"ခယ်အာအိုဒို ဘယ်ဘက်ကို သတိထား"
"မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ"
"ခယ်ရှောင်မေ့ မင်း ဘာလုပ်နေတာလဲ။ အာရုံစိုက်ထားလေ။ မင်းဘက်မှာ မြေကမ္ဘာရိုင်းစိုင်းသားရဲ သုံးကောင် ကျန်သေးတယ် သူတို့ကို တိုက်စမ်း"
"..."
အဖွဲ့ထဲတွင် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသား ငါးဦးခန့်သာ ပါဝင်လေသည်။ အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သူက သူတို့ရှေ့ရှိ ဆယ်ကျော်သက်နှင့် အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်အရွယ် လူငယ်လေးများ တိုက်ခိုက်နေသည်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။
ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားငါးဦးမှာ မိသားစုမှ လူငယ်လေးများကို ပြင်ပလောက၌ လက်တွေ့အတွေ့အကြုံရစေရန် ဦးဆောင်ခေါ်ယူလာခြင်းဖြစ်ကြောင်း သိသာထင်ရှားလှပေသည်။
"ဟားဟား ငါတို့ ခယ်မိသားစုရဲ့ လူငယ်မျိုးဆက်တွေက အရင်ကထက် အများကြီး ပိုထူးချွန်လာတာပဲ"
ထိုလူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားများက အချင်းချင်း စကားစမြည်ပြောဆိုရင်း ဘေးမှနေ၍ တိုက်ပွဲများကို စောင့်ကြည့်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
"သူတို့ထဲမှာ အကောင်းဆုံးကတော့ ခယ်အာအိုဒိုပဲ။ သူက အသက် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးပေမဲ့ နတ်ဘုရားအသွင်ပြောင်းခြင်းအဆင့်ကို ရောက်နေပြီလေ။ ငါ အသက် ၁၈ နှစ်တုန်းကဆို ရွှေအမြုတေအဆင့် အလယ်အဆင့်လောက်မှာပဲ ရှိသေးတာ"
"သူ ဧရာမပုဆိန်တောင်တန်းကို ဝင်ခွင့်ရဖို့ကတော့ သေချာသလောက်ပဲ။ ကောင်းကင်လေပြေဂိုဏ်းက လူတွေတောင် သူ့ကို လာဆက်သွယ်ကြသေးတယ်မလား"
"အဲဒါတွေအကုန်လုံးက မဟာဂိုဏ်းကြီးတွေချည်းပဲလေ။ ဒါကြောင့်လည်း မိသားစုခေါင်းဆောင်က ချက်ချင်း သဘောမတူသေးတာပေါ့။ ဘယ်ဂိုဏ်းက ပိုကောင်းတဲ့ အကျိုးခံစားခွင့်တွေ ပေးနိုင်မလဲဆိုတာ စောင့်ကြည့်ရဦးမယ်လေ။ ဒီလူငယ်လေးတွေသာ မဟာဂိုဏ်းကြီးတွေထဲ ဝင်သွားနိုင်ခဲ့ရင် သူတို့ဘဝတွေ တစ်မဟုန်ထိုး ပြောင်းလဲသွားလိမ့်မယ်"
"ဟေး ဟိုမှာ လူတစ်ယောက် ရှိနေတာလား"
ဝှစ်... ဝှစ်... ဝှစ်...
