Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၉၆)</h2> <h2 style="text-align: center;">မငြိမ်သက်မှုများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်၏ စွမ်းအင်က အဆက်မပြတ် စုစည်းနေ၏။ ၎င်းက တည်ငြိမ်သော စွမ်းအင်စက်လုံးတစ်ခုအဖြစ် စုစည်းသွားပြီးနောက် ကျန်းဟန်၏ တာဝန် ပြီးဆုံးသွားမည်ဖြစ်ပြီး သူ၏ ဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ဆီသို့ ပြန်သွားနိုင်မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ၏ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာတွင် ဖြစ်ပေါ်နေသော အပြောင်းအလဲများကိုလည်း သူ အာရုံခံနိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ဒါက တကယ့် ရုပ်ခန္ဓာကျင့်ကြံမှုပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူက အဲဒါကို အာရုံမစိုက်ခဲ့ချေ။ အပြင်ဘက်တွင် လူနည်းလာပြီး စင်မြင့်ကလည်း ဗလာနီးပါး ဖြစ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူတို့ ဘယ်သွားကြတာလဲ` အဲဒီမေးခွန်းအတွက် ဘယ်သူမှ သူ့ကို အဖြေမပေးနိုင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီအချိန်မှာ ကျန်းဟန်က စိတ်မကြည်ဘူးလို့ ပြောလို့ရသည်။ သူ့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းရက်စက်မှုက ဖိနှိပ်လို့ မရချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒီနတ်ဆိုးကျင့်ကြံမှုအပြီးတွင် သူ၏ သွေးဆာမှုက မသိမသာ ပို၍ပင် အားကောင်းလာ၏။ ထိုအရာက သူ၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကို သွယ်ဝိုက်၍ သက်ရောက်မှုရှိစေပြီး ပိုမိုပြတ်သားကာ တိုက်ရိုက်ကျစေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူ ဘယ်လောက်ပဲ စိတ်ခံစားလွယ်နေပါစေ ဒီကိစ္စကို မဖြစ်မနေ ဖြေရှင်းရလိမ့်မည်။ အဖြေတစ်ခု ရှာတွေ့မှသာလျှင် သူ လုပ်နိုင်လိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် ခန်းမအပြင်ဘက် ထောင့်တစ်နေရာ၌ ပုန်းအောင်းနေသော အရိပ်တစ်ခုက အလွန်နိမ့်ကျသော ယုတ်မာသည့် ရယ်မောသံတစ်ခုကို ပြုလုပ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒီ အထွတ်အထိပ်ကျွမ်းကျင်သူ ထွက်သွားပြီ ပြီးတော့ ထိတ်လန့်စရာလည်း ပျောက်သွားပြီ။ နတ်ဆိုးအလောင်းက ငါ့မျက်စိရှေ့မှာပဲ ရှိတယ်။ သူက အဲဒါကို ယူချင်နေတာ ဒါပေမဲ့ ငါ့ဆီက ခွင့်ပြုချက် တောင်းပြီးပြီလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အဲဒါ ဘာလဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စင်မြင့်ပေါ်တွင် လူသုံးယောက်သာ ကျန်ရှိတော့သည်။ သူတို့ မှင်တက်နေစဉ် နှစ်ယောက်သာ ကျန်တော့ပြီး သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ချူးကျင်းယီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်စွမ်းအင်၏ ခြေရာကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ သူမ တုန်လှုပ်သွားသည်။ ဓားအလင်းတန်း ပေါ်လာသော်လည်း မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာသာ ထိမှန်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။ အနက်ရောင်အလင်းတန်းများက ရှေ့ရှိ တောင်တန်းထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို သူမ အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေခဲ့ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ..." သူမ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ချင်ခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် 'ဆရာ' ဟူသော စကားလုံးကို ဆုံးအောင်မပြောနိုင်မီမှာပင် သူမက အံ့မခန်း စွမ်းအင်တစ်မျိုးဖြင့် ဖိနှိပ်ခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ထဲတွင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဒါက အရမ်းကောင်းတယ်" သရုပ်ထဲတွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက သက်သောင့်သက်သာဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "နတ်ဆိုးအလောင်းက ငါ့ဟာပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက စွမ်းအင်စုစည်းရာ ဗဟိုသို့ လျင်မြန်စွာ ပျံသန်းသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သရုပ်၏ အတွင်းပိုင်းက စွမ်းအင်မုန်တိုင်းတစ်ခုနှင့် တူပြီး ၎င်း၏ နှလုံးသားက မုန်တိုင်း၏ ဗဟိုချက် ဖြစ်ပုံရ၏။ အထက်ရှိ အမျိုးသား၏ ဝိညာဉ်သည် သရုပ်၏ စွမ်းအားကို ၎င်း၏ နှလုံးသားတွင် အစွမ်းကုန် စုပ်ယူနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပုန်းနေမယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက လွန်ခဲ့သော နှစ်ထောင်ပေါင်းများစွာအတွင်း နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များကြားတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံး သတ္တဝါ ဖြစ်၏။ သူက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်း ပထမအဆင့်နှင့် အဆုံးမရှိ နီးစပ်ပြီး စွမ်းအားကြီးမားသည်။ သူက အတိဒုက္ခဖြတ်ကျော်ခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူက သူ၏ ပုံရိပ်ကို ဖုံးကွယ်ထားပြီး အသံမထွက်စေပေ။ အပြည့်အဝ အာရုံစိုက်နေသော ကျန်းဟန်ထံမှ သူ ပုန်းအောင်းနေခဲ့၏။ သူက လမ်းတစ်လျှောက်လုံး သတိထားပြီး ပျံသန်းလာကာ နောက်ဆုံးတွင် ကျန်းဟန်၏ အနောက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အစပိုင်းတွင် သူက ကျန်းဟန်ကို သူ၏ ဝိညာဉ်ဆန္ဒဖြင့် မမြင်နိုင်သော်လည်း ကျန်းဟန်၏ ပုံရိပ်ယောင်ဝိညာဉ်က နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ မျက်လုံးထဲတွင် ပေါ်လာ၏။ သူက နှလုံးသားကို မျက်နှာမူပြီး သူ၏ အစွမ်းရှိသမျှဖြင့် အရာအားလုံးကို ထိန်းချုပ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အကောင်းဆုံးအချိန် မဟုတ်သေးဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက အလွန်အတွေ့အကြုံရှိ၏။ အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် အသေအလဲ တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် အကောင်းဆုံးအခွင့်အရေးကို စောင့်ဆိုင်းရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`သူက စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူဖို့နဲ့ သရုပ်ကို သန့်စင်ဖို့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ကို စုစည်းနေတာလား`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား ခဏတာ စဉ်းစားလိုက်၏။ `သူ အောင်မြင်ပြီး သူ့ဝိညာဉ် ချက်ချင်း အနားရသွားတဲ့အချိန်ကျရင် ငါ သူ့ကို သတ်ပစ်မယ်။ သူ သရုပ်ကို စုပ်ယူပြီးတာနဲ့ ငါ စွမ်းအင်ကို တိုက်ရိုက်ဝါးမျိုပြီး ထာဝရ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်လာနိုင်တာ အတော်ပဲ။ ကျွတ် ကျွတ်...`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ယွဲ့ဝူဝေသာ ဒီမှာရှိနေရင် သေချာပေါက် အာရုံခံနိုင်ပြီး လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရုံနဲ့ ဒီနတ်ဆိုးနတ်ဘုရားကိုတောင် သတ်ပစ်နိုင်လိမ့်မည်။ သူမရှိရင်တောင် ပုံမှန်အားဖြင့် ကျန်းဟန်က ကာကွယ်ရေးအမျိုးမျိုးကို ချမှတ်ထားမှာပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံမကောင်းစွာဖြင့် ယခု အဲ့ဒီလို မဟုတ်ခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေမှ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက သူ့နောက်ကွယ်တွင် ပုန်းအောင်းနေကြောင်း ကျန်းဟန် သတိမထားမိခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"စုစည်းစမ်း ကိုယ်ပွား ပြီးပြီ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က သူ့ရဲ့ နောက်ဆုံး ထိန်းချုပ်မှုကို လုပ်လိုက်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်အတွင်းရှိ အဆုံးမရှိသော စွမ်းအင်များက အစုအဝေးတစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းသွားပြီး နတ်ဆိုးအလောင်းအတွက် တုန်ခါနိုင်စွမ်းရှိပုံရသည့် နှလုံးသားအသစ်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်၏။ သို့သော် မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်၏ အခြားအစိတ်အပိုင်းများမှာ ကျောက်တုံးကြီးများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ၎င်း၏ နှလုံးသားထဲရှိ စွမ်းအင်အစုအဝေးတစ်ခုသာ စီးဆင်းနေပြီး အတွင်းရှိ မဟာနတ်ဆိုးယွမ်ယင်မှာလည်း ပိုင်းခြားကာ ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းထား၏။ ကျနေသော