Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၈၁၇)</h2> <h2 style="text-align: center;">မောက်မာသော ဆက်ခံသူ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>“ဟားဟား.... လူကြီးမင်းတို့နှစ်ဦးက ချီးကျူးလွန်းတာပါ “</p> <p> </p> <p>ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်သော်လည်း ၊ စူးချန်ကဲသည်  စိတ်လှုပ်ရှားခြင်း မရှိဘဲ သူ့လက်ထဲက ရှောင်ဝူရှန်းကို ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ မြေပေါ်သို့ ပစ်ချလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝုန်း !</p> <p> </p> <p>တဖက်လူ ထွက်ပြေးမသွားစေရန် စူးချန်ကဲသည် ရှောင်ဝူရှန်း၏ ရင်ဘတ်ကို သူ့ ခြေထောက်ဖြင့် အားပါပါ နင်းထားလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ထို့အပြင် အကြည့်ဖြင့် သတိပေးလိုက်သေးသည်။ အကယ်၍ တဖက်လူသည် သေးငယ်သော လှုပ်ရှားမှု ပြုလုပ်ရဲပါက ၊ သူသည် ၎င်းအား ချက်ချင်းလက်ငင်း  သေလမ်းသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည်။</p> <p> </p> <p>ဤအရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်ပြီးနောက်မှသာလျှင် ၊ သူသည် တည်ငြိမ်သော လေသံဖြင့် ဖြည်းညှင်းစွာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>  “လူကြီးမင်းနှစ်ပါး ကြွရောက်လာရတဲ့ အကြောင်းရင်းကို မသိလို့ မေးပါရစေ”</p> <p> </p> <p>“ဒေဝလောက ပြန်လည်စတင်ရာခေတ်မှာ မျိုးဆက်ဟောင်းတွေက လူငယ်မျိုးဆက်သစ်တွေရဲ့ ကိစ္စကို ဝင်ရောက်စွက်ဖက်လို့ ရတာလား “</p> <p> </p> <p>“ လူကြီးမင်းနှစ်ဦးက ဒီလောက်ထိ မျက်နှာအရေထူရင်တော့ ဒါဆို ချန်ကဲကလည်း မိသားစုက လူကြီးတွေကို ရှာပြီး အဆုံးအဖြတ် ခံယူရမှာပဲ”</p> <p> </p> <p>ဤစကားများ ထွက်ပေါ်လာသည် နှင့် ၊ လောကကြီးသည် ထူးဆန်းသော ဆိတ်ငြိမ်ခြင်းထဲသို့ တစ်ဖန် ကျရောက်သွားဟန် ရသည်။</p> <p> </p> <p>ဝိုင်းကြည့်နေကြသော ကျင့်ကြံသူများမှာလည်း မျက်လုံးအိမ်များ ကျုံ့ဝင်သွားကာ စူးချန်ကဲအား မယုံနိုင်သော အမူအရာများဖြင့် ကြည့်ရှုနေကြသည်။</p> <p> </p> <p>ဒါ ဘယ်လိုတောင်လဲ!</p> <p> </p> <p>ဖုန်းယွင်လှံခန်းမ၏ ဂိုဏ်းချုပ်ကို မျက်စိရှေ့မှောက်တွင် ၊ ၎င်းတို့ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်ဖြစ်သော လှံနတ်ဘုရားကို ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ခြေအောက်တွင် နင်းထားသည်ကို ထည့်မပြောခင်၊</p> <p> </p> <p>သူသည် အမတဧကရာဇ်မင်း နှစ်ဦးစလုံးကို မျက်နှာအရေထူသည်ဟုပင် ဆဲရေးလိုက်သေး၏။</p> <p> </p> <p>သူတို့ကို ပို၍ တုန်လှုပ်သွားစေသည်မှာ စူးချန်ကဲ၏ လေသံထဲတွင် ခြိမ်းခြောက်မှု အပြည့် ရှိနေခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>တစ်နည်းအားဖြင့် ၊ ယနေ့တွင် သူတို့သည် မျိုးဆက်ဟောင်းဆိုသည့် ဂုဏ်သိက္ခာကို အမှီပြု၍ ဤကိစ္စတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မည်ဆိုပါက ၊  တားမြစ်စူးမိသားစုမှ ဘိုးဘေးများကို ရှာဖွေကာ “ ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှု” နှင့်ပတ်သတ်၍  