ဤဧရာမမဟာနတ်ဆိုးကြီးက အလွန်တုန်လှုပ်စရာ ကောင်းလှ၏။ ၎င်းက ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ လူတိုင်းက ၎င်း၏ ယခင်အုပ်စိုးသူနှင့်တူသော အရှိန်အဝါကို အပြည့်အဝ ခံစားနိုင်သည်။
လောကရှိ လူတိုင်းထက် သာလွန်နေသကဲ့သို့ပင်။
လူအုပ်ကြီးက ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းမျိုးကို ဘယ်တုန်းက မြင်ဖူးကြသနည်း။
"အို ဘုရားရေ" မုန့်မုန့် မှင်တက်သွား၏။
ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးက ဒီလောက် ကြီးမားနိုင်တယ်ဆိုတာ သူမ မသိပေ။
"ဒါ ဘာကြီးလဲ" ယွဲ့ဝူဝေလည်း မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။
သူက ဧရာမသတ္တဝါအများအပြားကို မြင်ဖူးသော်လည်း ဤကဲ့သို့သောအရာကို မြင်ဖူးခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်၏။ အထူးသဖြင့် ဧရာမပလ္လင်ကြီးနှင့် သာမန်လူများကို ပုရွက်ဆိတ်များအဖြစ် ရှုမြင်သော မဟာနတ်ဆိုး၏ သဘောထား ဖြစ်သည်။ ထိုအရာက ဝိညာဉ်ကိုပင် တုန်ခါစေ၏။
၎င်း၏ လက်တစ်ဖက်တည်းက တောင်ကုန်းတစ်ခုနှင့် ညီမျှနေသကဲ့သို့ပင်။
"နေဦး" ကျန်းကွမ်းယို၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားပြီး နဖူးပေါ်တွင် ချွေးများ စီးကျနေ၏။ သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သူ... သူ သေပြီလား ရှင်နေသေးလား"
ရှီး။
လူဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ကြသည်။ သူတို့၏ နှလုံးသားများ ခုန်ရပ်သွားသကဲ့သို့ပင်။ သူတို့ အရေးအကြီးဆုံးအရာကို မေ့သွားကြ၏။
ဤဧရာမသတ္တဝါသာ အသက်ရှင်နေပါက အကျိုးဆက်များ မည်သို့ဖြစ်လာမည်နည်း။
ကြောက်ရွံ့မှုများ ပျံ့နှံ့လာပြီး လူတိုင်း၏ အာရုံကြောများကို ဝါးမျိုသွားသည်။ သူတို့က မဟာနတ်ဆိုးထက် များစွာနိမ့်ကျနေသည်ကို တွေ့ရှိသောအခါ ၎င်းကို ဆန့်ကျင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
"သူ သေသွားပြီ" လူတိုင်း ကျောချမ်းသွားသလို ခံစားလိုက်ရချိန်တွင် ကျန်းဟန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ဒါပေမဲ့ သူက တစ်ချိန်တုန်းက ဘုန်းတန်ခိုးကြီးခဲ့တယ်"
"သူ ဘယ်လောက် စွမ်းအားကြီးလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သာမန်ဂြိုဟ်တစ်လုံးက သူ့ရဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခုကိုတောင် ခံနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် မှန်းဆလို့ ရတယ်။ ဒါက မဟာနတ်ဆိုးအလောင်းပဲ"
ကျန်းဟန် ခေါင်းမော့ပြီး ရှေ့ရှိ ပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသော မဟာနတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်၏။
သူ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။ `ငါ မဟာနတ်ဆိုးအလောင်းကို ငါ့ရဲ့ ဒုတိယကိုယ်ပွားအဖြစ် သန့်စင်လိုက်မယ်။ မင်းက တစ်ချိန်တုန်းက မြင့်မြတ်တဲ့ ဘုရင်တစ်ပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ အဆုံးသတ်မှာတော့ မလွဲမသွေ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်။ မဟာနတ်ဆိုးခန္ဓာရဲ့ စွမ်းအင်ကို ငါ သန့်စင်ပြီး သူ့ရဲ့ ယခင်ဘုန်းအသရေကို ပြန်လည်ရယူမယ်`