မိုးရေများနှင့် ကြယ်များကဲ့သို့ ကိုယ်ပွားက ဤနေရာတွင် ဖြစ်ပေါ်လာလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ငါ လုပ်နိုင်ခဲ့ပြီ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေ၏။ ဒါက လုပ်ငန်းစဉ်ကြီးတစ်ခုပင်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် သူ့ဝိညာဉ်က သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက သူ့မိသားစုကို ဘယ်လိုရှာရမလဲဆိုတာ စဉ်းစားနေခဲ့၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ဝိညာဉ် အနားရသွားသည့် အခိုက်အတန့်တွင် သူ့နောက်မှ တောက်ပသော အလင်းရောင်တစ်ခု ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီး ယုတ်မာသော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ကျွတ် ကျွတ် ကျွတ် သေလိုက်တော့"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝီ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အမှောင်ထုတစ်စက် ကျဆင်းလာပြီး ထက်မြက်သော ဓားတစ်လက်အဖြစ် ပြောင်းလဲကာ အပေါ်မှ ခုတ်ချလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">စွမ်းအားကြီးသော စွမ်းအင်ကြောင့် ကျန်းဟန်၏ ဝိညာဉ် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ဖြည်းညင်းစွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူက မထီမဲ့မြင် ပြုနေပုံရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းလို သာမန်လူတစ်ယောက်က စွမ်းအားကြီးတဲ့ နတ်ဆိုးအလောင်းကို ဘယ်လိုလုပ် ထိရဲတာလဲ။ အဲဒါက ငါ့ဟာပဲ ဖြစ်ရမယ်။ ကမ္ဘာလောကကို ငါ ပြန်လာတဲ့အခါ..." နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်က စွမ်းအင်များ စုဝေးရာနေရာသို့ လျှောက်သွားရင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူက ခေတ်သစ်တစ်ခုကို စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။ သူ့ရှေ့မှာရှိတဲ့ အောင်မြင်မှုကို သူ ပြန်လည်ရယူချင်ခဲ့တယ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဒါပေမဲ့ သူ စကားမဆုံးခင်မှာပဲ -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့နောက်မှ အသံတစ်သံ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းက တကယ်တော့ ပုန်းနေတဲ့ ကြွက်တစ်ကောင်ပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနက်ရောင်စွမ်းအင်များ ဆက်လက်စုစည်းနေ၏။ ကျန်းဟန်၏ ဝိညာဉ် ပေါ်လာသော်လည်း ထိုအရာက ပို၍ ပုံရိပ်ယောင် ဖြစ်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူ့နဖူးပေါ်တွင် အမှတ်အသားတစ်ခု ရှိနေ၏။ သူ့မျက်နှာက မွေးကတည်းက ပါလာသကဲ့သို့ မှုန်မှိုင်းနေသည်။ မျက်လုံးများက လုံးဝ နက်မှောင်နေပြီး နှုတ်ခမ်းများပင် မည်းနက်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤအချိန်တွင် သူက အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ထောင်ချောက်ထဲ ငါ ကျသွားတယ်။ ဒါပေမဲ့ မင်း ဘာပဲလုပ်လုပ် ငါ့ကို မသတ်နိုင်ပါဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာ… မင်း ဘာလို့ မသေတာလဲ" နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် သူငယ်အိမ်များ ကျုံ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားသော်လည်း အလွန်သတိထားနေသည်။ သူက နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်ရေးအစီအစဉ်ကို စတင်ပြင်ဆင်နေပြီ ဖြစ်၏။ ဒါပေမဲ့ နောက်ဆုံးမှာတော့ သူ လှုပ်ရှားဖို့ အခွင့်အရေး မရခဲ့ချေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဘာလို့လဲ… ဘာလို့လဲလို့ မင်း မေးလိုက်တာလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ ပုံရိပ် လင်းလက်သွားပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်ရှေ့တွင် ချက်ချင်း ပေါ်လာ၏။ အနီးကပ်အကွာအဝေးတွင် ကျန်းဟန်၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။ နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ရုတ်တရက် ကြောက်လန့်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အကြောင်းရင်းကတော့ ဒီမှာ ငါက အဆုံးအဖြတ်ပေးမယ့်သူ ဖြစ်နေလို့ပဲ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရေတွက်၍မရနိုင်သော