တောင်းဆိုမည့်အပေါ် သူ့ကို အပြစ်မတင်နှင့်ဟု ဆိုလိုလိုက်ခြင်းပင်။</p> <p> </p> <p>သို့သော် လူအများစု၏ စိတ်ထဲတွင် စူးချန်ကဲသည် မောက်မာသည်ဟု မထင်ကြဘဲ ၊ ယင်းအစား စိတ်ထဲတွင် လေးစားမိသော ခံစားချက်တစ်ခုသာ  ဖြစ်ပေါ်လာသည်။</p> <p> </p> <p>ဤသည်မှာ အမတနယ်မြေ၏ ထိပ်တန်း မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်တစ်ယောက်တွင် ရှိသင့်သော အခြေခံအုတ်မြစ်ပင် ။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့တွင် စူးချန်ကဲကဲ့သို့သော တောင့်တင်းသော နောက်ခံ ၊ ကောင်းကင်ဘုံကို ဆန့်ကျင်နိုင်မည့် အရည်အချင်းမျိုး ရှိခဲ့မည်ဆိုပါက ၊ သူတို့သည် စူးချန်ကဲထက်တောင် ပို၍ မောက်မာမိမှာ သေချာသည်။</p> <p> </p> <p>…….</p> <p> </p> <p>မိုးကောင်းကင်အထက်ရှိ  အမတဧကရာဇ်မင်း နှစ်ဦးသည် ထိုစကားကိုကြားလိုက်ရသည်နှင့် ၊ ၎င်းတို့၏ မျက်နှာများသည် အုံ့မှိုင်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အထူးသဖြင့် နတ််မြူခိုးအောက်တွင် ဝှက်ထားသော ဖုန်းယွင်လှံခန်းမမှ ဂိုဏ်းချုပ်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးသည် နီမြန်းလို့နေသည်။</p> <p> </p> <p>ရှောင်ဝူရှန်းသည်  ဖုန်းယွင်လှံခန်းမ၏ မျိုးဆက်သစ် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် ဖြစ်ကာ ၊ သူ၏ အရည်အချင်းကြောင့် ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်ယူဖွယ်ရာ မျက်နှာဖုံးဟုပင် ခေါ်ဆိုကြသည်။</p> <p> </p> <p>ယခုတွင်မူ စူးချန်ကဲသည် သူ့ကို ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ သူ့ခြေအောက်တွင် နင်းချေထားသည်။ ဤသည်မှာ ရှောင်ဝူရှန်းကို အရှက်ရစေခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ဖုန်းယွင်လှံခန်းမ တစ်ခုလုံးကို အရှက်ခွဲလိုက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။</p> <p> </p> <p>ဤနေရာတွင် လူအများကြီးရှိနေပြီး ၊ ဤသတင်းသာ အမတနယ်မြေတစ်ခွင် ပျံ့နှံ့သွားပါက၊  သူ၏ ဖုန်းယွင်လှံခန်းမသည် အမတနယ်မြေတွင် မည်သို့ ဆက်လက် ရပ်တည်နိုင်မည်နည်း။</p> <p> </p> <p>သူ့အတွက် အလွန်စိတ်မချမ်းစရာ အကောင်းဆုံးမှာ မိမိသည် မည်မျှပင် ဒေါသထွက်သော်လည်း သည်းခံရုံသာ တတ်နိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကြောင်းမှာ သူသည် စူးချန်ကဲကို ရန်မစရဲချေ။ သူ့နောက်ကွယ်မှ တားမြစ်အင်အားစု သုံးခုကိုလည်း ပြသနာမရှာရဲပေ။</p> <p> </p> <p>သူတို့သည် သာလွန် အင်အားစု(၁၈)ဖွဲ့ထဲတွင် ပါဝင်သော်လည်း ၊ တားမြစ်အင်အားစုများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိုးနှင့်မြေပင်။</p> <p> </p> <p>……..</p> <p> </p> <p>“သေသင်တဲ့ ကောင်စုတ်လေး.....”