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားများက အချင်းချင်း အဓိပ္ပာယ်ပါပါ အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် သူတို့ရှေ့ရှိ ဆန်းကြယ်သားရဲ အကောင်နှစ်ဆယ်ခန့်ကို လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သတ်ဖြတ်လိုက်ကြလေသည်။
ထို့နောက် သူတို့အားလုံး တောအုပ်၏ နက်ရှိုင်းသော အရပ်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြ၏။
ထိုနေရာတွင် အနက်ရောင်ပုံရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာနေလေသည်။
သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာအချိုးအစားကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုသူမှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိရှိလိုက်ကြသည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ မျက်နှာကို ဖုံးကွယ်ထားသဖြင့် မည်သူကမျှ စိတ်မအေးနိုင်ကြချေ။
အသက်အကြီးဆုံးဖြစ်သော လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်လေးတို့ ငါ့ဆီလာခဲ့ကြ"
လူတိုင်း သူ့အနားသို့ စုဝေးရောက်ရှိလာကြပြီး လျှောက်လာနေသော အနက်ရောင်ဝတ်ရုံရှင် အမျိုးသမီးကို အကဲခတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။
သူမက သူတို့နှင့် မီတာငါးဆယ်ခန့်အကွာသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက တစ်စုံတစ်ရာ ပြောဆိုရန် ပြင်လိုက်သည်။
ထိုအချိန်မှာပင် သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလေးတစ်သံကို သူတို့ ကြားလိုက်ရလေသည်။
"ဒါက ဘယ်ဂြိုဟ်လဲ"
"ဟင်"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အသက်အကြီးဆုံး လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်။
`သူမက တခြားဂြိုဟ်က လာတာလား`
"ဒါက ရိုမန်ဂြိုဟ်ပါ။ ဘာများ ကူညီပေးရမလဲခင်ဗျာ"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားက ရိုသေစွာ လက်အုပ်ချီ၍ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျွန်မ မေးစရာတစ်ခု ရှိတယ်"
ဇီယန်က သူမ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အလယ်အလတ်အဆင့် သလင်းကျောက် တစ်ရာခန့်က တစ်ဖက်လူထံသို့ လွင့်ပျံသွားလေသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဒါတွေ မလိုပါဘူး။ မေးစရာရှိရင် အားမနာတမ်းသာ မေးပါ။ ဒါပေမဲ့ သခင်မလေး ရှေ့ဆက်မလာတာ ပိုကောင်းပါလိမ့်မယ်။ ကျွန်တော်တို့ ဘေးကင်းတဲ့ အကွာအဝေးတစ်ခုမှာပဲ နေကြရအောင် ဟုတ်ပြီလား"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားက သတိထားကာ ပြောလိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူက သလင်းကျောက်များကို ပြန်ပို့ရန် စွမ်းအားအချို့ကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။
သို့ရာတွင် သူ ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအင်များမှာ ထိုသလင်းကျောက်များကို အနည်းငယ် တုန်ခါသွားစေရန်ပင် မစွမ်းဆောင်နိုင်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်တရာ အံ့ဩထိတ်လန့်သွားခဲ့ရလေသည်။
`အရမ်းစွမ်းအားကြီးတာပဲ`
အမျိုးသား၏ သူငယ်အိမ်များ ကျဉ်းမြောင်းသွားသည်။
သူ့ရှေ့၌ လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော သလင်းကျောက်များကိုသာ သူ ငေးကြည့်နေမိတော့၏။
"ရိုမန်ဂြိုဟ်က ဘယ်ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ပါဝင်တာလဲ" ဇီယန်က မေးလိုက်သည်။
"အော့စဘွန်း ကြယ်တာရာနယ်မြေမှာ ပါဝင်ပါတယ်"
"အဲဒါက ဘယ်လိုနေရာမျိုးလဲ"
"အော့စပိုင်း ကြယ်တာရာပြည်နယ်ပါ"
"ဘယ်ကြယ်တာရာနယ်မြေအောက်မှာလဲ"
"သမုဒ္ဒရာ ကြယ်တာရာနယ်မြေပါ"
ဟူး...
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားမှာ ဇီယန် ပင့်သက်ရှိုက်သွားသည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ၏ အသံလေးပင် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားခဲ့၏။
"ရှင်... ရှင် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေအကြောင်းကိုရော သိလား"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားက ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းကို ညင်သာစွာ ခါယမ်းလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး။ တကယ်တော့ ကျွန်တော် သမုဒ္ဒရာ ကြယ်တာရာနယ်မြေကိုတောင် တစ်ခါမှ မရောက်ဖူးပါဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဗဟုသုတနည်းပါးမှုနဲ့ အတွေ့အကြုံမရှိမှုအတွက် တောင်းပန်ပါတယ်။ သခင်မလေးမှာ တခြားမေးစရာတွေ ရှိသေးရင် မဟာဂိုဏ်းကြီးတွေက လူတွေကို သွားမေးသင့်တယ်။ သူတို့က ကျွန်တော့်ထက် ပိုသိကြမှာပါ"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဇီယန် ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။
"အနီးဆုံးမြို့က ဘယ်မှာလဲ"
"တောက်ပသစ်ရွက် မြို့တော်ပါ။ အရှေ့ဘက်ကို ဆက်သွားရင် ကီလိုမီတာ ၆၀၀ လောက်အကွာမှာ ရှိပါတယ်"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
ဤစကားကို ကြားပြီးနောက် ဇီယန်မှာ ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။ သို့ရာတွင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းပြီးသည်နှင့် သူမက ရပ်တန့်ကာ လှည့်ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်မကို လမ်းပြပေးနိုင်မလားတော့ မသိဘူး။ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို အခကြေးငွေ ပေးပါ့မယ်။ ကျွန်မ ဒီနေရာအကြောင်း သိပ်မသိလို့ ရှင်တို့က ကျွန်မကို မိတ်ဆက်ပေးနိုင်တယ်မလား"
အကြောင်းတစ်ခုခုကြောင့် သူမ၏ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံလေးကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ခယ်မိသားစု၏ ပါရမီရှင်လူငယ် ခယ်အာအိုဒိုက မမျှော်လင့်ဘဲ ချက်ချင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ ရပါတယ်"
ဝုန်း...
