Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၁၅)</h2> <h2 style="text-align: center;">ဒါက မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုလား (Part-1)</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>ဓားမိုးများ၏ ဖုံးလွှမ်းခြင်းကို ခံလိုက်ရသော ကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည်  ၎င်းတို့၏ မှော်အတတ်များကို အသက်သွင်းကာ ပြန်လည် တိုက်ခိုက်ခဲ့ကြသည်။ ဤမြင်ကွင်းသည် လူ၏ စိတ်နှလုံးသားကို အမှန်တကယ်ပင် လှုပ်ခတ်သွားစေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း၊ ဘီလီယံနှင့်ချီသော ဓားအလင်းများသည် အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>၎င်းသည် ရန်သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ချေမှုန်းလိုက်သည့်အပြင်  အောက်ဘက်ရှိ မရေတွက်နိုင်သော ကျင့်ကြံသူများအပေါ် သို့ တိုက်ရိုက် ကျဆင်းသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဝှစ် ဝှစ်!</p> <p> </p> <p>လူငယ် ပါရမီရှင်များသည် ဓားအလင်းတန်းများဖြင့် ဖောက်ထွင်းခံလိုက်ရပြီး၊ ကမ္ဘာမြေပြင်ပေါ်တွင် ရုတ်တရက် ပွင့်လန်းလာသော သွေးနီရောင်ပန်းများကဲ့သို့ လောကကြီးကို  သွေးရောင်များဖြင့် စွန်းထင်းသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ကာယစွမ်းအား ကြီးမားသော သူများသည်  ဤဓားတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိခဲ့သော်လည်း ၊ သို့သော် ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရရှိသွားခဲ့ပြီး တခဏအတွင်း တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ရသည်။</p> <p> </p> <p>မူလကတည်းက ကွေးယွမ်အမတဂိုဏ်းနှင့် ယောင်ကွမ်အမတဂိုဏ်း၏ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်သော အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှ ကျင့်ကြံသူများသည်  စူးချန်ကဲ၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် ပို၍ပင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်သွားကာ၊ မျက်နှာအရောင်များ ဖြူဖျော့သွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>“စူး.....စူးချန်ကဲ၊ ငါတို့ အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှာ လူပေါင်း ထောင်ဂဏန်းအထိ ရှိတယ်”</p> <p> </p> <p>အခြေအနေ မကောင်းသည်ကို သတိပြုမိသော ရှောင်ဝူရှန်းက ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> “မင်း ငါတို့အားလုံးကို ချေမှုန်းပစ်ဖို့ ကြံရွယ်နေတာလား “</p> <p> </p> <p> မိုးကောင်းကင်၏အထက်တွင် ရပ်နေသော စူးချန်ကဲသည် တစ်ချက် ပြုံးလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟုတ်တယ်လေ”</p> <p> </p> <p> </p> <p>ထိုစကားများ ထွက်လာသည်နှင့် ၊</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းနှင့် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့စလုံးမှ ပါရမီရှင်များသာမက။</p> <p> </p> <p>လျို့ဝှက်မှော်သင်္ကေတများဖြင့်  အဝေးကနေ ကြည့်ရှုနေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း ကြောင်အမ်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှ လူများကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ အလွှတ်ပေးမည် မဟုတ်ကြောင်းကို သူတို့လည်း ခန့်မှန်းထားပြီး ဖြစ်သော်လည်း ၊</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤကဲ့သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး လေသံဖြင့် ဖြေလိုက်သော “ဟုတ်တယ်လေ” ဟူသော စကားလုံးတစ်လုံးသည် အတော်လေး ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p> နတ်ဘုရားလက်နက် အမတမျှော်စင်သို့ လာရောက်ကြသော ဤလူငယ်ပါရမီရှင်များသည်  ထူးချွန်သော ပါရမီရှင်များ ဖြစ်ကြပြီး၊</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် အားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့စလုံး၏ လူငယ်မျိုးဆက်သစ်မှာ လုံးဝ ပြတ်တောက်သွားမည် ဖြစ်ကြောင်းကို သင် သိထားရမည်။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့၏ အကြီးအကဲများသာ ဤကိစ္စကို သိရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ အမျက်ဒေါသကြောင့် နေရာမှာတင်  လဲကျသေဆုံးသွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>သို့သော်လည်း လူအများစုသည် ဤအတွက်  ကရုဏာသက်ခြင်း မရှိကြချေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ၊  အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှ လူများက အရင်ဦးစွာ စူးချန်ကဲကို စတင် နှောင့်ယှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကာ၊ အကြောင်းကြောင့် အကျိုးဖြစ်သည် ဟူသော စကားအတိုင်းပင်။</p> <p> </p> <p>……..