လင်းမူ စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ စကားများကို စဉ်းစားကြည့်ပြီးနောက် မှန်ကန်ကြောင်း တွေ့ရှိလိုက်သည်။ သူ ဆုံးဖြတ်ချက် ချလိုက်ပြီး မည်သည့်လှံကို ရွေးချယ်ရမည်ကို သိသွားလေပြီ။ လင်းမူ ကျင်းဝေဘက်သို့ လှည့်လိုက်ပြီး လှံကို စားပွဲပေါ် တင်လိုက်၏။
"ဒီလှံကို လိုချင်ပါတယ်..." လင်းမူ ယခုလေးတင် ချထားလိုက်သော မီးခိုးရင့်ရောင် လှံကို လက်ညှိုးထိုးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။
ကျင်းဝေ ထိုရလဒ်ကို မျှော်လင့်ထားပြီးသား ပုံစံဖြင့် အသိအမှတ်ပြုကြောင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်၏။
"ကောင်းပြီ... ဒီလှံက မင်းနဲ့ သင့်တော်ပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီအပေါ်က စည်းတံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ရင် လောလောဆယ် မင်း အသုံးပြုဖို့ အခက်အခဲ ရှိနိုင်တယ်..." ကျင်းဝေ ပြောလိုက်၏။
“စည်းတံဆိပ် ဟုတ်လား... ဘာစည်းတံဆိပ်လဲ..." လင်းမူ ဇဝေဇဝါဖြင့် ခေါင်းစောင်းကာ မေးလိုက်၏။
"ဒီမှာရှိတဲ့ အဆင့်မြင့် ဝိညာဥ်လက်နက်တွေ အားလုံးမှာ စည်းတံဆိပ်တွေ ချထားတယ်... အဲဒီ စည်းတံဆိပ်တွေက သူတို့ရဲ့ ဗီဇစိတ်တွေ နိုးထလာတာကို တားဆီးပေးထားပြီး မင်းရဲ့ အမှတ်အသား မထည့်ဘဲနဲ့ အသုံးပြုနိုင်အောင် လုပ်ပေးထားတာ... ဒါပေမဲ့ အဲဒါကြောင့် သူတို့ရဲ့ စွမ်းရည် တစ်ဝက်ကျော်လောက် လျော့ကျသွားတယ်...”
“ပြီးတော့ မင်းဆီမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဥ်လက်နက် ဖြစ်တဲ့ ဓားတို ရှိပြီးသားဆိုတော့ နောက်ထပ် အဆင့်မြင့် လက်နက်တစ်ခု ထပ်ပေါင်းထည့်ဖို့ဆိုရင် မင်းရဲ့ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံကို ပိုမို သန့်စင်ပြီးမှ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာမို့လို့ အားစိုက်ထုတ်ရလိမ့်မယ်..." ကျင်းဝေ ရှင်းပြလိုက်၏။
ကျင်းဝေ ယခုလေးတင် ပြောလိုက်သော စကားများကြောင့် လင်းမူ အံ့သြသွားမိသည်။ လှံများကို ကန့်သတ်ထားမှန်း သူ မသိခဲ့ချေ။
"ကန့်သတ်ထားတယ် ဟုတ်လား... ဆိုလိုတာက ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတဲ့ စွမ်းအားက သူတို့ ပြသနိုင်တဲ့ စွမ်းအားရဲ့ တစ်ဝက်တောင် မရှိဘူးပေါ့..." လင်းမူ အံ့သြတကြီး မေးလိုက်၏။
"ဒါပေါ့... အဆင့်မြင့် ဝိညာဥ်လက်နက်တွေကို မင်း ဘာလို့ ထင်နေတာလဲ... မင်းရဲ့ ဓားတိုတောင် အများကြီး ပိုစွမ်းအားကြီးသေးတယ်... တစ်ခုတည်းသော ပြဿနာက မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံဆင့် နိမ့်လွန်းလို့ အပြည့်အဝ အသုံးမချနိုင်သေးတာပဲ... အမြုတေ ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ရောက်သွားရင် သူ့ရဲ့ ခွန်အားတွေကို ပိုပြီး ထုတ်ဖော်နိုင်လာလိမ့်မယ်...”