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသား၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပျက်ယွင်းသွားပြီး သူ့တူကို ပြင်းထန်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
`ကောင်လေး မင်း သတ္တိကောင်းလွန်းနေပြီ`
`ဒါပေမဲ့ မင်းက မင်းရဲ့သတ္တိကို နေရာမှားပြီး သုံးနေတာပဲ`
`သူမရဲ့ နောက်ခံကိုတောင် မသိဘဲနဲ့ သူမကို လိုက်ပို့ပေးရဲတယ်ပေါ့လေ`
"လျှောက်မလုပ်နဲ့။ မင်းတို့ကို ပြောထားမယ် မင်းတို့ ဒီမှာ တစ်ပတ်လောက် လေ့ကျင့်ရဦးမှာမို့လို့ ဘယ်မှသွားလို့မရဘူး"
ဝှစ်...
ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထိပ်တန်းအဆင့် သလင်းကျောက် တစ်ရာခန့် လွင့်ပျံလာပြီး မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသား၏ စကားဝိုင်းကို နှောင့်ယှက်လိုက်လေသည်။
ဂလု...
နေရာအနှံ့မှ တံတွေးမျိုချသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာ၏။
"အင်း ကျွန်တော် စကားပြန်ရုတ်သိမ်းပါတယ်"
အမျိုးသား၏ အကြည့်များမှာ လိုချင်တပ်မက်မှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုကြားတွင် ရုန်းကန်နေရလေသည်။
ဇီယန်က ညင်သာစွာ ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်တို့ထဲက တစ်ယောက်က သဘောတူပြီးပြီဆိုတော့ ရှင် ထပ်မငြင်းသင့်တော့ဘူး"
ထိုစကားမှာ သတိပေးချက်တစ်ခုနှင့် တူနေသဖြင့် မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားလည်း တွေဝေမနေရဲတော့ဘဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရလေသည်။
"ကောင်းပါပြီ"
ကိစ္စရပ်များမှာ အခြေအနေပေးသည့်အတိုင်း ပြေလည်သွားခဲ့သည်။
သူက ထိပ်တန်းအဆင့် သလင်းကျောက် တစ်ရာနှင့် အလယ်အလတ်အဆင့် သလင်းကျောက် တစ်ရာကို သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူက အဖွဲ့ဝင်များကို ဇီယန်နှင့် ငါးမီတာအကွာမှ လိုက်ပါရန် အမိန့်ပေးလိုက်ပြီး ခရီးစတင်ခဲ့ကြလေသည်။
"သခင်မလေး သခင်မလေးက ဒီကမ္ဘာက မဟုတ်ဘူးလားဆိုတာ မေးလို့ရမလား"
မီးခိုးရောင်ဝတ်စုံရှင် အမျိုးသားက သတိထားကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်နာမည်က ခယ်အာအိုဒိုပါ။ ခုနက သခင်မလေးရဲ့ တောင်းဆိုမှုကို ကျွန်တော် သဘောတူခဲ့တာပါ"
ခယ်အာအိုဒိုက ရယ်မောလိုက်သည်။
"သခင်မလေးရဲ့ အသံလေးကို နားထောင်ရုံနဲ့တင် သခင်မလေးက လူဆိုးမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် သိနိုင်ပါတယ်"
သူ့ပုံစံမှာ မိန်းမရှုပ်တတ်သော ငပွေးသခင်လေးတစ်ယောက်နှင့် တူနေ၏။
သို့ရာတွင် ၎င်းက ဇီယန်အပေါ် လုံးဝ အလုပ်မဖြစ်ခဲ့ပေ။
"အဲဒါကိုတော့ ကျွန်မလည်း မသေချာဘူး"
ဇီယန်က အေးစက်စက် ပြန်ပြောပြီးနောက် ထပ်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်မက ဒီဂြိုဟ်က မဟုတ်ဘူး"
"ကောင်းပါပြီ သခင်မလေးမှာ မေးစရာရှိရင် လမ်းတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်တော် ဖြေပေးပါ့မယ်။ ကျွန်တော့်နာမည်က ခယ်ကျန်းပါ"
လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
"ကောင်းပြီလေ"
"ကျွန်တော်တို့က စွမ်းအင်ယာဉ်နဲ့ လာခဲ့တာပါ"
