အမျိုးသမီးရွှီသည် လက်မှုပညာကျွမ်းကျင်သူဖြစ်ပြီး သူမ၏ မိသားစုအတွက် အဝတ်အစားများစွာ ချုပ်လုပ်ပေးခဲ့ဖူးသဖြင့် အဝတ်အစားချုပ်လုပ်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်အဆင့်ဆင့်၏ အသေးစိတ်ကို ကောင်းစွာသိရှိနားလည်သူဖြစ်သည်။
အထည်ဆိုင်ရှင်က ရှင်းပြလိုက်သောအခါ သူမသည် ချက်ချင်းပင် အကျိုးကျေးဇူးများကို သဘောပေါက်သွားပြီး လီကျစ်၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အတော်ပင် အထင်ကြီးသွားတော့သည်။
ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သူမက…
"ဆိုင်ရှင်... ဒီအနံကျယ်အထည်က တစ်လိပ်ကို ဘယ်လောက်လဲ"
"ဒီလီမိသားစုရဲ့ ချည်ထည်က သာမန်အထည်တွေထက် အကျယ်နှစ်ဆရှိတာဆိုတော့ ဒီအထည်လိပ်ရှည်တစ်လိပ်ကို နှစ်လိပ်စာဈေးနဲ့ ရောင်းရမှာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ တွက်ကြည့်လိုက်ရင် တခြားအထည်တွေနဲ့ ဈေးအတူတူပါပဲ… တစ်လိပ်ကို ငွေတစ်သျှူးပါ"
"နည်းနည်းလောက် လျှော့ပေးလို့မရဘူးလား"
"ဒါက ပစ္စည်းအသစ်ဆိုတော့ ဈေးလျှော့လို့မရဘူးခင်ဗျ။ ကဲပါလေ... အမျိုးသမီးရွှီက တကယ်ဝယ်ချင်နေတာဆိုတော့ ငွေနှစ်ဖန်း (၀.၂ ကျန်) လျှော့ပေးပြီး တစ်လိပ်ကို ကိုးကျန်နဲ့ ရှစ်ဖန်းဈေးနဲ့ ရောင်းပေးလိုက်ပါ့မယ်"
လီမိသားစု၏ ချည်ထည်ကိုဝယ်ယူပြီးနောက် အမျိုးသမီးရွှီသည် အိမ်သို့ပြန်လာကာ သူမ၏ ကတ်ကြေးနှင့် အပ်ကိုယူ၍ မကြာမီအိမ်ထောင်ပြုတော့မည့် သမီးဖြစ်သူအတွက် အဝတ်အစားသစ်များ စတင်ချုပ်လုပ်လေတော့သည်။
တကယ်တမ်းတွင်လည်း အနံကျယ်အထည်ဖြစ်သောကြောင့် အဝတ်အစား ဖြတ်တောက်ရာတွင် ပိုမိုလွတ်လပ်စွာနေရာချထားနိုင်သဖြင့် အမျိုးသမီးရွှီအတွက် အစအနများစွာ သက်သာသွားစေသည်။
ထို့အပြင် အနံကျယ်အထည်ကို အဝတ်အစား၏ အရှေ့နှင့် အနောက်ပိုင်းအတွက် တစ်ဆက်တည်း ဖြတ်တောက်နိုင်သဖြင့် ချုပ်ရိုးတစ်ကြောင်းစာ သက်သာသွားစေသည်။
အဝတ်အစားသစ်များ ချုပ်လုပ်ပြီးစီးသွားပြီးနောက် ရက်အနည်းငယ်အကြာတွင် အမျိုးသမီးရွှီသည် သမီးဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမအိမ်သို့သွားရောက်ကာ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများကို ခင်းကျင်းပြသလေသည်။
လင်မိသားစုမှာ အလယ်အလတ်တန်းစား မိသားစုဖြစ်ရာ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများမှာ အလွန်အမင်း ချမ်းသာကြွယ်ဝခြင်းမရှိသော်လည်း ဆွဲကြိုးများ၊ ဇလုံများ၊ အိပ်ရာခင်းများ၊ သေတ္တာများနှင့် အဝတ်အစားများ ပါဝင်သဖြင့် ညံ့ဖျင်းသည်ဟုလည်း မဆိုသာပေ။
လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းများများပြင်ဆင်ပေးခြင်းက နောင်တွင်သမီးဖြစ်သူ ယောက္ခမအိမ်၌ နေထိုင်ရပိုမိုလွယ်ကူစေမည်ဖြစ်ရာ အမျိုးသမီးရွှီသည် အလွန်အမင်း ခြိုးခြံချွေတာခြင်း မပြုခဲ့ပေ။
အခြားပစ္စည်းများအားလုံးမှာ သာမန်သာဖြစ်သော်လည်း အမျိုးသမီးရွှီက လီမိသားစု၏ ချည်ထည်ဖြင့် ချုပ်လုပ်ထားသောအဝတ်အစားများကသာ သမီးဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို ဆွဲဆောင်နိုင်ခဲ့သည်။
အရေးအကြောင်းပါသော စကတ်ကိုကိုင်မြှောက်ကာ ထပ်ခါတလဲလဲ စစ်ဆေးကြည့်ရင်း သမီးဖြစ်သူ၏ ယောက္ခမအဒေါ်က ပြုံးလျက်…
"ဒီစကတ်က သိပ်ထူးဆန်းတာပဲ။ ဘာလို့ အရှေ့နဲ့ အနောက်ကို ဆက်မချုပ်ထားဘဲ အနောက်ဘက် အလယ်တည့်တည့်မှာပဲ ချုပ်ရိုးတစ်ကြောင်းတည်းရှိနေရတာလဲ။ သိပ်လှတာပဲ"
ယောက္ခမအဒေါ်ဖြစ်သူက သူမ၏ လက်ဖွဲ့ပစ္စည်းကို ချီးမွမ်းနေသည်ကို မြင်သောအခါ အမျိုးသမီးရွှီ၏ သမီးမှာ အလွန်ဝမ်းသာသွားပြီး မိခင်ဖြစ်သူကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
အမျိုးသမီးရွှီက အဒေါ်ဖြစ်သူအနားသို့ လျှောက်သွားပြီး…
"ဒါက လီမိသားစုရဲ့ အနံကျယ်အထည်နဲ့ ချုပ်ထားတာလေ။ အရှေ့နဲ့ အနောက်ကို တစ်ဆက်တည်း ဖြတ်ထားတာဆိုတော့ နောက်ထပ် ချုပ်ရိုးတစ်ကြောင်းထပ်ချုပ်စရာမလိုတော့တာ…"
"ဒီလိုအထည်မျိုး ရှိတယ်ပေါ့။ ဒါဆို နောက်နောင် အဝတ်အစားချုပ်တဲ့အခါ ချုပ်ရိုးနှစ်ကြောင်း မလိုတော့ဘဲ အနောက်ဘက်မှာ ချုပ်ရိုးတစ်ကြောင်းတည်းနဲ့ ရပြီပေါ့"
"ဟုတ်တာပေါ့"
"ဒီလီမိသားစုရဲ့ အနံကျယ်အထည်က တကယ်ကိုကောင်းတဲ့ပစ္စည်းပဲ။ ခင်မင်ရတဲ့ ဆွေမျိုးကြီး... ဒါကို ဘယ်ကနေ ဝယ်ခဲ့တာလဲ"
"ကျွန်မ တုန်းမိသားစု အထည်ဆိုင်ကနေ ဝယ်ခဲ့တာပါ"
"နောက်ရက်အနည်းငယ်နေရင် ကျွန်မကိုယ်တိုင်လည်း အဝတ်အစားချုပ်ဖို့ အနည်းငယ်လောက် သွားဝယ်ဦးမှပဲ"
လီကျစ်၏ အနံကျယ်အထည်မှာ အားသာချက်အမျိုးမျိုးရှိပြီး ဈေးကွက်အတွင်း အလွန်လူကြိုက်များလှသဖြင့် ချည်ထည်များ စုဆောင်းဝယ်ယူနေသော တုန်းကျစ်ယီမှာလည်း လီကျစ်၏ ချည်ထည်များကို ဝမ်းသာအားရဝယ်ယူခဲ့ရာ လီကျစ်၏ အနံကျယ်အထည်အတွက် ရောင်းအားကျဆင်းမည်ကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ပေ။
