ယခုအခါ သူမ၏အနားတွင် ကျန်းဟန် မရှိတော့ပေ။ အားကိုးရာမဲ့နေသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးအနေဖြင့် မိမိလိုချင်သော ရလဒ်ကို အမြန်ဆုံးရရှိရန် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော နည်းလမ်းများကိုသာ အသုံးပြုရတော့မည် ဖြစ်သည်။
သေချာသည်မှာ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ခြင်း၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုက ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။ အပြစ်သားမြို့တော်ကြီးမှာ လုံးဝ လက်နက်ချ အရှုံးပေးသွားခဲ့လေပြီ။
ဇီယန်၏ အစွမ်းထက်မြက်မှုမှာ အပြစ်သားမြို့တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူများ ပြန်လည်ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိလောက်အောင် ကြီးမားလွန်းလှပေသည်။
ထို့အပြင် သူမထံတွင် သလင်းကျောက်များ၊ စိတ်ဝိညာဉ်ရတနာများနှင့် စိတ်ဝိညာဉ်ဆေးပင်များလည်း အမြောက်အမြား ရှိနေသေးသည်။
သူမက ထိုအရာများကို အလွယ်တကူ ထုတ်မပေးခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အဓိက လက်အောက်ငယ်သားများကိုမူ သူတို့၏ စိတ်ဓာတ်များ တည်ငြိမ်ခိုင်မာလာစေရန် အနည်းငယ် ထုတ်ဖော်ပြသခဲ့လေသည်။
ဤသို့ဖြင့် အပြစ်သားမြို့တော်အတွင်း၌ လဆန်းတောင် အမည်ရသော အင်အားစုသစ်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာခဲ့လေသည်။
ခယ်မိသားစုမှာလည်း ဤနေ့တွင် ထိုမြင်ကွင်းကို ကိုယ်တိုင် မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံလိုက်ရ၏။
ခယ်ကျန်းသည် ကြီးမားခန့်ညားလှသော အဖွဲ့အစည်းကြီးကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အလွန်တရာ အံ့အားသင့်သွားခဲ့လေသည်။
`သူမ တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်ခဲ့တာလား`
ဤအချိန်တွင် ဧရာမ မြို့တော်ကြီးကို ဒုတိယအဆင့်ဂိုဏ်းများက အစောင့်အကြပ်များစွာဖြင့် တင်းကျပ်စွာ ချထားလေသည်။
ဇီယန် ရောက်ရှိလာပြီးနောက် လိုရင်းကိုသာ တိုက်ရိုက် ပြောချလိုက်၏။
"ဒီမြို့က အခု ငါ့အပိုင်ပဲ သုံးနာရီနေရင် ငါတို့ ဝင်မယ် ခုခံတဲ့သူမှန်သမျှကို သတ်ပစ်"
သူမ၏ တည်ငြိမ်အေးဆေးသော စကားလုံးများထဲတွင် သွေးအေးပြတ်သားမှုများ အပြည့်အဝ ပါဝင်နေလေသည်။
သူမ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရပ်နေသော ကျင့်ကြံသူ သိန်းပေါင်းများစွာကလည်း အားပေးဟစ်ကြွေးနေကြ၏။
သူတို့မှာ မြို့ထဲသို့ဝင်ရောက်ကာ အလုအယက် သိမ်းပိုက်ချင်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ဧရာမ မြို့တော်ကြီးအတွင်းရှိ ဂိုဏ်းများက လူအင်အား သုံးသိန်းအထိ စုဆောင်းထားကြလေသည်။
သို့ရာတွင် ထိုအထဲ၌ မပါဝင်သော ကြီးမားသည့် မျိုးနွယ်စုတစ်ခု ရှိနေခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ခယ်မိသားစုပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့က ဤစစ်ပွဲတွင် ပါဝင်သင့်၊ မပါဝင်သင့် တွေးတောရင်း ဘေးမှနေ၍သာ တိတ်တဆိတ် စောင့်ကြည့်နေကြလေသည်။
ရာနှင့်ချီသော စစ်သူကြီးများကြားတွင် ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးလည်း ရှိနေ၏။
သံချပ်ကာဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အဘိုးအိုတစ်ဦးက ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"မင်းတို့က ဘယ်သူတွေလဲ"
"မင်းက အဖြေကို သိပြီးသားပဲကို ဘာလို့ လာမေးနေတာလဲ" မြို့အရှင်လုက လှောင်ပြောင်လိုက်လေသည်။
"မြို့အရှင်လု မင်းက ကိုယ့်မြို့ကိုယ် မကာကွယ်ဘဲ အခုလို တပ်တွေတောင် စေလွှတ်ရဲတယ်ပေါ့လေ။ လူတိုင်းက မင်းကို ကျောခိုင်းသွားမှာကို မကြောက်ဘူးလား" အဘိုးအိုက အေးစက်စွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။
"အပြစ်သားမြို့တော်ဆိုတာ အတိတ်ဖြစ်သွားပြီ။ အခုကစပြီး ငါတို့ပါဝင်တဲ့ အင်အားစုသစ်ကို လဆန်းတောင်လို့ ခေါ်တယ်။ သူမရဲ့ နာမည်က ဇီယွဲ့ဖြစ်ပြီး ငါတို့ရဲ့ တောင်ပိုင်သခင်မပဲ"
မြို့အရှင်လုက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ကြေညာလိုက်လေသည်။
"အခုကစပြီး လဆန်းတောင်က ဒီကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးဖို့ ယှဉ်ပြိုင်လိမ့်မယ်။ လက်မခံတဲ့သူမှန်သမျှ အသတ်ခံရမယ်။ မနာခံတဲ့သူမှန်သမျှ အသတ်ခံရမယ် ပြီးတော့..."
