Book List

<h2 style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၈</h2> <h2 style="text-align: center;">ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးများ</h2> <h2 style="text-align: center;">*</h2> <p> </p> <p>လင်းမူ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ကျင်းဝေ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။</p> <p>'ကောင်းတယ်... သူ ချက်ချင်း လက်ခံလိုက်တာပဲ... ငါတို့ သူ့ကို ဝိညာဥ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ပေးဖို့ မတတ်နိုင်ဘူး... အနည်းဆုံးတော့ အခုချိန်မှာပေါ့... နောက်ပိုင်းတော့ ဖြစ်နိုင်ချေ ရှိပါတယ်... ဒါပေမဲ့ သူ ရွှေဒင်္ဂါးပြား လိုချင်ရင်တော့ ငါတို့ ပေးနိုင်တယ်... ငါတို့ဆီမှာ အဲဒါတွေ အများကြီး ရှိတယ်...' ကျင်းဝေ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>"မင်း အဲဒီဆေးလုံးတွေပဲ လိုချင်တာလား... တခြား ဆေးလုံးတွေရော လိုသေးလား... ကုစားခြင်း ဆေးလုံးတွေရော လိုအပ်လား..." တွမ်ခယ် မေးလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ ခေတ္တမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ့ထံတွင် ကုစားခြင်း ဆေးလုံး အများကြီး မရှိကြောင်း သတိရသွားသည်။ သူ့ထံတွင် ရှိသော ဆေးလုံးများမှာ အရည်အသွေး နိမ့်ပြီး ဟုန်လော် ပေးထားခဲ့သော ဆေးလုံးများသာ ဖြစ်သည်။ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် ယင်းတို့ကိုပင် ယခုအချိန်အထိ အသုံးပြုရန် အခွင့်အရေး မရသေးချေ။</p> <p>သူ့ကိုယ်ပိုင် ကုစားနိုင်စွမ်းက သူ့ဒဏ်ရာ အများစုအတွက် လုံလောက်နေပေသည်။ သူ အမှန်တကယ် ကုသမှု လိုအပ်ခဲ့သော တစ်ခုတည်းသော အချိန်မှာ ကျောက်ဖြိုလက်သီးကို အစွမ်းကုန် အသုံးပြုပြီး လက်မောင်း ကြေမွသွားစဉ်ကသာ ဖြစ်၏။</p> <p>'အဲဒီအချိန်ကစပြီး ငါ အဲဒါကို ထပ်မစမ်းသပ်ရသေးဘူး... မကြာခင် သုံးကြည့်သင့်တယ် ထင်တယ်... အခု ချီစုဆောင်းခြင်း နှောင်းပိုင်းအဆင့် ရောက်နေပြီဆိုတော့ သူ့စွမ်းအား ပိုများလာမလား မသိဘူး...' လင်းမူ ကိုယ့်ဘာသာ တွေးလိုက်၏။</p> <p>"အဲဒီ သိုင်းကွက်အတွက် မင်း ကုစားခြင်း ဆေးလုံးတချို့ ယူထားသင့်တယ်... နောက်တစ်ခါ အဲဒီလို အကျိုးသက်ရောက်မှုမျိုး ရှိမရှိ ငါတို့ မသိနိုင်ဘူးလေ... ဒါပေမဲ့ မင်း ချီစုဆောင်းခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်နဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ် အဆင့်ကို ရောက်သွားရင်တော့ မင်းခန္ဓာကိုယ်က အဲဒါကို ခံနိုင်ရည် ရှိလာမယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်...”</p> <p>“ပြီးတော့ အဲဒီလို ဒဏ်ရာမျိုးတွေအတွက် သွေးကြောလေးသွယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းခြင်း ဆေးလုံးတွေကို ဆက်သုံးနေလို့ မဖြစ်ဘူးလေ... အဲဒါတွေက ပိုအန္တရာယ်များတဲ့ ဒဏ်ရာတွေအတွက် ရည်ရွယ်ထားတာ..." ရွှီခုန်း အကြံပြုလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်ပြီး စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ စကားကို သဘောတူလိုက်သည်။ သို့သော် ကျင်းဝေနှင့် တွမ်ခယ်တို့ထံတွင် သွေးကြောလေးသွယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းခြင်း ဆေးလုံးများ ရှိမရှိ သူ သိချင်နေမိ၏။ လင်းမူ အနာဂတ်တွင် ဒဏ်ရာရရန် မရည်ရွယ်သော်လည်း အရေးပေါ် အခြေအနေအတွက် အသင့်ပြင်ထားလိုပေသည်။</p> <p>"ဟုတ်ကဲ့... ကျွန်တော် ကုစားခြင်း ဆေးလုံးတချို့လည်း