တောအုပ်အစွန်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ ဇီယန်သည် ထိုနေရာ၌ လေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော ပန်းကန်ပြားပျံနှင့်တူသည့် ရှုခင်းကြည့်ယာဉ်တစ်စီးကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။
"သခင်မလေး ယာဉ်ပေါ်တက်ပါ"
အားလုံးက ယာဉ်ပေါ်တွင် အသီးသီး နေရာယူလိုက်ကြသည်။
ခယ်မိသားစုဝင် အများအပြားက ဇီယန်ကို သိချင်စိတ်အပြည့်ဖြင့် ခိုးကြည့်နေကြ၏။
`ဒီဆန်းကြယ်တဲ့အမျိုးသမီးက ဘယ်ကလာတာပါလိမ့်`
"ဒီမှာ ဘယ်ဂိုဏ်းက အင်အားအကြီးဆုံးလဲ" ဇီယန်က မေးလိုက်သည်။
"ဧရာမပုဆိန်တောင်တန်း၊ ကောင်းကင်လေပြေဂိုဏ်းနဲ့ စီးဆင်းနေသောအလင်းရောင်ဂိုဏ်းတို့က အင်အားအကြီးဆုံးပါပဲ။ ကျွန်တော်တို့ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ဂိုဏ်းတွေ အများကြီးရှိပြီး အများစုက အရမ်းစွမ်းအားကြီးကြတယ်" ခယ်ကျန်းက ဖြေလိုက်သည်။
"ဧရာမပုဆိန်တောင်တန်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်က ဘယ်အဆင့်မှာလဲ" ဇီယန်က တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။
"သူက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာပါ" ခယ်ကျန်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဂိုဏ်းချုပ်ပဲဖြစ်ဖြစ် တခြားသူတွေပဲဖြစ်ဖြစ် ယေဘုယျအားဖြင့် သူတို့ ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်လာတဲ့အခါ ဂိုဏ်းချုပ်အဖြစ် နှစ်တစ်ရာကြာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ပြီးတာနဲ့ ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ထွက်ခွာသွားကြတယ်။ ဒါကြောင့် ဂိုဏ်းသုံးဂိုဏ်းရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်အများစုက ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေပြီး ကျန်တဲ့သူတွေက နောက်ပိုင်းအဆင့် ဒါမှမဟုတ် အလယ်အဆင့်လောက်မှာပဲ ရှိကြတယ်။ ကျွန်တော်တို့ဂြိုဟ်ပေါ်မှာ ခန္ဓာပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ မရှိပါဘူး"
ဇီယန် သဘောပေါက်သွားပြီး ဟင်းလင်းပြင်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိရန် သိပ်မခက်ခဲကြောင်း ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်၏။
"ကျွန်မ ကြီးမားတဲ့ ဂိုဏ်းတစ်ခုကို တည်ထောင်ချင်ရင် ဒါမှမဟုတ် ဒီကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးချင်ရင် ဘာလုပ်ရမလဲ"
ဤဒေသခံများက ဤနေရာအကြောင်းကို ကောင်းစွာ သိရှိထားသောကြောင့် သူမ၏ မေးခွန်းကို ဖြေဆိုနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။
ခယ်ကျန်းမှာ ဆွံ့အသွားလေတော့သည်။
"ဗျာ... ဒီကမ္ဘာကြီးကို အုပ်စိုးမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒါ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ဘူး"
"ဒုတိယဦးလေး ဘာလို့ မဖြစ်နိုင်ရမှာလဲ။ သူတို့ကို အနိုင်ယူပြီးရင် သခင်မလေးက လုပ်နိုင်တာပဲလေ"
ခယ်အာအိုဒိုမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။
သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော အသံပိုင်ရှင် ဤအမျိုးသမီးက ဤမျှလောက် ရည်မှန်းချက် ကြီးမားလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
"အင်း..."