တွက်ချက်ကြည့်မည်ဆိုပါက ရက်ကန်းရုံသည် တစ်လလျှင် အနံကျယ်အထည်လိပ်ပေါင်း ခုနစ်ထောင့်ငါးရာ ရက်လုပ်နိုင်ပြီး ယင်းမှာ သာမန်အထည်လိပ်ပေါင်း တစ်သောင်းခွဲနှင့် ညီမျှသည်။
လီကျစ်သည် ဤအထည်လိပ်များကို တုန်းမိသားစုထံ တစ်လိပ်လျှင် ကိုးကျန်နှုန်းဖြင့် ရောင်းချခဲ့ရာ ချည်မျှင်ဖိုးနှင့် လုပ်အားခများ နုတ်ပယ်ပြီးနောက် ရက်ကန်းရုံသည် လီကျစ်အတွက် တစ်လလျှင် အမြတ်ငွေ သျှူးတစ်ထောင့်လေးရာကျော် ရှာဖွေပေးနိုင်လေသည်။
ရက်ကန်းရုံမှရရှိသော အမြတ်အစွန်းမှာ ဆပ်ပြာလုပ်ငန်းမှရသော အဆမတန်များပြားသည့် အမြတ်အစွန်းနှင့် မယှဉ်သာသော်လည်း လီကျစ်အတွက် အရေးပါသော ဘဏ္ဍာရေး အရင်းအမြစ်တစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။
ဆပ်ပြာလုပ်ငန်းမှ အမြတ်ငွေ သျှူးသုံးထောင်နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက ယခုအခါ လီကျစ်သည် တစ်လလျှင် ငွေသျှူး လေးထောင့်လေးရာကျော် ဝင်ငွေရရှိနေပြီဖြစ်သည်။
ချမ်းသာကြွယ်ဝသော ကုန်သည်ကြီးများစုဝေးရာ ထန်းကျင်းစစ်ဘက်ရေးရာရုံးနယ်မြေ တွင်ပင်လျှင် လီကျစ်ကို အတော်အတန်အင်အားကြီးမားသော စက်မှုလုပ်ငန်းရှင်တစ်ဦးအဖြစ် သတ်မှတ်နိုင်ပေသည်။
ငွေကြေးချမ်းသာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုငွေကြေးများကိုကာကွယ်ရန် အင်အားလည်း လိုအပ်ပေသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ငွေရှိရုံသက်သက်ဖြင့် အမှန်တကယ်ဆိုးရွားသောကိစ္စများ ကြုံတွေ့လာနိုင်ပေသည်။
သူ၏လုပ်ငန်းများကို မသမာသောရည်ရွယ်ချက်ဖြင့် မျက်စိကျနေသူများအား ဟန့်တားရန်အတွက် လီကျစ်သည် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ထဲသို့ လူခြောက်ဆယ် ထပ်မံခေါ်ယူခဲ့သည်။
မူလက ခေါ်ယူထားသော လူဆယ်ဂဏန်းကျော်နှင့် ပေါင်းလိုက်ပါက လီကျစ်တွင် ကိုယ်ရံတော် ခုနစ်ဆယ်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်သည်။
လီကျစ်သည် ဤကိုယ်ရံတော်များကို ဆယ်ယောက်တစ်စုဖွဲ့စည်းလိုက်ပြီး ပထမဆုံး ကိုယ်ရံတော်ဆယ်ယောက်ထဲမှ သိုင်းပညာပိုမိုထူးချွန်သူများကို အုပ်စုခေါင်းဆောင်များအဖြစ် ရွေးချယ်ခန့်အပ်လိုက်သည်။
ကိုယ်ရံတော်ခုနစ်စုအနက် နှစ်စုကို ဆပ်ပြာလုပ်ငန်းတွင်ထားပြီး ကျန့်ဖုန်းက ဦးဆောင်သည်။
တစ်စုကို လီကျစ်၏အိမ်တွင်ထားပြီး လီကျစ်၏ မိသားစုပိုင်ဆိုင်မှုများကို ကာကွယ်ရန်အတွက် လီကျစ်ကိုယ်တိုင် တိုက်ရိုက်ကွပ်ကဲသည်။
ကျန်သော လေးစုကိုမူ ရက်ကန်းရုံတွင်ထားပြီး လီစစ်က ဦးဆောင်သည်။