သူ၏ စကားလုံးများမှာ လွန်စွာ ရန်လိုပြီး မာနထောင်လွှားလွန်းလှပေသည်။
လဆန်းတောင်မှာ သဘောထားဖြူစင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်နိုင်သော်လည်း လျင်မြန်စွာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်နေသော အင်အားစုသစ်တစ်ခု ဖြစ်သည်မှာကား အသေအချာပင်။
"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"
အဘိုးအိုမှာ အလွန် ဒေါသထွက်သွားသည်။ သူက ဓားကို ဆွဲထုတ်ကာ ရှေ့သို့ ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။
ထိုအချိန်မှာပင် ဇီယန်က သူမ၏ ညာဘက်လက်ကို ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ဝှေ့ယမ်းလိုက်၏။
ဝှစ်...
ပြင်းထန်လှသော လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု တိုက်ခတ်သွား၏။ ၎င်းမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြေလျော့သွားခဲ့ပြီဖြစ်သော 'ပင်လယ်လမင်းယပ်တောင်' ၏ စွမ်းအားများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းပင်။
စွမ်းအားကြီးမားလှသော လှိုင်းလုံးကြီးကြောင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်သောင်းကျော်ခန့်မှာ နောက်သို့ လွင့်စင်သွားကြလေသည်။ ခေါင်းဆောင်အဘိုးအိုမှာလည်း ဆယ်မိုင်ခန့်အကွာသို့ လွင့်စဉ်သွားပြီး တောင်နံရံတစ်ခုနှင့် ပြင်းထန်စွာ ဝင်တိုက်မိသွားတော့သည်။
နေရာတစ်ခုလုံး အပ်ကျသံကြားရလောက်အောင် တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်သွား၏။
"မြို့ထဲဝင်ကြ"
ဇီယန်၏ ကြည်လင်ပြတ်သားသော အသံလေးက ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားလေသည်။
ဧရာမ မြို့တော်ကြီးမှာ လွယ်ကူစွာပင် သိမ်းပိုက်ခြင်း ခံလိုက်ရတော့သည်။
သို့ရာတွင် ဇီယန်နှင့် သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများက ယခင်က အပြစ်သားမြို့တော်ရှိ လူများ ပြုမူလုပ်ဆောင်လေ့ရှိသည့် ရက်စက်သော လုယက်သတ်ဖြတ်ခြင်းများကိုမူ မပြုလုပ်ခဲ့ကြပေ။
ထိုအစား သူတို့က မတူညီသော အင်အားစုအသီးသီး၏ နယ်မြေများကို အစီအစဉ်တကျ သိမ်းပိုက်ကာ သူတို့၏ ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကိုသာ သိမ်းဆည်းယူဆောင်သွားကြလေသည်။
သူတို့အထဲမှ အချို့က စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်ကာ မီးရှို့ခြင်း၊ လူသတ်ခြင်းနှင့် လုယက်ခြင်းများကို ပြုလုပ်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ဇီယန်က မြို့အရှင်နှင့် အခြားသော အဓိက လက်အောက်ငယ်သားများကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ မြို့တွင်း၌ ကင်းလှည့်ခဲ့ကာ ထိုသို့ စည်းကမ်းဖောက်ဖျက်သူ လူပေါင်း ၁၂၀၀ ခန့်ကို မျက်နှာလွှဲခဲပစ် သတ်ဖြတ်ပစ်ခဲ့လေသည်။
"ဘာ..."
