Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၉၂)</h2> <h2 style="text-align: center;">ကောင်းကင်လမ်းကို လျှောက်လှမ်းခြင်း</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်း…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ သူငယ်အိမ်များ လျင်မြန်စွာ ကျုံ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက တစ်ခုခုကို အာရုံခံမိပုံရပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် ထိတ်လန့်မှုများဖြင့် တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် အချိန် ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ပင်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်များက တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပွားရာ နေရာသို့ စုစည်းရောက်ရှိနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်အချို့ အံ့ဩတကြီး အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားသည်။ “သူက လက်သီးတစ်ချက်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်တာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဆိုးဘူး မဆိုးဘူး သူ ဒီကိုရောက်နိုင်တာဆိုတော့ သူမှာ အရည်အချင်းတချို့တော့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်က သဘာဝလွန် သတ္တဝါတစ်ကောင်ပဲ။ သူ့ရဲ့ မာကျောတဲ့ အရိုးတွေနဲ့ဆိုရင် သူ့ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်ဖို့မပြောနဲ့၊ သူ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ဖို့တောင် ငါတို့ မလုပ်နိုင်ဘူး။ လူသစ်တစ်ယောက်ဆိုရင် ပိုတောင် ပြောစရာမလိုတော့ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူရဲ့ နာမည်က ကျန်းဟန်ယန်တဲ့ သူက နတ်ဆိုးဘုရင်လို့ ခေါ်ကြတယ်” နတ်ဆိုးဘုရင်အချို့က လှောင်ပြောင်လိုက်ကြသည်။ “သူက လူသားနယ်မြေမှာ ရိုင်းစိုင်းစွာ ပြုမူမယ်ဆိုရင် အဆင်ပြေပါတယ်။ ဒီကို လာရဲတယ်ဆိုတော့ သူက သေဖို့ ပြင်ဆင်ထားပုံရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က စကားပြောပြီး ရယ်မောနေကြ၏။ အချို့က လှောင်ပြောင်နေကြပြီး အချို့က မထီမဲ့မြင် ပြုနေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေရှိ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က သာလွန်ရန် မွေးဖွားလာကြခြင်း ဖြစ်၏။ အခြားသူများ သူတို့၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ရရှိရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။ ထျန်းရှင်းကျိနှင့် အခြားသူများပင်လျှင် ဤကိစ္စတွင် ပြောစရာသိပ်မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်က ဤအရာကို မြင်သောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ “သူက တကယ်ပဲ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပဲ နှမြောစရာပဲ သူ တကယ် ဒီကို မလာသင့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဒီလိုခေါင်းမာမာ ပြုမူပြီး ဘာလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာလဲ” ကြေးဝါအင်မော်တယ်က ပြောလိုက်သည်။ “တစ်နေ့ကျရင် သူက သေချာပေါက် မဟာပုဂ္ဂိုလ်တစ်ယောက် ဖြစ်လာလိမ့်မယ် ငါတို့…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အင်း…” ထျန်းရှင်းကျိက တစ်ခုခုပြောရန် ကြိုးစားရင်း တုံ့ဆိုင်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြေးဝါအင်မော်တယ်၏ ဆိုလိုရင်းကို လူတိုင်း သိကြသည်။ သူတို့က ကျန်းဟန်ယန်ကို အင်အားသုံးပြီး ထိန်းသိမ်းထားသင့်လားဟု သူ မေးနေခြင်း ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နဂါးတာအိုအရှင်က တိုက်ရိုက် ပြောလိုက်သည်။ “အဲဒါက အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ် ပြီးတော့ ပေးဆပ်ရမယ့်တန်ဖိုးက အရမ်းများတယ်။ ငါတို့က သူ့လုပ်ရပ်တွေရဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို မခံစားသင့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆန်းကြယ်သားရဲများက များစွာ ဆွေးနွေးနေကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စက္ကန့်အနည်းငယ်ကြာအောင် မျိုးနွယ်စုသုံးခုတွင် မတူညီသော စိတ်ကူးများ ရှိနေပုံရပြီး များစွာ ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ချွင်းချက်မရှိပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်သီးတစ်ချက်ကို ခုခံနိုင်သည့်အတွက် သူတို့အားလုံး အံ့ဩသွားကြသော်လည်း သူက ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ပြိုင်ဘက် ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မထင်ခဲ့ကြပေ။ သို့သော် သူတို့ မှားကြောင်း မကြာမီ သိလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးက လူတိုင်းရှေ့တွင် ပြောလိုက်သည်။ “ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် သူ့ကို အခု သတ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မမျှော်လင့်ဘဲ…</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂျိန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ကွင်းပြင်ထဲတွင် ထွက်ပေါ်လာ၏။ ၎င်းက မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ နားကွဲလုမတတ်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟင်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒါ ဘာသံလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သောက်ကျိုးနည်း တစ်ခုခု ဖြစ်နေပြီ အားလုံးပဲ မိုးပျံမြို့တော်ကို ကြည့်လိုက်ကြ“</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူတိုင်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း ဘာမှ မပြောင်းလဲပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဂျိန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နောက်ထပ် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ကြည်လင်ပြတ်သားသော မိုးခြိမ်းသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာပြန်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါး၏ မျက်နှာ အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူ ရုတ်တရက် ရှေ့ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး ကျန်းဟန်နှင့် ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်တို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကို ထောင်ထားဆဲပင်။ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်က သူ၏ကိုယ်ဟန်အမူအရာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ သို့သော် အက်ကွဲသံနှင့် ပိုတူသော ကြည်လင်ပြတ်သားသည့် အသံက ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခရက်ခ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။ ဝှစ်။ ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပို၍များပြားသော အကြည့်များ ရွေ့လျားသွားသည်။ လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းဟန်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ပြောလိုက်၏။ “ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် မင်းရဲ့ ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုက မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ ကံမကောင်းစွာနဲ့ မင်း ငါနဲ့ တွေ့ခဲ့တယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခရက်ခ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှင်းလင်းသော အက်ကွဲကြောင်းတစ်ခု ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ကျောပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး ကျောက်တုံးအတိုအစ အများအပြား ကွဲကြေသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အများအပြား တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် ဘာဖြစ်နေတာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီလိုမျိုး ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ မဖြစ်သင့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် နောက်ဆုတ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် အချို့နှင့် နတ်ဆိုးဘုရင် အများအပြား မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင် တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဒီလိုမျိုး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်လို့ သူ ဘယ်တုန်းကမှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့မိ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထျန်းရှင်းကျိ၊ ကြေးဝါအင်မော်တယ်နှင့် အခြားသူများအားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသားဖြစ်ကာ ထိုမြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေကြ၏။ မြင်ကွင်းက အရမ်းလှပလွန်းလို့ သူတို့က အတုနဲ့ ပုံရိပ်ယောင်လို့တောင် ထင်ခဲ့ကြသည်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အစစ်အမှန်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ် ဆက်လက်ကွဲအက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကလစ်။ ကလစ်။ ကလစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေသော အသံများက နားကွဲလုမတတ်ပင်။ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် အက်ကွဲကြောင်းများ ပို၍များပြားလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်ချောင်းကို မလိုက်၏။ သူ၏ ဖိနှိပ်မှု ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် ဤစကားများကို ပြောရန် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ စွမ်းအင်အားလုံးကို အသုံးပြုလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ တစ်သက်လုံး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး ဘာလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခွမ်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ စကားဆုံးပြီးနောက် သူ၏ခန္ဓာကိုယ် အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲခံလိုက်ရပြီး အမှုန့်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ လေပြေနှင့်အတူ အပိုင်းအစများက ညှိုးနွမ်းနေသော ပန်းပွင့်များကဲ့သို့ ဖြည်းညင်းစွာ ပြန့်ကျဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် သေဆုံးသွားပြီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူ့စကားများက