`အဲဒါက မဟာနတ်ဆိုးကိုယ်ပွားတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်`
"သူ သေသွားပြီလား ဟူး... တော်သေးတာပေါ့" ကိုင်ရှင်းခုန်း သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
သူ့ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်နေသော ကိုင်ယုလုန်မှာ ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေ၏။ ဒါက အတွေ့အကြုံယူဖို့ သူ ပထမဆုံးအကြိမ် ထွက်လာခြင်းဖြစ်ပြီး ဒီလိုကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မြင်ကွင်းကို တွေ့လိုက်ရတယ်။
အခြားသူများလည်း အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားကြသည်။
"ဒီမဟာနတ်ဆိုး သေသွားရင်တောင် သူ့ကို စော်ကားရဲရင် ပြင်းထန်တဲ့ အကျိုးဆက်တွေကို ခံစားရမယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်" ချန်းချန်ချင်က ပြောလိုက်၏။
"ငါလည်း အဲဒီလို ခံစားရတယ်" အခြားသူများက ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။
"အဲဒါ အမှန်ပဲ" ယွဲ့ဝူဝေက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်၏။ "ဒီလိုမျိုး သတ္တဝါတစ်ကောင် သေသွားရင်တောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှာ မွေးရာပါ စွမ်းအားတချို့ ကျန်ရှိနေလိမ့်မယ်။ မင်းတို့ရဲ့ အဆင့်တွေက သူ့အောက် အများကြီး နိမ့်တယ်။ မင်းတို့ သူ့ကို ထိရင် သေလိမ့်မယ်။ နောင်တစ်ချိန် အတွေ့အကြုံယူဖို့ ထွက်သွားတဲ့အခါ အရမ်းထူးဆန်းတဲ့ ဒါမှမဟုတ် အဆင့်မြင့်တဲ့ အရာတွေကို မထိမိဖို့ သတိရပါ။ အဲဒီအစား မင်းတို့သိတဲ့ နည်းလမ်းတွေကို သုံးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း စုံစမ်းသင့်တယ်"
"သူ ပြောတာ မှန်တယ်" ကျန်းဟန်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "မင်းတို့ဆီမှာ ရတနာတချို့ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေကို မသိမ်းထားနဲ့။ သုံးပစ်ရမှာ မကြောက်ပါနဲ့။ ရတနာတွေက လောကီပိုင်ဆိုင်မှုတွေပဲ။ အမည်မသိ အန္တရာယ်တွေကို ရတနာတချို့နဲ့ စမ်းသပ်တာက တန်ပါတယ်"
"ဒါဆို သမီးတို့က ဒီမဟာနတ်ဆိုးကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ရတနာတွေကို သုံးရင် ဘာဖြစ်မလဲ" မုန့်မုန့်က စပ်စုစွာ မေးလိုက်သည်။
"သူ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကြောင့် ကြောက်လန့်သွားတာ ဒါမှမဟုတ် တိုက်ခိုက်မှုတွေ ပြန်ကန်ထွက်လာတာလောက်ပဲ ဖြစ်လိမ့်မယ်" ကျန်းဟန်က ပြောလိုက်၏။ "ဒီနည်းလမ်းနဲ့ဆိုရင် သမီးတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို အာမခံနိုင်တယ်"
"ဪ သမီး သိပြီ" မုန့်မုန့်က ထူးဆန်းသော မျက်နှာထား လုပ်လိုက်သည်။
ဇီယန်က ခဏတွေးပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မတို့ အခု ဘာလုပ်ကြမလဲ။ ဒီမဟာနတ်ဆိုးက အရမ်းစွမ်းအားကြီးပုံရတယ်။ ရှင် လုပ်နိုင်မလား"
သူမက မဟာနတ်ဆိုးကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ယုံကြည်မှု ရှိလားလို့ ကျန်းဟန်ကို မေးနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ကျန်းဟန်က မသေချာသော မည်သည့်အရာကိုမျှ လုပ်ဆောင်မည် မဟုတ်ပေ။ အလားတူပင် ဇီယန်က ခွန်အားအတွက် သူ၏အသက်ကို စွန့်စားစေချင်မည် မဟုတ်ပေ။ သူ အနည်းငယ် ဒဏ်ရာရလျှင်ပင် သူမ စိတ်သောကရောက်ရလိမ့်မည်။