အနက်ရောင်စွမ်းအင်အစင်းကြောင်းများ ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်မှာ ထိန်းချုပ်မှု ကင်းမဲ့သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး မဟုတ်ဘူး"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက အကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံးသူမှာ သူ့ရှေ့မှ လူဖြစ်ကြောင်း နောက်ဆုံးတွင် သဘောပေါက်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"မင်းက နတ်ဆိုးအလောင်းကို အရမ်းသဘောကျနေမှတော့ အဲဒါကို မင်း ခံစားကြည့်ရအောင် ဟားဟားဟား" ကျန်းဟန်က ယုတ်မာစွာ ရယ်မောလိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ၏ စိတ်ဆန္ဒ ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ်က စွမ်းအင်စက်လုံးအနီးသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိသွားသည်။ သူ ၎င်းနှင့် ထိတွေ့သွားသောအခါ -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နတ်ဆိုးနတ်ဘုရား၏ ပုံရိပ် ဝါးမျိုခံလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ စွမ်းအားများ စုပ်ယူခံလိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ အစားခံရတော့မှာလား` ဒါက နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားရဲ့ နောက်ဆုံးအတွေးပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ မခုခံနိုင်ခဲ့ချေ။ သူ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝါးမျိုခံနေရတာကို အကူအညီမဲ့စွာ ကြည့်နေရုံသာ တတ်နိုင်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာနတ်ဆိုးသရုပ် ပျောက်ကွယ်သွား၏။ စွမ်းအင်စက်လုံး၏ ပတ်ဝန်းကျင်က ပုံမှန်အခြေအနေသို့ တစ်ဖန် ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ရေရွတ်လိုက်၏။ "ဒီမှာသာ မဟုတ်ရင်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ ဆက်မပြောတော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါသာ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေမှာ မရှိခဲ့ရင် ခုနက တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် သေသွားလောက်ပြီ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ အကယ်၍ဆိုတာတွေ မရှိဘဲ ရလဒ်တွေပဲ ရှိတယ်။ ပြီးတော့ ရလဒ်ကတော့ ငါ မဟာနတ်ဆိုးကိုယ်ပွားတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ သန့်စင်နိုင်ခဲ့ပြီဆိုတာပဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ဝိညာဉ်ကို ထိခိုက်မှုက အလွန်ပြင်းထန်လွန်း၏။ သူ မူလခန္ဓာကိုယ်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကိုယ်က တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေသော ဖယောင်းတိုင်မီးလျှံကဲ့သို့ အဆက်မပြတ် တဖျပ်ဖျပ်လင်းနေပြီး လင်းလိုက် မှောင်လိုက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူ့ဝိညာဉ် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲ ပြန်ရောက်လာသည်။ ဓာတ်ကြီးငါးပါး အမတခန္ဓာက ပိုမိုခိုင်မာလာပြီး ဆက်လက်ကြီးထွားနေကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။ ပြီးပြည့်စုံသော ပုံစံဖြင့် အမတခန္ဓာက သူ၏ ရူးသွပ်သော ကြီးထွားမှုကို နောက်ဆုံးတွင် စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်က လက်တစ်ဖက်ကို ဖြည်းညင်းစွာ မြှောက်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">`ငါ ဘာလို့ အဲဒါကို မထိန်းချုပ်နိုင်ရတာလဲ`</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း မလှမ်းမီ သူက သုံးစက္ကန့်ခန့် မတ်တပ်ရပ်နေခဲ့၏။ သူ့လှုပ်ရှားမှုတွေက ဖုတ်ကောင်တွေထက် အများကြီး ပိုပြီး ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ဖြစ်နေသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တောင်ထိပ်တွင် ရပ်သည်အထိ သူ ရှေ့ဆက်သွားခဲ့ပြီး ချောက်ကမ်းပါးစွန်းသို့ လျှောက်သွားကာ အောက်သို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">နန်းတော်တစ်ခုလုံးတွင် ပုံရိပ်တစ်ခုသာ ကျန်ရှိတော့သည်။ ချူးကျင်းယီပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"သူတို့အားလုံး