ပြီးခဲ့သည့် လအနည်းငယ်အတွင်း လီကျစ်၏ လေ့လာစောင့်ကြည့်မှုများအရ လီစစ်သည် ဆင်းရဲနွမ်းပါးသော နောက်ခံမှလာသူဖြစ်သော်လည်း အလွန်သစ္စာရှိပြီး ယုံကြည်စိတ်ချရသူ ဖြစ်ကြောင်းတွေ့ရှိခဲ့ရသည်။
သိုင်းပညာကို လေ့ကျင့်သင်ကြားပေး၍ ရသော်လည်း သစ္စာရှိမှုဆိုသည်မှာ ရှားပါးလှသည်။
ထို့အပြင် လီကျစ်သည် နောင်တစ်ချိန်တွင် သူ၏ ကိုယ်ရံတော်များကို သေနတ်များဖြင့် တပ်ဆင်ပေးရန်စီစဉ်ထားရာ သေနတ်နှင့် အမြောက်များ အသုံးပြုမည့် စစ်သားများအတွက် တစ်ဦးချင်း သိုင်းပညာစွမ်းရည်မှာ သိပ်အရေးမကြီးလှပေ။
လီကျစ်သည် ကိုယ်ရံတော် လေးဆယ်ကို လီစစ်ထံ ယုံကြည်စိတ်ချစွာ အပ်နှံလိုက်သည်။
လီစစ်နှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့မှာ တပ်မှူးများအဖြစ်တာဝန်ထမ်းဆောင်ရမည်ဖြစ်ရာ သူတို့၏ လစဉ်လစာငွေကိုလည်း တိုးမြှင့်ပေးရန်လိုအပ်ပေးသည်။ လီကျစ်က သူတို့ကို တစ်လလျှင် ငွေငါးသျှူးနှင့် သုံးသျှူး အသီးသီး ပေးချေခဲ့သည်။
ဤမျှများပြားသော လစဉ်လစာငွေများကို ရရှိသောအခါ လီစစ်မှာ လီကျစ်အပေါ် ပို၍ပင် ကျေးဇူးတင်သွားပြီး လီကျစ်ပေးသော လစာနှင့် မထိုက်တန်သည့်အမှားအယွင်းများ ဖြစ်ပေါ်လာမည်ကို စိုးရိမ်ကာ ပိုမိုကြိုးစားပမ်းစား တာဝန်ထမ်းဆောင်လေတော့သည်။
ကျန့်ဖုန်းမှာ လီကျစ်၏ တပ်ဖွဲ့ထဲသို့ မကြာသေးမီကမှ ဝင်ရောက်လာသူဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော စွမ်းဆောင်ရည်များ မပြသရသေးသဖြင့် လစဉ်လစာငွေအများကြီးပေးရန် မသင့်တော်သေးပေ။ လောလောဆယ်တွင် တပ်မှူးတစ်ဦးအနေဖြင့် ငွေသုံးသျှူးသာ ရရှိသည်။
ဤကိုယ်ရံတော်များသည် ရက်ကန်းရုံကို အလှည့်ကျကင်းစောင့်ခြင်း… ကင်းလှည့်ခြင်းများ ပြုလုပ်ကြပြီး အားလပ်ချိန်များတွင် တပ်ဖွဲ့ဝင် တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာများကို လေ့ကျင့်ကြသည်။
လီကျစ်သည် ကိုယ်ရံတော်များကို အသားနှင့်ပရိုတင်းဓာတ် လုံလောက်စွာ ကျွေးမွေးထားသဖြင့် သူတို့မှာ ပရိုတင်းဓာတ် မချို့တဲ့ဘဲ လေ့ကျင့်လေ ပိုမိုသန်စွမ်းလာလေဖြစ်သည်။
တစ်လခန့် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် ကိုယ်ရံတော်အများစုမှာ လှံစွပ်ထိုး လေ့ကျင့်ခန်းတွင် ပစ်မှတ်ဆယ်ခုအနက် ငါးခုကို ထိမှန်အောင် ထိုးနိုင်လာကြသည်။
လှံစွပ်ထိုးလေ့ကျင့်ခန်း မလုပ်သည့်အချိန်များတွင် လီကျစ်သည် ဤကိုယ်ရံတော်များကို စပိန် တာရှီယို တပ်ဖွဲ့ဝင်ပုံစံဖြင့် ဖွဲ့စည်းလေ့ကျင့်စေသည်။