"ကိုယ် စဉ်းစားဖို့ လိုတယ်" ကျန်းဟန် စဉ်းစားခန်းဝင်သွား၏။
ဤအချိန်တွင် အခြားသူများ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။ မည်သူမျှ ကျန်းဟန်ကို မနှောင့်ယှက်ချင်ကြပေ။
ဒါက သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုနဲ့ သက်ဆိုင်တယ်။ ကျန်းဟန် ပိုစွမ်းအားကြီးလာလျှင် သူတို့၏ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်အဟုန်ကလည်း သဘာဝကျကျ ပိုမြန်လာမည်မှာ သံသယဖြစ်စရာ မလိုပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေ သူက သူတို့၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်သည်။ သူ အကျိုးရှိလျှင် သူတို့လည်း အကျိုးရှိမည် ဖြစ်၏။
"မင်း သတိထားရမယ် မဟာနတ်ဆိုးက အန္တရာယ်ရှိပြီး နည်းနည်း ရက်စက်လွန်းတယ်လို့ အမေ ခံစားရတယ်" ရုန်ကျားလီက စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်" ကျန်းကွမ်းယိုက ညင်သာစွာ သက်ပြင်းချလိုက်၏။ "ဒီလိုသတ္တဝါမျိုးကို ငါ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးတာပဲ။ အံ့ဩစရာကောင်းပေမဲ့ ငါလည်း အရမ်းကြောက်တယ်"
"မင်း အောင်မြင်မယ်လို့ ယုံကြည်မှသာ လုပ်သင့်တယ်" ကျန်းမူက အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြီး ကျန်းဟန် သတိထားသင့်သည်ဟု သဘောတူလိုက်၏။
အခြားသူအများစုက စကားအနည်းငယ် ပြောလိုက်ကြသည်။ ပုံမှန်အချိန်များတွင် ကျန်းဟန် ဘာလုပ်လုပ် သူတို့ ဘာမှပြောမည်မဟုတ်သော်လည်း သူတို့ရှေ့ရှိ မဟာနတ်ဆိုးက သူတို့ကို အလွန်ပြင်းထန်သော တုန်လှုပ်မှုကို ပေးခဲ့သည်။
"သူ့ရဲ့ လက်ချောင်းတစ်ချောင်းတည်းက ဧရာမမြို့ကြီးတစ်မြို့ကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တယ်" ချန်းချန်ချင်က ဧရာမမဟာနတ်ဆိုးကြီး၏ လက်ချောင်းများကို သေချာကြည့်လိုက်သည်။ "အဲဒါတွေက တကယ်ကြီးတယ်"
"ဒါက မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ပဲ" ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ပြောလိုက်၏။ "သူ့မှာ ကြီးမားတဲ့ သရုပ်တစ်ခု ရှိတာက မွေးရာပါ နတ်တန်ခိုးစွမ်းအား တစ်မျိုးပဲ။ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ အခု ကျွန်တော် သိပြီ။ ကဲ ကျွန်တော် စတော့မယ်"
"အဖေ အဖေ သတိထားသင့်တယ်၊ အဖေက အခု အရမ်းရက်စက်နေတယ်" မုန့်မုန့်က ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူမ တွေးလိုက်ပြီး ထပ်ပြောလိုက်၏။ "အပြင်လူတွေအပေါ်မှာပေါ့"
အတိတ်တုန်းက ကျန်းဟန်က အခုထက် အများကြီး ပိုအေးဆေးတည်ငြိမ်ခဲ့သည်။ သူက တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်ကို သိပ်ဂရုမစိုက်ဘဲ အသေးအဖွဲ ဟာသတချို့ကိုတောင် ရယ်မောခဲ့သည်။
တစ်ခါတစ်ရံ မည်သူမည်ဝါမှန်းမသိသော လူတစ်ယောက်၏ ရန်စမှုက သူ့အတွက် ဟာသတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။ သို့သော် ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေသို့ ရောက်လာပြီးနောက် ကျန်းဟန် သိသိသာသာ ပို၍ ကြမ်းတမ်းလာခဲ့သည်။