ခယ်ကျန်းမှာ ယခုမှသာ လုံးဝ ယုံကြည်သွားခဲ့လေပြီ။
သူက သက်ပြင်းရှည်ကြီးတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး သူ လှည့်စားခံလိုက်ရသလိုပင် ခံစားလိုက်ရသည်။
`ငါတို့ ခယ်မိသားစုရဲ့ ကံကြမ္မာအတွက် ငါ အရမ်းစိုးရိမ်မိတယ်`
သို့သော် မကြာမီမှာပင် ထိုအတွေးများမှာ မျက်နှာဖြတ်ရိုက်ခံလိုက်ရသကဲ့သို့ အလကားဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။
ဇီယန်က သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ သိမ်းဆည်းလာသော ကျင့်ကြံခြင်းအရင်းအမြစ်များကို မျှတစွာ တိုက်ရိုက် ခွဲဝေပေးခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။
ခယ်မိသားစုသည်လည်း လဆန်းတောင် အင်အားစုအတွင်းသို့ ပူးပေါင်းဝင်ရောက်ခဲ့ခြင်းကြောင့် သလင်းကျောက်နှင့် ရင်းမြစ် အမြောက်အမြားကို ရရှိခဲ့လေသည်။
ခယ်ကျန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးပန်းများ ဝေဆာနေတော့၏။
"ကျွန်တော်တို့က ဒီကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးမှာဆိုတော့ ဂိုဏ်းငယ်လေးတစ်ခုကနေ အရင်စကြရအောင် ဆည်းဆာဂိုဏ်းက သင့်တော်မယ်လို့ ထင်ပါတယ်။ အဲဒါကလည်း နီးတယ် ပြီးတော့ လူလည်း အများကြီးရှိတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ တခြားအဆင့်မြင့်အရာရှိတွေကလည်း သိပ်ပြီး စွမ်းအားမကြီးကြဘူး"
တစ်ရက်ခန့်အကြာတွင် ဆည်းဆာဂိုဏ်းမှ အဖွဲ့ဝင် ထောင်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားခဲ့ရပြီးနောက် ထိုဂိုဏ်းမှာလည်း လုံးဝ လက်နက်ချ အရှုံးပေးသွားခဲ့လေသည်။
ရိုမန်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် လဆန်းတောင်ကို တည်ထောင်ပြီးနောက် ဇီယန်၏ ဦးဆောင်မှုအောက်၌ ၎င်းတို့၏ လွှမ်းမိုးမှုမှာ ဟာရီကိန်းမုန်တိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ တစ်စထက်တစ်စ ပိုမို အားကောင်းလာခဲ့ပေသည်။
နှစ်လအကြာတွင်တော့ လဆန်းတောင် အင်ပါယာက ရိုမန်ဂြိုဟ်တစ်ခုလုံးကို ကြီးစိုးလွှမ်းမိုးသွားနိုင်ခဲ့လေပြီ။ တပ်မှူး ရာပေါင်းများစွာ၏ အကြံပြုချက်များအရ တောင်ပိုင်သခင်မကို ယခုအခါ 'လဧကရီ' ဟု တလေးတစား ခေါ်ဝေါ်သမုတ်ကြလေသည်။
စွမ်းအားထက်မြက်လှသော လဧကရီမှာ အလွန်ပြတ်သားပြီး စွမ်းဆောင်ရည် ပြည့်ဝသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမက အမြဲတမ်း အနက်ရောင်ဝတ်ရုံကိုသာ ဆင်မြန်းထားလေ့ရှိပြီး သူမ၏ အသံလေးမှာ အလွန် သာယာနာပျော်ဖွယ် ကောင်းလှသည်။ သို့ရာတွင် သူမ၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကိုကား မည်သူမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ကြချေ။
ဤသို့ဖြင့် သူမသည် ရိုမန်ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် သက်ရှိထင်ရှား ဒဏ္ဍာရီတစ်ပါး ဖြစ်လာခဲ့လေတော့သည်။
ဤနေ့တွင် လေထဲ၌ ပျံသန်းနေသော အာကာသသင်္ဘော ထောင်ပေါင်းများစွာကို လဧကရီ ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်သည့် ဧရာမ ယာဉ်အုပ်စုကြီးအဖြစ် စုစည်းထားလိုက်သည်။ သူတို့က အော့စပိုင်း ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ပျံသန်းသွားကြ၏။ ထိုဒေသကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် သမုဒ္ဒရာ ကြယ်တာရာနယ်မြေဆီသို့ ဆက်လက် သွားရောက်ရမည် ဖြစ်ပေသည်။
…
ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်ပေါ်တွင်ကား ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲအသစ်များ စတင်နေပြီ ဖြစ်သည်။