လိုချင်ပါတယ်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားတို့ဆီမှာ ဒီဆေးလုံးတွေ ရှိလား..." လင်းမူ ပြန်ပြောလိုက်ပြီး ခရုပတ်ပုံစံ အမှတ်အသားများ ပါရှိသော ဆေးလုံးနှစ်လုံး ပါသည့် ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။</p> <p>ကျင်းဝေနှင့် တွမ်ခယ်တို့ ဆေးလုံးများကို ကြည့်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်သွားကြသည်။</p> <p>"သွေးကြောလေးသွယ် ပြန်လည်သန်စွမ်းခြင်း ဆေးလုံး ဟုတ်လား... ဟုတ်တယ်... ငါတို့ဆီမှာ အဲဒါတွေလည်း ရှိတယ်... ဒါပေမဲ့ အများကြီးတော့ မဟုတ်ဘူး... ငါတို့နှစ်ယောက်စလုံးက အဲဒီအဆင့်ရှိတဲ့ ဆေးလုံးကို မဖန်တီးနိုင်တော့ ငါတို့ဆီမှာ အများကြီး မရှိဘူး..." ကျင်းဝေ ဖြေလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ အနည်းငယ် အံ့သြသွားရသည်။ သူတို့ထံတွင် ထိုဆေးလုံး ပမာဏ အနည်းငယ်သာ ရှိလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ချေ။ ကျင်းဝေက ထိုမျှ သန်မာပြီး သူ့မိသားစုက ကြီးမားသော နောက်ခံ ရှိပါလျက် အဘယ်ကြောင့် ဆင်းရဲပြီး ပုန်းအောင်းနေရသနည်းဟု သူ တွေးတောနေမိ၏။ သူတို့၏ စကားမှ သူ သတိပြုမိသော နောက်ထပ် အချက်တစ်ခုမှာ သူတို့က အဂ္ဂိရတ် ဆေးလုံးများကိုလည်း သန့်စင်နိုင်စွမ်း ရှိကြောင်းပင်။</p> <p>"အာ... အများကြီး မရှိလည်း ရပါတယ်... တစ်လုံးတည်းဆိုရင်လည်း အဆင်ပြေပါတယ်..." လင်းမူ နားလည်မှုရှိသော လေသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်၏။</p> <p>ကျင်းဝေ ခေါင်းညိတ် တုံ့ပြန်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခယ်အာ... သူ့ကို ဆေးလုံး သိုလှောင်ခန်းဆီ ခေါ်သွားလိုက်... သူ လိုချင်တဲ့ အခြေခံ ချီဆေးလုံးတွေ ပေးလိုက်... ပြီးတော့ တည်ငြိမ်မှုနဲ့ ကုစားမှုမှာ အကူအညီ ဖြစ်စေမယ့် အရန် ဆေးလုံးတချို့လည်း ပေးလိုက်ပါ..."</p> <p>"ဪ... ပြီးတော့ အခြေခံ ချီဆေးလုံး အရေအတွက်ပေါ် မူတည်ပြီး ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးတွေလည်း ပေးလိုက်ဖို့ မမေ့နဲ့နော်..." သူတို့ ထွက်ခွာရန် ပြင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူ ထပ်ဖြည့်ပြောလိုက်၏။</p> <p>'ဖြေဆေးလုံးတွေ ဟုတ်လား...' လင်းမူ တွေးတောလိုက်မိ၏။</p> <p>"အဲဒါတွေက ငါ အရင်က ပြောခဲ့တဲ့ ဆေးအဆိပ်တွေကို ဖယ်ရှားဖို့ သုံးတာ... အားလုံးကို မဖယ်ရှားနိုင်ပေမယ့် အထောက်အကူတော့ ဖြစ်ပါတယ်... ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးတွေက တော်တော် တန်ဖိုးရှိပြီး သန့်စင်ဖို့ ခက်ခဲတယ်... တခြား ဆေးလုံးတွေနဲ့ မတူဘဲ သူတို့ကို ဖန်တီးဖို့ အထူး အဂ္ဂိရတ် မီးတောက် တစ်မျိုး လိုအပ်တယ်... ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဒီဆေးလုံးတွေမှာ ကိုယ်ပိုင် ဆေးအဆိပ်တွေ ပါနေလို့ မဖြစ်လို့ပဲ...” ရွှီခုန်း ရှင်းပြလိုက်၏။</p> <p>စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ ရှင်းပြချက်ကို ကြားပြီးနောက် လင်းမူ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်ထပ် မေးခွန်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။</p> <p>"ဒါပေမဲ့ စီနီယာ... ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးတွေကို အထူး အဂ္ဂိရတ် မီးတောက် သုံးပြီး ဆေးအဆိပ် ကင်းစင်အောင် လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် တခြား ဆေးလုံးတွေကိုရော အဲဒီလို လုပ်လို့ မရဘူးလား..." လင်းမူ မေးလိုက်၏။</p> <p>"အမြဲတမ်းတော့ မရဘူး... အညစ်အကြေး လုံးဝ မပါတဲ့ ဆေးလုံးတစ်လုံး သန့်စင်ဖို့အတွက် အဂ္ဂိရတ် ပညာရှင်က ပြီးပြည့်စုံဖို့ လိုအပ်ပြီး သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုက ဆရာသခင် အဆင့်ကို ရောက်ဖို့ လိုတယ်... နောက်တစ်ချက်က ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးတွေကို ဖန်တီးတဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်မှာ အဆိပ်ဖယ်ရှားဖို့ ကူညီပေးတဲ့ သန့်စင်ခြင်း ဂုဏ်သတ္တိ ရှိတဲ့ ဝိညာဥ်ဆေးပင်တွေနဲ့ ပြုလုပ်ထားတာပဲ...”</p> <p>“ပြီးတော့ ဒါက ဆေးလုံး အမျိုးအစား တစ်မျိုးတည်း မဟုတ်ဘူး... သူတို့ ပြောနေတဲ့ ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးဆိုတာ အခြေခံအကျဆုံး ပုံစံ ဖြစ်ဖို့များတယ်... ဆေးလုံးရဲ့ မျိုးကွဲတွေ အများကြီး ရှိပြီး ယေဘုယျ နာမည်ကတော့ ဆေးအဆိပ် ဖြေဆေးလုံးပဲ... နာမည် အစစ်အမှန်ကတော့ ကမ္ဘာပေါ် မူတည်ပြီး ကွဲပြားနိုင်တယ်..." ရွှီခုန်း ဖြေလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ စီနီယာ ရွှီခုန်း၏ စကားကို ကြားပြီး စိတ်ထဲမှ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကာ တွမ်ခယ်နောက်မှ ဆက်လက် လိုက်ပါသွား၏။ ကျင်းဝေ သူတို့နှင့်အတူ မလိုက်လာဘဲ အခြား ဦးတည်ချက်သို့ ထွက်ခွာသွားသည်။</p> <p>"ဟို... ခင်ဗျား အဘိုး ဘယ်သွားတာလဲ... ကျွန်တော်တို့နဲ့ မလိုက်ဘူးလား..." လင်းမူ မေးလိုက်၏။</p> <p>"ကျွန်မလည်း မသိဘူး... ဒါပေမဲ့ သူ နောက်မှ လိုက်လာမယ် ဆိုတာတော့ သေချာတယ်..." တွမ်ခယ် ဖြေလိုက်၏။</p> <p>သူမ သူ့ကို အလုပ်ရုံရှိသော အထပ်မှ နှစ်ထပ်အကွာရှိ အခြား အခန်းတစ်ခုဆီသို့ ခေါ်ဆောင်သွား၏။ ထိုအခန်းတွင်လည်း အနီးသို့ ရောက်သည်နှင့် အလိုအလျောက် ပွင့်သွားသော ဆင်တူသည့် တံခါးတစ်ချပ် ရှိလေသည်။ သို့သော် လင်းမူ အတွင်းပိုင်းကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလွန်အမင်း အံ့သြသွားမိသည်။</p> <p>စက္ကန့်အနည်းငယ် အကြာတွင် ဆေးပင်များ၏ မွှေးရနံ့က သူ့နှာခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူ ညှို့ယူဖမ်းစားခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ သို့သော် ယင်းမှာ ခဏတာသာ ကြာမြင့်ပြီး တွမ်ခယ် လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ အခန်းထဲရှိ အစီအရင် တောက်ပလာသည်။ လင်းမူ အခန်းထဲတွင် ပန်းရောင်နှင့် အစိမ်းရောင် ရောနှောနေသော မြူခိုးများ လှိမ့်တက်နေသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။</p> <p>"ဒါ ဘာကြီးလဲ..." လင်းမူ ရေရွတ်လိုက်သည်။</p> <p>"အဲဒါက အဂ္ဂိရတ် ဆေးလုံးတွေဆီကနေ ထွက်လာတဲ့ အရမ်း သိပ်သည်းတဲ့ ချီစွမ်းအင်တွေပဲ... ဒီလို မြင်ကွင်းမျိုးက ဆေးလုံး သိုလှောင်ခန်းတွေမှာ သာမန်ပါပဲ..." ရွှီခုန်း ပြောလိုက်၏။</p> <p>လင်းမူ အထဲသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လှမ်းဝင်လိုက်ရာ မြူခိုးများ ရှင်းလင်းသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မြူခိုးများ ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် မရေမတွက်နိုင်သော အိုးများ၊ ပုလင်းငယ်များ၊ ပုလင်းများ၊ ဘူးသီးခြောက်ဘူးများ၊ သေတ္တာများနှင့် အိတ်များ တင်ထားသော စင်တန်းများကို နောက်ဆုံးတွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။</p> <p> </p> <p> </p> <p style="text-align: center;">အခန်း ၂၁၈ ပြီး</p> <p style="text-align: center;">***</p>


Save