သေချာတာပေါ့။ သူက သူ့မိသားစုအပေါ်မှာတော့ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး လိုက်လျောညီထွေ ရှိနေတုန်းပါ။
"ဟားဟားဟားဟား"
ကျန်းဟန် ရယ်မောလိုက်ပြီး မုန့်မုန့်၏ ခေါင်းကို ထိရန် လက်ကို မြှောက်လိုက်၏။ "စိတ်မပူပါနဲ့။ အဖေ ဒါကို အလွယ်တကူ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းလိုက်ပါ့မယ်"
"ဒါဆို မြန်မြန်လုပ်" ဇီယန်က ပြုံးပြီး ပြောလိုက်၏။ "ကျွန်မတို့ ကမ္ဘာမြေကို ပြန်ပြီး ကောင်းကောင်း အနားယူနိုင်အောင် အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်လိုက်ပါ"
"ဟုတ်ကဲ့ပါ အရှင်မ" ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် အလေးပြုလိုက်သည်။
သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သူ လှည့်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် သူ၏ ကြည်လင်သော မျက်လုံးများက လုံးဝ နက်မှောင်သွားသည်။ သူ လက်ကိုမြှောက်လိုက်သောအခါ မရေမတွက်နိုင်သော အနက်ရောင်စွမ်းအင်အမျှင်များက ကမ္ဘာကြီးကို ပြည့်နှက်သွားပြီး မြစ်တစ်စင်းအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သူ့ရှေ့ရှိ မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ကို ဖုံးလွှမ်းသွား၏။
ထိုအမျှင်များက ၎င်း၏ ခြေထောက်များ၊ ခြေသလုံးများ၊ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ဦးခေါင်းအထိ ရောက်ရှိသွားသည်။
အစားထိုးအာကာသထဲတွင် ရှိနေပုံရသော စွမ်းအင်များဖြင့် မဟာနတ်ဆိုးသရုပ် လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွားသောအခါ -
"အာ့" သူ ခပ်တိုးတိုးအသံတစ်ခု ပြုလုပ်လိုက်ပုံရ၏။
အဲဒါက ထိတ်လန့်စရာပင်။ ဝိညာဉ်အသံတစ်ခုလိုပင်။
လူတိုင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ကျန်းဟန် ရုတ်တရက် လေထဲသို့ တက်လှမ်းသွား၏။ သူက မီတာ ၃၀၊ မီတာ ၃၀၀၊ မီတာ ၃,၀၀၀ နှင့် ထို့နောက် မီတာ ၃၀,၀၀၀ လမ်းလျှောက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ဧရာမသတ္တဝါကြီး၏ ခေါင်းပေါ်သို့ တက်လိုက်၏။
ဝုန်း။
ကျန်းဟန်က တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ ၎င်းပေါ်တွင် ခြေပလ္လင်ခွေထိုင်လိုက်သည်။ အမှောင်ထုကျူးကျော်ခြင်းက မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ကို လုံးဝ ဖုံးလွှမ်းသွား၏။ ထိုအရာက ဧရာမတောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တူသည်။ ပလ္လင်တောင်မှ ၎င်းအတွင်း၌ ပုန်းကွယ်နေ၏။
ကျန်းဟန်က တောင်ပေါ်တွင် သီးသန့်ကျင့်ကြံမှုကို စတင်လိုက်သည်။ စွမ်းအင်လည်ပတ်နေစဉ် မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်၏ အဆီအနှစ်ကို ကျန်းဟန် စုပ်ယူလိုက်ပြီး မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင်က မှုတ်ထုတ်လိုက်ကာ ကြားနေစွမ်းအင်အဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ပြန်လည်ပေးပို့လိုက်၏။
မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်က ကျန်းဟန်၏ ဝါးမျိုခြင်းကို ခံလိုက်ရပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်လာတော့မည့်အလားပင်။