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ ဝင်ခွင့်အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရေး လွှဲပြောင်းရေးစခန်းမှာ ဂြိုဟ်ပေါ်ရှိ သီးသန့်ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်တွင် တည်ရှိလေသည်။
"ရှင်တို့ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ကျွန်မ စာမေးပွဲမဖြေဘူး။ ကျွန်မက ဒီဂြိုဟ်က မဟုတ်ဘူး"
မုန့်မုန့်လေးမှာ တောအုပ်တစ်ခုထဲတွင် ပေါ်လာခဲ့ပြီး အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းကြေကွဲနေရှာသည်။ သူမက မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများဖြင့် ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးမော့ကြည့်လိုက်၏။
မိနစ်အနည်းငယ်ခန့်အကြာတွင် အစိမ်းဖျော့ရောင် ဝတ်စုံကို ဆင်မြန်းထားသော အမျိုးသားနှစ်ဦးမှာ ဘေးဘက်မှ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။ သိမ်မွေ့လှပသော မျက်နှာအသွင်အပြင်လေးရှိသည့် မုန့်မုန့်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားပြီး စုံစမ်းမေးမြန်းရန် အနားသို့ ချဉ်းကပ်လာကြလေသည်။
"မင်း နောက်နေတာပဲ ဖြစ်ရမယ်" မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိုလာတဲ့သူတွေအကုန်လုံးက ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းရဲ့ စာမေးပွဲကို ဖြေဖို့ လာကြတာချည်းပဲ။ မင်းက စာမေးပွဲမဖြေဘူးလို့ ပြောတယ်။ ဒါဆို မင်းက ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေရတာလဲ"
"အဲဒါ ရှင်တို့နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး" မုန့်မုန့်က သူ့ကို စူးရဲစွာ စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ဟား"
အခြားအမျိုးသားတစ်ဦး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားသည်။ သူ သတိပြန်ဝင်လာပြီးနောက် သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယုတ်မာသော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အသံပို့လွှတ်ခြင်း နည်းစနစ်ကို အသုံးပြုကာ သူ၏ဘေးရှိလူထံသို့ တစ်စုံတစ်ရာ တီးတိုး ပြောလိုက်လေသည်။
"ကောင်းပြီလေ" မျက်နှာရှည်ရှည်နှင့် အမျိုးသားက သဘောတူလိုက်သည်။
"မင်းက စာမေးပွဲမဖြေဘူးလို့ ပြောမှတော့ ငါတို့နဲ့ လိုက်ခဲ့ပါ။ မင်းကို စစ်ဆေးအတည်ပြုပြီးရင်တော့ တစ်ယောက်ယောက်က လာခေါ်သွားလိမ့်မယ်"
တုံ့ဆိုင်းမနေဘဲ သူတို့က မုန့်မုန့်ကို တောအုပ်ကို ဖြတ်၍ ခေါ်ဆောင်သွားကြပြီး အဆောက်အအုံများစွာရှိရာ အရပ်ဆီသို့ ရောက်လာကြသည်။ သူတို့က အစွန်အဖျားရှိ အိမ်တစ်လုံးအတွင်းသို့ ခေါ်သွားပြီး အထဲရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အသံလုံအလွှာတစ်ခုကို ဖန်တီးချလိုက်ကြလေသည်။
မုန့်မုန့်လေးကမူ ဘေးမှနေ၍ သူတို့၏ လုပ်ရပ်များကို အေးစက်စက်သာ ကြည့်နေခဲ့၏။
"ကောင်မလေး"
ဝဝဖိုင့်ဖိုင့်နှင့် အမျိုးသားက ရမ္မက်ခိုးဝေနေသော အပြုံးဖြင့် သူမဆီသို့ တစ်လှမ်းချင်း ချဉ်းကပ်လာလေသည်။ ဤချစ်စရာကောင်းသော ကောင်မလေး၏ ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့နေမည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့ရတော့မည်ဟု သူ ထင်မှတ်ထားခဲ့၏။ ပစ်မှတ်လေး ကြောက်လန့်တကြား ရုန်းကန်နေသည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက သူ၏ အကြိုက်ဆုံး အလုပ်ပင် ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် မုန့်မုန့်၏ မျက်လုံးဝိုင်းဝိုင်းလေးများအတွင်း၌ အဖြူရောင်မီးတောက် အစုအဝေးနှစ်ခု ရုတ်တရက် တောက်ပလာခဲ့သည်။
အပြင်ဘက်မှ ကြည့်လျှင် ထိုအိမ်ကြီးမှာ ရုတ်တရက်ဆိုသလို လင်းထိန်သွားခဲ့ပြီးနောက် ခဏအကြာတွင် အလင်းရောင်များ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရလေသည်။