</p> <p> </p> <p>အမတဧကရာဇ်မင်း နှစ်ပါးသည် စိတ်ထဲတွင် တစ်ပြိုင်နက် ဆဲရေးလိုက်ကြသည်။</p> <p> </p> <p>နဖူးမှ သွေးကြောများပင် ဖောင်းကြွလာပြီး ရင်ဘတ်မှာ နိမ့်ချေမြင့်ချေ ဖြစ်လို့နေသည်။</p> <p> </p> <p>အမတဧကရာဇ်မင်းများအနေဖြင့် ၊ သူတို့သည် ဘယ်သောအခါမှ နုံချာသော စစ်မှန်အမတအဆင့်ရှိ လူတစ်ယောက်၏ ဆဲရေးခြင်းကို မခံရဖူးချေ။</p> <p> </p> <p>တိုက်မြေ သုံးထောင်တွင် ဧကရာဇ်တစ်ပါးကို  ဘယ်သောအခါမှ မစော်ကားရန် ဆိုကြသည်။ ဒေဝလောကရှိ ထောင်ပေါင်းများစွာသော နယ်မြေတို့၏ အထွက်အထိပ်တွင် ရပ်တည်နေသော အမတဧကရာဇ်မင်းများသာ ဆိုလျှင်ဖြင့် စကားနှင့်ပင် ထည့်ပြောစရာမလိုတော့ချေ။</p> <p> </p> <p>သာမန်လူတစ်ယောက်သာ ဆိုလျှင်ဖြင့် ၊ သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် သံသရာစက်ဝန်းထဲသို့ ပို့ဆောင်ကာ ထာဝရငရဲအဖြစ် စီရင်ပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>“ဟူး... စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား...  စိတ်ငြိမ်ငြိမ်ထား...”</p> <p> </p> <p>အသက်အနည်းငယ် ရှုသွင်းပြီးနောက်မှသာလျှင် ၊ သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးသည် နှလုံးသားထဲက ဒေါသကို ထိန်းထားနိုင်ခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>စူးချန်ကဲ၏နောက်တွင် အစွမ်းထက်သော ကာကွယ်သူတစ်ယောက် သေချာပေါက် ရှိပေလိမ့်မည်။</p> <p> </p> <p>တားမြစ်အင်အားစုသုံးဖွဲ့တွင် အမတဧကရာဇ်မင်းများ မရေမတွက်နိုင်အောင်ပင် ရှိသည်။</p> <p> </p> <p>ထိုကြောင့် သူတို့ထက် အားမနည်းသော အမတဧကရာဇ်အဆင့်ရှိ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦး ရှိနေနိုင်ပြီး၊ ၎င်းသည် စူးချန်ကဲကို နောက်ကွယ်မှ ကာကွယ်ပေးနေနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>အကယ်၍ သူတို့သည် စူးချန်ကဲကို ဆန့်ကျင်ပါက ၊  သူတို့၏ အင်အားစုများသည် ပျက်စီးကိန်းဆိုက်သွားနိုင်သည်။</p> <p> </p> <p>စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင်ထားပြီးနောက် ၊ ထျန်းချန်အမတ ဧကရာဇ်မင်းက အတင်းပြုံးလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။</p> <p> </p> <p>“ ဟားး.... ချန်ကဲ ဆက်ခံသူ မင်းကလည်း ဘာစကားတွေပြောနေတာလဲ “</p> <p> </p> <p>“ငါတို့အားလုံးက အမတနယ်မြေက လောကသားတွေပဲလေ ...တစ်နေ့နေ့ တစ်ချိန်ချိန် ပြန်ဆုံကြရမှာပဲ...ချန်ကဲ ဆက်ခံသူအနေနဲ့ နည်းနည်းလောက် သက်ညှာပေးပါဦး”</p> <p> </p> <p>“ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သူတို့အားလုံးက ဂိုဏ်းနှစ်ခုရဲ့ မျိုးဆက်သစ် ပါရမီရှင်တွေလေ “</p> <p> </p> <p>“ ချန်ကဲ ဆက်ခံသူသာ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင်  ... ငါတို့ဂိုဏ်းနှစ်ခုစလုံး အခြေခံ အုတ်မြစ်နဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ဆုံးရှုံးရတော့မယ်”</p> <p> </p> <p>ထိုသို့ပြောနေစဉ်မှာပင် ၊</p> <p> </p> <p>ထျန်းချန် အမတဧကရာဇ်မင်းသည် သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဝီ!</p> <p> </p> <p>အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်တွင် လှိုင်းတံပိုးများ ထသွားကာ ရွှေရောင် မှော်စာလုံးများသည် ပုံစံတစ်ခုအဖြစ် အထက်ကောင်းကင်ယံတွင်  ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။</p> <p> </p> <p>အမတ အလင်းများကို ထုတ်လွှတ်နေသော တောက်ပသော ဆေးဖက်ဝင် အပင်တစ်ပင်သည် အတွင်းပိုင်းမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>ထိုအရာ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ၊ မျက်စိတမှိတ်အတွင်းမှာပင် မွှေးကြိုင်သော  ဆေးဖက်ဝင်အပင်ရနံ့တစ်ခုသည် လေထုထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားပြီး ၊ ၎င်းကိုရှူရှိုက်မိသူတိုင်း လန်းဆန်းစေကာ ၎င်းတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်များကိုပင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှား ဖြစ်စေခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p>တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ၊ အမတ ဆေးဖက်ဝင်အပင်ကို ကိုင်ဆောင်ထားသော ထျန်းချန် အမတ ဧကရာဇ်မင်းသည် အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်ပြီး စပြောလာသည်။</p> <p> </p> <p> “ငါ့ဂိုဏ်းရဲ့ တပည့်တွေက ချန်ကဲဆက်ခံသူကို မရည်ရွယ်ဘဲ စော်ကားမိသွားတယ်....သူတို့တွေက အမြင်မရှိလို့ပါ “</p> <p> </p> <p>“ဒါက နေနဲ့လရဲ့ အသန့်စင်ဆုံး အနှစ်သာရတွေ ပါဝင်တဲ့ ကိုးကွေ့အမတ ဖီးနစ်မြက်ပဲ... မင်းအနေနဲ့ သူ့ကို စုပ်ယူနေသရွေ့ မိုးမြေရဲ့ မဟာလမ်းစဉ် အနှစ်သာရတွေကို နားလည်လာလိမ့်မယ်”</p> <p> </p> <p>“ဒီနေ့ ကိစ္စကို တောင်းပန်တဲ့အနေနဲ့ ချန်ကဲ ဆက်ခံသူကို ဒီလက်ဆောင်ကို ပေးချင်ပါတယ်... ဒါကြောင့် ကျွန်တော့်ရဲ့ဂိုဏ်းက ပါရမီရှင်တွေရဲ့ အသက်ကို ချမ်းသာပေးဖို့ နှိမ့်ချစွာ တောင်းဆိုပါတယ်”</p> <p> </p> <p>ချက်ချင်းဆိုသလိုပင်၊ ချန်ယွမ် အမတ ဧကရာဇ်မင်းကလည်း ထိုနည်းတူစွာ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>ဟင်းလင်းပြင်သည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားပြီး၊ အထဲမှ ရောင်စုံငါးသွယ်ဖြင့် တောက်ပနေသော  အမတဓားတစ်ချောင်း ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။</p> <p> </p> <p>“ ချန်ကဲ ဆက်ခံသူရဲ့ဓားလမ်းစဉ် ပါရမီဟာ ယှဉ်နိုင်စရာမရှိအောင် ကောင်းမွန်ပြီး လူတိုင်းထက် သာတယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သိတယ်”</p> <p> </p> <p>“ဆိုရိုးစကားအတိုင်း မြင်းကောင်းတစ်ကောင်ဟာ ကောင်းမွန်တဲ့ ကုန်းနှီးတစ်ခုနဲ့ ထိုက်တန်ပြီး ... ကောင်းမွန်တဲ့ ဓားတစ်ချောင်းဟာ သူရဲကောင်းတစ်ယောက်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်”</p> <p> </p> <p>ချန်ယွမ် အမတဧကရာဇ်မင်းက ဆက်လက် မိတ်ဆက်လိုက်သည်။</p> <p> </p> <p>“ဒီဓားဟာ ကောင်းကင်အလွန်က နတ်ဘုရားသံနဲ့  ပြုလုပ်ထားတဲ့ ကျောက်စိမ်းအသွင်ပြောင်းဓားပဲ... ကြယ်တာရာကို လင်းလက်စေပြီး နေနဲ့လကို  ပိုင်းခြားနိုင်တယ်”</p> <p> </p> <p>“ ဒီနေ့မှာ ဒီဓားကို ချန်ကဲ ဆက်ခံသူကို ပေးအပ်လိုက်ပါတယ်...ချန်ကဲ ဆက်ခံသူအနေနဲ့ အပြစ်ကို ခွင့်လွှတ်ပြီး သက်ညှာပေးဖို့ နှိမ့်ချစွာ တောင်းဆိုပါတယ် “</p> <p> </p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save