ဒါက မဟာနတ်ဆိုးပုံရိပ်ကို သန့်စင်ခြင်းရဲ့ ပထမဆုံးအဆင့်ပဲ။ ဝါးမျိုခြင်းလုပ်ငန်းစဉ် ပြီးဆုံးသွားသည်နှင့် ယွမ်ယင်က ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာပြီး မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်အတွင်း၌ လုံးဝ တည်ငြိမ်သွားမည် ဖြစ်၏။ အသက်သစ်တစ်ခု မွေးဖွားလာသောအခါ ၎င်းက အောင်မြင်မှုတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်။
မယုံနိုင်စရာကောင်းသော လုပ်ဆောင်မှု စတင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။
ဝှစ်။ ဝှစ်။ ဝှစ်။
စွမ်းအင်စီးဆင်းသံကို လူတိုင်း ကြားနေရသည်။ ကြောက်စရာကောင်း၏။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်တော့ပြီးမလဲဆိုတာ မသိရချေ။
တစ်ရက်၊ နှစ်ရက်... ခုနစ်ရက် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။
အမှောင်ထု မှိန်ဖျော့သွားပြီး ကျန်းဟန်က မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ကို လုံးဝ ဝါးမျိုလိုက်ပြီ ဖြစ်၏။
အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွားသည်။ ကျန်းဟန်က မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင်ကို သရုပ်ထံသို့ မကြာမီ အောင်မြင်စွာ လွှဲပြောင်းပေးနိုင်တော့မည့်အလားပင်။
ဒီအချိန်မှာပဲ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ အပြောင်းအလဲတွေ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။
"ဟူး"
သက်ပြင်းချသံတစ်ခု ကျန်းဟန်၏ စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။
"ဟင်" ကျန်းဟန် မှင်တက်သွားသည်။ ၎င်းက ဆန်းကြယ်သော ဆရာသခင်၏ စိတ်ဆန္ဒအသံဖြစ်ကြောင်း သူ မှတ်မိလိုက်၏။
ထိုအရာက ကျန်းဟန်၏ နှလုံးသားထဲတွင် အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရစေသည်။ သူ မကောင်းတဲ့ ခံစားချက်တစ်ခု ရလိုက်သည်။
"ပိုးမွှားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်မအသိုက် ပေါက်ကွဲသွားပြီ။ အဲဒါက နယ်ပယ်သုံးခုကို ဆက်တိုက် ချိုးဖျက်သွားတယ်။ သုံးရက်အတွင်း ငါ အရေးယူမယ် ခေတ်သစ်တစ်ခုကို ကြိုဆိုဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထားပါ"
အသံက ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ ကျန်းဟန် စိုးရိမ်လာသည်။
`သုံးရက်လား`
`ငါ မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ရဲ့ စွမ်းအင်ကို ညီမျှအောင် လုပ်ဖို့ လိုတယ်။ ပြီးတော့ အဲဒါက သုံးရက်လောက် ကြာလိမ့်မယ်။ ယွမ်ယင် ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်သွားတဲ့အခါ ငါက အားနည်းတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေလိမ့်မယ်။ ဒီရုတ်တရက် အပြောင်းအလဲကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းဖို့ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ` ဒါကို တွေးမိတော့ ကျန်းဟန် စိတ်ဒုက္ခရောက်သွားသည်။
`ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ`
ကျန်းဟန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။ သူ၏အတွေးများ ရှုပ်ထွေးနေသဖြင့် သူနှင့် မဟာနတ်ဆိုးဝင်္ကပါကြား ဆက်သွယ်မှုကို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်စေသည်။