စပိန် တာရှီယို တပ်ဖွဲ့ဝင်ပုံစံမှာ ဤခေတ်ကာလအတွင်း စစ်ပွဲများတွင် သက်သေပြပြီးဖြစ်သော တိုက်ခိုက်ရေးနည်းဗျူဟာတစ်ခုဖြစ်ရာ လီကျစ်အနေဖြင့် သဘာဝကျစွာပင် အသုံးပြုခဲ့သည်။
သူသည် ကိုယ်ရံတော်များကို စပိန် တာရှီယို တပ်ဖွဲ့ဝင်ပုံစံအတိုင်း နှစ်တန်းစီ တန်းစီစေပြီး ပထမတန်းက ညာဘက်ရှိ ရန်သူများကို ထိုးစစ်ဆင်ကာ ဒုတိယတန်းက ရှေ့တည့်တည့်ရှိ ရန်သူများကို ထိုးစစ်ဆင်စေသည်။
လီကျစ်၏ တောင်းဆိုချက်များမှာ အလွန်တင်းကျပ်ပြီး ကိုယ်ရံတော် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာသည် လူတစ်ယောက်တည်းကဲ့သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှုပ်ရှားနိုင်ကာ ရှည်လျားသောတုတ်များ သို့မဟုတ် လှံများဖြင့် ထိုးစစ်ဆင်ခြင်း ခံစစ်ပြင်ခြင်းများကို ကျွမ်းကျင်စွာပြုလုပ်နိုင်သည်အထိ လေ့ကျင့်ရန် တောင်းဆိုထားသည်။
လီစစ်နှင့် ကျန့်ဖုန်းတို့ နှစ်ဦးစလုံးမှာ ကြိုးစားသူများဖြစ်ကြပြီး ပြင်းထန်သော လေ့ကျင့်မှုများတွင် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ စံပြအဖြစ် ပါဝင်လေ့ကျင့်ကြသည်။
မြင့်မားသောလစာများနှင့် ကောင်းမွန်သောခံစားခွင့်များ ပေါင်းစပ်လိုက်သောအခါ ဤကိုယ်ရံတော်များသည် အလွန်ကြိုးစားပမ်းစား လေ့ကျင့်ကြလေသည်။
နောက်ထပ် လအနည်းငယ်ခန့် လေ့ကျင့်ပြီးပါက ဤကိုယ်ရံတော်များသည် အလွန်ထူးချွန်သော တပ်ဖွဲ့ဝင်စစ်သည်များ ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းရပေသည်။
ကိုယ်ရံတော်တပ်ဖွဲ့ တိုးချဲ့ခြင်းလုပ်ငန်းများပြီးစီးသွားပြီးနောက် လီကျစ်သည် လွန်းပျံဗိုင်းငင်စက်ကို စတင်ထုတ်လုပ်လေတော့သည်။
နောင်လာမည့် သမိုင်းကြောင်းတွင် လွန်းပျံရက်ကန်းစင် ပေါ်ပေါက်လာမှုနှင့်အတူ ရက်ကန်းရက်လုပ်ခြင်းစွမ်းရည်မှာ အလွန်တိုးတက်လာခဲ့ပြီး ချည်မျှင်များပြတ်လပ်မှုနှင့် ရင်ဆိုင်လာရသည်။
ထိုသို့သောအခြေအနေမျိုးတွင် အင်္ဂလိပ်လူမျိုး ဂျိမ်းစ် ဟာဂရီးဗ်စ်သည် ၁၇၆၄ ခုနှစ်တွင် ဗိုင်းငင်စက် အမျိုးအစားသစ်တစ်ခုကို တီထွင်ခဲ့သည်။
မူလဗိုင်းငင်စက်များနှင့်မတူဘဲ ဤဗိုင်းငင်စက်သည် ဗိုင်းတောင့်များကို ဒေါင်လိုက်စီတန်းထားပြီး ဗိုင်းငင်ဘီးတစ်ခုတည်းဖြင့်မောင်းနှင်ရာ ဗိုင်းငင်စွမ်းရည်ကို များစွာတိုးတက်စေခဲ့သည်။