ခဏအကြာတွင် အဇူရာရောင်ဝတ်ရုံနှင့် ခမောက်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး ပညာတတ်လူငယ်တစ်ဦးနှင့် တူသော ပုံရိပ်တစ်ခု အိမ်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။
ထိုသူမှာ အမျိုးသားတစ်ဦးအသွင် ရုပ်ဖျက်ထားသော မုန့်မုန့်ပင် ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် သူမ သိပ်မပျော်ရွှင်လှချေ။ သူမက နှုတ်ခမ်းလေးကိုစူကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ဆောင့်ကြောင့်ထိုင်ချလိုက်ပြီး ဖုန်မှုန့်များကို လက်ဖြင့် ပွတ်သပ်ယူကာ သူမ၏ ပါးပြင်လေးများပေါ်သို့ သုတ်လိမ်းလိုက်လေသည်။
`ငါ အရမ်းအာရုံစိုက်ခံရလို့ မဖြစ်ဘူး`
`ငါ့မိသားစုနဲ့ အတူမရှိတဲ့အတွက် ငါ့ကိုယ်ငါ ကာကွယ်မှဖြစ်မယ်`
`အမေနဲ့ အဖေ သမီးကို အမြန်ဆုံး လာရှာမယ်ဆိုတာ သမီး ယုံကြည်တယ်`
`သမီး စောင့်နေမယ် မြန်မြန်လာခဲ့ကြပါ။ မဟုတ်ရင် သမီး ဒီနေရာမှာ အာဏာရှင်တစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်`
မုန့်မုန့်လေးမှာ ဤပတ်ဝန်းကျင်အသစ်စက်စက်နှင့် အသားကျစေရန် ကြိုးစားနေစဉ် ထိုစကားများကိုသာ စိတ်ထဲမှ ထပ်ခါတလဲလဲ ရေရွတ်နေမိလေသည်။
`ဒါက ဂိမ်းတစ်ခုပါပဲ။ ယာယီခွဲခွာရုံလေးပါ`
လမ်းပေါ်တွင် ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းလာရင်းဖြင့် မုန့်မုန့်မှာ များစွာ တည်ငြိမ်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
စခန်းအတွင်းသို့ ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ ဝင်ရောက်သွားသည်နှင့်အမျှ မင်းသမီးလေးက ကိစ္စရပ်များစွာကို တွေးတောနေမိလေသည်။
`ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း`
`ဘယ် ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းကို ပြောတာလဲ။ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေထဲက အကြီးဆုံးဖြစ်တဲ့ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်ပေါ်က ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ကြယ်တာရာနယ်မြေရဲ့ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုထဲက တစ်ခုပဲ။ အဲဒါ ဟုတ်မဟုတ် ငါ မသိသေးဘူး`
`တကယ်လို့ ဟုတ်တယ်ဆိုရင်တော့ ကောင်းကင်နဂါး ကြယ်တာရာနယ်မြေကို ပြန်သွားဖို့ ရှင်းလင်းတဲ့ လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရသွားလိမ့်မယ်`
`အချိန်တန်ရင်တော့ ငါ ပြန်သွားမယ်။ လောလောဆယ် ငါက သိပ်စွမ်းအားမကြီးသေးလို့ ကြိုက်တဲ့နေရာ လျှောက်သွားလို့မရဘူး။ အဖေ လာရှာတဲ့အချိန် အဖေနဲ့ ဆုံဖို့ အခွင့်အရေးကို လွတ်သွားခဲ့ရင် ကိစ္စတွေ ပိုရှုပ်ကုန်လိမ့်မယ်`
သူမက ကွင်းပြင်ကျယ်ကြီးတစ်ခုဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ရာ အသက်နှစ်ဆယ်ဝန်းကျင်အရွယ် လူငယ်ဒါဇင်ပေါင်းများစွာကို နောက်ဆုံးတွင် တွေ့လိုက်ရလေသည်။
"မင်္ဂလာပါ မောင်လေး မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ" အမျိုးသမီးတစ်ဦးက ပြုံးပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ "တော်တော် ချောမောတဲ့ လူငယ်လေးပဲ"
မုန့်မုန့် ခဏမျှ အံ့အားသင့်သွားခဲ့ပြီးနောက် အမြန်ပင် သတိပြန်ဝင်လာသည်။ သူမက စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လည်ချောင်းဆီသို့ ပို့လွှတ်လိုက်ပြီးနောက် ယောကျ်ားလေးတစ်ဦး၏ အသံမျိုး ပြောင်းလဲကာ ပြောလိုက်၏။
"တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ် စီနီယာအစ်မ။ ကျွန်တော် ခုလေးတင် အိပ်ရာကနိုးလာတော့ ခေါင်းမူးနေလို့ပါ။ အခု ကျွန်တော်တို့ ဘယ်ရောက်နေတာလဲ"