`စိတ်လျော့`
`ဒီအတိုင်းသာ ဆက်သွားရင် အောင်မြင်ဖို့ မဖြစ်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ ကုစားလို့မရတဲ့ အကျိုးဆက်တွေကိုတောင် ဖြစ်စေနိုင်တယ်`
`ငါ အဲဒါကို သန့်စင်ဖို့ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားပြီး အမြန်ဆုံး အဆုံးသတ်ရမယ်`
ကျန်းဟန် သူ၏ကိုယ်သူ စိတ်ငြိမ်အောင် ထားလိုက်၏။ မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ကို သန့်စင်ရန် သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှကို အသုံးပြုလိုက်သည်။
နှစ်ရက်တာ အချိန်က မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်လွန်သွား၏။
"ဟေး အဖေက ဘာလို့ မပြီးသေးတာလဲ" မုန့်မုန့်က ခြေထောက်ကို ကွေးပြီး တာဟေး၏ ဝမ်းဗိုက်ပေါ်တွင် ထိုင်နေသည်။ သူမက လက်များကို မျက်နှာပေါ်တင်ပြီး မော့ကြည့်လိုက်၏။
"ဟားဟားဟား စိတ်အေးအေးထားပါ မုန့်မုန့်။ ဆယ်ရက်ပဲ ရှိပါသေးတယ်" ဇီချန်း ရယ်မောလိုက်သည်။
"မကြာခင် ပြီးတော့မှာပါ" ဇီယန်က ပြောလိုက်၏။
"သမီး ကျင့်ကြံရတာ မပျော်တော့ဘူး။ သမီး ပျော်ချင်တယ်" မုန့်မုန့်က သူမအဖေ သီးသန့်ကျင့်ကြံနေစဉ် အရာအားလုံး ပျင်းစရာကောင်းသည်ဟု ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။ "အဖေနဲ့အတူ အပြင်ထွက်ပြီး ပျော်ပါးရတာ ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းတယ်"
သူမက ယွဲ့ရှောင်နိုနှင့် အခြားမိန်းကလေးများနှင့် အတူသွားလေ့ရှိသော်လည်း အိမ်ပြန်ရောက်သည့်အခါ သူမဖခင် ချက်ပြုတ်ပေးသော အရသာရှိသည့် အစားအစာများကို နေ့တိုင်း စားသောက်နိုင်သေးသည်။
"သူ အဆင်ပြေရဲ့လား"
"စိတ်မပူပါနဲ့" ကျန်းဟန်၏ အသံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ "အဖေ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို စလုပ်လိုက်ပြီ မကြာခင် ပြီးတော့မှာပါ။ နေ့တစ်ဝက်ကျော်လောက်ပဲ ကြာတော့မှာ"
"ဟင်" မုန့်မုန့်၏ လှပသော မျက်လုံးဝိုင်းကြီးများ ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားသည်။ "ကောင်းပြီ အဖေ အမြန်ဆုံး ပြီးအောင် ကြိုးစားနော်"
"သိပါပြီ" ကျန်းဟန် ပြောပြီးနောက် သူ နောက်ဆုံးအဆင့်ကို စတင်လိုက်၏။
"မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင် ထွက်"
ဘန်း။ ဘန်း။ ဘန်း။
စုတ်ဖြဲနေသော နာကျင်မှုကြောင့် မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင်ကို ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။ ထိုအရာကို မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ဆီသို့ ရွှေ့ပြောင်းလိုက်၏။
ကျန်းဟန်၏ အာရုံစိုက်မှုနှင့် ဝိညာဉ်အားလုံးကို မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်အတွင်း အခြေအနေကို ထိန်းချုပ်ရန် အာရုံစိုက်ထားသည်။
သရုပ်၏ ဦးခေါင်းမှ စတင်ကာ ယွမ်ယင်က နှလုံးသားဆီသို့ တစ်လျှောက်လုံး ဆင်းသွားမည်ဖြစ်သည်။ ထိုနေရာတွင် သူက ကိုယ်ပွားနည်းစနစ်အတိုင်း မိမိကိုယ်ကို ဖျက်ဆီးပြီး မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်၏ စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူလိုက်မည် ဖြစ်၏။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းက မဟာနတ်ဆိုးပုံရိပ်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။