ပျောက်သွားကြပြီလား"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကျန်းဟန်၏ ဝိညာဉ် အိပ်မက်မက်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် ယိမ်းယိုင်သွားပြီး ပြုတ်ကျသွားသည်။ သူ ကောင်းကင်ယံမှ ဆက်လက်ပြုတ်ကျနေပြီး ဆွဲငင်အား၏ အမြန်နှုန်းကြောင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်က အသံအတားအဆီးကို ချိုးဖျက်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူးကျင်းယီ၏ မျက်နှာအမူအရာ ထပ်မံပြောင်းလဲသွားပြီး သူမက သူ့ကို ဖမ်းရန် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် နတ်ဆိုးနတ်ဘုရားက သူမကို ဖိနှိပ်ထားမှုမှာ မပြီးဆုံးသေးပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမ၏ စိုးရိမ်တကြီး အကြည့်အောက်တွင် -</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခန်းမထဲတွင် ကျယ်လောင်သော အသံတစ်သံ ပဲ့တင်ထပ်သွား၏။ ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်က မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး သူ အသက်ရှူရပ်သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဆရာ ဆရာ သတိထားပါဦး" ချူးကျင်းယီ အော်ဟစ်လိုက်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် သူမ၏ ကြိုးစားအားထုတ်မှုက အချည်းနှီးသာ ဖြစ်သည်။ မီတာဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အကွာမှနေ၍ သူ့ထံမှ သူ၏ အသက်ရှူသံကိုပင် သူမ ဘာမှ မခံစားနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူးကျင်းယီသည် နောက်ဆုံးတွင် လှုပ်ရှားနိုင်ရန် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ဆိုင်းခဲ့ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူမက ကျန်းဟန်၏ ဘေးသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ သူ့အခြေအနေကို လေ့လာပြီးနောက် သူမ အနည်းငယ် သက်သာရာရသွား၏။ သူ့နှလုံးခုန်နှုန်းက နှေးကွေးသော်လည်း သူက အလွန်သန်မာပြီး ကျန်းမာသည်။ သဘာဝကျစွာပင် သူ၏ ဝိညာဉ် ဒဏ်ရာရနေသည်ကို သူမ မသိနိုင်ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ခဏတွေးပြီးနောက် သူမက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး သူမ၏ ပန်းပွင့် ပုခက်ကို ထုတ်ယူလိုက်၏။ ထို့နောက် သူမက ကျန်းဟန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး ခြင်းတောင်းဆီသို့ လွင့်မျောသွားစေသည်။ သူက အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ လှဲလျောင်းနေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချူးကျင်းယီက ဘေးတွင်ရပ်ပြီး အချိန်အကြာကြီး မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">...</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">မဟာနတ်ဆိုးသရုပ်ကို ဝါးမျိုလိုက်သောအခါ ခုနစ်ပါးကန္တာရနယ်မြေတစ်ခုလုံး ၁၁ ရက်ကြာအောင် လုံးဝ အမှောင်ထုထဲသို့ ကျဆင်းသွားပြီး လက်ချောင်းများကိုပင် မမြင်နိုင်ပေ။ လေပြင်းများ တိုက်ခတ်လာပြီး မြေကြီးများ တုန်ခါကာ ကမ္ဘာကြီး ပျက်စီးတော့မည့်အလား တောင်များ ယိမ်းယိုင်သွား၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကံကောင်းစွာဖြင့် ၁၂ ရက်မြောက်နေ့တွင် ထိုအရာက ငြိမ်းချမ်းစွာ ငြိမ်သက်သွားပြီး နေမင်းကြီးက ထပ်မံတောက်ပလာသည်။ လူတိုင်းက မျှော်လင့်ချက်၊ အသက်ရှင်သန်ရန် မျှော်လင့်ချက်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်၊ လူသားမျိုးနွယ်နှင့် ဆန်းကြယ်သားရဲများကြားတွင် အရာတစ်ခု တဖြည်းဖြည်း ပျံ့နှံ့လာပြီး အသိအမှတ်ပြုခံရသည်။ သူတို့က ဒီ ၁၁ ရက်ကို အမှောင်ခေတ်လို့ ခေါ်ကြသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အဲဒါက အမှောင်ထု စိုးမိုးတဲ့ ၁၁ ရက်ပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အလားတူပင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများနှင့် ပြည့်နှက်နေသော နေရာတစ်ခု ရှိ၏။ အဲဒါက သဲပြာလေနယ်မြေရှိ တိုက်ကြီးရဲ့ အစွန်းပင်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝှစ်။ ဝှစ်။ ဝှစ်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ချိုတစ်ချောင်း