"ငါတို့ မနေ့ကတည်းက ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်ကို ရောက်နေကြတာလေ" လူငယ်လေးတစ်ယောက်က ရယ်မောရင်း ဝင်ပြောလိုက်သည်။
"အရမ်းမစိုးရိမ်ပါနဲ့ စိတ်အေးအေးထားပါ။ ဒါဆိုရင် စာမေးပွဲအောင်ဖို့ အခွင့်အလမ်း ပိုများလိမ့်မယ်။ ပြီးတော့ မင်းက နှစ်နာရီလောက် စောရောက်လာတာလေ။ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးမှုက ခဏနေမှ စမှာ"
ထိုစကားများကို ကြားလိုက်ရသောအခါ မုန့်မုန့် အခြေအနေကို လုံးဝ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့လေပြီ။
`ဒါက တကယ်ပဲ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်ပဲ`
သူမ ယခု ရောက်ရှိနေသောနေရာမှာ ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်း၏ အကဲဖြတ်စစ်ဆေးရေး စခန်းပင် ဖြစ်၏။
"ဒီလိုကိုး။ လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ကျွန်တော် ဟိုဘက်မှာထိုင်ပြီး ခဏလောက် အနားယူလိုက်ဦးမယ်"
မုန့်မုန့်က မလှမ်းမကမ်းရှိ ခုံတန်းလျားတစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။
"သွားနားလိုက်လေ" အမျိုးသမီးဖြစ်သူက ပြန်ဖြေလိုက်၏။
မုန့်မုန့်က ဘေးသို့ထွက်သွားကာ အေးအေးဆေးဆေး ထိုင်နေလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်၏ အခြေအနေများကို စတင် တွေးတောနေမိလေသည်။
ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ကြယ်တာရာနယ်မြေက ကြယ်တာရာနယ်မြေတစ်ခုလုံးရှိ အင်အားစုများ၏ အဓိက ဗဟိုချက်မကြီး ဖြစ်သည်။ ထိုနယ်မြေရှိ အင်အားစုများ၏ ၈၀ ရာခိုင်နှုန်းကျော်မှာ မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခု၏ လက်အောက်ခံ အဖွဲ့အစည်းများသာ ဖြစ်ကြသည်။ ထို မဟာဂိုဏ်းကြီးလေးခုစလုံးက ဧရာမ ကျယ်ပြောသောကောင်းကင် ဂြိုဟ်ပေါ်တွင် အခြေစိုက် တည်ရှိလေသည်။
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းက ပုံရိပ်ယောင်များနှင့် အခြားသော မှော်ပညာရပ်များတွင် အလွန် ကျွမ်းကျင်ကြသည်။ လင်ပင်လယ်ဓားဂိုဏ်းမှာမူ ကြယ်တာရာနယ်မြေ တစ်ခုလုံးရှိ နံပါတ်တစ်ဂိုဏ်းကြီး ဖြစ်ပေသည်။ စစ်မှန်သောသိုင်းပညာဂိုဏ်းက ခန္ဓာကိုယ်ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်၏ ထိပ်တန်းဂိုဏ်းဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံး ကောင်းကင်မိစ္ဆာဂိုဏ်းကတော့ သိုင်းပညာများနှင့် တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်များကို အဓိက အထူးပြုလေသည်။ ၎င်းတို့၏ တပည့်များစွာမှာ တိုက်ခိုက်ရေးတွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်ကြပြီး ရက်စက်သွေးအေးကြောင်း နာမည်ဆိုးဖြင့် ကျော်ကြားကြ၏။
၎င်းတို့အားလုံးက ကြယ်တာရာနယ်မြေကို လွှမ်းမိုးထားသော မဟာဂိုဏ်းကြီးများ ဖြစ်ကြသည်။ မုန့်မုန့်အနေဖြင့် မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ဤနေရာသို့ ရောက်လာလိမ့်မည်ဟု လုံးဝ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။
`ဒီနေရာက သိပ်ကောင်းတာပဲ။ အဖေက ငါ့ကို ဒီမှာဆိုရင် လွယ်လွယ်ကူကူ ရှာတွေ့မှာ သေချာတယ်`
`ငါ ဒီနေရာမှာ ခဏလောက်ပဲ ဒုက္ခခံဖို့ လိုလိမ့်မယ်`
တစ်နာရီကျော်ကြာပြီးနောက်တွင် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ် ဝင်ခွင့်ဖြေဆိုသူများစွာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စုရုံးရောက်ရှိလာကြလေပြီ။