ကျန်းဟန် လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ မဟာနတ်ဆိုးပုံရိပ် ဖြစ်ပေါ်လာမည့်အချိန်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန် အချိန်ကြာမြင့်မည် ဖြစ်၏။ သူ လုပ်ဆောင်ရန် လိုအပ်သည်မှာ ယွမ်ယင်ကို စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပြီး ၎င်းကို ဖုံးလွှမ်းရန် ဖြစ်သည်။
ဤလုပ်ငန်းစဉ်က အလွန်ဂရုစိုက်ရန် လိုအပ်ပြီး အမှားအယွင်း မရှိစေရပေ။
နောက်ဆုံးတွင် အရာအားလုံး ချောချောမွေ့မွေ့ ဖြစ်သွား၏။ မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင်က သရုပ်၏ နှလုံးသားဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။
ဝင်ရောက်သွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် ယွမ်ယင်က လက်များကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်၏။ တောက်ပသော အလင်းရောင်များ ၎င်း၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ သူ ကွဲကြေသွားပြီး စွမ်းအင်မုန်တိုင်း စတင်လာ၏။
ဒီအချိန်မှာပဲ။ အပြင်ဘက်တွင်။
ကျန်းဟန်၏ အသံကို ကြားလိုက်ရသည့်အချိန်မှစ၍ မုန့်မုန့်က ပြန်လည်ပျော်ရွှင်လာပြီး သူမ၏ သူငယ်ချင်းများနှင့် ကစားနေ၏။
အခြားသူများလည်း စိတ်အေးလက်အေးနှင့် ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရှိနေကြသည်။ ယွဲ့ဝူဝေ၏ မျက်လုံးများသာ အလွန်လေးနက်နေ၏။
သူက အချိန်တိုင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိထားပြီး ကြည့်ရှုနေသည်။ တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားမှာကို ကြောက်နေသလိုပါပဲ။
သူ မသိလိုက်သည်မှာ သူတို့နှင့် ဝေးကွာသော နေရာတွင် -
`သောက်ကျိုးနည်း အဲဒါ အထွတ်အထိပ်ကျွမ်းကျင်သူလား။ သူက ဘာလို့ ဒီလောက် သတိထားနေရတာလဲ ငါ အတွေ့ခံရလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ`
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက ဘေးမှနေ၍ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။ သူက သူ့နှင့် အနီးဆုံး ကောင်လေးကို ပူးကပ်ချင်သော်လည်း လှုပ်ရှားချင်ရုံ ရှိသေးသည်၊ သူက သူလျှိုလုပ်ခံရပြီး ဖိနှိပ်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ခဏတာ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား အလွန်စိတ်ဆင်းရဲသွား၏။ `ငါ ဒီနေရာကို ရောက်ဖို့ ငါ့ရဲ့ အင်အားအားလုံးကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး အသက်ကို စွန့်စားခဲ့ရတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီအလွတ်ခန်းမဆောင်ထဲမှာ တောင်တစ်လုံးပဲ ကျန်တော့တာလား နတ်ဆိုးအလောင်း ဘယ်မှာလဲ`
နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်နေချိန်တွင် ယွဲ့ဝူဝေ၏ မျက်နှာကို အကြီးအကျယ် ပြောင်းလဲသွားစေမည့် အရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်လာခဲ့၏။
"နေဦး ဘာလို့... ငါတို့ထဲက တစ်ယောက် ပျောက်နေတာလဲ"
အခန်း (၁၈၉၄) ပြီး
***