ခယ်ကျန်း၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ခုနက သူ၏ လန့်ဖျပ်သွားသော တုံ့ပြန်မှုက တစ်ဖက်လူကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားလိုက်ရ၏။
ကံကောင်းစွာဖြင့် သူမက ဂရုစိုက်ပုံမရချေ။
ထိပ်တန်းအဆင့် သလင်းကျောက် အတုံးတစ်ရာ ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။
ခယ်ကျန်း တစ်ဖန် ဆွံ့အသွားရပြန်သည်။
`အချိန်မရွေး ထိပ်တန်းအဆင့် သလင်းကျောက်တွေကို ဒီလိုရက်ရက်ရောရော ပေးနိုင်တဲ့ သူရဲကောင်းဆန်တဲ့ အမျိုးသမီးပဲ`
`ဝိုး ဒါကို ငါ သိပ်သဘောကျတာပဲ`
သို့သော်လည်း သူက ဖိအားများစွာကို ခံစားနေရဆဲပင် ဖြစ်သည်။
"ကျွန်မအတွက် လမ်းပြပေးဖို့ ဒေသခံတချို့ လိုအပ်တယ်။ ရှင်တို့ လုပ်ပေးချင်လား" ဇီယန်က မေးလိုက်သည်။
"အင်း..." ခယ်ကျန်း ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။ "ကျွန်တော် ဒီအကြောင်းကို မိသားစုဆီ သတင်းပို့ဖို့ လိုတယ်"
"ဒုတိယဦးလေး ကျွန်တော် သခင်မလေးကို ပြောပြလိုက်မယ်"
ခယ်အာအိုဒိုက ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မလေး သခင်မလေးက ကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးချင်တယ်ဆိုရင် မဟာဂိုဏ်းကြီးတွေကို တိုက်ရိုက် သွားတိုက်ခိုက်လို့ မရဘူး။ အဲဒီဂိုဏ်းချုပ်တွေကို အနိုင်ယူလိုက်နိုင်ရင်တောင် တခြားသူတွေက သခင်မလေးစကားကို နားထောင်ကြမှာ မဟုတ်ဘူး။ သခင်မလေး သွားသင့်တဲ့ အကောင်းဆုံးနေရာက အပြစ်သားမြို့တော်ပဲ။ အဲဒီမှာရှိတဲ့ ကြီးမြတ်တဲ့ ပုဂ္ဂိုလ်တော်တော်များများက အဲဒီနေရာကနေ ထွက်သွားလို့မရဘူး ပြီးတော့ အဲဒါက အင်အားစုတွေကို စုစည်းဖို့ အလွယ်ကူဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်တယ်"
"အပြစ်သားမြို့တော်"
ခယ်ကျန်း အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"သခင်မလေးက တကယ်ပဲ ဒီကမ္ဘာကို လွှမ်းမိုးချင်တယ်ဆိုရင် အဲဒီနေရာက အစပြုရာနေရာ ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ အရမ်းတော့ ခက်ခဲမယ်ထင်တယ်။ ဂိုဏ်းကြီးတစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် အဲဒါကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်လာအောင် လုပ်ဖို့က နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာလိမ့်မယ်"
"ရှင့်ရဲ့ ခယ်မိသားစုက ဘယ်လောက် အင်အားကြီးလဲ" ဇီယန်က မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ကြွားနေတာ မဟုတ်ပါဘူး ဒီအကြောင်း သေချာပြောပြပါရစေ"
အခြား လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ဦးက အသံကျယ်ကျယ်နှင့် ရှင်းလင်းစွာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ခယ်မိသားစုက တတိယအဆင့် အင်အားစုတစ်ခုပါ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေအရ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ တပည့်တွေက ဂိုဏ်းပေါင်း ၅၂ ခုမှာ ပြန့်နှံ့ရောက်ရှိနေတယ်။ ဒီလို သတင်းအချက်အလက် စုဆောင်းတဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်လာရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုက နံပါတ်တစ်နေရာမှာ ရှိပြီး အဲဒါက တော်တော်လေးကို လူသိများပါတယ်"