ကွင်းပြင်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေဆဲ ဖြစ်၏။ “ငါ တစ်သက်လုံး ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျင့်ကြံခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ငါက မင်းရဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းကိုတောင် မယှဉ်နိုင်ဘူး ဘာလို့လဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပထမအပိုင်းက စိတ်ခံစားမှုနှင့် ဂုဏ်ယူမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးအနေဖြင့် သူ့တွင် ကြီးမားသော စွမ်းအား ရှိသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဒုတိယအပိုင်းက သူ၏ အသိပညာကို မေးခွန်းထုတ်နေကြောင်း ပြသနေ၏။ နောက်ဆုံးအပိုင်းအတွက်မူ ကောင်းကင်ဘုံက ဘာကြောင့် ဒီလောက်တောင် မတရားရတာလဲလို့ သူက မေးနေသလိုပါပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ့ရှေ့က ကောင်လေးက အသက်ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ။ သူက လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ ငါ့ကို သတ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါက အရမ်း မတရားဘူး’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် လူတိုင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြ၏။ အပ်ကျသံကိုပင် ကြားနိုင်လောက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထိုကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုးကို မည်သူမျှ စိတ်ကူးမယဉ်ခဲ့ကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၊ နီနာ၊ ချူကျင်းယီနှင့် အခြားသူများပင် အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၏ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ရှစ်ပါးထဲမှ တစ်ပါးဖြစ်သော ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်သည် ကျန်းဟန်၏ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူ အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်နေ၏။ “နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါး သေသွားပြီ သူက နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးကို သတ်နိုင်တယ်။ လူသားမျိုးနွယ်က နောက်ဆုံးတော့ ထင်ပေါ်ကျော်ကြားလာတော့မှာလား။ ဟားဟားဟား ကောင်းကင်ဘုံက ငါတို့ကို ကောင်းချီးပေးနေတာပဲ တာအိုရောင်းရင်းကျန်း ဒီကိုလာခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းဖြင့် သတ်နိုင်သောကြောင့် သူက လုံးဝ ထိပ်တန်းအရှင်သခင်တစ်ဦး ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်၏ လေသံနှင့် စကားလုံးများက ယခင်ကနှင့် လုံးဝ ကွဲပြားခြားနားနေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက ဘယ်အဆင့်မှာ ရှိနေတာလဲ” ထျန်းရှင်းကျိ အတော်လေး စိတ်ရှုပ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ် သူက အရမ်းစွမ်းအားကြီးတယ်” ကြေးဝါအင်မော်တယ် အသက်ရှူမှားသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူသား အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ အများအပြား တုန်လှုပ်တကြား အော်ဟစ်လိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူက နတ်ဆိုးဘုရင် မဟုတ်ဘူး သူက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားပဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးများလည်း တုန်လှုပ်သွားကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင် အသတ်ခံလိုက်ရပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ့ကို ဘယ်သူ တားနိုင်မှာလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သူ ငါတို့ကို သတ်ချင်ရင် အလွယ်တကူ လုပ်နိုင်တယ် လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ လုံလောက်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့မျိုးနွယ်စု ကျဆုံးတော့မှာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် လူသားမျိုးနွယ်မှ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကျန်းဟန်ကို နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ထိုအရာက သူတို့ကို သတိပေးလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်တယ် ငါတို့ဘက်မှာ အရှင်သခင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ရှိသေးတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှင်သခင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ဒီလူ သေချာပေါက် သေလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား မပေါ်လာတာ ရာစုနှစ်နှစ်ခုလောက် ရှိပြီ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်ရှိနေသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင် သုံးပါးက အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး အချင်းချင်း ပြောလိုက်ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အရှင်သခင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို ဘယ်သူ ဆက်သွယ်နိုင်မလဲ လက်ရှိအခြေအနေက ငါတို့ မျှော်လင့်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေပြီ သူပေါ်လာမှသာ အဲဒီလူကို