“ဒါပေမဲ့ စွမ်းအားကြီးတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရှေ့မှာ အလွယ်တကူ ထုတ်မပြဖို့ ငါ သတိပေးချင်တယ်... အဆင့်မြင့် ဝိညာဥ်လက်နက်တွေကို တာအို ဖွဲ့စည်းခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူ တချို့တောင် လိုချင်ကြတယ်... မင်းရဲ့ ဓားတိုစွမ်းအားက သန့်စင်တဲ့ ခွန်အားအပေါ် အခြေခံထားလို့ သိပ်ပြဿနာ မရှိပေမယ့် ဒီလှံကတော့ မတူဘူး... သူ့ရဲ့ စွမ်းရည်က သူ့အထောက်အထားကို အလွယ်လေး ဖော်ပြနေလိမ့်မယ်..." ကျင်းဝေ အကြံပေးလိုက်၏။
"သူ ပြောတာ မှန်တယ်..." ရွှီခုန်း ထောက်ခံလိုက်သည်။
လင်းမူ သူ့မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်ရာ သူ တွေ့ဆုံခဲ့ဖူးသော လူအများစုက သူ့ဓားတို၏ ရိုးရှင်းသော ပုံပန်းသဏ္ဍာန်ကြောင့် ဒုတိယအကြိမ် ပြန်မကြည့်ကြကြောင်း သတိပြုမိလိုက်၏။ စိတ်ဝိညာဥ်အာရုံဖြင့် အသုံးပြုစဉ်ကပင် ဟွေ တပ်မဟာမှ ကျင့်ကြံသူများ အံ့သြသွားကြသော်လည်း စိတ်ဝင်စားပုံ မရခဲ့ကြချေ။
'ဓားတိုက တကယ်ပဲ သိုသိုသိပ်သိပ် နေနိုင်တာပဲ... အင်း... လှံကိုတော့ ငါ သတိထားရမယ်...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။
"ကောင်းပါပြီ... နားလည်ပါပြီ..." လင်းမူ ကျင်းဝေကို ပြန်ဖြေလိုက်၏။
ကျင်းဝေ ခေါင်းညိတ်ပြီး လှံပေါ်တွင် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ထိုသို့ ပြုလုပ်လိုက်သည်နှင့် လှံ တောက်ပလာပြီး လှံရိုးတစ်လျှောက်တွင် စက်ဝိုင်းပုံ အစီအရင် နှစ်ခု ပေါ်လာ၏။ အစီအရင် တစ်ခု မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ဒုတိယ တစ်ခုကမူ ဆက်လက် တည်ရှိနေသည်။ စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် အလင်းရောင်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
"ရော့... သံဆူးလှံကို ယူလိုက်..." ကျင်းဝေ လင်းမူထံ လှံကို ကမ်းပေးရင်း ပြောလိုက်ပြီး ဆက်ပြောသည်။ "ငါ ကန့်သတ်ချက် စည်းတံဆိပ်ကို ဖယ်ရှားလိုက်ပေမယ့် ဖုံးကွယ်ခြင်း စည်းတံဆိပ်ကိုတော့ ချန်ထားခဲ့တယ်... မင်း ဆက်သုံးလို့ ရပေမယ့် ဖုံးကွယ်ခြင်း စည်းတံဆိပ်နဲ့ဆို တခြားသူတွေ သူ့အဆင့်ကို မသိအောင် တားဆီးပေးလိမ့်မယ်... ဒါပေမဲ့ မင်း သူ့စွမ်းရည်ကို သုံးလိုက်ရင် အဲဒီ အကာအကွယ်လည်း ပျက်စီးသွားပြီး တခြားသူတွေက လှံရဲ့ အဆင့်ကို အာရုံခံနိုင်သွားလိမ့်မယ် ဆိုတာ မှတ်ထားနော်..."
လင်းမူ နားလည်ကြောင်း ပြသသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မေးလိုက်၏။ "ဒါဆို သူ့နာမည်က သံဆူးလှံပေါ့..."
"ဟုတ်တယ်... အဲဒါ သူ့နာမည်ပဲ..." ကျင်းဝေ ဖြေလိုက်၏။
လင်းမူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ထပ်မေးလိုက်ပြန်သည်။ "ဟို... ဓားတိုမှာရော နာမည် ရှိလား..."