"ဒါဆို ရှင့်မိသားစုဝင်တွေက ဂိုဏ်းတော်တော်များများအကြောင်း အများကြီးသိထားတာပေါ့"
ဇီယန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။
"ရှင်တို့ ကျွန်မအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးရင် ကျွန်မ ရှင်တို့ကို ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီ ခေါ်သွားပေးမယ် ပြီးတော့ ရှင်တို့ရဲ့ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်မှုအတွက် စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာတွေနဲ့ သလင်းကျောက်တွေ အများကြီး ပေးမယ်"
"ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်ချက် မချနိုင်သေးဘူး" ခယ်ကျန်းက စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
သို့သော်လည်း သူ့ရှေ့ရှိ ဤချမ်းသာကြွယ်ဝလှသော အမျိုးသမီးက သူ၏ မိသားစုအတွက် အခွင့်အလမ်းသစ်များ ယူဆောင်လာပေးနိုင်ကြောင်း သူ ခံစားမိနေ၏။ စမ်းသပ်ကြည့်ခြင်းက ဆိုးရွားသောကိစ္စတော့ မဟုတ်နိုင်ပေ။
"သခင်မလေးက အပြစ်သားမြို့တော်ကို တစ်လအတွင်း အောင်နိုင်ရင် ကျွန်တော်တို့မိသားစုက သခင်မလေးကို အစွမ်းကုန် ကူညီပေးပါ့မယ်။ ဒီအခြေအနေကို သခင်မလေး လက်ခံနိုင်မလားတော့ မသိဘူး"
"အင်း လက်ခံတယ်"
"ပြီးတော့ သခင်မလေးရဲ့ တာအိုဘွဲ့အမည်ကိုလည်း သိခွင့်ပြုပါဦး"
"ဇီယွဲ့" (ခရမ်းရောင်လမင်းဟု အဓိပ္ပာယ်ရပါတယ်)
"ကောင်းပါပြီ ကျွန်တော် မှတ်ထားပါ့မယ်။ မြို့ထဲကို ရောက်တဲ့အခါ သခင်မလေးအတွက် မြေပုံတစ်ချပ်ရယ် ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းအင်ယာဉ်တွေရယ် သေချာ ပြင်ဆင်ပေးပါ့မယ်"
ဤသို့ဖြင့် သူတို့ အချင်းချင်းကြား သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ကြလေသည်။
ခယ်မိသားစုဝင်များက ဇီယန် ထွက်ခွာသွားသည်ကို ငေးကြည့်နေကြ၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်က ခယ်ကျန်းကို လှမ်းမေးလိုက်သည်။
"မိသားစုခေါင်းဆောင် ဘာလို့ သူမရဲ့ အဆိုပြုချက်ကို အလွယ်တကူ သဘောတူလိုက်တာလဲ"
"သေချာတာကတော့ သူရဲကောင်းမလေး ဇီယွဲ့က ဒါကို လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူမက အလွန်တရာ စွမ်းအားကြီးတဲ့သူ ဖြစ်ရမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူမက အခု အပြစ်သားမြို့တော်ကို သွားနေပြီပဲလေ"
"သူမ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး"
ခယ်ကျန်းက ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။
"သူမ ဒါကို အောင်မြင်နိုင်တယ်ဆိုရင် သူမကို ကူညီပေးရတာ အဆိုးကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး။ သူမ မလုပ်နိုင်ဘူးဆိုရင်လည်း အနာဂတ်မှာ အခြေအနေတွေကို ဆက်ကြည့်ရမှာပေါ့။ သူမက ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ပဲ ပြီးတော့ အဲဒီလို ကျွမ်းကျင်သူတွေနဲ့ မိတ်ဆွေဖွဲ့ဖို့က ငါ့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ပဲ။ မဖြစ်နိုင်ဘူးလို့ ဘယ်တော့မှ ကြိုမပြောနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါ သူမကို ဒီလိုအဖြေမျိုး ပေးလိုက်တာ"