"မင်းတို့အားလုံးက ပဏာမစမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်စွာ ဖြတ်သန်းခဲ့ပြီးကြပြီ။ အခု ဆက်လုပ်ရမယ့် စမ်းသပ်မှုကို ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံးစမ်းသပ်မှု၊ နားလည်နိုင်စွမ်းစမ်းသပ်ကျောက်တုံးစမ်းသပ်မှုနဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းစမ်းသပ်မှုဆိုပြီး အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားတယ်"
"အဲဒီ အဆင့်သုံးဆင့်ရဲ့ ရမှတ်တွေပေါင်းပြီးမှ စုစုပေါင်းရလဒ်ကို ဆုံးဖြတ်ပေးမှာမို့လို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ အဆင့်တစ်ခုခုမှာ ကောင်းကောင်းမလုပ်နိုင်ရင်လည်း စိတ်မပူကြပါနဲ့။ ဒီကိုရောက်လာတဲ့သူတွေရဲ့ ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းက ပျမ်းမျှအားဖြင့် စာမေးပွဲအောင်ကြတယ်ဆိုတာကို သတိပြုသင့်တယ်"
အောင်ချက် ၆၀ ရာခိုင်နှုန်းသာရှိပြီး လူဆယ်ယောက်တွင် လေးယောက်ခန့်မှာ ပျမ်းမျှအားဖြင့် ကျရှုံးမည်ဖြစ်သော်လည်း ကြီးကြပ်သူကမူ အောင်မြင်မှုရာခိုင်နှုန်းကိုသာ အလေးပေး ပြောကြားနေခဲ့သည်။
ပြိုင်ပွဲဝင် လူငယ်များစွာမှာ အလွန် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ရင်ခုန်နေကြ၏။
ဤနေရာတွင် မုန့်မုန့်ကသာ အတည်ငြိမ်ဆုံး ဖြစ်သည်။ သူမအနေဖြင့် ဂိုဏ်းထဲဝင်ခွင့်ရသည်ဖြစ်စေ၊ မရသည်ဖြစ်စေ သူမအတွက် လုံးဝ အရေးမကြီးပေ။
"အခု ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံး အကဲဖြတ်မှုကို စပါမယ်"
"ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံးက မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီပေါ်မူတည်ပြီး အနီ လိမ္မော် အဝါ အစိမ်း မဲနယ် အပြာ ဒါမှမဟုတ် ခရမ်းရောင်တွေကို အသီးသီး ပြသပါလိမ့်မယ် အရောင်ခုနစ်ရောင်ထဲမှာ အနီရောင်က အနိမ့်ဆုံးနဲ့ အောင်မှတ်ဖြစ်ပြီး ခရမ်းရောင်ကတော့ အကောင်းဆုံးပါပဲ ကျောက်တုံးက အရောင်တစ်ရောင်မှ မပြဘူးဆိုရင်တော့ မင်းတို့ ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံး အကဲဖြတ်မှုမှာ ကျရှုံးသွားပြီလို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်"
"ကဲ စာမေးပွဲကို အခု စလိုက်ကြရအောင်"
ကြက်သွေးရောင်နေခြည်ဂိုဏ်းမှ ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲတစ်ဦးက စမ်းသပ်မှုတစ်ခုလုံးကို ကြီးကြပ်ရန်အတွက် ကိုယ်တိုင် လာရောက်စောင့်ကြည့်နေလေသည်။
ပြိုင်ပွဲဝင်များက တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စင်မြင့်ပေါ်သို့ တက်လာကြ၏။
တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရလဒ်မှာ အနီရောင်ပြသခဲ့ပြီး အချို့မှာမူ မည်သည့်အရောင်မျှ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိပေ။ ယခုအချိန်အထိ အကောင်းဆုံးရလဒ်ရသူမှာ ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံးထံမှ အပြာရောင် ထွက်ပေါ်လာသူပင် ဖြစ်သည်။
ထိုသူ၏ အပြာရောင်ရလဒ် ထွက်ပေါ်လာသောအခါ မြင့်မားသော စင်မြင့်ထက်တွင် ထိုင်နေသည့် ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲပင် မျက်လုံးဖွင့်ကာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး အသိအမှတ်ပြုသော အမူအရာဖြင့် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်ပြခဲ့လေသည်။
မကြာမီမှာပင် မုန့်မုန့်၏ အလှည့်သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"
"ကျန်း... ကျန်းဟန်ယန်ပါ" မုန့်မုန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကျန်းဟန်ယန် မှတ်သားပြီးပြီ။ မင်း အခု စလို့ရပြီ" ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံးကို တာဝန်ယူရသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ခေါင်းညိတ်ကာ မှတ်တမ်းတင်လိုက်သည်။
"ဟူး..."