</p> <p> </p> <p>“စူးချန်ကဲ မင်း တကယ်ပဲ.......”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲအဖို့ ရှောင်ဝူရှန်း၏ အချည်းနှီး စကားများကို နားထောင်ရန်မှာ  ပျင်းရိလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>အေးစက်စွာ တစ်ချက်ပြုံးလိုက်ကာ ထို့နောက်တွင် ၊ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် လျှပ်တစ်ပြက် တောက်ပသွားပြီး ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ လေဟာပြင်အထက်မှ အောက်သို့ ခုန်ဆင်းလာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ဤကဲ့သို့ လူတန်းစားများကို ကြည့်ရသည်မှာ ငြီးငွေ့ဖွယ် ကောင်းလွန်းသည်။</p> <p> </p> <p>သေခါနီးအချိန်တွင် ၊ မိမိ၏ နောက်ခံကို အားကိုးကာ လူကို ဖိအားပေးတတ်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင်၊ သူ စူးချန်ကဲသည် နောက်ခံကို ကြောက်နေမည် မဟုတ်ပေ။</p> <p> </p> <p>အင်အားစုနှစ်ဖွဲ့မှ ပါရမီရှင်အားလုံးကို လုံးလုံးလျားလျား သုတ်သင်ပစ်လိုက်ခြင်းသည် တဖက်လူနဲ့ သူသေကိုယ်သေ ရန်ငြိုးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်ကာ  မျိုးဆက်ဟောင်း လူကြီးများ၏ ရန်ငြိုးဖွဲ့မှုကိုပင် ဆောင်ကြဉ်းလာနိုင်သော်လည်း၊ သို့သော် ဘာကြောက်စရာရှိမည်နည်း။</p> <p> </p> <p>ဘယ်အိမ်မှာရော  တိုက်ခိုက်တတ်တဲ့ လူအိုကြီးတွေ မရှိလို့လဲ!?</p> <p> </p> <p>“စူးချန်ကဲ!”</p> <p> </p> <p>တဖက်လူသည် မိမိကို လုံးဝ အလေးမထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် ၊ ရှောင်ဝူရှန်း၏ ဒေါသမှာ ငယ်ထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဒေါသမီး၏ အဟုန်ကြောင့် စိတ်ထဲမှ ကြောက်ရွံ့မှုသည် ဒီရေအလား ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ယခုအချိန်တွင် သူ၏ စိတ်ထဲ၌ အတွေးတစ်ခုတည်းသာ ရှိတော့သည်။ သေရမည်ဆိုတောင်၊ သူသည် စူးချန်ကဲကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ရိုက်နှက်နိုင်ရမည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း !</p> <p> </p> <p>ပြင်းထန်သော လှံဆန္ဒသည် နဂါးငွေ့တန်းသဖွယ် သူ၏ ဘေးတဝိုက်တွင် ဝန်းရံ လှည့်ပတ်နေကာ ၊ ရှောင်ဝူရှန်းသည် ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သွေးအနှစ်သာရကို အပြည့်အဝ  လောင်ကျွမ်းပစ်လိုက်ဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ ရောင်ဝါသည် ရုတ်တရက် မြင့်တက်သွားပြီး ၊ ကောင်းကင်အမတနယ်ပယ်နီးပါး ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ !</p> <p> </p> <p>မထင်မရှားသော အချိန်မြစ်ရေစီးကြောင်းသည်   ဟင်းလင်းပြင်မှ ရစ်ပတ်ထွက်ပေါ်လာပြီး ၊  ၎င်း၏ပုံသဏ္ဌာန်ကို  နတ်ဘုရားတစ်ပါး အဖြစ် ထင်ဟပ်စေသည်။</p> <p> </p> <p>အမတလမ်းစဉ်သို့ ခြေချပြီးနောက်တွင်၊  ဝမ်းဗိုက်အတွင်းမှ စွမ်းအင်စုဝေးရာ အလယ်ဗဟိုသည် အမတရင်းမြစ်အဖြစ် အလိုအလျောက် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အမတရင်းမြစ်သည် အချိန်မြစ်နှင့် မခွဲခြားနိုင်လောက်အောင် ဆက်စပ်နေသည်။</p> <p> </p> <p>အမတလမ်းစဉ်၏ အထွတ်အထိပ်အထိ ကျင့်ကြံထားသော အမတဧကရာဇ်မင်းများသာ အချိန်မြစ်ထဲတွင် ပြောင်းပြန် သွားလာနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>စစ်မှန်အမတနယ်ပယ်ဖြင့် အချိန်မြစ်၏  အခြေခံပုံစံကို ဆင့်ခေါ်လိုက်ခြင်းသည်  တစ်ဖက်လူတွင် အခြားထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘဲ ၎င်းတို့၏ နောက်ဆုံးစွမ်းအားကို ပေါက်ကွဲ ထုတ်လွှတ်ရန် အတင်းအကျပ်ခိုင်းစေခံရသည်ဟု ဆိုနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>တစ်ချက်တည်းဖြင့် တဖက်လူကို