"တစ်လအတွင်းမှာ သူမ အပြစ်သားမြို့တော်ကို လွှမ်းမိုးဖို့ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး"
သို့ရာတွင် မမျှော်လင့်ဘဲ ဆယ်ရက်ခန့်အကြာတွင်ပင် မိုးတိမ်နက်ကြီးကဲ့သို့သော စွမ်းအင်ယာဉ်အုပ်စုကြီးက ဖြည်းညင်းစွာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့လေသည်။
ထိုယာဉ်အုပ်စုကို ဦးဆောင်လာသူမှာ အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကို ဆင်မြန်းထားသော ဇီယန်ပင် ဖြစ်သည်။
သူမသည် အင်အားစုများ ရှုပ်ထွေးပွေလီစွာ ကိန်းအောင်းနေသော အပြစ်သားမြို့တော်သို့ သွားရောက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။
ထိုနေရာသို့ရောက်လျှင် သူမ ပထမဆုံး ပြုလုပ်ခဲ့သည့်အရာမှာ ညသန်းခေါင်ယံအချိန်၌ မြို့အရှင်၏ စံအိမ်တော်အတွင်းသို့ တိတ်တဆိတ် ဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းပင်။
မြို့အရှင်၏ အနောက်ဘက်တွင် ရပ်ကာ သူမက ညင်သာစွာ မေးခွန်းထုတ်ခဲ့သည်။
"လက်နက်ချမလား ဒါမှမဟုတ် သေမလား"
ခဏအကြာတွင်တော့ မြို့အရှင်မှာ ချက်ချင်းပင် လက်နက်ချ အရှုံးပေးသွားလေတော့သည်။
ငါးရက်အကြာတွင်မူ…
မြို့အရှင်၏ စံအိမ်တော်အတွင်းရှိ ကျွမ်းကျင်သူ မည်မျှ ခြိမ်းခြောက်ခံခဲ့ရသည်၊ ကြောက်လန့်ခဲ့ရသည်၊ သို့မဟုတ် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မည်သူကမျှ အတိအကျ မသိရှိနိုင်တော့ပေ။
သွေးစွန်းသော ညပေါင်းများစွာက တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်သွားခဲ့လေပြီ။
သမိုင်းတစ်လျှောက် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် အပြစ်သားမြို့တော်ကြီးမှာ ဘုရင်မတစ်ပါး၏ အောက်တွင် စည်းလုံးသွားခဲ့လေသည်။ သူမ၏ တာအိုဘွဲ့အမည်မှာ ဇီယွဲ့ဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူမကို 'လဧကရီ' ဟု တလေးတစား ခေါ်ဆိုကြလေသည်။
ထိုလူများက လက်နက်ချခဲ့ကြသော်လည်း ၎င်းမှာ အရှုံးပေးခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ ယခုအခါ သူတို့အတွက် ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ရန် အခွင့်အရေးကြီး ရရှိသွားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
ဤကမ္ဘာတွင် မဟာဂိုဏ်းကြီးများကသာ အာကာသယာဉ်အုပ်စုများကို လက်ဝါးကြီးအုပ် ထိန်းချုပ်ထားကြခြင်း ဖြစ်၏။
ဤနေရာရှိ နည်းပညာများမှာ အဆင့်မမြင့်မားလှပေ။
မူလက အပြစ်သားမြို့တော်တွင် အာဏာဩဇာကြီးမားသူ ရှစ်ယောက်ရှိသည်။ မြို့အရှင်ကိုပါ ထည့်တွက်မည်ဆိုလျှင် စုစုပေါင်း ကိုးယောက်ရှိလေသည်။
သို့ရာတွင် ယခုအခါ၌ လူသုံးယောက်သာ အသက်ရှင်လျက် ကျန်ရစ်တော့သည်။ ကျန်ခြောက်ယောက်မှာမူ ဇီယန်ကို ဆန့်ကျင်ကန့်ကွက်ခဲ့သဖြင့် သူမ၏ တိုက်ရိုက် သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလေပြီ။
တကယ်တမ်းတွင်တော့ ဇီယန်ကိုယ်တိုင်လည်း ဤကဲ့သို့သော သတ်ဖြတ်မှုများနှင့် အသားမကျသေးချေ။
`ငါ့ရဲ့ ကိုယ်ရံတော်က အနားမှာမရှိလို့ ငါ ပြတ်ပြတ်သားသားနဲ့ သွေးအေးမှရမယ်` ဟု သူမ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်သတိပေးနေခဲ့ရသည်။
အခန်း (၁၈၉၈) ပြီး
***