ဟာဂရီးဗ်စ်သည် ဤစက်အသစ်ကို သူ၏သမီးဖြစ်သူအားအစွဲပြု၍ အမည်ပေးခဲ့ရာ ကမ္ဘာကျော် လွန်းပျံဗိုင်းငင်စက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။
မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလတွင်လည်း ဗိုင်းတောင့်များစွာပါသော ဗိုင်းငင်စက်များ ရှိခဲ့သော်လည်း ထိုစက်များမှာ ဗိုင်းတောင့်များကို အလျားလိုက်ထားရှိဆဲဖြစ်ပြီး အများဆုံး ဗိုင်းတောင့်ငါးခုသာ ပါဝင်သည်။
တကယ်တမ်းတွင် ဗိုင်းတောင့်ငါးခုပါသော ဗိုင်းငင်စက်များပင်လျှင် မင်မင်းဆက်နှောင်းပိုင်းကာလ၌ ကျယ်ကျယ်ပြန့်ပြန့်မရှိသေးဘဲ ဈေးကွက်အတွင်းရှိ ဗိုင်းငင်စက်အများစုမှာ ဗိုင်းတောင့်လေးခုပါသော စက်များသာဖြစ်ကြသည်။
စက်မှုဒီဇိုင်နာတစ်ဦးအနေဖြင့် လီကျစ်သည် ဗိုင်းငင်စက်များ၏ ဖွဲ့စည်းပုံအခြေခံမူများကို သဘာဝကျစွာ နားလည်ထားပြီး လွန်းပျံဗိုင်းငင်စက်တစ်လုံးကိုပင် တည်ဆောက်နိုင်စွမ်းရှိသည်။
သူသည် သူ၏အိမ်ရှိ ဘေးဘက်အခန်းတစ်ခုကို စမ်းသပ်ခန်းအဖြစ်အသုံးပြုကာ ပန်းပဲဆရာများနှင့် လက်သမားဆရာအချို့ကိုခေါ်ယူ၍ အစိတ်အပိုင်းအမျိုးမျိုးကိုဖန်တီးစေပြီး လီရှင်းနှင့်အတူ အစိတ်အပိုင်းများကို ကိုယ်တိုင်တပ်ဆင်ခဲ့သည်။
နှစ်ရက်အတွင်း သူသည် ဗိုင်းတောင့်နှစ်ဆယ်ပါ လွန်းပျံဗိုင်းငင်စက်တစ်လုံးကို ထုတ်လုပ်နိုင်ခဲ့သည်။
ဤလွန်းပျံဗိုင်းငင်စက်သည် ရိုးရှင်းသောဖွဲ့စည်းပုံရှိသော်လည်း အလွန်ပါးနပ်သော ဒီဇိုင်းရှိသည်။
ဗိုင်းငင်ရာတွင် အော်ပရေတာအနေဖြင့် ဗိုင်းငင်စက်၏ ဘီးကြီးကို လှည့်ပေးရုံဖြင့် ဝင်ရိုးကို မောင်းနှင်နိုင်ပြီး ထိုမှတစ်ဆင့် ကြိုးကွင်းများမှတစ်ဆင့် ဗိုင်းတောင့်တံများကို လည်ပတ်စေမည် ဖြစ်သည်။
ဤအဆင့်ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ဘီးကြီးကို နောက်ပြန်အနည်းငယ်လှည့်ကာ ရှေ့သို့ပြန်လှည့်လိုက်ပါက ဗိုင်းတောင့်ချိတ်မှ ချည်ကြိုးများ လွတ်ထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင် ဗိုင်းတောင့်ဖိပြားကို အောက်သို့ချလိုက်ပါက ဗိုင်းတောင့်သည် ဗိုင်းတောင့်တံနှင့် ဝင်ရိုးတူလည်ပတ်ကာ ချည်ကြိုးများကို ဗိုင်းတောင့်ပေါ်သို့ ရစ်ပတ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး ဝါဂွမ်းမှ ချည်မျှင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသည့် ဗိုင်းငင်ခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံး ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။
***