မုန့်မုန့်က အသက်ကို ခပ်ဖွဖွရှူသွင်းလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် တွေးလိုက်၏။
`ငါ ခွန်အားတွေ အရမ်းသုံးလို့မရဘူး။ ငါ့စွမ်းအားရဲ့ တစ်ဝက်လောက်ကိုပဲ လည်ပတ်ပြီး အလယ်အလတ်အဆင့် အရောင်တစ်ခုလောက် ထွက်လာအောင်ပဲ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးလေး စမ်းကြည့်လိုက်မယ်။ အင်း ငါ့စွမ်းအားရဲ့ တစ်ဝက်ကိုပဲ လည်ပတ်လိုက်မယ်`
သူမက ကျောက်တုံးကြီးပေါ်သို့ သူမ၏ လက်ဖဝါးလေးနှစ်ဖက်ကို တင်လိုက်ကာ စွမ်းအင်တစ်ဝက်ခန့်ကို ဖြည်းညင်းစွာ စီးဆင်းသွန်းလောင်းလိုက်လေသည်။
ဝှစ်…
အနီ၊ လိမ္မော်၊ အဝါ၊ အစိမ်း၊ မဲနယ်၊ အပြာနှင့် နောက်ဆုံးတွင်မူ ခရမ်းရောင်အဖြစ်သို့ ချက်ချင်းဆိုသလို ပြောင်းလဲသွားလေတော့သည်။
သုံးမီတာခန့် မြင့်မားသော ကျောက်တုံးကြီး၏ အရောင်မှာ အဆက်မပြတ် လင်းလက်ပြောင်းလဲသွားပြီး နောက်ဆုံးတွင် အလွန်တောက်ပသော ခရမ်းရောင်ရင့်ရင့်ကြီး ဖြစ်သွားလေသည်။
မုန့်မုန့်မှာ ဆွံ့အသွားရ၏။
`ဒါက ဘယ်လို သောက်သုံးမကျတဲ့ ကျောက်တုံးကြီးလဲ`
ကောင်မလေး၏ မျက်နှာပေါ်တွင် နားမလည်နိုင်သော ရှုပ်ထွေးမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေလေသည်။
သို့ရာတွင် အခြားသူများ၏ အမြင်တွင်တော့ သူမက အလွန်တရာ ဝမ်းသာပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် အံ့ဩဆွံ့အသွားသည့်ပုံ ပေါက်နေလေ၏။
"ဟေး ကောင်လေး မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ" အထက်စင်မြင့်ထက်မှ ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲက မုန့်မုန့်ကို သေချာ စိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ကျန်း... ဟန်ယန်ပါ" မုန့်မုန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ကောင်းတယ် သိပ်ကို ကောင်းတယ်" ဂိုဏ်းစောင့်အကြီးအကဲက ကြင်နာယုယသော အပြုံးဖြင့် ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်လေသည်။
"ကောင်လေး ဂုဏ်ယူပါတယ်ကွာ"
မုန့်မုန့်၏ ဘေးတွင် ရပ်နေကြသော စီနီယာတပည့် တော်တော်များများကလည်း သူမကို လာရောက် ဂုဏ်ပြုနှုတ်ဆက်ကြလေသည်။
"အကောင်းဆုံးအရောင်ကို ရတာက ပါရမီစမ်းသပ်ကျောက်တုံးရဲ့ လုံးဝ အသိအမှတ်ပြုမှုကို ခံရတယ်လို့ အဓိပ္ပာယ်ရတယ်။ မင်းက အရမ်းကို ပါရမီထူးချွန်ပြီး အရည်အချင်းရှိတယ်။ ပြီးတော့ မင်းမှာ အဆုံးအစမရှိတဲ့ အနာဂတ်အလားအလာကောင်းတွေ အပြည့် ရှိနေတယ်"
အခန်း (၁၈၉၉) ပြီး
***