ဖိနှိပ်နိုင်လိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့မှာ သူ့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူး မင်းမှာ ရှိလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါ့မှာလည်း မရှိဘူး ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုန်ဟိုင်က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကို ဆက်သွယ်နိုင်တယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ထုန်ဟိုင်ကို အခု ခေါ်လိုက် သူ ဘာဖြစ်နေတာလဲ သူ ပြန်မလာတော့ဘူးလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်လိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သော်လည်း ဤအချိန်တွင် နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦး အလျင်စလို ပြေးလာခဲ့၏။ သူ မရောက်လာမီ သူက အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီး နတ်ဆိုးသခင်သုံးပါးကို ပြောလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မကောင်းတော့ဘူး။ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုန်ဟိုင်… သူက အဲဒီအဘိုးကြီးရဲ့ ရိုက်သတ်တာကို ခံလိုက်ရပြီ။ ဘယ်လို ခုခံနိုင်စွမ်းမှ မရှိဘဲ သူ့ခြေထောက်ကို ဖမ်းပြီး ရိုက်သတ်ခံလိုက်ရတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့စကားကို ကြားသောအခါ -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် သုံးပါး၏ နှလုံးသားများကို မိုးကြိုးပစ်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဘာလုပ်ရမှန်းမသိ ဖြစ်နေခဲ့တာ ဘယ်နှစ်နှစ် ရှိပြီလဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အခု သူတို့ အဲဒါကို ခံစားနေရပြီ၊ ကျောက်တုံးနဲ့ အမာခံနေရာတစ်ခုကြားမှာ ပိတ်မိနေသလိုမျိုး ခံစားနေရသည်။ သူတို့ တစ်ခုခုပြောချင်ပေမဲ့ ဘာမှမပြောရဲကြချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှုပ်ထွေးနေသော နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါးက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်ပြီး ပြောလိုက်၏။ “ဟမ့် ငါ့မှာ မင်းတို့အတွက် သတင်းကောင်းတစ်ခု ရှိတယ်။ ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်လည်း လက်ချောင်းတစ်ချက်တည်းနဲ့ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါကို လုပ်ခဲ့တာ အဘိုးကြီးမဟုတ်ဘဲ လူငယ်လေး ဖြစ်နေတယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပုံမှန်အားဖြင့် သူက နတ်ဆိုးဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးကို အာရုံစိုက်မည် မဟုတ်ပေ။ ဤအချိန်တွင် သူ တကယ် ကြောက်လန့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တာဝန်တစ်ခု ပြီးမြောက်သွားတာနဲ့ အဲဒါကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ခဲ့တဲ့သူတွေကို ဖယ်ရှားပစ်လိုက်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ငါးပါး ရောက်လာကြသည်။ သို့သော် အချိန်အကြာကြီး အုပ်စိုးခဲ့သော နတ်ဆိုးအရှင်သခင် နှစ်ပါးက ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သေဆုံးသွားခဲ့ကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေမှာ ဖြစ်ပေါ်လာတော့မယ်” ထျန်းရှင်းကျိက ကောင်းကင်ယံရှိ ဧရာမမြို့တော်ကြီးကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး အဲဒီမှာ ဘာတွေရှိနေမလဲဆိုတာ တွေးတောနေမိတယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သွားကြည့်ကြရအောင်” ယွဲ့ဝူဝေက မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ငါ အရမ်းပင်ပန်းနေပြီ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">‘ဒီကောင်လေးက ပုံမှန်အားဖြင့် တော်တော်လေး ကြမ်းတမ်းတယ်။ ဒီတစ်ခါ သူက ကျောက်တုံးနတ်ဆိုးဘုရင်ကို လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းနဲ့ သတ်ပစ်လိုက်တယ်။ သူက ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ပြိုင်ဘက်ကင်း စွမ်းအားကြီးတယ် သူက အံ့ဩစရာပဲ’</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်၊ ယွဲ့ရှောင်နို၊ နီနာ၊ မုရွှယ်နှင့် အခြားသူများ၏ တောက်ပသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း သူတို့ ကျန်းဟန်ကို လေးစားအားကျနေကြောင်း သူ သိလိုက်၏။ ဤတုန်လှုပ်မှု ခံစားချက်က စောစောက သူ နတ်ဆိုးအရှင်သခင် ထုန်ဟိုင်ကို တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်ထက် ပို၍သာယာသည်။ စဉ်းစားပြီးနောက် ယွဲ့ဝူဝေက အဲဒီအကြောင်း ဆက်မတွေးတော့ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး ရှေ့ဆက်သွား၏။ မီတာရာပေါင်းများစွာ လမ်းလျှောက်ပြီးနောက် သူတို့ ရေခဲပြင်ပေါ်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကောင်းကင် ပြောင်းလဲသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လေထဲတွင် ပျံဝဲနေသော ဧရာမနန်းတော်ကြီးကို သူတို့ မြင်တွေ့နိုင်သည်။ ဆန်းကြယ်သော နတ်ဆိုးနန်းတော်ဆီသို့ သူတို့ ဘယ်လိုတက်ရမလဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တကယ်တော့ လူတိုင်း သိချင်နေကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟူး…”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် တစ်ခုခု ကြားလိုက်ရပုံရ၏။ သူက