသွားလေသည်။</p> <p> </p> <p>သေချာစွာ ပြင်ဆင်ထားသော အစီအရင်ကြီးသည် ဤကဲ့သို့ လွယ်လင့်တကူ ချိုးဖျက်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် အာကာသလှိုင်းဂယက်ထဲမှ လူကိုယ်တိုင်တောင် ထွက်မလာရသေးပေ။  သူသည် ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save