အဆုံးသတ်ရန် ကြံရွယ်ထားသော စူးချန်ကဲသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရချိန်တွင် မျက်ခုံးတစ်ဖက် ပင့်တင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူ၏ လှုပ်ရှားမှုကို ခက်ခက်ခဲခဲ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး၊ ရှောင်ဝူရှန်းကို ကစားလိုသော မျက်နှာအမူအရာဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဟား၊ ဒါက မင်းရဲ့ အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုလား “</p> <p> </p> <p>“ကောင်းပါတယ် ... ငါ ဆက်ခံသူကလည်း အခြားသူတွေကို အနိုင်ကျင့်ရတာ မကြိုက်ဘူး”</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲသည် ဓားကို နောက်ကျောတွင် ထားကာ အပြုံးမပျက် ဆိုလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“မင်းကို ပြသဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခုလောက် ပေးလိုက်မယ်”</p> <p> </p> <p>သို့သော် ဤစကားများသည် ရှောင်ဝူရှန်း၏ နားထဲသို့ ကျရောက်လာချိန်တွင်၊ သူ့ကို ပို၍ပင် ဒေါသထွက်စေခဲ့ပြီး  နဖူးမှ သွေးကြောများပင် ဖောင်းကြွလာသည်။</p> <p> </p> <p> သူ၏ ကျင့်ကြံမှုသည် စူးချန်ကဲထက် မြင့်မားသော်လည်း ၊ တဖက်လူ၏ စကားများသည် လူကို အရမ်းနှိမ်လွန်းသည်။</p> <p> </p> <p> ယခုအချိန်အထိ သူသည် တဖက်လူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အထင်ကြီးခြင်းမခံရသေးပေ။</p> <p> </p> <p>အလွန်အမင်း တောက်လောင်နေသော ဒေါသကြောင့် ၊ ရှောင်ဝူရှန်းသည် ကိုယ်ခန္ဓာအတွင်းရှိ စွမ်းအားများကို လျင်မြန်စွာ စုစည်းလိုက်သည်။ မိုးမြေတစ်ခွင်ရှိ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော စွမ်းအားများသည် သူ့လက်ထဲက နတ်ဘုရားလှံဆီသို့ အရူးအမူး စုဝေးလာလေ၏။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း !!</p> <p> </p> <p>နတ်အလင်းတန်းများသည် ဒီရေအလား အလွှာလိုက် ဆန်တတ်လာကာ  သူ၏ နတ်ဘုရားလှံပေါ်တွင် ရစ်ပတ်စုဝေးသွားသည်။</p> <p> </p> <p>“ဒေဝလောကကို “</p> <p> </p> <p>ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ဝူရှန်သည် သူ၏ စွမ်းအားများကို အပြီးတိုင် စုစည်းပြီးဖြစ်သောကြောင့်  ညာခြေထောက်ဖြင့် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ဒူးကို အနည်းငယ် ကွေးညွှတ်လိုက်ပြီး ၊ သူ၏  ညာလက်ဖြင့် နတ်ဘုရားလှံကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ပစ်လွှတ်တော့မည့် ဟန်အနေအထားကို ပြင်ဆင်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>“လှံဖြင့် ဖောက်ထွင်းခြင်း.....”</p> <p> </p> <p> </p> <p>နောက်ဆုံး စကားလုံးကို ရေရွတ်ပြီးသည်နှင့် ၊  ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးရှိ စွမ်းအားများကို အသက်သွင်းကာ  စူးချန်ကဲထံသို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း !!</p> <p> </p> <p>ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို လှုပ်ခတ်သွားစေသော ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ပေါက်ကွဲမှုသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် တုန်ခါသွားစေသည်။</p> <p> </p> <p>ထို့နောက် အာကသထဲတွင် လျှက်တပြတ် ဝင်းလက်သွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။ နေနှင့်လ ၊ ကြယ်တာရာများကိုပင် ဖောက်ထွင်းကာ ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အရာအားလုံးကို အလင်းပေးသော နတ်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ကမ္ဘာမြေမှ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာပြီး ၊  ချိုးဖျက်ရန် ခဲယဉ်းသော အင်အားဖြင့် စူးချန်ကဲရှိရာ ဦးတည်ရာဘက်သို့ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ကျရောက်သွားသည်။</p> <p> </p> <p>တဖက်လူမှ ပစ်လွှတ်လိုက်သည့် အခိုက်အတန့်မှာပင် ၊ စူးချန်ကဲသည်လည်း ပြိုင်တူ အရေးယူလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>သူသည် ဓားကို အသုံးပြုရန် စိတ်ကူးမရှိချေ။ ယင်းအစား လက်သီးဖြင့် ချေမှုန်းရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p> <p> </p>


Save