သက်ပြင်းချပြီး အခြားသူများကို လျစ်လျူရှုကာ မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏နောက်ကလူတွေကို ပြောနေသလိုမျိုး သူ တီးတိုးရေရွတ်လိုက်တယ်။ “ဒီမှာ ငါက အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့်သူလို့ ငါ ပြောပြီးသားပါ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“တခြားသူတွေက အင်အားမလုံလောက်လို့ ဒီနေရာကို မပျံသန်းနိုင်ကြဘူး ငါ မရောက်သေးလို့ အဲဒီကို တက်သွားစရာ လမ်းမရှိဘူး” သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တွေ နတ်ဆိုးဘုရင်တွေနဲ့ နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်တစ်ခုလုံး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“နဂါးတာအိုအရှင်၊ ထျန်းရှင်းကျိ၊ ကြေးဝါအင်မော်တယ် ပြီးတော့ တခြားလူသားတွေနဲ့ ဆန်းကြယ်သားရဲစစ်တပ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“မင်းတို့အားလုံးရဲ့ အင်အားတွေ ပေါင်းစပ်လိုက်ရင်တောင် အဲဒီကို တက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဟန်က ရှိနေသူ အားလုံးကို အထက်စီးမှ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ထူးဆန်းသော လေပြင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်လာပြီး ကျန်းဟန်ကို အပေါ်သို့ ပို့ဆောင်ပေးလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကောင်းကင်လမ်းက ငါ့ခြေထောက်အောက်မှာ ရှိလိမ့်မယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် လှမ်းလိုက်သည်နှင့် အနက်ရောင် ဘေးတိုက်လှေကားထစ်တစ်ခု သူ၏ခြေထောက်အောက်တွင် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။ ထို့နောက် ဒုတိယလှေကားထစ်နှင့် တတိယလှေကားထစ်တို့ ပေါ်လာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်အောက်တွင် လှေကားထစ်များက တစ်ခုပြီးတစ်ခု သဘာဝအတိုင်း စတင်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒါ ဖြစ်ပျက်နေတာကို ငါ မယုံနိုင်ဘူး” ထျန်းရှင်းကျိ အသက်ရှူမှားသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဒီနေရာက သူ့အလာကို တကယ် စောင့်နေတာလား သူက ဘယ်သူလဲ” နဂါးတာအိုအရှင်က အမြဲတမ်း အတော်လေး တည်ငြိမ်ပြီး ဂရုမစိုက်တတ်သော်လည်း ယခုအခါ သူ၏ တုန်လှုပ်မှုကို မထိန်းချုပ်နိုင်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဘာ…” နတ်ဆိုးအရှင်သခင်တစ်ပါး မှင်တက်သွားသည်။ “အဲဒီ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှစ်ပါးက အလကား သေသွားတာလား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“အဲဒီလူက မိုးပျံမြို့တော်ကို သွားဖို့ ဒီကိုလာတာ ဒါပေမဲ့ နတ်ဆိုးအရှင်သခင်နှစ်ပါးက သူ့ကို သွားတားပြီး အသတ်ခံလိုက်ရတယ်။ အဲဒါက မဖြစ်သင့်ဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“သမီးလေး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">လှေကားထစ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ တက်ပြီးနောက် ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မင်းသမီးလေးကို ပြုံးကာ ပြောလိုက်၏။ “သွားကြစို့ အပေါ်က ရှုခင်းတွေ ကြည့်ဖို့ သမီးကို အဖေ ခေါ်သွားပေးမယ်”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ဟုတ်ကဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မုန့်မုန့်က ပြုံးပြီး ပြန်ဖြေလိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက လှေကားထစ်များပေါ်သို့ ခုန်တက်လိုက်ပြီး မကြာမီ ကျန်းဟန်ကို မီသွား၏။ သူမက သူမဖခင်၏ လက်ကို ကိုင်ပြီး သူနှင့်အတူ လမ်းလျှောက်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ကိုယ်တို့နဲ့ လိုက်ခဲ့”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က ဇီယန်ကို ညင်သာစွာ ပြုံးပြလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အတွေးတစ်ချက်ဖြင့် ဇီယန် တိုက်ရိုက် ပျံသန်းလာသည်။ အခြားသူများ ဘာမှမပြောကြပေ။ အကြီးအကဲယွဲ့က အဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ပြီး လူတိုင်းက ကျန်းဟန်နောက်သို့ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လိုက်ပါသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့က ကျန်းဟန် ဖန်တီးခဲ့သော လှေကားထစ်များကို နင်းပြီး လေထဲရှိ ဆန်းကြယ်သော နန်းတော်ဆီသို့ တစ်လျှောက်လုံး သွားခဲ့ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ ဘာလုပ်ကြမလဲ”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">“ငါတို့ သူတို့နောက်လိုက်ပြီး အဲဒီကို တက်သွားသင့်လား”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ပြဿနာက တခြားသူတချို့လည်း တက်ချင်နေကြတာပဲ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် နတ်ဆိုးအရှင်သခင် သုံးပါးက မလုပ်ရဲကြပေ။ ဆန်းကြယ်သားရဲများလည်း မဆင်မခြင် မလုပ်ရဲကြပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နဂါးတာအိုအရှင်ကသာ ပြောလိုက်၏။ “ငါတို့အားလုံးက လူသားတွေပဲ ငါတို့ ဘာမှမရရင်တောင် သွားကြည့်ကြတာပေါ့ သူ ငါတို့ကို တားမှာ မဟုတ်ပါဘူး”</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၉၂) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save