“ဟားဟား... တစ်ချိန်တုန်းကတော့ နာမည် ရှိခဲ့ဖူးပါတယ်... ဒါပေမဲ့ အခုတော့ မရှိတော့ဘူး... မင်း လိုချင်ရင် ကိုယ့်ဘာသာ နာမည်ပေးလို့ ရပါတယ်..." ကျင်းဝေ ကျေနပ်သော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။
လင်းမူ သံဆူးလှံကို လက်စွပ်ထဲ သိမ်းဆည်းလိုက်ပြီးနောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။ သူ့လက်စွပ်ထဲတွင် သိုလှောင်ထားသော ဝိညာဥ် အမြုတေ အများအပြား ရှိနေမှန်း သတိပြုမိလိုက်၏။ ဝိညာဥ်သားရဲများကို အမဲလိုက်တိုင်း အမြုတေများကို လက်စွပ်ထဲ အမြဲ သိမ်းဆည်းထားလေ့ရှိပြီး အခွင့်အရေး ရသောအခါ ရောင်းချရန် စဉ်းစားထားခဲ့ပေသည်။
လင်းမူ ဝိညာဥ် အမြုတေများ၏ အသုံးဝင်ပုံကို သိထားပြီး ယခု ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်လိုသော ရည်မှန်းချက် အနည်းငယ် ရှိနေသဖြင့် သယံဇာတများ လိုအပ်ကြောင်း သိထား၏။ သူ့ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်မှုကို အရှိန်မြှင့်ပေးမည့် အရင်းအမြစ်များ ဖြစ်ပေသည်။
ယခု သူ ထူးဆန်းသော အကျပ်အတည်း တစ်ခုနှင့် ရင်ဆိုင်နေရ၏။ တစ်ဖက်တွင် မဟာ အိပ်မောကျ ဝက်ဝံ၏ သွေးမျိုးဆက်ကို ရယူပြီး ပေါင်းစပ်လိုသလို အခြားတစ်ဖက်တွင်လည်း ကျူးကျော်သူကို လိုက်လံရှာဖွေပြီး သူ့မိဘများအတွက် လက်စားချေရန် ရည်မှန်းချက်သစ် တစ်ခု ရှိနေပြန်သည်။
သူ ယခုချက်ချင်း မြို့မှ ထွက်ခွာပြီး ကျူးကျော်သူ၏ ခန္ဓာခွံများကို လိုက်လံ အမဲလိုက်နိုင်သလို တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန်လည်း စောင့်ဆိုင်းနိုင်ပေသည်။ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိဖြစ်နေသော်လည်း အဓိက အချက်တစ်ချက်ကို သူ သတိပြုမိလိုက်၏။ လောလောဆယ် သူ့ကို ကန့်သတ်ထားသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံနှင့် အချိန်ပင်။
မဟာ အိပ်မောကျ ဝက်ဝံ အားနည်းသွားမည့် အချိန်မတိုင်မီ သူ ၁၀ လခန့် အချိန်ရရှိထားသည်။ သို့သော် ထိုကာလအတွင်း ကျူးကျော်သူက အခြား တစ်ခုခု လုပ်ဆောင်လာနိုင်ချေ ရှိနေသေး၏။ နောက်ထပ် ပြဿနာ တစ်ခုမှာ တရားခံများ ဖြစ်သော်လည်း ဟွေ တပ်မဟာက အခြေအနေကို တည်ငြိမ်အောင် ထိန်းချုပ်ထားနိုင်ပြီ ဖြစ်၍ လင်းမူ၏ ဦးစားပေး စာရင်းတွင် ထိပ်ဆုံး၌ မရှိတော့ချေ။
အကယ်၍ သူ သတ်မှတ်ထားသော အချိန်မတိုင်မီ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီး သူ့ကျင့်ကြံခြင်း အခြေခံကို နောက်ထပ် အဆင့်ငယ် တစ်ခုသို့ တိုးမြှင့်နိုင်ပါက လင်းမူ ကျူးကျော်သူကို ကြိုတင် လိုက်လံ အမဲလိုက်နိုင်မည် ဖြစ်ပြီး မဟာ အိပ်မောကျ ဝက်ဝံ အားနည်းသွားမည့် အချိန်တွင် ပြန်လည် ရောက်ရှိလာနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။
တွမ်ခယ် အစမှ အဆုံးအထိ လင်းမူကို စောင့်ကြည့်နေပြီး သူ တိတ်ဆိတ်သွားကာ မျက်နှာပေါ်တွင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသော အမူအရာ ပေါ်လာသောကြောင့် အတွေးနက်နေမိ၏။ စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် သူမ စကားစပြောလိုက်သည်။
"ဘာပြဿနာ ရှိလို့လဲ... မင်း တခြား တစ်ခုခု လိုအပ်သေးလို့လား..." တွမ်ခယ် မေးလိုက်၏။
အခန်း ၂၁၅ ပြီး
***