မြင်းဖြူနှင့် အခြားရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသားရဲများ အားလုံး ဤနေရာတွင် ရှိနေကြ၏။ သို့သော် သူတို့အားလုံး အုပ်စုလိုက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးသားရဲ တစ်ကောင်မှ မကျန်တော့ပေ။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ပိုးမွှားမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပင်မအသိုက်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ကြီးပေါ်တွင် ဧရာမအရိပ်ကြီးတစ်ခု ရပ်နေ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဆဋ္ဌမစိတ်ဆန္ဒ၏ မူလခန္ဓာကိုယ်က လူကိုယ်တိုင် ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်။ ကျန်းဟန်ထံ အသံပို့လွှတ်ခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့်အရာ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း။ ဘန်း။ ဘန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ကြမ်းတမ်းသော ခပ်အုပ်အုပ်အသံများက အရပ်မျက်နှာအားလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံးကို ဖြန့်ကြက်ထားသော သလင်းကျောက်နံရံ၏ ငါးပုံတစ်ပုံခန့် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"ဟူး ငါ့ရဲ့ မူလခန္ဓာကိုယ်က ငါ့လက်တစ်ချက် ဝှေ့ယမ်းရုံနဲ့ မင်းကို သတ်နိုင်တယ်" ဆဋ္ဌမစိတ်ဆန္ဒက အလင်းရောင်ဖြင့် တောက်ပနေပြီး သူ၏ မျက်နှာအမူအရာက မာနကြီးနေ၏။ "အခု သဲပြာလေနယ်မြေမှာ မင်းကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်မယ်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဝုန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သလင်းကျောက်နံရံ ပြိုကျသွားပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးမွှားမျိုးနွယ်စု စစ်တပ်များ ဝင်ရောက်လာကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အကယ်၍ ယွဲ့ဝူဝေသာ ဤနေရာတွင် ရှိနေပါက ပိုးမွှားမျိုးနွယ်စု၏ စစ်သည်တိုင်းသည် မဟာပြည့်စုံခြင်း အလယ်အဆင့်ရှိ ခွန်အားများ ရှိနေကြောင်း သေချာပေါက် တွေ့ရှိရလိမ့်မည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သူတို့ သောင်းနှင့်ချီ ရှိနေပြီး ပြွတ်သိပ်နေကာ အလွန်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်း၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ပိုးမွှားမျိုးနွယ်စု စစ်တပ်များ ရောက်ရှိလာသည်နှင့်အမျှ သူတို့က တက်လာသော နေမင်းကဲ့သို့ မျက်စိကျိန်းမတတ် အလင်းရောင်ဖြင့် ဝန်းရံခံလိုက်ရသည်။ မရေမတွက်နိုင်သော ပိုးမွှားများက အလင်းရောင်အောက်တွင် သေဆုံးသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">"အခု ချိုးဖျက်လိုက်"</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဘန်း။ ဘန်း။ ဘန်း။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">တိုက်ကြီးတစ်ခုလုံး အပိုင်းပိုင်းအစစ ကွဲကြေသွားသည်။ ဤနေရာတွင် စကြဝဠာဝင်္ကပါများဖြင့် ပြည့်နှက်နေ၏။ ကြယ်တာရာမြေပုံတစ်ခုလုံးတွင် ပင်မကြယ် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပါဝင်သည်။ ဤအခိုက်အတန့်တွင် ၎င်းတို့အားလုံး ပေါက်ကွဲသွားကြ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">ဤပင်မကြယ်များကို ကောင်းကင်နဂါးကြယ်တာရာပြည်နယ်ရှိ နေရာတိုင်းတွင် ထားရှိထားသည်။ ပေါက်ကွဲပြီးနောက် အဆုံးမဲ့အာကာသ၏ ဖရိုဖရဲစွမ်းအင်များက ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို စတင်လွှမ်းမိုးလာ၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">အနီးနားရှိ ဂြိုဟ်များပေါ်မှ လူများစွာ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ပျောက်ကွယ်သွားကြသည်။ ကံမကောင်းသူများက အာကာသမငြိမ်သက်မှုကြောင့် သေဆုံးသွားကြ၏။ ကံကောင်းသူများက အခြားဒေသများသို့ ပို့ဆောင်ခံရပြီး ပို၍ ကံကောင်းသူများက အလွန်ဝေးကွာသော နေရာများသို့ ပို့ဆောင်ခံရသည်။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align:justify">သို့သော် ၎င်းက အစသာ ရှိသေး၏။</p> <p style="text-align:justify"> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း (၁၈၉၆) ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save